Een potpourri van sciencefictionclichés

 Disclosure Day  van Steven Spielberg     ★★½

De veelzijdige en uiterst succesvolle Hollywoodcineast Steven Spielberg (één van onze favoriete regisseurs) wordt wereldwijd beschouwd als één van de beste cineasten aller tijden. Dat heeft hij onder meer te danken aan zijn regie van vijf schitterende sciencefictionklassiekers:

- Close Encounters of the Third Kind uit 1977 (bekijk de trailer hier en een filmfragment hier);

- E.T. uit 1982 (één van onze favoriete sciencefictionfilms);

- Jurassic Park uit 1993;

- Minority Report uit 2002 (ook één van onze favoriete sciencefictionfilms; lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier);

- en War of the Worlds uit 2005.

Onlangs, in juni 2026, kwam Spielbergs nieuwe, ambitieuze sciencefictionmysterie Disclosure Day (2026) uit, waarvan de beloftevolle trailers ons deden popelen van nieuwsgierigheid (bekijk die trailers hier en hier). Helaas pindakaas: de film blijkt een nogal slappe potpourri van sciencefictionclichés, gebaseerd op een wisselvallig scenario (van David Koepp) dat weliswaar boeiend begint met de intrigerende opbouw van het mysterie maar nadien blijft hangen in stereotiepe achtervolgingen die uitmonden in een teleurstellende finale terwijl de film, hoewel tevens bedoeld als een thriller, zelden echt spannend wordt en ook de vertolkingen van sommige castleden teleurstellen.

Geheime ontdekkingen

Het verhaal van Disclosure Day draait rond vier hoofdpersonages die belangrijke keuzes moeten maken inzake de onthulling dan wel geheimhouding van schokkende ontdekkingen. Zo maken we kennis met:

Josh O'Connor als Daniel
en Eve Hewson als Jane. 

- de jonge Amerikaanse cybersecurity-expert Daniel Kellner (gespeeld door Josh O'Connor), die geheime bestanden en een mysterieus artefact gestolen heeft van het schimmige bedrijf Wardex;

- Daniels nieuwe lief Jane (Eve Hewson): een voormalige kloosternovice, die samen met Daniel op de vlucht slaat;

- de machtige zakenman Noah Scanlon (Colin Firth), die er als hoofd van het bedrijf Wardex alles aan doet om de gestolen bestanden en het mysterieuze artefact weer in handen te krijgen;

- en de weervrouw Margaret Fairchild (Emily Blunt), die tot haar eigen verbijstering plots meertalig en telepathisch blijkt te zijn geworden, waarna zij tijdens haar live weerpraatje op tv bovendien bizarre, schijnbaar onzinnige klanken begint uit te stoten (zie het screenshot hieronder)...

Emily Blunt als de weervrouw Margaret Fairchild.

Plus- en minpunten

Zoals van regisseur Spielberg te verwachten viel, is Disclosure Day vakkundig in beeld gebracht. Maar het production design is nogal braaf, terwijl het camerawerk onder leiding Janusz Kamiński (sinds 1993 Spielbergs vaste cinematograaf) te vaak teruggrijpt naar beproefde belichtingstechnieken die intussen stereotiep aanvoelen, zoals lens flares (die sinds de jaren 80 vaak te zien zijn in onder meer sciencefictionfilms en actiethrillers) en fel tegenlicht van witte lampen (al decennia één van de handelsmerken van Kaminski). Hoewel sommige shots in Disclosure Day, zoals tijdens de flashback/herinnering waarin Margaret als kind in haar slaapkamer onverwacht bezoek krijgt van mysterieuze bosdieren (zie het screenshot hieronder), de betovering willen opwekken die bijdroeg tot de aantrekkingskracht van heel wat eerdere films van Spielberg (denk bv. aan de sfeerschepping in zijn briljante sciencefictionklassieker en kaskraker E.T.), mist Disclosure Day visuele kracht. Zo hebben bijvoorbeeld de grootogige wezens in Disclosure Day, die pas in de finale goed te zien zijn, een clichématige en ongeloofwaardige aanblik.

Emily Blunt (als de weervrouw Margaret), Josh O'Connor (als de jonge idealist Daniel) en Eve Hewson (als de katholieke jongedame Jane) acteren overtuigend, maar Colin Firth slaagt er niét in om te beklijven in zijn rol van de stereotiepe slechterik Noah Scanlon.

Colin Firth als de machtige zakenman Noah Scanlon in Disclosure Day. 

De zwarte acteur Colman Domingo acteert verdienstelijk in zijn bijrol van het voormalige Wardex-kaderlid Hugo Wakefield (die de geheimen van het bedrijf wil onthullen), maar ook Domingo's vertolking is allesbehalve memorabel. En Wyatt Russell stelt teleur in zijn grappig bedoelde maar flauwe bijrol van Margarets sympathieke vrijer Jackson.

De actrice Courtney Grace daarentegen acteert briljant in haar emotionele, doorleefde bijrolletje van de jonge NBC-nieuwslezeres die in de finale van Disclosure Day live op tv komt. Grace was trouwens ooit een echte tv-journaliste en nieuwslezeres, alvorens zij een professionele actrice werd.

Courtney Grace als de NBC-nieuwslezeres in Disclosure Day.

Disclosure Day bevat enkele zeer geslaagde sequenties, zoals bijvoorbeeld:

- de scène waarin weervrouw Margaret tijdens een verkeersstop de gedachten leest van een strenge politieman;

- de daaropvolgende sequentie waarin Margaret in de nieuwsstudio arriveert en ook daar blijk geeft van haar telepathie en vervolgens tijdens haar live weerpraatje op tv plots schijnbaar nonsensicale klanken uitstoot;

- en de hogervermelde live nieuwsuitzending op tv in de finale van de film, waarin Courtney Grace schittert met haar emotionele vertolking van de nieuwslezeres.

Tussendoor zijn er typische achtervolgingsscènes, zoals een sequentie waarin Margaret en Daniel in hun vluchtauto geraakt en meegesleept worden door een voorbijrazende trein, maar die actiesequenties verbleken in vergelijking met de opwindende achtervolgingen die Spielberg ooit inblikte voor onder meer Duel, Jaws, Close Encounters of the Third Kind, Raiders of the Lost Ark, E.T., Indiana Jones and the Temple of Doom, Indiana Jones and the Last Crusade, Jurassic Park, Minority Report en War of the Worlds.

Screenshot van een actiesequentie in Disclosure Day.

Conclusie: ondanks een beloftevolle aanloop en enkele beklijvende momenten, kan Disclosure Day de hooggespannen verwachtingen niet inlossen. Jammer, want wij wachten al ruim 20 jaar -sinds War of the Worlds uit 2005- op een nieuwe topfilm van Spielberg.  

JN.

Disclosure Day (USA/Canada/Nieuw-Zeeland/Japan-2026): in de Belgische bioscopen sinds 10 juni 2026.

Met: Emily Blunt, Josh O'Connor, Colin Firth, Eve Hewson, Colman Domingo, Wyatt Russell en Courtney Grace.

Genre: sciencefiction / mysterie / thriller / drama

Een verzorgde, maar teleurstellende remake

 Black Narcissus - miniserie (2020)  van Charlotte Bruus Christensen     ★★½

In 1939 verscheen de boeiende roman Black Narcissus van de Engelse schrijfster Rumer Godden. De eerste verfilming daarvan volgde in 1947, ook onder de titel Black Narcissus, geproduceerd en geregisseerd door het veelgeprezen Britse filmmakersduo Michael Powell en Emeric Pressburger, die tevens zelf het scenario schreven (lees daarover meer hier). Het oogstrelende camerawerk in betoverende Technicolor stond onder leiding van de kunstzinnige Engelse cinematograaf Jack Cardiff, die er een Oscar en Golden Globe mee won. Het resultaat was een unieke, fascinerende bioscoopfilm die terecht beschouwd wordt als een visueel meesterwerk. Lees onze recensie hier en bekijk de hele film hier. 

Wie die film nog nooit gezien heeft, zal wellicht genieten van de tweede verfilming van Goddens roman: de driedelige miniserie Black Narcissus uit 2020, geregisseerd door de Deense cineaste en cameravrouw Charlotte Bruus Christensen, die niet alleen in de regiestoel zat maar ook zelf het camerawerk in de miniserie leidde. Wie de film uit 1947 al wél gezien heeft, zoals wij, zal de miniserie waarschijnlijk een teleurstellende remake vinden, zoals wij, want hoewel het scenario van de miniserie, geschreven door de Engelse scenariste Amanda Coe, veel potentieel had (zie verder) en de miniserie ook erg verzorgd in beeld gebracht is, kan deze remake niet tippen aan de onvergetelijke film uit 1947.

Een sensueel religieus thrillerdrama

Een poster ter promotie
van de miniserie Black Narcissus.

Net als de roman uit 1939 en de film uit 1947, focust de miniserie Black Narcissus op de bewogen lotgevallen van een groepje Britse nonnen die onder leiding van hun jonge, nieuwe zuster overste Clodagh (in de miniserie gespeeld door Gemma Arterton) ten tijde van het Britse koloniaal bewind in India vertrekken naar een afgelegen Indiaas dorpje in het Himalayagebergte om daar op een hoge, winderige bergkam het voormalige harempaleis van een Indiase generaal te transformeren tot een nieuw klooster dat tevens dienst moet doen als een missieschooltje voor de kinderen van de Indiase dorpelingen die in de vallei aan de voet van de bergkam wonen. De nonnen krijgen daarbij assistentie van ene mister Dean (Alessandro Nivola): een flegmatieke en vrijzinnige Britse oorlogsveteraan en koloniaal agent, die behulpzaam is maar op de zenuwen werkt van de strikte zuster overste Clodagh. 

De geïsoleerde en winderige locatie, betoverende vergezichten, ijle berglucht, eeuwenoude volkstradities van de dorpelingen en erotische Indiase muurschilderingen in het voormalige harempaleis hebben een merkwaardig, desoriënterend effect op de 'beschaafde' Britse nonnen. Zelfs de immer zelfbeheerste zuster overste 'ontdooit' stilaan: Clodagh herinnert zich de tijd alvorens zij non werd, toen in haar leven en hart nog plaats was voor romantiek en seksualiteit. Tot haar eigen ontreddering, voelt zij zich bovendien aangetrokken tot mister Dean. Maar zij is niet alleen: ook de jonge, labiele non zuster Ruth (Aisling Franciosi) geraakt in de ban van mister Dean. Dat zorgt voor conflicten tussen beide nonnen, waardoor de miniserie evolueert van een sensueel religieus drama naar een thriller...

Gemma Arterton als zuster overste Clodagh
en Alessandro Nivola als mister Dean
in de miniserie Black Narcissus.

Kwaliteiten

De miniserie, die 3 episodes omvat van telkens circa een uur, graaft dieper dan de film uit 1947 in de voorgeschiedenis van het voormalige Indiase harempaleis, met flashbacks naar het tragische lot van de jonge Indiase concubine Srimati (bijrolletje van Gianni Gonsalves), wier zelfmoord en bewaard gebleven paleiskamertje een bron van fascinatie worden voor de morbide zuster Ruth.

Zuster Ruth geraakt in de miniserie geobsedeerd
door de herinnering aan de dode Indiase concubine Srimati.

Net als de roman en de film, thematiseert de miniserie vooral de tegenstelling tussen geest en lichaam, cultuur en natuur, ascese en lust, inhibitie en passie, het cerebrale en het zinnelijke, religieuze spiritualiteit en aards genot. In de miniserie wordt dat bovendien toepasselijk in de verf gezet met shots van zuster overste Clodagh die regelmatig haar hoofdharen kaalscheert en zichzelf in haar kloosterkamer kastijdt met een karwats als zelfopgelegde boetedoening voor haar zonden.

Gemma Arterton als zuster overste Clodagh in de miniserie.

Op visueel vlak blinkt de miniserie uit met onder meer buitenopnames van mooie berglandschappen (gefilmd in Nepal), toepasselijke historische kostuums, waaronder de witte habijten van de nonnen, een prachtig kleurenpalet (veel wit, roze, paars, blauw en bruin), een sfeervolle belichting en knappe decors, waardoor de miniserie herinnert aan de betoverende kleuren en visuele kracht van de film uit 1947. 

Aisling Franciosi heeft in de miniserie de juiste uitstraling als de gestoorde zuster Ruth. Bovendien injecteert Franciosi haar jonge personage met een gevoelige kwetsbaarheid die ontbrak in de filmversie van zuster Ruth die Kathleen Byron met brio vertolkte in 1947 (zie verder). Alessandro Nivola ziet er in de miniserie als mister Dean virieler uit dan de acteur David Farrar die er in de film als mister Dean in zijn korte broek op de rug van een pony veeleer belachelijk dan verleidelijk uitzag. Nila Aalia acteert in de miniserie veel beter in haar bijrol van de Indiase concièrge Angu Ayah dan de overacterende May Hallatt in de film. En Karen Bryson overtuigt in de miniserie met haar gevoelige bijrol van de vertwijfelde zuster Philippa, net zoals Flora Robson in de film. 

Karen Bryson als de zwarte zuster Philippa in de miniserie Black Narcissus. 

Gemiste kansen

Spijts de hogervermelde kwaliteiten, blijft de miniserie ver beneden het niveau van de film uit 1947. Dat ligt vooral aan het volgende:

- Gemma Arterton mist in de miniserie als het hoofdpersonage Clodagh het charisma en veelzijdige acteertalent van Deborah Kerr die schitterde met haar briljante vertolking van de zuster overste in de film uit 1947;

- de flashbacks naar het verleden van Clodagh, alvorens zij non werd, blijven in de miniserie in gebreke in vergelijking met de wondermooie flashbacks in de film die Clodaghs bitterzoete, weemoedige, tragiromantische herinneringen aan haar verleden veel beter opriepen;

- de chemie tussen Alessandro Nivola (als mister Dean) en Gemma Arterton (als Clodagh) in de miniserie mist de nodige 'elektriciteit';  

- de zeer degelijke vertolking van Aisling Franciosi in de miniserie als de labiele zuster Ruth kan uiteindelijk toch niet tippen aan de verontrustende, iconische vertolking van Kathleen Byron als de angstaanjagende zuster Ruth in de film (die behoort tot de beste movie villains aller tijden);

- het psychologische steekspel en de confrontaties tussen zuster overste Clodagh en zuster Ruth in de miniserie beklijven veel minder dan de jaloerse en antagonistische verhouding tussen beide nonnen in de film, bijvoorbeeld tijdens de briljante scène in de film waarin Clodagh aan zuster Ruth verwijt dat zij in de ban is van mister Dean terwijl Clodagh met haar vingers een potlood omklemt en zij niet alleen plots beseft dat haar eigen puntig gevijlde vingernagels te zien zijn (hoewel nonnen hun nagels kort moeten houden uit preutse bescheidenheid) maar Clodagh wellicht ook plots de seksuele bijbetekenis beseft van het potlood (een 'fallus') tussen haar vingers, waarna de camera naar boven zwenkt en eerst een Bijbel toont en dan de veelzeggende (bijna grijnzende) gelaatsuitdrukking van zuster Ruth ter bevestiging dat zij reeds gemerkt heeft dat ook Clodagh onderhevig is aan profane driften (zoals ijdelheid en lust) als gevolg van mister Deans aantrekkingskracht: "I've noticed you're very pleased to see him yourself", aldus zuster Ruth tegen Clodagh in de film; 

Dipika Kunwar als Kanchi (links)
en Chaneil Kular als prins Dilip Rai.

- Dipika Kunwar, nochtans een bevallige actrice, is in de miniserie in haar bijrol van het Indiase dorpsmeisje Kanchi minder memorabel dan Hollywoodster Jean Simmons in de film (denk bijvoorbeeld aan het mooie dansje van Simmons als Kanchi in de film);

- op zijn beurt kan ook Chaneil Kular, hoewel overtuigend in de miniserie in zijn bijrol van de jonge Indiase prins Dilip Rai, de charismatische vertolking van de Indiase acteur Sabu als de sympathieke maar ijdele prins in de film uit 1947 niet doen vergeten;

- de miniserie mist de poëtische kracht van de film; 

- de miniserie slaagt er nooit in om de intense spanningsopbouw in de film te evenaren;

- de muziek in de miniserie tijdens spannend bedoelde momenten (gecomponeerd door Anne Dudley) klinkt vaak stereotiep en stelt teleur in vergelijking met de spannende muzieksegmenten in de film (gecomponeerd door Brian Easdale);

- het ritme van de montage in de miniserie laat soms ook te wensen over;

- en de slotsequenties in de miniserie, waaronder de finale, zijn een sof in vergelijking met de intense slotsequenties in de film, waaronder de sublieme, bloedstollende finale in de film die zich afspeelt in de kloosterkapel en onder de kloosterklok aan de rand van de afgrond.

Gemma Arterton als Clodagh in de miniserie Black Narcissus.

Kortom: hoewel de miniserie Black Narcissus een verdienstelijke poging is om de roman van Rumer Godden nieuw leven in te blazen, staat de eerste verfilming uit 1947 vooralsnog op onaantastbare hoogte.

JN.

Black Narcissus - miniserie (Groot-Brittannië/USA-2020): te bekijken via verschillende streamingdiensten.

Met: Gemma Arterton, Aisling Franciosi, Alessandro Nivola, Chaneil Kular, Nila Aalia, Rosie Cavaliero, Karen Bryson, Patsy Ferran, Gina McKee, Dipika Kunwar, Kulvinder Ghir, Gianni Gonsalves, Diana Rigg, Soumil Malla en Jim Broadbent.

Genre: psychosociale thriller / religieus drama / romantiek

Faraon - full movie

Faraon -ook bekend onder de Engelstalige internationale titel Pharaoh- is een fascinerend en visueel verbluffend historisch drama van de Poolse cineast Jerzy Kawalerowicz uit 1966, gebaseerd op de gelijknamige roman uit 1897 van de Poolse auteur Boleslaw Prus (nom de plume van Aleksander Głowacki).

Het verhaal speelt zich af in het antieke Egypte en focust op de machtsstrijd tussen de Egyptische prins Ramses XIII (gespeeld door Jerzy Zelnik) en de invloedrijke Egyptische hogepriesters.

De film behoort tot onze favoriete historische drama's. 

U kan de Poolse film hieronder bekijken met Franstalige ondertitels.

Let op: de onderstaande versie van Faraon is de ingekorte dvd-versie! De oorspronkelijke bioscoopversie is zo'n 35 minuten langer en duurt 3 uur.

Klik hieronder in het videoscherm op de link "Watch on Odnoklassniki" en dan op de playbutton, en rechtsonder bij instellingen op "Quality" en 720p voor hogere beeldkwaliteit.

(Klik op de link "Watch on Odnoklassniki" en dan op de playbutton, en rechtsonder bij instellingen op "Quality" en 720p voor hogere beeldkwaliteit)

Genre: historisch drama

My Super Ex-Girlfriend - full movie

My Super Ex-Girlfriend is een vermakelijke romantische komedie uit 2006, geschreven  door de Amerikaanse scenarist Don Payne en geregisseerd door de Slowaaks-Canadese Hollywoodcineast Ivan Reitman (die in 1984 een kaskraker scoorde met zijn komische spookfilm Ghostbusters). 

De hoofdrollen in My Super Ex-Girlfriend worden overtuigend gespeeld door Uma Thurman als de jaloerse en bazige superheldin G-Girl, Luke Wilson als haar zachtaardige nieuwe vrijer Matt, en Anna Faris als Matts collega Hannah die ook op hem verliefd is...

Bekijk de hele film hieronder:

(Klik op de playbutton en dan bij instellingen op "Kwaliteit" en op 720p of 1080p voor hogere beeldkwaliteit)

Genre: romantische komedie / sciencefiction / superheldenfilm 

Existentiële kruispunten in een degelijke heist movie

 Crime 101  van Bart Layton     ★★★

Hoewel verpakt als een meeslepende heist movie (kraakfilm), gaat onder de nieuwe Amerikaanse misdaadthriller Crime 101 (2026) in wezen een veelzijdig psychosociaal drama schuil over de frustraties, eenzaamheid en wegtikkende tijd van de drie hoofdpersonages wier levens elkaar kruisen:

Chris Hemsworth als de roofovervaller Mike.

1) de eenzame professionele roofovervaller Mike  (gespeeld door Chris Hemsworth), die de littekens draagt van zijn armoedige en traumatische jeugd. Zijn echte naam is James Davis. Hij pleegt al jaren op uiterst methodische wijze succesvolle roofovervallen in de Amerikaanse staat Californië, telkens ter hoogte van de autosnelweg U.S. Route 101 (die hij gebruikt als vluchtroute), waarbij Mike nooit geweld gebruikte en geen DNA-sporen achterliet die hem zouden kunnen ontmaskeren als de dader. De filmtitel Crime 101 is dus een meerzinnige woordspeling die verwijst naar: (i) de 101-snelweg; (ii) de grondbeginselen (101) van de misdaad (Crime), in dit geval de zorgvuldige methodiek van de meesterdief Mike tijdens zijn kat-en-muisspel met de politie; en (iii) het feit dat Mike een eenzaat is die zijn misdaden goeddeels in zijn eentje voorbereidt en uitvoert (Crime 101), waarna hij zijn buit telkens verkoopt aan de heler Money (bijrol van Nick Nolte). Nadat Mike in het eerste deel van de film ternauwernood ontsnapt aan de dood tijdens een bijna mislukte diamantroof, begint hij zich vragen te stellen over zijn toekomst. Op een avond wordt hij in zijn auto aan een stoplicht per ongeluk van achteren aangereden door de onbekende jongedame Maya (bijrol van Monica Barbaro), met wie Mike later een romantische relatie begint terwijl hij zijn leven als crimineel angstvallig geheimhoudt. Hij hoopt dat zijn volgende roofoverval voldoende geld zal opleveren om dan eindelijk definitief te kunnen kappen met zijn misdadige levenswandel en een nieuw leven uit te kunnen bouwen met Maya...;

Mark Ruffalo als de politiedetective Lou.

2) de integere, eigenzinnige en hardnekkige politiedetective Lou Lubesnick (Mark Ruffalo), die de reeks onopgeloste roofovervallen nabij de 101-snelweg toeschrijft aan één en dezelfde dader, maar ter zake botst op scepticisme binnen het Los Angeles Police Department, waardoor Lou er goeddeels alleen voor staat in zijn speurwerk naar de dader. Bovendien krijgt Lou van zijn vervreemde en ontrouwe vrouw Angie (bijrolletje van Jennifer Jason Leigh) te horen dat zij hun huwelijk niet meer ziet zitten. Als een man van middelbare leeftijd, voelt Lou zich geïsoleerd op professioneel én persoonlijk vlak. Hij besluit om in zijn vrije tijd therapeutische yogalessen te gaan volgen...;

Halle Berry als de verzekeringsagente Sharon. 

3) de 53-jarige, ondergewaardeerde en gedesillusioneerde vrijgezel en verzekeringsmakelaarster Sharon (Halle Berry), die al meer dan 10 jaar werkzaam is in een groot verzekeringsbedrijf maar daar tevergeefs wacht op haar beloofde promotie, hoewel zij heel wat rijke klanten aan de haak sloeg. Eén van haar klanten is de juwelier wiens diamanten gestolen werden tijdens Mike's hogervermelde diamantroof. Sharon is lid van een yogaklas, waar op een dag de voormelde politiedetective Lou opdaagt als nieuwe deelnemer. Bovendien wordt Sharon later in de film ook benaderd door Mike...

Kortom: drie eenzame hoofdpersonages die op een kruispunt in hun levens staan terwijl zij een existentiële crisis beleven en met elkaar te maken krijgen.

Inspiratiebronnen

Crime 101 werd geregisseerd door de Engelse cineast Bart Layton, bekend van zijn fascinerende documentaire The Imposter uit 2012 (lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier) en zijn docudrama-heist movie American Animals uit 2018 (bekijk de trailer hier). 

Layton schreef zelf het scenario van Crime 101 en baseerde zich daarbij op de gelijknamige novelle uit 2020 van de Amerikaanse auteur Don Winslow. Daarnaast vond Layton ook inspiratie in onder meer:

- de klassieke romantische heist movie The Thomas Crown Affair uit 1968 van de Canadese cineast Norman Jewison, met de Amerikaanse Hollywoodster Steve McQueen in de hoofdrol van de rijke zakenman en adrenalinejunkie Thomas Crown, die uit verveling een bankoverval in de Amerikaanse stad Boston beraamt, en met Faye Dunaway als de scherpzinnige verzekeringsonderzoekster en love interest Vicki Anderson, die Thomas op het spoor komt...;

- de opwindende politiethriller Bullitt uit 1968 van de Engelse regisseur Peter Yates, ook met Steve McQueen in de titelrol, ditmaal als de eigenwijze Amerikaanse politieluitenant Frank Bullitt die in de Amerikaanse stad San Francisco een bende gangsters op de hielen zit;

- de sfeervol in beeld gebrachte heist movie Thief uit 1981 -het langspeelfilmdebuut van de Amerikaanse cineast Michael Mann- met (een soms overacterende) James Caan in de titelrol van de criminele brandkastkraker Frank, die hoopt dat hij met zijn nieuwe love interest Jessie (Tuesday Weld) een ander leven kan uitbouwen; 

- het uitstekende, koortsige en sfeervol in beeld gebracht misdaad- en politiedrama Heat uit 1995 (één van onze favoriete politiefilms), ook onder regie van Michael Mann, met Al Pacino (één van onze favoriete acteurs) als de hardnekkige Amerikaanse politiedetective Vincent Hanna, die met huwelijksproblemen kampt, en Robert De Niro (ook één van onze favoriete acteurs) als de professionele meesterdief en roofovervaller Neil McCauley, die hoopt dat zijn volgende en hopelijk laatste bankoverval genoeg geld zal opleveren om dan een nieuw leven te kunnen beginnen met zijn nieuwe love interest Eady (gespeeld door Amy Brenneman);

- en het schitterende, meesterlijk opgebouwde misdaaddrama Jackie Brown uit 1997 (één van onze favoriete films, ongeacht het genre), onder regie van Quentin Tarantino (één van onze favoriete cineasten), met Pam Grier in haar comeback-titelrol van de slechtbetaalde en gedesillusioneerde 44-jarige stewardess Jackie Brown, die als bijverdienste tijdens haar vluchten stiekem geld smokkelt voor de criminele wapenhandelaar Ordell Robbie (Samuel L. Jackson), waardoor Jackie betrokken geraakt in een spannend kat-en-muisspel waarin ook de andere hoofdpersonages een cruciale rol spelen: Ordells dommige partner in crime en ex-gedetineerde Louis Gara (Robert De Niro), Ordells eigenzinnige en weed rokende hippieliefje Melanie (Bridget Fonda), de sympathieke borgtochtgeldschieter Max Cherry (Robert Forster) die een boontje heeft voor Jackie, en de ATF-politieagent Ray Nicolette (Michael Keaton) die Ordell en Jackie op de hielen zit...

De gelijkenissen tussen de voormelde films en Crime 101 blijken uit onder meer het volgende:

- net als de roofovervaller Neil McCauley (Robert De Niro) in Heat, is Mike in Crime 101 een methodische en gladde crimineel die zijn leven angstvallig geheimhoudt, maar hoopt dat hij met zijn nieuwe love interest een ander leven zal kunnen beginnen. Ook Frank (James Caan) in Thief is een professionele crimineel die nog één laatste grote slag wil slaan om dan hopelijk een ander leven te kunnen beginnen met zijn nieuwe geliefde;

- net als Jackie (Pam Grier) in Jackie Brown, is Sharon in Crime 101 een teleurgestelde en eenzame zwarte vrouw op leeftijd die hoopt dat zij een nieuwe wending aan haar uitzichtloze leventje kan geven. Bovendien is Sharon, net als Vicki Anderson (Faye Dunaway) in The Thomas Crown Affair, werkzaam in de verzekeringssector; 

- net als de politiedetective Vincent Hanna (Al Pacino) in Heat, is de politiedetective Lou in Crime 101 een workaholic van middelbare leeftijd met huwelijksproblemen. Bovendien heeft Lou sympathie voor Sharon, net zoals de borgtochtgeldschieter Max Cherry (Robert Forster) in Jackie Brown sympathie heeft voor Jackie (Pam Grier);  

- net als Frank Bullitt (Steve McQueen) in Bullitt en Vincent Hanna (Al Pacino) in Heat, is Lou in Crime 101 een intelligente, eigenwijze en hardnekkige politieman;

Mike tijdens een car chase in Crime 101.

- in Bullit zit Frank Bullitt (Steve McQueen) achter het stuur van zijn donkergroene Ford Mustang GT-390 terwijl hij in de hellende straten van San Francisco boosdoeners achtervolgt tijdens één van de beste en meest iconische car chases in de filmgeschiedenis. Crime 101 bevat ook car chases: in de eerste ontsnapt Mike aan de politie op de Route 101, en later in de film achtervolgt Mike in zijn donkergroene Ford Mustang GT-390 de jonge maar gewelddadige crimineel en motorrijder Ormon (gespeeld door Barry Keoghan). Hoewel vakkundig in beeld gebracht, kunnen de car chases in Crime 101 echter niet tippen aan de veel betere car chases in Bullitt, The French Connection van William Friedkin uit 1971 (één van onze favoriete politiefilms; lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier) en Drive van Nicolas Winding Refn uit 2011 (lees onze recensie hier en bekijk een knappe car chase hier).

Barry Keoghan als Ormon in Crime 101.

Hoewel minder frequent en minder grappig dan de schitterende zwarte humor in Jackie Brown, is er ook in Crime 101 hier en daar ruimte voor wat tragikomische humor, bijvoorbeeld in de volgende dialoog tussen Lou en zijn politiepartner Tillman (bijrol van Corey Hawkins): 

Tillman: "I swear, man: you divorced guys, you always think you’re gonna move to the beach and meet some hot surfer chick. What you gonna do? Take up surfing?"

Lou: "No. I’m gonna… Thinking of doing the yoga."

Tillman: "The yoga? (lacht) Ofcourse, you are. What kind?"

Lou: "They got kinds?"

Tillman: "Big time, man. They got hot yoga, fast yoga, street yoga, Greek yoga."

Lou: "Greek yoga?"

Tillman: "That last one might be food... (grinnikt) So, you just wanna get laid." 

Corey Hawkins als Tillman (links) en Mark Ruffalo als Lou.

Vertolkingen

Wat de acteerprestaties in Crime 101 betreft, valt er weinig aan te merken op de degelijke vertolkingen van Mark Ruffalo als de politiedetective Lou, Halle Berry (één van de mooiste filmgodinnen aller tijden) als de verzekeringsmakelaarster Sharon, en Barry Keoghan als de jonge, gestoorde crimineel Ormon.

Zo hebben wij bijvoorbeeld erg genoten van de sterke, emotionele scène waarin Halle Berry uitblinkt als Sharon terwijl zij in het verzekeringskantoor eindelijk haar jarenlange frustraties ventileert tegen haar ondankbare en deloyale overste Mark (een geslaagde bijrol van Paul Adelstein).   

Ook Chris Hemsworth acteert verdienstelijk in zijn hoofdrol van de eenzaat Mike, maar dat hoofdpersonage blijft erg enigmatisch, introvert, zwijgzaam en daarom te oppervlakkig om er als kijker voldoende empathie mee te ontwikkelen. 

De relatie tussen Mike en zijn nieuwe vriendin Maya blijft ook aan de oppervlakte, waardoor de bijrol van Monica Barbaro als Maya niet echt beklijft.   

De intussen 85-jarige Hollywoodveteraan Nick Nolte stelt teleur in zijn zwakke bijrol van de onbetrouwbare heler Money, die samenwerkt met Mike. 

Bovendien komt Jennifer Jason Leigh amper in beeld in haar beloftevolle bijrolletje van Lou's ontrouwe echtgenote Angie. Ook daar zat meer in.

Monica Barbaro als Maya
en Chris Hemsworth als Mike.

Vakwerk, maar geen topper

Crime 101 is vakkundig in beeld gebracht onder leiding van de Noorse cinematograaf Erik Wilson, wiens camerawerk hier en daar herinnert aan de sfeervolle stadsbeelden in Michael Manns misdaadfilms Thief, Heat en Collateral (bekijk een sfeervol filmfragment uit Collateral hier). Toch is Crime 101 géén visuele topper, want daarvoor mist deze film voldoende artistieke creativiteit.

Stereotiepe elektronische muziek

De Engelse componist Benjamin John Power alias Blanck Mass zorgde voor de elektronische muziek in Crime 101: te nadrukkelijke, pulserende synthesizermuziek, zoals vaak te horen is in thrillers sinds de bekende Duitse filmcomponist Hans Zimmer zijn knappe, invloedrijke elektronische muziek componeerde voor de iconische superheldenfilm The Dark Knight (2008) van Christopher Nolan. In Crime 101 klinkt de elektronische muziek als een pover afkooksel van Zimmers veelgeprezen composities voor The Dark Knight.

Hit-and-miss

Rekening houdend met de kwaliteiten en gebreken van Crime 101, is dit nieuwe misdaaddrama een wisselvallige hit-and-miss in het subgenre van kraakfilms. Toch kunnen we deze film aanbevelen en krijgt hij van ons 3 (op vijf) sterren, vooral dankzij de boeiende psychosociale dimensie en de geslaagde vertolkingen van Halle Berry, Mark Ruffalo en Barry Keoghan.

JN.

Crime 101 (Groot-Brittannië/USA-2026): beschikbaar op dvd en blu-ray disc, alsook te bekijken via verschillende streamingdiensten.

Met: Chris Hemsworth, Mark Ruffalo, Halle Berry, Barry Keoghan, Corey Hawkins, Paul Adelstein, Nick Nolte en Jennifer Jason Leigh.

Genre: heist movie / misdaadthriller / psychosociaal drama

 

Project Hail Mary - trailer

 

In het nieuwe, dramatische, maar ook humoristische sciencefictionavontuur Project Hail Mary (2026) ontwaakt de Amerikaanse wetenschapsleraar Ryland Grace (Ryan Gosling) in een ruimteschip, op lichtjaren afstand van de aarde. Hij heeft lange haren en een lange baard. Hoe lang duurde het alvorens hij ontwaakte? En waarom bevindt hij zich in een ruimteschip...? Ryland zoekt naar antwoorden, want hij lijdt aan geheugenverlies, zonder herinnering aan zijn voorgeschiedenis. Stukje bij beetje wordt duidelijk hoe hij in het ruimteschip terechtkwam, en waarom...

Gebaseerd op een scenario van Drew Goddard, naar de gelijknamige sciencefictionroman uit 2021 van Andy Weir, werd Project Hail Mary geregisseerd en gecoproduceerd door het Amerikaanse duo Phil Lord en Christopher Miller (bekend van onder meer hun eerdere films Cloudy with a Chance of Meatballs, 21 Jump Street en de sequel 22 Jump Street, The Lego Movie, Spider-Man: Into the Spider-Verse en de sequel Spider-Man: Across the Spider-Verse).

Hoewel Project Hail Mary gedragen wordt door de hoofdrol van de Amerikaanse Hollywoodster Ryan Gosling (één van de knapste acteurs aller tijden) met zijn veelzijdige vertolking van de sympathieke wetenschapsleraar en astronaut-tegen-wil-en-dank Ryland Grace ("I put the 'not' in astronaut", aldus Ryland), gaat de film ook over de verrassende vriendschap tussen Ryland en een ander hoofdpersonage dat Ryland ontmoet tijdens zijn bewogen buitenaardse reis. Wie dat andere hoofdpersonage is, verklappen we hier niet...

De rest van de cast bestaat uit onder anderen Sandra Hüller, Lionel Boyce, Ken Leung, Milana Vayntrub, Liz Kingsman en Orion Lee.   

Het camerawerk in Project Hail Mary stond onder leiding van de gerespecteerde Australische cinematograaf Greig Fraser, die eerder onder meer een Oscar en BAFTA Award won voor het camerawerk in Denis Villeneuve's visueel verbluffende sciencefictionepos Dune uit 2021 (bekijk een compilatie van betoverende beelden hier) en een Oscarnominatie kreeg voor de al even oogstrelende shots in Villeneuve's sequel Dune: Part Two uit 2024.

De muziek in Project Hail Mary is van de Engelse componist Daniel Pemberton.

En de montage was in handen van de Engelse filmmonteur Chris Dickens, die onder meer een Oscar en BAFTA Award won voor zijn montage van het drama Slumdog Millionaire van de Engelse cineast Danny Boyle uit 2008 (bekroond met in totaal 8 Oscars, waaronder die voor beste film en beste regie).

Project Hail Mary ging eerder deze week, op 9 maart 2026, in wereldpremière in de Britse hoofdstad Londen. Vanaf komende woensdag, op 18 maart 2026, kan u ook in de Belgische bioscopen gaan kijken naar Project Hail Mary.

In afwachting, vindt u hieronder de trailer met Nederlandstalige ondertitels:

(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op "Kwaliteit" en op 720p of 1080p voor hogere beeldkwaliteit)

Genre: sciencefiction / avontuur / drama / thriller / tragikomedie