Posts tonen met het label Paul Dano. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Paul Dano. Alle posts tonen

zaterdag 12 augustus 2017

King Kong met een ecologisch staartje

Okja  van Joon-ho Bong     ★★★



Wat een wonderlijke kerel is die Joon-ho Bong toch. Deze getalenteerde en veelzijdige Zuid-Koreaanse cineast (die behoort tot onze favoriete regisseurs) voltooide in 2003 een absoluut meesterwerk met zijn briljante seriemoordenmysterie Memories of Murder (één van onze favoriete politiefilms en één van onze favoriete films over seriemoorden; bekijk de trailer hier en de hele film hier). Drie jaar later brak Bong internationaal door met zijn eigenzinnige monsterfilm The Host (2006). In 2009 blikte hij met Mother een aangrijpende ode aan moederliefde in, verpakt in een verrassend moordmysterie (lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier). In 2013 scoorde Bong bij pers en publiek met zijn maatschappijkritische sciencefictionfabel en actiefilm Snowpiercer, die zich in een dystopische toekomst afspeelt aan boord van een rijdende trein waarin de passagiers zijn opgedeeld in een arme onderklasse en een rijke elite. En, onvoorspelbaar als hij is, komt Bong nu voor de dag met zijn alweer erg verrassende nieuwe film Okja (2017), die hij schreef en regisseerde voor de streamingdienst Netflix

Ecologische parabel

Okja is een eigentijdse parabel met ecologische insteek over de hartverwarmende vriendschap tussen het Zuid-Koreaanse boerenmeisje Mija (mooie rol van Seo-Hyun Ahn) en een reusachtig, genetisch gemanipuleerd varken dat Okja heet en er uitziet als een bescheiden nijlpaard. 

Miss piggy

Het verhaal van Okja begint in 2007, wanneer Lucy Mirando (gespeeld door Tilda Swinton) als de nieuwe, excentrieke CEO van de Mirando Corporation aankondigt dat de multinational een nieuw soort supervarkens heeft gekweekt, die op termijn bedoeld zijn voor de voedingsindustrie. In het kader van haar wereldwijde promotiewedstrijd verscheept de Mirando Corporation 26 superbiggetjes naar evenveel plekken op de aardbol, zodat 10 jaar later één supervarken uitgeroepen kan worden tot winnaar van de wedstrijd. 

Tilda Swinton als de CEO Lucy Mirando.

Flashforward naar 2017: één van de vrouwelijke superbiggetjes, dat Okja genoemd werd, is samen met het Zuid-Koreaanse weesmeisje Mija opgegroeid tot een zachtaardig reuzenvarken op het boerderijtje van Mija's grootvader in de Zuid-Koreaanse bergen. Mija en Okja zijn intussen beste maatjes geworden. We zien hen genieten van hun vriendschap, terwijl zij door de bossen wandelen, onder een waterval in een meertje plonzen en samen in Okja's schuurtje slapen. 


Aan deze idylle komt echter een abrupt einde, wanneer Okja door de Mirando Corporation uitgeroepen wordt tot winnares van de wedstrijd, want dokter Johnny Wilcox (Jake Gyllenhaal), de ijdele tv-zoöloog van de Mirando Corporation, daagt op om Okja mee te nemen naar New York om daar als promotiestunt voor de nieuwe varkensworsten van het bedrijf te fungeren. Daar is Mija het natuurlijk niet mee eens, want Okja en Mija zijn onafscheidelijk. Bovendien huivert Mija bij de gedachte dat ook haar varken misschien ooit in het slachthuis zou kunnen terechtkomen. In haar verbeten strijd tegen de Mirando Corporation krijgt Mija onverwachte hulp van een groepje diervriendelijke activisten van het Animal Liberation Front onder leiding van de minzame en welgemanierde Jay (Paul Dano)...

Paul Dano als de idealistische dierenvriend Jay.

Raar beestje

Okja is een raar beestje. De film is een eigenzinnige kruising tussen King Kong, LassieBlack BeautyE.T. (één van onze favoriete sciencefictionfilms), Beauty and the Beast en 101 Dalmations, maar dan met een postmodern, genre-overstijgend en uitgesproken maatschappijkritisch karakter, waarbij de zeug Okja de damsel in distress is.

In een hedendaagse variant op het sprookje Belle en het Beest, ontfermt Mija zich als een Zuid-Koreaanse Belle over het goedaardige Beest Okja. Tegelijk is deze film een ecologische en diervriendelijke fabel die waarschuwt voor de gevaren van genetische manipulatie in de landbouw en voedingsindustrie, met scherpe kritiek op onze materialistische consumptiemaatschappij, in het bijzonder op de dieronvriendelijke vleesindustrie en op bedrijven die ongezonde gmo’s produceren, zoals de multinational Monsanto, waarin geld- en vraatzucht primeren op dierenrechten en volksgezondheid.
 
Seo-Hyun Ahn als Mija (rechts) met haar supervarken Okja.

Okja bevat ook een poëtische dimensie, die ons soms een beetje deed denken aan de Amerikaanse low budget-productie Beasts of the Southern Wild (2012) van Ben Zeitlin: ook een hedendaagse fabel met ecologische insteek, waarin een eenzaam Amerikaans meisje in overstroomd gebied droomt over prehistorische oerrunderen en smeltende poolkappen (lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier).   

In Okja combineert regisseur Bong dus verschillende genres, door avontuur, humor en actie af te wisselen met drama en tragiek. Zo zullen kijkers van alle leeftijden ongetwijfeld genieten van de idyllische momenten die Okja en Mija beleven in hun natuurlijke biotoop, en van de actiescènes waarin Mija, de activisten van het Animal Liberation Front en personeelsleden van de Mirando Corporation elkaar achtervolgen op de autosnelweg en in een drukbevolkte supermarkt om Okja in handen te krijgen tijdens een opwindende, schitterend in beeld gebrachte pig chase. Anderzijds zijn er, vooral in het slot van de film, ook enkele lugubere scènes die de gruwelen van de hedendaagse vleesindustrie tonen en wellicht te confronterend zijn voor sommige kleine kinderen.

Een pig chase door de supermarkt.

Levensecht

Op filmtechnisch vlak zit Okja erg goed in elkaar. Zoals we van Bong gewoon zijn, is de film knap in beeld gebracht, met onder meer dynamische dolly shots en tracking shots onder leiding van de gerenommeerde Iraans-Franse camerman Darius Khondji, en uitstekend gemonteerd door de Zuid-Koreaan Jin-mo Yang. Dankzij de schitterende digitale special effects ziet het supervarken Okja er bovendien uit als een levensecht dier.


Vertolkingen

Wat de acteerprestaties betreft, verdient de Zuid-Koreaanse hoofdrolspeelster Seo-Hyun Ahn een pluim. De 13-jarige actrice stal moeiteloos ons hart als de verbeten Mija die er alles voor over heeft om haar huisdier te redden uit de klauwen van de gewetenloze Mirando Corporation. Ook de Amerikaanse acteur Paul Dano overtuigt in zijn geslaagde bijrol als de sympathieke leider van de dierenactivisten. 

De Amerikaanse Hollywoodster Jake Gyllenhaal daarentegen gaat voor de eerste keer in zijn carrière compleet uit de bocht in zijn komisch bedoelde bijrol van de hyperkinetische zoöloog Johnny Wilcox: Gyllenhaal wil koste wat het kost grappig zijn, maar hij bezondigt zich voortdurend aan inconsistente overacting, waardoor hij niet op onze lachspieren werkte en we veeleer plaatsvervangende schaamte voelden voor zijn geforceerde, ronduit belachelijke vertolking. Ook Tilda Swinton beklijft in Okja niet echt, hoewel zij een gelijkaardige feeks speelt als haar hilarische personage Minister Mason (één van de beste movie movie villains aller tijden) in Bongs Snowpiercer.

Jake Gyllenhaal maakt zich belachelijk in Okja.

Melige muziek

Een ander minpunt in Okja is de muziekkeuze, met melige en te voor de hand liggende nummers die klinken als goedkoop effectbejag, zoals Dedicated to the One I Love van The Mama's & the Papa's, Harvest for the World van The Isley Brothers en Annie's Song van John Denver. Ook de opgewekte zigeunermuziek die weerklinkt tijdens de pig chase door de supermarkt is, hoewel toepasselijk, te voor de hand liggend. Die compositie (van Jaeil Jung) lijkt overigens verdacht veel op de Balkan-volksmuziek van Goran Bregović in de films van de Servische cineast Emir Kusturica.

Moralistisch

Op narratief vlak hielden wij vooral van de uitstekende eerste helft van Okja. Halverwege wordt de film echter wat voorspelbaar en bij momenten ook iets te moralistisch. De aangrijpende slotscènes vonden wij wel geslaagd, maar tegen dan was het varken al half verdronken. 

Conclusie

Spijts zijn gebreken, kunnen wij Okja toch aanbevelen, want deze film bevat genoeg charme, humor, actie, drama en ontroerende momenten om jong en oud te kunnen boeien.


Wie weet slagen Okja en Mija er misschien zelfs in om u te overtuigen voortaan geen gmo's en industrieel vlees meer te consumeren. Is dat de reden waarom Okja amper getoond wordt in bioscopen en tot op heden ook nog niet beschikbaar is op dvd of blu-ray disc? Hebben de gmo-bedrijven en vleesindustrie achter de schermen misschien druk uitgeoefend om de film te boycotten? In dat geval is dat een reden te meer om de censuur te omzeilen en ergens, op het internet bijvoorbeeld, op zoek te gaan naar mogelijkheden om Okja te zien. 

O ja: blijf kijken wanneer de aftiteling voorbij is, want nadien volgt nog een extraatje! 

JN.

Okja (Zuid-Korea/USA-2017): nog niet beschikbaar op dvd of blu-ray disc.
Met: Seo-Hyun Ahn, Tilda Swinton, Jake Gyllenhaal en Paul Dano.

Genre: dierenfilm / avontuur / drama / actie / tragikomedie

Klik op de oranje link voor de trailer: Okja - trailer




Okja - trailer


Om de verrassing niet te bederven en u de kans te geven om het levensechte reuzenvarken Okja in de nieuwe film van de Zuid-Koreaanse cineast Joon-ho Bong zelf te ontdekken, kozen we ervoor om hieronder de korte teaser in plaats van de langere trailer met u te delen. 



(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op "Kwaliteit" en op 720p of 1080 voor hogere beeldkwaliteit)


Genre: dierenfilm / avontuur / drama / actie / tragikomedie

Klik op de oranje link voor onze recensie van OkjaKing Kong met een ecologisch staartje

zaterdag 9 juli 2016

Research voor There Will Be Blood


Deze extra op de blu-ray disc van het briljante drama There Will Be Blood (2007) toont aan dat regisseur Paul Thomas Anderson en zijn team heel wat research hebben verricht om de film een waarheidsgetrouwe historische aanblik te geven.




(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op 720p voor hogere beeldkwaliteit)


Genre: making-of / documentaire



dinsdag 5 april 2016

Swiss Army Man - trailer



(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op "Kwaliteit" en op 720p of 1080p voor hogere beeldkwaliteit)


Genre: avontuur / tragikomedie / overlevingsdrama

zaterdag 25 januari 2014

Bloed, zweet en tranen

12 Years a Slave  van Steve McQueen     ★★★½



Amerikanen leven, luidens de slotwoorden van hun eigen volkslied, in "the land of the free and the home of the brave". Ze zijn terecht trots op hun grondwet en Bill of Rights, die samen een benijdenswaardig sociaal, economisch, politiek en juridisch kader vormen dat fundamentele vrijheden en rechten waarborgt. In theorie althans, want die vrijheden en basisrechten worden al jarenlang in toenemende mate systematisch uitgehold. De Patriot Act van president George Bush jr. was hun doodskist, de National Defense Autorisation Act van president Barack Obama de nagel in hun doodskist, en het control grid van het ongrondwettige NSA-spionageprogramma hun graf. Geen wonder dat steeds meer Amerikanen protesteren tegen hun overheid en daarbij graag verwijzen naar de tijd van de Founding Fathers, toen alles beter was. Ze vergeten zich echter af te vragen: beter voor wie? Voor de meeste zwarten en indianen alvast niet. Heel wat blanke kolonisten van de Nieuwe Wereld, die zich in 1776 collectief onafhankelijk verklaarden en het repressieve juk van de Britse monarchie afwierpen, waren immers niet alleen moedige, inventieve en avontuurlijke pioniers op zoek naar een beter leven, maar ook een bende moorddadige racisten. Of zijn we de volkerenmoord op de oorspronkelijke inwoners van Amerika vergeten? Daarbij brachten de Europese inwijkelingen talloze indianen om het leven. Christoffel Columbus, die het Amerikaanse continent 'ontdekte' in 1492, was niet alleen de eerste in een lange reeks gewetenloze schoften met genocidaal bloed aan de handen, maar ook een slavenhandelaar. Dat zullen uw kinderen op school echter niet te horen krijgen.


Taboe

Over de slavernij die tussen circa 1619 en 1865 schering en inslag was op de plantages van blanke Amerikanen wordt op school wél gesproken. Maar hoe het dagelijkse leven van de zwarte slaven er precies uitzag, blijft een groot taboe. Ze moesten katoen plukken of suikerriet kappen en kregen soms van de zweep, horen we. Maar daar blijft het doorgaans bij.

Ook in Hollywoodfilms wordt dit pikdonkere hoofdstuk in de Amerikaanse geschiedenis goeddeels genegeerd. Quentin Tarantino (één van onze favoriete regisseurs) doorbrak het taboe ruim een jaar geleden met zijn flamboyante western Django Unchained (lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier), maar vanwege zijn tragikomische en heroïsche insteek mist deze film tot op zekere hoogte waarheidsgetrouwe urgentie. In 12 Years a Slave daarentegen, de nieuwe film van de Engelse cineast en kunstenaar Steve McQueen, wordt de slavernij ontdaan van elk greintje heldendom en getoond in al haar naakte, shockerende terreur. 

Gemaakt met een compromisloos gevoel voor verantwoordelijkheid om postuum recht te doen aan de slachtoffers van de Amerikaanse slavernij, ruikt 12 Years a Slave naar bloed, zweet en tranen. De angst van de zwarte slaven voor hun blanke meesters is zo tastbaar, dat de kijker zich afvraagt hoe zij hun tragische lot konden dragen. McQueen en zijn acteurs geven trouwens een duidelijk antwoord op die vraag: slaven moesten kiezen tussen totale onderwerping of brutale (vaak zelfs dodelijke) bestraffing. Een slaaf of slavin was immers letterlijk het eigendom van zijn of haar meester en als zodanig onderworpen aan diens wil(lekeur); een gebruiksvoorwerp waarvan de waarde uitsluitend uitgedrukt werd in termen van productiviteit en financiële opbrengst; een verhandelbaar ding dus. 

De lijdensweg van een zwarte Odysseus
     
Hoewel in Amerika destijds ook zwarten leefden die op juridisch vlak als 'vrij' beschouwd werden, volstond een donkere huidskleur om toch het risico te lopen als slaaf verkocht te worden. Zo is 12 Years a Slave gebaseerd op de gelijknamige autobiografie van Solomon Northup uit 1853: hij was een zwarte Amerikaan die van zijn vrijheid genoot, tot hij twaalf jaar lang in slavernij moest doorbrengen. 12 Years a Slave toont de lijdensweg die hij als een zwarte Odysseus aflegt om weer thuis te komen.

Anno 1841, toen Solomon (waardig vertolkt door de Britse acteur van Nigeriaanse afkomst Chiwetel Ejiofor) nog een vrij man was, woonde hij samen met zijn vrouw en drie kinderen in New York. Als een vaardige timmerman, getalenteerde violist en ook anderszins gecultiveerd mens, genoot hij het respect van zijn blanke stadsgenoten. Op uitnodiging van twee mannen, reist hij samen met hen naar Washington om er muziekoptredens te geven. De mannen verkopen hem echter als slaaf... 

Solomon Northup en zijn gezin.

Door Solomons ogen maken we kennis met de bikkelharde werkelijkheid van het slavenleven. Aanvankelijk probeert hij zijn opeenvolgende meesters te overtuigen dat hij een vrij man is. De zweep leert hem echter dat hij uit zelfbehoud maar beter zwijgt en zonder morren doet wat hem bevolen wordt; zelfs als dit betekent dat hij slavin Patsey (een doorleefde doorbraakrol van de debuterende Keniaanse actrice Lupita Nyong'o) eigenhandig van de zweep moet geven tot de huid op haar rug in flarden uiteen hangt. De special effects in deze aangrijpende scène zijn heel geloofwaardig.

Michael Fassbender als slavenmeester (links) en Chiwetel Ejiofor als slaaf.

Oscarnominaties

Chiwetel Ejiofor (links) en Michael Fassbender.
Hoofdrolspeler Ejiofor vermijdt elk sentimenteel effectbejag en kreeg een Oscarnominatie voor zijn ingetogen vertolking van Solomon. 

De getalenteerde Duits-Ierse acteur Michael Fassbender werd genomineerd in de categorie 'beste mannelijke bijrol' voor zijn intense vertolking van de blanke plantage-eigenaar en slavenmeester Edwin Epps: een sadistische, drankzuchtige en machtsgeile klootzak, die zich onweerstaanbaar aangetrokken voelt tot slavin Patsey en daarmee in conflict komt met zijn jaloerse, al even harteloze echtgenote Mary Epps (een schitterende, ijskoude bijrol van Sarah Paulson). Meester Epps en zijn vrouw vermaken zich graag door hun slaven 's avonds een collectief dansje te laten doen, als waren de slaven circusdieren. En hoewel Mary Epps weet dat Patsey haar man niet verleidt, ziet zij er toch geen graten in om Patsey te laten boeten voor zijn ontrouw. Nyong'o speelt de wanhoop van Patsey met zoveel doorleefde overgave dat ook zij genomineerd werd voor een Oscar.  

Sarah Paulson (links) en Lupita Nyong'o.

In de andere bijrollen herkennen we Paul Giamatti als een slavenhandelaar die zijn 'koopwaar' inspecteert zoals je een paard keurt; Paul Dano als een racistische slavenopzichter die jaloers is op Solomons intellectuele en ambachtelijke superioriteit; Benedict Cumberbatch als een plantage-eigenaar die Solomons kwaliteiten apprecieert maar hem toch doorverkoopt aan Epps; en Brad Pitt als een blanke met een geweten.    

Paul Giamatti (met hoed) als slavenhandelaar.

12 Years a Slave is geloofwaardig geënsceneerd -onder meer op antebellum plantages in Louisiana- en sfeervol in beeld gebracht, met idyllische opnames van zonsondergangen, desolate mangroven en met Spaans mos behangen treurwilgen die het trieste bestaan van de slaven weerspiegelen.


Leemtes

Minpunten in dit aangrijpende historisch drama zijn de nogal vlakke vertolkingen van Cumberbatch en Pitt, de bij wijlen karikaturale overacting van Giamatti en Dano, en vooral de leemtes in het scenario met betrekking tot de psychologie van de personages, waardoor zowel de slaven als hun meesters tot op zekere hoogte tweedimensionaal blijven. 

Toch is 12 Years a Slave een absolute aanrader, zelfs één onze favoriete historische drama's. Een veelzeggende scène in de film is de briljante, langgerekte scène waarin Solomon opgehangen wordt en bijna om het leven komt, terwijl de andere slaven hem uit puur zelfbehoud negeren. De oorspronkelijke betekenis van het werkwoord "negeren" is trouwens: als een neger behandelen...

JN.

12 Years a Slave (USA/Groot-Brittannië-2013): in de bioscoop sinds 22 januari 2014.
Met: Chiwete Ejiofor, Michael Fassbender, Lupita Nyong'o, Sarah Paulson, Benedict Cumberbatch, Paul Giamatti, Paul Dano en Brad Pitt.

Genre: historisch drama / biopic

Klik op de oranje link voor de trailer: 12 Years a Slave - trailer




zaterdag 18 januari 2014

12 Years a Slave - trailer


Belgische bioscooprelease: 22 januari 2014.




(Klik op de playbutton en dan rechtsonder op 480p of 720p voor hogere beeldresolutie)


Klik op de oranje link voor onze recensie van 12 Years a Slave: Bloed, zweet en tranen

Genre: historisch drama / biopic


zaterdag 17 november 2012

Intelligent sciencefictionvermaak

Looper  van Rian Johnson     ★★★



Kansas, 2044. De aan drugs verslaafde Joe (gespeeld door Joseph Gordon-Levitt) werkt als huurmoordenaar voor een criminele organisatie die vanuit de toekomst opereert. Dertig jaar later, in 2074, wordt het immers mogelijk om terug in de tijd te reizen. Omdat de geavanceerde forensische technieken het tegen dan echter onmogelijk maken om lijken spoorloos te laten verdwijnen, flitsen gangsterbazen hun doelwitten naar het verleden, waar huurlingen zoals Joe elk slachtoffer opwachten en vermoorden. In ruil krijgen de huurmoordenaars zilverstaven, die op de rug van hun slachtoffers gebonden worden. De huurlingen worden loopers genoemd, omdat zij in de toekomst teruggestuurd zullen worden naar het heden om ook zélf geëxecuteerd te worden door hun eigen jongere alter ego. Closing the loop heet dat. Deze contractuele verplichting is bedoeld om te vermijden dat er ooit twee versies van hetzelfde individu tegelijk zouden rondlopen, wat niet alleen een illegale tijdreis zou bewijzen maar ook de precaire samenhang tussen ruimte en tijd in de war zou sturen. Elke looper weet dus dat hij vroeg of laat zijn oudere ik zal moeten liquideren om nadien, zij het dan gedurende slechts enkele decennia, te kunnen rentenieren. Wanneer Joe oog in oog komt te staan met zijn eigen 30 jaar oudere versie (vertolkt door Bruce Willis) en het moment aanbreekt waarop hij zijn oudere 'duplicaat' moet vermoorden, slaagt de oude Joe er echter in om te ontsnappen...

Klinkt ingewikkeld? Is het ook wel hoor, maar wie goed oplet zal de inventieve wendingen in het slimme, door regisseur Rian Johnson zelfgeschreven scenario van zijn nieuwe sciencefictionfilm Looper (2012) wel kunnen volgen. 

De complexe plot vertoont gelijkenissen met gelijkaardige sciencefictionfilms waarin heden, verleden en toekomst elkaar op een paradoxale wijze beïnvloeden, zoals:
The Terminator uit 1984 (één van onze favoriete sciencefictionfilms; lees onze recensie hier);
Minority Report uit 2002 (ook één van onze favoriete sciencefictionfilms; lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier);
- en Source Code uit 2011 (lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier)

Gelukkig ging Johnson in Looper niet te ver in het op de proef stellen van het IQ van de kijker en ligt de nadruk op karakterontwikkeling en actie. Of zoals de oude Joe in een snackbar tegen zijn jongere versie terecht zegt: "I don't wanna talk about time travel, because if we start talking about it then we're gonna be here all day talking about it, making diagrams with straws...This time travel crap just fries your brain like an egg."

Bruce Willis (links) en Joseph Gordon-Levitt in Looper.

Vakkundig

Het production design van Looper doet soms denken aan de visueel verbluffende sciencefictionklassieker Blade Runner uit 1982 (ook één van onze favoriete sciencefictionfilms; lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier).

De knappe special effects in de spannende sleutelscènes met een telekinetisch kind in Looper zijn schatplichtig aan de sciencefictionthriller Inception uit 2010.

Joseph Gordon-Levitt acteert in Looper verdienstelijk als de jonge Joe, maar Bruce Willis -intussen reeds 57- speelt Gordon-Levitt volledig volledig van het scherm met zijn gevoelige vertolking van de oudere Joe die verscheurd wordt door de morele dilemma's in zijn gespleten ziel. 

Tot slot hebben we ook genoten van Jeff Daniels, die in Looper met zijn rol van de onderkoelde gangsterbaas Abe bewijst dat hij in zijn wisselvallige filmcarrière ook af en toe goede beslissingen neemt, bijvoorbeeld om eens een slechterik te spelen.

Jeff Daniels (links) en Joseph Gordon-Levitt.

Kortom, Looper is vakkundig vermaak dat bovendien doet vermoeden dat men in Hollywood tegenwoordig alvast de intelligentie van sciencefictionadepten op waarde begint te schatten.

JN.

Looper (USA/China-2012): in de Belgische bioscopen sinds 31 oktober 2012.
Met: Joseph Gordon-Levitt, Bruce Willis, Emily Blunt, Jeff Daniels, Paul Dano en Pierce Gagnon.

Genre: sciencefiction / misdaadthriller / actie

Klik op de oranje link voor de trailer: Looper - trailer

Looper - trailer




(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op 720p of 1080p voor hogere beeldkwaliteit)


Klik op de oranje link voor onze recensie van Looper: Intelligent vermaak

Genre: sciencefiction / misdaadthriller / actie



zaterdag 28 juli 2012

Being Flynn - trailer




(Klik op de playbutton en dan rechtsonder op 480p, 720p of 1080p voor hogere beeldresolutie)


Klik op de oranje link voor onze recensie van Being Flynn: Zo vader zo zoon?

Genre: psychosociaal gezinsdrama / tragikomedie


zondag 20 mei 2012

Meek's Cutoff - trailer



(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op "Kwaliteit" en op 720p of 1080p voor hogere beeldkwaliteit)


Genre: western / avontuur / drama