Posts tonen met het label The King of Comedy. Alle posts tonen
Posts tonen met het label The King of Comedy. Alle posts tonen

vrijdag 4 april 2025

De 5 favoriete films van Gary Oldman


De Engelse karakteracteur Gary Oldman (intussen 67) bewijst al sinds de jaren 80 zijn veelzijdige acteertalent. Denk bijvoorbeeld aan zijn memorabele vertolkingen van:
- de flamboyante en zelfdestructieve bassist Sid Vicious van de legendarische Engelse punkgroep Sex Pistols in de biopic Sid and Nancy (1986) van Alex Cox;
- de Engelse toneelschrijver Joe Orton in de biopic Prick Up Your Ears (1987) van Stephen Frears, wat Oldman een nominatie opleverde voor een BAFTA Award in de categorie 'beste acteur';   
- de jonge, flamboyante Iers-Amerikaanse gangster Jackie Flannery in het beklijvende gangsterdrama State of Grace (1990) van Phil Joanou;
- de tragiromantische vampier Graaf Dracula in de visueel verbluffende gothic horror-film Bram Stoker's Dracula (1992) van Francis Ford Coppola (één van onze favoriete regisseurs). Bekijk een filmfragment hier en de hele film hier;
- de groovy pooier en drugdealer Drexl Spivey (één van de beste movie villains aller tijden) in het geslaagde romantisch misdaaddrama True Romance (1993) van Tony Scott (lees ons In Memoriam over Tony Scott hier);
- de corrupte en pillen slikkende narcotica-agent Norman "Stan" Stansfield (ook één van de beste movie villains aller tijden) in de meeslepende misdaadthriller Léon: The Professional (1994) van Luc Besson;
- de gewetenloze industrieel Zorg in het cartooneske sciencefictionavontuur The Fifth Element (1997) van Luc Besson. Lees onze recensie hier
- en de Britse premier Winston Churchill in de oorlogsbiopic Darkest Hour (2017) van Joe Wright, waarmee Gary Oldman onder meer een Oscar, Golden Globe en BAFTA Award won.

Oldman is bovendien een cinefiel met een uitstekende smaak, zo blijkt uit zijn 5 favoriete films volgens een interview met Gary Oldman dat de filmrecensiewebsite Rotten Tomatoes publiceerde op 13 december 2011:

Top 5
van Gary Oldman


1. Apocalypse Now (1979) van Francis Ford Coppola (één van onze favoriete regisseurs): een briljant en visueel verbluffend anti-oorlogsepos (dat ook wij rekenen tot onze favoriete films en tevens tot onze favoriete road movies), met topvertolkingen van o.a. Martin Sheen (één van de knapste acteurs), Marlon Brando (ook één van de knapste acteurs en tevens onze favoriete acteur), Robert Duvall en Dennis Hopper (ook één van onze favoriete acteurs). Bekijk een filmfragment hier en commentaar van hoofdrolspeler Martin Sheen op zijn aangrijpende openingssequentie hier.

Martin Sheen in Apocalypse Now.


2. The Conversation (1974) van Francis Ford Coppola (één van onze favoriete regisseurs): een fascinerende psychosociale mysteriethriller over voyeuristische afluisterpraktijken, met de onlangs overleden topacteur Gene Hackman (ook één van onze favoriete acteurs) in de hoofdrol. Lees onze recensie hier, bekijk een filmfragment hier en lees ons In Memoriam over Gene Hackman hier.  

Gene Hackman in The Conversation.


3. The Godfather Part II (1974) van Francis Ford Coppola (één van onze favoriete regisseurs): de schitterende en visueel verbluffende sequel op Coppola's al even briljante, visueel verbluffende en uiterst invloedrijke familiale maffiakroniek The Godfather (1972). The Godfather Part II  won maar liefst 6 Oscars: voor beste film, beste regie, beste mannelijke bijrol van Robert De Niro (één van onze favoriete acteurs), beste bewerkte scenario (van regisseur Coppola en schrijver Mario Puzo, losjes gebaseerd op Puzo's roman The Godfather uit 1969), beste muziek (van Nino Rota en Carmine Coppola) en beste art direction (van Dean Tavoularis, Angelo P. Graham en George R. Nelson). Naast de topvertolking van De Niro, is het ook genieten van de rest van de cast, onder wie  hoofdrolspeler Al Pacino (ook één van onze favoriete acteurs), Lee Strasberg, John Cazale (ook één van onze favoriete acteurs; bekijk een documentaire over Cazale hier en lees ons biografische portret hier), Diane Keaton, Robert Duvall, Michael V. Gazzo, Talia Shire, G.D. Spradlin, Gastone Moschin, Bruno Kirby en Frank Sivero. De sfeervolle fotografie stond onder leiding van cameraman Gordon Willis. En de briljante montage is het werk van Peter Zinner, Barry Malkin en Richard Marks.

Al Pacino in The Godfather Part II.


4. Badlands (1973) van Terrence Malick (ook één van onze favoriete regisseurs): dit meesterwerk (dat ook wij rekenen tot onze favoriete films en tevens tot onze favoriete road movies en onze favoriete films over seriemoorden) is een als road movie en misdaaddrama verpakte ode aan liefde en vrijheid over een jong, smoorverliefd koppel op de vlucht voor de lange arm van de wet, met lyrische beelden, betoverende muziek van Carl Orff en gevoelige topvertolkingen van Martin Sheen als de jonge rebel Kit (één van de beste movie villains aller tijden) en Sissy Spacek als zijn naïeve liefje Holly, onder de kunstzinnige regie van de visuele tovenaar Terrence Malick. Bekijk een interview met Martin Sheen en Sissy Spacek over Badlands hier en een compilatievideo met betoverende beelden uit de oogstrelende films van Terrence Malick hier

Martin Sheen en Sissy Spacek in Badlands.


5. Ratcatcher (1999) van Lynne Ramsay: een aangrijpend en poëtisch in beeld gebracht psychosociaal coming-of-age-drama, met een meeslepende hoofdrol van William Eadie als een 12-jarige jongen die opgroeit in een arme sociale woonwijk in de Schotse stad Glasgow. Dit trefzekere langspeelfilmdebuut van de Schotse regisseuse Lynne Ramsay (die ook zelf het scenario schreef) won destijds tal van filmprijzen, waaronder de BAFTA Award in de categorie 'beste debuut van een Britse scenarist, regisseur of producer'. Het camerawerk onder leiding van de Duitser Alwin H. Küchler werd genomineerd voor de British Independent Film Award in de categorie 'meest beloftevolle nieuwkomer'.

William Eadie in Ratcatcher.


Gary Oldman vermeldde in hogervermeld interview nog andere films die hij koestert:
- drie films van Martin Scorsese (ook één van onze favoriete regisseurs; lees ons biografische portret van Scorsese uit 2013 hier), telkens met Robert De Niro (één van onze favoriete acteurs) in de titelrol, namelijk de briljante psychosociale karakterstudie Taxi Driver uit 1976 (die ook wij rekenen tot onze favoriete films; lees onze recensie hier, bekijk de trailer hier en een filmfragment hier), de onvergetelijke en visueel verbluffende psychosociale bokserbiopic Raging Bull uit 1980, en de uitstekende tragikomedie The King of Comedy uit 1982 (die ook wij rekenen tot onze favoriete komedies; bekijk de hele film hier);
- en de films van Stanley Kubrick (onze favoriete regisseur).

Joeri Naanai

woensdag 8 februari 2023

The King of Comedy - full movie


The King of Comedy is een scherpe tragikomedie uit 1982 van de Amerikaanse meestercineast Martin Scorsese (één van onze favoriete regisseurs; lees ons biografische portret van Scorsese uit 2013 hier).

Gebaseerd op een scenario van  Paul D. Zimmerman, gaat The King of Comedy over eenzaamheid en de schaduwzijden van roem en persoonsverheerlijking, met Robert De Niro (één van onze favoriete acteurs) in een glansrol als de New Yorkse would be-komiek Rupert Pupkin die zijn populaire idool Jerry Langford (gespeeld door Jerry Lewis) hardnekkig stalkt...

In de belangrijkste bijrollen herkennen we Sandra Bernhard als de minstens even fanatieke fan Masha, en Diahnne Abbott als Ruperts love interest Rita.

The King of Comedy behoort tot onze favoriete komedies.

Bekijk de hele film hieronder:



(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op "Kwaliteit" en op 720p of 1080p voor hogere beeldkwaliteit)


Genre: tragikomedie / psychosociaal drama

Klik op de oranje links voor:

- ons biografische portret van de regisseur: Martin Scorsese: Een meestercineast

- een achtergrondartikel: Onze favoriete komedies: Top 35 

zondag 28 oktober 2012

De ijdele illusies van een nobody

Reality  van Matteo Garrone     ★★½

Aniello Arena als Luciano.


De goedlachse Napolitaanse visboer en family man Luciano (hoofdrol van Aniello Arena) is het prototype van de Italiaanse 'plantrekker'. Zo verkoopt hij niet alleen vis, maar drijft hij ook een dubieus handeltje in keukenrobots. Op aandringen van zijn kinderen, neemt Luciano deel aan de audities voor Grande Fratello: de Italiaanse versie van het populaire tv-programma Big Brother. Luciano gelooft dat zijn deelname aan de reality soap verzekerd is en hij begint al te dromen van roem en rijkdom. Wanneer hij na zijn auditie niets meer hoort van de producers, meent Luciano dat ze hem stiekem in de gaten houden in afwachting van zijn selectie. Zijn hybris, paranoia en obsessie nemen steeds groteskere vormen aan en brengen hem ook in conflict met zijn vrouw...

Iedereen beroemd

Net als de tragikomedies The King of Comedy (1982) van Martin Scorsese (één van onze favoriete komedies; bekijk de hele film hier) en Iedereen beroemd! (2000) van Dominique Deruddere, gaat de nieuwe Italiaanse tragikomedie Reality (2012) over het wanhopige verlangen van een nobody om een somebody te worden. De prozaïsche werkelijkheid van Luciano's dagelijkse leven staat in schril contrast met zijn optimistische perceptie van de glitter en glamour in het nochtans oppervlakkige wereldje van al even oppervlakkige tv-vedettes, waardoor Luciano de waarde van zijn familie en vrienden vergeet. Hij neemt zijn dromen voor werkelijkheid en kan geen onderscheid meer maken tussen schijn en zijn.


Brood en spelen

Luciano's tragikomische lotgevallen weerspiegelen het bredere maatschappelijke lot van de meeste Italianen: in de greep van een corrupte overheid die hen onder leiding van de machtsgeile mediamagnaat en premier Silvio Berlusconi aan de rand van het bankroet bracht, zoeken de doorsnee Italianen afleiding van hun marginale bestaansvoorwaarden in zinledig, voyeuristisch vermaak. Luciano's zelfbedrog lijkt een aberratie, maar is anno 2012 in feite haast overal schering en inslag: ook elders in de wereld vergapen zich dagelijks uit verveling en verslaving talloze kijkers aan ijdele 'beroemdheden' zonder verdienste die hun roem aan niets anders te danken hebben dan aan het perpetuum mobile van hun inhoudsloze media exposure.

Het leven zoals het is?

Luciano's verhaal vertrekt dus vanuit een interessante premisse. Maar regisseur Matteo Garrone doet er te weinig mee. Reality lost de verwachtingen daarom niet helemaal in en is minder beklijvend dan Garrone's vorige film, het rauwe maffiadrama Gomorra uit 2008, waarin Garrone de zelfkant van de Italiaanse samenleving veel indringender evoceerde. De gebreken van Reality zijn niet alleen te wijten aan het scenario, maar ook aan de montage, waarvan het ritme soms te wensen overlaat.


Anderzijds valt niets aan te merken op de vertolkingen: de kleurrijke personages lijken zo van de Napolitaanse straten geplukt en de cast acteert met zoveel naturel dat de film ook zelf op een reality soap lijkt. 

De kitscherige aanblik van het hedendaagse Napels (let op de schreeuwerige garderobe van de personages) steekt sterk af tegen de vale, melancholische pasteltinten van de plekjes waar de stad nog haar traditionele karakter bewaard heeft (zoals de volkse huurkazerne waar Luciano woont). Met zijn afwisseling tussen een bijna documentaire beeldtaal en meer theatrale, naar de films van Federico Fellini verwijzende mise-en-scènes, lijkt regisseur Garrone in Reality de aandacht te willen vestigen op het feit dat 'het leven zoals het is' in Italië de afgelopen decennia fundamenteel veranderd is. En dat er op dat vlak geen enkele reden is tot euforie. Integendeel: net zoals Luciano, glijden ook in werkelijkheid steeds meer Italianen af naar een illusoir, virtueel en individualistisch wereldje dat nog maar weinig gemeen heeft met de tastbare en joviale gemeenschapszin waaraan het mediterrane schiereiland zijn warme, gastvrije reputatie te danken heeft. De mooie, lichtvoetige muziek van Alexandre Desplat in Reality lijkt dat op een ironiserende wijze te beamen.

Reality kreeg op het voorbije Filmfestival van Cannes de Grand Prix van de jury.

JN.

Reality (Italië/Frankrijk-2012): in de Belgische bioscopen vanaf 7 november 2012.
Met: Aniello Arena, Loredana Simioli en Nando Paone.

Genre: tragikomedie / psychosociaal familiedrama

Klik op de oranje link voor de trailer: Reality – trailer