Project Hail Mary - trailer

 

In het nieuwe, dramatische, maar ook humoristische sciencefictionavontuur Project Hail Mary (2026) ontwaakt de Amerikaanse wetenschapsleraar Ryland Grace (Ryan Gosling) in een ruimteschip, op lichtjaren afstand van de aarde. Hij heeft lange haren en een lange baard. Hoe lang duurde het alvorens hij ontwaakte? En waarom bevindt hij zich in een ruimteschip...? Ryland zoekt naar antwoorden, want hij lijdt aan geheugenverlies, zonder herinnering aan zijn voorgeschiedenis. Stukje bij beetje wordt duidelijk hoe hij in het ruimteschip terechtkwam, en waarom...

Gebaseerd op een scenario van Drew Goddard, naar de gelijknamige sciencefictionroman uit 2021 van Andy Weir, werd Project Hail Mary geregisseerd en gecoproduceerd door het Amerikaanse duo Phil Lord en Christopher Miller (bekend van onder meer hun eerdere films Cloudy with a Chance of Meatballs, 21 Jump Street en de sequel 22 Jump Street, The Lego Movie, Spider-Man: Into the Spider-Verse en de sequel Spider-Man: Across the Spider-Verse).

Hoewel Project Hail Mary gedragen wordt door de hoofdrol van de Amerikaanse Hollywoodster Ryan Gosling (één van de knapste acteurs aller tijden) met zijn veelzijdige vertolking van de sympathieke wetenschapsleraar en astronaut-tegen-wil-en-dank Ryland Grace ("I put the 'not' in astronaut", aldus Ryland), gaat de film ook over de verrassende vriendschap tussen Ryland en een ander hoofdpersonage dat Ryland ontmoet tijdens zijn bewogen buitenaardse reis. Wie dat andere hoofdpersonage is, verklappen we hier niet...

De rest van de cast bestaat uit onder anderen Sandra Hüller, Lionel Boyce, Ken Leung, Milana Vayntrub, Liz Kingsman en Orion Lee.   

Het camerawerk in Project Hail Mary stond onder leiding van de gerespecteerde Australische cinematograaf Greig Fraser, die eerder onder meer een Oscar en BAFTA Award won voor het camerawerk in Denis Villeneuve's visueel verbluffende sciencefictionepos Dune uit 2021 (bekijk een compilatie van betoverende beelden hier) en een Oscarnominatie kreeg voor de al even oogstrelende shots in Villeneuve's sequel Dune: Part Two uit 2024.

De muziek in Project Hail Mary is van de Engelse componist Daniel Pemberton.

En de montage was in handen van de Engelse filmmonteur Chris Dickens, die onder meer een Oscar en BAFTA Award won voor zijn montage van het drama Slumdog Millionaire van de Engelse cineast Danny Boyle uit 2008 (bekroond met in totaal 8 Oscars, waaronder die voor beste film en beste regie).

Project Hail Mary ging eerder deze week, op 9 maart 2026, in wereldpremière in de Britse hoofdstad Londen. Vanaf komende woensdag, op 18 maart 2026, kan u ook in de Belgische bioscopen gaan kijken naar Project Hail Mary.

In afwachting, vindt u hieronder de trailer met Nederlandstalige ondertitels:

(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op "Kwaliteit" en op 720p of 1080p voor hogere beeldkwaliteit)

Genre: sciencefiction / avontuur / drama / thriller / tragikomedie

Fracture - fragment

Hieronder kan u genieten van één van onze favoriete scènes uit de boeiende en onvoorspelbare rechtbankthriller Fracture van de Amerikaanse regisseur Gregory Hoblit uit 2007, gebaseerd op een scenario van Glenn Gers en Daniel Pyne, met topvertolkingen van de hoofdrolspelers Anthony Hopkins en Ryan Gosling.

Hopkins schittert in Fracture als een intelligente en manipulatieve vliegtuigingenieur die gearresteerd en aangeklaagd wordt voor de moordpoging op zijn ontrouwe echtgenote. Gosling vertolkt met brio de jonge, ambitieuze en (te?) zelfzekere openbaar aanklager die de ingenieur gerechtelijk vervolgt.

Hun psychologische steekspel is om van te snoepen. 

(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op 720p of 1080p voor hogere beeldkwaliteit)

Genre: rechtbankdrama / misdaadthriller

 De 

knapste acteurs 

aller tijden

                        

Onlangs presenteerden wij onze Top 36 van de mooiste filmactrices aller tijden. Deel 1 van die chronologisch gerangschikte lijst, met onderaan tevens links naar delen 2 tot en met 36, vindt u hier. 

Omdat wij niet discrimineren, vindt u hieronder onze selectie van de knapste mannelijke filmacteurs aller tijden, waarbij we dezelfde criteria hanteerden: ze hebben of hadden niet alleen een oogstrelend uiterlijk, maar danken hun roem ook aan hun acteertalent en charisma. Van knappe acteurs met weinig acteertalent of uitstraling gaan er immers dertien in een dozijn, en die hebben we dus genegeerd in onze selectie.  

TOP 15

in 

chronologische volgorde 

op basis van hun geboortedata

Gary Cooper

1901-1961

Tyrone Power

1914-1958

Gregory Peck

1916-2003

Marlon Brando

1924-2004

James Dean

1931-1955

Alain Delon

1935-...

 

Terence Hill

1939-...

Richard Gere

1949-...

Mel Gibson

1956-...

Johnny Depp

1963-...

Rob Lowe

1964-...

Skeet Ulrich

1970-...

Sendhil Ramamurthy

1974-...

Colin Farrell

1976-...

Ryan Gosling

1980-...

Joeri Naanai.

Drunk History Christmas - full movie

Met de feestdagen in aantocht...

wensen wij u alvast een

Zalig Kerstfeest & Gelukkig Nieuwjaar

(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op 720p voor hogere beeldkwaliteit)

Drunk History Christmas (USA-2011): kortfilm van Jeremy Konner en Derek Waters.

Met: Allan McLeod, Ryan Gosling, Eva Mendes, Jim Carrey, Ellie Culp en AJ Culp.

Genre: kortfilm / komedie

First Man - trailer

Een boeiend en briljant in beeld gebracht, maar toch wat overroepen want nogal stereotiep drama van Damien Chazelle over de eerste ruimtereis naar de maan, met Ryan Gosling als de verbeten Amerikaanse astronaut Neil Armstrong en Claire Foy als zijn bezorgde vrouw Janet.

Het scenario van Josh Singer is gebaseerd op de biografie First Man: The Life of Neil A. Armstrong van James R. Hansen. De Zweedse cameraman Linus Sandgren zorgde voor de knappe, vaak gevoelige fotografie en belichting. Het production design, de art direction en de vintage kostuums en decors wekken de jaren zestig geloofwaardig tot leven.

(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op 720p of 1080p voor hogere beeldkwaliteit)


Genre: biopic / historisch drama / avontuur

Drive - fragment

Regisseur Nicolas Winding Refn bewijst dat je geen explosieve actie nodig hebt om één van de beste en spannendste car chases in de filmgeschiedenis in te blikken.

(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op 720p voor hogere beeldkwaliteit)

Genre: actiethriller / psychologisch misdaaddrama / gangsterfilm

Klik op de oranje links voor:

- onze recensie van Drive: Wraakengel

- onze keuze van Nicolas Winding Refn als de beste regisseur van 2011: De beste films van 2011

La La Land - trailer

Een romantische musical van Damien Chazelle (bekend van Whiplash), met Ryan Gosling en Emma Stone in de hoofdrollen.

(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op 720p of 1080p voor hogere beeldkwaliteit)


Genre: musical / romantische komedie / drama

The Big Short - trailer

(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op "Kwaliteit" en op 720p of 1080p voor hogere beeldkwaliteit)

Genre: drama / tragikomedie

Lost River - trailer

(Klik op de playbutton en dan rechtsonder op 480p, 720p of 1080p voor hogere beeldresolutie)


Klik op de oranje link voor onze recensie van Lost River: Een stilistische freakshow

Genre: psychosociaal drama / stadsfabel

Een stilistische freakshow

Lost River  van Ryan Gosling     ★★

De Amerikaanse acteur Ryan Gosling (één van de knapste acteurs aller tijden, bekend van onder meer The Notebook, Fracture, Blue Valentine, Drive, The Ides of March, The Place Beyond the Pines en Only God Forgives) heeft zich nu ook àchter de camera gewaagd voor de verfilming van een zelfgeschreven scenario. Zijn regiedebuut heet Lost River (2014) en speelt zich af in een verloederde, door leegstand geteisterde wijk in de Amerikaanse grootstad Detroit. 

Ryan Gosling.

Vloek

Terwijl in de Detroitse volkswijk heel wat woningen gesloopt of in brand gestoken worden, weigert Billy (gespeeld door Christina Hendricks) als alleenstaande moeder van twee zonen om hun huisje op te geven. Ze staat echter drie maanden achter met de afbetaling van haar hypothecaire lening. Daarom gaat zij in op het voorstel van haar bankier (vertolkt door Ben Mendelsohn) om te gaan werken in diens macabere cabaret. Intussen steelt haar oudste zoon Bones (Iain De Caestecker) oud koper uit leegstaande krotten om het te verpatsen aan een schroothandelaar. Daarmee komt Bones in conflict met Bully (Matt Smith): de gewelddadige leider van een plaatselijke dievenbende. Volgens buurmeisje Rat (Saiorse Ronan) is de wijk in de ban van een mysterieuze vloek die iets te maken heeft met een oude verzonken stad op de bodem van een onder water gelopen vallei...  

Iain De Caestecker als Bones.

Stadssprookje

Lost River is een merkwaardige stadsfabel die op het voorbije Filmfestival van Cannes voor verdeelde reacties zorgde. 

Heel wat journalisten kraakten de film als een pretentieus, pseudo-artistiek project waarvoor Gosling als regisseur te nadrukkelijk leentjebuur speelde bij cineasten die hij klaarblijkelijk erg bewondert. Zo werd Lost River door de Amerikaanse filmrecensent Justin Chang in het magazine Variety genadeloos de grond in geboord als volgt: "Had Terrence Malick and David Lynch somehow conceived an artistic love-child together, only to see it get kidnapped, strangled and repeatedly kicked in the face by Nicolas Winding Refn, the results might look and sound something like 'Lost River', a risible slab of Detroit gothic that marks an altogether inauspicious writing-directing debut for Ryan Gosling." 

Anderen (bijvoorbeeld in de Vlaamse pers) waren milder en prezen onder meer de dromerige sfeer, de knappe beelden van de Belgische cameraman Benoît Debie en de charismatische vertolking van Ben Mendelsohn als de perverse bankier. 

Billy aanvaardt een job in een duistere nachtclub.

Lappendeken

Zowel de critici als de fans van Lost River hebben een punt. 

Gosling refereert in de film inderdaad erg vaak naar de stijl van andere cineasten: 

- naar de poëtische filmstijl van Terrence Malick (één van onze favoriete regisseurs), bijvoorbeeld in de intimistische openingsbeelden van Lost River; 

- naar de films van David Lynch (ook één van onze favoriete regisseurs), onder meer in het bankkantoor en in het cabaret; 

- naar de horrorfilms van Dario Argento, in de bloederige cabaretscènes; 

- en vooral naar de misdaadfilms Drive en Only God Forgives, beide van Nicolas Winding Refn met Gosling in de hoofdrol, blijkens onder meer de bizarre en gewelddadige personages en de kleurrijke belichting met veel purpere en roze neonlichten. Lees onze recensie van Drive hier en onze recensie van Only God Forgives hier. 

Eva Mendez speelt een bijrolletje in Lost River.

De stilistische referenties zijn sfeervol in beeld gebracht onder leiding van cameraman Benoît Debie, die dankbaar gebruik maakte van fotogenieke locaties in de achterbuurten van Detroit.

De beelden hangen echter aan elkaar als los zand. Dat ligt niet zozeer aan de degelijke montage van de Belg Nico Leunen, maar aan het onbeheerste scenario, de wisselende mise-en-scène, het inconsistente production design en de heterogene art direction.

Matt Smith als Bully.

Vanwege het gebrek aan samenhang schiet Lost River inhoudelijk en stilistisch alle kanten uit, waardoor de film zowel narratief als visueel op een fragmentair lappendeken lijkt. Gosling was te ambitieus en wilde te veel kwijt in zijn regiedebuut. Wellicht hoopte hij als debutant indruk te maken met een visitekaartje waarin hij via tal van cinefiele verwijzingen aantoont dat hij zijn pappenheimers kent. Hij vergat daarbij echter dat less vaak more is, tenzij je Quentin Tarantino of Stanley Kubrick heet (die beiden ook behoren tot onze favoriete regisseurs). 

Wegens het gebrek aan een strakke (of toch op zijn minst doelgerichte) plot, volstond mooifilmerij niet om te verhullen dat Lost River over te veel gaat (de economische crisis, armoede, geweld, perversiteiten, mysterie...) en daarom uiteindelijk tekort schiet. 

Dat is ook te merken aan de cast, die weliswaar behoorlijk acteert maar de gebreken in het scenario van deze stilistische freakshow niet kon overstijgen en bij ons alvast geen echte empathie met de personages kon losweken. Bovendien is de rol van Matt Smith als de slechterik Bully te vlak en te karikaturaal. Alleen Ben Mendelsohn beklijft (als de bankier), dankzij zijn onvoorspelbare uitstraling waarmee deze Australische rasacteur elk scenario lijkt te kunnen overstijgen.

Ben Mendelsohn als de bankier.

Anderzijds verdient Gosling wel lof voor zijn durf en eigenzinnigheid, waardoor zijn regiedebuut in elk geval wereldwijd over de tongen gaat als een opmerkelijke film die afwijkt van platgetreden paden. Hopelijk krijgt hij de kans om nog eens in de regiestoel te zitten en levert dat de volgende keer dan een beter resultaat op.

JN.

Lost River (USA-2014): in de Belgische bioscopen sinds 8 april 2015.

Met: Iain De Caestecker, Christina Hendricks, Matt Smith, Ben Mendelsohn en Saiorse Ronan.

Genre: psychosociaal drama / stadsfabel

Klik op de oranje link voor de trailer: Lost River - trailer

Hypergestileerde wraak

Only God Forgives  van Nicolas Winding Refn     ★★★

Anderhalf jaar geleden riepen we de Deense cultcineast Nicolas Winding Refn hier uit tot de beste regisseur van 2011. Dat had natuurlijk alles te maken met zijn uitstekende misdaadthriller Drive (2011), waarin Ryan Gosling (één van de knapste acteurs aller tijden; lees ons biografische portret hier) een naamloze, mysterieuze wraakengel speelt. In onze recensie van die eigenzinnige, bij momenten erg gewelddadige wraakthriller loofden we vooral de hybride en hypergestileerde aanpak van Refn. De intussen 42-jarige Deen, die sinds zijn elfde in de VS woont, heeft in zijn jeugd (hij komt uit een cinefiele familie; zijn vader is regisseur en zijn moeder cameravrouw) overduidelijk goed gekeken naar de films van o.a. David Lynch (één van onze favoriete regisseurs), Michael Mann, Martin Scorsese (ook één van onze favoriete regisseurs), Chan-wook Park en David Cronenberg; cineasten die niet vies zijn van geweld in hun films en veel nadruk leggen op visuele kracht en sfeerschepping.

In Only God Forgives (2013), de nieuwe film van Refn, staat wraak opnieuw centraal en experimenteert hij nog meer met beeld, klank en muziek om een beklijvende sfeer op te roepen die in het verlengde ligt van het beklemmende universum dat hij in Drive opriep. Ook het avantgardistische surrealisme in het horrordrama Santa Sangre (1989) lijkt een inspiratiebron geweest te zijn, want ook in Only God Forgives worden armen afgehakt en Refn draagt zijn film in de aftiteling op aan Alejandro Jodorowsky: de Chileense cultregisseur van Santa Sangre.


Ryan Gosling in Only God Forgives.

Wraakengels



Kristin Scott Thomas als de wraaklustige matriarch.

Ryan Gosling vertolkt in Only God Forgives opnieuw de rol van een zwijgzame protagonist: Julian is samen met zijn broer Billy (Tom Burke) actief in de Thaise drughandel. Wanneer Billy vermoord wordt (nadat hij zelf een minderjarige prostituee om het leven bracht), wordt Julian door zijn dominante moeder Crystal (verrassend sterk vertolkt door Kristin Scott Thomas) onder druk gezet om wraak te nemen op de moordenaar van zijn broer. Het spoor leidt naar Chang (charismatische rol van Vithaya Pansringarm): een meedogenloze Thaise politieman die De Wraakengel genoemd wordt...



Vithaya Pansringarm en Kristin Scott Thomas.

Een visuele trip

Only God Forgives ziet er geweldig uit. Regisseur Refn, cameraman Larry Smith, production designer Beth Mickle en art directors Russell Barnes en Witoon "Boom" Suanyai zorgden met knappe decors, felle kleuren (vooral donkerrood, purper en blauw) en een uitgekiende belichting (blacklight, neonlampen, een spel van licht en schaduw) voor een indringende atmosfeer die herinnert aan de misdaadthrillers van David Lynch (Blue Velvet, Lost Highway), Michael Mann (Heat) en Chan-wook Park (Oldboy). Ook de buitenopnames in de straten van de Thaise hoofdstad Bangkok zijn erg geslaagd en dragen in Only God Forgives bij tot de groezelige ondertoon van dit donkere misdaaddrama. Samen met de onheilspellende soundscapes en eigenzinnige muziekkeuze (politieman Chang zingt graag lieflijke Thaise deuntjes in een kitscherige karaokebar) zorgen de onvergetelijke beelden voor een surrealistische trip naar de onderbuik van een crimineel milieu waarin geld, geweld en roekeloze ego's hand in hand gaan. 

Brutaal

Drive riep reeds vragen op over het (gratuite?) geweld in sommige scènes. Ook in Only God Forgives zitten enkele wrede scènes die veeleer een emotionele en esthetische dan een functionele, narratieve rol vervullen. Omdat het verhaal zich afspeelt in het Thaise boksmilieu, want de boksclub van Julian en zijn broer fungeert als dekmantel voor hun drughandeltje, hadden wij geen bezwaar tegen de krijgskunsten-showdown tussen Julian en Chang, noch tegen Changs bloederige executies in samoerai-stijl. De brutale martelscène in de nachtclub daarentegen was er echter te veel aan. In plaats van expliciete beelden te tonen, had deze scène misschien beter (zoals de fameuze oorscène in Quentin Tarantino's Reservoir Dogs) gesuggereerd kunnen worden met off screen geschreeuw en/of met een fade to black, temeer omdat de vrouwen in de nachtclub opgedragen wordt om hun ogen te sluiten alvorens de marteling begint. Iets suggereren, wat Refn overigens óók doet, is vaak minstens even efficiënt als het onverbloemd tonen: niets is zo vindingrijk en evocatief als onze eigen verbeelding.   

Vorm versus inhoud

Het scenario van Only God Forgives is in feite flinterdun, ware het niet voor de interessante subplot waarin de bizarre (incestueuze?) relatie tussen de manipulatieve en sociopathische gangsterbazin Crystal en haar zonen aan bod komt. Die subplot wordt echter onvoldoende uitgewerkt. Ook over de drijfveren van Chang kom je niet genoeg te weten. De dialogen getuigen hier en daar van een trefzeker gevoel voor pikzwarte humor, vooral wanneer de vuilgebekte Crystal geen blad voor de mond neemt, maar ze zijn te schaars om op te kunnen tegen de zwijgzame kracht van de imponerende beelden die alle aandacht opeisen. Uiteindelijk stelt deze briljant in beeld gebrachte, übercoole misdaadthriller inhoudelijk dus toch wat teleur en mist hij daarom, zoals een andere recensent terecht schreef, "echt wel wat Drive". Benieuwd of Refn in zijn volgende film zijn evenwicht hervindt...      

JN.

Only God Forgives (Frankrijk/Thailand/USA/Zweden-2013): in de bioscoop sinds 23 mei 2013.
Met: Ryan Gosling, Kristin Scott Thomas, Vithaya Pansringarm en Tom Burke.

Genre: misdaadthriller / martial arts / actie

Klik op de oranje links voor:

- de trailer: Only God Forgives - trailer

- ons biografische portret van Ryan Gosling: De stille kracht van Ryan Gosling

- een achtergrondartikel: De knapste acteurs aller tijden: Top 15

Ryan Gosling.

Kristin Scott Thomas.

Only God Forgives - trailer

(Klik op de playbutton en dan rechtsonder op 480p of 720p voor hogere beeldresolutie)


Klik op de oranje links:

- voor onze recensie van Only God Forgives: Hypergestileerd wraakepos

- voor een portret: De stille kracht van Ryan Gosling

Genre: misdaadthriller / martial arts / actie

Wraakengel

Drive  van Nicolas Winding Refn     ★★★★

Ryan Gosling als de eenzame Driver.

Het naamloze hoofdpersonage in Drive (gespeeld door de knappe Canadese acteur Ryan Gosling) is een professionele stuntrijder die 's nachts bijklust als vluchtautochauffeur voor de onderwereld in Los Angeles. Zijn illegale bijverdienste vergt anonimiteit, wat goed uitkomt voor de eenzaat die hij in feite is. 

Op een dag leert hij zijn buurvrouw Irene (Carey Mulligan) kennen. Zij is een jonge moeder die met haar zoontje wacht op de terugkeer van haar man Standard (Oscar Isaac) uit de gevangenis. Standard wil zijn leven beteren, maar wanneer hij eindelijk vrijkomt, wordt hij door een bende gangsters onder druk gezet om een overval te plegen. De stuntrijder besluit om het gezinetje in bescherming te nemen...

Carey Mulligan en Ryan Gosling.

Ambivalent

Drive is een harde actiethriller van de Deense cineast Nicolas Winding Refn, die de existentiële wanhoop in Taxi Driver (één van onze favoriete films) combineert met de brutaliteit in Point Blank en Oldboy, de spectaculaire car chases in Bullitt en de spanning en morele dilemma's in Heat en A History of Violence. 

Drive bevat enkele uiterst gewelddadige scènes.

Net als in Taxi Driver, Point Blank en Oldboy is het hoofdpersonage in Drive een eenzame man die wraak neemt. Net als in Heat, Bullitt en A History of Violence, balanceren de personages in Drive op het slappe koord tussen goed en kwaad. En net als in alle deze films, staat ook in Drive de (zelf)destructieve impact van geweld centraal.

Driver is een ondoorgrondelijke,
mythische wraakengel met een
gespleten persoonlijkheid. 

Ryan Gosling acteert uitstekend als de zwijgzame Driver die, net als de hoofdpersonages Travis Bickle in Taxi Driver en Walker in Point Blank, elk moment kan ontploffen: een soort van mysterieuze, mythische wraakengel met een duister verleden en ambivalente persoonlijkheid.  

Ook de andere acteurs in Drive zitten goed in hun rol, met name Albert Brooks en Ron Perlman als de gewetenloze gangsterbazen Bernie en Nino.

Sfeervol

De desolate, in troosteloos neonlicht badende straten van Los Angeles by night werden sfeervol in beeld gebracht door de Amerikaanse cameraman Newton Thomas Sigel en herinneren aan de visuele weemoed in Heat en Collateral (bekijk een filmfragment hier).

Ook de melancholische, naar de jaren tachtig verwijzende neo-new wave soundtrack van Cliff Martinez, die wellicht inspiratie vond in de muziek van Angelo Badalamenti (de huiscomponist van cultcineast David Lynch), draagt bij tot het onderhuidse gevoel van isolement en onvervulde hunkering in Drive.

Albert Brooks als de gangsterbaas Bernie.

Een hybride cultfilm

Het siert regisseur Nicolas Winding Refn dat hij erin geslaagd is om de vrij magere plot van Drive -in feite een soort van The Fast and the Furious voor meerwaardezoekers- op te tillen boven het niveau van de doorsnee actiethriller uit Hollywood. Een prestatie die hem op het voorbije Filmfestival van Cannes terecht de prijs voor beste regisseur opleverde.

Ron Perlman als de gangsterbaas Nino.

Drive is een merkwaardige, hybride stijloefening die ergens zweeft tussen het oeuvre van cineasten zoals Michael Mann, David Lynch, Martin Scorsese, Chan-wook Park en David Cronenberg. Het is een unieke, instantcultfilm die geen seconde verveelt en waarover nog lang gediscussieerd zal worden door cinefielen. Al was het maar over de vraag of het shockerende geweld in sommige scènes gratuit dan wel functioneel is...?

JN. 

Drive (USA-2011): in de bioscoop vanaf 2 november 2011.

Met: Ryan Gosling, Carey Mulligan, Oscar Isaac, Brian Cranston, Albert Brooks, Ron Perlman en Christina Hendricks.

Genre: actiethriller / psychosociaal misdaaddrama / gangsterfilm 

Regisseur Nicolas Winding Refn
op het Filmfestival van Cannes.

Klik op de oranje links voor:

- een filmfragment: Drive - fragment

- nieuws over de winnaars op het Filmfestival van Cannes: The Tree of Life wint Gouden Palm in Cannes 2011

- onze keuze voor Nicolas Winding Refn als de beste regisseur van het jaar: De beste films van 2011

  

Standard (Oscar Isaac) krijgt hulp van Driver (Ryan Gosling).