Hope van Hong-jin Na ★★½
![]() |
De Zuid-Koreaanse cineast Hong-jin Na heeft zich reeds bewezen als een getalenteerde regisseur met:
- zijn ijzersterke langspeelfilmdebuut The Chaser uit 2008; een schitterende misdaadthriller die behoort tot onze favoriete films over seriemoorden (bekijk de hele film hier);
- de gewelddadige misdaad- en actiethriller The Yellow Sea uit 2010;
- en het sfeervolle folk horror-seriemoordenmysterie The Wailing uit 2016.
Vanaf vandaag (28 oktober 2026) kan u in de Belgische bioscopen gaan kijken naar de nieuwe, zelfgeschreven film van Hong-jin Na, getiteld Hope (2026): een ambitieuze Zuid-Koreaanse monster- en rampenfilm, actiethriller en sciencefictionfantasie, die met een productiebudget van ruim 46 miljoen dollar de duurste Koreaanse film ooit is. Na zijn Zuid-Koreaanse première op 15 juli 2026, kende de film een vliegende start in de Zuid-Koreaanse bioscopen. Wereldwijd heeft Hope intussen reeds zijn productiekosten terugverdiend, maar het is afwachten of de film genoeg zal opbrengen om ook de marketingkosten (naar schatting ruim 25 miljoen dollar) te dekken.
Wij hebben Hope (originele Koreaanse titel: Hopeu) reeds gezien en waren onder de indruk van de uitstekende eerste helft, waarin een nieuwsgierig makend mysterie leidt tot opwindende, heel knap in beeld gebrachte achtervolgings- en actiesequenties. Na verloop van tijd echter -de film duurt in totaal 2 uur en 37 minuten- vallen de achtervolgings- en actiesequenties te vaak in herhaling, terwijl Hope bovendien evolueert naar een over the top monster- en fantasy-film met onduidelijke sciencefictionelementen, ongeloofwaardige monsters (die er overdreven uitzien en met motion capture-opnames en wisselvallige digitale computeranimatie tot leven gewekt werden) en een teleurstellend open einde (dat bedoeld lijkt om ruimte te laten voor een sequel, waarvan het scenario volgens regisseur Hong-jin Na reeds geschreven is).
Wat het einde van Hope betreft: blijf kijken tijdens de aftiteling, want er volgt in de eindgeneriek nog een korte, onthullende scène.
Een belaagd Zuid-Koreaans havenstadje
Hope speelt zich af in en rond het (fictieve) Zuid-Koreaanse havenstadje Hope Harbor, vlak bij de zwaar beveiligde bufferzone op de grens met het communistische Noord-Korea. De film begint met de ontdekking van een dood rund, dat op de rand van het stadje aangetroffen wordt. De plaatselijke Zuid-Koreaanse politiechef (gespeeld door Jung-min Hwang) inspecteert het dode rund en leidt uit de omvang van de gapende rijtwonden af dat het wellicht gedood werd door een groot roofdier. Dat is het begin van een levensgevaarlijke jacht: de bange politiechef volgt sporen door het stadje, terwijl zijn moedige achterneef (vertolkt door In-sung Zo) samen met enkele andere jagers op speurtocht gaat in de naburige bossen, en later ook een jonge, vrouwelijke politieagent (geslaagde bijrol van Ho-yeon Jung) opdaagt om hulp te bieden...
![]() |
| De bange politiechef moet zijn angst voortdurend overwinnen terwijl hij bloederige sporen volgt door het Zuid-Koreaanse havenstadje Hope Harbor. |
Inspiratiebronnen
Volgens eigen verklaringen van regisseur Hong-jin Na, is Hope niet alleen geïnspireerd door de oude monster- en sciencefictionfilms uit de jaren 50 en 60, zoals de Amerikaanse zwart-wit-film in 3D Creature from the Black Lagoon uit 1954 van Jack Arnold, maar tevens door de onverwoestbare Amerikaanse horrorthriller en kaskraker Jaws uit 1975 van Steven Spielberg (één van onze favoriete regisseurs): ook een achtervolgingsthriller die zich afspeelt in en rond een geïsoleerd kuststadje waarvan de bewoners geterroriseerd worden door een levensgevaarlijk monster -in dit geval een grote, moorddadige witte haai- en ook draait rond de levensgevaarlijke jacht op het monster (Jaws is één van onze favoriete horrorfilms en één van onze favoriete films tout court; lees onze recensie hier). Ook de succesvolle Zuid-Koreaanse monster- en rampenfilm The Host uit 2006 (originele Koreaanse titel: Goemool) van Joon-ho Bong (ook één van onze favoriete regisseurs) was een inspiratiebron voor Hope. En het decorontwerp voor de sciencefictiondimensie in Hope is onmiskenbaar schatplichtig aan het iconische decorontwerp van de Zwitserse kunstenaar H.R. Giger voor het buitenaardse ruimteschip in de briljante sciencefiction- en horrorklassieker Alien uit 1979 van Ridley Scott (ook één van onze favoriete regisseurs): ook een monsterfilm en sciencefictionthriller (die niet alleen onze favoriete sciencefictionfilm is, maar tevens één van onze favoriete horrorfilms en één van onze favoriete films tout court; lees onze recensie van Alien hier). Daarnaast vond regisseur Hong-jin Na naar eigen zeggen ook inspiratie in road action-thrillers, zoals Steven Spielbergs geslaagde langspeelfilmdebuut Duel uit 1971 (bekijk de hele film hier). Dat blijkt ook uit de talrijke car chases in Hope (zie verder).
Plus- en minpunten
De acteerprestaties in Hope kunnen door de beugel, spijts de nogal flauwe flarden tragikomische humor in het scenario.
Michael Fassbender, Alicia Vikander, Taylor Russell en Cameron Britton spelen bijrollen in Hope, maar zij zijn onherkenbaar in hun motion-capture-vertolkingen van wezens met een bizarre fantasy-aanblik (die we hier niet onthullen).
De muziek in Hope (afkomstig van de Amerikaanse componist Michael Abels) is oké voor een thriller, maar klinkt nogal stereotiep.
Hope blinkt wél uit in veelzijdig en heel knap camerawerk, onder leiding van de getalenteerde Zuid-Koreaanse cinematograaf Kyung-pyo Hong, die reeds eerder samenwerkte met regisseur Hong-jin Na voor diens folk horror-seriemoordenmysterie The Wailing uit 2016 (de volledige filmografie van cameraman Kyung-pyo Hong vindt u hier). Zo zijn de achtervolgingssequenties in Hope, waaronder de car chases en achtervolgingen te voet door het stadje Hope Harbor in de eerste helft van de film, heel opwindend en realistisch in beeld gebracht met onder meer knappe tracking shots en met behulp van geloofwaardige visuele effecten (een combinatie van onder meer ouderwetse practical effects en digitale computeranimatie).
Vanaf het moment echter dat Hope een sciencefiction- en fantasy-thriller wordt, en de focus daarbij verschuift van het stadje Hope Harbor naar wat in de naburige bossen plots opduikt, gaat de film in toenemende mate op zijn bek vanwege:
- de onduidelijke en daardoor verwarrende sciencefictionelementen;
- de cartooneske en ongeloofwaardige aanblik van de shapeshifting monsters die in de bossen verschijnen en weggelopen lijken uit een stereotiepe superheldenfilm voor tieners of uit een kitscherige sciencefictionfantasie (zoals het overroepen sciencefictionavontuur Avatar uit 2009 van James Cameron). Het eerste monster dat voordien in Hope verschijnt, in de eerste helft van de film, duikt op in het centrum van het havenstadje en ziet er minder overdreven uit;
- de overdaad in de tweede helft van Hope aan talrijke extra achtervolgingssequenties, waardoor de hele film (afgezien van enkele adempauzes) in feite één langgerekte achtervolgingsthriller is in het spoor van de veel betere achtervolgingsthrillers Duel van Steven Spielberg uit 1971 (bekijk de hele film hier) en Mad Max: Fury Road van George Miller uit 2025 (bekijk de trailer hier), terwijl heel wat shots en sequenties in Hope korter gekund hadden;
- sommige ongeloofwaardige actiemomenten (waarbij wij ons bijvoorbeeld afvroegen hoe vaak een mens keihard tegen een boom kan smakken en/of vanop grote hoogte op de grond kan vallen alvorens hij niét meer kan opstaan?);
- en het abrupte en teleurstellende open einde van Hope.
Toch is Hope een bioscoopbezoek waard, al was het maar voor de schitterende eerste helft van de film.
Daarnaast kan u nog veel betere monsterfilms (her)bekijken op dvd of blu-ray disc of via een streamingdienst, zoals bijvoorbeeld Jaws (1975) van Steven Spielberg (zie hoger), Alien (1979) van Ridley Scott (zie hoger), The Thing (1982) van John Carpenter (ook één van onze favoriete horrorfilms), Jurassic Park (1993) van Steven Spielberg en The Host (2006) van Joon-ho Bong (zie hoger).
Joeri Naanai
Hope (Zuid-Korea-2026): in de Belgische bioscopen vanaf 28 oktober 2026.
Met: Jung-min Hwang, In-sung Zo, Ho-yeon Jung, Lee Sang-hee, Michael Fassbender, Alicia Vikander, Taylor Russell en Cameron Britton.
Genre: monsterfilm / rampenfilm / thriller / mysterie / actie / sciencefiction / horror / fantasy







