woensdag 4 november 2026

The Quiet Man - full movie


The Quiet Man is een onderhoudende en heel mooi in beeld gebrachte romantische tragikomedie uit 1952, met John Wayne, Maureen O'Hara, Victor McLaglen en Barry Fitzgerald in de belangrijkste rollen, onder regie van de gerenommeerde Amerikaanse Hollywoodveteraan John Ford (bekijk een documentaire van Peter Bogdanovich over John Ford hier).

Het scenario van The Quiet Man werd geschreven door de Amerikaanse filmrecensent en scenarist Frank S. Nugent, die zich daarbij losjes baseerde op het gelijknamige kortverhaal uit 1933 van de Ierse auteur Maurice Walsh. Nugent was een productieve scenarist, die bijdroeg tot de scenario's van onder meer 11 films van John Ford, waaronder de westerns Fort Apache (1948), 3 Godfathers (1948), She Wore a Yellow Ribbon (1949), Wagon Master (1950), The Searchers uit 1956 (één van onze favoriete westerns) en Two Rode Together (1961). Nugent schreef (samen met Oscar Millard) ook het scenario van de boeiende psychologische film noir Angel Face van Otto Preminger uit 1953 (lees onze recensie hier). Het scenario van The Quiet Man leverde Nugent onder meer een Oscarnominatie op (zie verder). 

Het verhaal van The Quiet Man draait rond het Iers-Amerikaanse titelpersonage Sean Thornton (gespeeld door de Amerikaanse Hollywoodster John Wayne): een ingetogen man (vandaar de filmtitel The Quiet Man), die in de jaren 20 van de vorige eeuw vanuit de VS voor het eerst sinds zijn kinderjaren terugkeert naar zijn geboortedorpje op het Ierse platteland en daar kennismaakt met de flamboyante Ierse jongedame Mary Kate Danaher (veelzijdig vertolkt door de Ierse topactrice Maureen O'Hara). Dat is het begin van een onstuimige en tragikomische liefdesgeschiedenis in het traditionele Ierse dorpje, alwaar Mary Kate's oudere broer Will Danaher (met brio gespeeld door de Brits-Amerikaanse acteur Victor McLagle) een onuitstaanbare, drankzuchtige en opvliegende spelbreker blijkt...

Gefilmd in heerlijke Technicolor, vonden de opnames van The Quiet Man goeddeels plaats op het fotogenieke Ierse platteland.

De film won destijds onder meer twee Oscars, in de categorieën:
- beste regisseur (John Ford);
- en beste camerawerk in kleur (onder leiding van de cameramannen Winton C. Hoch en Archie Stout).

Daarnaast kreeg The Quiet Man ook 5 Oscarnominaties, in de categorieën:
- beste film;
- beste scenario (van Frank S. Nugent);
- beste mannelijke bijrol (van Victor McLaglen als de ruige Ierse klootzak Will Danaher);
- beste art direction in kleur en beste decorontwerp;
- en beste geluid.

Bekijk de hele film door hieronder in het videoscherm te klikken op de playbutton, en daarna rechtsonder bij instellingen op "Quality" en 720p of 1080p voor hogere beeldkwaliteit.



(Klik op de playbutton, en daarna rechtsonder bij instellingen op "Quality" en 720p of 1080p voor hogere beeldkwaliteit)


Genre: romantische komedie / psychosociaal drama

Klik op de oranje link voor een filmfragment: The Quiet Man - fragment

woensdag 28 oktober 2026

Meeslepende Koreaanse monsterfilm gaat op zijn bek

Hope  van Hong-jin Na     ★★½



De Zuid-Koreaanse cineast Hong-jin Na heeft zich reeds bewezen als een getalenteerde regisseur met:
- zijn ijzersterke langspeelfilmdebuut The Chaser uit 2008; een schitterende misdaadthriller die behoort tot onze favoriete films over seriemoorden (bekijk de hele film hier);
- de gewelddadige misdaad- en actiethriller The Yellow Sea uit 2010;
- en het sfeervolle folk horror-seriemoordenmysterie The Wailing uit 2016. 

Vanaf vandaag (28 oktober 2026) kan u in de Belgische bioscopen gaan kijken naar de nieuwe, zelfgeschreven film van Hong-jin Na, getiteld Hope (2026): een ambitieuze Zuid-Koreaanse monster- en rampenfilm, actiethriller en sciencefictionfantasie, die met een productiebudget van ruim 46 miljoen dollar de duurste Koreaanse film ooit is. Na zijn Zuid-Koreaanse première op 15 juli 2026, kende de film een vliegende start in de Zuid-Koreaanse bioscopen. Wereldwijd heeft Hope intussen reeds zijn productiekosten terugverdiend, maar het is afwachten of de film genoeg zal opbrengen om ook de marketingkosten (naar schatting ruim 25 miljoen dollar) te dekken.

Wij hebben Hope (originele Koreaanse titel: Hopeu) reeds gezien en we waren onder de indruk van de uitstekende eerste helft, waarin een nieuwsgierig makend mysterie leidt tot opwindende, heel knap in beeld gebrachte achtervolgings- en actiesequenties. Na verloop van tijd echter -de film duurt in totaal 2 uur en 37 minuten- vallen de achtervolgings- en actiesequenties te vaak in herhaling, terwijl Hope bovendien evolueert naar een over the top monster- en fantasy-film met onduidelijke sciencefictionelementen, ongeloofwaardige monsters (die er overdreven uitzien en met motion capture-opnames en wisselvallige digitale computeranimatie tot leven gewekt werden) en een teleurstellend open einde (dat bedoeld lijkt om ruimte te laten voor een sequel, waarvan het scenario volgens regisseur Hong-jin Na reeds geschreven is). 

Wat het einde van Hope betreft: blijf kijken tijdens de aftiteling, want er volgt in de eindgeneriek nog een korte, onthullende scène.   

Een belaagd Zuid-Koreaans havenstadje

Hope speelt zich af in en rond het (fictieve) Zuid-Koreaanse havenstadje Hope Harbor, vlak bij de zwaar beveiligde bufferzone op de grens met het communistische Noord-Korea. De film begint met de ontdekking van een dood rund, dat op de rand van het stadje aangetroffen wordt. De plaatselijke Zuid-Koreaanse politiechef (gespeeld door Jung-min Hwang) inspecteert het dode rund en leidt uit de omvang van de gapende rijtwonden af dat het wellicht gedood werd door een groot roofdier. Dat is het begin van een levensgevaarlijke jacht: de bange politiechef volgt sporen door het stadje, terwijl zijn moedige achterneef (vertolkt door In-sung Zo) samen met enkele andere jagers op speurtocht gaat in de naburige bossen, en later ook een jonge, vrouwelijke politieagent (geslaagde bijrol van Ho-yeon Jung) opdaagt om hulp te bieden...

De bange politiechef moet zijn angst voortdurend overwinnen
terwijl hij bloederige sporen volgt door het Zuid-Koreaanse havenstadje Hope Harbor.

Inspiratiebronnen

Volgens eigen verklaringen van regisseur Hong-jin Na, is Hope niet alleen geïnspireerd door de oude monster- en sciencefictionfilms uit de jaren 50 en 60, zoals de Amerikaanse zwart-wit-film in 3D Creature from the Black Lagoon uit 1954 van Jack Arnold, maar tevens door de onverwoestbare Amerikaanse horrorthriller en kaskraker Jaws uit 1975 van Steven Spielberg (één van onze favoriete regisseurs): ook een achtervolgingsthriller die zich afspeelt in en rond een geïsoleerd kuststadje waarvan de bewoners geterroriseerd worden door een levensgevaarlijk monster -in dit geval een grote, moorddadige witte haai- en ook draait rond de levensgevaarlijke jacht op het monster (Jaws is één van onze favoriete horrorfilms en één van onze favoriete films tout court; lees onze recensie hier). Ook de succesvolle Zuid-Koreaanse monster- en rampenfilm The Host uit 2006 (originele Koreaanse titel: Goemool) van Joon-ho Bong (ook één van onze favoriete regisseurs) was een inspiratiebron voor Hope. En het decorontwerp voor de sciencefictiondimensie in Hope is onmiskenbaar schatplichtig aan het iconische decorontwerp van de Zwitserse kunstenaar H.R. Giger voor het buitenaardse ruimteschip in de briljante sciencefiction- en horrorklassieker Alien uit 1979 van Ridley Scott (ook één van onze favoriete regisseurs): ook een monsterfilm en sciencefictionthriller (die niet alleen onze favoriete sciencefictionfilm is, maar tevens één van onze favoriete horrorfilms en één van onze favoriete films tout court; lees onze recensie van Alien hier). Daarnaast vond regisseur Hong-jin Na naar eigen zeggen ook inspiratie in road action-thrillers, zoals Steven Spielbergs geslaagde langspeelfilmdebuut Duel uit 1971 (bekijk de hele film hier). Dat blijkt ook uit de talrijke car chases in Hope (zie verder).   

Hope blinkt uit in opwindende car chases.

Plus- en minpunten

De acteerprestaties in Hope kunnen door de beugel, spijts de nogal flauwe flarden tragikomische humor in het scenario. 

Ho-yeon Jung als de moedige politieagente in Hope.


Michael Fassbender, Alicia Vikander, Taylor Russell en Cameron Britton spelen bijrollen in Hope, maar zij zijn onherkenbaar in hun motion-capture-vertolkingen van wezens met een bizarre fantasy-aanblik (die we hier niet onthullen).

De muziek in Hope (afkomstig van de Amerikaanse componist Michael Abels) is oké voor een thriller, maar klinkt nogal stereotiep.

Hope blinkt wél uit in veelzijdig en heel knap camerawerk, onder leiding van de getalenteerde Zuid-Koreaanse cinematograaf Kyung-pyo Hong, die reeds eerder samenwerkte met regisseur Hong-jin Na voor diens folk horror-seriemoordenmysterie The Wailing uit 2016 (de volledige filmografie van cameraman Kyung-pyo Hong vindt u hier). Zo zijn de achtervolgingssequenties in Hope, waaronder de car chases en achtervolgingen te voet door het stadje Hope Harbor in de eerste helft van de film, heel opwindend en realistisch in beeld gebracht met onder meer knappe tracking shots en met behulp van geloofwaardige visuele effecten (een combinatie van onder meer ouderwetse practical effects en digitale computeranimatie).


Vanaf het moment echter dat Hope een sciencefiction- en fantasy-thriller wordt, en de focus daarbij verschuift van het stadje Hope Harbor naar wat in de naburige bossen plots opduikt, gaat de film in toenemende mate op zijn bek vanwege:
- de onduidelijke en daardoor verwarrende sciencefictionelementen;
- de cartooneske en ongeloofwaardige aanblik van de shapeshifting monsters die in de bossen verschijnen en weggelopen lijken uit een stereotiepe superheldenfilm voor tieners of uit een kitscherige sciencefictionfantasie (zoals het overroepen sciencefictionavontuur Avatar uit 2009 van James Cameron). Het eerste monster dat voordien in Hope verschijnt, in de eerste helft van de film, duikt op in het centrum van het havenstadje en ziet er minder overdreven uit; 
- de overdaad in de tweede helft van Hope aan talrijke extra achtervolgingssequenties, waardoor de hele film (afgezien van enkele adempauzes) in feite één langgerekte achtervolgingsthriller is in het spoor van de veel betere achtervolgingsthrillers Duel van Steven Spielberg uit 1971 (bekijk de hele film hier) en Mad Max: Fury Road van George Miller uit 2025 (bekijk de trailer hier), terwijl heel wat shots en sequenties in Hope korter gekund hadden;
- sommige ongeloofwaardige actiemomenten (waarbij wij ons bijvoorbeeld afvroegen hoe vaak een mens keihard tegen een boom kan smakken en/of vanop grote hoogte op de grond kan vallen alvorens hij niét meer kan opstaan?); 
- en het abrupte en teleurstellende open einde van Hope.


Toch is Hope een bioscoopbezoek waard, al was het maar voor de schitterende eerste helft van de film.

Daarnaast kan u nog veel betere monsterfilms (her)bekijken op dvd of blu-ray disc of via een streamingdienst, zoals bijvoorbeeld Jaws (1975) van Steven Spielberg (zie hoger), Alien (1979) van Ridley Scott (zie hoger), The Thing (1982) van John Carpenter (ook één van onze favoriete horrorfilms), Jurassic Park (1993) van Steven Spielberg en The Host (2006) van Joon-ho Bong (zie hoger). 

Joeri Naanai

Hope (Zuid-Korea-2026): in de Belgische bioscopen vanaf 28 oktober 2026.
Met: Jung-min Hwang, In-sung Zo, Ho-yeon Jung, Lee Sang-hee, Michael Fassbender, Alicia Vikander, Taylor Russell en Cameron Britton.

Genre: monsterfilm / rampenfilm / thriller / mysterie / actie / sciencefiction / horror / fantasy


V.l.n.r.: Ho-yeon Jung, In-sung Zo en Jung-min Hwang 
als de hoofdpersonages in Hope.

zaterdag 24 oktober 2026

The Docks of New York - full movie


De stille zwart-wit-film The Docks of New York is een sfeervol in beeld gebracht, tragiromantisch misdaaddrama uit 1928, onder regie van de invloedrijke Oostenrijks-Amerikaanse cineast Josef von Sternberg, met George Bancroft, Betty Compson, Olga Baclanova en Clyde Cook in de hoofdrollen.

Het scenario werd geschreven door de productieve Amerikaanse scenarist Jules Furthman, die zich daarbij baseerde op het verhaal The Dock Walloper van de Amerikaanse auteur John Monk Saunders.

De al even productieve Amerikaanse cinematograaf Harold Rosson gaf leiding aan het sfeervolle camerawerk in The Docks of New York.

En de montage was in handen van de Canadese filmmonteur Helen Lewis.

Bekijk de hele film hieronder:



(Klik op de playbutton en dan bij instellingen op "Kwaliteit" en op 720p of 1080p voor hogere beeldkwaliteit)


Genre: romantisch drama / misdaad

dinsdag 20 oktober 2026

Gaslight (1944) - full movie


Het psychologische begrip "gaslighting" en de uitdrukking "to gaslight someone" verwijzen naar een vorm van psychologische en emotionele manipulatie waarbij iemand opzettelijk de werkelijkheid verdraait en zo bij zijn/haar gemanipuleerde doelwit(ten) twijfel zaait over de feiten/waarheid, vaak om zijn/haar doelwit(ten) ten onrechte de schuld te geven van iets, bijvoorbeeld wanneer de manipulator zélf de oorzaak/schuldige is terwijl hij/zij de oorzaak/schuld ten onrechte in de schoenen van zijn/haar slachtoffer(s) schuift (ook wel "victim blaming" of "blaming the victim" genoemd).

Het begrip "gaslighting" en de uitdrukking "to gaslight someone" zijn afgeleid van:
- de titel van het toneelstuk Gas Light van de Engelse auteur Patrick Hamilton uit 1938, dat zich afspeelt in de Britse hoofdstad Londen anno 1880 en draait rond een echtpaar in wier huis de lichten van de oude gaslampen vaak op mysterieuze wijze plots opflakkeren of dimmen...;
- de titel van de bioscoopfilm Gaslight uit 1940 van de Engelse regisseur Thorold Dickinson: een psychologische mysteriethriller die gebaseerd is op het voormelde toneelstuk van Patrick Hamilton;
- en de titel van de bioscoopfilm Gaslight uit 1944 van de getalenteerde en veelzijdige Amerikaanse regisseur George Cukor: een remake/reboot van de voormelde gelijknamige Britse film uit 1940 (zie hoger) en ook gebaseerd op het voormelde toneelstuk van Patrick Hamilton.  

Zonder de plot te verklappen, kunnen we hier alvast meegeven dat Gaslight van George Cukor uit 1944 een beklijvende, tragiromantische film noir en psychologische mysteriethriller is, met de Zweedse topactrice Ingrid Bergman en de Frans-Amerikaanse acteur Charles Boyer in de meeslepende hoofdrollen. Tot de rest van de cast behoren onder anderen Joseph Cotten, May Whitty en Angela Lansbury (in haar filmdebuut).

Ingrid Bergman werd voor haar emotionele hoofdrol in Gaslight bekroond met onder meer een Oscar en Golden Globe in de categorie 'beste actrice' . Maar het is ook snoepen van de veelzijdige vertolking van Charles Boyer, die zijn Oscarnominatie in de categorie 'beste acteur' echter niét kon verzilveren. Debutante Angela Lansbury werd destijds ook genomineerd voor een Oscar, in de categorie 'beste vrouwelijke bijrol', maar ook dat leverde geen beeldje op.   

De art direction (van Cedric Gibbons en William Ferrari) en het decorontwerp (van Paul Huldschinsky en Edwin B. Willis) kregen wél een (gezamenlijke) Oscar in de categorie 'beste art direction in zwart-wit'. 

De sfeervolle fotografie in zwart-wit, onder leiding van de veelgeprezen Russisch-Amerikaanse cameraman Joseph Ruttenberg, was ook goed voor een Oscarnominatie.

Daarnaast werd Gaslight van George Cukor ook genomineerd in de belangrijke Oscarcategorieën 'beste film' en 'beste scenario' (geschreven door John L. Balderston, Walter Reisch en John Van Druten).

De soundtrack van Cukors Gaslight bevat muziek van de productieve Poolse filmcomponist Bronisław Kaper (ook bekend onder zijn pseudoniemen Bronislaw Kapper, Benjamin Kapper en Edward Kane) en klassieke muziek van Frédéric Chopin, Johann Strauss, Ruggero Leoncavallo en Beethoven.

Bekijk de hele film door hieronder in het videoscherm te klikken op de playbutton, en daarna rechtsonder bij instellingen op "Quality" en 720p of 1080p voor hogere beeldkwaliteit.



(Klik op de playbutton, en daarna rechtsonder bij instellingen op "Quality" en 720p of 1080p voor hogere beeldkwaliteit)


Genre: film noir / psychologische thriller / mysterie / romantisch drama

zondag 11 oktober 2026

Wild at Heart - trailer



(Klik op de playbutton en dan bij instellingen op "Kwaliteit" en op 720p of 1080p voor hogere beeldkwaliteit)


Genre: romantisch drama / misdaad / thriller

Klik op de oranje links voor:

- een achtergrondartikel: Onze favoriete road movies: Top 25

- de positie van regisseur David Lynch in onze Top 20 van onze favoriete cineasten: Onze favoriete regisseurs: Top 20

- nieuws met ons In Memoriam over regisseur David Lynch: Cultcineast David Lynch is overleden: In dreams I walk with you 


zaterdag 10 oktober 2026

The Circus (1928) - full movie


De stille zwart-wit-klassieker The Circus uit 1928 is een onvergetelijke romantische tragikomedie uit 1928, geschreven, geproduceerd, geregisseerd en gemonteerd door de wereldberoemde filmpionier, meestercineast en lolbroek Charlie Chaplin (1889-1977), die naar goede gewoonte ook zelf de hoofdrol speelt als de naamloze, goedhartige en eigenzinnige zwerver die zijn weg zoekt door de wereld. Deze keer komt hij terecht in een rondreizend circus... 

Chaplin componeerde bovendien zelf de mooie muziek.

De rest van de cast omvat onder anderen Merna Kennedy als de dochter van de circuseigenaar, Al Ernest Garcia als de circuseigenaar, Harry Crocker als de koorddanser Rex, George Davis als de goochelaar, en Henry Bergman als de oude clown.

The Circus was destijds een uiterst succesvolle kaskraker, en Charlie Chaplin kreeg van de Oscarjury een speciale Honarary Award (Ereprijs) "for writing, acting, directing and producing The Circus".

Bekijk de hele film hieronder:



(Klik op de playbutton en dan bij instellingen op "Kwaliteit" en op 720p of 1080p voor hogere beeldkwaliteit)


Genre: romantische tragikomedie

Orphée (1950) - full movie


Het Franstalige zwart-wit-drama Orphée uit 1950 van de Franse cineast Jean Cocteau (ook bekend onder de titel Orpheus) is gebaseerd op Cocteau's eigen gelijknamige toneelstuk uit 1926.

De kunstzinnige film is een moderne adaptatie van de beroemde antieke Griekse mythe over de tragische liefdesgeschiedenis van Orpheus en Eurydice.

De belangrijkste rollen worden vertolkt door Jean Marais als het titelpersonage Orphée, Marie Déa als diens vrouw Eurydice, María Casarès als de Prinses des Doods, François Périer als Heurtebise (de chauffeur van de Prinses), Juliette Gréco en Anne-Marie Cazalis als twee Maenaden (Bacchantes), en Édouard Dermithe als de jonge dichter Cégeste.

Hieronder kan u de hele film bekijken met Engelstalige ondertitels: klik hieronder in het videoscherm op de playbutton, en daarna rechtsonder bij instellingen op "Quality" en 720p voor hogere beeldkwaliteit.



(Klik op de playbutton, en daarna rechtsonder bij instellingen op "Quality" en 720p voor hogere beeldkwaliteit)


Genre: tragedie / romantisch drama / fantasy / kunstfilm

woensdag 30 september 2026

Mad Dog and Glory - fragment


Mad Dog and Glory is een geslaagde romantische tragikomedie van John McNaughton uit 1993, met Robert De Niro (één van onze favoriete acteurs), Uma Thurman en Bill Murray in de hoofdrollen.

Hieronder kan u kijken naar één van onze favoriete scènes in de film.

Uma Thurman en Bill Murray zijn in onderstaand filmfragment niet te zien, maar u kan wél genieten van Robert De Niro in zijn hoofdrol van de goedhartige Amerikaanse forensisch politiefotograaf Wayne "Mad Dog" Dobie, die in een goed humeur is nadat hij de avond voordien voor het eerst de liefde bedreven heeft met zijn love interest Glory (Uma Thurman). Het zalige liedje dat Wayne in onderstaand filmfragment afspeelt op de juke box is de klassieker Just a Gigolo / I Ain't Got Nobody uit 1956 van de briljante Amerikaanse zanger en swing jazz-trompettist Louis Prima. 

Enjoy!



(Klik op de playbutton en dan bij instellingen op "Kwaliteit" en op 480p voor hogere beeldkwaliteit)


Genre: tragikomedie / romantiek / misdaad / politiefilm / gangsterfilm

Klik op de oranje link voor een achtergrondartikel: Zijn romantische films gevaarlijk voor uw relatie?

dinsdag 22 september 2026

The Fall of the Roman Empire - full movie - in 4K


Met de nakende dood van de oude Romeinse keizer Marcus Aurelius (waardig vertolkt door Alec Guinness) begint een bittere machtsstrijd tussen zijn ambitieuze zoon Commodus (gespeeld door een nog jonge, maar toen al erg charismatische Christopher Plummer) en de Romeinse generaal Gaius Livius (vertolkt door een nogal houterige Stephen Boyd)...

Aldus de premisse van The Fall of the Roman Empire: een historisch peplumdrama van de Amerikaanse Hollywoodregisseur Anthony Mann uit 1964, dat behoort tot onze favoriete historische drama's.

In de bijrollen herkennen we de mooie Italiaanse filmdiva Sophia Loren als de love interest van generaal Livius, de Engelse topacteur James Mason als de Griekse ex-slaaf en raadgever Timonides, en de Egyptische acteur Omar Sharif als de Armeense koning Sohamus (lees ons In Memoriam over Sharif hier). 

Dit epische peplumdrama is één van de de favoriete films van de Amerikaanse meestercineast Martin Scorsese. Geen wonder, gelet op het boeiende verhaal, de prachtige decors en historische kostuums, en het sfeervolle camerawerk van Robert Krasker in glorieuze Technicolor. Het moge duidelijk zijn waar Ridley Scott de mosterd haalde voor zijn eigen visueel verbluffende peplumepos Gladiator uit 2000: ook één van onze favoriete historische drama's.

Hieronder kan u The Fall of the Roman Empire volledig bekijken in een 4K-versie (met hoge beeldresolutie), die bijna 3 uur duurt, zonder de muzikale ouverture en ook zonder de openingsgeneriek en muzikale pauze, waardoor deze 4K-versie zo'n 8 minuten korter is dan de originele bioscoopversie.

Klik hieronder in het videoscherm op de playbutton en dan bij instellingen op "Audiotrack" en "Originele Engels (US)" voor de originele Engelstalige audiotrack en op "Kwaliteit" en 720p, 1080p, 1440p of 2160p voor hogere beeldkwaliteit.



(Klik op de playbutton en dan bij instellingen op "Audiotrack" en "Originele Engels (US)" voor de originele Engelstalige audiotrack en op "Kwaliteit" en 720p, 1080p, 1440p of 2160p voor hogere beeldkwaliteit)


Genre: historisch peplumdrama / oorlogsfilm / avontuur / romantiek

dinsdag 1 september 2026

The Gold Rush - full movie


The Gold Rush is een avontuurlijk en tragikomisch meesterwerk uit 1925 van en met de wereldberoemde filmpionier Charlie Chaplin, die de film niet alleen zelf produceerde en regisseerde, maar naar goede gewoonte ook zelf de hoofdrol speelde van de naamloze, goedhartige zwerver die allerlei tegenspoed moet overkomen. Bovendien schreef Chaplin zelf het scenario, componeerde hij zelf de muziek en zorgde hij ook zelf voor de montage van The Gold Rush.

Hieronder kan u deze stille zwart-wit klassieker volledig bekijken in de gerestaureerde versie.



(Klik op de playbutton en dan bij instellingen op "Kwaliteit" en op  720p voor hogere beeldkwaliteit)


Genre: tragikomedie / avontuur / western / sociaal drama / romantiek

donderdag 13 augustus 2026

 
FILMGODINNEN
 
Deel 21

 
Helen Slater
                          
1963 - ...
                
In deze nieuwe reeks presenteren wij onze
TOP 40
van de mooiste filmactrices aller tijden


Onze criteria: ze zijn of waren niet alleen oogverblindend mooi, maar danken hun roem ook aan hun acteertalent en charisma. Van knappe starlets met weinig acteertalent of uitstraling gaan er immers dertien in een dozijn, en die hebben we dus genegeerd in onze selectie. 

We onthullen onze Top 40 van de meest oogstrelende filmgodinnen in chronologische volgorde op basis van hun geboortedata. 

Hieronder vindt u deel 21: over de Amerikaanse actrice Helen Slater .



De eerste Supergirl op het grote scherm


Helen Slater werd op 15 december 1963 geboren als Helen Rachel Schlacter in een joods gezin in het stadje Bethpage op het eiland Long Island in de Amerikaanse staat New York. Haar moeder Alice Joan Citrin is een joodse advocate, met Oost-Europese voorouders. Helens vader Gerald Slater (oorspronkelijke familienaam Schlacter) was een tv-producer (overleden in 2020), ook met joodse voorouders uit Oost-Europa. Het huwelijk tussen Helens ouders eindigde in 1974 met een echtscheiding. 

In 1982 studeerde Helen af aan de High School of Performing Arts in Manhattan, New York City. Datzelfde jaar maakte zij haar professionele acteerdebuut in de langlopende anthologie-tv-serie ABC Afterschool Special, waarin Slater in het 11de seizoen in episode 1 (uit 1982), getiteld Amy and the Angel, de hoofdrol speelde van de depressieve 17-jarige scholier Amy Watson. Slater was tijdens de opnames zelf 17 lentes jong.

Slechts twee jaar later, in 1984, was zij te zien als de titelheldin in de Amerikaans-Britse bioscoopfilm Supergirl, onder regie van de Franse Hollywoodcineast Jeannot Szwarc: de allereerste langspeelfilm over de superheldin Kara Zor-El alias Linda Lee alias Supergirl uit de razend populaire stripverhalen van de Amerikaanse uitgeverij DC Comics. Slater was nog maar 20 toen zij Supergirl speelde en viel in de smaak bij heel wat bioscoopbezoekers dankzij haar natuurlijke schoonheid en charmante vertolking van de superheldin, wat Slater een nominatie voor een Saturn Award opleverde in de categorie 'beste actrice'. Hoewel ook enkele bekende namen meespeelden in Supergirl -Faye Dunaway, Peter O'Toole en Mia Farrow- geraakte de film aan de bioscoopkassa's echter niet uit de kosten en werd hij ook door de meeste filmrecensenten lauw ontvangen. 

Helen Slater in 1984 als Supergirl.

Decennia later speelde Slater:
- de biologische moeder van de superheld Superman in 3 episodes (in 2007 en 2010) van de Amerikaanse tv-serie Smalville;
- en de warme adoptiemoeder van Supergirl in 13 episodes (van 2015 tot en met 2021) van de Amerikaanse tv-serie Supergirl (2015-2017).

Maar nu terug naar het begin van Slaters carrière: midden jaren 80 vertolkte zij het jonge, rebelse titelpersonage in het actiedrama The Legend of Billie Jean (1985) van Matthew Robbins, met onder anderen Keith Gordon, Christian Slater (geen familie van Helen) en Peter Coyote als Slaters tegenspelers.

Helen Slater in The Legend of Billie Jean.

Helen Slater in The Secret of My Succes.
In de tweede helft van de jaren 80, op het toppunt van haar roem, vertolkte Slater onder anderen:
- de ontvoerster Sandy Kessler in de succesvolle zwarte komedie en kaskraker Ruthless People (1986) van Jim Abrahams, David Zucker en Jerry Zucker, met als belangrijkste tegenspelers Danny DeVito, Bette Midler, Judge Reinhold, Anita Morris en Bill Pullman;
- de love interest Christy Willis in de populaire komedie The Secret of My Succes (1987) van Herbert Ross, met Michael J. Fox in de hoofdrol;
- en de extraverte studente Alexandra Page in de romantische komedie Happy Together (1989) van Mel Damski, met Patrick Dempsey als co-star.

Helen Slater in augustus 1985.

In 1991 was Slater te zien in haar bijrol van de vrouwelijke veedrijver Bonnie Rayburn in de geslaagde en erg populaire neo-western-komedie City Slickers van Ron Underwood, met Billy Crystal, Daniel Stern, Bruno Kirby en Jack Palance in de hoofdrollen.

Helen Slater in City Slickers. 

Twee jaar later, in 1993, speelde Slater een hoofdrol als de dienster en would-be-actrice Alex in de romantische thriller A House in the Hills van Ken Wiederhorn, met co-star Michael Madsen (lees ons In Memoriam over Madsen hier).

Het jaar daarop, in 1994, was Slater te zien als de goedhartige stiefmoeder Laura Turner in Lassie van Daniel Petrie: een populaire jeugd- en familiefilm over de beroemde hond Lassie.

Helen Slater.
Daarna, vanaf 1995, begon Slaters populariteit af te nemen. Maar zij bleef tot op heden actief als film- en tv-actrice. 

Zo speelde zij sinds 1982 ook mee in tal van tv-series, waaronder bijvoorbeeld ABC Afterschool Special (in 1982; zie hoger), Capital News (in 1990), The Hidden Room (in 1991), Smallville (in 2007 en  2010; zie hoger), The Lying Game (van 2011 tot en met 2013), Mad Men (in 2015) en de tv-serie Supergirl (van 2015 tot en met 2021; zie hoger).

Helen Slater is intussen 62 jaar oud. Naast haar acteerwerk, is zij sinds 2003 ook actief als zangeres van goeddeels zelfgeschreven folk- en softrockliedjes.  


Joeri Naanai


Klik op de oranje links voor: