Charlie's Country - trailer

(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op "Kwaliteit" en op 720p of 1080p voor hogere beeldkwaliteit)

Genre: psychosociaal drama

Klik op de oranje link voor onze recensie van Charlie's Country: Een vreemdeling in eigen land

Een vreemdeling in eigen land

Charlie’s Country  van Rolf de Heer     ★★★

De voorbije winter hebben we ons verdiept in The Fatal Shore: een dik en onthullend historisch boek uit 1986 van de vermaarde Australische kunstcriticus Robert Hughes over de geschiedenis van Australië, waarin Hughes niet alleen focust op de onmenselijke bestaansvoorwaarden van de Britse dwangarbeiders die het Australische continent vanaf 1788 moesten koloniseren, maar ook op het tragische lot van de Aboriginals (de oorspronkelijke bewoners) die er door de blanke nieuwkomers van meet af aan gedegradeerd werden tot derderangsburgers. Ruim twee eeuwen later voelen de Aboriginals zich nog steeds vreemdelingen in hun eigen land, zo blijkt uit de nieuwe film Charlie's Country (2013): een boeiend psychosociaal drama van de Australische, uit Nederland afkomstige regisseur Rolf de Heer.

Racisme

De film wordt gedragen door de zwarte Australische acteur en danser David Gulpilil, die de titelrol van Charlie vertolkt: een werkloze Aboriginal die in een reservaat voor Aboriginals woont, afhankelijk is van overheidssteun en zich in zijn zelfwaarde aangetast voelt door zijn armzalige leventje. Zo klaagt Charlie tegen een lokale blanke ambtenaar: “You’ve got a job. And you’ve got a house. On my land. Where’s my house? Where’s my job?” 

Het openlijke dan wel subtiele racisme waarvan de Aboriginals vandaag nog steeds het slachtoffer zijn, wordt geïllustreerd met een scène waarin een blanke dokter aan Charlie vraagt of hij hem bij zijn voornaam mag aanspreken, want de dokter heeft naar eigen zeggen moeite met de uitspraak van “buitenlandse namen”. Buitenlands? Charlie behoort nochtans tot de inheemse bevolking van Australië... 

Charlie mag niet eens jagen, want tegenwoordig heb je in Australië zelfs voor een jachtgeweer een vergunning nodig. Wanneer ook zijn nieuwe, zelfgemaakte speer door de politie in beslag genomen wordt als “gevaarlijk wapen”, is Charlie het beu. Hij steelt een auto en trekt de bush in...

David Gulpilil als Charlie.

Heimwee

Charlie's Country is een melancholisch drama over het heimwee van de Aboriginals naar een onherroepelijk verloren tijd, toen zij nog een trots volk waren dat baas was in eigen land. Toen zij zich nog verbonden voelden met hun oeroude tradities en zich nog niet moesten schikken naar de regels van de blanke kolonisten. Toen zij nog niet geplaagd werden door moedeloosheid en alcoholisme. 

Toch is het niet alleen kommer en kwel in Charlie's Country. Het scenario bevat ook humor, zoals de scène waarin Charlie zich voordoet als een ervaren spoorzoeker en een blanke politieman wijsmaakt dat hij maar aan de grindkorrels op de weg moet ruiken om precies te weten welke route een auto afgelegd heeft. De reactie van de goedgelovige politieman is zowel een compliment als een belediging en bevestigt de racistische vooroordelen van heel wat blanken: “Damn, you black fellas are smart when you wanna be.”

Levensecht

Charlie's Country voelt levensecht aan, bijna als een documentaire. Dat is goeddeels te danken aan de mooie, erg naturalistische vertolking van Gulpilil als Charlie, waarvoor hij op het voorbije Filmfestival van Cannes uitgeroepen werd tot beste acteur in de sectie Un Certain Regard. 

De eenvoudige, serene pianomuziek van Graham Tardif verdiept de bitterzoete weemoed die Gulpilil in Charlie's Country uitstraalt.

Gulpilil is een charismatische, elegante man met sprekende ogen. Samen met regisseur De Heer schreef hij overigens ook het scenario van Charlie's Country. De acteur vond daarvoor ongetwijfeld inspiratie in zijn eigen bewogen leven. 

Zelf een Aboriginal en opgegroeid in de Australische outback, was Gulpilil reeds in zijn jeugd een competente jager, spoorzoeker en ceremoniële danser. Als 16-jarige werd hij door de Engelse cultcineast Nicolas Roeg gecast als één van de hoofdrolspelers in Roegs fascinerende road movie Walkabout uit 1971, waarin Gulpilil een jonge Aboriginal speelt die zich ontfermt over twee blanke kinderen die proberen te overleven in de Australische wildernis. Gulpilil groeide meteen uit tot een internationale beroemdheid en bevestigde zijn acteertalent in Storm Boy van Henri Safran uit 1976 en in The Last Wave van Peter Weir uit 1977.

Een nog jonge David Gulpilil in Walkabout van Nicolas Roeg.

 

In 2007 en 2010 kwam Gulpili in aanraking met het gerecht vanwege dronkenschap en huiselijk geweld, waarvoor hij in 2011 veroordeeld werd tot een jaar gevangenisstraf. Net als zijn personage Charlie, heeft Gulpilil dus geen gemakkelijk leven achter de rug. Maar, net als Charlie, blijft hij een onverbeterlijke optimist die blaakt van levenslust. Good for you, mate!  

JN.

Charlie’s Country (Australië-2013): in de Belgische bioscopen sinds 29 april 2015.

Met: David Gulpilil.

Genre: psychosociaal drama

Klik op de oranje link voor de trailer: Charlie's Country - trailer

Een contemplatieve trip door de Australische woestijn

Tracks  van John Curran     ★★½   

Australië, 9 april 1977. Uit verveling en uit weerzin tegen de negatieve energie in haar omgeving, vertrekt de 27-jarige Robyn Davidson (gespeeld door Mia Wasikowska) samen met haar hond Dookie en vier kamelen te voet vanuit haar toenmalige woonplaats in het stadje Alice Springs door het dorre binnenland van West-Australië naar de Indische Oceaan: een ruim 2.700 kilometer lange tocht in de onherbergzame outback, die maar liefst negen maanden in beslag neemt. Tot grote ergernis van de mensenschuwe Robyn, daagt onderweg af en toe de fotograaf Rick Smolan (Adam Driver) op, die het avontuur van "The Camel Lady" op de gevoelige plaat moet vastleggen voor het populaire Amerikaanse maandblad National Geographic.

Mia Wasikowska als Robyn Davidson.

Een nomadische ziel

"Ik heb me altijd al aangetrokken gevoeld tot de puurheid van de woestijn", aldus Robyn met voice-over. Haar vader was ook een nomadische avonturier en stak ooit de Afrikaanse Kalahari-woestijn over. Haar moeder pleegde zelfmoord toen Robyn nog een kind was. Wellicht droeg ook die traumatische ervaring bij tot Robyns rusteloze zwerversziel. In het voetspoor van de Pruisische ontdekkingsreiziger Ludwig Leichhardt, die spoorloos verdween in 1848 toen hij dezelfde expeditie ondernam als Robyn, is zij vastberaden om te voltooien waar Leichhardt aan begon. De barre, eenzame tocht vergt het uiterste van haar doorzettingsvermogen, en Robyn beseft al gauw dat haar trip in feite gekkenwerk is... 

Contemplatief

Gebaseerd op de gelijknamige autobiografische bestseller uit 1980 van Robyn Davidson over haar hachelijke avontuur, focust de nieuwe road movie Tracks (2013), onder regie van de Amerikaan John Curran, vooral op het ruwe, betoverende landschap en het zelfgekozen isolement van Robyn. Mia Wasikowska geeft daarbij geloofwaardig uitdrukking aan de moed en wilskracht van de jonge maar verbeten avonturierster. Ook de sfeervolle muziek van Garth Stevenson, op het gezapige ritme van Robyns voetstappen, is een pluspunt.

Het nogal brave scenario van Marion Nelson, met obligate flashbacks naar Robyns jeugd, draagt echter onvoldoende bij tot de spankracht van het verhaal. Blijkens Tracks gebeurt er niet veel in het desolate Australische binnenland, waardoor Wasikowska's acteertalent slechts bij momenten tot zijn recht komt. Allesbehalve een film voor adrenalinejunkies dus. 

De Brits-Australische cultklassieker Walkabout van Nicolas Roeg uit 1971 is ook allesbehalve een actiefilm, maar déze existentiële road movie over een avontuurlijke overlevingstocht van jonge personages in de Australische outback blijft fascineren, terwijl Tracks veel minder beklijft. Ook het nieuwe Australische psychosociaal drama Charlie's Country van Rolf de Heer uit 2013 (lees onze recensie hier  en bekijk de trailer hier) is beter dan Tracks.     

Maar wie van mooie beelden houdt en geen bezwaar heeft tegen het langzame tempo van Robyns contemplatieve (zelf)ontdekkingstocht, zal in haar tracks ongetwijfeld zinvolle dingen ontdekken.

JN.

Tracks (Australië-2013): in de Belgische bioscopen vanaf 2 juli 2014.

Met: Mia Wasikowska en Adam Driver.

Genre: avontuur / road movie / biopic / drama / docudrama

Klik op de oranje link voor de trailer: Tracks - trailer