Posts tonen met het label religie. Alle posts tonen
Posts tonen met het label religie. Alle posts tonen

zaterdag 18 juli 2026

Een verzorgde, maar teleurstellende remake

 Black Narcissus - miniserie (2020)  van Charlotte Bruus Christensen     ★★½



In 1939 verscheen de boeiende roman Black Narcissus van de Engelse schrijfster Rumer Godden. De eerste verfilming daarvan volgde in 1947, ook onder de titel Black Narcissus, geproduceerd en geregisseerd door het veelgeprezen Britse filmmakersduo Michael Powell en Emeric Pressburger, die tevens zelf het scenario schreven (lees daarover meer hier). Het oogstrelende camerawerk in betoverende Technicolor stond onder leiding van de kunstzinnige Engelse cinematograaf Jack Cardiff, die er een Oscar en Golden Globe mee won. Het resultaat was een unieke, fascinerende bioscoopfilm die terecht beschouwd wordt als een visueel meesterwerk. Lees onze recensie hier en bekijk de hele film hier

Wie die film nog nooit gezien heeft, zal wellicht genieten van de tweede verfilming van Goddens roman: de driedelige miniserie Black Narcissus uit 2020, geregisseerd door de Deense cineaste en cameravrouw Charlotte Bruus Christensen, die niet alleen in de regiestoel zat maar ook zelf het camerawerk in de miniserie leidde. Wie de film uit 1947 al wél gezien heeft, zoals wij, zal de miniserie waarschijnlijk een teleurstellende remake vinden, zoals wij, want hoewel het scenario van de miniserie, geschreven door de Engelse scenariste Amanda Coe, veel potentieel had (zie verder) en de miniserie ook erg verzorgd in beeld gebracht is, kan deze remake niet tippen aan de onvergetelijke film uit 1947.


Een sensueel religieus thrillerdrama

Een poster ter promotie
van de miniserie Black Narcissus.
Net als de roman uit 1939 en de film uit 1947, focust de miniserie Black Narcissus op de bewogen lotgevallen van een groepje Britse nonnen die onder leiding van hun jonge, nieuwe zuster overste Clodagh (in de miniserie gespeeld door Gemma Arterton
) ten tijde van het Britse koloniaal bewind in India vertrekken naar een afgelegen Indiaas dorpje in het Himalayagebergte om daar op een hoge, winderige bergkam het voormalige harempaleis van een Indiase generaal te transformeren tot een nieuw klooster dat tevens dienst moet doen als een missieschooltje voor de kinderen van de Indiase dorpelingen die in de vallei aan de voet van de bergkam wonen. De nonnen krijgen daarbij assistentie van ene mister Dean (Alessandro Nivola): een flegmatieke en vrijzinnige Britse oorlogsveteraan en koloniaal agent, die behulpzaam is maar op de zenuwen werkt van de strikte zuster overste Clodagh. 

De geïsoleerde en winderige locatie, betoverende vergezichten, ijle berglucht, eeuwenoude volkstradities van de dorpelingen en erotische Indiase muurschilderingen in het voormalige harempaleis hebben een merkwaardig, desoriënterend effect op de 'beschaafde' Britse nonnen. Zelfs de immer zelfbeheerste zuster overste 'ontdooit' stilaan: Clodagh herinnert zich de tijd alvorens zij non werd, toen in haar leven en hart nog plaats was voor romantiek en seksualiteit. Tot haar eigen ontreddering, voelt zij zich bovendien aangetrokken tot mister Dean. Maar zij is niet alleen: ook de jonge, labiele non zuster Ruth (Aisling Franciosi) geraakt in de ban van mister Dean. Dat zorgt voor conflicten tussen beide nonnen, waardoor de miniserie evolueert van een sensueel religieus drama naar een thriller...

Gemma Arterton als zuster overste Clodagh
en Alessandro Nivola als mister Dean
in de miniserie Black Narcissus.

Kwaliteiten

De miniserie, die 3 episodes omvat van telkens circa een uur, graaft dieper dan de film uit 1947 in de voorgeschiedenis van het voormalige Indiase harempaleis, met flashbacks naar het tragische lot van de jonge Indiase concubine Srimati (bijrolletje van Gianni Gonsalves), wier zelfmoord en bewaard gebleven paleiskamertje een bron van fascinatie worden voor de morbide zuster Ruth.

Zuster Ruth geraakt in de miniserie geobsedeerd
door de herinnering aan de dode Indiase concubine Srimati.

Net als de roman en de film, thematiseert de miniserie vooral de tegenstelling tussen geest en lichaam, cultuur en natuur, ascese en lust, inhibitie en passie, het cerebrale en het zinnelijke, religieuze spiritualiteit en aards genot. In de miniserie wordt dat bovendien toepasselijk in de verf gezet met shots van zuster overste Clodagh die regelmatig haar hoofdharen kaalscheert en zichzelf in haar kloosterkamer kastijdt met een karwats als zelfopgelegde boetedoening voor haar zonden.

Gemma Arterton als zuster overste Clodagh in de miniserie.

Op visueel vlak blinkt de miniserie uit met onder meer buitenopnames van mooie berglandschappen (gefilmd in Nepal), toepasselijke historische kostuums, waaronder de witte habijten van de nonnen, een prachtig kleurenpalet (veel wit, roze, paars, blauw en bruin), een sfeervolle belichting en knappe decors, waardoor de miniserie herinnert aan de betoverende kleuren en visuele kracht van de film uit 1947. 


Aisling Franciosi heeft in de miniserie de juiste uitstraling als de gestoorde zuster Ruth. Bovendien injecteert Franciosi haar jonge personage met een gevoelige kwetsbaarheid die ontbrak in de filmversie van zuster Ruth die Kathleen Byron met brio vertolkte in 1947 (zie verder). Alessandro Nivola ziet er in de miniserie als mister Dean virieler uit dan de acteur David Farrar die er in de film als mister Dean in zijn korte broek op de rug van een pony veeleer belachelijk dan verleidelijk uitzag. Nila Aalia acteert in de miniserie veel beter in haar bijrol van de Indiase concièrge Angu Ayah dan de overacterende May Hallatt in de film. En Karen Bryson overtuigt in de miniserie met haar gevoelige bijrol van de vertwijfelde zuster Philippa, net zoals Flora Robson in de film. 

Karen Bryson als de zwarte zuster Philippa in de miniserie Black Narcissus. 

Gemiste kansen

Spijts de hogervermelde kwaliteiten, blijft de miniserie ver beneden het niveau van de film uit 1947. Dat ligt vooral aan het volgende:
Gemma Arterton mist in de miniserie als het hoofdpersonage Clodagh het charisma en veelzijdige acteertalent van Deborah Kerr die schitterde met haar briljante vertolking van de zuster overste in de film uit 1947;
- de flashbacks naar het verleden van Clodagh, alvorens zij non werd, blijven in de miniserie in gebreke in vergelijking met de wondermooie flashbacks in de film die Clodaghs bitterzoete, weemoedige, tragiromantische herinneringen aan haar verleden veel beter opriepen;
- de chemie tussen Alessandro Nivola (als mister Dean) en Gemma Arterton (als Clodagh) in de miniserie mist de nodige 'elektriciteit';  
- de zeer degelijke vertolking van Aisling Franciosi in de miniserie als de labiele zuster Ruth kan uiteindelijk toch niet tippen aan de verontrustende, iconische vertolking van Kathleen Byron als de angstaanjagende zuster Ruth in de film (die behoort tot de beste movie villains aller tijden);
- het psychologische steekspel en de confrontaties tussen zuster overste Clodagh en zuster Ruth in de miniserie beklijven veel minder dan de jaloerse en antagonistische verhouding tussen beide nonnen in de film, bijvoorbeeld tijdens de briljante scène in de film waarin Clodagh aan zuster Ruth verwijt dat zij in de ban is van mister Dean terwijl Clodagh met haar vingers een potlood omklemt en zij niet alleen plots beseft dat haar eigen puntig gevijlde vingernagels te zien zijn (hoewel nonnen hun nagels kort moeten houden uit preutse bescheidenheid) maar Clodagh wellicht ook plots de seksuele bijbetekenis beseft van het potlood (een 'fallus') tussen haar vingers, waarna de camera naar boven zwenkt en eerst een Bijbel toont en dan de veelzeggende (bijna grijnzende) gelaatsuitdrukking van zuster Ruth ter bevestiging dat zij reeds gemerkt heeft dat ook Clodagh onderhevig is aan profane driften (zoals ijdelheid en lust) als gevolg van mister Deans aantrekkingskracht: "I've noticed you're very pleased to see him yourself", aldus zuster Ruth tegen Clodagh in de film; 
Dipika Kunwar als Kanchi (links)
en Chaneil Kular als prins Dilip Rai.
- Dipika Kunwar, nochtans een bevallige actrice, is in de miniserie in haar bijrol van het Indiase dorpsmeisje Kanchi minder memorabel dan Hollywoodster Jean Simmons in de film (denk bijvoorbeeld aan het mooie dansje van Simmons als Kanchi in de film);
- op zijn beurt kan ook Chaneil Kular, hoewel overtuigend in de miniserie in zijn bijrol van de jonge Indiase prins Dilip Rai, de charismatische vertolking van de Indiase acteur Sabu als de sympathieke maar ijdele prins in de film uit 1947 niet doen vergeten;
- de miniserie mist de poëtische kracht van de film; 
- de miniserie slaagt er nooit in om de intense spanningsopbouw in de film te evenaren;
- de muziek in de miniserie tijdens spannend bedoelde momenten (gecomponeerd door Anne Dudley) klinkt vaak stereotiep en stelt teleur in vergelijking met de spannende muzieksegmenten in de film (gecomponeerd door Brian Easdale);
- het ritme van de montage in de miniserie laat soms ook te wensen over;
- en de slotsequenties in de miniserie, waaronder de finale, zijn een sof in vergelijking met de intense slotsequenties in de film, waaronder de sublieme, bloedstollende finale in de film die zich afspeelt in de kloosterkapel en onder de kloosterklok aan de rand van de afgrond.

Gemma Arterton als Clodagh in de miniserie Black Narcissus.

Kortom: hoewel de miniserie Black Narcissus een verdienstelijke poging is om de roman van Rumer Godden nieuw leven in te blazen, staat de eerste verfilming uit 1947 vooralsnog op onaantastbare hoogte.

JN.

Black Narcissus - miniserie (Groot-Brittannië/USA-2020): te bekijken via verschillende streamingdiensten.
Met: Gemma Arterton, Aisling Franciosi, Alessandro Nivola, Chaneil Kular, Nila Aalia, Rosie Cavaliero, Karen Bryson, Patsy Ferran, Gina McKee, Dipika Kunwar, Kulvinder Ghir, Gianni Gonsalves, Diana Rigg, Soumil Malla en Jim Broadbent.

Genre: psychosociale thriller / religieus drama / romantiek

zaterdag 14 december 2024

Suspiria's Baby

Immaculate  van Michael Mohan     ★★½  



Religieuze horrorthrillers zijn terug van nooit helemaal weggeweest, zo blijkt uit de populariteit van onder meer volgende films die in 2023 of 2024 uitkwamen:

Late Night with the Devil (2023) van de broers Cameron en Colin Cairnes: een horrorfilm in het zogeheten found footage-subgenre, over een populaire Amerikaanse live praatshow waarin de gastheer anno 1977 op de avond van Halloween een mysterieus 13-jarig meisje interviewt dat de enige overlevende is van de collectieve zelfmoord binnen een satanistische kerk (bekijk de trailer hier);
- The Pope's Exorcist (2023) van Julius Avery: een horrormysterie over een katholieke exorcist die tijdens zijn onderzoek naar de mogelijke bezetenheid van een jongen onrustwekkende geheimen ontdekt;
The Exorcist: Believer (2023) van David Gordon Green: een sequel op de briljante en uiterst invloedrijke horrorklassieker The Exorcist (1973) van William Friedkin (één van onze favoriete horrorfilms; bekijk de trailer van The Exorcist hier);
- Nefarious (2023) van Cary Solomon en Chuck Konzelman: een horrorthriller over een psychiater die moet onderzoeken of een ter dood veroordeelde seriemoordenaar zijn beweerde bezetenheid al dan niet fingeert; 
- The First Omen (2024) van Arkasha Stevenson (lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier): een prequel (voorgeschiedenis) op de uitstekende horrorklassieker The Omen van Richard Donner uit 1976 over het duivelskind Damien (ook één van onze favoriete horrorfilmsbekijk een filmfragment uit The Omen hier en de hele film hier);
- Heretic (2024) van Scott Beck en Bryan Woods: een psychologische horrorthriller over twee Mormoonse missiezusters die gevaar lopen terwijl zij proberen om een mysterieuze zonderling te bekeren;
- en Immaculate (2024) van Michael Mohan.

De laatste film in bovenstaand lijstje -Immaculate- is een horrormysterie dat draait rond de akelige lotgevallen van het hoofdpersonage Cecilia (gespeeld door Sydney Sweeney): een jonge Amerikaanse novice-kloosterzuster die na haar intrede in een afgelegen Italiaans klooster begint te vermoeden dat er daar iets niet pluis is, net zoals de jonge Amerikaanse novice-kloosterzuster Margaret in The First Omen na haar aankomst in een door katholieke nonnen geleid Italiaans weeshuis.

Immaculate heeft nog wel meer gemeen met The First Omen, en dus ook met The Omen (waarop The First Omen immers een prequel is), maar daar verklappen we hier verder niets over om de onthullende plotwendingen in Immaculate niet te bederven.

Sidney Sweeney als de devote novice Cecilia in Immaculate.

Immaculate, geschreven door Andrew Lobel en geregisseerd door de Amerikaanse cineast Michael Mohan, is behalve aan The Omen ook schatplichtig aan:
- de sciencefictionroman The Island of Doctor Moreau uit 1896 van H.G. Wells over de wrede experimenten van een idealistische wetenschapper, verfilmd door onder anderen Erle C. Kenton onder de titel Island of Lost Souls (1932) en John Frankenheimer onder de titel The Island of Doctor Moreau (1996);
- de briljante psychologische horrorthriller Rosemary's Baby (1968) van Roman Polanski (ook één van onze favoriete horrorfilms en tevens één van onze favoriete films tout court), waarin het jonge, zwangere titelpersonage Rosemary begint te vermoeden dat haar buren satanisten met een verborgen agenda zijn (bekijk een filmfragment hier, de trailer hier en een making-of-documentaire hier);
- de sfeervolle en visueel verbluffende giallo-horrorklassieker Suspiria (1977) van Dario Argento (ook één van onze favoriete horrorfilms; bekijk een compilatie van betoverende shots hier en de hele film hieren de geslaagde reboot Suspiria (2018) van Luca Guadagnino (lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier), waarin een jonge Amerikaanse danseres verschrikkelijke geheimen ontdekt in haar nieuwe Duitse dansschool;
- het horrormysterie The Nun (2018) van Corin Hardy, waarin een priester en een novice anno 1952 door het Vaticaan naar het Cârța-klooster in Roemenië gestuurd worden om daar de mysterieuze zelfmoord van een non te onderzoeken.

Wegens spoilergevaar, laten we het verder aan u over om de narratieve, visuele en filmtechnische gelijkenissen tussen Immaculate en de andere hogervermelde films te ontdekken en naar waarde te schatten.


Wisselvallig

Op ons liet Immaculate een wisselvallige indruk na.

Sidney Sweeney als Cecilia.

Giulia Heathfield Di Renzi als Isabelle.

Nochtans heeft deze film heel wat te bieden, zoals de boeiende opzet (bevallige jonge nonnen in een afgelegen klooster waar stiekem bizarre dingen gebeuren), de geslaagde sfeerschepping, de sensuele knipoogjes naar het erotische nunsploitation-genre uit de jaren 70, het verzorgde camerawerk (onder leiding van Elisha Christian), de toepasselijke kostumering (die strakke rode gezichtssluiers!) en de verdienstelijke vertolkingen van de Amerikaanse actrice Sydney Sweeney als de toegewijde novice Cecelia, de Italiaanse actrice Benedettta Porcaroli als de jonge rebelse non Gwen en de Italiaans-Australische actrice Giulia Heathfield Di Renzi als de strenge jonge non Isabelle.

Álvaro Morte als priester Sal Tedeschi,
en Benedetta Porcaroli als Gwen.
Immaculate lijdt echter onder de wisselvallige vertolking en storende (want in gebrekkig Engels uitgesproken) dictie van de Italiaanse acteur Álvaro Morte als de priester Sal Tedeschi, de voorspelbaarheid van enkele cruciale plotwendingen (want oplettende kijkers die vertrouwd zijn met de hogervermelde films zullen die plotwendingen wellicht zien aankomen), te weinig doeltreffende spanning (waarin de zenuwslopende klassiekers Rosemary's BabyThe Omen en Suspiria wél uitblinken) en een nogal stereotiepe finale met heel wat gemiste kansen (waarom geen finale waarin bv. de beweerde Christus-nagel één van de nagels blijkt te zijn waarmee de 'slechte' misdadiger Gestas volgens de Bijbel naast Jezus aan het kruis genageld werd en de nagel dus de opgedroogde bloedsporen van Gestas bevat, met alle gevolgen van dien...?).

Kortom: hoewel een sfeervol, op filmtechnisch vlak degelijk en bij momenten meeslepend horrormysterie, is Immaculate al bij al toch geen nieuwe topper in het boeiende genre van de religieuze horrorthriller.

JN.

Immaculate (USA/Italië-2024): beschikbaar op dvd en blu-ray disc, alsook te bekijken via verschillende streamingdiensten.
Met: Sydney Sweeney, Álvaro Morte, Benedetta Porcaroli, Dora Romano, Giorgio Colangeli, Giulia Heathfield Di Renzi en Simona Tabasco.

Genre: horror / thriller / mysterie / religie


maandag 24 juni 2024

Mother Joan of the Angels - trailer


Twaalf jaar vóór de première van William Friedkins iconische griezelfilm The Exorcist uit 1973 (één van onze favoriete horrorfilms), voltooide de eigenzinnige Poolse cineast Jerzy Kawalerowicz in 1961 reeds Mother Joan of the Angels (originele Poolse titel: Matka Joanna od aniolów): een beklijvend en knap in beeld gebracht religieus drama in sfeervol zwart-wit, met thriller- en horrorelementen, over een Poolse priester die naar een klooster wordt gestuurd om te onderzoeken of de kloosternonnen door de duivel bezeten zijn. 

Mother Joan of the Angels speelt zich af in de 17de eeuw en is gebaseerd op de gelijknamige novelle uit 1946 van de Poolse schrijver Jaroslaw Iwaszkiewicz (ook bekend onder zijn nom de plume Eleuter), die op zijn beurt inspiratie vond in historische feiten die zich in het begin van de 17de eeuw afspeelden in een Ursulinenklooster in het Franse stadje Loudun. Die historische gebeurtenissen lagen trouwens ook aan de basis van de roman The Devils of Loudun van Aldous Huxley uit 1952 en van Ken Russells fascinerende schandaalfilm The Devils uit 1971 met Oliver Reed en Vanessa Redgrave in de hoofdrollen (bekijk The Devils hier). 

In Mother Joan of the Angels worden de hoofdrollen gespeeld door Mieczyslaw Voit als de priester, en de charismatische Lucyna Winnicka als het titelpersonage moeder-overste Joanna.

Bekijk de trailer hieronder:



(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op "Kwaliteit" en op 720p, 1080p, 1440p of 2160p voor hogere beeldkwaliteit) 


Genre: religieus drama / psychosociale thriller / mysterie / horror

donderdag 6 juni 2024

Een boeiende, maar ook wat teleurstellende prequel

The First Omen  van Arkasha Stevenson     ★★½



Met haar recente langspeelfilmdebuut The First Omen (2024) waagde de Amerikaanse scenariste en tv-regisseuse Arkasha Stevenson zich aan een prequel (voorgeschiedenis) op de succesvolle religieuze horrorklassieker The Omen van Richard Donner uit 1976.

De grootste troef van The First Omen (bekijk de trailer hier) is het boeiende scenario, geschreven door regisseuse Stevenson in samenwerking met Tim Smith en Keith Thomas, naar een ingenieus verhaal van Ben Jacoby. Deze prequel slaagt er immers in om een overtuigende voorgeschiedenis te vertellen, waarin de kijker meer te weten komt over de wijze waarop het duivelskind Damien in de eerste The Omen verwekt werd. 

Vanwege de wisselvallige acteerprestaties, stelt The First Omen echter toch wat teleur. 

Een sfeervol screenshot uit The First Omen.

Duistere geheimen

The First Omen focust op het vrouwelijke hoofdpersonage Margaret Daino, gespeeld door de Engelse actrice Nell Tiger Free (bekend van haar rol als het personage Myrcella Baratheon in het 5de en 6de seizoen van de razend populaire tv-serie Game of Thrones). 

Margaret is een jonge Amerikaanse vrouw, die in 1971 in de Italiaanse hoofdstad Rome arriveert om er als novice-kloosterzuster te werken in een door katholieke nonnen geleid weeshuis. Daar ontdekt Margaret na verloop van tijd verontrustende geheimen...


Vanwege een veelzeggende uitspraak over het verleden van Margaret (toen zij nog een kind was), konden wij de slimme red herring in het eerste deel van de film snel ontmaskeren als een afleidingsmanoeuvre van de scenaristen, waardoor wij ook de latere cruciale plotwending zagen aankomen. Daar verklappen we hier verder niets over, in de hoop dat u wél verrast zult worden door de onthullingen in het tweede deel van de film.  

Gemiste kans       

The First Omen is schatplichtig aan onder meer:
- de briljante en invloedrijke horrorklassieker Rosemary's Baby (1968) van Roman Polanski (ook over een mogelijke verkrachting en gruwelijk zwangerschap; bekijk de trailer hier);
- de sfeervolle en spannende Italiaanse giallo-cultklassieker Suspiria (1977) van Dario Argento (ook over occulte praktijken in een door vrouwen gedomineerde gesloten gemeenschap; bekijk een compilatie van betoverende shots hier en de hele film hier);
- het bizarre psychoseksuele horrormysterie Possession (1981) van Andrzej Zulawski (ook over seks met een gedrocht; lees onze recensie hier); 
- de fascinerende psychologische balletthriller Black Swan (2010) van Darren Aronofsky (ook over de onheilspellende zelfontdekking van onvermoede karaktereigenschappen; lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier);
- en natuurlijk de allereerste The Omen (1976) van Richard Donner (bekijk een filmfragment hier en de hele film hier), waarmee de filmreeks over het kind van de Duivel 48 jaar geleden trefzeker begon (ook met slow motion shots van een gruwelijk ongeval en een sequentie waarin een jonge vrouw zelfmoord pleegt).

 Nell Tiger Free als de nieuwe kloosterzuster Margaret (links)
en Nicole Sorace als het weesmeisje Carlita.

The First Omen is echter minder beklijvend dan zijn inspiratiebronnen. 

Deze prequel begint nochtans beloftevol met een stevige openingssequentie, waarin priester Brennan (gespeeld door Ralph Ineson) gewaarschuwd wordt door priester Harris (Charles Dance). Maar naarmate de film vordert, blijken de actrices die de belangrijkste vrouwelijke personages vertolken vaak niet opgewassen tegen hun veeleisende taak om overtuigend over te komen in een griezelfilm die vanwege zijn onderwerp -de verwekking van de Antichrist- sowieso een dosis suspension of disbelief vergt. 

Ralph Ineson als priester Brennan.

Hoofdrolspeelster Nell Tiger Free acteert verdienstelijk, maar ook niet meer dan dat, terwijl Sônia Braga als de abdis Zuster Silva, Nicole Sorace als het getroebleerde weesmeisje Carlita en Maria Caballero als de novice-kloosternon Luz vaak ondermaats presteren in hun nochtans belangrijke bijrollen. De vertolkingen van Ralph Ineson als priester Brennan en Charles Dance als priester Harris konden ons wél overtuigen, maar de film draait vooral rond de nieuwe kloosterzuster Margaret en het weesmeisje Carlita. 

Nell Tiger Free als Margaret.

Ook qua sfeerschepping en spanning kan The First Omen, spijts zijn degelijke filmtechnische kwaliteiten en enkele intense momenten, op de keper beschouwd niet tippen aan zijn hogervermelde inspiratiebronnen.

Een gemiste kans dus, want het boeiende scenario verdiende beter.

JN.

The First Omen (USA-2024): in de bioscoop sinds 10 april 2024.
Met: Nell Tiger Free, Ralph Ineson, Nicole Sorace, Sônia Braga, Bill Nighy en Charles Dance.

Genre: horror / religie

Klik op de oranje links voor:


- The Omen uit 1976: The Omen - full movie 

- een achtergrondartikel: Onze favoriete horrorfilms: Top 25

  

maandag 1 april 2024

The Passion of the Christ (2004) - full movie


The Passion of the Christ is een sfeervol, meeslepend en bij momenten wreed Bijbeldrama uit 2004, met de Amerikaanse acteur Jim Caviezel in de titelrol als Jezus Christus.  

De film werd geregisseerd en gecoproduceerd door de Australische Hollywoodster Mel Gibson, die zelf het scenario schreef in samenwerking met de Amerikaanse scenarist Benedict Fitzgerald.   

In de belangrijkste bijrollen herkennen we onder anderen Maia Morgenstern als Maria (de moeder van Jezus), Monica Bellucci (één van de mooiste filmgodinnen aller tijden) als Maria Magdalena, Hristo Shopov als de Romein Pontius Pilatus, Francesco De Vito als de apostel Petrus, Luca Lionello als de verrader Judas Iskariot, Christo Jivkov als de apostel Johannes, Toni Bertorelli als de joodse hogepriester Annas ben Seth, en Rosalinda Celentano als Satan.

Bekijk de hele film door hieronder in het videoscherm te klikken op de playbutton:



(Klik op de playbutton)


Genre: historisch Bijbeldrama / biopic / religie

zaterdag 18 februari 2023

Kindervriend of wolf in schaapsvacht?

Doubt  van John Patrick Shanley      ★★★★½




We schrijven het jaar des Heeren 1964. Tijdens zijn wekelijkse preek in zijn katholieke parochiekerk in de New Yorkse volkswijk The Bronx legt de Iers-Amerikaanse pastoor Brendan Flynn (gespeeld door Philip Seymour Hoffman) aan zijn parochianen uit dat iedereen wel eens onderhevig is aan twijfel en dat iemand die twijfelt dus niet alleen is. 

Philip Seymour Hoffman als pastoor Flynn.

Onheilspellende twijfels

Eén van de toehoorders tijdens Flynns preek is de strenge, scherpzinnige en wantrouwige katholieke kloosterzuster Aloysius (glansrol van Meryl Streep), die aan het hoofd staat van de nonnen die lesgeven aan de kinderen in hun plaatselijke parochieschooltje. Hoofdzuster Aloysius krijgt tijdens de preek de indruk dat pastoor Flynn het onrechtstreeks over zijn eigen twijfel heeft. Maar welke twijfel? Aan God? Aan de morele voorschriften in de Bijbel? Aan de katholieke tradities? Aan Flynns eigen gelofte van celibataire kuisheid? Aan een combinatie daarvan? Flynn is immers een progressieve pastoor en bon vivant. Hij drinkt graag een glas, meent dat de Kerk moet meegaan met de veranderende tijdsgeest, stelt voor om de schoolkinderen tijdens het komende Kerstfeest eindelijk ook eens een seculier kerstliedje te laten zingen, en gaat op een veel jovialere manier met de kinderen om dan de ouderwetse, ijzerstrenge en gevreesde hoofdzuster Aloysius die balpennen verbiedt, een transistorradiootje van een leerling in beslag neemt (maar er daarna zelf naar luistert) en oorvijgen of strafwerk uitdeelt aan ongehoorzame kinderen.  

Meryl Streep als de strenge hoofdzuster Aloysius.

Wanneer hoofdzuster Aloysius later door de grote vensters van haar directiekamer als een verheven Alziend Oog letterlijk en figuurlijk neerkijkt op de leerlingen die buiten aan de schoolingang staan, ziet zij hoe de schooljongen William plots verschrikt terugdeinst wanneer pastoor Flynn hem benadert, waardoor zuster Aloysius begint te vermoeden dat de pastoor misschien een pedofiel is die de jongen seksueel misbruikte. 



Bovendien vertelt de jonge, goedhartige zuster James (Amy Adams) aan hoofdzuster Aloysius dat de nieuwe leerling en misdienaar Donald -de enige zwarte scholier- door pastoor Flynn uit de geschiedenisklas van zuster James geroepen werd en dat Donald bij diens terugkeer in de klas naar alcohol rook en zich vreemd gedroeg. Zuster James zag later ook dat pastoor Flynn het onderhemdje van Donald in diens opbergkastje stopte. Zuster James kan naar eigen zeggen niet geloven dat de sympathieke pastoor zich seksueel vergrepen zou hebben aan Donald, maar het feit dat zij niettemin haar observaties meldt aan hoofdzuster Aloysius geeft toch aan dat ook in het hart van zuster James twijfels de kop opstaken: is pastoor Flynn een wolf in schaapsvacht of gewoon een empathische kindervriend die de eenzame Donald onder zijn hoede nam? Wanneer pastoor Flynn ter zake ondervraagd wordt door hoofdzuster Aloysius, terwijl zij nochtans hiërarchisch ondergeschikt is aan hem, ontkent hij verontwaardigd dat hij iets onbetamelijks gedaan zou hebben. Bovendien heeft hij een aannemelijke verklaring voor wat zuster James opmerkte. En zo wordt ook bij de kijker twijfel gezaaid over wat hier precies aan de hand is...

Amy Adams als de goedhartige zuster James.

Schitterend

Gebaseerd op zijn zelfgeschreven scenario, naar zijn eigen toneelstuk Doubt: A Parable uit 2004 (bekroond met een Pulitzer Prize en een Tony Award), is Doubt een uitstekend drama uit 2008 van de Iers-Amerikaanse cineast John Patrick Shanley (die voordien een Oscar won voor zijn scenario van de romantische tragikomedie Moonstruck uit 1987 onder regie van Norman Jewison). 

Doubt schittert als een fijngeslepen diamant met vele facetten. De ge(s)laagde opbouw van het efficiënt gemonteerde mysterie slingert de kijker, net als zuster James, heen en weer tussen tegenstrijdige vermoedens en gevoelens over de ware aard van pastoor Flynn, waarbij niet uitgesloten wordt dat hoofdzuster Aloysius misschien spijkers op laag water zoekt als drogreden om pastoor Flynns reputatie te besmeuren, hem tot ontslag of overplaatsing te dwingen en zich zo te ontdoen van zijn progressieve en subversieve invloed in hààr school. In dat opzicht vertoont Doubt gelijkenissen met Jagten van de Deense cineast Thomas Vinterberg (onze favoriete film van 2012): ook een aangrijpend psychosociaal drama over een vermeende kindervriend die (al of niet terecht) beschuldigd wordt van seksueel kindermisbruik (lees onze recensie hier). 

De "Twijfel" in de filmtitel Doubt heeft echter niet alleen betrekking op de twijfel over de draagwijdte van pastoor Flynns gedrag, maar ook op religieuze en existentiële twijfels. Hoe ga je om met het Godsgeloof in volgens hoofdzuster Aloysius goddeloze tijden nadat de populaire Amerikaanse president John F. Kennedy net vermoord is, op de radio in toenemende mate "ketterse" muziek gedraaid wordt en pastoor Flynn met zijn progressieve visie niet alleen de traditionele pedagogische aanpak van hoofdzuster Aloysius ondergraaft maar hij bovendien een gewetenloze pedoseksueel zou kunnen zijn? 

Toch is er ook ruimte voor fijne droge humor, vooral onder impuls van Meryl Streep als de onverbiddelijke hoofdzuster Aloysius, bijvoorbeeld tijdens de scène waarin zij het schijnbaar onschuldige kerstliedje Frosty the Snowman bekritiseert:

Hoofdzuster Aloysius: "Frosty the Snowman espouses a pagan belief in magic. The snowman comes to life when an enchanted hat is put on his head. If the music were more somber, people would realize the images are disturbing and the song heretical."

Zuster James: "I never thought about Frosty the Snowman like that."

Hoofdzuster Aloysius heeft de reputatie van een kwaaie tante.

De drie hoofdrollen worden briljant vertolkt:
- Amy Adams ontroert als de zachtaardige, opgewekte, naïeve en manipuleerbare zuster James, die in alles en iedereen het Goede zoekt en graag lesgeeft aan de kinderen, maar na verloop van tijd inboet aan arbeids- en levensvreugde als gevolg van de dramatische ontwikkelingen in het katholieke schooltje;
- Philip Seymour Hoffman (één van onze favoriete acteurs) geeft perfect gestalte aan de ambivalente uitstraling van pastoor Flynn, wat bijdraagt tot de onderhuidse spanning terwijl je als kijker blijft gissen naar de man achter het priestergewaad en naar de afloop van het mysterie, waardoor Doubt ook de allure krijgt van een mysteriethriller met hoofdzuster Aloysius als een soort van religieuze variant op de oude vrijster en speurneus Miss Marple in de detectiveverhalen van Agatha Christie;
- Meryl Streep steelt de show met haar fenomenale vertolking van de strenge hoofdzuster Aloysius, die met een sappig New Jersey-accent praat, naar eigen zeggen over instinctieve mensenkennis beschikt, zich door niemand iets laat wijsmaken en haar katholieke schooltje met ijzeren hand bestiert, terwijl onder haar imago van kwaaie tante in wezen toch een empathische en gevoelige vrouw van vlees en bloed schuilgaat, zoals blijkt uit onder meer haar bezorgdheid over de blind wordende zuster Veronica, alsook uit de scène waarin hoofdzuster Aloysius met tranen in de ogen toegeeft dat zij ooit een doodzonde beging (echtelijke ontrouw alvorens zij non werd?), alsook uit de ontroerende slotscène waarin zij snikkend eindelijk haar ziel blootgeeft. We kunnen ons geen betere hoofdzuster Aloysius voorstellen dan Meryl Streep: vaak kil, intens en dreigend, maar ook grappig en vooral wijs, waarbij Streep slechts één rake gelaatsuitdrukking nodig heeft om het hoofd en hart van de kijker te beroeren. 

Ook Viola Davis overtuigt in haar doorleefde, emotionele bijrol van Donalds bezorgde maar pragmatische moeder.

Viola Davis als Donalds moeder.

De dialogen in Doubt leveren verbaal vuurwerk op, waarbij wij vooral genoten van het intense psychologische steekspel tijdens de confrontaties tussen hoofdzuster Aloysius en pastoor Flynn.

Op visueel vlak is Doubt sober, maar sfeervol in beeld gebracht onder leiding van de getalenteerde cameraman Roger Deakins, die onder meer Dutch angles gebruikte om bij de kijker het gevoel van onbehagen te versterken. 

Ook de spaarzame muziek van Howard Shore draagt bij tot het gevoel van onbehagen en knagende twijfel. Een gevoel dat ook na afloop van de film blijft knagen...

JN.

Doubt (USA-2008): beschikbaar op dvd en blu-ray disc.
Met: Meryl Streep, Philip Seymour Hoffman, Amy Adams en Viola Davis.

Genre: religieus drama / mysterie