Posts tonen met het label romantiek. Alle posts tonen
Posts tonen met het label romantiek. Alle posts tonen

zaterdag 18 juli 2026

Een verzorgde, maar teleurstellende remake

 Black Narcissus - miniserie (2020)  van Charlotte Bruus Christensen     ★★½



In 1939 verscheen de boeiende roman Black Narcissus van de Engelse schrijfster Rumer Godden. De eerste verfilming daarvan volgde in 1947, ook onder de titel Black Narcissus, geproduceerd en geregisseerd door het veelgeprezen Britse filmmakersduo Michael Powell en Emeric Pressburger, die tevens zelf het scenario schreven (lees daarover meer hier). Het oogstrelende camerawerk in betoverende Technicolor stond onder leiding van de kunstzinnige Engelse cinematograaf Jack Cardiff, die er een Oscar en Golden Globe mee won. Het resultaat was een unieke, fascinerende bioscoopfilm die terecht beschouwd wordt als een visueel meesterwerk. Lees onze recensie hier en bekijk de hele film hier

Wie die film nog nooit gezien heeft, zal wellicht genieten van de tweede verfilming van Goddens roman: de driedelige miniserie Black Narcissus uit 2020, geregisseerd door de Deense cineaste en cameravrouw Charlotte Bruus Christensen, die niet alleen in de regiestoel zat maar ook zelf het camerawerk in de miniserie leidde. Wie de film uit 1947 al wél gezien heeft, zoals wij, zal de miniserie waarschijnlijk een teleurstellende remake vinden, zoals wij, want hoewel het scenario van de miniserie, geschreven door de Engelse scenariste Amanda Coe, veel potentieel had (zie verder) en de miniserie ook erg verzorgd in beeld gebracht is, kan deze remake niet tippen aan de onvergetelijke film uit 1947.


Een sensueel religieus thrillerdrama

Een poster ter promotie
van de miniserie Black Narcissus.
Net als de roman uit 1939 en de film uit 1947, focust de miniserie Black Narcissus op de bewogen lotgevallen van een groepje Britse nonnen die onder leiding van hun jonge, nieuwe zuster overste Clodagh (in de miniserie gespeeld door Gemma Arterton
) ten tijde van het Britse koloniaal bewind in India vertrekken naar een afgelegen Indiaas dorpje in het Himalayagebergte om daar op een hoge, winderige bergkam het voormalige harempaleis van een Indiase generaal te transformeren tot een nieuw klooster dat tevens dienst moet doen als een missieschooltje voor de kinderen van de Indiase dorpelingen die in de vallei aan de voet van de bergkam wonen. De nonnen krijgen daarbij assistentie van ene mister Dean (Alessandro Nivola): een flegmatieke en vrijzinnige Britse oorlogsveteraan en koloniaal agent, die behulpzaam is maar op de zenuwen werkt van de strikte zuster overste Clodagh. 

De geïsoleerde en winderige locatie, betoverende vergezichten, ijle berglucht, eeuwenoude volkstradities van de dorpelingen en erotische Indiase muurschilderingen in het voormalige harempaleis hebben een merkwaardig, desoriënterend effect op de 'beschaafde' Britse nonnen. Zelfs de immer zelfbeheerste zuster overste 'ontdooit' stilaan: Clodagh herinnert zich de tijd alvorens zij non werd, toen in haar leven en hart nog plaats was voor romantiek en seksualiteit. Tot haar eigen ontreddering, voelt zij zich bovendien aangetrokken tot mister Dean. Maar zij is niet alleen: ook de jonge, labiele non zuster Ruth (Aisling Franciosi) geraakt in de ban van mister Dean. Dat zorgt voor conflicten tussen beide nonnen, waardoor de miniserie evolueert van een sensueel religieus drama naar een thriller...

Gemma Arterton als zuster overste Clodagh
en Alessandro Nivola als mister Dean
in de miniserie Black Narcissus.

Kwaliteiten

De miniserie, die 3 episodes omvat van telkens circa een uur, graaft dieper dan de film uit 1947 in de voorgeschiedenis van het voormalige Indiase harempaleis, met flashbacks naar het tragische lot van de jonge Indiase concubine Srimati (bijrolletje van Gianni Gonsalves), wier zelfmoord en bewaard gebleven paleiskamertje een bron van fascinatie worden voor de morbide zuster Ruth.

Zuster Ruth geraakt in de miniserie geobsedeerd
door de herinnering aan de dode Indiase concubine Srimati.

Net als de roman en de film, thematiseert de miniserie vooral de tegenstelling tussen geest en lichaam, cultuur en natuur, ascese en lust, inhibitie en passie, het cerebrale en het zinnelijke, religieuze spiritualiteit en aards genot. In de miniserie wordt dat bovendien toepasselijk in de verf gezet met shots van zuster overste Clodagh die regelmatig haar hoofdharen kaalscheert en zichzelf in haar kloosterkamer kastijdt met een karwats als zelfopgelegde boetedoening voor haar zonden.

Gemma Arterton als zuster overste Clodagh in de miniserie.

Op visueel vlak blinkt de miniserie uit met onder meer buitenopnames van mooie berglandschappen (gefilmd in Nepal), toepasselijke historische kostuums, waaronder de witte habijten van de nonnen, een prachtig kleurenpalet (veel wit, roze, paars, blauw en bruin), een sfeervolle belichting en knappe decors, waardoor de miniserie herinnert aan de betoverende kleuren en visuele kracht van de film uit 1947. 


Aisling Franciosi heeft in de miniserie de juiste uitstraling als de gestoorde zuster Ruth. Bovendien injecteert Franciosi haar jonge personage met een gevoelige kwetsbaarheid die ontbrak in de filmversie van zuster Ruth die Kathleen Byron met brio vertolkte in 1947 (zie verder). Alessandro Nivola ziet er in de miniserie als mister Dean virieler uit dan de acteur David Farrar die er in de film als mister Dean in zijn korte broek op de rug van een pony veeleer belachelijk dan verleidelijk uitzag. Nila Aalia acteert in de miniserie veel beter in haar bijrol van de Indiase concièrge Angu Ayah dan de overacterende May Hallatt in de film. En Karen Bryson overtuigt in de miniserie met haar gevoelige bijrol van de vertwijfelde zuster Philippa, net zoals Flora Robson in de film. 

Karen Bryson als de zwarte zuster Philippa in de miniserie Black Narcissus. 

Gemiste kansen

Spijts de hogervermelde kwaliteiten, blijft de miniserie ver beneden het niveau van de film uit 1947. Dat ligt vooral aan het volgende:
Gemma Arterton mist in de miniserie als het hoofdpersonage Clodagh het charisma en veelzijdige acteertalent van Deborah Kerr die schitterde met haar briljante vertolking van de zuster overste in de film uit 1947;
- de flashbacks naar het verleden van Clodagh, alvorens zij non werd, blijven in de miniserie in gebreke in vergelijking met de wondermooie flashbacks in de film die Clodaghs bitterzoete, weemoedige, tragiromantische herinneringen aan haar verleden veel beter opriepen;
- de chemie tussen Alessandro Nivola (als mister Dean) en Gemma Arterton (als Clodagh) in de miniserie mist de nodige 'elektriciteit';  
- de zeer degelijke vertolking van Aisling Franciosi in de miniserie als de labiele zuster Ruth kan uiteindelijk toch niet tippen aan de verontrustende, iconische vertolking van Kathleen Byron als de angstaanjagende zuster Ruth in de film (die behoort tot de beste movie villains aller tijden);
- het psychologische steekspel en de confrontaties tussen zuster overste Clodagh en zuster Ruth in de miniserie beklijven veel minder dan de jaloerse en antagonistische verhouding tussen beide nonnen in de film, bijvoorbeeld tijdens de briljante scène in de film waarin Clodagh aan zuster Ruth verwijt dat zij in de ban is van mister Dean terwijl Clodagh met haar vingers een potlood omklemt en zij niet alleen plots beseft dat haar eigen puntig gevijlde vingernagels te zien zijn (hoewel nonnen hun nagels kort moeten houden uit preutse bescheidenheid) maar Clodagh wellicht ook plots de seksuele bijbetekenis beseft van het potlood (een 'fallus') tussen haar vingers, waarna de camera naar boven zwenkt en eerst een Bijbel toont en dan de veelzeggende (bijna grijnzende) gelaatsuitdrukking van zuster Ruth ter bevestiging dat zij reeds gemerkt heeft dat ook Clodagh onderhevig is aan profane driften (zoals ijdelheid en lust) als gevolg van mister Deans aantrekkingskracht: "I've noticed you're very pleased to see him yourself", aldus zuster Ruth tegen Clodagh in de film; 
Dipika Kunwar als Kanchi (links)
en Chaneil Kular als prins Dilip Rai.
- Dipika Kunwar, nochtans een bevallige actrice, is in de miniserie in haar bijrol van het Indiase dorpsmeisje Kanchi minder memorabel dan Hollywoodster Jean Simmons in de film (denk bijvoorbeeld aan het mooie dansje van Simmons als Kanchi in de film);
- op zijn beurt kan ook Chaneil Kular, hoewel overtuigend in de miniserie in zijn bijrol van de jonge Indiase prins Dilip Rai, de charismatische vertolking van de Indiase acteur Sabu als de sympathieke maar ijdele prins in de film uit 1947 niet doen vergeten;
- de miniserie mist de poëtische kracht van de film; 
- de miniserie slaagt er nooit in om de intense spanningsopbouw in de film te evenaren;
- de muziek in de miniserie tijdens spannend bedoelde momenten (gecomponeerd door Anne Dudley) klinkt vaak stereotiep en stelt teleur in vergelijking met de spannende muzieksegmenten in de film (gecomponeerd door Brian Easdale);
- het ritme van de montage in de miniserie laat soms ook te wensen over;
- en de slotsequenties in de miniserie, waaronder de finale, zijn een sof in vergelijking met de intense slotsequenties in de film, waaronder de sublieme, bloedstollende finale in de film die zich afspeelt in de kloosterkapel en onder de kloosterklok aan de rand van de afgrond.

Gemma Arterton als Clodagh in de miniserie Black Narcissus.

Kortom: hoewel de miniserie Black Narcissus een verdienstelijke poging is om de roman van Rumer Godden nieuw leven in te blazen, staat de eerste verfilming uit 1947 vooralsnog op onaantastbare hoogte.

JN.

Black Narcissus - miniserie (Groot-Brittannië/USA-2020): te bekijken via verschillende streamingdiensten.
Met: Gemma Arterton, Aisling Franciosi, Alessandro Nivola, Chaneil Kular, Nila Aalia, Rosie Cavaliero, Karen Bryson, Patsy Ferran, Gina McKee, Dipika Kunwar, Kulvinder Ghir, Gianni Gonsalves, Diana Rigg, Soumil Malla en Jim Broadbent.

Genre: psychosociale thriller / religieus drama / romantiek

dinsdag 7 juli 2026

My Super Ex-Girlfriend - full movie


My Super Ex-Girlfriend is een vermakelijke romantische komedie uit 2006, geschreven  door de Amerikaanse scenarist Don Payne en geregisseerd door de Slowaaks-Canadese Hollywoodcineast Ivan Reitman (die in 1984 een kaskraker scoorde met zijn komische spookfilm Ghostbusters). 

De hoofdrollen in My Super Ex-Girlfriend worden overtuigend gespeeld door Uma Thurman als de jaloerse en bazige superheldin G-Girl, Luke Wilson als haar zachtaardige nieuwe vrijer Matt, en Anna Faris als Matts collega Hannah die ook op hem verliefd is...

Bekijk de hele film hieronder:



(Klik op de playbutton en dan bij instellingen op "Kwaliteit" en op 720p of 1080p voor hogere beeldkwaliteit)


Genre: romantische komedie / sciencefiction / superheldenfilm 

vrijdag 15 augustus 2025

Bitter Moon - full movie


Bitter Moon is een meeslepend, goeddeels Engelstalig romantisch-erotisch drama uit 1992, onder regie van de Poolse meesterverteller Roman Polanski (één van onze favoriete cineasten).

Het verhaal is gebaseerd op de roman Lunes de fiel van de Franse schrijver Pascal Bruckner uit 1981 en draait rond de allesverterende, zelfdestructieve passie tussen een Amerikaanse schrijver (gespeeld door de Amerikaanse acteur Peter Coyote) en een veel jongere en aantrekkelijke Franse vrouw (rol van Polanski's Franse echtgenote Emmanuelle Seigner).

Naast Peter Coyote en Emmanuelle Seigner in de hoofdrollen, spelen de Engelse acteur Hugh Grant en diens landgenote Kristin Scott Thomas de belangrijkste bijrollen.

Het camerawerk stond onder leiding van de Italiaan Tonino Delli Colli.

De muziek is afkomstig van Vangelis (artiestennaam van de getalenteerde Griekse componist en muzikant Evangelos Odysseas Papathanassiou).

En de montage was in handen van de Franse filmmonteur Hervé de Luze.

Om de hele film te bekijken, klikt u hieronder in het videoscherm op de link "Watch on Odnoklassniki" en dan op de playbutton, en rechtsonder bij instellingen op "Quality" en 720p of 1080p voor hogere beeldkwaliteit.


 
(Klik op de link "Watch on Odnoklassniki" en dan op de playbutton, en rechtsonder bij instellingen op "Quality" en 720p of 1080p voor hogere beeldkwaliteit)


Genre: romantisch drama / erotiek

vrijdag 7 maart 2025

Overleven tijdens de Grote Depressie in een racistisch stadje

Places in the Heart  van Robert Benton     ★★★




Hoeveel impact een scenario kan hebben op de verfilming ervan blijkt uit de kwaliteiten én gebreken van Places in the Heart: een mooi in beeld gebracht sociaal (melo)drama uit 1984 van de Amerikaanse regisseur Robert Benton, dat zich afspeelt in het racistische Texaanse stadje Waxahachie vanaf 1935, in het midden van de Grote Depressie dus, met een Oscarwinnende hoofdrol van Sally Field en een nog betere bijrol van de zwarte acteur Danny Glover, gebaseerd op een door regisseur Benton zelfgeschreven scenario dat op narratief vlak echter steken laat vallen, waardoor de film, spijts zijn beloftevolle potentieel, uiteindelijk toch aanvoelt als een gemiste kans. Merkwaardig dus dat ook het gebrekkige scenario van Places in the Heart een Oscar won (lees daarover meer in ons artikel Schaf de Oscars af! met onze Hall of Shame van de keuzes door de Oscarjury).

Harde tijden

Volgens het Japanse gezegde "Een bij steekt een huilend gezicht" komt een ongeluk nooit alleen en moet je bij tegenvallers positief blijven om te vermijden dat een negatieve houding bijdraagt tot nog meer ongeluk. Dat blijkt ook uit Places in the Heart, waarvan het verhaal goeddeels draait rond de onfortuinlijke lotgevallen en het hardnekkige doorzettingsvermogen van het hoofdpersonage Edna Spalding (Sally Field).

Edna is een gelukkig getrouwde jonge vrouw, die samen met haar echtgenoot Royce Spalding (bijrol van Ray Baker) en hun twee jonge kinderen in hun boerderijtje in Waxahachie, Texas wonen. Royce werkt in het stadje als de plaatselijke sheriff, maar hij wordt in 1935 op een dag per ongeluk doodgeschoten door de stomdronken zwarte tiener Wylie (bijrolletje van De'voreaux White). 

Samen met Edna's zoontje en dochtertje (gespeeld door Yankton Hatten en Gennie James) staat Edna er nu alleen voor. Bovendien heeft zij amper geld om de hypothecaire lening voor haar boerderij verder af te betalen. De plaatselijke bankier Albert Denby (bijrol van Lane Smith) adviseert Edna dan ook om haar boerderij te verkopen. Daar wil Edna echter niets van weten. 

Edna en haar beide kinderen zitten in zak en as...

Gelukkig daagt de zwarte zwerver Moses "Moze" Hadner (Danny Glover) op, die Edna wil helpen om katoen te verbouwen op haar landbouwgrond zodat zij haar lening bij de bank zou kunnen blijven afbetalen. Dat is echter makkelijker gezegd dan gedaan, temeer omdat de katoenprijs daalde als gevolg van de zware economische crisis...

Doorleefd

Sally Field werd voor haar doorleefde hoofdrol van de getroebleerde Edna bekroond met een Oscar en een Golden Globe. Maar wij hebben eigenlijk nog meer genoten van Danny Glover in zijn veelzijdige belichaming van de sympathieke Moze: een door armoede en tegenspoed getekende maar weerbare en intelligente zwarte man, die er alles aan doet om te overleven terwijl de economische crisis én het wijd verbreide racisme dat erg moeilijk maken. 

Danny Glover als Moze.

Ook John Malkovich overtuigt in zijn bijrol van de blinde en eigenzinnige oorlogsveteraan Mister Will, die als kostganger een kamer huurt ten huize van Edna en daar, net als Moze, stilaan een nauwe band ontwikkeld met Edna en haar kinderen. Malkovich kreeg voor zijn vertolking onder meer een Oscarnominatie.

Mister Will (uiterst links) schuilt samen met Edna, haar kinderen en Moze
in Edna's stormkelder tijdens een vernietigende orkaan.

Ook de rest van de cast acteert verdienstelijk, met name: 
- Ed Harris in zijn bijrol van Edna's schoonbroer Wayne Lomax, die zijn vrouw Margaret bedriegt met de nochtans ook getrouwde lerares Viola Kelsey;
- Lindsay Crouse in haar bijrol als Margaret Lomax (Edna's zuster en Wayne's echtgenote);
- Amy Madigan in haar bijrol als de overspelige lerares Viola Kelsey (Wayne's minnares);
- en Jay Patterson in zijn bijrol van de geldzuchtige, oneerlijke en racistische katoenhandelaar W.E. Simmons, die een hekel heeft aan Moze.

Ed Harris en Amy Madiga als de overspelige tortelduifjes Wayne en Viola.

Mooie sfeerschepping 

Places in the Heart wekt de habitat van de personages op een geloofwaardige en sfeervolle manier tot leven met onder meer mooie locatie-opnames in Waxahachie 
onder leiding van de getalenteerde Spaanse cameraman Néstor Almendrosvintage kostuums van Ann Roth (ook genomineerd voor een Oscar), old timers en oude rekwisieten in verweerde decors. Qua sfeerschepping is de film vergelijkbaar met de nog mooier in beeld gebrachte coming-of-age-kroniek The Color Purple die Steven Spielberg (één van onze favoriete regisseurs) een jaar later (in 1985) voltooide, die ook focust op de tragische lotgevallen van het vrouwelijke hoofdpersonage (gespeeld door Whoopi Goldberg) in en rond een aftandse boerderij in het zuiden van de VS, waarin Danny Glover ook uitblinkt.

Edna en Moze ploegen Edna's katoenveld om.

Narratieve gebreken

Lindsay Crouse als Margaret.
De grootste gebreken van Places in the Heart vloeien voort uit de keuze van scenarist en regisseur Robert Benton om de hoofdplot over
 de boeiende dynamiek tussen Edna, Moze, Mister Will en Edna's kinderen te vaak af te wisselen met de romantische subplot over de driehoeksverhouding tussen de overspelige Wayne, zijn geheime minnares Viola en zijn onwetende echtgenote Margaret (terwijl Margaret bovendien bevriend is met Viola en Viola's echtgenoot). Die subplot gaat ten koste van de (karakter)ontwikkeling in de hoofdplot, terwijl de (karakter)ontwikkeling in de subplot ook beperkt blijft (vermits het immers om slechts een subplot gaat). Daardoor blijf je als kijker na afloop van de film toch wat op je honger zitten, spijts de inventieve slotscène in de stadskerk. 

JN.

Places in the Heart (USA-1984): beschikbaar op dvd en blu-ray disc, alsook te bekijken via verschillende streamingdiensten.
Met: Sally Field, Danny Glover, Ed Harris, John Malkovich, Lindsay Crouse, Amy Madigan, Ray Baker, Yankton Hatten, Gennie James, Lane Smith en Jay Patterson.

Genre: sociaal drama / romantiek 


vrijdag 6 december 2024

Meet Me in St. Louis - fragment


Hieronder kan u genieten van de openingssequentie in de tragikomische en oogstrelende familiemusical Meet Me in St. Louis uit 1944: een visueel meesterwerk van de Amerikaanse cineast Vincente Minnelli, gebaseerd op de gelijknamige roman van Sally Benson uit 1942, over het wel en wee van een welgestelde familie in een fijne residentiële buurt in de Amerikaanse stad St. Louis anno 1903.

Naar hedendaagse, postmoderne smaak komt Meet Me in St. Louis wellicht wat melig en gedateerd over, maar deze intussen 80 jaar oude klassieker is en blijft hoe dan ook een sfeervolle voltreffer op visueel vlak.

De ensemblecast omvat o.a. Judy Garland, de nog piepjonge Margaret O'Brien (die een Oscar won), Mary Astor, Lucille Bremer, Tom Drake, Leon Ames, Marjorie Main, June Lockhart, Joan Carroll, Henry H. Daniels Jr. en Harry Davenport.

Het scenario werd goeddeels geschreven door Irving Brecher en Fred F. Finklehoffe (die genomineerd werden voor een Oscar).

Het schitterende camerawerk stond onder leiding van George J. Folsey (die ook een Oscarnominatie kreeg).

De muziek werd gecomponeerd door Roger Edens, Conrad Salinger, Ralph Blane en Hugh Martin.

De mooie historische kostuums werden ontworpen door Irene Sharaff. 

De verzorgde art direction was het werk van Lemuel AyersCedric Gibbons en Jack Martin Smith.

De sfeervolle decors werden ontworpen door Edwin B. Willis.

Albert Akst zorgde voor de montage.



(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op "Kwaliteit" en op 720p voor hogere beeldkwaliteit)


Genre: musical / tragikomedie / familiedrama / romantiek

maandag 21 oktober 2024

As Good as It Gets - full movie


As Good as It Gets is een boeiende romantische tragikomedie uit 1997, onder regie van Amerikaanse cineast James L. Brooks (die samen met Mark Andrus ook het scenario schreef), met Jack Nicholson (één van onze favoriete acteurs) in zijn glansrol als de schrijver Melvin Udall: een verbitterde, misantropische en homofobe neuroot met smetvrees, die overhoop ligt met zijn nochtans sympathieke, homofiele buurman Simon (overtuigend gespeeld door Greg Kinnear). Melvin schrijft populaire liefdesromannetjes, maar leeft zelf als een cynische eenzaat die kennelijk uitsluitend van zijn hondje houdt. In het eetcafé waar deze onuitstaanbare man dagelijks luncht, is dienster Carol (gevoelig vertolkt door Helen Hunt) de enige die Melvins egocentrische en onbeschofte gedrag verdraagt...

Om de hele film te bekijken, klikt u hieronder in het videoscherm op de link "Watch on Odnoklassniki" en dan op de playbutton, en rechtsonder bij instellingen op "Quality" en op 720p of 1080p voor hogere beeldkwaliteit.



(Klik op de link "Watch on Odnoklassniki" en dan op de playbutton, en rechtsonder bij instellingen op "Quality" en op 720p of 1080p voor hogere beeldkwaliteit)


Genre: psychosociale tragikomedie / romantisch drama

Klik op de oranje links voor:

- onze recensie van As Good as It Gets: Een homofobe neuroot met smetvrees


woensdag 21 augustus 2024

Joker: Folie à Deux - trailer


Binnenkort, vanaf 2 oktober 2024, kan u in de Belgische bioscopen gaan kijken naar Joker: Folie à Deux (2024): het langverwachte vervolg op de boeiende en succesvolle psychosociale karakterstudie Joker van de Amerikaanse regisseur Todd Phillips uit 2019 over het getroebleerde en labiele titelpersonage Arthur Fleck alias de "Joker", losjes gebaseerd op de gelijknamige iconische schurk in de populaire stripverhalen rond de superheld Batman van de Amerikaanse uitgeverij DC Comics

Joker (bekijk de trailer hier) won destijds op het Filmfestival van Venetië de Gouden Leeuw voor beste film. 

De sequel Joker: Folie à Deux werd opnieuw geregisseerd door Todd Phillips, op basis van een scenario dat hij zelf schreef in samenwerking met Scott Silver. Het duo schreef eerder ook het scenario van Joker

Net als in Joker, wordt het titelpersonage in de sequel vertolkt door de veelzijdige en getalenteerde Amerikaanse method-acteur Joaquin Phoenix (één van onze favoriete acteurs; lees ons biografische portret van Phoenix uit 2014 hier), die voor zijn eigenzinnige titelrol in Joker destijds bekroond werd met onder meer een Oscar, Golden Globe en BAFTA Award.   

Daarnaast is er in Joker: Folie à Deux ook een hoofdrol voor de Amerikaanse popster Lady Gaga als de antiheldin Harley Quinn, ook gebaseerd op het gelijknamige personage in de stripverhalen van DC Comics

De Duits-Amerikaanse actrice Zazie Beetz kroop opnieuw in de huid van het personage Sophie Dumond (een bijrol in Joker).

De belangrijkste andere rollen in Joker: Folie à Deux worden gespeeld door Brendan Gleeson, Catherine Keener, Harry Lawtey en Steve Coogan.

Het camerawerk stond onder leiding van Lawrence Sher (de vaste cameraman van Todd Phillips), die ook achter de camera stond voor Joker.

De muziek werd opnieuw geschreven door de IJslandse celliste en componiste Hildur Guðnadóttir, die voordien onder meer een Oscar, Golden Globe, BAFTA Award en Grammy Award won voor haar muziek in Joker.

Bekijk de nieuwsgierig makende trailer van Joker: Folie à Deux hieronder:



(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op "Kwaliteit" en op 720p of 1080p voor hogere beeldkwaliteit)


Genre: psychosociaal drama / misdaadthriller / romantiek / muziekfilm

donderdag 8 augustus 2024

Monster - full movie


Gebaseerd op feiten, is Monster een meeslepend en hartverscheurend drama uit 2003, geschreven en geregisseerd door de Amerikaanse cineaste Patty Jenkins, over de Amerikaanse straatprostituee en seriemoordenares Aileen Wuornos, met een haast onherkenbare Charlize Theron (één van de mooiste filmgodinnen aller tijden; lees ons biografische portret hier) in haar doorleefde, aangrijpende en Oscarwinnende titelrol als Wuornos (één van de beste movie villains aller tijden): een tragisch "monster" tegen wil en dank...

Ook Christina Ricci overtuigt in haar rol van Selby: de lesbische love interest van Wuornos.   

Monster behoort tot onze favoriete films over seriemoorden, maar is in wezen vooral een tragiromantisch drama over verliefdheid, teleurstellingen, frustraties en eenzaamheid. 

Niet te missen!

Om de hele film te bekijken, klikt u hieronder in het videoscherm op de link "Watch on Odnoklassniki" en dan op de playbutton, en rechtsonder bij instellingen op "Quality" en op 720p voor hogere beeldkwaliteit.



(Klik op de link "Watch on Odnoklassniki" en dan op de playbutton, en rechtsonder bij instellingen op "Quality" en op 720p voor hogere beeldkwaliteit) 


Genre: biopic / psychosociaal misdaaddrama / romantiek

zaterdag 22 juni 2024

I vitelloni - full movie


I vitelloni (Italiaans voor "De nietsnutten") is een psychosociaal, semi-autobiografisch meesterwerk uit 1953 van de Italiaanse cineast Federico Fellini (één van onze favoriete regisseurs). 

De film volgt het wel en wee van vijf bevriende Italiaanse jongemannen die in de jaren 50 de tijd doden in hun kuststadje:

- de egocentrische en gluiperige rokkenjager Fausto (glansrol van Franco Fabrizi);
de intellectueel en would be-toneelschrijver Leopoldo (Leopoldo Trieste);
- de would be-zanger Riccardo (gespeeld door Riccardo Fellini, de broer van de regisseur); 
- het emotionele moederskind Alberto (Alberto Sordi);
- en de zachtaardige dromer Moraldo (Franco Interlenghi), die regisseur Fellini ten dele op zichzelf baseerde.

Leonora Ruffo speelt Moraldo's zuster Sandra, die een romantische relatie heeft met de chronisch ontrouwe Fausto. De Franse acteur Jean Brochard overtuigt in zijn bijrol als Fausto's ouderwetse en strenge vader Francesco. En Alberto's zuster Olga wordt vertolkt door de Oostenrijkse actrice Claude Farell (artiestennaam van Paulette von Suchan). 

Daarnaast zijn er ook bijrollen van:
- Carlo Romano als Fausto's nieuwe werkgever Michele;
- de Tsjechische actrice Lída Baarová (artiestennaam van Ludmila Babková) als Michele's echtgenote Giulia
- Arlette Sauvage als de verleidelijke vrouw die tijdens de sequentie in de cinema naast Fausto en Sandra zit. 

Gefilmd in sfeervol zwart-wit door de cameramannen Carlo Carlini, Otello Martelli en Luciano Trasatti, is I vitelloni een tragikomisch, nostalgisch, sociaal-realistisch en meeslepend coming-of-age-drama waarin Fellini bitterzoete herinneringen aan zijn eigen jeugd in het Italiaanse kuststadje Rimini verwerkte.

De muziek werd gecomponeerd door Nino Rota.

De montage was in handen van Rolando Benedetti.

I vitelloni won op het Filmfestival van Venetië de Zilveren Leeuw voor beste regie. Dit was het begin van Fellini's internationale doorbraak als één van de belangrijkste en meest invloedrijke cineasten in de filmgeschiedenis.

In 1963 nam de briljante Amerikaanse regisseur Stanley Kubrick (onze favoriete cineast) I vitelloni op in zijn toenmalige top 10 van zijn favoriete films aller tijden.

Om de hele film te bekijken, klikt u hieronder in het videoscherm op de link "Watch on Odnoklassniki" en dan op de playbutton, en rechtsonder bij instellingen op "Quality" en op 720p voor hogere beeldkwaliteit.




(Klik op de link "Watch on Odnoklassniki" en dan op de playbutton, en rechtsonder bij instellingen op "Quality" en op 720p voor hogere beeldkwaliteit)


Genre: psychosociaal coming-of-age-drama / tragikomedie / romantiek

maandag 15 april 2024

Onschuldige losbol of moorddadige homme fatal?

 Suspicion  van Alfred Hitchcock     ★★★



Mochten wij ooit een lijstje opstellen van acteurs die naar onze smaak overgewaardeerd zijn (en voor zo'n lijstje zullen we hopelijk eens tijd kunnen vrijmaken), dan zouden we de Amerikaanse Hollywoodster Cary Grant (1904-1986) zeker niet vergeten. Grant was in zijn hoogdagen immers razend populair, terwijl hij zich nochtans vaak bezondigde aan gekunstelde overacting, bijvoorbeeld wanneer hij grappig probeerde te zijn in de talrijke komedies en tragikomedies waarin hij meespeelde. Dat weerhield de Engelse meestercineast Alfred Hitchcock (één van onze favoriete regisseurs) er echter niet van om Grant te casten als hoofdpersonage in maar liefst vier Hitchcock-films: Suspicion uit 1941, Notorious uit 1946, To Catch a Thief uit 1955 (bekijk de hele film hier) en North by Northwest uit 1959. 

Cary Grant in Suspicion.
Spijts onze reserves ten aanzien van Cary Grant, moeten we echter erkennen -ere wie ere toekomt- dat hij in Suspicion wél overtuigend acteert in zijn hoofdrol van een man wiens karakter onduidelijk blijft, waardoor de kijker in het ongewisse blijft of de man al dan niet een slechterik is. En die onduidelijkheid is meteen de grootste troef van deze boeiende film noir.

Van romantische tragikomedie tot psychologisch misdaadmysterie

Losjes gebaseerd op de roman Before the Fact uit 1932 van Francis Iles (nom de plume van de Engelse misdaadschrijver Anthony Berkeley Cox), begint Suspicion als een nogal flauwe romantische komedie waarin Grant op zijn typische, zelfingenomen en ergerlijke manier amusant probeert over te komen als de nonchalante ladies' man Johnnie Aysgarth, die de interesse wekt van de respectabele jongedame en huismus Lina, gevoelig vertolkt door de bevallige Amerikaanse Hollywoodactrice Joan Fontaine. Johnnie heeft de reputatie van een onbetrouwbare rokkenjager en losbol, maar de eenzame Lina, die hunkert naar een romantische relatie, wordt tegen wil en dank toch verliefd op hem, waarna de film evolueert naar een boeiend relatiedrama à la Hitchcocks Rebecca uit 1940 (een visueel meesterwerk waarin Joan Fontaine ook de hoofdrol speelt; bekijk de hele film hier). In Suspicion begint Lina te twijfelen aan Johnnie's (on)eerlijkheid en verdenkt zij hem na verloop van tijd zelfs van moorddadige plannen, wat de filmtitel Suspicion (Verdenking) verklaart, waardoor de derde act een film noir-misdaadmysterie is. 

Joan Fontaine als Lina
en Cary Grant als Johnnie.

Naarmate de film zijn gekunstelde humor goeddeels achterwege laat en vanuit Lina's perspectief begint te focussen op de ambivalentie van Johnnie's onvoorspelbare karakter, die ook een blutte gokverslaafde blijkt, slaagt Suspicion er in om ons als kijker, net als Lina, voortdurend op het verkeerde been te zetten terwijl we blijven raden naar de afloop van het mysterie: is Johnnie een op geld beluste en misdadige homme fatal of gewoon een onverantwoorde rekel? Dat is niet alleen de verdienste van het scenario (waaraan Hitchcocks echtgenote Alma Reville meeschreef), maar tevens van Cary Grants geslaagde, dubbelzinnige belichaming van Johnnie, en van Joan Fontaine's Oscarwinnende hoofdrol als de vertwijfelde Lina. Ook de Britse acteur Nigel Bruce overtuigt in zijn bijrol van het sympathieke personage Beaky: een oude vriend van Johnnie.

V.l.n.r.: Cary Grant, Joan Fontaine en Nigel Bruce in Suspicion.

Vakkundig, maar niet spannend genoeg

Zoals we van Hitchcock gewoon zijn, werd Suspicion vakkundig in beeld gebracht, met knappe zwart-wit opnames onder leiding van de Amerikaanse cameraman Harry Stradling Sr.. Zo is er bijvoorbeeld een sfeervol belichte en spannende sequentie waarin Johnnie 's avonds een glas melk naar Lina brengt, terwijl zij vreest dat Johnnie de melk vergiftigde... Om de melk te laten 'gloeien' en daarmee de suggestie te versterken dat de melk misschien dodelijk gif bevat, liet Hitchcock naar eigen zeggen een waterdicht lampje in het glas plaatsen.


De dramatische muziek van filmcomponist Franz Waxman werd genomineerd voor een Oscar.

Hoewel een boeiende film, die zeker het bekijken waard is, had Suspicion echter nog spannender gekund en kan deze productie ook op andere vlakken niet tippen aan de meesterwerken van Master of Suspense Alfred Hitchcock, zoals het voormelde sfeervolle en visueel verbluffende relatiemysterie Rebecca uit 1940 (bekijk de hele film hier), de uitstekende misdaadthrillers Shadow of a Doubt uit 1943 (één van onze favoriete films over seriemoorden; bekijk de hele film hier), Rope (1948), Strangers on a Train uit 1950 (een visueel meesterwerk dat ook behoort onze favoriete films over seriemoorden; bekijk de hele film hier), Dial M for Murder (1954) en Rear Window (1954), het briljante en visueel verbluffende film noir-misdaadmysterie Vertigo uit 1958 (één van onze favoriete films), de iconische, visueel verbluffende en invloedrijke horrorthriller Psycho uit 1960 (ook één van onze favoriete films over seriemoorden en tevens één van onze favoriete horrorfilms; bekijk een analyse hier) en de fascinerende psychologische horrorthriller The Birds uit 1963 (bekijk de hele film hier).

Suspicion kan evenmin tippen aan de gelijkaardige, maar betere tragiromantische film noir-thriller Sudden Fear (1952) van David Miller, met Hollywoodicoon Joan Crawford (één van de mooiste filmgodinnen aller tijden) in de hoofdrol als een vrouw die ook smoorverliefd wordt op een mogelijke homme fatal, met brio gespeeld door Jack Palance (lees onze recensie hier).   

Open einde?          

De slotsequentie in Suspicion lijkt een antwoord te geven op de vragen naar de ware aard van Johnnie. Maar in het allerlaatste shot van de film legt een personage op een creepy manier zijn arm over de schouders van een ander personage, waardoor ons inziens toch weer twijfel ontstaat...

Hitchcock en zijn scenaristen (Samson Raphaelson, Joan Harrison en Alma Reville) hadden aanvankelijk een ander slot in gedachten, maar dat slot werd naar verluidt onder druk van de Amerikaanse filmstudio RKO geschrapt. Lees daarover, met spoilers, meer hier.

Voor zover wij weten, is Cary Grants meerzinnige hoofdrol van de onberekenbare Johnnie Aysgarth zijn enige vertolking van een (mogelijke) movie villain. Jammer, want de momenten waarop hij ernstig en dreigend overkomt in Suspicion smaakt naar meer.

JN.

Suspicion (USA-1941): beschikbaar op dvd en blu-ray disc, alsook te bekijken via verschillende streamingdiensten.
Met: Joan Fontaine, Cary Grant en Nigel Bruce.

Genre: psychologisch relatiedrama / misdaadmysterie / film noir / thriller / romantische tragikomedie