Hail, Caesar! - trailer

De nieuwe film van de Amerikaanse broers Joel en Ethan Coen, getiteld Hail, Caesar! (2016), is een als mysterie en komische satire verpakt eerbetoon aan de filmindustrie in Hollywood in de jaren 50. 

De sterrencast omvat heel wat bekende namen, zoals George Clooney, Josh Brolin, Ralph Fiennes, Scarlett Johansson (lees ons biografische portret uit 2014 hier), Tilda Swinton, Frances McDormand, Channing Tatum en Jonah Hill.

Bekijk de trailer hieronder:

(Klik op de playbutton en dan bij instellingen op "Kwaliteit" en op 720p of 1080p voor hogere beeldkwaliteit)

Genre: komedie / mysterie

De beste films van 

2014

Scarlett Johansson in Under the Skin.

                           

Met de jaarwende in zicht, vindt u hieronder onze persoonlijke selectie van het beste wat 2014 op filmvlak te bieden had. 

Beste film

1. Under the Skin van Jonathan Glazer.

Wij gaven 4,5 sterren aan dit bevreemdende en briljant in beeld gebrachte sciencefictionmysterie (een visueel meesterwerk) met Scarlett Johansson in de hoofdrol als een mysterieuze vrouw. Lees onze recensie hier, bekijk de trailer hier en een interview met regisseur Jonathan Glazer over zijn carrière hier.  

2. Enemy van Denis Villeneuve. Lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier. 

3. her van Spike Jonze. Lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier.

4. The Wolf of Wall Street van Martin Scorsese (één van onze favoriete regisseurs). Bekijk de trailer hier en lees ons biografische portret van regisseur Martin Scorsese uit 2013 hier.

5. Nightcrawler van Dan Gilroy. Lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier.

6. Ne me quitte pas van Sabine Lubbe Bakker en Niels van Koevorden. Lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier.

7. Blue Jasmine van Woody Allen. Lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier.

8. The Grand Budapest Hotel van Wes Anderson. Lees ons biografische portret van regisseur Wes Anderson uit februari 2014 hier.

9. The Rover van David Michôd. Lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier.

10. Gravity van Alfonso Cuarón. Lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier.

Beste acteur

1. Guy Pearce als het verbeten hoofdpersonage Eric in de dystopische road movie The Rover (zie hoger).

2. Jake Gyllenhaal als het hoofpersonage Lou in de psychosociale mediasatire en thriller Nightcrawler (zie hoger) en als het hoofdpersonage Adam alias Anthony in de psychologische mysteriethriller Enemy (zie hoger).

3. Jonah Hill als het personage Donnie Azoff in de biopic en zwarte komedie The Wolf of Wall Street (zie hoger) over de liederlijke geldwolf Jordan Belfort (titelrol van Leonardo DiCaprio).

Beste actrice

1. Cate Blanchett als het onfortuinlijke hoofdpersonage Jasmine in het tragikomische psychosociaal drama Blue Jasmine (zie hoger).

2. Lupita Nyong'o als de slavin Patsey in de aangrijpende biopic en historische slavenkroniek 12 Years a Slave van Steve McQueen. Lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier.

3. Scarlett Johansson als het mysterieuze vrouwelijke hoofpersonage in het sciencefictionmysterie Under the Skin en als de stem van het computerprogramma Samantha in de romantische tragikomedie her (zie hoger). Lees ons biografische portret van Scarlett Johansson uit april 2014 hier.

Beste regisseur

Denis Villeneuve met Enemy (zie hoger).

Beste scenario

her van Spike Jonze (zie hoger).

Beste camerawerk

1. Daniel Landin voor Under the Skin (zie hoger).

2. Emmanuel Lubezki voor Gravity (zie hoger). Lees ons biografische portret van cameraman Emmanuel Lubezki uit 2013 hier.

3. Robert Yeoman voor The Grand Budapest Hotel (zie hoger).  

Beste special effects

Gravity (zie hoger).

Beste mise-en-scène

The Grand Budapest Hotel (zie hoger).

Beste horrorfilm

Big Bad Wolves van Aharon Keshales en Navot Papushado. Lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier.

Beste documentaire

Ne me quitte pas (zie hoger).

Beste regiedebuut

Dan Gilroy met Nightcrawler (zie hoger).

Beste filmeinde

1. Enemy (zie hoger).

2. Ida van Pawel Pawlikowski. 

Joeri Naanai

Schokkende schoonheid

Under the Skin  van Jonathan Glazer     ★★★★½ 

Lang geleden dat wij nog zo gefascineerd naar het grote scherm gestaard hebben als tijdens het bekijken van Under the Skin (2013): een nieuw, bevreemdend, hoogst origineel en visueel verbluffend sciencefictionmysterie van de Engelse cineast Jonathan Glazer. 

Reeds vanaf de galactische openingsbeelden, die suggereren dat buitenaardse krachten op aarde belanden, kregen we het gevoel dat we naar iets bijzonders zaten te kijken; iets met een duistere, kwetsbare diepte dat zelden het licht ziet in de aan commerciële besognes onderworpen filmindustrie. 

Mysterie

Under the Skin volgt een mysterieuze vrouw -met glaciale superioriteit vertolkt door de Amerikaanse actrice Scarlett Johansson- terwijl zij in een bestelwagen door Schotland rijdt en op een kille, afstandelijke, schijnbaar emotieloze manier eenzame mannen in de val lokt. Een al even mysterieuze motorrijder helpt haar om sporen uit te wissen. Waar zijn zij mee bezig? Wat is die merkwaardige zwarte smurrie waarin hun slachtoffers verdwijnen? Wat wil dit methodische duo? Zijn zij op zoek naar levenskracht? Naar energie? Naar de ziel? En hoe reageert de mysterieuze mannenverleidster wanneer zij wezenlijke dingen begint op te merken die een mens tot mens maken, zoals humor, angst, medelijden, zelfopoffering, muzikaliteit, honger en liefde...?

Experimenteel 

Regisseur Jonathan Glazer (bekend van de misdaadthriller Sexy Beast en het familiedrama Birth) schreef samen met Walter Campbell het eigenzinnige scenario van Under the Skin en wisselt quasi documentaire straatopnames van de grauwe Schotse stad Glasgow af met poëtische, vaak betoverend mooie beelden, zoals de dissolve tussen een slapende Johansson en een in de wind wiegend sparrenbos. De experimentele beelden, waaronder ook fascinerende shots van een donkere ruimte met een vloeibare, spiegelende vloer, leunen soms dicht aan bij volbloed videokunst en herinneren aan de visuele magie in Stanley Kubricks magistrale sciencefictionepos 2001: A Space Odyssey uit 1968 (lees onze recensie hier, bekijk de trailer hier en een filmfragment hier). De visuele kracht van Under the Skin is wellicht te danken aan Glazers ervaring als regisseur van heel wat geslaagde reclamefilmpjes en muziekvideo's. Bekijk een interview met Glazer over zijn werk hier.  

Ook de bezwerende soundscapes van Mica Levi (beter bekend als Micachu), die doen denken aan de angstaanjagende muziek van György Ligeti in Kubricks briljante horrorthriller The Shining uit 1980 (bekijk de trailer hier), dragen bij tot de beklemmende atmosfeer in Under the Skin, die Glazer tot in de tragische finale weet vast te houden.

Sommige scènes, bijvoorbeeld in de bestelwagen, werden opgenomen met een verborgen camera, waarbij de tegenspelers van Johansson vaak toevallige passanten waren die slechts nadien te horen kregen dat ze in een film meespeelden, wat bijdroeg tot spontane, naturalistische interacties. En Johansson zelf is, met die 'buitenaardse', erotische uitstraling van haar (lees ons biografische portret van Johansson hier), perfect gecast als de mysterieuze vrouw door wier ogen wij verwonderd en meewarig meekijken naar de vreemde, domme, kwetsbare, ontroerende mensheid.

Scarlett Johansson.

Wat een verademing ook dat Glazer het aandurfde om niets uit te leggen en het aan de verbeelding van de kijker over te laten om te zoeken naar de betekenis van wat er zich 'onderhuids' allemaal afspeelt in deze even mooie als verontrustende film. 

Een treffender voorbeeld van cinema als een volwaardige kunstvorm kom je niet vaak tegen. Dreigend en droevig tegelijk, kil en teder, gloeit Under the Skin van een zeldzame, schokkende schoonheid.  

JN.

Under the Skin (Groot-Brittannië/USA/Zwitserland-2013): in de bioscoop sinds 25 juni 2014.

Met: Scarlett Johansson.

Genre: sciencefiction / mysterie / thriller / existentieel drama

Klik op de oranje links voor:

- de trailer: Under the Skin - trailer

- een achtergrondartikel: Visuele meesterwerken: Top 80

Portret.

De buitenaardse charme 

van

Scarlett Johansson

In Under the Skin.

 

In een interview dat ik ooit afnam van Keira Knightley -zelf allesbehalve een lelijk eendje- zei de Engelse actrice dat zij urenlang naar het gezicht van haar Amerikaanse collega Scarlett Johansson zou kunnen staren. Johansson heeft inderdaad een betoverend charisma. Haar charisma overstijgt bovendien haar uiterlijke schoonheid. Let maar eens op haar titelrol in het romantisch sciencefictiondrama her van Spike Jonze uit 2013 (lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier), waarin Johansson de stem van een computerprogramma speelt en zij dus niet eens in beeld komt. Toch is de manier waarop zij met de intonatie van haar warme, hese stem emotionele rijkdom legt in dat virtuele personage zonder meer briljant.

 

Under the Skin

 

Ook de Engelse cineast Jonathan Glazer (bekijk een biografische video hier) beseft blijkbaar dat Johansson behoort tot het zeldzame soort van Hollywoodsterren wier schoonheid dieper gaat dan hun opperhuid. Vanwege haar intrigerende, 'buitenaardse' charme mocht zij van Glazer de hoofdrol vertolken in zijn nieuwe film Under the Skin (lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier): een fascinerend en visueel verbluffend sciencefictionmysterie waarin Johansson in de huid kruipt van een buitenaards wezen dat in de gedaante van een aantrekkelijke vrouw in een bestelwagen door Schotland rijdt en op een kille, afstandelijke, bijna emotieloze manier eenzame mannen in de val lokt. De film maakt, onder meer op visueel vlak én dankzij Johansson, zoveel indruk dat Glazer in de pers vergeleken wordt met de legendarische Amerikaanse cineast Stanley Kubrick (onze favoriete regisseur).

 

Scarlett Johansson in Under the Skin.

Jong geleerd...

Scarlett Johansson werd geboren in New York op 22 november 1984. Haar vader is een architect van Deense komaf, haar joodse moeder heeft onder meer Poolse roots. Als kind toonde Scarlett al een grote passie voor acteren. Later volgde zij acteerlessen aan onder meer het gerenommeerde Lee Strasberg Theatre and Film Institute in New York, speelde zij mee in tal van toneelstukken en droomde zij van een filmcarrière. 

Doorbraak

Na bijrolletjes in North (1995) van Rob Reiner, Just Cause (1995) van Arne Glimcher en If Lucy Fell (1996) van Eric Schaeffer, en haar eerste hoofdrol in de tragikomedie Manny & Lo (1996) van Lisa Krueger, brak Scarlett Johansson in 1998 internationaal door met haar vertolking van een getraumatiseerd en verbitterd meisje in het populaire romantisch drama The Horse Whisperer van en met Hollywoodveteraan Robert Redford.

Als jong meisje met Robert Redford in The Horse Whisperer.

Dankzij het succes van The Horse Whisperer, kreeg Johansson heel wat rollen aangeboden. Ze koos daarbij vaak voor uitdagende rollen in relatief kleinschalige en alternatieve producties. Het legde haar geen windeieren, want haar vertolkingen in onder meer de film noir The Man Who Wasn’t There (2001) van de gebroeders Coen (die ook behoren tot onze favoriete regisseurs), de komedie Ghost World (2001) van Terry Zwigoff, het sfeervolle existentieel drama Lost in Translation (2003) van Sofia Coppola (waarmee Johansson een BAFTA Award won) en de boeiende kunstfilm over de Hollandse schilder Johannes Vermeer Girl with a Pearl Earring (2003) van Peter Webber (lees onze recensie hier) bevestigden Johanssons reputatie als één van de meest getalenteerde actrices van haar generatie en maakten van haar één van de meest gevraagde Hollywoodactrices.   



Met Bill Murray in Lost in Translation.
 

Van kindermeisje tot superspion 



Als superspion Natasha Romanoff alias Black Widow
in Captain America: The Winter Soldier.

In 2005 speelde Johansson mee in Match Point van Woody Allen, met wie zij later opnieuw samenwerkte voor Scoop (2006) en Vicky Cristina Barcelona (2008). 

Daarnaast was Johansson te zien in onder meer: 

- het wisselvallige neo noir misdaadmysterie The Black Dahlia (2006) van Brian De Palma (ook één van onze favoriete regisseurs) ; 

- het intrigerende illusionistendrama The Prestige (2006) van Christopher Nolan;

- als kindermeisje in de komedie The Nanny Diaries (2007) van Shari Springer Berman en Robert Pulcini;

- als zuster van de ambitieuze middeleeuwse aristocrate Anne Boleyn in het uitstekende kostuumdrama The Other Boleyn Girl (2008) van Justin Chadwick (één van onze favoriete historische drama's);

- en in de superheldenfilms Iron Man 2 (2010) van Jon Favreau, The Avengers (2012) van Joss Whedon en Captain America: The Winter Soldier (2014) van de Russo Brothers. 

Met haar geslaagde vertolking van het fascinerende hoofdpersonage in het nieuwe, beklijvende sciencefictionmysterie Under the Skin bevestigt Johansson eens te meer haar veelzijdigheid.  

Joeri Naanai

Under the Skin (Groot-Brittannië-2013): in de Belgische bioscopen vanaf 25 juni 2014.

Met: Scarlett Johansson.

 

Genre: sciencefiction / mysterie / thriller / existentieel drama

 

Klik op de oranje links voor:

- onze recensie van Under the Skin: Schokkende schoonheid

- de trailer: Under the Skin - trailer

Under the Skin - trailer

Belgische bioscooprelease: 25 juni 2014.

(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op "Kwaliteit" en op 720p of 1080p voor hogere beeldkwaliteit)

Genre: sciencefiction / mysterie / thriller / existentieel drama

Klik op de oranje links voor:

- onze recensie van Under the Skin: Schokkende schoonheid

- ons biografische portret van hoofdrolspeelster Scarlett Johansson: De buitenaardse charme van Scarlett Johansson

- een interview met de regisseur over zijn werk: Wie is Jonathan Glazer?

her - trailer

Belgische bioscooprelease: 19 maart 2014.




(Klik op de playbutton en dan rechtsonder op 480p, 720p of 1080p voor hogere beeldresolutie)


Klik op de oranje link voor onze recensie van her: De ideale vrouw?

Genre: sciencefiction / romantische tragikomedie / psychosociaal drama

De ideale vrouw?

her  van Spike Jonze     ★★★★

Theodore (gespeeld door Joaquin Phoenix) werkt in de Amerikaanse grootstad Los Angeles als schrijver voor een website die op bestelling brieven produceert en verstuurt in naam van klanten die zelf weinig inspiratie hebben of zich moeilijk kunnen uiten. Dat Theodore in de toekomst leeft, blijkt uit zijn technologische gadgets, zoals hilarische holografische videospelletjes en handige e-mail die berichten voorleest in een draadloos oortje, waarbij je gewoon "delete" moet zeggen om een bericht te verwijderen of "next" om het over te slaan. 



Joaquin Phoenix als de mistroostige Theodore.

Virtuele vriendin

Omdat Theodore aan het scheiden is van zijn vrouw Catherine (Rooney Mara) en hij zich eenzaam voelt, installeert hij nieuwe software op zijn pc en zijn mobieltje: OS1 is een revolutionair, gepersonaliseerd computerprogramma dat via artificiële intelligentie verbaal met de gebruiker communiceert en daarbij zelfs attent reageert op de emoties die de gebruiker via de webcam of via zijn/haar stem verraadt. Theodore's virtuele en schijnbaar zelfbewuste gesprekspartner noemt zichzelf Samantha (stem van Scarlett Johansson). Ze organiseert zijn e-mails, corrigeert de brieven die hij voor zijn werk schrijft, troost hem wanneer hij zijn vrouw mist of een dipje heeft, en motiveert hem om open te staan voor een nieuwe relatie. Ze lijkt wel een goedaardige versie van de op hol geslagen computer HAL in Stanley Kubricks briljante, visueel verbluffende en invloedrijke sciencefictionmysterie 2001: A Space Odyssey (één van onze favoriete sciencefictionfilms en één van onze favoriete films tout court; lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier).

Theodore voelt zich steeds beter in het 'gezelschap' van de zorgzame Samantha en beschouwt haar na een tijdje als de ideale surrogaatvriendin. Omgekeerd kijkt zij via de camera in Theodore's mobieltje mee naar wat hij ziet en beleeft, bijvoorbeeld tijdens 'hun' uitstapje naar het strand. Ze vraagt zelfs om naar hem te mogen kijken terwijl hij slaapt. Samantha is nieuwsgierig, leert razendsnel bij en ontdekt dat zij trots, jaloezie, boosheid, lust en andere (gesimuleerde?) emoties kan ervaren. Ze wou dat ze kon incarneren in een lichaam; dat ze zintuigen had, dronken kon zijn, de liefde kon bedrijven, kortom dat zij tastbaarder en menselijker was dan een computerprogramma. Theodore en Samantha blijken perfecte soulmates en beginnen verliefd te worden op elkaar...

Via Theodore's mobieltje kan Samantha 'mee' naar het strand.

Liefde in cyberspace

Gebaseerd op een intelligent, door de Amerikaanse regisseur Spike Jonze zelfgeschreven scenario, schetst zijn nieuwe film her (2013) een fascinerend beeld van een toekomst die niet veraf meer lijkt: een toekomst waarin techniek en informatica de grenzen tussen de tastbare werkelijkheid en de virtuele cyberspace nog vager maken dan ze vandaag reeds zijn. In de wereld van Theodore en Samantha is het onderscheid tussen menselijke en artificiële intelligentie zo klein geworden dat schijn en zijn in elkaar overvloeien. In dat opzicht is her een heel interessante bespiegeling over de filosofische mind-body-problematiek en over de (psycho)sociale gevolgen van de toenemende digitalisering van onze samenleving. 

Jonze doet zijn filosofische beschouwingen in her gelukkig niet op een belerende manier uit de doeken; hij verwerkt ze in een concreet en menselijk verhaal over de angst om alleen te zijn, over het (illusoire) verlangen naar exclusiviteit in relaties, en over de hoogtes en laagtes in elke romantische relatie. Daardoor is her in wezen vooral een mooie, ontroerende ode aan het kwetsbare en ondoorgrondelijke mysterie dat we Liefde noemen. Naarmate de film evolueert naar zijn boeiende slot, ontvouwt Jonze ook een wijze en uitdagende visie op de betekenisvolle en creatieve leegte -zeg maar energie- tussen schijnbaar 'materiële' dingen. Maar daar verklappen we hier verder niets over...

Joaquin Phoenix.

Contemplatief

her is heel mooi in beeld gebracht met zacht licht en (vooral zalmkleurige) pasteltinten. 

De film is  ook uitstekend gemonteerd (door Eric Zumbrunnen en Jeff Buchanan) in een meanderend ritme dat aansluit bij Theodore's gevoelige en contemplatieve karakter, bijvoorbeeld in de prachtige montages waarin hij zijn verleden met zijn vrouw Catherine herinnert. 

Het scenario van Jones, dat genomineerd is voor een Oscar, bevat boeiende dialogen, humoristische situaties en spitsvondige grappen. Hoe noemt een babycomputer zijn vader? Antwoord: data (klinkt in het Engels bijna als dada).

En de mooie muziek van Owen Pallett (ook genomineerd voor een Oscar) en van Arcade Fire draagt bij tot de dromerige sfeer die als een weemoedige sluier over de 'onmogelijke' liefde tussen Theodore en zijn onbereikbare Samantha hangt. 

"Ben ik een freak omdat ik verliefd ben op een computerprogramma?", vraagt Theodore aan zijn beste vriendin Amy (gespeeld door Amy Adams). "Iedereen die verliefd wordt, is een freak", antwoordt Amy terecht. "Het is een vorm van sociaal aanvaarde waanzin."

Amy Adams en Joaquin Phoenix.

De cast van her acteert schitterend. Joaquin Phoenix (één van onze favoriete acteurs; lees ons biografische portret hier) betrekt de kijker moeiteloos in de zorgen, dromen en verlangens van Theodore. Scarlett Johansson is briljant als de stem van Samantha en legt een rijkdom van gedachten en gevoelens in haar intonaties. Amy Adams stelt niet teleur als Theodore's beste vriendin Amy. En Rooney Mara -wat een actrice!- bewijst in haar bijrolletje van Theodore's ex-vrouw Catherine dat één blik meer kan zeggen dan duizend woorden.

Joaquin Phoenix en Rooney Mara.

her kreeg ook een Oscarnominatie in de categorie 'beste film'. Met zware concurrenten zoals onder meer 12 Years a Slave (lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier), American Hustle (lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier), Gravity (lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier), Philomena en The Wolf of Wall Street (bekijk de trailer hier), is het niet evident voor her om de belangrijkste Oscarnominatie te verzilveren. Maar op de Oscar voor beste origineel scenario maakt her ons inziens een heel goede kans. Spike Jonze verdient dat ook, want zijn intieme verhaal, dat zich goeddeels tussen de oren van de hoofdpersonages afspeelt (en in het geval van Samantha tussen haar computerbits en luidsprekers) maar toch ongemeen boeiend blijft, is een welgekomen afwisseling in de niet aflatende stroom van zinledige en geestdodende megaproducties uit Hollywood.   

JN.

her (USA-2013): in de Belgische bioscopen vanaf 19 maart 2014.

Met: Joaquin Phoenix, Amy Adams, Rooney Mara en de stem van Scarlett Johansson.

Genre: sciencefiction / romantische tragikomedie / psychosociaal drama

Klik op de oranje link voor de trailer: her - trailer 

Woody Allen : A Documentary - trailer

(Klik op de playbutton en dan bij instellingen op "Kwaliteit" en op 720p voor hogere beeldkwaliteit)

Genre: documentaire / biopic

Interview.

Keira Knightley

over haar rol in

The Jacket

Keira Knightley: "Ik neem mijn populariteit met een flinke korrel zout."



"Ik ben meer dan een mooi snoetje"

Toen de Engelse actrice Keira Knightley in 2003 tijdens een lunch met de Engelse cineast John Maybury vroeg om in diens psychologisch mysterie The Jacket (2005) een eenzame, zelfdestructieve vrouw te mogen spelen, vond Maybury haar in eerste instantie te mooi voor de rol. Zij antwoordde dat ze de rest van haar filmcarrière niet in de korsetten van kostuumdrama’s wilde doorbrengen en las ter plekke een passage uit het scenario voor. Maybury haalde meteen bakzeil en gaf haar de rol.

Londen / interview door Joeri Naanai

Hoewel Keira Knightley tijdens haar spontane auditie voor The Jacket amper 18 lentes jong was, behoorde zij destijds al tot de populairste nieuwkomers in Hollywood. Ze was toen net wereldwijd doorgebroken met haar rol als de gouverneursdochter Elizabeth Swann in de avontuurlijke kaskraker Pirates of the Caribbean: The Curse of the Black Pearl (2003) van Gore Verbinski:het 1ste deel van de razend populaire filmreeks met Johnny Depp (één van de knapste acteurs aller tijden) als de flamboyante piraat Jack Sparrow.

Keira Knightley met Johnny Depp in Pirates of the Caribbean: The Curse of the Black Pearl.

Knightley’s steile klim naar het sterrendom was onder meer te danken aan haar oogstrelende uiterlijk. De magazines Tatler en Glamour verkozen haar in 2004 respectievelijk tot “de meest begerenswaardige vrouwelijke vrijgezel in Groot-Brittannië” en “de meest glamoureuze actrice ter wereld”. Het magazine Empire riep haar in 2004 zelfs uit tot “meest sexy filmster aller tijden”. Deze laatste eretitel lijkt ons wat overdreven, gelet op onder meer de betoverende ogen van Lauren Bacall, de tijdloze elegantie van Grace Kelly, de exotische schoonheid van Ornella Muti, het aantrekkelijke charisma van Michelle Pfeiffer en de oosterse sensualiteit van Ziyi Zhang (die alle vijf behoren tot onze selectie van de mooiste filmgodinnen aller tijden). 

Toen wij Knightley in het somptueuze Dorchester Hotel in Londen opzochten voor een interview over haar rol in The Jacket, waarin zij aan de zijde speelt van de Amerikaanse acteur Adrien Brody, benadrukte Knightley trouwens zelf dat zij niet wakker ligt van haar uiterlijk en dat regisseur John Maybury bovendien niet op zoek was naar een bevallige actrice voor het vrouwelijke personage Jackie in zijn complexe psychologisch mysterie: "John had iemand nodig die geloofwaardigheid kon verlenen aan de rol van Jackie: een wanhopige jonge vrouw die haar verdriet over de dood van haar drankzuchtige moeder bezweert met drugs en alcohol. Toen ik hem zei dat ik dat personage dolgraag wilde spelen, had ik net een voedselvergiftiging opgelopen en zag ik er een stuk verfomfaaider uit dan gewoonlijk. Wellicht heeft dat hem over de streep getrokken.” (lacht)

Voor uw rol in The Jacket heeft de make-up-afdeling u niet alleen een sombere aanblik gegeven, maar hebt u zich naar verluidt ook laten inspireren door de extravagante rockzangeres Courtney Love en de legendarische filmdiva Marlene Dietrich.



Keira Knightley in The Jacket.

Keira Knightley: “Als ik in mijn carrière alleen maar mijn mooi snoetje zou uitbuiten, is die carrière geen lang leven beschoren. Ik heb gelukkig meer in huis dan dat en schrik er niet voor terug om te doen wat een rol van me vraagt. Ik heb daarom goed naar de lage, hese stem van Courtney Love geluisterd en naar de manier waarop actrice Brittany Murphy door haar mond ademt. Ik dronk veel vodka en rookte als een turk, om zelf een raspende stem te krijgen. Bij Marlene Dietrich keek ik vooral naar haar smachtende blik. En om in de sfeer van The Jacket te komen, luisterde ik naar muziek van Jeff Buckley, The Strokes en Nirvana, en bekeek ik de expressionistische schilderijen van Egon Schiele en Edvard Munch.”

Waar haalde u de emotionele energie vandaan om uitdrukking te geven aan Jackie’s melancholie? Hebt u in uw eigen leven een tragisch verlies meegemaakt?

“Nee, gelukkig nog niet. Afkloppen maar. (klopt op de tafel) Maar ik heb me, zoals iedereen, ooit wel eens een depressief gevoeld. De wanhoop van Jackie is me dus niet helemaal vreemd.”

Sinds u beroemd bent, wordt u achtervolgd door fans en paparazzi. Hoe gaat u daar mee om?

“Ik probeer die overdreven belangstelling te negeren. Ze noemen me nu de meest sexy actrice ter wereld, maar dat neem ik met een flinke korrel zout. Schoonheid is relatief. Ik hou veeleer van interessante dan perfecte gezichten en ik heb een zwak voor mensen die me kunnen laten lachen. Scarlett Johansson bijvoorbeeld heeft een gezicht waar ik uren naar zou kunnen staren. Ik schuim niet alle Hollywoodfeestjes af en heb nog steeds dezelfde vrienden als in mijn schooltijd. Ik heb er echter altijd van gedroomd om met acteren mijn brood te verdienen. Mijn roem stelt me nu in staat om kieskeurig om te springen met de talrijke aanbiedingen en dat is fijn.”

Eén van die aanbiedingen was een rol in de biografische actiefilm Domino. Daarin speelt u een model dat premiejaagster wordt. Klopt het dat u tijdens de opnames beroep deed op een stand-in die in uw plaats haar achterwerk liet filmen?

“Ja. (lacht) Ik wil uw lezers niet teleurstellen, maar in de filmindustrie wordt niet alleen gebruikgemaakt van stuntlui, maar ook vaak van body doubles. Voor seksscènes heb ik nog nooit een body double gebruikt. Maar tijdens de opnames van Domino moest ik een lapdance doen en dat had ik nog nooit gedaan. Na twee danslessen bleek ik (fluisterend) mijn benen niet wijd genoeg te kunnen spreiden. Dus hebben ze iemand met een mooie kont gezocht die dat wel kon.”

Heeft een professionele 'kontkiezer' die taak op zich genomen of mocht u zelf kiezen?

"Die eer viel mij te beurt!" (schatert)

Klik op de oranje link voor onze recensie van The Jacket: Vermoeiend



Voor haar rol in The Jacket inspireerde Keira Knightley
zich onder meer op de smachtende blik van Marlene Dietrich,
de hese stem van Courtney Love en de muziek van Nirvana.