Robert Rodriguez interviewt Quentin Tarantino

(Klik op de playbutton en dan rechtsonder op 360p voor hogere beeldresolutie)


Genre: interview

Een Nieuw-Zeelandse vampierenparodie

What We Do in the Shadows  van Taika Waititi en Jemaine Clement     ★★★

Ruim 47 jaar na de heerlijke vampierenparodie The Fearless Vampire Killers uit 1967 van Roman Polanski (één van onze favoriete regisseurs), pakken de Nieuw-Zeelandse creatievelingen Taika Waititi en Jemaine Clement uit met What We Do in the Shadows (2014): een nieuwe horrorkomedie die het momenteel razend populaire vampierengenre op de korrel neemt. 

Mockumentary

Gefilmd in cinéma verité-stijl als een mockumentary (pseudodocumentaire), draait What We Do in the Shadows rond vier bevriende mannelijke vampiers die lid zijn van een geheim vampierengenootschap in Nieuw-Zeeland en gevolgd worden door een filmploeg voor een documentaire over het genootschap. 

Dead but delicious

De vier vampiers delen een oud huis in de Nieuw-Zeelandse hoofdstad Wellington. In de regio wonen blijkbaar nog ruim 60 andere vampiers. Hoe de vier heren daar beland zijn, zullen zij u zelf wel vertellen. Maar we willen hen toch even voorstellen:

Viago (gespeeld door co-scenarist en co-regisseur Taika Waititi): deze 17de-eeuwse dandy is 379 jaar oud, maar nog steeds een romanticus en pietje-precies.

Viago.

Vladislav (co-scenarist en co-regisseur Jemaine Clement): een 862 jaar oude en dus middeleeuwse vampier, met een perverse liefde voor martelpraktijken die hem de bijnaam "The Poker" (De Steker) opleverden. Met zijn gothic look, die hij omschrijft als "dead but delicious", lijkt hij op een kruising tussen rockzanger Nick Cave, diens collega Willy DeVille en de wrede middeleeuwse vorst Vlad Tepes ("de Spietser") Drăculea (die model stond voor de wereldberoemde vampier in Bram Stokers vaak verfilmde gothic brievenroman Dracula uit 1897). De aartsvijand van Vladislav is Het Beest.

Vladislav.

Petyr (Ben Fransham): met een leeftijd van ruim 8.000 jaar, is hij de oudste van het viertal. Hij slaapt in de kelder en lijkt op de akelige vampier Graaf Orlok in de visueel verbluffende en uiterst invloedrijke expressionistische horrorklassieker Nosferatu uit 1922 van de Duitse meestercineast F.W. Murnau (bekijk de hele film hier).

Petyr.

Deacon (Jonathan Brugh): 'slechts' 183 jaar oud en dus de benjamin van het gezelschap. Hij is de bad boy van het groepje en heeft al vijf jaar de afwas niet gedaan.

Deacon.

Maar wat doen zij als de zon is ondergegaan in Wellington? Wel, behalve potentiële slachtoffers lokken, wat hun kerntaak is al vampiers, kibbelen zij over huishoudelijke taken, gaan ze uit in discotheken om er bij voorkeur vrouwelijke maagden te verleiden, bevelen ze hun slaven en liggen ze overhoop met een roedel plaatselijke weerwolven. Ja, in Wellington wonen ook weerwolven, maar die zijn erg beleefd; het zijn geen "swearwolves". 

Makkelijk is het voor de vier vrienden echter niet om als vampiers door het leven te gaan in de 21ste eeuw. Liefdesverdriet, de vloek der onsterfelijkheid en eenzaamheid in de postmoderne samenleving eisen hun tol.

Prettig gestoord

Dankzij fijne grappen en dito special effects (die doen denken aan de inventieve visuele effecten in de satirische mockumentary Zelig van Woody Allen uit 1983), is What We Do in the Shadows een geslaagde horrorkomedie die de draak steekt met de tamme vampierenromantiek waar jongeren sinds het succes van The Twilight Saga graag mee dwepen. 

De humor in What We Do in the Shadows is soms subtiel -zo is de Kathedraal van de Wanhoop waar het jaarlijkse vampierenbal plaatsvindt in feite een sjofele bowlingzaal-, dan weer in your face: de immer bedachtzame Viago legt kranten op de grond om bloedvlekken op het tapijt te vermijden alvorens hij zijn tanden zet in de hals van een vrouwelijk slachtoffer, waarna hij per ongeluk in haar aorta bijt en zo toch een morsig bloedbad veroorzaakt. 

De satirische premisse van het scenario -vier prettig gestoorde vampiers delen een huis anno 2014- herinnert aan de familiale horrorkomedie The Addams Family en wordt in What We Do in the Shadows anderhalf uur uitgemolken, maar dankzij de pseudodocumentaire insteek in de lijn van mockumentaries zoals Zelig, C'est arrivé près de chez vous (één van onze favoriete films over seriemoorden; bekijk de hele film hier) en Troll Hunter (lees onze recensie hier en bekijk een filmfragment hier), de tragikomische en romantische ondertoon -ook aanwezig in Only Lovers Left Alive van Jim Jarmusch (bekijk de trailer hier)- de realistische hedendaagse setting (een komische variant op het bloedserieuze vampierendrama The Addiction van Abel Ferrara) blijft What We Do in the Shadows boeien.

Aan het eind van de film heb je als kijker echt het gevoel dat je deze vier minzame vampiers beter hebt leren kennen. Dat ze ook een beetje jouw vrienden zijn geworden. Je zou ze bijna willen opzoeken in hun huis. Weliswaar met een kruisje en wat knoflook rond je hals...  

JN.

What We Do in the Shadows (Nieuw-Zeeland-2014): in de Belgische bioscopen vanaf 4 februari 2015.

Met: Taika Waititi, Jemaine Clement, Jonathan Brugh, Cori Gonzalez-Macuer en Ben Fransham.

Genre: horrorkomedie

Klik op de oranje link voor de trailer: What We Do in the Shadows - trailer

Life of Brian - Monty Python - full movie

(Klik op de playbutton en dan rechtsonder op 480p, 720p of 1080p voor hogere beeldresolutie)


Genre: komedie 

Psychosociale horror

When Animals Dream  van Jonas Alexander Arnby     ★★½

De 16-jarige Marie (gespeeld door Sonia Suhl) woont samen met haar ouders in een vissersdorpje op een Deens eiland. Terwijl haar moeder (rol van Sonja Richter) lijdt aan een vreemde aandoening, wordt Marie gepest door enkele mannelijke collega’s op de werkvloer van haar nieuwe job in de plaatselijke visfabriek. Tot overmaat van ramp krijgt Marie dezelfde bizarre symptomen als haar moeder, waarbij zij zowel fysisch als mentaal een onrustwekkende transformatie ondergaat. Kan Marie's zorgzame vader (gespeeld door Lars Mikkelsen) zijn vrouw en dochter beschermen tegen de achterdochtige dorpelingen...?  

Sonia Suhl als Marie
en Lars Mikkelsen als haar vader.

De Schone en het Beest

Vanaf de sfeervolle begingeneriek is het meteen duidelijk dat When Animals Dream (originele Deense titel: Når dyrene drømmer) geen doorsnee horrorfilm is, maar tevens een psychosociaal coming-of-age-drama. Gelet op de zorgen, ontluikende seksualiteit en opgekropte frustraties van het tienermeisje Marie, lijkt haar verontrustende lichamelijke metamorfose symbool te staan voor de traumatische overgang naar volwassenheid in een claustrofobische dorpsgemeenschap waar haast niemand oog heeft voor haar innerlijke schoonheid. Ook haar moeder was het slachtoffer van traumatische ervaringen die een uitweg zoeken en zich als het ware veruitwendigd hebben in een gedaanteverwisseling. Omdat het bij beiden om een gelijkaardige gedaanteverwisseling gaat, speelt hier wellicht ook een erfelijke factor mee.  

Beklemmend

Sonia Suhl als Marie.

Op de cast valt weinig aan te merken. Zowel Sonia Suhl als Sonja Richter hebben de juiste, ambivalente uitstraling voor de onderhuidse dreiging van hun vrouwelijke personages. En Lars Mikkelsen overtuigt, zoals we van hem gewoon zijn, als de vaderfiguur. 

Sonja Richter als de moeder.

De finale van deze nieuwe Deense film, waarin debuterend regisseur Jonas Alexander Arnby het horrorregister opentrekt, lost de subtiel opgebouwde en daardoor hooggespannen verwachtingen echter niet helemaal in, waardoor dit mysterieuze gezinsdrama, hoewel badend in een beklemmende atmosfeer, uiteindelijk toch wat teleurstelt.

JN.

When Animals Dream aka Når dyrene drømmer (Denemarken-2014): in de Belgische bioscopen vanaf 18 februari 2015.

Met: Sonia Suhl, Lars Mikkelsen en Sonja Richter. 

Genre: horror / psychosociaal gezinsdrama / mysterie

Klik op de oranje link voor de trailer: When Animals Dream - trailer

De beste films van 

2014

Scarlett Johansson in Under the Skin.

                           

Met de jaarwende in zicht, vindt u hieronder onze persoonlijke selectie van het beste wat 2014 op filmvlak te bieden had. 

Beste film

1. Under the Skin van Jonathan Glazer.

Wij gaven 4,5 sterren aan dit bevreemdende en briljant in beeld gebrachte sciencefictionmysterie (een visueel meesterwerk) met Scarlett Johansson in de hoofdrol als een mysterieuze vrouw. Lees onze recensie hier, bekijk de trailer hier en een interview met regisseur Jonathan Glazer over zijn carrière hier.  

2. Enemy van Denis Villeneuve. Lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier. 

3. her van Spike Jonze. Lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier.

4. The Wolf of Wall Street van Martin Scorsese (één van onze favoriete regisseurs). Bekijk de trailer hier en lees ons biografische portret van regisseur Martin Scorsese uit 2013 hier.

5. Nightcrawler van Dan Gilroy. Lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier.

6. Ne me quitte pas van Sabine Lubbe Bakker en Niels van Koevorden. Lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier.

7. Blue Jasmine van Woody Allen. Lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier.

8. The Grand Budapest Hotel van Wes Anderson. Lees ons biografische portret van regisseur Wes Anderson uit februari 2014 hier.

9. The Rover van David Michôd. Lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier.

10. Gravity van Alfonso Cuarón. Lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier.

Beste acteur

1. Guy Pearce als het verbeten hoofdpersonage Eric in de dystopische road movie The Rover (zie hoger).

2. Jake Gyllenhaal als het hoofpersonage Lou in de psychosociale mediasatire en thriller Nightcrawler (zie hoger) en als het hoofdpersonage Adam alias Anthony in de psychologische mysteriethriller Enemy (zie hoger).

3. Jonah Hill als het personage Donnie Azoff in de biopic en zwarte komedie The Wolf of Wall Street (zie hoger) over de liederlijke geldwolf Jordan Belfort (titelrol van Leonardo DiCaprio).

Beste actrice

1. Cate Blanchett als het onfortuinlijke hoofdpersonage Jasmine in het tragikomische psychosociaal drama Blue Jasmine (zie hoger).

2. Lupita Nyong'o als de slavin Patsey in de aangrijpende biopic en historische slavenkroniek 12 Years a Slave van Steve McQueen. Lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier.

3. Scarlett Johansson als het mysterieuze vrouwelijke hoofpersonage in het sciencefictionmysterie Under the Skin en als de stem van het computerprogramma Samantha in de romantische tragikomedie her (zie hoger). Lees ons biografische portret van Scarlett Johansson uit april 2014 hier.

Beste regisseur

Denis Villeneuve met Enemy (zie hoger).

Beste scenario

her van Spike Jonze (zie hoger).

Beste camerawerk

1. Daniel Landin voor Under the Skin (zie hoger).

2. Emmanuel Lubezki voor Gravity (zie hoger). Lees ons biografische portret van cameraman Emmanuel Lubezki uit 2013 hier.

3. Robert Yeoman voor The Grand Budapest Hotel (zie hoger).  

Beste special effects

Gravity (zie hoger).

Beste mise-en-scène

The Grand Budapest Hotel (zie hoger).

Beste horrorfilm

Big Bad Wolves van Aharon Keshales en Navot Papushado. Lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier.

Beste documentaire

Ne me quitte pas (zie hoger).

Beste regiedebuut

Dan Gilroy met Nightcrawler (zie hoger).

Beste filmeinde

1. Enemy (zie hoger).

2. Ida van Pawel Pawlikowski. 

Joeri Naanai

Portret.

Joaquin Phoenix 

Menselijk al te menselijk

Twee jaar nadat de Amerikaanse topacteur Joaquin Phoenix (één van onze favoriete acteurs) in 2013 genomineerd werd voor een Oscar dankzij zijn fascinerende hoofdrol in het psychosociaal drama The Master (2012) van Paul Thomas Anderson, zal Phoenix vanaf 25 februari 2015 in de Belgische bioscopen te zien zijn in de nieuwe film van Anderson. Die nieuwe film heet Inherent Vice (2014), gebaseerd op de gelijknamige roman uit 2009 van de Amerikaanse schrijver Thomas Pynchon, en is een eigenzinnige neo noir misdaadkomedie waarin Phoenix een weed rokende privédetective vertolkt in de geflipte Amerikaanse grootstad Los Angeles in het begin van de jaren 70. Bekijk de trailer hier.

Joaquin Phoenix in Inherent Vice.

Lamme goedzak

Zowel Phoenix als Anderson hebben in hun respectievelijke carrières altijd hun eigen ding gedaan, zonder echt wakker te liggen van de trends in Hollywood. Dat is niet anders in Inherent Vice. De film ademt een aparte sfeer, die tot op zekere hoogte doet denken aan de uitstekende neo noir detectivekomedie The Big Lebowski van de gebroeders Coen uit 1998 (één van onze favoriete komedies, bekijk een filmfragment hier). Net zoals Jeff Bridges in zijn schitterende hoofdrol van het onnavolgbaar flegmatieke hoofdpersonage Jeffrey "the Dude" Lebowski in The Big Lebowski, speelt ook Phoenix in Inherent Vice een overjarige hippie en lamme goedzak die tegen wil en dank verwikkeld geraakt in allerlei onvoorspelbare toestanden.

Gevoelig

Het is niet de eerste keer dat Phoenix een personage speelt dat in situaties belandt die zijn petje te boven gaan. Reeds in 1995, toen hij slechts 20 was, vertolkte Phoenix in de uitstekende mediasatire en zwarte misdaadkomedie To Die For van Gus Van Sant een dommige en naïeve tiener die misbruikt wordt door een narcistische en manipulatieve tv-journaliste en femme fatale (glansrol van Nicole Kidman als het hoofdpersonage Suzanne Stone-Maretto; één van de beste movie villains aller tijden). 

In To Die For.

In het imposante en visueel verbluffende Romeinse epos Gladiator (2000) van Ridley Scott (één van onze favoriete historische drama's) schitterde Phoenix als de ambitieuze Romeinse keizerszoon Commodus (één van de beste movie villains aller tijden), maar ook als die boosdoener wist Phoenix toen te ontroeren met zijn menselijke-al-te-menselijke uitstraling. Dat leverde hem zijn eerste Oscarnominatie op. 

Als de Romeinse keizer Commodus in Gladiator.

Vijf jaar later won Phoenix een Golden Globe voor zijn hoofdrol in Walk the Line (2005) van James Mangold: een muzikale biopic over het turbulente leven van de beroemde Amerikaanse countryzanger Johnny Cash, waarvoor Phoenix alle liedjes zelf inzong. 

In The Master uit 2012 (lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier) speelde Phoenix alweer een getroebleerd personage: ditmaal een aan seks en alcohol verslaafde zonderling, waarvoor Phoenix zijn tweede Oscarnominatie kreeg. 

En ook in de schitterende romantische tragikomedie her van Spike Jonze uit 2013 (lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier) toonde Phoenix zich van zijn gevoelige kant in zijn mooie hoofdrol van een introverte, verlegen man die verliefd wordt op een computerprogramma.

In her.

De voorbije zomer stond de intussen 40-jarige Phoenix aan de zijde van actrice Emma Stone tijdens de opnames van een nieuwe komedie van Woody Allen. Hoe die film heet en wanneer hij uitkomt, weten we nog niet. Phoenix zou naar verluidt een filosofieprofessor vertolken die worstelt met een existentiële crisis en een relatie begint met één van zijn studentes.

Maar eerst even zien hoe pers en publiek reageren op zijn hoofdrol in Inherent Vice. 

JN.

Inherent Vice (USA-2014): in de Belgische bioscopen vanaf 25 februari 2015.

Met: Joaquin Phoenix, Josh Brolin, Katherine Waterston, Eric Roberts, Reese Witherspoon, Benicio Del Toro, Owen Wilson en Martin Short.

Genre: misdaad / tragikomedie / drama