Van welke films hield Martin Scorsese in 1978?

 

De Amerikaanse meestercineast Martin Scorsese (één van onze favoriete regisseurs; lees ons biografische portret van Scorsese uit 2013 hier) was in september 1978 slechts 35 jaar en publiceerde destijds in het New Yorkse filmmagazine Film Comment een lijst met films waarvan hij toen hield, spijts hun gebeurlijke gebreken. Die films beschouwde hij naar eigen zeggen als inspirerende "guilty pleasures". De redenen die Scorsese daarbij opgaf, kan u in zijn oorspronkelijke artikel voor Film Comment hier lezen. Zijn toenmalige lijst vindt u ook hieronder:    

Guilty Pleasures

van 

Martin Scorsese

in september 1978

in volgorde van hun vermelding

Spektakelfilms

- het historisch drama Land of the Pharaohs uit 1955 van Howard Hawks

- het historisch drama Khartoum uit 1966 van Basil Dearden 

- het visueel verbluffend Bijbels drama The Ten Commandments uit 1956 van Cecil B. De Mille

- de tragiromantische familiekroniek Giant uit 1956 van George Stevens

- het historisch drama The Silver Chalice uit 1954 van Victor Saville

Oorlogsfilms

- het oorlogsdrama Hell’s Angels uit 1930 van Howard Hughes, Edmund Goulding en James Whale

- de oorlogsthriller The Counterfeit Traitor uit 1962 van George Seaton

- het oorlogsavontuur Play Dirty uit 1969 van André de Toth

- het oorlogsdrama Twelve O’ Clock High uit 1949 van Henry King

- het oorlogsdrama In Harm’s Way uit 1965 van Otto Preminger

Musicals en komedies

- de romantische musical Lady in the Dark uit 1944 van Mitchell Leisen

- de romantische muzikale komedie My Dream Is Yours uit 1949 van Michael Curtiz en Fritz Freleng

- de muzikale film noir The Man I Love uit 1946 van Raoul Walsh

- de muzikale tragikomedie Always Leave Them Laughing uit 1949 van Roy Del Ruth

- de avontuurlijke muzikale komedie The Road to Zanzibar uit 1941 van Victor Schertzinger

-  de romantische muzikale komedie Blue Skies uit 1946 van Stuart Heisler en Mark Sandrich

- de avontuurlijke romantische komedie Lost in a Harem uit 1944 van Charles Riesner

- de sciencefictionkomedie Abbott and Costello Go To Mars uit 1953 van Charles Lamont

Horrorfilms

- de 3D-horrorfilm House of Wax uit 1953 van  André de Toth

- het paranormale horrormysterie The Uninvited uit 1944 van Lewis Allen

- de horrorfilm Frankenstein Created Woman uit 1967 van Terence Fisher

- de horrorsequel Exorcist II: The Heretic uit 1977 van John Boorman

Westerns

- de tragiromantische wraakwestern One-Eyed Jacks uit 1961 van Marlon Brando (één van onze favoriete westerns; bekijk de hele film hier)

Films over stoere kerels

- de film noir I Walk Alone uit 1947 van Byron Haskin

- het film noir-misdaadmysterie Night and the City uit 1950 van Jules Dassin

- het psychosociaal drama Station Six—Sahara uit 1963 van Seth Holt

- het avontuurlijke actiedrama Dark of the Sun uit 1968 van Jack Cardiff

- het documentaire misdaaddrama Guns Don’t Argue uit 1957 van Richard C. Kahn en Bil Karn

- het film noir-misdaaddrama Murder by Contract uit 1958 van Irving Lerner

Biopics

- de historische biopic The Magic Box uit 1951 van John Boulting

Joeri Naanai

De ondergang van Alexandrië

Agora  van Alejandro Amenábar     ★★

Agora is een historisch drama uit 2009 dat zich afspeelt in de Egyptische stad Alexandrië ten tijde van de Romeinse bezetting aan het eind van de 4de eeuw na Christus. Hypatia (gebaseerd op het echte historisch personage en ingetogen vertolkt door de Engelse actrice Rachel Weisz) is een briljante Griekse filosofe, wiskundige en sterrenkundige, die lesgeeft aan de neoplatoonse school in de wereldberoemde bibliotheek van Alexandrië. Tot haar leerlingen behoren zowel heidense polytheïsten als joden en christenen. Terwijl Hypatia op het punt staat te ontdekken dat de aarde niet het middelpunt van de kosmos is en het oude Ptolemaeïsche wereldbeeld dus niet klopt, komen de religieuze groepen in de stad in conflict met elkaar. De bibliotheek wordt belegerd en Hypatia begint te vrezen voor haar leven...

Rachel Weisz als Hypatia
en Michael Lonsdale als haar vader.

Mentale mozaïek

Net als in zijn eerdere films The Others (2001) en Mar adentro (2004), focust de Chileens-Spaanse regisseur Alejandro Amenábar in Agora vooral op wat de personages denken en voelen. Dat levert een boeiende mozaïek op van de psychosociale processen die mee aan de basis kunnen gelegen hebben van de historische omwentelingen die in Agora centraal staan.

Liefde in tijden van oorlog

Behalve haar leerling Orestes (Oscar Isaac), wordt ook Hypatia's slaaf Davus (Max Minghella) verliefd op haar. Uiteindelijk zullen beide jongemannen moeten kiezen tussen hun eigen idealen en hun liefde voor Hypatia. Hoewel dat romantische motief in Agora niet voldoende tot zijn recht komt, zorgt regisseur en co-scenarist Amenábar toch voor een ontroerend einde.

Oscar Isaac als Orestes
en Rachel Weisz als Hypatia.

Visuele flair

Cameraman Xavi Giménez, production designer Guy Dyas en decorontwerper Larry Dias creëerden samen mooie beelden die het toenmalige Alexandrië op een geloofwaardige wijze tot leven wekken. Ook de historische kostuums, die ontworpen werden door Gabriella Pescucci, verlenen een gevoel van authenticiteit aan de film.

Braaf

Toch verdient Agora volgens ons uiteindelijk niet meer dan twee sterren, omdat de film nooit echt verrast en te veel binnen de lijntjes kleurt van het genre. 

Het is allemaal op de één of andere manier reeds -en vaak veel beter- gedaan in andere historische drama's over de oudheid, zoals bijvoorbeeld het visueel verbluffende Bijbeldrama The Ten Commandments (1956) van Cecil B. DeMille, het tragiromantisch drama Cleopatra (1963) van Joseph L. Mankiewicz (één van onze favoriete historische drama's; bekijk de hele film hier), het sfeervol in beeld gebrachte peplumdrama The Fall of the Roman Empire (1964) van Anthony Mann (ook één van onze favoriete historische drama's; bekijk de hele film hier), het fascinerende en visueel verbluffende Egyptische drama Faraon (1966) van Jerzy Kawalerowicz (ook één van onze favoriete historische drama's), en meer recent het avontuurlijke en visueel verbluffende  Romeinse epos Gladiator (2000) van Ridley Scott (ook één van onze favoriete historische drama's), het Bijbeldrama The Passion of the Christ (2004) van Mel Gibson en het meeslepende Griekse oorlogsdrama Troy (2004) van Wolfgang Petersen (ook één van onze favoriete historische drama's).

JN.

Agora (Spanje-2009): beschikbaar op dvd en blu-ray disc.

Met: Rachel Weisz, Max Minghella, Oscar Isaac, Ashraf Barhom en Michael Lonsdale.  

Genre: historisch drama / romantiek

Rachel Weisz kroop in de huid van de antieke Griekse filosofe Hypatia,
die in Alexandrië onder meer wiskunde en astronomie doceerde.