Survival of the misfits

I Think We're Alone Now  van Reed Morano     ★★½

Del wandelt door de lege straten van zijn spookstadje.

Maak kennis met Del (gespeeld door Peter Dinklage): de enige overlevende in een Amerikaans dorp, waar alle andere bewoners stierven tijdens een mysterieuze, wereldwijde ramp. Del is een cynische en introverte misantroop, die zich niet druk maakt dat hij kennelijk de laatste mens op aarde is. Hij was voordien immers al gewend aan zijn eenzaamheid, omdat hij een dwerg is en zijn dorpsgenoten hem als een vreemde eend in de bijt bejegenden. Sinds hij nu ook letterlijk alleen is in zijn spookstadje, maakt Del er het beste van. Zo gaat hij vaak vissen en blijft hij als de voormalige plaatselijke bibliothecaris de dorpsbibliotheek op orde houden. Tussendoor schuimt hij de winkels en huizen van zijn dode dorpsgenoten af om voedsel, bruikbare laptops en batterijen te zoeken, er schoon te maken, de ontbindende lijken te ruimen en foto's te verzamelen voor zijn uitgebreide collectie van gedetailleerde In Memoriam-dossiers over de dode families. Het zijn niet alleen uitingen van Dels overlevingsinstinct, maar ook van zijn obsessieve drang naar orde, want naar eigen zeggen wil hij de chaos in het universum tot een minimum beperken. Kortom, Del voelt zich zoals de zanger in het nummer van de rockgroep R.E.M.: "It's the end of the world as we know it and I feel fine." 

Peter Dinklage als Del.

Dels stabiele routine wordt echter ontregeld wanneer in zijn spookstadje plots een meisje arriveert (gespeeld door Elle Fanning) die de apocalyps ook overleefde. Grace, zo heet de jongedame, is opgewekt, charmant en praatlustig. Dels tegenpool dus, die door hem niet als een saving Grace, maar veeleer als een stoorzender ervaren wordt...

Elle Fanning als Grace.

Geen melodrama

Met een filmtitel die ontleend is aan de gelijknamige liefdesliedjes uit 1967 en 1987 ("there doesn't seem to be anyone around / I think we're alone now / the beating of our hearts is the only sound"), is I Think We're Alone Now (2018) een nieuw post-apocalyptisch drama van de Amerikaanse cineaste Reed Morano over eenzaamheid en het verlangen naar aanvaarding in moeilijke omstandigheden. Dat wordt geïllustreerd door de titel van het boek waarin Grace een oude foto van zichzelf met haar intussen overleden ouders en vrijer bewaart: de beroemde roman Liefde in tijden van cholera uit 1985 van de Colombiaanse schrijver Gabriel García Márquez. Die boektitel suggereert ook dat de wereldwijde ramp waarvan sprake in I Think We're Alone Now misschien het gevolg was van een besmettelijk virus of kwaadaardige bacterie. 

Toch is deze film geen rampenfilm, noch een zwaarmoedig melodrama, dankzij fijne tragikomische momenten in het uitstekende eerste deel van de film. Zo zegt Grace tegen Del: "Has anyone ever told you you're kind of a weird guy." Waarop Del droogjes antwoordt: "Yeah, but they're all dead now." Later vertelt Grace een hilarische vuile grap over een vampier, die we hier niet verklappen. 

Soufflé

De dynamiek tussen de schijnbaar incompatibele misfits Del en Grace is boeiend. Peter Dinklage (beter bekend als het personage Tyrion Lannister in de razend populaire HBO-serie Game of Thrones) en Elle Fanning (bekend van haar rollen in o.m. Somewhere, Super 8, Maleficent, The Neon Demon en The Beguiled) geven in I Think We're Alone Now overtuigend gestalte aan hun tegengestelde personages. 

Maar ondanks de beloftevolle, mysterieuze setup van het scenario (geschreven door Mike Makowsky) en de goede vertolkingen van Dinklage en Fanning, zakt de film in het tweede deel stilaan als een soufflé in elkaar wegens een gebrek aan dramatische ontwikkelingen. Er is weliswaar een interessante plotwending die aanstuurt op een onthullende finale, maar ook die finale lost de hooggespannen verwachtingen niet helemaal in en wordt bovendien te snel afgehaspeld. Dit had spannender en opwindender gekund.

Gevoelig

Op filmtechnisch vlak valt I Think We're Alone Now op door het mooie, delicate camerawerk. Regisseuse Reed Morano stond zelf achter de camera. Zij bewees voordien reeds haar talent als cameravrouw en regisseuse van de eerste drie afleveringen in de bejubelde serie The Haindmaid's Tale. In I Think We're Alone Now koos Morano voor een gelijkaardige visuele stijl: vaak met zacht tegenlicht en weinig dieptescherpte. Dat zorgt voor een toepasselijke desolate, weemoedige en poëtische sfeer, die ons soms deed denken aan de gevoelige fotografie en atmosfeer in het existentiële drama Lost in Translation uit 2003 van Sofia Coppola en in het tragiromantisch sciencefictiondrama her uit 2013 van Spike Jonze (lees onze recensie van her hier en bekijk de trailer hier): ook films over eenzaamheid.

De oogstrelende fotografie in I Think We're Alone Now -let op de betoverende scène met het vuurwerk!- heeft echter ook letterlijk en figuurlijk een schaduwzijde: het veelvuldige gebruik van tegenlicht hult de ogen en gelaatsuitdrukkingen van de personages vaak in schaduwen, wat voor de kijker ten koste gaat van meer inzicht in de gedachten en emoties van de personages.

Op de vakkundige montage (door Madeleine Gavin) valt weinig aan te merken. Zo is er een knap gemonteerde scène waarin Grace door Dels mappen bladert en de foto's van de voormalige dorpsbewoners bekijkt terwijl op de klankband de verre, holle stemmen van de doden weerklinken als echo's uit het verleden.

Adam Taylor componeerde de sfeerversterkende muziek: vooral strijkers, piano en synthesizerklanken, die doorgaans niet te veel afleiden. Soms weerklinkt er een rock- of rapnummer waarnaar Del en/of Grace luisteren, bijvoorbeeld wanneer zij samen in Dels pickup truck zitten en Grace in slow motion begint te headbangen op een rocknummer, terwijl Del achter het stuur zit en zich ongetwijfeld afvraagt wat hij nu verder aanmoet met zijn prettig gestoorde passagier.

Gemiste kans

Conclusie: I Think We're Alone Now is een mooie en poëtische, maar uiteindelijk ook wat teleurstellende film, waarin scenarist Mike Makowsky en regisseuse Reed Morano de kans misten om meer te halen uit het narratieve potentieel van hun beloftevolle post-apocalyptische fabel.

JN.

I Think We're Alone Now (USA-2018): beschikbaar op dvd en blu-ray disc.

Met: Peter Dinklage, Elle Fanning, Paul Giamatti en Charlotte Gainsbourg.

Genre: psychosociaal drama / sciencefiction / mysterie

Klik op de oranje link voor de trailer: I Think We're Alone Now - trailer

I Think We're Alone Now - trailer

I Think We're Alone Now (2018) is nieuw, postapocalyptisch drama dat geregisseerd en gefotografeerd werd door de getalenteerde Amerikaanse cineaste en cameravrouw Reed Morano (die vorig jaar de drie eerste afleveringen van de bejubelde serie The Handmaid's Tale inblikte).  

De hoofdrollen in I Think We're Alone Now worden vertolkt door:

- Peter Dinklage, beter bekend als het personage Tyrion Lannister in de razend populaire HBO-serie Game of Thrones; 

- en Elle Fanning, bekend van o.m. haar rollen in Somewhere (lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier), Super 8 (lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier), Maleficent, The Neon Demon (lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier) en The Beguiled.  

Lees onze recensie van I Think We're Alone Now hier en bekijk de trailer hieronder: 

(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op "Ondertiteling" en "Engels" voor Engelstalige ondertitels, en op "Kwaliteit" en 720p of 1080p voor hogere beeldkwaliteit)

Genre: psychosociaal drama / sciencefiction / mysterie

Klik op de oranje link voor onze recensie van I Think We're Alone Now: Survival of the misfits

Een spitante zwarte komedie

Three Billboards Outside Ebbing, Missouri  van Martin McDonagh     ★★★★

Hoewel geen meesterwerk, want daarvoor doet deze nieuwe zwarte komedie soms iets te veel zijn best, is Three Billboards Outside Ebbing, Missouri in elk geval één van de meest geslaagde films van het jaar. Dat is vooral te danken aan het humoristische en verrassende scenario, de spitante dialogen, de meeslepende vertolkingen en de geloofwaardige mise-en-scène die de couleur locale van het fictieve Amerikaanse stadje Ebbing treffend tot leven wekt. 

Aan het eind van de film heb je als kijker het gevoel dat je de getroebleerde hoofdpersonages en hun biotoop beter begrijpt. Zo kom je tot de conclusie dat vooroordelen nergens goed voor zijn en dat je pas een genuanceerd oordeel over je buren kan vellen wanneer je de moeite genomen hebt om hen eerst wat beter te leren kennen.

De geest van de gebroeders Coen

Hoewel geschreven en geregisseerd door de Ierse cineast Martin McDonagh, waart in deze film de geest van het Amerikaanse duo Joel en Ethan Coen rond (die behoren tot onze favoriete regisseurs; lees ons biografische portret van de gebroeders Coen hier). Zo zorgde Carter Burwell, de huiscomponist van de Coens, voor de muziek in Three Billboards Outside Ebbing, Missouri en wordt de hoofdrol vertolkt door Frances McDormand, de echtgenote van Joel Coen. 

Frances McDormand als de verbitterde Mildred.

McDormand speelt het hoofdpersonage Mildred: een uit de echt gescheiden moeder die rouwt om haar vermoorde dochter. Mildred vertoont tot op zekere hoogte gelijkenis met het hoofdpersonage dat McDormand speelde in de briljante zwarte misdaadkomedie Fargo van de gebroeders Coen: ook een vastberaden vrouw met gezond verstand die zich niets laat wijsmaken. Met dat verschil dat McDormand in Fargo een beleefde, minzame en gelukkig getrouwde politiecommissaris speelde, terwijl zij in Three Billboards Outside Ebbing, Missouri een gescheiden, gedesillusioneerde en botte vrouw vertolkt die zich tégen de politie keert. Zo besluit Mildred om drie grote aanplakborden te huren, met opvallende affiches waarop zij scherpe kritiek geeft op de plaatselijke sheriff (gespeeld door Woody Harrelson) omdat de onbekende moordenaar van haar dochter nog steeds op vrije voeten is. 

Three Billboards Outside Ebbing, Missouri is bovendien een tragikomisch misdaadmysterie met hetzelfde soort van zwarte humor, snedige dialogen en onvoorspelbare plotwendingen als in de misdaadfilms Blood Simple, Raising Arizona, Miller's Crossing en Fargo van de gebroeders Coen. 

Eén tegen allen

Mildred neemt geen blad voor de mond in haar kritiek op de lokale politie, wat haar niet alleen in conflict brengt met de sheriff, maar ook met de racistische politieagent Dixon (Sam Rockwell) en met haar opvliegende ex-man Charlie (John Hawkes) die haar intussen heeft ingeruild voor zijn nieuwe, veel jongere vriendin Penelope (Samara Weaving). Omdat de sheriff terminale kanker heeft en desondanks bekritiseerd wordt door Mildred, begint de lokale bevolking zich stilaan tegen haar te keren...

Woody Harrelson en Frances McDormand.

Raak

Frances McDormand draagt deze film en zij doet dat met brio. Haar Mildred is, vanaf het eerste moment dat zij in beeld komt, een memorabel, tragikomisch personage: met één droge blik en een rake, vuilgebekte opmerking toont McDormand meteen dat Mildred een harde tante is, die weet wat ze wil en lak heeft aan wat anderen van haar denken. 

Toeval en noodzaak dragen er echter toe bij dat de verbitterde Mildred en haar 'vijanden' in het stadje elkaar stilaan in een ander licht beginnen te zien. Behalve een zwarte komedie, is Three Billboards Outside Ebbing, Missouri immers ook een psychosociaal drama, in de trant van The Chase van Arthur Penn uit 1966, over vooroordelen, bekrompenheid, roddels en de moeizame weg naar meer onderling begrip in een stadje waar iedereen op elkaars lip zit. Zo vraagt Mildred aan de dommige politieagent Dixon: "So how's it all going in the nigger-torturing business Dixon?" Dixons betweterige antwoord druipt van onbewuste ironie: "It's 'persons of color'-torturing business, these days, if you wanna know."

Naast McDormand, verdient ook de rest van de cast een pluim, met name Woody Harrelson in zijn gevoelige vertolking van de sheriff; Sam Rockwell als de onuitstaanbare redneck en moederskindje Dixon; Caleb Landry Jones als de jonge verhuurder van de aanplakborden; Peter Dinklage (bekend van de razend populaire tv-serie Game of Thrones) als de eenzame dwerg James; en Samara Weaving in haar grappige bijrolletje als de schijnbaar leeghoofdige Penelope, die zich afvraagt: "Which is the one with the horses: polio or polo?"

Sam Rockwell en Frances McDormand.

Samen met de verzorgde fotografie, degelijke montage, toepasselijke muziek, onverwachte plotwendingen en vooral de vaak hilarische dialogen, leveren de fijne acteerprestaties een heel onderhoudende film op.

Minpunten? Ach, dat regisseur McDonagh soms wat overdreef in zijn zelfgeschreven scenario kunnen we hem vergeven, want dit is tenslotte een zwarte komedie.  

JN.

Three Billboards Outside Ebbing, Missouri (Groot-Brittannië/USA-2017): in de bioscoop vanaf 10 januari 2018.

Met: Frances McDormand, Sam Rockwell, Woody Harrelson, Caleb Landry Jones, John Hawkes, Peter Dinklage en Samara Weaving.

Genre: zwarte komedie / psychosociaal drama / misdaadmysterie

Klik op de oranje link voor de trailer: Three Billboards Outside Ebbing, Missouri - trailer

Three Billboards Outside Ebbing, Missouri - trailer

Deze nieuwe zwarte komedie werd geschreven en geregisseerd door de Brit Martin McDonagh (die eerder In Bruges en Seven Psychopaths inblikte).

De hoofdrollen worden vertolkt door Frances McDormand, Sam Rockwell en Woody Harrelson.

(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op 720p of 1080p voor hogere beeldkwaliteit)

Klik op de oranje link voor onze recensie van Three Billboards Outside Ebbing, Missouri: Een spitante zwarte komedie

Genre: zwarte komedie / psychosociaal drama / misdaadmysterie