Posts tonen met het label Christina Hendricks. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Christina Hendricks. Alle posts tonen

maandag 30 mei 2016

The Neon Demon - trailer


Elle Fanning vertolkt een jong fotomodel dat af te rekenen krijgt met een groepje jaloerse, door schoonheid geobsedeerde vrouwen in deze nieuwe psychologische thriller van de Deense cultcineast Nicolas Winding Refn (bekend van Drive en Only God Forgives).



(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op 720p of 1080p voor hogere beeldkwaliteit)


Klik op de oranje link voor onze recensie van The Neon Demon: Narcissus op de catwalk

Genre: psychologische thriller / psychosociaal drama / horror



dinsdag 14 april 2015

Lost River - trailer




(Klik op de playbutton en dan rechtsonder op 480p, 720p of 1080p voor hogere beeldresolutie)


Klik op de oranje link voor onze recensie van Lost River: Een stilistische freakshow

Genre: psychosociaal drama / stadsfabel



Een stilistische freakshow

Lost River  van Ryan Gosling     ★★




De Amerikaanse acteur Ryan Gosling (één van de knapste acteurs aller tijden, bekend van onder meer The Notebook, Fracture, Blue Valentine, Drive, The Ides of March, The Place Beyond the Pines en Only God Forgives) heeft zich nu ook àchter de camera gewaagd voor de verfilming van een zelfgeschreven scenario. Zijn regiedebuut heet Lost River (2014) en speelt zich af in een verloederde, door leegstand geteisterde wijk in de Amerikaanse grootstad Detroit. 

Ryan Gosling.

Vloek

Terwijl in de Detroitse volkswijk heel wat woningen gesloopt of in brand gestoken worden, weigert Billy (gespeeld door Christina Hendricks) als alleenstaande moeder van twee zonen om hun huisje op te geven. Ze staat echter drie maanden achter met de afbetaling van haar hypothecaire lening. Daarom gaat zij in op het voorstel van haar bankier (vertolkt door Ben Mendelsohn) om te gaan werken in diens macabere cabaret. Intussen steelt haar oudste zoon Bones (Iain De Caestecker) oud koper uit leegstaande krotten om het te verpatsen aan een schroothandelaar. Daarmee komt Bones in conflict met Bully (Matt Smith): de gewelddadige leider van een plaatselijke dievenbende. Volgens buurmeisje Rat (Saiorse Ronan) is de wijk in de ban van een mysterieuze vloek die iets te maken heeft met een oude verzonken stad op de bodem van een onder water gelopen vallei...  

Iain De Caestecker als Bones.

Stadssprookje

Lost River is een merkwaardige stadsfabel die op het voorbije Filmfestival van Cannes voor verdeelde reacties zorgde. 

Heel wat journalisten kraakten de film als een pretentieus, pseudo-artistiek project waarvoor Gosling als regisseur te nadrukkelijk leentjebuur speelde bij cineasten die hij klaarblijkelijk erg bewondert. Zo werd Lost River door de Amerikaanse filmrecensent Justin Chang in het magazine Variety genadeloos de grond in geboord als volgt: "Had Terrence Malick and David Lynch somehow conceived an artistic love-child together, only to see it get kidnapped, strangled and repeatedly kicked in the face by Nicolas Winding Refn, the results might look and sound something like 'Lost River', a risible slab of Detroit gothic that marks an altogether inauspicious writing-directing debut for Ryan Gosling." 

Anderen (bijvoorbeeld in de Vlaamse pers) waren milder en prezen onder meer de dromerige sfeer, de knappe beelden van de Belgische cameraman Benoît Debie en de charismatische vertolking van Ben Mendelsohn als de perverse bankier. 

Billy aanvaardt een job in een duistere nachtclub.

Lappendeken


Zowel de critici als de fans van Lost River hebben een punt. 

Gosling refereert in de film inderdaad erg vaak naar de stijl van andere cineasten: 
naar de poëtische filmstijl van Terrence Malick (één van onze favoriete regisseurs), bijvoorbeeld in de intimistische openingsbeelden van Lost River
- naar de films van David Lynch (ook één van onze favoriete regisseurs), onder meer in het bankkantoor en in het cabaret; 
- naar de horrorfilms van Dario Argento, in de bloederige cabaretscènes; 
- en vooral naar de misdaadfilms Drive en Only God Forgives, beide van Nicolas Winding Refn met Gosling in de hoofdrol, blijkens onder meer de bizarre en gewelddadige personages en de kleurrijke belichting met veel purpere en roze neonlichten. Lees onze recensie van Drive hier en onze recensie van Only God Forgives hier. 

Eva Mendez speelt een bijrolletje in Lost River.

De stilistische referenties zijn sfeervol in beeld gebracht onder leiding van cameraman Benoît Debie, die dankbaar gebruik maakte van fotogenieke locaties in de achterbuurten van Detroit.

De beelden hangen echter aan elkaar als los zand. Dat ligt niet zozeer aan de degelijke montage van de Belg Nico Leunen, maar aan het onbeheerste scenario, de wisselende mise-en-scène, het inconsistente production design en de heterogene art direction.

Matt Smith als Bully.

Vanwege het gebrek aan samenhang schiet Lost River inhoudelijk en stilistisch alle kanten uit, waardoor de film zowel narratief als visueel op een fragmentair lappendeken lijkt. Gosling was te ambitieus en wilde te veel kwijt in zijn regiedebuut. Wellicht hoopte hij als debutant indruk te maken met een visitekaartje waarin hij via tal van cinefiele verwijzingen aantoont dat hij zijn pappenheimers kent. Hij vergat daarbij echter dat less vaak more is, tenzij je Quentin Tarantino of Stanley Kubrick heet (die beiden ook behoren tot onze favoriete regisseurs). 

Wegens het gebrek aan een strakke (of toch op zijn minst doelgerichte) plot, volstond mooifilmerij niet om te verhullen dat Lost River over te veel gaat (de economische crisis, armoede, geweld, perversiteiten, mysterie...) en daarom uiteindelijk tekort schiet. 

Dat is ook te merken aan de cast, die weliswaar behoorlijk acteert maar de gebreken in het scenario van deze stilistische freakshow niet kon overstijgen en bij ons alvast geen echte empathie met de personages kon losweken. Bovendien is de rol van Matt Smith als de slechterik Bully te vlak en te karikaturaal. Alleen Ben Mendelsohn beklijft (als de bankier), dankzij zijn onvoorspelbare uitstraling waarmee deze Australische rasacteur elk scenario lijkt te kunnen overstijgen.

Ben Mendelsohn als de bankier.

Anderzijds verdient Gosling wel lof voor zijn durf en eigenzinnigheid, waardoor zijn regiedebuut in elk geval wereldwijd over de tongen gaat als een opmerkelijke film die afwijkt van platgetreden paden. Hopelijk krijgt hij de kans om nog eens in de regiestoel te zitten en levert dat de volgende keer dan een beter resultaat op.

JN.

Lost River (USA-2014): in de Belgische bioscopen sinds 8 april 2015.
Met: Iain De Caestecker, Christina Hendricks, Matt Smith, Ben Mendelsohn en Saiorse Ronan.

Genre: psychosociaal drama / stadsfabel

Klik op de oranje link voor de trailer: Lost River - trailer


donderdag 10 mei 2012

Moeder, waarom leren wij?

Detachment  van Tony Kaye     ★★



And never have I felt so deeply at one and the same time so detached from myself and so present in the world. Met dit toepasselijke, aan de Franse schrijver Albert Camus ontleende citaat begint Detachment (2011): een nieuw psychosociaal drama van de Engelse regisseur Tony Kaye, geschreven door Carl Lund, over gedesillusioneerde leerkrachten in het huidige Amerikaanse onderwijssysteem (bekijk de trailer hier). Beperkte budgetten, overvolle klassen, ongemotiveerde en soms ronduit agressieve leerlingen, boze ouders...: het is geen pretje om in die omstandigheden voor de klas te staan.

Adrien Brody als de literatuurleraar Henry Barthes.
Eén van de mensen die zich probeert overeind te houden in deze demotiverende omgeving is Henry Barthes (hoofdrol van Adrien Brody): een getroebleerde interimleerkracht literatuur, die het niet alleen moeilijk heeft met de zware psychologische tol die zijn ondankbare job van hem eist, maar ook met de ziekte van zijn grootvader en met de herinneringen aan zijn afwezige en drankzuchtige moeder. Met een voice-over omschrijft de introverte Henry zichzelf als een hol persoon. Vanwege zijn interimstatuut is hij naar eigen zeggen even inwisselbaar als geld: "I am money. I change hands like a dollar bill... I'm young and I 'm old. And I've been bought and I've been sold, so many times..." Zijn taak beperkt zich naar eigen zeggen tot het handhaven van orde en ervoor te zorgen dat er in zijn klas niemand vermoord wordt.

Niemand komt opdagen voor de ouderavond...

No Child Left Behind?

Behalve een scherpe kritiek op het falende Amerikaanse onderwijssysteem, is Detachment ook een karakterstudie van de gefrustreerde leerkrachten en leerlingen in deze logge pedagogische moloch. Het onderwijzend personeel wordt verondersteld steun te bieden aan maatschappelijk kwetsbare leerlingen. Maar leerkrachten zijn ook maar mensen, met hun kleine en grote problemen. Soms hebben zij ook zelf nood aan steun. Henry houdt zich sterk, maar dreigt te vereenzamen. Tot hij het stuurloze straathoertje Erica (een beloftevolle rol van Sami Gayle) tegenkomt: een tiener wier miserabele leventje het tastbare bewijs is dat het No Child Left Behind-programma van het Amerikaanse Ministerie van Onderwijs niet werkt. Samen proberen Henry en Erica er het beste van te maken...

Sami Gayle en Adrien Brody.

Beladen

Sinds zijn doorleefde, Oscarwinnende doorbraakrol als het onfortuinlijke titelpersonage in Roman Polanski's aangrijpende anti-oorlogsdrama The Pianist uit 2002 (één van onze favoriete historische drama's; bekijk een filmfragment hier en de hele film hier), hebben we van Adrien Brody niet veel meer gehoord. In Detachment acteert hij vrij goed (in tegenstelling tot de overacterende Louis Zorich als Henry's grootvader). Brody's personage loopt echter verloren in het beladen scenario, dat te veel onderwerpen tegelijk aansnijdt: de persoonlijke problemen van de leerkrachten en leerlingen, Henry's zieke grootvader en afwezige moeder, de subplot rond Erica, de onvoldoende uitgewerkte bijrollen van James Caan en Christina Hendricks als Henry's collega's en van Lucy Liu als een overspannen schoolpsychologe... 

Lucy Liu komt niet voldoende uit de verf in haar bijrol van een overspannen schoolpsychologe.

Regisseur Tony Kaye (bekend van het anti-neonazidrama American History X uit 1998) stond zelf achter de camera voor Detachement, maar de montage (door Barry Alexander Brown en Geoffrey Richman) is te nadrukkelijk en mist daardoor subtiliteit. Flashbacks, animatie, zwart-wit foto's...: het is allemaal wat van het goede teveel.

"A child's intelligent heart can fathom the depth of many dark places. But can it fathom the delicate moment of its own detachement?", mijmert Henry. Wij zijn geen kind meer, maar toch voelden ook wij ons al gauw detached (onthecht) van deze goedbedoelde maar nogal boodschapperige en melodramatische 'schoolfilm'. 

Nee, geef ons in dit genre dan maar liever Dead Poets Society (1989) van Peter Weir met Robin Williams, The Browning Version (1994) van Mike Figgis met Albert Finney, of Elephant (2003) van Gus Van Sant met Alex Frost, Eric Deulen en John Robinson (één van onze favoriete films aller tijden; bekijk de hele film hier).

JN.

Detachment (USA-2011): in de Belgische bioscopen sinds 2 mei 2012.
Met: Adrien Brody, Sami Gayle, Christina Hendricks, Marcia Gay Harden, James Caan, Lucy Liu en Louis Zorich.

Genre: psychosociaal drama

Klik op de oranje link voor de trailer: Detachment - trailer

zaterdag 21 april 2012

Detachment - trailer



(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op "Kwaliteit" en op 720p of 1080p voor hogere beeldkwaliteit)


Genre: psychosociaal drama

Klik op de oranje link voor onze recensie van Detachment: Moeder, waarom leren wij?