Verborgen littekens

Incendies  van Denis Villeneuve     ★★★★

Nawal Marwan (gespeeld door Lubna Azabal) is een introverte vrouw met een duister verleden, die ooit met haar zoontje en dochtertje uitweek van het Midden-Oosten naar Canada. Na haar overlijden, wordt haar intussen volwassen tweeling Simon (Maxim Gaudette) en Jeanne (Mélissa Désormeaux-Poulin) op de hoogte gebracht van de laatste wensen in het testament van hun moeder: ze krijgen de opdracht om hun vader en hun broer te zoeken. Jeanne en Simon vallen bijna van hun stoel: hun vader hebben zij nooit gekend; en dat zij nog een broer hadden, wisten zij niet eens...

Jeanne en Simon lezen het verrassende testament van hun overleden moeder.

Queeste



Jeanne reist als eerste naar het vaderland van haar moeder. Dat land wordt in de film niet bij naam genoemd, maar heeft veel weg van Libanon. Daar ontdekt Jeanne na heel wat speurwerk dat haar moeder Nawal reeds als jonge vrouw verstoten werd door haar eigen familie vanwege een schandaal. Bovendien bleek Nawal vroeger ook als verzetsstrijdster actief te zijn geweest tijdens de wrede burgeroorlog die het land jarenlang in een wurggreep hield. Nawal verborg echter nog meer geheimen voor haar kinderen. Jeanne roept dan ook de hulp in van haar broer Simon om de verbijsterende waarheid achter het verleden van hun moeder te ontsluieren. Een verleden dat niet alleen zware littekens achterliet op Nawals ziel, maar ook tragische gevolgen blijkt te hebben voor haar kinderen wanneer zij eindelijk de waarheid ontdekken...

Lubna Azabal als Nawal.

Meer verklappen van de plot doen we niet. De kracht van Incendies (2010) ligt immers vooral in de erg verrassende manier waarop het verhaal van deze emotionele familiekroniek evolueert. Dat verhaal wordt trouwens knap ontvouwd door de Canadese regisseur Denis Villeneuve, die de zoektocht van de tweeling naar hun vader en hun broer afwisselt met flashbacks naar het verleden van de moeder, waardoor de kijker als het ware samen met Jeanne en Simon het bewogen leven van Nawal kan reconstrueren. 

 

Tragedie

Sommige kijkers zullen na verloop van tijd wellicht beginnen twijfelen aan de geloofwaardigheid van de onverwachte plotwendingen. Het scenario van Incendies (geschreven door regisseur Denis Villeneuve in samenwerking met Valérie Beaugrand-Champagne, die zich daarbij baseerden op het gelijknamige toneelstuk van de Canadees-Libanese schrijver Wajdi Mouawad) bevat immers nogal wat toevalligheden. Maar hoewel deze aangrijpende familiekroniek onwaarschijnlijk lijkt, is ze niet onmogelijk. Soms overtreft de werkelijkheid de verbeelding. Bovendien is Incendies, ondanks de vele historische verwijzingen naar de Libanese burgeroorlog, in de eerste plaats een universeel drama dat de allure heeft van een tijdloze Griekse tragedie. De scope van Incendies overstijgt niet alleen het hier en nu, maar elke geografische en temporele beperking. Deze film gaat immers over wezenlijke dingen die raken aan de kern van het mens-zijn: angst, geweld, hoop, doorzettingsvermogen, wroeging, liefde, vergiffenis en de wrede, onvoorspelbare grilligheid van het Lot. Wat de beroemde 17de-eeuwse Franse auteur Jean de la Fontaine schreef -"Men ontmoet zijn lot vaak op wegen die men ingeslagen had om het te vermijden"- geldt niet alleen voor het onfortuinlijke personage Oedipus in de antieke Griekse mythe, maar ook voor de hoofdpersonages in Incendies.

Intens

Incendies wordt vooral gedragen door de twee vrouwelijke hoofdrolspelers. Lubna Azabal, een Belgische actrice met Spaans-Marokkaanse roots, straalt genoeg ingehouden intensiteit uit om de zwijgzame kracht van moeder Nawal tot haar recht te laten komen. En de Canadese actrice Mélissa Désormeaux-Poulin ontroert als de vertwijfelde maar vastberaden dochter Jeanne.

Lubna Azabal (links) en Mélissa Désormeaux-Poulin in een cruciale scène.

De kracht van de Liefde   

Incendies is een mokerslag: een genadeloos familiedrama; een scherpe aanklacht tegen de vernietigende impact van oorlog op verschillende generaties; en een schrijnende terugblik op het verwoeste leven van een getraumatiseerde en eenzame vrouw. Maar hoe hard de film ook aankomt, in wezen gaat het verhaal over de kracht van de Liefde, die elke oorlog overwint en waartegen al het Kwaad vroeg of laat het onderspit moet delven.

Incendies werd genomineerd voor de Oscar in de categorie 'beste anderstalige film' (lees daarover meer hier en hier), maar die Oscar ging uiteindelijk naar een ander psychosociaal familiedrama: het Deense psychosociaal familiedrama In a Better World (2010) van Susanne Bier. Ook een goede film (lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier), maar volgens ons toch veel minder sterk dan Incendies.

JN.

Incendies (Canada/Frankrijk-2010): beschikbaar op dvd.

Met: Lubna Azabal, Mélissa Désormeaux-Poulin, Maxim Gaudette en Rémy Girard.

Genre: familiekroniek / historisch drama / oorlogsfilm / mysterie

Klik op de oranje link voor de trailer: Incendies - trailer

In a Better World - trailer

(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op "Kwaliteit" en op 720p of 1080p voor hogere beeldkwaliteit)

Genre: psychosociaal familiedrama

Klik op de oranje links voor:

- onze recensie van In a Better World: Oog om oog...?

- de Oscarnominaties van In a Better World: Alle Oscarnominaties 2011

- de Oscars die In a Better World won: Alle Oscars 2011

Oog om oog...?

In a Better World  van Susanne Bier     ★★★

Markus Rygaard als Elias (links) en William Jøhnk Nielsen als Christian.

Na de dood van zijn moeder, verhuist Christian met zijn vader van de Engelse hoofdstad Londen naar een stadje op het Deense platteland. Christian komt er in de klas terecht van de tienjarige Elias: een gevoelige jongen die het slachtoffer is van dagelijkse pesterijen op school. De jongens worden vrienden, en Christian toont Elias dat hij zich kan wapenen tegen pestkoppen door zich niet te laten doen en zo nodig geweld te gebruiken. Anton, de vader van Elias, probeert zijn zoon te waarschuwen voor de zinloze, vicieuze cirkel waartoe geweld kan leiden en pleit voor de waardigheid van geweldloos verzet. Wanneer Anton in aanwezigheid van Elias en Christian echter zélf geslagen wordt door een agressieve man, zinnen de jongens op wraak...

Degelijk acteerwerk

Mikael Persbrandt (als Anton), Ulrich Thomsen (als de vader van Christian) en Trine Dyrholm (als de moeder van Elias) acteren meer dan behoorlijk. Maar het zijn vooral William Jøhnk Nielsen en Markus Rygaard als Christian en Elias die bewondering afdwingen met hun geloofwaardige vertolkingen van de bevriende jongens die samen wraak willen nemen op de grote, boze wereld...

Ulrich Thomsen (links) en William Jøhnk Nielsen.

Ontwrichtend

Net als het psychologisch misdaaddrama A History of Violence (2005) van David Cronenberg en de briljante antiheroïsche western Unforgiven (1992) van Clint Eastwood (één van onze favoriete westerns, alsook één van onze favoriete road movies en één van onze favoriete films tout court; bekijk de trailer hier en een filmfragment hier), is het nieuwe psychosociaal drama In a Better World (2010) van de Deense regisseuse Susanne Bier een boeiende denkoefening over de implicaties van onze houding ten opzichte van geweld. De film maakt duidelijk dat er een fundamenteel verwantschap bestaat tussen de impulsieve wijze waarop kinderen ogenschijnlijk banale ruzies uitvechten en de vaak minstens even irrationele manier waarop volwassenen destructieve oorlogen voeren. In beide gevallen hebben agressie en geweld een ontwrichtend effect op de slachtoffer(s) én de dader(s). De jonge Christian symboliseert hierbij het oog-om-oog-tand-om-tand-principe, dat op korte termijn efficiënt kan zijn maar van het slachtoffer ook een dader maakt. Anton, die als arts werkt in een Afrikaans vluchtelingenkamp, vertegenwoordigt het pacifisme, dat een lovenswaardige maar soms ook onhoudbare filosofie blijkt. En zijn zoon Elias wordt verscheurd door de moeilijke keuze tussen deze twee tegengestelde houdingen.       

Mikael Persbrandt als de pacifistische arts Anton.

Dilemma's

Hoewel In a Better World -oorspronkelijke Deense titel: Hævnen (Wraak)- onmiskenbaar moralistische trekjes heeft, siert het regisseuse Susanne Bier dat zij de ethische dilemma's in haar psychosociaal drama niet op een eenduidige wijze oplost. In a Better World is immers een film die terecht meer vragen oproept dan hij beantwoordt. Hoe moet je reageren op terreur en geweld? Bied je de andere wang aan of sla je terug? Wat kan je vergeven? Hoe stel je grenzen ten opzichte van jezelf en anderen? Waar eindigt zelfbescherming en begint wraak? En hoe moet je hierover keuzes maken in de opvoeding van je kind? Moeilijke vragen, waarop nu eenmaal geen eenvoudig antwoord bestaat...

Markus Rygaard en Trine Dyrholm.

Belerend

In a Better World plaatst de voormelde dilemma's van meet af aan in de complexe context van de familiedrama's die zich rond de hoofdpersonages afspelen: naarmate de film vordert, wordt het steeds duidelijker dat de verbitterde Christian lijdt onder de dood van zijn moeder; dat Elias moeite heeft met de scheiding van zijn ouders; en dat Anton worstelt met de nasleep van zijn mislukte huwelijk en met de menselijke drama's waarvan hij voortdurend getuige is in het Afrikaanse vluchtelingenkamp.

In a Better World, geschreven door de Deense scenarist Anders Thomas Jensen, is zo ambitieus in zijn opzet om al deze thema's tegelijk uit te werken dat de film wat te belerend wordt en een beladen indruk nalaat. 

Dat weerhield de Academy of Motion Pictures Arts & Sciences er echter niet van om In a Better World te bekronen met de Oscar voor beste anderstalige film. Die Oscar had volgens ons echter naar de aangrijpende familiekroniek en anti-oorlogsfilm Incendies (2010) van de getalenteerde Canadese cineast Denis Villeneuve moeten gaan: een nog veel betere film over de destructieve impact van geweld op een familie (lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier).

JN.

In a Better World aka Hævnen (Denemarken/Zweden-2010): in de Belgische bioscopen vanaf 13 april 2011.

Met: Mikael Persbrandt, William Jøhnk Nielsen, Markus Rygaard, Trine Dyrholm en Ulrich Thomsen.

Genre: psychosociaal familiedrama

Klik op de oranje links voor:

- de trailer: In a Better World - trailer

- de Oscarnominaties: Alle Oscarnominaties 2011

- de Oscars: Alle Oscars 2011

Mikael Persbrandt en Trine Dyrholm als de ouders met relatieproblemen.

NIEUWS!

Alle Oscars 2011.

En de winnaar is...

  

Op 27 februari werden in het Kodak Theatre in Hollywood voor de 83ste keer de Academy Awards  uitgereikt, de meest prestigieuze filmonderscheidingen van het jaar, beter bekend als de Oscars.

Met 12 nominaties was The King's Speech dit jaar topfavoriet. Het historisch koningsdrama van Tom Hooper maakte zijn favorietenrol ook waar en won vier Oscars in de belangrijkste categorieën. De sciencefiction-thriller Inception van Christopher Nolan kreeg eveneens vier Oscars en verzilverde daarmee precies de helft van zijn 8 nominaties.  De Facebook-kroniek The Social Network van David Fincher (8 nominanties) sleepte drie beeldjes in de wacht, The Fighter van David O. Russell, Toy Story 3 van Lee Unkrich en Alice in Wonderland van Tim Burton elk twee. De psychologische thriller Black Swan van Darren Aronofsky (5 nominaties) werd bekroond met één Oscar. De grote 'verliezers' dit jaar waren de western True Grit van de gebroeders Coen (10 nominaties) en het avonturendrama 127 Hours van Danny Boyle (6 nominaties), die  geen enkele nominatie konden verzilveren.

Hieronder vindt u alle winnaars per categorie (in het rood), gevolgd door de genomineerden die buiten de prijzen vielen. En helemaal onderaan de lijst staan er ook links naar de recensies van de bekroonde en genomineerde films die wij al bekeken hebben.

Beste film

- The King's Speech
- 127 Hours
- Black Swan
- Inception
- The Fighter
- The Kids Are All Right
- The Social Network
- Toy Story 3
- True Grit
- Winter's Bone


Beste regisseur

- Tom Hooper voor The King's Speech
- Darren Aronofsky voor Black Swan
- Joel Coen en Ethan Coen voor True Grit
- David Fincher voor The Social Network
- David O. Russell voor The Fighter


Beste acteur

- Colin Firth in The King's Speech
- Javier Bardem in Biutiful
- Jeff Bridges in True Grit
- Jesse Eisenberg in The Social Network
- James Franco in 127 Hours


Beste actrice

- Natalie Portman in Black Swan
- Annette Bening in The Kids Are All Right
- Nicole Kidman in Rabbit Hole
- Jennifer Lawrence in Winter's Bone
- Michelle Williams in Blue Valentine


Beste mannelijke bijrol

- Christian Bale in The Fighter
- John Hawkes in Winter's Bone
- Jeremy Renner in The Town
- Mark Ruffalo in The Kids Are All Right
- Geoffrey Rush in The King's Speech


Beste vrouwelijke bijrol

- Melissa Leo in The Fighter
- Amy Adams in The Fighter
- Helena Bonham Carter in The King's Speech
- Hailee Steinfeld in True Grit
- Jacki Weaver in Animal Kingdom


Beste anderstalige film

- In a Better World van Susanne Bier (Denemarken)
- Biutiful van Alejandro González Iñárritu (Mexico)
- Dogtooth van Yorgos Lanthimos (Griekenland)
- Hors-la-loi (Outside the Law) van Rachid Bouchareb (Algerije)
- Incendies van Denis Villeneuve (Canada)


Beste animatiefilm

- Toy Story 3 van Lee Unkrich
- How to Train Your Dragon van Chris Sanders en Dean DeBlois
- L'illusionniste (aka The Illusionist) van Sylvain Chomet


Beste scenario

- David Seidler voor The King's Speech
- Mike Leigh voor Another Year
- Lisa Cholodenko en Stuart Blumberg voor The Kids Are All Right
- Christopher Nolan voor Inception
- Scott Silver, Paul Tamasy en Eric Johnson (scenario), Keith Dorrington, Paul Tamasy en Eric Johnson (verhaal) voor The Fighter


Beste bewerkt scenario

- Aaron Sorkin voor The Social Network
- Danny Boyle en Simon Beaufoy voor 127 Hours
- Michael Arndt voor Toy Story 3
- Joel Coen en Ethan Coen voor True Grit
- Debra Granik en Anne Rosellini voor Winter's Bone


Beste fotografie

- Wally Pfister voor Inception
- Matthew Libatique voor Black Swan
- Danny Cohen voor The King's Speech
- Jeff Cronenweth voor The Social Network
- Roger Deakins voor True Grit


Beste montage

- Angus Wall en Kirk Baxter voor The Social Network
- John Harris voor 127 Hours
- Andrew Weisblum voor Black Swan
- Pamela Martin voor The Fighter
- Tariq Anwar voor The King's Speech


Beste art direction

- Robert Stromberg (production design) en Karen O'Hara (decors) voor Alice in Wonderland
- Stuart Craig (production design) en Stephanie McMillan (decors) voor Harry Potter and the Deathly Hallows - Part 1
- Guy Hendrix Dyas (production design) en Larry Dias en Doug Mowat (decors) voor Inception
- Eve Stuwart (production design) en Judy Farr (decors) voor The King's Speech
- Jess Gonchor (production design) en Nancy Haigh (decors) voor True Grit


Beste muziek

- Trent Raznor en Atticus voor The Social Network
- Alexandre Desplat voor The King's Speech
- John Powell voor How to Train Your Dragon
- A.R. Rahman voor 127 Hours
- Hans Zimmer voor Inception


Beste geluidsmixage

- Lora Hirschberg, Gary A. Rizzo en Ed Novick voor Inception
- Jeffrey J. Haboush, Greg P. Russell, Scott Millan en William Sarokin voor Salt
- Paul Hamblin, Martin Jensen en John Midgley voor The King's Speech
- Ren Klyce, David Parker, Michael Semanick en Mark Weingarten voor The Social Network
- Skip Lievsay, Craig Berkey, Greg Orloff en Peter F. Kurland voor True Grit


Beste geluidsmontage

- Richard King voor Inception
- Tom Myers en Michael Silvers voor Toy Story 3
- Gwendolyn Yates Whittle en Addison Teague voor Tron: Legacy
- Skip Lievsay en Craig Berkey voor True Grit
- Mark P. Stoeckinger voor Unstoppable


Beste origineel lied

- 'We Belong Together' in Toy Story 3 : van Randy Newman
- 'Coming Home' in Country Strong : van Tom Douglas, Troy Verges en Hillary Lindsey
- 'If I Rise' in 127 Hours : van A.R. Rahman, Dido en Rollo Armstrong
- 'I See the Light' in Tangled : van Alan Menken en Glenn Slater


Beste kostuums

- Colleen Atwood voor Alice in Wonderland
- Antonella Cannarozzi voor Io sono l'amore (aka I Am Love)
- Jenny Beavan voor The King's Speech
- Sandy Powell voor The Tempest
- Mary Zophres voor True Grit


Beste documentaire

- Inside Job van Charles Ferguson
- Exit Through the Gift Shop van Banksy
- GasLand van Josh Fox
- Restrepo van Tim Hetherington en Sebastian Junger
- Waste Land van Lucy Walker


Beste korte documentaire

- Strangers No More van Karen Goodman en Kirk Simon
- Killing in the Name van Jed Rothstein
- Poster Girl van Sara Nesson
- Sun Come Up van Jennifer Redfearn
- The Warriors of Qiugang van Ruby Jang


Beste kortfilm

- God of Love van Luke Matheney
- The Confession van Tanel Toom
- The Crush van Michael Creagh
- Na Wewe van Ivan Goldsmith
- Wish 143 van Ian Barnes


Beste korte animatiefilm

- The Lost Thing van Shaun Tan en Andrew Ruhemann
- Day & Night van Teddy Newton
- The Gruffalo van Max Lang en Jacob Schuh
- Let's Pollute van Geefwee Boedoe
- Madagascar, Carnet de Voyage (Madagascar, a Journey Diary) van Bastien Dubois


Beste visuele effecten

- Paul Franklin, Chris Corbould, Andrew Lockley en Peter Bebb voor Inception
- Ken Ralston, David Schaub, Carey Villegas en Sean Phillips voor Alice in Wonderland
- Tim Burke, John Richardson, Christian Manz en Nicholas Aithadi voor Harry Potter and the Deathly Hallows - Part 1
- Michael Owens, Brian Grill, Stephan Trojansky en Joe Farrell voor Hereafter
- Janek Sirrs, Ben Snow, Ged Wright en Daniel Sudick voor Iron Man 2


Beste make-up

- Rick Baker en Dave Elsey voor The Wolfman
- Adrien Morot voor Barney's Version
- Edouard F. Henriques, Gregory Funk en Yolanda Toussieng voor The Way Back


JN.


Klik op de oranje links voor onze recensies van:

- The King's Speech: Stamelend naar de troon

- The Social Network: Virtuele vriendschap

- Black Swan: Dansen op een vulkaan

- True Grit: Ruwe bolster, blanke pit

- 127 Hours: Beenhard

- The Kids Are All Right: Eén vader, twee moeders

- Biutiful: In de schaduw van de dood

- Incendies: Littekens

- Rabbit Hole: Ontroostbaar

- Blue Valentine: O dear...

- Animal Kingdom: Dog eat dog

- In a Better World: Oog om oog...?

- Io sono l'amore: Kroniek van een aangekondigd verval

- The Illusionist aka L'illusionniste: Weemoedige filmmagie

- Inside Job: De grootste bankoverval aller tijden

- Exit Through The Gift Shop: Vogelvrij