In de ban van een satanistische seriemoordenaar

Longlegs  van Osgood Perkins     ★★★

De onheilspellende openingssequentie van de nieuwe, sfeervolle en populaire horrorthriller Longlegs (2024) zet meteen de toon: in de winter van 1974 ontmoet een jong meisje in de Amerikaanse staat Oregon onverwachts een heel akelige man (gespeeld door Nicolas Cage) met bizarre, onduidelijke bedoelingen, die tegen het meisje zegt: "There she is: the almost-birthday girl. Oh, but it seems I wore my long legs today. What happens if I..."

Flash forward naar de jaren 90: de jonge FBI-agente Lee Harker (hoofdrol van Maika Monroe), die helderziende lijkt, krijgt van haar overste William Carter (Blair Underwood) de opdracht om een reeks gezinsmoorden in Oregon te onderzoeken. Op elk van de plaatsen delict ontdekte de politie telkens een mysterieuze brief met raadselachtige tekens in een geheime codetaal, ondertekend met de naam "Longlegs". Terwijl FBI-agente Lee zich verdiept in de zaak, ontdekt zij dat de moorden wellicht een occulte satanistische dimensie hebben. En zo begint Lee, samen met de kijker, af te dalen naar de diepste krochten van het Kwaad...

The Silence of the Lambs achterna

Geschreven en geregisseerd door de Amerikaanse cineast Osgood "Oz" Perkins (de oudste zoon van de in 1992 overleden Hollywoodacteur Anthony Perkins, die in 1960 doorbrak met zijn schitterende vertolking van het iconische personage Norman Bates in Alfred Hitchcocks briljante horrorthriller Psycho), is Longlegs (bekijk de trailer hier) vooral schatplichtig aan de trendsettende horrorthriller The Silence of the Lambs van Jonathan Demme uit 1991, die ook draait rond de speurtocht van een jonge FBI-agente naar een gestoorde seriemoordenaar. Maar Longlegs herinnert tevens aan andere boeiende horrorthrillers, zoals:

- Don't Look Now (1973) van Nicholas Roeg (ook over mogelijke helderziendheid en seriemoorden; bekijk de hele film hier);

- The Amityville Horror (1979) van Stuart Rosenberg (ook over diabolische krachten in gezinsverband);

- Child's Play (1988) van Tom Holland (ook over duivelse poppen);

- Se7en (1995) van David Fincher (ook over de jacht op een seriemoordenaar met een occulte agenda);

- Cure (1997) van Kiyoshi Kurosawa (ook over een reeks moorden onder andermans invloed); 

- Zodiac (2007) van David Fincher (ook over de zoektocht naar een seriemoordenaar die brieven in codetaal schrijft; bekijk de hele film hier);

- en Hereditary (2018) van Ari Aster (ook over satanistische invloeden in familieverband; lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier).

Griezelig

Net als de voormelde films, blinkt Longlegs uit in een griezelige sfeerschepping en geslaagde spanningsopbouw, dankzij onder meer:

- de mysterieuze setup van de plot, die pas gaandeweg zijn geheimen prijsgeeft;

- het toepasselijke production design, met vintage decors in sombere en vale kleuren die een soort van Lyncheaanse nachtmerrie à la Twin Peaks oproepen; 

- het uitstekende camerawerk onder leiding van de Mexicaan Andrés Arochi Tinajero, die gebruikmaakte van onder meer wisselende beeldformaten (waaronder het bijna vierkante 4:3 beeldformaat), doelbewuste onderbelichting, shots in tegenlicht, sfeerversterkende breedhoeklenzen, en lange (vaak statische) shots met doordachte beeldcomposities waarin FBI-agente Lee Harker te zien is in de voorgrond terwijl we als kijker vrezen dat iets of iemand achter haar zal opduiken in een deuropening of achter een venster in de achtergrond...;  

- korte (soms subliminale) shots van onder meer vermoorde slachtoffers, het personage Longlegs, een krioelende slang en Baphomet-beeltenissen van Satan himself... 

- het efficiënte sound design (van Eugenio Battaglia), dat samen met de vakkundige montage (door Greg Ng en Graham Fortin) enkele jump scares oplevert;

- en de verdienstelijke vertolkingen van de cast (zie verder).

Maika Monroe als FBI-agente Lee Harker.

All the way...

Alicia Witt als Lee's moeder Ruth.

Hoofdrolspeelster Maika Monroe (die in 2015 doorbrak met haar hoofdrol in de uitstekende horrorfilm It Follows van David Robert Mitchell; lees onze recensie hier) overtuigt in Longlegs met haar ingetogen, gevoelige vertolking van de jonge FBI-agente Lee Harker. 

Ook Blair Underwood komt geloofwaardig over als Harkers overste William Carter. 

En Alicia Witt heeft de juiste uitstraling als Harkers religieuze moeder Ruth.

Maar het is Nicolas Cage die de show steelt als het enge titelpersonage Longlegs. Verborgen onder een grijze pruik met schouderlange haren, een gezichtsprothese met valse neus, en bleke make-up, ziet Cage er uit als een androgyne en erg angstaanjagende freak, die herinnert aan de creepy transgender seriemoordenaar Jame "Buffalo Bill" Gumb (één van de beste movie villains aller tijden) die Ted Levine briljant vertolkte in The Silence of the Lambs. Cage, die zich naar eigen zeggen liet inspireren door de stem en motoriek van zijn eigen moeder voor zijn rol in Longlegs, spreekt als het titelpersonage vaak met een hoge, klagende stem. Zoals wel vaker in zijn filmcarrière, gaat Cage ook deze keer all the way, waarbij hij soms overacteert, wat tot op zekere hoogte ten koste gaat van het realisme in Longlegs. Maar niemand kan ontkennen dat Cage hier alweer een onvergetelijk personage creëerde.

Nicolas Cage als het titelpersonage Longlegs.

Don't believe the hype?

De grootste zwakte van Longlegs is de gebrekkige plotafwikkeling in het laatste deel van de film, waarin allerlei bizarre onthullingen ten koste gaan van de geloofwaardigheid en zo de suspension of disbelief van de kijker op de proef stellen. Daarom vinden wij de hype rond Longlegs, als ware het een meesterwerk en "de angstaanjagendste film van het jaar", overdreven.

Toch kunnen wij deze vakkundig ingeblikte horrorthriller van harte aanbevelen, vooral dankzij de filmtechnische kwaliteiten, de volgehouden creepy atmosfeer en enkele intense momenten.

JN.

Longlegs (USA-2024): in de Belgische bioscopen sinds 10 juli 2024.

Met: Maika Monroe, Nicolas Cage, Alicia Witt en Blair Underwood.

Genre: horror / misdaadthriller / mysterie

Klik op de oranje link voor de trailer: Longlegs - trailer

Longlegs - trailer

Longlegs (2024) is een nieuwe horrorthriller van de Amerikaanse cineast Osgood "Oz" Perkins (de oudste zoon van de in 1992 overleden Hollywoodacteur Anthony Perkins, die in 1960 doorbrak met zijn iconische vertolking van het personage Norman Bates, één van de beste movie villains aller tijden, in de briljante, visueel verbluffende en invloedrijke horrorthriller Psycho van Alfred Hitchcock: één van onze favoriete films over seriemoorden en één van onze favoriete horrorfilms).

Regisseur Oz Perkins schreef zelf het scenario van Longlegs, dat (net als Psycho) draait rond een reeks seriemoorden. De jonge FBI-agente Lee Harker, gespeeld door Maika Monroe, krijgt in de jaren 90 de mysterieuze zaak toegewezen en ontdekt tijdens haar onderzoek dat achter de seriemoorden een onheilspellende occulte dimensie schuilgaat...

Naast Maika Monroe, omvat de cast ook onder anderen Nicolas Cage, Alicia Witt en Blair Underwood.

Oz Perkins regisseerde eerder onder meer het horrormysterie The Blackcoat's Daugther uit 2015 (bekijk de trailer hier) en het horrorsprookje Gretel & Hansel uit 2020 (bekijk de trailer hier).

Hieronder kan u alvast de fascinerende trailer van Longlegs bekijken:

(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op "Kwaliteit" en op 720p of 1080p voor hogere beeldkwaliteit)

Genre: horror / thriller / misdaadmysterie

Een sfeervolle voyeursthriller

 Watcher  van Chloe Okuno     ★★½

Nadat de jonge Amerikaanse actrice Julia (gespeeld door Maika Monroe) en haar echtgenoot Francis (Karl Glusman) samen verhuisd zijn van New York City naar de Roemeense hoofdstad Boekarest, omdat Francis (die Roemeense roots heeft) er begint aan zijn nieuwe marketing job, neemt het koppel zijn intrek in een groot appartement. Terwijl Francis gaat werken, verveelt Julia zich vaak. Tot zij door het venster naar het appartementsgebouw aan de overkant van de straat kijkt en er een onbekende overbuurman (gespeeld door Burn Gorman) opmerkt die haar vanuit zijn eigen appartement lijkt te observeren. Bovendien waarschuwen de Roemeense media voor een seriemoordenaar die actief is in Boekarest en "De Spin" genoemd wordt. Hij zou het op jonge vrouwen gemunt hebben...

Maika Monroe als de eenzame en achterdochtige Julia.

Rear Window achterna

Gebaseerd op een interessant scenario van de Amerikaan Zack Ford, is de nieuwe film Watcher (2022) het beloftevolle langspeelfilmdebuut van de Amerikaanse regisseuse Chloe Okuno (die het oorspronkelijke scenario herschreef). 

Deze sfeervolle psychosociale horrorthriller hoort thuis in de traditie van beklemmende voyeursthrillers over kijken en bekeken worden, zoals Alfred Hitchcocks invloedrijke misdaadmysterie Rear Window uit 1954 en de daardoor geïnspireerde neo noir misdaadthriller Body Double van Hitchcock-epigoon Brian De Palma uit 1984 (bekijk de hele film hier). 

Net zoals Rear Window, draait Watcher vooral rond de vraag of het hoofdpersonage gelijk heeft dat de geheimzinnige overbuurman wellicht een gevaarlijke crimineel is dan wel of die achterdocht het product is van paranoïde verbeelding (zoals Julia's echtgenoot Francis suggereert). In dat opzicht doet Watcher ook denken aan Roman Polanski's beklijvende paranoiathrillers Rosemary's Baby uit 1968 (bekijk de trailer hier en een filmfragment hier) en Le locataire uit 1976, die zich ook goeddeels afspelen in een appartementsgebouw en waarin het voor de kijker ook doelbewust onduidelijk blijft of de respectievelijke hoofdpersonages zich laten meeslepen door hun onheilspellende verbeelding dan wel of hun wantrouwen gerechtvaardigd is, wat bijdraagt tot de spanningsopbouw. 

Zo voelt Julia zich in Watcher, net als de jonge echtgenote in Rosemary's Baby, eenzaam en onbegrepen omdat haar man haar niet lijkt te geloven wanneer zij waarschuwt voor wat er bij de buren aan de hand lijkt. Net zoals Rosemary, geraakt Julia bevriend met een jonge buurvrouw (gespeeld door Madalina Anea). En zo zijn er wel meer gelijkenissen tussen beide films. Het is dus wellicht geen toeval dat de filmtitel Watcher tijdens de begingeneriek in gelijkaardige roze, sierlijke letters weergegeven wordt als de filmtitel Rosemary's Baby tijdens de begingeneriek van Polanski's briljante horrorklassieker.

Knappe sfeerschepping

Watcher blinkt uit in sfeerschepping en spanningsopbouw, dankzij onder meer de beloftevolle setup van het verhaal, degelijke vertolkingen, een knap production design, waarbij dankbaar gebruikgemaakt is van het fotogenieke appartementsgebouw en andere locaties in Boekarest, mooie kostuums en vakkundig camerawerk. 

Maika Monroe als Julia en Karl Glusman als haar man Francis.

Toch stelt Watcher uiteindelijk wat teleur, omdat de film er niet helemaal in slaagt, in tegenstelling tot de hogervermelde klassiekers, om de spanningsopbouw te verzilveren. Rear Window, Rosemary's Baby, Le locataire en Body Double lossen de spanningsopbouw wél in door toe te werken naar intense scènes die de spanning doen culmineren in memorabele apotheoses, terwijl Watcher, spijts enkele boeiende plotwendingen, ons op dat vlak toch niet voldoende bevredigde. 

Desalniettemin, kijken wij uit naar nieuwe projecten van regisseuse Chloe Okuno, want met Watcher bewees zij alvast haar potentieel als cineaste.  

JN.

Watcher (USA-2022): beschikbaar op dvd en blu-ray disc.  

Met: Maika Monroe, Karl Glusman, Burn Gorman en Madalina Anea.  

Genre: misdaadthriller / mysterie / horror / psychosociaal drama

              

Gestalkt door een seksuele vloek

It Follows  van David Robert Mitchell     ★★★★

Daar zat ik dan: gisteren, op Paaszondag, helemaal alleen in een lege Antwerpse bioscoopzaal voor de matineevoorstelling. Zalig... Dat doe ik wel vaker. Reeds in mijn jeugd nam ik op zondagmiddag in Wilrijk vaak bus 17 naar 't Stad om daar als piepjonge, 12-jarige filmfan met mijn maandelijkse zakgeld (200 frank of 5 euro) in m'n eentje naar de cinema te gaan. Aan een lange muur in de Karel Appelmansstraat, op een boogscheut van het Antwerpse Centraal Station, hingen destijds nog glazen 'kijkkasten' met screenshots van de films die toen draaiden in intussen al lang verdwenen Antwerpse bioscopen, zoals de Rubens in de Carnotstraat, den Astrid op het Astridplein, de Calypso in de Quellinstraat, de Rex op de De Keyserlei en de Ambassades in de Anneessensstraat. Handig die kijkkasten, want zo kon je in één oogopslag het ganse filmaanbod in het stadscentrum bekijken. Een inkomkaartje kostte toen minder dan 100 frank (2,5 euro). Gisteren heb ik vier keer zoveel (9,80 euro) neergeteld aan de kassa van het Antwerpse bioscoopcomplex UGC. Hier waren ooit de Rex en de Ambassades gevestigd. Deze legendarische, gezellige, uit rood fluweel opgetrokken cinema's zijn intussen getransformeerd tot een kille multiplex, waar je voor een bakske popcorn en een plastic flesje Coca Cola verdomme bijna evenveel kwijt bent als je filmticket. Maar je hebt in de zalen vandaag wel meer beenruimte dan vroeger, de zetels zijn veel comfortabeler en ook de beeld- en geluidskwaliteit is er lichtjaren op vooruit gegaan. 

Besmettelijke vloek

Het stalkende wezen in It Follows
kan de menselijke gedaante
van om het even wie aannemen. 

Nu vraagt u zich wellicht af wat mijn jeugdherinneringen eigenlijk te maken hebben met de nieuwe film It Follows (2014): een uitstekend horrormysterie van de Amerikaanse cineast David Robert Mitchell, waaronder een boeiend psychoseksueel coming-of-age-drama schuilgaat (bekijk de trailer hier). Wel, toen gisteren het licht in de bioscoopzaal uitging en de film begon, leek het wel alsof ik teruggevoerd werd naar het verleden: naar mijn prille tienerjaren, toen ook ik, net als de jonge hoofdpersonages in It Follows, nog met een combinatie van nieuwsgierigheid, verlangen en vrees in de knoop lag met seksualiteit. De film heeft immers niet alleen een look uit de jaren 80, maar draait ook rond een fascinerende premisse die zo uit de koker van een jonge, preutse maagd zou kunnen komen: stel dat er een besmettelijke vloek zou bestaan die je, net als een SOA (seksueel overdraagbare aandoening), meedogenloos achtervolgt om je te vermoorden nadat je seks hebt gehad met iemand die reeds besmet was. Stel dat deze moorddadige vloek bovendien een wezen is dat de menselijke gedaante van om het even wie kan aannemen, maar alleen gezien kan worden door wie reeds besmet werd. En stel dat je die vloek alleen maar kan opheffen door met iemand anders seks te hebben en daarmee de vloek aan hem of haar door te geven als ware het een noodlottige kettingbrief. Dat is wat de 19-jarige Jay (hoofdrol van Maika Monroe) in It Follows overkomt nadat zij voor het eerst seks heeft gehad met haar nieuwe vrijer (gespeeld door Jake Weary). Wat volgt -en het woord "volgt" mag je dus letterlijk nemen- is een beklijvende urban legend waarin Jay, haar jongere zus Kelly (Lili Sepe) en hun trouwe jonge vrienden Paul (Keir Gilchrist) en Yara (Olivia Luccardi) met de hulp van de jonge buurman Greg (Daniel Zovatto) wanhopig proberen om uit de greep te blijven van het moorddadige stalkende wezen, dat overal kan opduiken in een wisselende menselijke gedaantes...

Tienerangst

Halloween meets The Entity meets A Nightmare on Elm Street meets The Hidden meets Ringu meets The Virgin Suicides. Maar wat It (Het) nu precies is dat de jongeren in It Follows als in een nachtmerrie op de hielen zit, zal wellicht altijd onderwerp van discussie blijven omdat de film geen duidelijk antwoord geeft op deze vraag. Is het een metafoor voor SOA's? Voor frigiditeit en/of castratieangst? Is It letterlijk een gewelddadige shapeshifter, zoals in de sciencefictionhorrorthriller The Hidden uit 1987? Of louter een product van de verbeelding: de tastbaar geworden existentiële angsten van tieners voor seks, volwassenen en de dood? Of een combinatie? Eros en Thanatos? En spelen daarbij jeugdtrauma's zoals seksueel misbruik (bv. door een familielid) mee op de achtergrond van het verhaal? Gaat de film in wezen over seksuele taboes, zoals incest...? Hoe dan ook, regisseur David Robert Mitchell, die zelf het scenario van It Follows schreef, is er mede dankzij de raadsels in dit horrormysterie in elk geval in geslaagd om van It Follows een veel betere horrorthriller over tienerangsten te maken dan het brave The Hole van Joe Dante uit 2009 (lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier).

Tussen poëzie en terreur

Vanaf de trefzekere openingsscène -de ronddraaiende camera volgt een bange jongedame die overdag in haar negligé op straat rent, op de vlucht voor een onzichtbare dreiging- is meteen duidelijk dat It Follows een meesterwerk is op visueel vlak. De sfeervolle belichting en het zelfzekere, creatieve camerawerk (onder leiding van Mike Gioulakis) zorgen ook in de rest van de film voor tal van onvergetelijke beelden, die zweven tussen weemoedige poëzie en grauw realisme, tussen kwetsbare schoonheid en botte gruwel. Zo is de scène waarin Jay zich in haar slaapkamer opmaakt om naar haar date te gaan erg teder in beeld gebracht, terwijl het eerdere shot van een gruwelijk verminkt lijk op een strand dan weer even in your face is als de montage van fotogenieke, maar ondraaglijk kille 'stillevens' van vermoorde slachtoffers in de openingssequentie van de uitstekende nihilistische misdaadshocker Henry: Portrait of a Serial Killer van John McNaughton uit 1986 (één van onze favoriete films over seriemoorden en tevens één van onze favoriete horrorfilms). 

Maika Monroe als Jay.

De tegenstelling tussen de prozaïsche leefwereld en de onderhuidse dreiging in It Follows doet denken aan de contradictorische, unheimliche sfeer in de fascinerende tv-serie Twin Peaks uit 1990-1991 van de Amerikaanse cultcineast David Lynch (één van onze favoriete regisseurs). 

In sommige donkere scènes in It Follows (bijvoorbeeld wanneer Jay seks heeft met haar vrijer in diens auto) lijkt de sfeervolle belichting schatplichtig aan het briljante seriemoordenmysterie Zodiac van David Fincher uit 2007 (één van onze favoriete films over seriemoorden, alsook één van onze favoriete politiefilms en één van onze favoriete films tout court; bekijk de hele film hier).

Enkele knappe opnames in It Follows herinneren aan:

- de iconische steadycam shots in de briljante en visueel verbluffende horrorthriller The Shining van Stanley Kubrick (onze favoriete regisseur) uit 1980 (één van onze favoriete horrorfilms en tevens één van onze favoriete films over seriemoorden en onze favoriete films tout court; bekijk de trailer hier en de hele film hier);

- de memorabele shaky cam shots in de uitstekende griezelfilm The Evil Dead van Sam Raimi uit 1981 (ook één van onze favoriete horrorfilms; lees onze recensie hier en bekijk de hele film hier). 

De bitterzoete suburbia-setting in It Follows, waarin Jay en haar vrienden hun eigen A Nightmare on Elm Street (1984) beleven, is vergelijkbaar met de nihilistische biotopen van de jongeren in het beklijvende coming-of-age-drama Kids van Larry Clark (1995), in de uitstekende mediasatire en zwarte komedie To Die For (1995) van Gus Van Sant, in het sfeervolle coming-of-age-drama The Virgin Suicides (1999) van Sofia Coppola en in het onthutsende psychosociale scholierendrama Elephant (2003) van Gus Van Sant (één van onze favoriete films; bekijk de hele film hier). 

Ook het vroege werk van de Amerikaanse cineast Brian De Palma (één van onze favoriete regisseurs) lijkt een inspiratiebron geweest te zijn voor It Follows: met name De Palma's schitterende coming-of-age-horrorklassieker Carrie uit 1976 (één van onze favoriete horrorfilms), die ook draait rond een seksueel gefrustreerd schoolmeisje en bovennatuurlijke krachten (bekijk een making-of-documentaire over Carrie hier).

Jeugdsentiment voelde ik tijdens het bekijken van It Follows ook vanwege de knappe elektronische muziek van de Amerikaanse muzikant Disasterpeace (artiestennaam van Richard Vreeland), die niet alleen doet denken aan de muziek van Angelo Badalamenti (de huiscomponist van David Lynch) maar ook en vooral  herinnert aan de bezwerende synthesizerklanken in de films van horroricoon John Carpenter uit de jaren 70 en 80, zoals Carpenters iconische slasher movie Halloween uit 1978, die ook een jonge, doodsbange studente volgt terwijl zij achtervolgd wordt door een bovennatuurlijke en moorddadige antagonist.  

Naturalistische vertolkingen

De cast van It Follows is ronduit schitterend. Niet alleen Maika Monroe overtuigt in haar hoofdrol van de gevoelige Jay, maar ook de jongeren die de bijrollen spelen doen dat met heel veel naturel. Zo hebben wij bijvoorbeeld erg genoten van Keir Gilchrist in zijn spontane vertolking van Paul: de jonge, sympathieke en trouwe jeugdvriend, die al jarenlang verliefd is op Jay. 

V.l.n.r.: Lili Sepe als Jay's jongere zus Kelly,
Olivia Luccardi als de vriendin Yara,
en Keir Gilchrist als de jeugdvriend Paul.

Efficiënte horror

It, dat doelbewust vaag gehouden wordt als iets "heel traag, maar niet dom", speelt in It Follows natuurlijk ook een centrale rol. Zo zijn er onder meer spannende wide shots waarin het wezen in menselijke gedaante vanuit de verte langzaam maar zeker nadert, bijvoorbeeld in de gedaante van een bejaarde vrouw, maar ook efficiënte jump scares wanneer het wezen plotsklaps opdaagt, bijvoorbeeld in de gedaante van een bizarre, urinerende vrouw met kapotte tanden of in de gedaante van een enge, reusachtige man.    

Ongrijpbaar

Valt er dan niets aan te merken op deze film? Tja, met een ongrijpbare vloek als leidmotief hou je de kijker wel op het puntje van zijn/haar stoel, maar is het niet makkelijk om de opgebouwde spanning te laten culmineren in een overtuigend slot. De zwembadsequentie in de finale eindigt weliswaar met een prachtig, dubbelzinnig shot (van vloeiend bloed) dat ruimte laat voor een open einde. Maar de voorafgaande knullige toestanden in het zwemband 'vloeken' met de subtiele, beklijvende spanning die David Robert Mitchell voordien wist vast te houden in zijn intrigerende horrormysterie. Desondanks, spijts de gebrekkige zwembadsequentie in de finale, is It Follows toch een stevige aanrader die behoort tot onze favoriete horrorfilms.

JN.

It Follows (USA-2014): in de Belgische bioscopen sinds 25 maart 2015.
Met: Maika Monroe, Keir Gilchrist, Lili Sepe, Daniel Zovatto, Jake Weary en Olivia Luccardi.

Genre: horror / thriller / mysterie / coming-of-age-drama

Klik op de oranje link voor de trailer: It Follows - trailer

It Follows - trailer

(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op "Kwaliteit" en op 720p of 1080p voor hogere beeldkwaliteit)

Genre: horror / thriller / mysterie / coming-of-age-drama

Klik op de oranje link voor onze recensie van It Follows: Gestalkt door een seksuele vloek