NIEUWS! 

Hollywoodicoon 

Gene Hackman 

samen met vrouw en hond 

dood aangetroffen in hun villa

    

Gene Hackman in zijn Oscarwinnende hoofdrol van de obsessieve politiedetective "Popeye" Doyle
in de briljante politiefilm The French Connection.
 

De beroemde Amerikaanse karakteracteur Gene Hackman is afgelopen woensdag, op 26 februari 2025, samen met zijn echtgenote Betsy Arakawa en één van hun honden levenloos aangetroffen in hun villa in de Amerikaanse stad Santa Fe. Hackman was eind januari net 95 geworden, zijn vrouw was 65. Hun doodsoorzaak is nog onbekend, maar volgens de plaatselijke autoriteiten "verdacht genoeg om een onderzoek te openen". Hackman was een erg getalenteerde en veelzijdige method-acteur die in zijn lange carrière vanaf 1961 tot in 2004 meespeelde in zo'n 80 films. Dat leverde hem een rist internationale filmprijzen op, waaronder twee Oscars: voor zijn intense hoofdrol van de hardnekkige politiedetective Jimmy "Popeye" Doyle in de briljante politiefilm The French Connection uit 1971 en voor zijn al even charismatische bijrol van de hardvochtige sheriff "Little" Bill Daggett in de schitterende anti-western Unforgiven uit 1992.

Marlon Brando is onze favoriete acteur aller tijden. Maar ook Gene Hackman behoort naar onze smaak in de top 3 van de beste acteurs in de filmgeschiedenis. We zullen hem missen...

      

De aanhouder wint

Gene Hackman als 21-jarige marinier
in december 1951.

Eugene ("Gene") Alden Hackman werd geboren op 30 januari 1930 in de Californische stad San Bernardino. 

In 1946 deed de 16-jarige Gene alsof hij ouder was om in dienst te kunnen treden bij het Amerikaanse marinierskorps. Zo diende hij tot eind 1951 als marconist in onder meer China, Hawaï en Japan. Een motorongeluk maakte een einde aan zijn militaire carrière. 

Vijf jaar later, in 1956, begon hij met acteren toen hij op 26-jarige leeftijd in de Californische stad Pasadena enkele maanden theaterlessen volgde in het plaatselijke Pasadena Playhouse, waar Hackman als student naar verluidt echter de laagste score ooit haalde: slechts 1,3 op 10! Volgens zijn toenmalige klasgenoot Dustin Hoffman (later ook uitgegroeid tot een wereldberoemde Hollywoodster) acteerde Hackman destijds al met zoveel ongekunstelde naturel dat men in het Pasadena Playhouse ten onrechte dacht dat Hackmans spontane acteerstijl geen acteren was. Hoe dan ook, na slechts drie maanden werd Hackman door het Pasadena Playhouse aan de deur gezet wegens zijn beweerde "gebrek aan acteertalent". Bovendien had hij met zijn alledaagse en stilaan kalende karakterkop niet het uiterlijk van een knappe filmster.  

Hackman liet zich echter niet ontmoedigen en begon later dat jaar in 1956 acteerlessen te volgen bij de gerenommeerde method-acteercoach George Morrison in New York. Dat wierp vruchten af, want Hackman groeide in de loop der jaren uit tot één van de meest gerespecteerde acteurs aller tijden.

Doorbraak

Hackmans doorbraak begon in 1967, toen hij een Oscarnominatie en National Society of Film Critics Award kreeg voor zijn bijrol van de bankrover Buck Barrow in de vernieuwende, tragiromantische gangsterbiopic en road movie Bonnie and Clyde, met Faye Dunaway en Warren Beatty in de titelrollen van het beruchte misdaadkoppel Bonnie Parker en Clyde Barrow, onder regie van Arthur Penn (lees ons In Memoriam over Penn hier). Hackman was toen al 37.

Gene Hackman als Buck Barrow (links)
en Warren Beatty als Bucks jongere broer Clyde Barrow
in Bonnie and Clyde.

Vier jaar later, in 1971, volgde Hackmans schitterende hoofdrol van de intense politiedetective en antiheld Jimmy "Popeye" Doyle in de briljante en invloedrijke politiefilm The French Connection van William Friedkin (één van onze favoriete regisseurs; lees ons In Memoriam over Friedkin hier). Hackman werd voor zijn iconische vertolking bekroond met een Oscar, Golden Globe, BAFTA Award en National Board of Review Award in de categorie beste acteur. The French Connection behoort tot onze favoriete politiefilms. Lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier. 

Gene Hackman als de verbeten politiedetective Jimmy "Popeye" Doyle 
tijdens de fameuze car chase in The French Connection.

Datzelfde jaar viel Hackman ook op met zijn vertolking van de rijke, uiterst vrouwonvriendelijke en meedogenloze rancher Brandt Ruger in de western The Hunting Party (1971) van Don Medford, met o.a. Oliver Reed en Candice Bergens als Hackmans tegenspelers. 

Veelzijdig

Later in de jaren 70 bevestigde Hackman zijn veelzijdige acteertalent met zijn memorabele vertolkingen van o.a.:

- de criminele slachthuisbaas en pooier Mary Ann in de eigenzinnige gangsterfilm Prime Cut van Joe Wizan uit 1972;

- de dominee Frank Scott in de rampenfilm en kaskraker The Poseidon Adventure van Ronald Neame uit 1972 over de ondergang van een groot passagiersschip, waarmee Hackman een BAFTA Award won in de categorie beste acteur;

- de opvliegende ex-gedetineerde Max Millan in de psychosociale road movie Scarecrow van Jerry Schatzberg uit 1973, met Al Pacino (ook één van onze favoriete acteurs) als Hackmans tegenspeler;

- de eenzame en paranoïde afluisterexpert Harry Caul in de beklemmende psychosociale thriller The Conversation uit 1974 van Francis Ford Coppola (ook één van onze favoriete regisseurs). Hackman won hiermee zijn tweede National Board of Review Award in de categorie beste acteur. Lees onze recensie hier en bekijk een filmfragment met Hackman en een nog jonge Harrison Ford hier;

- de politiedetective Jimmy "Popeye" Doyle in de geslaagde sequel The French Connection II van John Frankenheimer uit 1975;

- en de privédetective Harry Moseby in het neo noir verdwijningsmysterie Night Moves van Arthur Penn uit 1975.

Gene Hackman als de eenzame en paranoïde afluisterexpert Harry Caul
in The Conversation.

Dat Hackman ook komische rollen aankon, bewees hij met zijn grappige vertolking van de ambitieuze maar tragikomische schurk Lex Luthor (één van de beste movie villains aller tijden) in de onderhoudende superheldenfilm Superman van Richard Donner uit 1978 en in de sequels Superman II van Richard Lester uit 1980 en Superman IV: The Quest for Peace van Sidney J. Furie uit 1987, met telkens Christopher Reeve in de titelrol. 

Gene Hackman als de tragikomische supervillain Lex Luthor
in Superman.

Hackman blonk ook uit met zijn vertolkingen van:

- de getroebleerde goudzoeker Jack McCann in het eigenzinnige psychosociaal drama Eureka van Nicholas Roeg uit 1983, met Theresa Russell en Rutger Hauer als Hackmans tegenspelers;

- de koppige en gedreven basketbalcoach Norman Dale in het populaire sportdrama Hoosiers van David Anspaugh uit 1986, met Barbara Hershey en Dennis Hopper (ook één van onze favoriete acteurs) als Hackmans tegenspelers; 

- de jaloerse minister van Defensie David Brice in de boeiende politieke thriller No Way Out van Roger Donaldson uit 1987, met Kevin Costner in de hoofdrol;

- de no nonsense FBI-agent Rupert Anderson in het broeierige, antiracistische misdaaddrama Mississippi Burning van Alan Parker uit 1988, ook één van onze favoriete politiefilms, met Willem Dafoe als FBI-collega. Hackman won met zijn hoofdrol een Zilveren Beer op het Filmfestival van Berlijn en zijn derde National Board of Review Award. Bekijk een intens filmfragment met Hackman in topvorm hier;

- de advocaat Jedediah "Jed" Tucker Ward in het boeiende rechtbank- en familiedrama Class Action van Michael Apted uit 1991, met Mary Elizabeth Mastrantonio als Hackmans tegenspeelster.

Gene Hackman (links) en Willem Dafoe in Mississippi Burning
als een duo vastberaden FBI-agenten die in de jaren 60 in een racistisch stadje in Mississippi
arriveren om er onderzoek doen naar de ware toedracht achter de onrustwekkende verdwijning
van drie jonge burgerrechtenactivisten.

Met zijn charismatische bijrol van de hardvochtige sheriff "Little" Bill Daggett (ook één van de beste movie villains aller tijden) in de briljante, Oscarwinnende anti-western Unforgiven van en met Clint Eastwood uit 1992 won Hackman opnieuw een Oscar, Golden Globe en BATA Award. Unforgiven behoort tot onze favoriete westerns, alsook tot onze favoriete road movies en onze favoriete films tout court (ongeacht het genre). Bekijk de trailer hier en een intens filmfragment met o.a. Hackman en zijn tegenspeler Richard Harris hier.

Gene Hackman als de meedogenloze sheriff "Little" Bill Daggett
in Unforgiven.

Minder flamboyant, maar ook briljant is Hackmans veelzijdige vertolking van de corrupte en eenzame advocaat Avery Tolar (ook één van de beste movie villains aller tijden) in de meeslepende advocatenthriller The Firm van Sydney Pollack uit 1993, met Tom Cruise in de hoofdrol als een jonge, ambitieuze advocaat in gewetensnood.

Gene Hackman schittert in zijn bijrol als de corrupte en eenzame advocaat Avery Tolar
in The Firm.

Vanaf het midden van de jaren 90 maakte Hackman indruk met zijn vertolkingen van o.a.:

- de tiran John Herod in de western The Quick and the Dead van Sam Raimi uit 1995, met Sharon Stone (één van de mooiste filmgodinnen aller tijden), Russell Crowe en Leonardo DiCaprio als Hackmans tegenspelers;

- de autoritaire kapitein Franklin "Frank" Ramsey in de intense onderzeebootthriller Crimson Tide van Tony Scott uit 1995, met Denzel Washington (lees ons biografische portret hier) als de eerste officier die aan boord van Ramsey's atoomonderzeeboot in conflict komt met de kapitein;

- de tragikomische B-filmregisseur Harry Zimm in de vermakelijke misdaadkomedie Get Shorty van Barry Sonnenfeld uit 1995, met John Travolta in de hoofdrol. Bekijk een hilarisch filmfragment met Hackman, Dennis Farina en Jon Gries hier;

- de conservatieve senator Kevin Keeley in de komedie The Birdcage van Mike Nichols uit 1996, waarvoor Hackman een Screen Actors Guild Award kreeg;

- de seksueel agressieve Amerikaanse president Alan Richmond in de politieke misdaadthriller Absolute Power van Clint Eastwood uit 1997, met Clint Eastwood in de hoofdrol;

- de belastingadvocaat Henry Hearst in het neo noir misdaadmysterie Under Suspicion van Stephen Hopkins uit 2000, met Morgan Freeman en Monica Bellucci (ook één van de mooiste filmgodinnen aller tijden) als Hackmans tegenspelers;

- de tragikomische pater familias Royal Tenenbaum in de eigenzinnige tragikomedie The Royal Tenenbaums van Wes Anderson uit 2001, waarmee Hackman een Golden Globe won in de categorie beste acteur in een musical of komedie;

- de oneerlijke jury-adviseur Rankin Fitch in het verrassende rechtbankdrama Runaway Jury van Gary Fleder uit 2003, met John Cusack, Dustin Hoffman en Rachel Weisz als Hackmans tegenspelers. 

Vuurwerk tussen Gene Hackman (rechts) en Denzel Washington
in de intense onderzeebootthriller Crimson Tide.

Pensioen

In 2003 kreeg Hackman de Cecil B. DeMille Award (een ere-Golden Globe) voor zijn hele carrière.

Gene Hackman en zijn vrouw Betsy
op 28 maart 2024 in Sante Fe.

Het jaar daarop, in 2004, was hij nog te zien in zijn hoofdrol van de (fictieve) voormalige Amerikaanse president Monroe "Eagle" Cole in de politieke satire Welcome to Mooseport van Donald Petrie. Dat was Hackmans laatste filmrol. Hij was destijds 74 jaar.

De meest recente foto's van Hackman in het openbaar dateren van bijna een jaar geleden, toen hij op 28 maart 2024 samen met zijn 30 jaar jongere echtgenote Betsy Arakawa (een klassieke pianiste) ging lunchen in het restaurant Pappadeaux Seafood Kitchen in Santa Fe, New Mexico. Hackman had toen al de gezegende leeftijd van 94.

Om van te snoepen

Met zijn topvertolkingen droeg Hackman bij tot de kwaliteit van heel wat films waarin hij meespeelde, zoals de tijdloze meesterwerken The French Connection, The Conversation en Unforgiven. En hoewel niet alle films waarin hij meespeelde hoogvliegers zijn, was het toch telkens snoepen van Hackmans charisma en acteertalent. 

Joeri Naanai 

NIEUWS! 

Amerikaanse iconoclast 

William Friedkin 

overleden 

1935-2023

Gisteren is de Amerikaanse cineast William Friedkin op 87-jarige leeftijd in zijn woning in de wijk Bel Air in Los Angeles overleden. Volgens een mededeling van zijn echtgenote stierf hij als gevolg van hartfalen en een longontsteking. We zullen hem missen.

Friedkin zal vooral herinnerd worden als de eigenzinnige regisseur van een rist compromisloze meesterwerken die hij in de jaren zeventig inblikte: 

- de realistische politiefilm The French Connection uit 1971, die wij opnamen in onze Top 20 van favoriete politiefilms, met Gene Hackman in zijn briljante, Oscarwinnende hoofdrol als de intense en racistische politiedetective Jimmy 'Popeye' Doyle die obsessief jacht maakt op een bende internationale drugsmokkelaars (lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier);

- The Exorcist: een angstaanjagende en uiterst invloedrijke horrorklassieker uit 1973, die wij opnamen in onze Top 25 van favoriete horrorfilms, met Linda Blair in haar onvergetelijke hoofdrol als een 12-jarig meisje dat door de duivel bezeten lijkt (bekijk de trailer hier); 

- de intense thriller Sorcerer uit 1977 (een remake van Le salaire de la peur van de Franse cineast Henri-Georges Clouzot uit 1953), over vier mannen die zich schuilhouden in een afgelegen dorpje in Colombia en daar de kans krijgen om veel geld te verdienen door met twee vrachtwagens een explosieve en dus levensgevaarlijke lading dynamiet te vervoeren door de jungle;

- het fascinerende misdaadmysterie Cruising (gefilmd in 1979 en uitgebracht in 1980), dat wij zowel opnamen in onze Top 20 van favoriete politiefilms als in onze Top 45 van beklijvende films over seriemoorden, met Al Pacino in zijn doorleefde hoofdrol als een undercover cop die zich eind jaren zeventig onderdompelt (en verliest?) in de bizarre homo-erotische S&M-onderwereld van New York tijdens zijn speurtocht naar de dader(s?) van een reeks homoseksuele seriemoorden (bekijk de hele film hier).

Voormelde films leverden Friedkin de reputatie op van een vernieuwende iconoclast die controversiële thema's exploreerde in rauwe en realistische films met een bijna documentair karakter. Vooral The Exorcist en Cruising veroorzaakten destijds flink wat ophef: The Exorcist omdat het volgens velen de meest angstaanjagende en shockerendste film ooit was; en Cruising omdat heel wat leden van de homoseksuele gemeenschap bezwaar hadden tegen de manier waarop de film volgens hen de pejoratieve, homofobe indruk geeft dat de homoseksuele gemeenschap doordrongen is van seksuele perversiteiten en geweld.   

Friedkin regisseerde later nog andere boeiende films, zoals: 

- de misdaadthriller To Live and Die in L.A. uit 1985 (bekijk de hele film hier);

- de erotische neo noir misdaadthriller Jade uit 1995;

- en de misdaadthriller Killer Joe uit 2011 (lees onze recensie hier). 

In zijn lange filmcarrière won Friedkin één Oscar als regisseur: voor The French Connection. 

Zoals elke zichzelf respecterende cineast, was Friedkin een enthousiaste cinefiel die zich liet inspireren door het werk van zijn vakbroeders. Dat blijkt ook uit een interview met William Friedkin over zijn favoriete films, dat dateert van 2012.

Friedkins laatste film, The Caine Mutiny Court-Martial (2023), is een militair rechtbankdrama (met Kiefer Sutherland in de hoofdrol) dat eind deze maand in première gaat op het Filmfestival van Venetië.

Joeri Naanai

William Friedkin op de set van zijn beroemdste en meest succesvolle film:
de invloedrijke horrorklassieker en kaskraker The Exorcist uit 1973.

Onze favoriete 

politiefilms

                     

Het genre van de politiefilm is moeilijk af te bakenen, onder meer omdat heel wat films waarin politieagenten of gelijkaardige wetshandhavers een belangrijke rol spelen vaak meer focussen op andere personages, zoals bv. gangsters, (serie)moordenaars, slachtoffers, privédetectives, femmes fatales of advocaten, waardoor deze films vaak geen politiefilms pur sang zijn en soms meer thuishoren in andere genres, zoals bv. rechtbankdrama's, films noirs, horrorfilms of gangsterfilms. Ook de toon, atmosfeer en visuele aanblik van een film bepalen het genre waartoe de film behoort, waardoor heel wat films over politiewerk thuishoren in een ander genre, zoals bv. actiefilms, horrorfilms, films noirs, komedies en sciencefictionfilms.

Enkele voorbeelden: 
- de door Mel Gibson vertolkte titelheld in Mad Max (1979) is een politieman, maar deze film focust vooral op road action in een dystopische toekomst, waardoor hij niet aanvoelt als een politiefilm en beschouwd wordt als een sciencefiction- en road action-film (bekijk de hele film hier); 
- vermits de Pink Panther-films draaien rond het stuntelige politiewerk van de hilarische politie-inspecteur Clouseau, zijn deze films komedies en geen politiefilms stricto sensu;
- 48 Hrs. (1982) en Beverly Hills Cop (1984), beide met Eddie Murphy in de hoofdrol, zijn weliswaar buddy cop movies, maar vanwege hun focus op humor zijn het vooral komedies. Dat geldt ook voor bv. Lethal Weapon (1987) en Midnight Run uit 1988 (bekijk de hele film hier);
- films zoals The Silence of the Lambs (1991), Sleepy Hollow (1999), From Hell (2001) en I Saw the Devil uit 2010 (lees onze recensie hier) draaien weliswaar rond protagonisten die de wet handhaven in hun respectievelijke moordonderzoeken, maar zijn vanwege de griezelige atmosfeer en gewelddadige scènes veeleer horrorthrillers dan politiefilms;
- hoewel The Chase (1966) draait rond het politiewerk van een door Marlon Brando vertolkte sheriff en Betrayed (1988) rond het undercover moordonderzoek van een door Debra Winger gespeelde FBI-agente, voelen deze films veeleer aan als psychosociale misdaaddrama's dan als politiefilms;
- heel wat films met politiedetectives of andere wetshandhavers zijn, onder meer vanwege hun sfeer, visuele aanblik en plot, eerder films noirs of neo noirs dan politiefilms, zoals bv. Laura (1944), The Big Heat (1953), Touch of Evil (1958), Body Heat uit 1981 (lees onze recensie hier en bekijk de hele film hier), Black Widow (1987), Sea of Love (1989) en Jade (1995);
- hoewel Reservoir Dogs (1992) draait rond een undercover agent van het Los Angeles Police Departement, focust het verhaal op de voorbereiding en nasleep van een uit de hand gelopen diamantroof en is deze film veeleer een heist movie en gangsterfilm dan een politiefilm (bekijk een filmfragment hier). Ook The Untouchables (1987) en Donnie Brasco (1997) zijn, vanwege hun focus op de strijd tegen gangsters, veeleer gangsterfilms dan politiefilms.

Dat geldt mutatis mutandis voor heel wat andere films met politieagenten of andere wetshandhavers.

   

Daarom hebben we ons in de onderstaande Top 20 van onze favoriete politiefilms beperkt tot films die niet alleen focussen op het werk van politieagenten of andere wetshandhavers, maar die tot op zekere hoogte ook een 'politiesfeer' uitstralen. Dit verlet niet dat sommige politiefilms in onderstaande lijst overlappingen vertonen met andere genres. 

 TOP 20

in chronologische volgorde

 
In the Heat of the Night  van Norman Jewison - 1967

Een boeiend, antiracistisch psychosociaal drama en misdaadmysterie, met een charismatische Sidney Poitier in de hoofdrol als een zwarte politiedetective uit de grootstad Philadelphia, die in een slaperig stadje in de staat Mississippi af te rekenen krijgt met racistische vooroordelen terwijl hij door de plaatselijke politiecommissaris, met brio gespeeld door Rod Steiger, betrokken wordt in een moordonderzoek...   

Sidney Poitier (links) en Rod Steiger in In the Heat of the Night. 

The French Connection  van William Friedkin - 1971

Een briljante, op historische feiten gebaseerde en realistisch in beeld gebrachte politiethriller over twee hardnekkige politiedetectives van de New Yorkse narcoticabrigade, schitterend vertolkt door Gene Hackman (één van onze favoriete acteurs) en Roy Scheider, die in de jaren 60 op het spoor komen van een sluwe Franse heroïnehandelaar, gespeeld door de charismatische Fernando Rey, onder de vakkundige regie van William Friedkin (één van onze favoriete cineasten; lees ons In Memoriam over Friedkin hier). Lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier.

Gene Hackman steelt de show als de hardnekkige politiedetective
Jimmy "Popeye" Doyle in The French Connection.

Serpico  van Sidney Lumet - 1973

Een intens, op historische feiten gebaseerd psychosociaal politiedrama, met Al Pacino (één van onze favoriete acteurs) in zijn doorleefde glansrol als de idealistische politieman en verbeten titelheld Serpico die in de jaren 60 een eenzame en wanhopige strijd voert tegen de wijd verbreide corruptie in de New Yorkse politie... Bekijk de hele film hier.

Al Pacino als de titelheld en paria tegen wil en dank in Serpico.

    

Cruising  van William Friedkin - 1980

Losjes gebaseerd op de gelijknamige roman uit 1970 van Gerard Walker en op compromisloze wijze geregisseerd door de Amerikaanse meester-provocateur William Friedkin (één van onze favoriete cineasten; lees ons In Memoriam over Friedkin hier), is Cruising een verontrustend, meesterlijk opgebouwd misdaadmysterie, met een fenomenale glansrol van Al Pacino (één van onze favoriete acteurs) als een ambivalente politieman die diep (te diep?) undercover gaat in de homo-erotische S&M-onderwereld van New York om een homoseksuele seriemoordenaar op te sporen. Of zijn er meerdere daders...? De sterke soundtrack van Jack Nitzsche bevat sfeerversterkende rocknummers zoals Heat Of The Moment, Pullin' My String en It's So Easy door Willy DeVille, Loneliness en Hypnotize door The Cripples, When I Close My Eyes I See Blood door Madelynn von Ritz, Mutiny door Lump, Shakedown door Rough Trade en Lion's Share door The Germs. Cruising behoort tevens tot onze favoriete films over seriemoorden. Bekijk de hele film hier.

Al Pacino gaat heel diep in zijn hoofdrol als de New Yorkse undercover cop
in het briljante homo-erotische seriemoordenmysterie Cruising.

Prince of the City  van Sidney Lumet - 1981

Een beklijvend, op historische feiten gebaseerd psychosociaal politiedrama over de lijdensweg van een getroebleerde politiedetective in de New Yorkse narcoticabrigade, gespeeld door Treat Williams (lees ons In Memoriam hier), die in de jaren 70 balanceert op het slappe koord tussen corruptie en zijn zelfkritische verlangen naar integriteit.

Treat Williams in zijn doorleefde hoofdrol als de getroebleerde politiedetective in Prince of the City.

Mississipi Burning  van Alan Parker - 1988

Een meeslepend, op historische feiten gebaseerd antiracistisch psychosociaal misdaaddrama over twee FBI-agenten, uitstekend vertolkt door Gene Hackman (één van onze favoriete acteurs) en Willem Dafoe, die in de jaren 60 arriveren in een racistisch stadje in Mississippi om er de onrustwekkende verdwijning van drie jonge burgerrechtenactivisten te onderzoeken... Bekijk een filmfragment hier.

Gene Hackman (links) en Willem Dafoe
als het vastberaden duo FBI-agenten in Mississippi Burning.

Internal Affairs  van Mike Figgis - 1990

Een intense politiethriller over het spannende kat- en muisspel tussen een nieuwe anticorruptie-agent van de Internal Affairs Division bij het Los Angeles Police Departement, met brio gespeeld door Andy Garcia, en de corrupte, gewetenloze flik Dennis Peck (één van de beste movie villains aller tijden), schitterend vertolkt door een charismatische Richard Gere (één van de knapste acteurs aller tijden).

Richard Gere (links) en Andy Garcia in Internal Affairs.

Bad Lieutenant  van Abel Ferrara - 1992

Een intens, psychosociaal misdaaddrama, waarin Harvey Keitel (één van onze favoriete acteurs) de sterren van de hemel acteert in zijn doorleefde en aangrijpende titelrol als een corrupte en aan drugs en gokken verslaafde politieluitenant in gewetensnood (één van de beste movie villains aller tijden). Bekijk de trailer hier.

Harvey Keitel in zijn aangrijpende titelrol als de Bad Lieutenant.

Unlawful Entry  van Jonathan Kaplan - 1992

Een meeslepende psychosociale misdaadthriller over de sociopathische politieman Pete Davis (één van de beste movie villains aller tijden), schitterend vertolkt door Ray Liotta (lees ons In Memoriam hier), die een vriendelijk echtpaar, overtuigend gespeeld door Madeleine Stowe en Kurt Russell, begint te stalken...

Ray Liotta (rechts) en Kurt Russell in Unlawful Entry.

Basic Instinct  van Paul Verhoeven - 1992

Een boeiende neo noir erotische misdaadthriller over een Amerikaanse politiedetective in San Francisco, overtuigend gespeeld door Michael Douglas, die tijdens zijn onderzoek van een reeks mysterieuze seriemoorden in de ban geraakt van de aantrekkelijke, libertijnse en ondoorgrondelijke femme fatale Catherine Tramell (één van de beste movie villains aller tijden), perfect belichaamd door de charismatische actrice Sharon Stone (één van de mooiste filmgodinnen aller tijden) in haar ophefmakende doorbraakrol. Basic Instinct behoort tevens tot onze favoriete films over seriemoorden.

Vuurwerk tussen Michael Douglas en Sharon Stone in Basic Instinct.

Se7en  van David Fincher - 1995

Een spannende en sfeervol in beeld gebrachte neo noir misdaadthriller met verrassende plotwendingen, over twee politierechercheurs, overtuigend gespeeld door Brad Pitt en Morgan Freeman, die jacht maken op een sluwe seriemoordenaar, vertolkt door een charismatische Kevin Spacey, die zijn slachtoffers straft voor hun overtreding van één van de zeven Bijbelse hoofdzonden... Se7en behoort tevens tot onze favoriete films over seriemoorden. Bekijk de briljante begingeneriek hier.

Morgan Freeman (links) en Brad Pitt als het duo politiedetectives in Se7en.

   

Heat  van Michael Mann - 1995

Een koortsig, sfeervol in beeld gebracht misdaaddrama dat zich afspeelt in Los Angeles en focust op het spannende kat- en muisspel tussen een politiedetective, vertolkt door Al Pacino (één van onze favoriete acteurs) en een professionele meesterdief en overvaller, gespeeld door Robert De Niro (ook één van onze favoriete acteurs).

De legendarische 'koffiescène' met Al Pacino (links) en Robert De Niro in Heat.

Fargo  van Joel en Ethan Coen - 1996

Een briljante zwarte misdaadkomedie over een zwangere politiecommissaris die op het spoor komt van de stuntelige oplichter Jerry Lundegaard (één van de beste movie villains aller tijden) en het incompatibele duo kidnappers Carl Showalter en Gaear Grimsrud (die ook behoren tot de beste movie villains aller tijden), met een onvoorspelbaar scenario dat balanceert tussen spanning en humor, knap camerawerk van Roger Deakins, sfeervolle muziek van Carter Burwell en topvertolkingen van Francis McDormand, William H. Macy, Steve Buscemi, Peter Stormare, Harve Presnell, Kristin Rudrüd en John Carroll Lynch, onder de briljante regie van Joel en Ethan Coen (die behoren tot onze favoriete cineasten). Fargo behoort tevens tot onze favoriete komedies en onze favoriete films tout court (ongeacht het genre). Bekijk een filmfragment hier en lees ons biografische portret van de regisseurs Joel en Ethan Coen hier.

Frances McDormand als de zwangere politiecommissaris in Fargo.

L.A. Confidential  van Curtis Hanson - 1997

Een boeiend neo noir misdaaddrama, naar de gelijknamige roman uit 1990 van James Ellroy, over moorddadige corruptie in het Los Angeles Police Departement, met verrassende plotwendingen en beklijvende vertolkingen van Russell Crowe, Guy Pearce, Kim Basinger, Kevin Spacey en James Cromwell. Bekijk de hele film hier.

Russell Crowe (links) en Guy Pearce in L.A. Confidential.

  

Cop Land  van James Mangold - 1997

Een meeslepend politiedrama over wijd verbreide politiecorruptie in het Amerikaanse 'politiestadje' Garrisson, New Jersey, waar de plaatselijke sheriff, geloofwaardig vertolkt door Sylvester Stallone, onder de sloef ligt van een bende corrupte flikken, met brio gespeeld door Harvey Keitel (één van onze favoriete acteurs), Ray Liotta (lees ons In Memoriam hier), Robert Patrick, Michael Rapaport en Peter Berg. Ook Robert De Niro (één van onze favoriete acteurs), Annabella Sciorra en Cathy Moriarty overtuigen in hun bijrollen.

V.l.n.r.: Robert Patrick, Sylvester Stallone en Harvey Keitel in Cop Land.

Training Day  van Antoine Fuqua - 2001

Ethan Hawke overtuigt in zijn hoofdrol als de jonge, idealistische rookie cop Jake Hoyte, die voor het eerst als nieuw lid van de narcoticabrigade in Los Angeles op patrouille gaat onder leiding van de doorgewinterde politiedetective Alonzo Harris (één van de beste movie villains aller tijden), briljant vertolkt door Denzel Washington. Jake's eerste werkdag verloopt echter allesbehalve zoals hij gehoopt had... Denzel Washington (lees ons biografische portret hier) werd terecht bekroond met een Oscar voor zijn grandioze vertolking van Alonzo. Ethan Hawke kreeg een Oscarnominatie voor zijn rol als Jake. De bijrollen worden uitstekend vertolkt door o.a. Eva Mendes, Scott Glenn, Cliff Curtis, Raymond Cruz, Noel Gugliemi, Peter Greene, Dr. Dre, Snoop Dogg, Harris Yulin, Tom Berenger, Raymond J. Barry, Charlotte Ayana en Macy Gray. Samen met het meeslepende scenario en de knappe soundtrack -met toepasselijke hiphop-nummers van o.a. Dr. Dre, Snoop Dogg, Cypress Hill, Nelly en Papa Roach- levert dat een ijzersterke politiethriller op. Bekijk de hele film hier.

Ethan Hawke (links) en Denzel Washington in Training Day.

Infernal Affairs  van Andrew Lau en Alan Mak - 2002

Een boeiende psychosociale politiethriller uit Hongkong over het spannende kat- en muisspel tussen enerzijds een jonge Hongkongse undercover politieagent (gespeeld door Tony Leung) die een plaatselijke gangsterbende infiltreert en anderzijds een jong lid van die gangsterbende (vertolkt door Andy Lau) die op zijn beurt de politie infiltreert in opdracht van zijn gangsterbaas (met brio gespeeld door Eric Tsang)... Het slimme scenario van Alan Mak en Felix Chong, met tal van verrassende plotwendingen, inspireerde Martin Scorsese (één van onze favoriete regisseurs) tot diens Bostoniaanse reboot The Departed (2006).

Andy Lau (links) en Tony Leung in Infernal Affairs.

Memories of Murder  van Joon-ho Bong - 2003

Losjes gebaseerd op historische feiten over de eerste beruchte seriemoorden in Zuid-Korea vanaf 1986, is Memories of Murder een schitterend Zuid-Koreaans misdaadmysterie over de obsessieve, jarenlange zoektocht van twee Zuid-Koreaanse politiedetectives (veelzijdig vertolkt door Kang-ho Song en Sang-kyung Kim) en hun collega's naar een schijnbaar ongrijpbare seriemoordenaar. Eén van de verdachten is een gluiperige fabrieksarbeider (glansrol van Hae-il Park)... Memories of Murder behoort tevens tot onze favoriete films over seriemoorden. Bekijk de trailer hier en de hele film hier.

Kang-ho Song als de Zuid-Koreaanse politiedetective
die het moordonderzoek leidt in Memories of Murder.

Zodiac  van David Fincher - 2007

Gebaseerd op historische feiten en op het non-fictieboek Zodiac van de voormalige journalistieke cartoonist Robert Graysmith, draait dit sfeervolle en briljant in beeld gebrachte misdaadmysterie rond de jarenlange, obsessieve zoektocht naar de identiteit van de beruchte en ongrijpbare Amerikaanse seriemoordenaar "The Zodiac Killer", die terreur zaaide in de jaren 60 en 70. De waarheidsgetrouwe, evoluerende visuele aanblik van de film, die de sixties, seventies en eighties treffend evoceert, de degelijke vertolkingen van Jake Gyllenhaal, Mark Ruffalo, Robert Downey Jr., John Carroll Lynch en Chloë Sevigny, en de schitterende, sfeervolle muziek dragen bij tot het beklemmende documentair karakter van dit onderschatte meesterwerk. Zodiac behoort tevens tot onze favoriete films over seriemoorden en onze favoriete films tout court (ongeacht het genre). Bekijk de hele film hier, bekijk een analyse van de knappe cameratechnieken hier en lees ons biografische portret van regisseur David Fincher hier.

Een spannende scène in Zodiac.

The Seven Five  van Tiller Russell - 2014

Een fascinerende documentaire over de corrupte New Yorkse flik Michael Dowd.

Michael Dowd legt openhartige bekentenissen af in The Seven Five.

Joeri Naanai.