Posts tonen met het label Charlotte Gainsbourg. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Charlotte Gainsbourg. Alle posts tonen

zondag 23 september 2018

Survival of the misfits

I Think We're Alone Now  van Reed Morano     ★★½




Del wandelt door de lege straten van zijn spookstadje.
Maak kennis met Del (gespeeld door Peter Dinklage): de enige overlevende in een Amerikaans dorp, waar alle andere bewoners stierven tijdens een mysterieuze, wereldwijde ramp. Del is een cynische en introverte misantroop, die zich niet druk maakt dat hij kennelijk de laatste mens op aarde is. Hij was voordien immers al gewend aan zijn eenzaamheid, omdat hij een dwerg is en zijn dorpsgenoten hem als een vreemde eend in de bijt bejegenden. Sinds hij nu ook letterlijk alleen is in zijn spookstadje, maakt Del er het beste van. Zo gaat hij vaak vissen en blijft hij als de voormalige plaatselijke bibliothecaris de dorpsbibliotheek op orde houden. Tussendoor schuimt hij de winkels en huizen van zijn dode dorpsgenoten af om voedsel, bruikbare laptops en batterijen te zoeken, er schoon te maken, de ontbindende lijken te ruimen en foto's te verzamelen voor zijn uitgebreide collectie van gedetailleerde In Memoriam-dossiers over de dode families. Het zijn niet alleen uitingen van Dels overlevingsinstinct, maar ook van zijn obsessieve drang naar orde, want naar eigen zeggen wil hij de chaos in het universum tot een minimum beperken. Kortom, Del voelt zich zoals de zanger in het nummer van de rockgroep R.E.M.: "It's the end of the world as we know it and I feel fine." 

Peter Dinklage als Del.

Dels stabiele routine wordt echter ontregeld wanneer in zijn spookstadje plots een meisje arriveert (gespeeld door Elle Fanning) die de apocalyps ook overleefde. Grace, zo heet de jongedame, is opgewekt, charmant en praatlustig. Dels tegenpool dus, die door hem niet als een saving Grace, maar veeleer als een stoorzender ervaren wordt...

Elle Fanning als Grace.

Geen melodrama

Met een filmtitel die ontleend is aan de gelijknamige liefdesliedjes uit 1967 en 1987 ("there doesn't seem to be anyone around / I think we're alone now / the beating of our hearts is the only sound"), is I Think We're Alone Now (2018) een nieuw post-apocalyptisch drama van de Amerikaanse cineaste Reed Morano over eenzaamheid en het verlangen naar aanvaarding in moeilijke omstandigheden. Dat wordt geïllustreerd door de titel van het boek waarin Grace een oude foto van zichzelf met haar intussen overleden ouders en vrijer bewaart: de beroemde roman Liefde in tijden van cholera uit 1985 van de Colombiaanse schrijver Gabriel García Márquez. Die boektitel suggereert ook dat de wereldwijde ramp waarvan sprake in I Think We're Alone Now misschien het gevolg was van een besmettelijk virus of kwaadaardige bacterie. 

Toch is deze film geen rampenfilm, noch een zwaarmoedig melodrama, dankzij fijne tragikomische momenten in het uitstekende eerste deel van de film. Zo zegt Grace tegen Del: "Has anyone ever told you you're kind of a weird guy." Waarop Del droogjes antwoordt: "Yeah, but they're all dead now." Later vertelt Grace een hilarische vuile grap over een vampier, die we hier niet verklappen. 

Soufflé

De dynamiek tussen de schijnbaar incompatibele misfits Del en Grace is boeiend. Peter Dinklage (beter bekend als het personage Tyrion Lannister in de razend populaire HBO-serie Game of Thrones) en Elle Fanning (bekend van haar rollen in o.m. Somewhere, Super 8, Maleficent, The Neon Demon en The Beguiled) geven in I Think We're Alone Now overtuigend gestalte aan hun tegengestelde personages. 

Maar ondanks de beloftevolle, mysterieuze setup van het scenario (geschreven door Mike Makowsky) en de goede vertolkingen van Dinklage en Fanning, zakt de film in het tweede deel stilaan als een soufflé in elkaar wegens een gebrek aan dramatische ontwikkelingen. Er is weliswaar een interessante plotwending die aanstuurt op een onthullende finale, maar ook die finale lost de hooggespannen verwachtingen niet helemaal in en wordt bovendien te snel afgehaspeld. Dit had spannender en opwindender gekund.


Gevoelig

Op filmtechnisch vlak valt I Think We're Alone Now op door het mooie, delicate camerawerk. Regisseuse Reed Morano stond zelf achter de camera. Zij bewees voordien reeds haar talent als cameravrouw en regisseuse van de eerste drie afleveringen in de bejubelde serie The Haindmaid's Tale. In I Think We're Alone Now koos Morano voor een gelijkaardige visuele stijl: vaak met zacht tegenlicht en weinig dieptescherpte. Dat zorgt voor een toepasselijke desolate, weemoedige en poëtische sfeer, die ons soms deed denken aan de gevoelige fotografie en atmosfeer in het existentiële drama Lost in Translation uit 2003 van Sofia Coppola en in het tragiromantisch sciencefictiondrama her uit 2013 van Spike Jonze (lees onze recensie van her hier en bekijk de trailer hier): ook films over eenzaamheid.

De oogstrelende fotografie in I Think We're Alone Now -let op de betoverende scène met het vuurwerk!- heeft echter ook letterlijk en figuurlijk een schaduwzijde: het veelvuldige gebruik van tegenlicht hult de ogen en gelaatsuitdrukkingen van de personages vaak in schaduwen, wat voor de kijker ten koste gaat van meer inzicht in de gedachten en emoties van de personages.


Op de vakkundige montage (door Madeleine Gavin) valt weinig aan te merken. Zo is er een knap gemonteerde scène waarin Grace door Dels mappen bladert en de foto's van de voormalige dorpsbewoners bekijkt terwijl op de klankband de verre, holle stemmen van de doden weerklinken als echo's uit het verleden.

Adam Taylor componeerde de sfeerversterkende muziek: vooral strijkers, piano en synthesizerklanken, die doorgaans niet te veel afleiden. Soms weerklinkt er een rock- of rapnummer waarnaar Del en/of Grace luisteren, bijvoorbeeld wanneer zij samen in Dels pickup truck zitten en Grace in slow motion begint te headbangen op een rocknummer, terwijl Del achter het stuur zit en zich ongetwijfeld afvraagt wat hij nu verder aanmoet met zijn prettig gestoorde passagier.

Gemiste kans

Conclusie: I Think We're Alone Now is een mooie en poëtische, maar uiteindelijk ook wat teleurstellende film, waarin scenarist Mike Makowsky en regisseuse Reed Morano de kans misten om meer te halen uit het narratieve potentieel van hun beloftevolle post-apocalyptische fabel.

JN.

I Think We're Alone Now (USA-2018): beschikbaar op dvd en blu-ray disc.
Met: Peter Dinklage, Elle Fanning, Paul Giamatti en Charlotte Gainsbourg.

Genre: psychosociaal drama / sciencefiction / mysterie

Klik op de oranje link voor de trailer: I Think We're Alone Now - trailer

donderdag 20 september 2018

I Think We're Alone Now - trailer


I Think We're Alone Now (2018) is nieuw, postapocalyptisch drama dat geregisseerd en gefotografeerd werd door de getalenteerde Amerikaanse cineaste en cameravrouw Reed Morano (die vorig jaar de drie eerste afleveringen van de bejubelde serie The Handmaid's Tale inblikte).  

De hoofdrollen in I Think We're Alone Now worden vertolkt door:
- Peter Dinklage, beter bekend als het personage Tyrion Lannister in de razend populaire HBO-serie Game of Thrones
- en Elle Fanning, bekend van o.m. haar rollen in Somewhere (lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier), Super 8 (lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier), MaleficentThe Neon Demon (lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier) en The Beguiled.  

Lees onze recensie van I Think We're Alone Now hier en bekijk de trailer hieronder: 



(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op "Ondertiteling" en "Engels" voor Engelstalige ondertitels, en op "Kwaliteit" en 720p of 1080p voor hogere beeldkwaliteit)


Genre: psychosociaal drama / sciencefiction / mysterie

Klik op de oranje link voor onze recensie van I Think We're Alone NowSurvival of the misfits

zondag 30 juli 2017

The Snowman - trailer


Nee, de nieuwe Engelstalige horrorthriller The Snowman (2017) van de Zweedse cineast Tomas Alfredson, naar de gelijknamige roman van de razend populaire Noorse schrijver Jo Nesbø, is (naar verluidt) géén ongeloofwaardige film over een moorddadige sneeuwman, maar een realistische productie over de jacht op een mysterieuze seriemoordenaar.

Wij kijken alvast uit naar de Belgische bioscooprelease van The Snowman (voorzien dit najaar, op 15 november 2017), vermits Tomas Alfredson eerder de uitstekende horrorthriller Let the Right One In (2008) en de degelijke spionagefilm Tinker Tailer Soldier Spy (2011) regisseerde.

Het scenario van The Snowman werd geschreven door twee ervaren scenaristen:
- Hossein Amini: de scenarist en regisseur van The Two Faces of January, die ook optrad als de scenarist van Drive (lees onze recensie hier en bekijk een beklijvend filmfragment hier);
- en Matthew Michael Carnahan: de scenarist van State of Play.

Bovendien worden de belangrijkste rollen in The Snowman gespeeld door Michael Fassbender, Rebecca Ferguson, Charlotte Gainsbourg, Val Kilmer en J.K. Simmons. 

Dat belooft...

Bekijk de trailer hieronder:

  

(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op "Kwaliteit" en op 720p of 1080p voor hogere beeldkwaliteit)


Genre: horrorthriller / misdaaddrama

maandag 6 januari 2014

Portret.

Lars von Trier
                 


Enfant terrible van de Deense cinema 


De Deense cultcineast Lars von Trier (57) zit niet verlegen om een schandaaltje meer of minder. Zo werd hij op het Filmfestival van Cannes in 2011 persona non grata verklaard omdat Von Trier er tijdens een persconferentie zei wel "een beetje sympathie" voor Adolf Hitler te kunnen opbrengen en er grappend aan toevoegde: "Oké, ik ben een Nazi."

Nymph()maniac

Behalve zijn controversiële uitspraken, zorgen ook en vooral Von Triers films voor de nodige ophef. Zo is zijn nieuwe tweeluik Nymph()maniac (2013) een erotisch drama over het leven van een nymfomane, in haar jeugd vertolkt door debutante Stacy Martin en als volwassen vrouw door Charlotte Gainsbourg.

Voor de seksueel expliciete scènes (volgende maand gaat het eerste deel van een langere, nog hardere versie in première op het Filmfestival van Berlijn) werden de geslachtsdelen van pornoacteurs digitaal verwerkt in de opnames van de hoofdrolspelers. Toch is Nymph()maniac, ondanks de kinky promotiecampagne, geen pornofilm stricto sensu, maar veeleer een existentiële bespiegeling over verlangens, seksuele machtsverhoudingen, zonde(besef) en de vage grens tussen goed en kwaad.

Charlotte Gainsbourg in Nymphomaniac.

Onvoorspelbaar

In Nymph()maniac doet Von Trier op onvoorspelbare wijze wat hij graag doet: zijn publiek op het verkeerde been zetten. Dat deed hij eerder al:

Emily Watson in Breaking the Waves.
- Breaking the Waves (1996) is een gevoelig drama waarin Von 
Trier zowel devote religiositeit als (onderdrukte) seksualiteit thematiseerde;

- in Dancer in the Dark (2000), met de IJslandse popster Björk in de hoofdrol, nam Von Trier op zijn eigen, onnavolgbare manier het musicalgenre onder handen;

- het avant-gardistisch misdaaddrama Dogville (2003) werd onder regie van Von Trier gefilmd op een quasi lege set met markeringen op de studiovloer in plaats van tastbare huizen;

- en Antichrist (2009) is een bizarre en bij wijlen erg wrede filosofische fabel over een koppel dat rouwt om het verlies van hun kind en dat gewelddadige rationeel-mannelijke en irrationeel-vrouwelijke natuurkrachten symboliseert.

De set van Dogville.

Sober maar lyrisch

Hoewel Von Trier tot op zekere hoogte de sobere filmtechnieken van het mee door hem opgestelde Dogma 95-manifest toepast -vooral in zijn omstreden, seksueel expliciete zwarte komedie The Idiots uit 1998-, stralen zijn films ook een lyrische kwaliteit uit, zoals onder meer blijkt uit de mooie, weemoedige sfeer in het apocalyptisch familiedrama Melancholia uit 2011 (lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier).

Kirsten Dunst in Melancholia.

Kortom, als enfant terrible van de Deense cinema is Von Trier een geval apart, wiens werk provoceert, soms ontroert, vaak (gratuit?) shockeert, altijd verrast en niemand -vriend noch vijand- onberoerd laat.

JN.

Nymph()maniac Part 1 (Denemarken-2013): in de Belgische bioscopen sinds 1 januari 2014.
Nymph()maniac Part 2 (Denemarken-2013): in de Belgische bioscopen vanaf 29 januari 2014.

Met: Charlotte Gainsbourg, Stellan Skarsgård, Stacy Martin, Shia LaBoeuf, Uma Thurman, Willem Dafoe, Christian Slater en Jamie Bell.

Genre: erotiek / psychologisch drama




vrijdag 12 augustus 2011

Op weg naar het einde

Melancholia  van Lars von Trier     ★★★



Tijdens het mislukte huwelijksfeest ter ere van het nieuwe echtpaar Justine (Kirsten Dunst) en Michael (Alexander Skarsgård) merkt de melancholische Justine een vreemde planeet op aan de hemel. Terwijl de planeet de aarde nadert, beginnen Justine, haar zuster Claire (Charlotte Gainsbourg) en diens man John (Kiefer Sutherland) zich af te vragen of het tot een fatale botsing met de planeet zal komen...


Beladen

Kirsten Dunst haalt het uiterste uit haar complexe rol van Justine, maar het scenario van Melancholia is wat te beladen voor een evenwichtig resultaat. Toch werd Dunst voor haar gevoelige vertolking van Justine uitgeroepen tot beste actrice op het voorbije Filmfestival van Cannes. 

Kirsten Dunst als de melancholische bruid Justine.

Charlotte Gainsbourg maakt minstens evenveel indruk als de angstige Claire. Ook Kiefer Sutherland acteert uitstekend als de rijke, flegmatieke John. Voor de bijrollen van John Hurt en Charlotte Rampling daarentegen, als de ouders van Justine en Claire, bood het scenario kennelijk te weinig ruimte om memorabele acteerprestaties neer te zetten.

Charlotte Gainsbourg en Kiefer Sutherland.

Apocalyps?

Melancholia (2011) is een nieuw, eigenzinnig psychologisch familiedrama over hoe mensen
 omgaan met crisissituaties. Geconfronteerd met de dreiging van een catastrofe die het einde van de wereld zou betekenen, reageren de drie protagonisten elk op hun eigen manier. De depressieve, fatalistische Justine lijkt zich te verzoenen met haar schijnbaar nakende dood. John rationaliseert en vertrouwt op de geruststellende voorspellingen van astronomen. Maar Claire is doodsbang voor het lot van haar zoontje.



Het eerste deel van de film focust op diverse subplots rond het huwelijk van Justine en Michael en komt daardoor wat onevenwichtig en verwarrend over. Maar naarmate het verhaal vordert, focust de Deense cultregisseur Lars von Trier letterlijk en figuurlijk op het naderende hemellichaam en de invloed die zijn dreigende, fascinerende aanwezigheid heeft op de hoofdpersonages. Terwijl een apocalyps stilaan onafwendbaar lijkt, zorgen de surrealistische, wondermooie fotografie en bevreemdende atmosfeer (denk aan de schilderijen van René Magritte en Paul Delvaux) voor een intense, emotionele finale...

JN.

Melancholia (Denemarken/Zweden/Frankrijk/Duitsland-2011): in de Belgische bioscopen sinds 10 augustus 2011.
Met: Kirsten Dunst, Charlotte Gainsbourg, Kiefer Sutherland, Alexander Skarsgård, John Hurt en Charlotte Rampling.

Genre: psychologisch familiedrama / sciencefiction

Klik op de oranje links voor:

- de trailer: Melancholia - trailer

- ons biografische portret van de regisseur: Lars von Trier. Enfant terrible van de Deense cinema









zondag 7 augustus 2011

Melancholia - trailer



(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op 720p voor hogere beeldkwaliteit)


Klik op de oranje links voor:

- onze recensie van Melancholia: Op weg naar het einde

- ons biografisch portret van de regisseur: Lars von Trier. Enfant terrible van de Deense cinema

Genre: psychologisch familiedrama / sciencefiction