Posts tonen met het label Mad Max. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Mad Max. Alle posts tonen

dinsdag 23 september 2025

 
Wat is 
het beste filmjaar 
aller tijden?
                         

De uitvinding van het medium film dateert van de tweede helft van de 19de eeuw, toen er voor het eerst stille kortfilms vertoond werden. De eerste volwaardige langspeelfilm was wellicht de Australische stille zwart-wit western The Story of the Kelly Gang van Charles Tait uit 1906 (die zo'n 70 minuten duurde). Sindsdien zijn er talloze films gemaakt, waaronder heel wat memorabele meesterwerken. Maar welk jaar is het beste filmjaar ooit? Wij twijfelen tussen 1968, 19731979 en 1980, waarbij we ons uitsluitend baseren op de kwaliteit van de beste langspeelfilms die jaarlijks uitkwamen sinds 1906.

Heel wat filmhistorici, recensenten en cinefielen verwijzen naar 1922 als één van de beste jaren in de filmgeschiedenis. Begrijpelijk, want in 1922 kwamen enkele vernieuwende stille zwart-wit films uit die een grote creatieve impact hadden, zoals onder meer de volgende tijdloze klassiekers:
- de visueel verbluffende en invloedrijke Duitse vampierklassieker Nosferatu van F.W. Murnau (bekijk de hele film hier), die met zijn griezelige thematiek en expressionistische sfeerschepping de basis legde voor heel wat latere films in het gothic horror-subgenre;
- het minstens even visueel verbluffende en sfeervolle horrordocudrama Häxan van en met de Deense cineast Benjamin Christensen (één van onze favoriete horrorfilms; bekijk de hele film hier);
- het middeleeuwse actie-avontuur Robin Hood van de Canadese Hollywoodregisseur Allan Dwan, met de Amerikaanse filmster Douglas Fairbanks sr. in de titelrol;
- en het Duitse expressionistische misdaaddrama Dr. Mabuse, der Spieler van Fritz Lang.

De vampierklassieker Nosferatu uit 1922
blinkt uit in expressionistische sfeerschepping.


Volgens sommigen is 1939 het beste filmjaar ooit, omdat er tijdens dat zogenaamde "Golden Year of Hollywood" heel wat memorabele klassiekers uitkwamen, zoals:
- het razend populaire en visueel verbluffende tragiromantisch oorlogsdrama Gone with the Wind van Victor Fleming, George Cukor en Sam Wood, met Vivien Leigh en Clark Gable in de hoofdrollen;
- het betoverende en uiterst succesvolle muzikale Technicolor-sprookje The Wizard of Oz, ook onder regie van o.a. Victor Fleming, met Judy Garland in de hoofdrol;
- de uitstekende en invloedrijke westernklassieker Stagecoach van John Ford (één van onze favoriete westerns)met westernicoon John Wayne in zijn doorbraakrol (lees onze recensie hier en bekijk de hele film hier);
- de politieke tragikomedie Mr. Smith Goes to Washington van Frank Capra, met James Stewart in de titelrol;
- het sfeervolle tragiromantisch kostuumdrama Wuthering Heights van William Wyler, naar de gelijknamige Engelse roman uit 1847 van Emily Brontë, met Laurence Olivier en Merle Oberon in de hoofdrollen; 
- de romantische komedie Ninotchka van de Duitse Hollywoodregisseur Ernst Lubitsch, met de Amerikaanse filmsterren Greta Garbo en Melvyn Douglas in de hoofdrollen;
- de kritische Franse satire La règle du jeu van Jean Renoir, met Nora Gregor, Paulette Dubost, Marcel Dalio, Roland Toutain en Jean Renoir in de belangrijkste rollen;
- en het Franse misdaaddrama Le jour se lève van Marcel Carné, met Jean Gabin in de hoofdrol.

De ambitieuze kaskraker Gone with the Wind uit 1939
was destijds de meest winstgevende film ooit.


Naar onze smaak is 1968 echter een nog beter filmjaar dan 1922 en 1939, want in 1968 kwamen onder meer de volgende unieke meesterwerken uit:  
- het magistrale, visueel verbluffende en uiterst invloedrijke sciencefictionmysterie 2001: A Space Odyssey van Stanley Kubrick (één van onze favoriete sciencefictionfilms en tevens één van onze favoriete films tout court ongeacht het genre; lees onze recensie hier, bekijk de trailer hier en een filmfragment hier);
- de schitterende spaghettiwestern Once Upon a Time in the West van de Italiaanse cineast Sergio Leone (onze favoriete western en tevens één van onze favoriete films tout court), met Charles Bronson, Jason Robards, Claudia Cardinale en Henry Fonda in de onvergetelijke hoofdrollen en met iconische muziek van Ennio Morricone (bekijk een filmfragment hier);
- de briljante psychologische horrorthriller Rosemary's Baby van Roman Polanski (één van onze favoriete horrorfilms en tevens één van onze favoriete films tout court), met topvertolkingen van Mia Farrow, John Cassavetes, Ruth Gordon en Sidney Blackmer in de hoofdrollen (bekijk de trailer hier, een filmfragment hier en een making-of-documentaire hier);
- en de sfeervolle, humoristische maar ook tragische musical Oliver! van Carol Reed (onze favoriete musical en één van onze favoriete komedies), naar de beroemde roman Oliver Twist uit 1837 van Charles Dickens, met Mark Lester, Ron Moody, Oliver Reed, Shani Wallis en Jack Wild in de hoofdrollen (bekijk een filmfragment hier).

Bovendien werd het bioscooppubliek in 1968 ook getrakteerd op de volgende boeiende films:
- het Zweedse psychologisch folk horror-drama Hour of the Wolf (originele Zweedse titel: Vargtimmen) van Ingmar Bergman, met Max von Sydow en Liv Ullmann in de hoofdrollen;
- de intense politiefilm Bullitt van Peter Yates, met Steve McQueen in de titelrol;
- het middeleeuwse historisch drama The Lion in Winter van Anthony Harvey, met Peter O'Toole en Katherine Hepburn in de hoofdrollen;
- het populaire sciencefictiondrama Planet of the Apes van Franklin J. Schaffner, met Charlton Heston in de hoofdrol;
- de vermakelijke buddy-komedie The Odd Couple van Gene Saks, met Jack Lemmon en Walter Mathhau in de titelrollen; 
- het gevoelige tragiromantisch drama Romeo and Juliet van de Italiaanse regisseur Franco Zefirelli, naar het gelijknamige Engelse toneelstuk uit 1597 van Willliam Shakespeare, met Leonard Whiting en Olivia Hussey in de titelrollen;
- de biografische misdaadthriller The Boston Strangler van Richard Fleischer, met Tony Curtis in de titelrol van de beruchte Bostoniaanse seriemoordenaar Albert DeSalvo;
- en het psychosociaal relatiedrama Faces van John Cassavetes, met John Marley, Gena Rowlands en Lynn Carlin in de hoofdrollen.

Een iconische match cut in de epische sciencefictionklassieker
2001: A Space Odyssey uit 1968.


Ook 1973 was een schitterend, onvergetelijk filmjaar, met onvervalste meesterwerken zoals:
- de angstaanjagende en invloedrijke horrorklassieker The Exorcist van William Friedkin (één van onze favoriete horrorfilms), die destijds een kaskraker van formaat was, met memorabele vertolkingen van Linda Blair, Ellen Burstyn, Jason Miller en Max von Sydow (bekijk de trailer hier);
- de poëtische en visueel verbluffende tragiromantische coming-of-age-road movie Badlands van Terrence Malick (één van onze favoriete road movies, alsook één van onze favoriete films over seriemoorden en één van onze favoriete films tout court), met glansrollen van hoofdrolspelers Martin Sheen en Sissy Spacek als een smoorverliefd koppel op de vlucht voor de lange arm van de wet (bekijk een interview met Sheen en Spacek over de film hier);
- de briljante, tragikomische road movie Paper Moon van Peter Bogdanovich (één van onze favoriete komedies, alsook één van onze favoriete road movies en één van onze favoriete films tout court), met topvertolkingen van Ryan O'Neal als een gewiekste oplichter en van de destijds nog piepjonge Tatum O'Neal (ja, de dochter van Ryan) in haar Oscarwinnende glansrol van een al even gewiekst meisje wier moeder net overleden is... (lees onze recensie hier, bekijk de trailer hier, een filmfragment hier en de hele film hier);
-het uitstekende biografisch politiedrama Serpico van Sidney Lumet (één van onze favoriete politiefilms), met Al Pacino (één van onze favoriete acteurs) in zijn doorleefde titelrol van de integere New Yorkse politieman Frank Serpico die jarenlang moet opboksen tegen de wijd verbreide corruptie in het politiekorps (bekijk de hele film hier);
- en de nostalgische en oogstrelende Italiaanse tragikomedie Amarcord van Federico Fellini (één van onze favoriete komedies en tevens één van onze favoriete films tout court; bekijk een filmfragment hier en de hele film hier).

Daarnaast kwamen in 1973 nog heel wat andere boeiende films uit, zoals:
- de Oscarwinnende Franse romantische tragikomedie en metafilm La nuit Américaine van François Truffaut, met François Truffaut, Jacqueline Bisset, Valentina Cortese, Jean-Pierre Léaud, Alexandra Stewart en Dani in de belangrijkste rollen;
- - de sfeervolle en beklemmende folk horror-cultklassieker The Wicker Man van Robin Hardy, met Neil Howie en Christopher Lee (één van onze favoriete acteurs) in de hoofdrollen (bekijk de hele film hier);
- de uitstekende tragikomische road movie The Last Detail van Hal Ashby, met Jack Nicholson (één van onze favoriete acteurs), Randy Quaid en Otis Young in de hoofdrollen; 
- de avontuurlijke en aangrijpende biopic Papillon van Franklin J. Schaffner, met Steve McQueen in zijn doorleefde titelrol van de verbeten Franse gevangene Henri "Papillon" Charrière, en Dustin Hoffman in de belangrijkste bijrol;
- het misdaaddrama Mean Streets, waarmee regisseur Martin Scorsese destijds doorbrak, met Harvey Keitel en Robert De Niro in de hoofdrollen (die beiden behoren tot onze favoriete acteurs);
- de neo noir satire The Long Goodbye van Robert Altman, met Elliott Gould in de hoofdrol;
- het nostalgische coming-of-age-drama American Graffiti van George Lucas, met o.a. de acteurs Richard Dreyfuss, Ron Howard en Harrison Ford;
- de stijlvolle en invloedrijke Japanse krijgskunsten- en wraakthriller Lady Snowblood (originele Japanse titel: Shurayuki-hime) van Toshiya Fujita, met Meiko Kaji in de titelrol; 
- het knap in beeld gebrachte Hongkongse historisch krijgskunstendrama The Fate of Lee Khan (originele Chinese titel: Ying chun ge zhi Fengbo) van King Hu, met Li-hua Li, Roy Chiao en Feng Hsu in de hoofdrollen;
- en het oogstrelende Poolse surrealistische drama The Hourglass Sanatorium (originele Poolse titel: Sanatorium pod klepsydrą) van Wojciech Jerzy Has, met Jan Nowicki en Tadeusz Kondrat in de hoofdrollen.

De kaskraker The Exorcist uit 1973
is één van de beste en invloedrijkste griezelfilms ooit.


Ook 1979 was een grandioos filmjaar, met tijdloze meesterwerken zoals:
- het briljante, meeslepende en visueel verbluffende anti-oorlogsepos Apocalypse Now van Francis Ford Coppola (wellicht de beste oorlogsfilm ooit, alsook één van onze favoriete road movies en één van onze favoriete films tout court; bekijk een filmfragment hier), met topvertolkingen van o.a. Martin Sheen, Marlon Brando (onze favoriete acteur), Robert Duvall en Dennis Hopper (één van onze favoriete acteurs);
- de nagelbijtende en invloedrijke sciencefiction-en horrorthriller Alien van Ridley Scott (onze favoriete sciencefictionfilm, alsook één  van onze favoriete horrorfilms en één van onze favoriete films tout court), met Sigourney Weaver in haar iconische doorbraakrol van het vrouwelijke hoofdpersonage Luitenant Ellen Ripley als bemanningslid van een ruimteschip dat landt op een verre, onbekende planeet waar levensgevaarlijke dingen schuilgaan... (lees onze recensie hier);
- het gevoelige en oogstrelende tragiromantisch drama Tess van Roman Polanski (één van onze favoriete historische drama's en tevens één van onze favoriete road movies), naar de feministische roman Tess of the d'Urbervilles: A Pure Woman uit 1891 van de Engelse schrijver Thomas Hardy, met Nastassia Kinski (één van de mooiste filmgodinnen aller tijden) in de rol van het arme en onfortuinlijke titelpersonage Tess (bekijk een filmfragment hier en de hele film hier);
- de intense, dystopische sciencefiction- en road action-thriller Mad Max van George Miller (één van onze favoriete sciencefictionfilms en tevens één van onze favoriete road movies), met Mel Gibson in zijn iconische doorbraakrol van de zwijgzame titelheld "Mad" Max Rockatansky (bekijk de hele film hier);
- en het veelzijdige, Oscarwinnende Duitse coming-of-age-oorlogsdrama Die Blechtrommel van Volker Schlöndorff, naar de gelijknamige historische roman uit 1959 van Günter Grass, met David Bennent, Angela Winkler, Mario Adorf, Katharina Thalbach, Daniel Olbrychski, Berta Drews en Tina Engel in de belangrijkste rollen.

Bovendien kwamen in 1979 nog andere boeiende films uit, zoals bijvoorbeeld:
het bevreemdende Russische sciencefictionmysterie Stalker van Andrei Tarkovsky: een visueel meesterwerk, met Alexander Kaidanovsky, Anatoly Solonitsyn, Alisa Freindlich en Nikolai Grinko als de belangrijkste personages;
- de romantische tragikomedie Manhattan (in sfeervol zwart-wit) van en met Woody Allen;
- het gevangenisdrama Escape from Alcatraz van Don Siegel, met Clint Eastwood in de hoofdrol;
- de semi-autobiografische musical All That Jazz van Bob Fosse, met Roy Scheider in de hoofdrol;
- de controversiële Engelse komedie Monty Python's Life of Brian van Terry Jones -een gedurfde parodie op de lotgevallen van de Bijbelse figuur Jezus Christus- met de prettig gestoorde lolbroeken Graham Chapman, John Cleese, Michael Palin, Terry Gilliam, Eric Idle, Terry Jones en Sue Jones-Davies als de belangrijkste personages; 
- het succesvolle echtscheidingsdrama Kramer vs. Kramer van Robert Benton, met Dustin Hoffman en Meryl Streep in de titelrollen;
- de sfeervol in beeld gebrachte en ophefmakende erotische schandaalfilm Caligula van Tinto Brass, over de exploten van de waanzinnige Romeinse keizer Caligula, met Malcolm McDowell in de titelrol en met Peter O'Toole, Teresa Ann Savoy, Helen Mirren, Guido Mannari, John Steiner en John Gielgud  in de belangrijkste bijrollen;
- en de sfeervolle horrorfilm The Amityville Horror van Stuart Rosenberg, met James Brolin, Margot Kidder en Rod Steiger in de hoofdrollen.

Apocalypse Now uit 1979 is een briljant anti-oorlogsepos.


Een ander jaar dat volgens ons in aanmerking komt voor de titel van het beste filmjaar aller tijden is 1980, dankzij onder meer de volgende meesterwerken die destijds uitkwamen:
- de briljante en visueel verbluffende horrorthriller The Shining van Stanley Kubrick (één van onze favoriete horrorfilms, alsook één van onze favoriete films over seriemoorden en één van onze favoriete films tout court), met topvertolkingen van Jack Nicholson (één van onze favoriete acteurs) en Shelley Duvall in de hoofdrollen (bekijk de trailer hier, de hele film hier en een minidocumentaire over regisseur Stanley Kubrick hier);
- de spannende en visueel verbluffende  slasher movie Dressed to Kill van Brian De Palma (ook één van onze onze favoriete horrorfilms en tevens één van onze favoriete films over seriemoorden en één van onze favoriete films tout court), met meeslepende vertolkingen van Nancy Allen, Michael Caine, Keith Gordon, Angie Dickinson en Dennis Franz (lees onze recensie hier, bekijk de trailer hier en de hele film hier);
- de schitterende psychosociale bokserbiopic Raging Bull van Martin Scorsese, ook een visueel meesterwerk, met topvertolkingen van Robert De Niro (in zijn doorleefde titelrol van de opvliegende en ziekelijke jaloerse bokser Jake LaMotta), Joe Pesci en Cathy Moriarty (bekijk een filmfragment hier);
- het briljante homo-erotisch seriemoordenmysterie Cruising van William Friedkin (één van onze favoriete politiefilms en tevens één van onze favoriete films over seriemoorden), met Al Pacino (één van onze favoriete acteurs) in zijn fenomenale hoofdrol als een politieman die diep (te diep?) undercover gaat in de homo-erotische S&M-onderwereld van New York om een homoseksuele seriemoordenaar op te sporen. Of zijn er meerdere daders...? (bekijk de hele film hier);
- het epische en visueel verbluffende historisch oorlogsdrama Kagemusha van de Japanse meestercineast Akira Kurosawa (één van onze favoriete historische drama's), met Tatsuya Nakadai in de titelrol (bekijk de trailer hier);
- en de aangrijpende zwart-wit biopic The Elephant Man van David Lynch, over de tragische en ontroerende lotgevallen van de zwaar misvormde Engelsman Joseph Merrick alias "The Elephant Man" (1862-1890), gespeeld door John Hurt, met Anthony Hopkins als de sympathieke dokter Frederick Treves.

In 1980 kwamen bovendien ook de volgende memorabele films uit:
- het razend populaire Star Wars-sciencefictionavontuur The Empire Strikes Back van Irvin Kershner, met Mark Hamill, Harrison Ford en Carrie Fisher in de hoofdrollen;
- de biografische western The Long Riders van Walter Hill (één van onze favoriete westerns), over de beruchte James-Younger Gang: een bende Amerikaanse bandieten die tussen 1866 en 1882 gewapende overvallen pleegden op banken, treinen en postkoetsen;
- de amusante muzikale komedie The Blues Brothers van John Landis, met John Belushi en Dan Aykroyd in de titelrollen;
- de absurde komedie en kaskraker Airplane! van Jim Abrahams, David Zucker en Jerry Zucker, met o.a. de acteurs Robert Hays, Julie Hagerty en Leslie Nielsen;
- het veelgeprezen misdaaddrama Gloria van John Cassavetes, met Gena Rowlands in de titelrol;
- het stijlvolle neo noir-drama American Gigolo van Paul Schrader, met Richard Gere in de titelrol;
- en de visueel verbluffende western Heaven's Gate van Michael Cimino, losjes gebaseerd op historische feiten, met Kris Kristofferson, Christopher Walken (één van onze favoriete acteurs), John Hurt, Sam Waterston, Brad Dourif, Isabelle Huppert, Jeff Bridges en Joseph Cotten in de belangrijkste rollen.

De briljante horrorfilm The Shining uit 1980 staat bol van iconische shots.


Wat is volgens u het beste filmjaar aller tijden? Laat het hieronder weten in de reactiebox (klik op de link "reacties" als de reactiebox nog niet open is).


Joeri Naanai
  

vrijdag 1 december 2023

Furiosa: A Mad Max Saga - trailer


Acht jaar na Mad Max: Fury Road uit 2015 (bekijk de trailer hier) -het uitstekende vierde deel in de populaire post-apocalyptische road action-filmreeks van de Australische cultregisseur George Miller- komt Miller nu voor de dag met het vijfde deel in de vorm van een prequel, getiteld Furiosa: A Mad Max Saga, die de voorgeschiedenis vertelt van de verbeten heldin Furiosa sinds haar getroebleerde jeugd.

Het personage Imperator Furiosa werd in Mad Max: Fury Road met brio gespeeld door de getalenteerde en charismatische Zuid-Afrikaanse actrice Charlize Theron, één van de mooiste filmgodinnen aller tijden (lees ons biografische portret hier). In de prequel wordt de jongere Furiosa vertolkt door Anya Taylor-Joy, bekend van haar rollen in onder meer het sfeervolle psychosociaal horrordrama The Witch van Robert Eggers uit 2015 (bekijk de trailer hier), de Netflix-serie The Queen's Gambit uit 2020, en het 5de en 6de seizoen (2019 en 2022) van de Britse historische gangsterserie Peaky Blinders

Naast Taylor-Joy omvat de cast van Furiosa: A Mad Max Saga o.a. Chris Hemsworth, Tom Burke, Alyla Browne, Angus Sampson, Nathan Jones en Daniel Webber.

De nieuwe film wordt vanaf mei 2024 in de bioscopen verwacht. 

Hieronder kan u alvast de net uitgekomen trailer bekijken.



(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op 720p of 1080p voor hogere beeldkwaliteit)


Genre: actie / sciencefiction / thriller / avontuur

zaterdag 18 maart 2023

Mad Max (1979) - full movie

 
Mad Max is een sfeervolle, opwindende en erg invloedrijke road action sciencefictionfilm van de Australische regisseur George Miller uit 1979, met de perfecte gecaste, nog jonge en destijds vrijwel onbekende Australische acteur Mel Gibson in zijn iconische doorbraakrol als de zwijgzame titelheld "Mad" Max Rockatansky: een moedige politieagent die in een nabije dystopische toekomst in het quasi wetteloze wasteland van het post-apocalyptische Australië meegesleept wordt in een gevaarlijk kat-en-muisspel met een criminele motorbende onder leiding van de barbaarse sociopaat Toecutter, charismatisch vertolkt door de Brits-Australische acteur Hugh Keays-Byrne.

De film begint met een intense, ruim 12 minuten durende car chase, waarin het geflipte (wellicht gedrogeerde) bendelid The Nightrider en zijn sletterige liefje, memorabel vertolkt door Vincent Gil en Lulu Pinkus, in een gestolen politiewagen achtervolgd worden door Max en zijn collega's van de plaatselijke snelwegpolitie. De toon is meteen gezet: dit wordt een spannende road action achtervolgingsthriller...    

De charmante echtgenote van Max, Jessie, wordt overtuigend gespeeld door de Australische actrice Joanne Samuel. 

Ook enkele andere bijrollen beklijven, met name die van Tim Burns als het jonge, gluiperige bendelid Johnny the Boy, Geoff Parry als het geblondeerde, kortharige bendelid Bubba (de 'luitenant' van bendeleider Toecutter), Steve Bisley als de verbeten politiemotard Goose (een collega van Max), en Steve Millichamp en John Ley als het tragikomische politieduo Roop en Charlie (ook collega's van Max).  

Het meeslepende scenario (geschreven door regisseur George Miller en James McCausland, naar een verhaal van George Miller en Byron Kennedy), de spannende auto- en motorachtervolgingen op de uitgestrekte Australische snelwegen, met spectaculaire stunts en met dynamisch camerawerk van David Eggby, de knappe montage, de creatieve kostumering (waaronder het iconische lederen politie-uniform van Max), de briljante sfeerversterkende muziek van Brian May en de memorabele vertolkingen droegen bij tot het wereldwijde succes van Mad Max als een instantcultklassieker en uiterst lucratieve kaskraker (destijds de meest winstgevende film aller tijden) die in de loop der jaren navolging kreeg met drie succesvolle sequels van George Miller: Mad Max 2: The Road Warrior uit 1981, Mad Max Beyond Thunderdome uit 1985 en Mad Max: Fury Road uit 2015 (bekijk de trailer hier).

De eerste Mad Max (1979) behoort tot onze favoriete sciencefictionfilms en onze favoriete road movies.

Bekijk de hele film door hieronder in het videoscherm te klikken op de playbutton. 

Enjoy the ride!   



(Klik op de playbutton)


Genre: actie / sciencefiction / misdaad / thriller / gezinsdrama

Klik op de oranje link voor:


- een achtergrondartikel: Onze favoriete road movies: Top 25

zondag 11 december 2016

De 10 beste
sciencefictionfilms
aller tijden  
               

Niets fijner op een kille winteravond dan op de sofa onder een warm dekentje te kruipen en van een goeie film te genieten. Maar welke film...? Wie van sciencefiction houdt, kan zich alvast laten leiden door de top 100 van beste sciencefictionfilms die samengesteld werd door de die-hard sciencefictionadepten van de website totalscifionline:

http://totalscifionline.com/features/3809-the-100-greatest-sci-fi-movies

Hun selectie is het resultaat van verhitte interne debatten tussen de medewerkers van de website. Zo moesten zij eerst uitmaken welke films tot het sciencefiction-genre mogen gerekend worden en welke niet. Ze besloten dat elke film waarvan sciencefiction een hoofdbestanddeel vormt in aanmerking komt. Behalve films over superhelden, omdat die een genre op zich vormen. De criteria zijn voor discussie vatbaar, maar hieronder vindt u alvast de 10 beste sciencefictionfilms in hun Top 100. 

Daaronder vindt u onze eigen Top 10, samengesteld op basis van dezelfde criteria. En natuurlijk weerhoudt niets u ervan om kritisch te reageren of hier uw eigen Top 10 te plaatsen (klik helemaal onderaan op de link reacties als de reactiebox niet open is).

Achter onze favoriete sciencefictionfilms die niét voorkomen in de Top 10 van totalscifionline hebben we ter informatie ook hun positie in de Top 100 van de website vermeld. Tot slot vindt u onderaan nog onze recensies (en de originele filmposters) van de vijf hoogst gerangschikte films in onze eigen selectie.


Total Sci-Fi

1. Blade Runner
2. 2001: A Space Odyssey
3. Star Wars  
4. Alien
5. Metropolis  
6. The Day the Earth Stood Still
7. The Terminator
8. Planet of the Apes
9. E.T.
10. Solaris


Funny how?

1. Alien
2. A Clockwork Orange - totalscifi: nr. 27
3. Blade Runner
4. 2001: A Space Odyssey 
5. Minority Report - totalscifi: nr. 57 
6. The Terminator
7. Mad Max - totalscifi: nr. 70
8. E.T.
9. Ex Machina
10. The Thing - totalscifi: nr. 23

En de beste sciencefictionserie is volgens ons het 1ste seizoen van Westworld van Jonathan Nolan en Lisa Joy (lees onze recensie hier).


Nagelbijtende scifi-horror

Alien van Ridley Scott (1979)
★★★★★



Alien is een briljante en superspannende combinatie van sciencefiction en horror over de bemanningsleden van een ruimteschip die belaagd worden door een moorddadig ruimtewezen. Deze film, onder regie van Ridley Scott (één van onze favoriete cineasten), is niet alleen onze favoriete sciencefictionfilm, maar tevens één van onze favoriete horrorfilms en één van onze favoriete films tout court (ongeacht het genre).

Claustrofobisch griezelen

Het realistische maar tegelijk unheimliche production design, de claustrofobische atmosfeer, de griezelige special effects ("Don't touch it!"), de degelijke vertolkingen van de cast, met een doorleefde doorbraakrol van hoofdrolspeelster Sigourney Weaver, en de geniaal in crescendo opgebouwde spanning maken van deze onvergetelijke tech-noir sciencefictionfilm een revolutionaire en uiterst invloedrijke mijlpaal in de filmgeschiedenis.

Neem het van ons aan: ook wie doorgaans geen sciencefiction- of horrorliefhebber is zal onder de indruk geraken van deze nagelbijtende horrorthriller.

JN.

Klik op de oranje links voor:

- een video-interview met regisseur Ridley Scott: Ridley Scott vertelt over Alien 

- ons biografische portret van regisseur Ridley Scott: Visuele veteraan

- een achtergrondartikel: Onze favoriete regisseurs: Top 20

- een achtergrondartikel: Onze favoriete films: Top 35

- een achtergrondartikel: Onze favoriete horrorfilms: Top 25

- een achtergrondartikel: Schaf de Oscars af!



Kubrick in het kwadraat 


A Clockwork Orange van Stanley Kubrick (1971)
★★★★★



Geen ruimteschepen, buitenaardse wezens of laserwapens in deze controversiële verfilming van de gelijknamige roman van Anthony Burgess. Maar dat maakt het ontluisterende -en profetische!- toekomstbeeld dat grootmeester Stanley Kubrick 45 jaar geleden van onze maatschappij schetste er niet minder beklijvend om.

Naast één van onze favoriete sciencefictionfilms, is A Clockwork Orange ook één van onze favoriete films tout court (ongeacht het genre).

Nihilistisch

De film volgt de ultragewelddadige, zinloze exploten van een groepje criminele jongemannen onder leiding van de egocentrische psychopaat Alex (één van de beste movie villains aller tijden), met ijskoude overgave vertolkt door een perfect gecaste Malcolm McDowell. Maar ook de politie, de bureaucratie, het gerecht, het gevangeniswezen, de psychiatrie, de overheid en de media worden genadeloos ontmaskerd als onmenselijke instellingen.

Een maatschappijkritische spiegel

A Clockwork Orange is Kubrick in het kwadraat: visueel verbluffend, volstrekt compromisloos op elk vlak -bijvoorbeeld in zijn gewaagde, shockerende combinatie van zwarte humor en geweld- en zo gelaagd dat je er telkens nieuwe, verrassende dingen in ontdekt. Zo hadden wij de film al vijf keer gezien, toen we plots een ogenschijnlijk onbeduidend maar in feite veelzeggend detail opmerkten tijdens de scène waarin Alex en zijn droogs aanbellen bij een marxistische schrijver: het geluid van de bel (dongdongdong dooong) is een knipoog naar de Vijfde Symfonie van Beethoven (de favoriete componist van Alex) en verwijst tevens naar de wrede Pavloviaanse experimenten (Pavlov gebruikte een belletje) waaraan Alex later in de film onderworpen wordt als proefpersoon in een moreel aanvechtbaar wetenschappelijk pilootproject waarmee de overheid misdadigers zoals Alex wil 'genezen'... 

Kubrick (onze favoriete cineast) houdt ons in A Clockwork Orange een maatschappijkritische spiegel voor door de kijker eerst als een voyeur medeplichtig te maken aan de perverse en gewelddadige misdaden op het scherm, en ons nadien ook een geweten te schoppen door ons te confronteren met moeilijke, zelfconfronterende morele dilemma's. Wat is belangrijker: vrije wil of collectieve orde, vrijheid of (een gevoel van) veiligheid, het individu of de goegemeente, (zelf)kritiek en zelfbeschikking of censuur, propaganda en brainwashing? Thema's die tot op heden brandend actueel gebleven zijn.

Kortom: A Clockwork Orange is een grand cru van een film die u aan het denken zet en u nooit meer loslaat!  

JN.

Klik op de oranje links voor:

- een minidocumentaire over regisseur Stanley Kubrick: The Visions of Stanley Kubrick - documentaire

- een achtergrondartikel: Onze favoriete regisseurs: Top 20

- een achtergrondartikel: Onze favoriete films: Top 35


- een achtergrondartikel: De kemels van Pauline Kael

 

Visueel verbluffende melancholie

Blade Runner van Ridley Scott (1982)
★★★★★



Hoewel Blade Runner intussen bijna 30 jaar oud is, staat deze visueel verbluffende en invloedrijke klassieker ook vandaag nog steeds overeind als één van de allerbeste films in het sciencefictiongenre en als één van de beste films tout court (ongeacht het genre). Dat verklaart waarom wij Blade Runner niet alleen opnamen in onze Top 10 van onze favoriete sciencefictionfilms, maar tevens in onze Top 35 van onze favoriete films tout court.

Poëtische tech-noir cyberpunk

Gebaseerd op de roman Do Androids Dream of Electric Sheep? van de gerespecteerde Amerikaanse sciencefictionauteur Philip K. Dick uit 1969 en geregisseerd door de Engelse topcineast Ridley Scott (één van onze favoriete cineasten), voelen het verhaal en de sfeerschepping in Blade Runner aan als dystopische tech-noir cyberpunk. 

De film volgt de cynische ex-politieman annex blade runner Rick Deckard (gespeeld door Harrison Ford) terwijl hij anno 2019 in de Amerikaanse stad Los Angeles de strijd aanbindt met een groepje rebelse humanoïde robotten -zogeheten replicants- die bijna niet te onderscheiden zijn van mensen en ontworpen werden door de briljante CEO van de machtige Tyrell Corporation (gespeeld door Joe Turkel). Deckard begint zich echter morele en existentiële vragen te stellen bij het kennelijk flinterdunne onderscheid tussen mensen en de nieuwe generatie replicants, én bij zijn meedogenloze job als gewelddadige premiejager op die replicants... 

De realistische, grauwe maar tegelijk poëtische aanblik van de futuristische, in kleurig neonlicht badende grootstad Los Angeles is tot op heden door geen enkele cineast geëvenaard. Cameraman Jordan Cronenweth kreeg -onbegrijpelijk- geen Oscar voor Blade Runnermaar gelukkig wél een BAFTA Award. En de sfeervolle, melancholische soundtrack, met de etherische synthesizerklanken van Vangelis, behoort tot de mooiste filmmuziek tussen hemel en aarde.

Even ontroerend als spannend

Harrison Ford acteert uitstekend als de eenzame, onderkoelde antiheld Deckard. De bevallige actrice Sean Young zorgt voor een intimistische noot met haar gevoelige, ambivalente vertolking van een vrouw die zelf niet weet of ze menselijk dan wel een artificiële androïde is. Brion James is perfect gecast als de explosieve replicant Léon Kowalski. Daryl Hannah beklijft in haar doorbraakrol als de sensuele, atletische én  levensgevaarlijke vrouwelijke replicant Pris. En de ultieme confrontatie met de charismatische replicant Roy -een fenomenale doorbraakrol van de Nederlandse acteur Rutger Hauer als één van de beste movie villains aller tijden- levert een even ontroerende als spannende finale op: "I've seen things you people wouldn't believe: attack ships on fire off the shoulder of Orion; I watched c-beams glitter in the dark near the Tannhäuser Gate... All those moments will be lost in time...like tears in rain... Time to die."

Philip K. Dick heeft de première van Blade Runner nooit kunnen meemaken. Hij stierf op 2 maart 1982 aan een hartaanval, vlak vóór de film uitkwam.

JN.

Klik op de oranje links voor:

- de trailer: Blade Runner - trailer

- ons biografische portret van regisseur Ridley Scott: Visuele veteraan

- een achtergrondartikel: Onze favoriete regisseurs: Top 20


- een achtergrondartikel: Visuele meesterwerken: Top 80


- een achtergrondartikel: Schaf de Oscars af!

- een achtergrondartikel: De kemels van Pauline Kael



Een metafysische symfonie

2001: A Space Odyssey van Stanley Kubrick (1968)
★★★★★



Dit is zonder twijfel de meest 'abstracte', ondoorgrondelijke, visueel verbluffende en invloedrijke film in het veelzijdige oeuvre van de Amerikaanse meestercineast Stanley Kubrick (onze favoriete regisseur). 

De odyssee, waarvan sprake in de filmtitel, begint in de prehistorie met de 'dageraad van de mens' en eindigt vier miljoen jaar later met een ruimtereis 'voorbij de oneindigheid'. Een mysterieuze rechthoekige monoliet vormt de metafysische schakel tussen de verschillende hoofdstukken in deze filosofische fabel over de oorsprong en het doel van de mensheid, de  gevaren van artificiële intelligentie, de samenhang tussen de micro- en macrokosmos, en de betoverende, meedogenloze schoonheid van het universum.

Gesamtkunstwerk

Kubrick beperkte de dialogen tot een minimum en laat de beelden voor zich spreken. En wat een beelden! De baanbrekende special effects en visual effects zijn duizelingwekkend en dwingen ook vandaag nog -ruim 45 jaar na de opnames- bewondering af. De samenhang tussen klank en beeld is naadloos -let bv. op de 'choreografie' van de ruimteschepen op de betoverende walsmuziek An der schönen blauen Donau van Johann Strauss-, het tempo hypnotiserend en de diepgang onpeilbaar. 

Redenen genoeg om deze briljante film niet alleen op te nemen in onze Top 10 van onze favoriete sciencefictionfilms, maar ook in onze Top 35 van onze favoriete films tout court (ongeacht het genre).

2001: A Space Odyssey is veel meer dan een film: het is een audiovisuele symfonie; een mysterie verpakt in een raadsel; een geniaal Gesamtkunstwerk in elke betekenis van het woord.   

JN.

Klik op de oranje links voor:



- een minidocumentaire over regisseur Stanley Kubrick: The Visions of Stanley Kubrick - documentaire

- een achtergrondartikel: Onze favoriete regisseurs: Top 20


- een achtergrondartikel: Onze favoriete films: Top 35

- een achtergrondartikel: Visuele meesterwerken: Top 80

- een achtergrondartikel: Schaf de Oscars af!

- een achtergrondartikel: De kemels van Pauline Kael



Schuldig zonder misdaad?

Minority Report van Steven Spielberg (2002)
★★★★½



Deze onderschatte sciencefictionfilm van Steven Spielberg (één van onze favoriete cineasten), met Tom Cruise, Colin Farrell en Max von Sydow in de hoofdrollen, behoort tot de intelligentste in het genre. 

Preventieve misdaadbestrijding

Het complexe scenario van Minority Report, geschreven door Scott Frank en Jon Cohen, is gebaseerd op het gelijknamige kortverhaal van de Amerikaanse sciencefictionauteur Philip K. Dick en speelt zich af in de Amerikaanse hoofdstad Washington D.C. anno 2054. 

De stad is zo goed als vrij van misdaad dankzij een schijnbaar feilloos juridisch systeem dat gebruikmaakt van drie genetisch gemanipuleerde mensen die in de toekomst kunnen kijken. Telkens wanneer het visionaire trio een toekomstige misdaad voorspelt, komt het zogeheten Pre-Crime-team van politiechef John Anderton (hoofdrol van Tom Cruise) in actie om de (toekomstige) 'dader' te arresteren alvorens deze de misdaad kan plegen, waarna de 'dader', zonder gerechtelijke procedure, in een permanente slaap gebracht wordt teneinde het (toekomstige) 'slachtoffer' en de samenleving te beschermen tegen de (toekomstige) 'misdaad' van de (toekomstige) 'dader'. Op een dag wordt politiechef Anderton echter zélf beschuldigd van een toekomstige moord... 

Geloofwaardig

Ter voorbereiding van deze boeiende film, riep regisseur Steven Spielberg een gevarieerd team wetenschappers samen om te brainstormen over hoe ons dagelijks leven er in 2054 zou kunnen uitzien. Hun voorspellingen werden gebruikt als inspiratiebron voor o.m. de knappe decors, gesofisticeerde computers, gestileerde kleding en aerodynamische voertuigen die in de film te zien zijn. Minority Report werd er een stuk geloofwaardiger door dan de doorsnee sciencefictionprent. 

De hele cast acteert uitstekend, met een ingehouden glansrol van Max von Sydow die de show steelt als de charismatische directeur en bezieler van het Pre-Crime-programma.

Filosofische maatschappijkritiek

Behalve een scherpzinnige kritiek op hedendaagse politieke, biotechnologische en maatschappelijke evoluties in de richting van een totalitaire samenleving (denk ook aan de visueel verbluffende en invloedrijke dystopische sciencefictionklassieker Metropolis van Fritz Lang uit 1927), is Minority Report tevens een boeiende filosofische denkoefening over schuld en boete, vrije wil en determinatie, vrijheid en verantwoordelijkheid, waarbij onrechtstreeks ook vraagtekens worden gezet bij het moreel aanvechtbare politieke oorlogsconcept van een preemptive strike (een preventieve aanval op de beweerde vijand alvorens deze beweerde vijand zelf zou kunnen aanvallen).

Spielberg is er bovendien in geslaagd om deze en andere ethische vraagstukken te verpakken in een spannende, visueel aantrekkelijke en onvoorspelbare thriller die terecht een cultstatus geniet bij scifi-kenners.

JN.

Klik op de oranje links voor:


- een achtergrondartikel: Onze favoriete regisseurs: Top 20