NIEUWS! 

Scorsese en DiCaprio 

slaan handen in elkaar voor

The Devil in the White City

De Amerikaanse cineast Martin Scorsese heeft steracteur Leonardi DiCaprio gecast voor de hoofdrol in zijn nieuwe film The Devil in the White City naar de gelijknamige bestseller van de Amerikaanse schrijver Erik Larson. De film, die momenteel wordt voorbereid, is gebaseerd op historische feiten en vertelt het verbijsterende verhaal van de beruchte seriemoordenaar H.H. Holmes. 

Seriemoordenaar H.H. Holmes.

Het moordkasteel

In 1893 lokte Holmes tijdens de Wereldtentoonstelling in Chicago tientallen slachtoffers naar zijn hotel om ze daar op gruwelijke wijze te vermoorden. Tijdens zijn proces bekende Holmes dat hij 27 mensen had vermoord. Uit onderzoek blijkt echter dat hij veel meer slachtoffers maakte. Sommigen beweren zelfs dat hij zo'n tweehonderd doden op zijn geweten had. Zijn hotel kreeg de bijnaam 'het moordkasteel'. Holmes werd in 1896 opgehangen als straf voor zijn misdaden. 

Naar eigen zeggen voelde DiCaprio zich aangetrokken tot de rol van Holmes omdat de man, hoewel tot op heden gehuld in mysterie, ongetwijfeld erg charismatisch, intelligent en complex was. 

Een toenmalig krantenartikel over 'het moordkasteel' van H.H. Holmes.
(klik op de foto om ze te vergroten en nogmaals voor het maximale formaat)

Fetisjacteur

Dit is de zesde samenwerking tussen Scorsese en DiCaprio. Eerder vertolkte DiCaprio de hoofdrol in Gangs of New York (2002), The Aviator (2004), The Departed (2006), Shutter Island (2010) en The Wolf of Wall Street (2010). Met inbegrip van zijn engagement voor The Devil in the Wite City is DiCaprio nu al dertien jaar lang de nieuwe fetisjacteur van Scorsese. Voordien speelde Robert De Niro vaak de hoofdrol in de films van Scorsese.

De verleiding van het Kwaad

DiCaprio brak als tiener door met vertolkingen van goedaardige personages in films zoals This Boy's Life (1993) en What's Eating Gilbert Grape (1993). Ook de personages waarmee hij een wereldberoemde Hollywoodster werd, zoals Romeo in Romeo + Juliet (1996) en Jack in Titanic (1997), waren ideale schoonzonen. 

De voorbije jaren speelde DiCaprio ook meer complexe, duistere en soms zelfs ronduit kwaadaardige personages, zoals de racistische plantage-eigenaar Calvin Candie in Quentin Tarantino's flamboyante western Django Unchained (2012) en de frauderende, aan drugs verslaafde beurshandelaar Jordan Belfort in Scorsese's zwarte komedie The Wolf of Wall Street. Dit is echter de eerste keer dat pretty boy DiCaprio in de huid kruipt van een seriemoordenaar...

JN.

Cinefiele knipoogjes van Quentin Tarantino - compilatievideo

Als een zelfverklaarde filmmaniak verwerkt de Amerikaanse regisseur en wandelende filmencyclopedie Quentin Tarantino in zijn films graag verwijzingen naar het inspirerende werk van andere cineasten. Onderstaande compilatievideo geeft daarvan enkele frappante voorbeelden.

(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op 720p voor hogere beeldkwaliteit)


Genre: compilatie / making of

Robert Rodriguez interviewt Quentin Tarantino

(Klik op de playbutton en dan rechtsonder op 360p voor hogere beeldresolutie)


Genre: interview

NIEUWS!

Argo

wint Oscar voor Beste Film

 

2013

     

Ben Affleck was niet alleen de regisseur, maar ook een co-producent van Argo.

 

Afgelopen zondagnacht vond in het Dolby Theatre in Hollywood de 85ste editie plaats van de jaarlijkse Oscaruitreiking door de Academy of Motion Pictures Arts and Sciences. 

De grootste verrassing van de avond was wellicht dat het historisch presidentsdrama Lincoln van Hollywoodveteraan Steven Spielberg (één van onze favoriete regisseurs) slechts twee van zijn dozijn Oscarnominaties kon verzilveren, terwijl Argo de Oscar voor beste film wegkaapte hoewel deze politieke thriller slechts de derde langspeelfilm is van de Amerikaanse acteur Ben Affleck sinds hij zich ook als regisseur achter de camera waagt.

De meeste Oscars gingen naar het avontuurlijk overlevingsdrama Life of Pi van Ang Lee, dat vier beeldjes kreeg: voor beste regie, beste camerawerk, beste muziek en beste visuele effecten. Bekijk de trailer hier.

Het Franstalige ouderdomsdrama Amour van de Oostenrijkse cineast Michael Haneke won, zoals verwacht, de Oscar voor beste anderstalige film. 

De Belgische kortfilm Dood van een schaduw daarentegen (met de Antwerpse acteur Matthias Schoenaerts in de hoofdrol) kon zijn Oscarnominatie niét verzilveren.   

 

Hieronder vindt u per categorie telkens de Oscarwinnaar, gevolg door de genomineerden die uit de boot vielen. En helemaal onderaan kunt u links aanklikken naar onze recensies van de films die wij al gezien en besproken hebben.

Beste film

Argo van Ben Affleck

- Lincoln van Steven Spielberg

- Silver Linings Playbook van David O. Russell

- Les Misérables van Tom Hooper

- Life of Pi van Ang Lee

- Django Unchained van Quentin Tarantino

- Zero Dark Thirty van Kathryn Bigelow

- Amour van Michael Haneke

- Beasts of the Southern Wild van Benh Zeitlin

Beste acteur

Daniel Day-Lewis in Lincoln

- Denzel Washington in Flight

- Hugh Jackman in Les misérables

- Joaquin Phoenix in The Master

- Bradley Cooper in Silver Linings Playbook

 

Beste actrice

Jennifer Lawrence in Silver Linings Playbook 

- Emmanuelle Riva in Amour

- Jessica Chastain in Zero Dark Thirty

- Naomi Watts in The Impossible

- Quvenzhané Wallis in Beasts of the Southern Wild

Beste regisseur

Ang Lee voor Life of Pi

- Steven Spielberg voor Lincoln

- Michael Haneke voor Amour

- David O. Russell voor Silver Linings Playbook

- Benh Zeitlin voor Beasts of the Southern Wild

Beste mannelijke bijrol

Christoph Waltz in Django unchained

- Robert De Niro in Silver Linings Playbook

- Philip Seymour Hoffmann in The Master

- Alan Arkin in Argo

- Tommy Lee Jones in Lincoln

Beste vrouwelijke bijrol

Anne Hathaway in Les Misérables

- Sally Field in Lincoln

- Helen Hunt in The Sessions

- Amy Adams in The Master

- Jacki Weaver in Silver Linings Playbook

Beste anderstalige film 

Amour van Michael Haneke 

- Rebelle van Kim Nguyn

- No van Pablo Larraín

- A Royal Affair van Nikolaj Arcel

- Kon-Tiki van Joachim Rønning en Espen Sandberg

Beste scenario

Quentin Tarantino voor Django Unchained

- Michael Haneke voor Amour

- John Gatins voor Flight

- Wes Anderson en Roman Coppola voor Moonrise Kingdom

- Mark Boal voor Zero Dark Thirty

Beste bewerkte scenario

Chris Terrio voor Argo

- Benh Zeitlin en Lucy Alibar voor Beasts of the Southern Wild

- David Magee voor Life of Pi

- Tony Kushner voor Lincoln

- David O. Russell voor Silver Linings Playbook

Beste animatiefilm

Brave van Mark Andrews, Brenda Chapman en Steve Purcell

- Frankenweenie van Tim Burton

- ParaNorman van Chris Butler en Sam Fell

- The Pirates! Bands of Misfits van Peter Lord en Jeff Newitt

- Wreck-it Ralph van Rich Moore

Beste documentaire

Searching for Sugar Man van Malik Bendjelloul

- 5 Broken Cameras van Emad Burnat en Guy Davidi

- The Gatekeepers van Dror Moreh

- How to Survive a Plague van David France 

- The Invisible War van Kirby Dick

Beste kortfilm

Curfew van Shawn Christensen

- Asad van Brian Buckley

- Buzkashi Boys van Sam French

- Dood van een schaduw van Tom Van Avermaet 

- Henry van Yan England

Beste camerawerk

Claudio Miranda voor Life of Pi

- Seamus McGarvey voor Anna Karenina

- Robert Richardson voor Django Unchained 

- Janusz Kaminski voor Lincoln

- Roger Deakins voor Skyfall

Beste montage

William Goldenberg voor Argo

- Tim Squyres voor Life of Pi 

- Michael Kahn voor Lincoln 

- Jay Cassidy en Crispin Struthers voor Silver Linings Playbook

- William Goldenberg en Dylan Tichenor voor Zero Dark Thirty

Beste muziek

Mychael Danna voor Life of Pi

- Dario Marianelli voor Anna Karenina

- Alexandre Desplat voor Argo

- John Williams voor Lincoln

- Thomas Newman voor Skyfall

Beste art direction

Rick Carter en Jim Erickson voor Lincoln

- Sarah Greenwood en Katie Spencer voor Anna Karenina

- Dan Hennah, Ra Vincent en Simon Bright voor The Hobbit: An Unexpected Journey

- Eve Stewart en Anna Lynch-Robinson voor Les Misérables

- David Gropman en Anna Pinnock voor Life of Pi

Beste kostuums

Jacqueline Durran voor Anna Karenina

- Paco Delgado voor Les Misérables

- Joanna Johnston voor Lincoln

- Eiko Ishioka voor Mirror Mirror

- Colleen Atwood voor Snow White and the Huntsman

Beste make-up en kapsels

Lisa Westcott en Julie Dartnell voor Les Misérables

- Howard Berger, Peter Montagna en Martin Samuel voor Hitchcock

- Peter Swords King, Rick Findlater en Tami Lane voor The Hobbit: An Unexpected Journey

Beste visuele effecten

Bill Westenhofer, Guillaume Rocheron, Erik-Jan De Boer en Donald R. Elliott voor Life of Pi

- Janek Sirrs, Jeff White, Guy Williams en Dan Sudick voor The Avengers

- Joe Letteri, Eric Saindon, David Clayton en R. Christopher White voor The Hobbit: An Unexpected Journey

- Richard Stammers, Trevor Wood, Charley Henley en Martin Hill voor Prometheus

- Cedric Nicolas-Troyan, Philip Brennan, Neil Corbould en Michael Dawson voor Snow White and the Huntsman

Beste lied

Skyfall van Adele en Paul Epworth in Skyfall 

- Before My Time van J. Ralph in Chasing Ice 

- Suddenly van Alain Boublil, Claude-Michel Schönberg en Herbert Kretzmer in Les Misérables

- Pi's Lullaby van Mychael Danna en Bombay Jayshree in Life of Pi 

- Everybody Needs a Best Friend van Walter Murphy en Seth MacFarlane in Ted

Beste geluidsmontage

Per Hallberg en Karen Baker Landers voor Skyfall

- Erik Aadahl en Ethan Van der Ryn voor Argo

- Wylie Stateman voor Django Unchained

- Paul N.J. Ottosson voor Zero Dark Thirty

- Eugene Gearty en Philip Stockton voor Life of Pi

Beste geluidsmixage

Andy Nelson, Mark Paterson en Simon Haye voor Les Misérables

- John Reitz, Gregg Rudloff en Jose Antonio Garcia voor Argo

- Ron Bartlett, D.M. Hemphill en Drew Kunin voor Life of Pi 

- Andy Nelson, Gary Rydstrom en Ronald Judkins voor Lincoln

- Scott Millan, Greg P. Russell en Stuart Wilson voor Skyfall

Beste korte documentaire

Inocente van Sean Fine en Andrea Nix

- Kings Point van Sari Gilman

- Mondays at Racine van Cynthia Wade

- Open Heart van Kief Davidson

- Redemption van Jon Alpert en Matthew O'Neill

Beste korte animatiefilm

Paperman van John Kahrs

- Adam and Dog van Minkyu Lee

- Fresh Guacamole van PES

- Head Over Heels van Timothy Reckart

- The Simpsons: The Longest Daycare van David Silverman

Joeri Naanai

Klik op de oranje links voor onze recensies van:

- Silver Linings Playbook: Elke wolk heeft een zilveren randje

- Django Unchained: Met bloed bespat katoen

- Beasts of the Southern Wild: Een dijk van een dochter 

- Flight: Hoge toppen, diepe dalen

- The Sessions: Sexual healing

- Anna Karenina: Romantische illusies

- The Hobbit: An Unexpected Journey: An Unexpected Disappointment?

- Prometheus: Indrukwekkende Alien-prequel lost verwachting deels in

- Ted: Ongelikte beer

- The Master: Portret van een getormenteerde ziel

- Kon-Tiki: In het kielzog van Thor Heyerdahl

Met bloed bespat katoen

Django Unchained  van Quentin Tarantino     ★★★½

Hoewel geen meesterwerk zoals Reservoir Dogs (1992), Pulp Fiction (1994), Jackie Brown (1997) en Kill Bill 1 en 2 (2003-2004), die alle behoren tot onze favoriete films, is Django Unchained (2012), de nieuwe film van de Amerikaanse cineast Quentin Tarantino, niettemin een meeslepende brok cinema.

Van slaaf tot premiejager

De begingeneriek van Django Unchained maakt meteen duidelijk dat Tarantino (één van onze favoriete regisseurs) deze keer één van zijn favoriete subgenres -de spaghettiwestern- onder handen neemt: terwijl het melodramatische nummer Django van Luis Bacalov en Rocky Roberts weerklinkt (ontleend aan de gelijknamige spaghettiwestern van Sergio Corbucci uit 1966) en bloedrode opening credits verschijnen, zien we een groepje geketende zwarte slaven door het robuuste, zonovergoten Texaanse landschap strompelen. We schrijven het jaar des Heeren 1858: twee jaar vóór het begin van de Amerikaanse Burgeroorlog, die pas jaren later (nadat de noordelijke Yankees de oorlog wonnen) een officieel einde zou maken aan ruim twee eeuwen van mensonterende slavernij in de Nieuwe Wereld.

Christoph Waltz als dokter Schultz.

Onder bewaking van twee gewapende slavenhandelaars, bereiken de slaven 's nachts een bos, waar uit de duisternis plots een paard met wagen opduiken. Op het dak van de wagen is een grote, wobbelende tand gemonteerd. De wagen behoort toe aan ene dokter King Shultz (glansrol van Christoph Waltz): een voormalige tandarts van Duitse komaf, die nu zijn brood verdient als premiejager. Schultz bevrijdt de slaven, onder wie de titelheld Django (gespeeld door Jamie Foxx), omdat Django drie mannen kan identificeren waarvoor Schultz een arrestatiebevel heeft. In ruil voor Django's hulp, belooft Schultz dat hij Django op zijn beurt zal helpen om diens vrouw Broomhilda von Shaft (Kerry Washington) te redden uit de klauwen van de gewetenloze plantagehouder en slavenmeester Calvin Candie (gespeeld door Leonardo DiCaprio). 

En zo beginnen Shultz en Django als een onwaarschijnlijk duo premiejagers aan een even hilarisch als gewelddadig avontuur dat hen voert naar ongastvrije westernstadjes en rijke plantages, waar zwarten "niggers" heten en slechter behandeld worden dan huisdieren...

Jamie Foxx als Django.

Tarantinesk

Django Unchained (bekijk de trailer hier) is een meeslepende western-road movie, waarin Tarantino compromisloze kritiek levert op het systematische, uiterst repressieve racisme dat de geschiedenis van Amerika doortrekt als een nog niet opgedroogd bloedspoor. Maar Tarantino zou Tarantino niet zijn, mocht hij dit zwaar beladen historisch thema niet op zijn eigen, onnavolgbare manier uitgewerkt hebben. Hoewel hij deze keer geen non-lineaire montage gebruikt (behalve enkele flashbacks) en hij de queeste van Django en Schultz goeddeels in chronologische volgorde ontvouwt, barst Django Unchained naar goede Tarantineske gewoonte van:

- zwarte humor (zoals Jamie Foxx in een kitscherig, knalblauw lakeipak);

- enkele hilarische dialogen (bv. wanneer de leden van de Ku Klux Klan klagen dat zij niets kunnen zien door de gaten van hun witte kappen);

- brutaal geweld;

- tal van cinefiele verwijzingen, deze keer vooral naar de spaghettiwesterns van Corbucci en van Sergio Leone (ook één van onze favoriete regisseurs) en naar de blaxploitation-films uit de jaren 70;

-  en een gedurfde soundtrack (rapmuziek in een western!), die echter minder memorabel is dan we van Tarantino gewoon zijn.

Odysseus in de Far West

Tarantino overwoog aanvankelijk om Will Smith te casten voor de titelrol van Django, maar koos uiteindelijk voor Jamie Foxx. Deze laatste heeft weliswaar minder star power dan Smith, maar Foxx is een uitstekende acteur en zijn zwijgzame ernst als Django wérkt. 

Kerry Washington kreeg weinig dialooglijnen in haar bijrol van de onfortuinlijke slavin Broomhilda, maar haar expressieve mimiek en dito lichaamstaal spreken boekdelen, vooral tijdens de dramatische en doorleefd vertolkte flashback waarin zij van de zweep krijgt. 

Kerry Washington als Broomhilda.

De immer coole Don Johnson schittert in zijn bijrolletje van de dandyeske plantagehouder Big Daddy, die zijn hoofd breekt over de 'gepaste' manier waarop Django zou bejegend moeten worden en besluit dat een bevrijde slaaf zoals Django weliswaar geen "nigger" stricto sensu meer is, maar toch ook niet meer égards te beurt mag vallen dan een mentaal gehandicapte blanke.

Don Johnson als Big Daddy.

 

Leonardo DiCaprio overacteert in zijn poging om de boosaardigheid van Calvin Candie uit te drukken, maar spijts zijn inzet geloofden wij hem niet echt. 

Leonardo DiCaprio als Calvin Candie.

Samuel L. Jackson is dan weer briljant in zijn verontrustende vertolking van Calvin Candie's zwarte rechterhand Stephen: de incarnatie van een opportunistische Uncle Tom, die jaloers is op de bevrijde, zelfzekere Django en verraadt pleegt aan zijn eigen ras. 

Samuel L. Jackson als Stephen.

De Italiaanse acteur Franco Nero, die de titelrol speelde in Corbucci's Django, is even te zien als een gokker die geld inzet op een bloederig 'Mandingo-gevecht' tussen twee slaven. Zulke georganiseerde slavengevechten op de dood hebben in werkelijkheid overigens wellicht zelden of nooit plaatsgevonden, omdat een dode slaaf niets meer opbrengt, en zijn een verzinsel van Tarantino. 

Ook Tarantino zelf verschijnt even in beeld als een slavenhandelaar met Australische tongval, die op een wel erg spectaculaire manier aan zijn einde komt...

Het meest hebben wij echter genoten van Christoph Waltz als de mondige dokter Schultz: een bijzonder spitsvondig, bijna sprookjesachtig personage, dat zich als een soort van moderne Odysseus telkens weer uit de meest hachelijke situaties weet te redden door zijn tegenstanders onder tafel te praten. Waltz hoefde in de hogervermelde nachtelijke sequentie in het bos zijn paard maar voor te stellen -"This is my horse, Fritz"- en we wisten al dat Waltz weer de show zou stelen, net  als in Tarantino's Inglourious Basterds (2009) en in Roman Polanski's Carnage uit 2011 (lees onze recensie van Carnage hier en bekijk de trailer hier).

Wij vinden Django Unchained beter dan Tarantino's wisselvallige road action-seriemoordenthriller Death Proof (2007) en ook beter dan zijn overschatte oorlogsfilm Inglourious Basterds (2009). Anderzijds beklijft deze flamboyante western minder dan de eerste vijf films van Tarantino (Reservoir Dogs, Pulp Fiction, Jackie Brown en Kill Bill 1 en 2). Dat ligt vooral aan de tweede helft van Django Unchained, waarin het psychologische steekspel met Calvin Candie wat langdradig uitvalt en waarin DiCaprio soms te veel zijn best doet als dat personage. Misschien moest Tarantino wennen aan het feit dat hij in de montagekamer iemand anders aan zijn zijde had dan zijn vaste partner in crime Sally Menke, die vóór haar overlijden in 2010 al zijn films monteerde.

Taboedoorbrekend

Op visueel vlak trakteert Tarantino ons in Django Unchained op een geloofwaardige mise-en-scène in onder meer modderige straten en rond somptueuze plantagepaleisjes, een geslaagde kostumering (van gescheurde lompen tot zijden jurken) en mooie landschappen. 

Naast de sfeervolle nachtelijke openingssequentie in het bos en enkele wide shots die herinneren aan de mooie sneeuwlandschappen in de spaghettiwestern The Great Silence (1968) van Corbucci of aan shots met betoverend tegenlicht in de tragiromantische Technicolor-western Duel in the Sun (1946) van King Vidor (één van onze favoriete westerns; bekijk de hele film hier), is er in Django Unchained onder meer één iconisch shot in deze Tarantineske visie op de gruwelen van de slavernij dat in ons geheugen gegrift zal blijven: de met bloed bespatte witte zaadbollen van een rij katoenplanten. Iconisch, want dat beeld herinnert ons aan datgene waar het in de slavernij natuurlijk allemaal om draaide: geld. Katoen fungeerde destijds immers als 'wit goud' en werd onder tirannieke dwang geplukt door talloze anonieme zwarte slaven, wier bloed, zweet en tranen generaties lang vloeiden ter verrijking van een gewetenloze blanke elite waarvan de opvolgers er tot op heden de vruchten van plukken (pun intented). Een blanke elite die sinds de afschaffing van de slavernij niet graag herinnerd wordt aan de verwerpelijke historische wortels van Amerika's welvaart en die in de 20ste en 21ste eeuw liever met een wijde boog omheen dit pikdonkere hoofdstuk uit de Amerikaanse geschiedenis bleef lopen. Vandaar dat slavernij ook in Hollywood -de droomfabriek bij uitstek van de elite- altijd een taboe bleef. Maar dat was buiten Tarantino gerekend...

JN.

Django Unchained (USA-2012): in de Belgische bioscopen sinds 16 januari 2013.

Met: Jamie Foxx, Christoph Waltz, Leonardo DiCaprio, Samuel L. Jackson, Kerry Washington en Don Johnson.

Genre: western / avontuur / historisch drama / road movie

Klik op de oranje links voor:

- de trailer: Django Unchained - trailer

- nieuws: Uitkijken naar de nieuwe Tarantino

- een achtergrondartikel: Onze favoriete regisseurs: Top 20

Regisseur Quentin Tarantino bereidt een shot voor op de set van Django Unchained.

NIEUWS!

TARANTINO XX

                                    

De ultieme verzamelbox voor Tarantino-fans

 

Naast de nakende release van Django Unchained (die nieuwe film van de Amerikaanse cineast Quentin Tarantino komt op 16 januari in de Belgische zalen), hebben Tarantino-fans nog een reden om zich in hun handen te wrijven: naar aanleiding van de 20ste verjaardag van Tarantino's filmcarrière, ligt vanaf vandaag de nieuwe verzamelbox Tarantino XX in de winkelrekken. Met de dvd's of blu-ray discs van al zijn films (behalve Django Unchained) én ruim 8 uur aan nooit eerder vertoond bonusmateriaal is deze box het ultieme collector's item voor cinefielen. 

 

Tarantino XX bevat dus alle door Tarantino zelf geregisseerde films -Reservoir Dogs, Pulp Fiction, Jackie Brown, Kill Bill 1 & 2, Death Proof en Inglourious Basterds-, alsook het door Tony Scott geregisseerde romantisch misdaaddrama True Romance omdat Tarantino het scenario schreef.

 

De boeiende extra's omvatten onder meer interviews, de featurette Critics Corner: The Films of Quentin Tarantino en verschillende trailers van Tarantino's nieuwe western Django Unchained.

 

Joeri Naanai

 

Tarantino XX: beschikbaar op dvd en blu-ray disc vanaf 5 december 2012.

 

Klik op de oranje link voor eerder nieuws: Uitkijken naar de nieuwe Tarantino - Django Unchained

NIEUWS!

Uitkijken naar de nieuwe film van
 Tarantino
        

Django Unchained 

Naast The Hobbit: An Unexpected Journey van Peter Jackson (lees onze recensie hier) en The Master van Paul Thomas Anderson (lees onze recensie hier), is er geen enkele film waar de meeste cinefielen momenteel zo naar uitkijken dan naar Django Unchained: de nieuwe film van de Amerikaanse cineast Quentin Tarantino (lees onze recensie hier). Op Kerstdag gaat deze flamboyante western in première in de VS en Canada. En vanaf 16 januari komt de film ook bij ons in roulatie.

Avontuur

Django Unchained volgt de avonturen van de zwarte slaaf Django, gespeeld door Jamie Foxx, die bevrijd wordt door de Duitse premiejager en voormalige tandarts Dr. King Schultz, vertolkt door Christoph Waltz. Samen proberen ze Django's vrouw Broomhilda von Shaft, gespeeld door Kerry Washington, te redden uit de klauwen van de gewetenloze plantage-eigenaar en slavenmeester Calvin Candie, vertolkt door Leonardo DiCaprio.

Jamie Foxx als de bevrijde slaaf Django.

De rest van de cast bestaat uit o.a. Samuel L. Jackson, Don Johnson, Jonah Hill en Franco Nero. Deze laatste vertolkte overigens de titelrol in Sergio Corbucci's invloedrijke spaghettiwestern Django uit 1966, waardoor Tarantino zich liet inspireren voor Django Unchained.

Leonardo DiCaprio als de gewetenloze slavenmeester Calvin Candie.

Wonder boy

Het ongeduld van de fans van Tarantino ligt voor de hand: deze 49-jarige wonder boy van de Amerikaanse cinema heeft immers de reputatie van een briljante genrevernieuwer. Met zijn hommages aan cultfilms en zijn eigen onnavolgbare, originele stijl, vindt Tarantino elk genre dat hij onder handen neemt opnieuw uit.

In zijn ijzersterke regiedebuut Reservoir Dogs (1992), één van onze favoriete films, gaf Tarantino een stevig adrenalineshot aan het genre van de heist film (kraakfilm) en liet hij het publiek voor de eerste keer kennismaken met zijn unieke, Tarantineske combinatie van zwarte humor, extreem geweld, naturalistische dialogen, non-lineaire montage en een fantastische soundtrack met vintage pop- en rocknummers.

Reservoir Dogs: volgens ons het sterkste regiedebuut sinds Citizen Kane van Orson Welles.

Twee jaar later, in 1994, volgde Tarantino's Pulp Fiction, ook één van onze favoriete films: een briljant gemonteerde, even grappige als gewelddadige misdaadmozaïek die de carrière van John Travolta uit het slop haalde en ook van Samuel L. Jackson een wereldster maakte. 

Jackie Brown (1997), een beklijvend misdaaddrama met de zwarte actrice Pam Grier in de boeiende titelrol en ook één van onze favoriete films, was Tarantino's eerbetoon aan de blaxploitation films uit de jaren 70. 

Voor zijn tweedelige, wervelende wraakepos Kill Bill (2003-2004), dat behoort tot onze favoriete road movies en  onze favoriete films tout court, liet Tarantino zich inspireren door onder meer Aziatische krijgskunstenfilms, manga en anime. 

In 2007 volgde Death Proof: Tarantino's road action-thriller over een moordlustige stuntrijder. 

In 2009 voltooide Tarantino met Inglourious Basterds zijn eigen versie van oorlogsfilms als Dirty Dozen.

En in Django Unchained  brengt hij dus zijn creatieve hommage aan de Italiaanse spaghettiwesterns uit de jaren 60.

JN.

Django Unchained (USA-2012): in de bioscoop vanaf 16 januari 2012.

Met: Jamie Foxx, Christoph Waltz, Leonardo DiCaprio, Samuel L. Jackson, Kerry Washington en Don Johnson.

Genre: western / avontuur / historisch drama

Klik op de oranje links voor:

- onze recensie van Django Unchained: Met bloed bespat katoen

- de trailer: Django Unchained - trailer

- ander nieuws: Tarantino XX - De ultieme verzamelbox voor Tarantino-fans

Quentin Tarantino op de set van Django Unchained.