Posts tonen met het label Once Upon a Time in America. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Once Upon a Time in America. Alle posts tonen

zaterdag 6 mei 2023


FILMGODINNEN
 
Deel 26

 
JENNIFER CONNELLY
                    
1970 - ...


In deze nieuwe reeks presenteren wij onze
TOP 40
van de mooiste filmactrices aller tijden
                
Onze criteria: ze zijn of waren niet alleen oogverblindend mooi, maar danken hun roem ook aan hun acteertalent en charisma. Van knappe starlets met weinig acteertalent of uitstraling gaan er immers dertien in een dozijn, en die hebben we dus genegeerd in onze selectie. 

We onthullen onze Top 40 van de meest oogstrelende filmgodinnen in chronologische volgorde op basis van hun geboortedata. 

Hieronder vindt u deel 26: over de Amerikaanse actrice Jennifer Connelly .




Oogstrelende klasse 


Geboren op 12 december 1970 in het dorp Cairo in de Catskill Mountains van New York als dochter van een katholieke vader (met Ierse en Noorse voorouders) en een joodse moeder (van Poolse en Russische komaf), begon Jennifer Connelly reeds als 10-jarig meisje met modellenwerk vanuit het gerenommeerde Ford Modeling Agency in New York City. Zij was een natuurlijke schoonheid en verscheen in tal van advertenties en reclamefilmpjes. 

Jennifer's kwetsbare, fijnzinnige uitstraling maakte haar uiterst geschikt voor haar allereerste filmrol als het goedhartige joodse meisje Deborah in de magistrale gangsterkroniek Once Upon a Time in America (1984) van de Italiaanse meestercineast Sergio Leone (één van onze favoriete regisseurs). Bekijk een filmfragment uit Once Upon a Time in America met de nog piepjonge Connelly hier. Zij was toen slechts 13. 

Het jaar nadien, in 1985, was Connelly te zien in haar eerste hoofdrol als een kostschoolmeisje in het horrormysterie Phenomena van de Italiaanse cultregisseur Dario Argento. 

Jennifer Connelly in Phenomena.

Slechts een jaar later, in 1986, brak Connelly door bij het grote publiek met haar hoofdrol tegenover popster David Bowie in het avontuurlijke sprookje Labyrinth van Jim Henson.

Jennifer Connelly in Labyrinth.

In 1989 was Connelly te zien in haar hoofdrol van een jonge balletdanseres in de romantische fantasy-thriller Etoile van de Italiaanse cineast Peter Del Monte.

Jennifer Connelly in Etoile.

Datzelfde jaar, in 1989, speelde zij een bijrol in het broeierige neo noir misdaaddrama The Hot Spot van Dennis Hopper, waarin Connelly zich aan de zijde van hoofdrolspeler Don Johnson toonde van haar verleidelijke kant. Bekijk de hele film hier. Connelly was intussen 19.

Jennifer Connelly in The Hot Spot.

Jennifer Connelly in The Hot Spot.

Twee jaar later volgde haar hoofdrol aan de zijde van acteur Frank Whaley in de romantische komedie Career Opportunities (1991) van Bryan Gordon.

Jennifer Connelly in Career Opportunities.

In 1992 speelde zij een hoofdrol als de jonge femme fatale Emma Burgess in het misdaadmysterie The Heart of Justice: een Engelstalige tv-film van de Braziliaanse regisseur Bruno Barreto. 

Jennifer Connelly in The Heart of Justice.

Twee jaar later was Connelly aan de zijde van de Spaanse acteur Antonio Banderas te zien in het Engelstalige romantisch drama Of Love and Shadows (1994) van de Venezolaans-Amerikaanse regisseuse Betty Kaplan.   

Jennifer Connelly in Of Love and Shadows.

Dat Connelly dramatische rollen aankan, bevestigde zij in onder meer de neo noir sciencefictionfilm Dark City (1998) van Alex Proyas, waarin Connelly opnieuw een femme fatale speelt, en in het aangrijpende, experimenteel in beeld gebrachte junkiedrama Requiem for a Dream (2000) van Darren Aronofsky, waarin Connelly met brio een aan heroïne verslaafde jonge vrouw vertolkt. Sindsdien wordt zij door pers en publiek beschouwd als een volwaardige karakteractrice.

Jennifer Connelly in Requiem for a Dream.

In 2001 was Connelly te zien als de echtgenote van de door Russell Crowe vertolkte briljante wiskundige John Forbes Nash Jr. in de psychosociale biopic A Beautiful Mind (2001) van Ron Howard, met Paul Bettany een bijrol. Connelly's vertolking leverde haar onder meer een BAFTA Award, Golden Globe én Oscar voor beste vrouwelijke bijrol op. 

Jennifer Connelly in A Beautiful Mind.

Tijdens de opnames van A Beautiful Mind leerde Connelly de Engelse acteur Paul Bettany kennen, met wie zij in 2003 op nieuwjaarsdag in het huwelijk trad en met wie zij in 2009 samen te zien was als de vrouw van wetenschapper Charles Darwin (gespeeld door Bettany) in de Darwin-biopic Creation van Jon Amiel. Connelly werd later door Bettany gecast in zijn regiedebuut Shelter (2014), waarin Connelly opnieuw in de huid kroop van een heroïneverslaafde. 

In 2003 speelde zij rollen in:
- de superheldenfilm The Hulk van Ang Lee, met Eric Bana als het titelpersonage;
- en in het psychosociaal drama House of Sand and Fog van Vadim Perelman, met tegenspeler Ben Kingsley (één van onze favoriete acteurs).

Jennifer Connelly in The Hulk.

In 2005 vertolkte Connelly een hoofdrol in de horrorfilm Dark Water van Walter Salles.

Twee jaar later scoorde de actrice bij pers en publiek met haar dramatische vertolking van een moeder die rouwt om haar dode zoon in het misdaaddrama Reservation Road (2007) van Terry George, met tegenspelers Joaquin Phoenix (één van onze favoriete acteurs) en Mark Ruffalo.

In 2008 was Connelly het gezicht voor het cosmeticamerk Revlon en voor de lente- en zomercollectie van het modehuis Balenciaga. Ze was toen al 37. 

In de loop der jaren werd Connelly meermaals uitgeroepen tot één van de mooiste sterren ter wereld: in 2007 door Esquire magazine, in 2009 door het magazine Vanity Fair en in 2011, toen Connelly 41 was, door het dagblad Los Angeles Times.

In 2016 speelde zij een hoofdrol in het misdaaddrama American Pastoral: het regiedebuut van de Schotse acteur Ewan McGregor.

Jennifer Connelly in American Pastoral.

Sindsdien speelde Connelly nog bijrollen in onder meer de brandweer-biopic Only the Brave (2017) van Joseph Kosinski, de cyber punk sciencefictionfilm Alita: Battle Angel (2019) van Robert Rodriguez en de succesvolle pilotensequel Top Gun: Maverick (2022) van Joseph Kosinski met Hollywoodster Tom Cruise in de hoofdrol. 

Jennifer Connelly in Top Gun: Maverick.

Connelly's meest recente hoofdrol dateert van begin dit jaar, toen zij te zien was in de zwarte komedie Bad Behaviour (2023): het regiedebuut van de Australische actrice Alice Englert.    

Connelly is intussen 52 jaar. De meeste mensen boeten vanaf pakweg hun 35ste stilaan aan uiterlijke schoonheid in, maar Connelly zag er de voorbije decennia in sommige opzichten zelfs knapper uit dan in haar tienerjaren. Met haar prachtige grijsgroene ogen, volle wenkbrauwen, karaktervolle kin, sensuele mond, mooie witte tanden, elegante neus, glanzende donkere haren, bevallige lichaam en stijlvolle charisma incarneert Connelly tijdloze klasse. Bovendien siert het deze getalenteerde actrice dat zij in haar carrière koos voor uiteenlopende rollen. Zo vermeed ze langdurige typecasting. Schoonheid is op dat vlak immers een tweesnijdend zwaard in de filmindustrie...

Jennifer Connelly in 2014, toen zij reeds 43 jaar was.

Hieronder kan u genieten van een betoverend filmfragment met een nog piepjonge Jennifer Connelly in haar mooie filmdebuut als het joodse meisje Deborah in Sergio Leone's briljante gangsterkroniek Once Upon a Time in America uit 1984.  


Joeri Naanai



(Klik op de playbutton en dan bij instellingen op "Kwaliteit" en op 720p, 1080p of 1440p voor hogere beeldkwaliteit)


Klik op de oranje links voor:
















Gepost door Joeri Naanai op 18:03 0 reacties
Labels: , , , , , , , , , , , , ,

zaterdag 7 januari 2023

Once Upon a Time in America - full movie - gerestaureerde versie

 
Once Upon a Time in America is een ambitieus meesterwerk uit 1984 van de Italiaanse meestercineast Sergio Leone (één van onze favoriete regisseurs; bekijk een documentaire over Leone hier). 

Het boeiende scenario van deze gangsterkroniek is gebaseerd op het semi-autobiografische boek The Hoods (1952) van de joodse Amerikaanse schrijver Harry Grey (pseudoniem van Herschel Goldberg) en draait rond een groepje jonge straatboefjes in de joodse achterbuurten van New York, die zich in 1918 bezondigen aan kleine criminaliteit maar in de loop der jaren uitgroeien tot een machtige gangsterbende...

De bendeleden zijn:
- Noodles: in zijn jeugd gespeeld door Scott Schutzman Tiler, en als volwassene door Robert De Niro (één van onze favoriete acteurs);
- Max: in zijn jeugd gespeeld door Rusty Jacobs, en als volwassene door James Woods;
- Patsy: in zijn jeugd gespeeld door Brian Bloom, en als volwassene door James Hayden;
- Cockeye: in zijn jeugd gespeeld door Adrian Curran, en als volwassene door William Forsythe;
- en Dominic: de jongste van de bende, gespeeld door Noah Moazezi.

De jeugdbende krijgt vijandige concurrentie van onder anderen de lokale gangsterbaas Bugsy (gespeeld door James Russo) en de corrupte politieman Whitey (vertolkt door Richard Foronjy). 

Noodles is verliefd op de jodin Deborah: in haar jeugd gespeeld door een nog piepjonge Jennifer Connelly (één van de mooiste filmgodinnen aller tijden; bekijk een filmfragment hier), en als volwassene door Elizabeth McGovern.

Deborahs broer Fat Moe wordt in zijn jeugd vertolkt door Mike Monetti, en als volwassene door Larry Rapp. 

Max begint als volwassene een relatie met de masochistische nymfomane Carol, gespeeld door Tuesday Weld.

Dankzij de uitstekende vertolkingen door Robert De Niro en James Woods behoren de gangsters Noodles en Max (als volwassenen) tot onze Top 150 van de beste movie villains aller tijden.

Het oogstrelende production design, de art direction, het decorontwerp en het kostuumontwerp zijn een tour de force en bieden een geloofwaardige blik in het verleden.

De sfeervolle fotografie stond onder leiding van de Italiaanse cameraman Tonino Delli Colli. 

De magistrale muziek werd gecomponeerd door de wereldberoemde Italiaanse maestro Ennio Morricone (lees ons achtergrondartikel met nieuws en achtergrondinfo over Morricone hier).

De Italiaan Nino Baragli zorgde voor de ingenieuze non-lineaire montage, die pendelt tussen verschillende periodes in het verleden en het heden. Voor een goed begrip van de plot, raden wij u aan om de film meer dan één keer te bekijken.  

Hieronder kan u kijken naar de gerestaureerde (extended) versie van Once Upon a Time in Americ. Die versie duurt maar liefst 4 uur en 11 minuten, maar blijft boeien.

Klik hieronder in het videoscherm op de link "Watch on Odnoklassniki" en dan op de playbutton, en rechtsonder bij instellingen op "Quality" en 720p of 1080p voor hogere beeldkwaliteit.




(Klik op de link "Watch on Odnoklassniki" en dan op de playbutton, en rechtsonder bij instellingen op "Quality" en 720p of 1080p voor hogere beeldkwaliteit)


Genre: gangsterfilm / misdaad / historisch drama / romantiek

Klik op de oranje links voor:


- een documentaire over regisseur Sergio Leone: Sergio Leone: The Way I See Things - documentaire  

- een achtergrondartikel: Onze favoriete regisseurs: Top 20

- een achtergrondartikel: Onze favoriete acteurs: Top 25 

- ons biografische portret van actrice Jennifer Connelly: FILMGODINNEN - deel 26: Jennifer Connelly

- de muziek in Once Upon a Time in America en onze terugblik op de carrière van filmcomponist Ennio Morricone: Ennio Morricone wint Oscar voor zijn muziek in The Hateful Eight


- een achtergrondartikel: De kemels van Pauline Kael

- een achtergrondartikel: Schaf de Oscars af!

Gepost door Joeri Naanai op 13:33 0 reacties
Labels: , , , , , , , , , , , , , ,

zondag 30 oktober 2016

Once Upon a Time in America - fragment


Hieronder kan u genieten van één van de mooiste sequenties in de filmgeschiedenis, uit de magistrale gangsterkroniek Once Upon a Time in America uit 1984 (bekijk de hele film hier), onder regie van de Italiaanse cineast Sergio Leone (één van onze favoriete regisseurs), met hoofdrolspeler Robert De Niro (één van onze favoriete acteurs) als de oude ex-gangster David "Noodles" Aaronson, die is teruggekeerd naar de joodse achterbuurt in New York waar hij ooit opgroeide. In het restaurant van zijn jeugdvriend "Fat" Moe denkt David melancholisch terug aan de tijd toen hij als jong straatschoffie (gespeeld door Scott Schutzman Tiler) verliefd was op Moe's bevallige zusje Deborah, vertolkt door een nog piepjonge Jennifer Connelly (toen al één van de mooiste filmgodinnen aller tijden)...

Cameraman Tonino Delli Colli zorgde voor de sfeervolle fotografie, en Leone's geniale huiscomponist Ennio Morricone voor de betoverende, bitterzoete muziek.



(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op "Kwaliteit" en op 720p, 1080p of 1440p voor hogere beeldkwaliteit)
Genre: gangsterfilm / misdaad / historisch drama / romantiek 

Klik op de oranje links voor:


- een documentaire over de regisseur: Sergio Leone: The Way I See Things - documentaire  

- de muziek in Once Upon a Time in America en onze terugblik op de carrière van de filmcomponist: Ennio Morricone wint Oscar voor zijn muziek in The Hateful Eight


- een achtergrondartikel: De kemels van Pauline Kael

- een achtergrondartikel: Schaf de Oscars af!
 
Gepost door Joeri Naanai op 15:03 1 reacties
Labels: , , , , , , , , , , ,

woensdag 2 maart 2016

NIEUWS! 

Ennio Morricone 
wint Oscar voor zijn muziek in
The Hateful Eight


                           
Hoewel de briljante Italiaanse componist Ennio Morricone de voorbije 60 jaar zo'n 450 soundtracks voor films en tv-series inblikte, waaronder de wereldberoemde muziek in de spaghettiwesterns van zijn landgenoot Sergio Leone, leverde geen enkele van Morricone's soundtracks een Oscar op. Daar kwam in de nacht van zondag op maandag eindelijk verandering in, toen het intussen 87-jarige muzikale genie een Oscar won voor zijn muziek in Quentin Tarantino's nieuwe western The Hateful Eight. Reden genoeg om hieronder even terug te blikken op enkele van de mooiste composities uit Morricone's schitterende oeuvre.

Ennio Morricone wordt vooral geassocieerd met zijn muziek voor de iconische spaghettiwesterns van de Italiaanse cineast Sergio Leone, één van onze favoriete regisseurs (bekijk een documentaire over Leone hier). Sinds Leone's eerste western A Fistful of Dollars uit 1964, schreef Morricone ook de muziek voor alle latere films van Leone. Daartoe behoren echter niet alleen westerns, maar ook films in andere genres, zoals Leone's schitterende gangsterkroniek Once Upon a Time in America uit 1984 (bekijk de hele film hier). Bovendien componeerde Morricone ook de soundtracks voor alle films van zijn landgenoot Giuseppe Tornatore vanaf diens Oscarwinnende romantische tragikomedie en coming-of-age-drama Cinema Paradiso uit 1988. En daar zit geen enkele western tussen. “Ik ben niet gebonden aan een specifiek filmgenre”, zei Morricone ooit. “Ik hou van alle soorten films. En door van genre te wisselen, verveel ik me nooit.” 

Een eclectisch genie

Ennio Morricone.
Gebruikmakend van elementen uit de klassieke muziek, jazz, pop, rock, avant-garde en/of Italiaanse volksmuziek, gaat Morricone voor elke film op zoek naar de geschikte soundtrack. Dat levert telkens een uniek, maar toch herkenbaar, onmiskenbaar 'Morricoons' resultaat op. 

Als geen ander weet Morricone de juiste melodieën en soundscapes te verzinnen voor het verhaal, de personages, de thematiek en de atmosfeer van een film. “Mijn muziek staat altijd ten dienste van de film en dringt door tot het 'hart' van de film”, aldus Morricone. Dit zorgt letterlijk en figuurlijk voor een harmonie tussen beeld en geluid, waardoor de film een magische meerwaarde krijgt die ondenkbaar is zonder Morricone's muziek. Vandaar dat hij op handen gedragen wordt door heel wat cineasten. Zo componeerde Morricone op vraag van Quentin Tarantino muziek voor diens nieuwe, uitstekende western The Hateful Eight. Dat leverde de componist zowel een Golden Globe als een Oscar op.

Vivo ergo scribo

Op zijn Oscar heeft Morricone ten onrechte héél lang moeten wachten (lees ons achtergrondartikel Schaf de Oscars af! hier). In 2007 kreeg hij weliswaar een ere-Oscar voor zijn hele oeuvre als filmcomponist, maar pas met zijn muziek voor The Hateful Eight verzilverde hij een Oscarnominatie voor een specifieke soundtrack. Zijn 5 eerdere nominaties -voor de soundtracks van Days of Heaven, The Mission, The Untouchables, Bugsy en Malèna- leverden immers geen enkele Oscar op. Het is bovendien een schande dat Morricone zelfs niet eens genomineerd werd voor zijn briljante muziek in de 6 films die we hieronder vermelden.

 Het grote publiek weet wel beter, zo blijkt uit de verkoop van Morricone's soundtracks, compilaties en singles: wereldwijd gingen intussen ruim 70 miljoen exemplaren over de toonbank. Kortom, Morricone is ongetwijfeld de beste, productiefste, populairste en invloedrijkste filmcomponist aller tijden.

 Spijts zijn gezegende leeftijd, peinst de oude maestro er trouwens niet over om op pensioen te gaan: “Ik hou van muziek schrijven. Dat is mijn leven. Ik leef dus ik schrijf.”

Zes iconische 
soundtracks
Het is onbegonnen werk om Ennio Morricone's veelzijdigheid als filmcomponist hier uit de doeken te doen. Daarvoor is zijn oeuvre te omvangrijk. Daarom beperken we ons hieronder, in chronologische volgorde, tot 6 onvergetelijke soundtracks:


1. A Fistful of Dollars (1964)

Clint Eastwood in A Fistful of Dollars.
Morricone brak internationaal door met zijn soundtrack voor de vernieuwende spaghettiwestern A Fistful of Dollars van Sergio Leone (één van de invloedrijkste films aller tijden).  Het was de eerste western in Leone's zogeheten Dollars-trilogie. Gebruikmakend van onder meer Siciliaanse folkinstrumenten, houtblazers, elektrische gitaren, een koor en allerlei muzikale special effects, vond Morricone een nieuwe vorm van filmmuziek uit die bijdroeg tot het wereldwijde succes van deze baanbrekende spaghettiwestern en van hoofdrolspeler Clint Eastwood als een zwijgzame, enigmatische revolverheld. Het gefloten titelnummer tijdens de begingeneriek -met geweerschoten, galopperende paardenhoeven en zweepslagen- zet meteen de toon: dit wordt een meeslepend avontuur! Luister hieronder naar de volledige soundtrack.


(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op "Kwaliteit" en op 720p60 of 1080p60 voor hogere geluidskwaliteit)
2. The Good, the Bad and the Ugly (1966)
Eli Wallach (links) en Clint Eastwood
in The Good, the Bad and the Ugly.
The Good, the Bad and the Ugly is één van onze favoriete westerns. Het knappe, tweetonige leidmotief "a-a-a-a-aaaa" in het titelnummer van dit derde en beste deel in Sergio Leone's Dollars-trilogie introduceert drie verschillende instrumenten:
- sopraanfluit voor de held (gespeeld door Clint Eastwood);
- ocarinafluit voor de slechterik (Lee Van Cleef);
- en zangstemmen voor de sympathieke schurk Tuco (Eli Wallach als één van de beste movie villains aller tijden). 
"Dit leidmotief is gebaseerd op het geluid van een huilende coyote”, verduidelijkt Morricone. Tijdens de koortsige finale op het kerkhof weerklinkt de compositie The Ecstasy of Gold, met een glorieuze trompet en de hemelse stem van de Italiaanse zangeres Edda Dell'Orso: één van de meest gecoverde, gesampelde en geremixte stukken filmmuziek ooit. bekijk de hele film hier, de knappe begingeneriek hier en luister hieronder naar de volledige soundtrack.


(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op "Kwaliteit" en op 720p60 of 1080p60 voor hogere geluidskwaliteit)
3. Once Upon a Time in the West (1968)
Claudia Cardinale in Once Upon a Time in the West.
Once Upon a Time in the West is niet alleen onze favoriete western aller tijden, maar tevens één van onze favoriete films tout court (ongeacht het genre). Ook voor deze magistrale spaghettiwestern van Sergio Leone bedacht Morricone voor elk van de hoofdpersonages een eigen muzikaal thema:
- een snerpende mondharmonica voor de mysterieuze vreemdeling "Harmonica" (gespeeld door Charles Bronson);
- een vrolijke honky-tonk piano voor de vrijbuiter Cheyenne (Jason Robards);
- een elektrische gitaar voor de kille huurmoordenaar Frank (Henry Fonda als één van de beste movie villains aller tijden);
- en de lyrisch zangstem van Edda Dell'Orso voor de voormalige prostituee Jill (Claudia Cardinale). 
Tijdens de scène waarin Jill uit de trein stapt stijgt de camera omhoog om het westernstadje Flagstone te tonen terwijl de muziek simultaan in crescendo gaat: een briljant voorbeeld van de naadloze eenheid tussen beeld en muziek. Bekijk die schitterende scène hier en luister hieronder naar de volledige soundtrack.


(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op "Kwaliteit" en op 720p60 of 1080p60 voor hogere geluidskwaliteit)


4. My Name Is Nobody (1973)

Terence Hill in My Name Is Nobody.
My Name is Nobody behoort niet alleen tot onze favoriete westerns maar ook tot onze favoriete komedies. Deze vermakelijke spaghettiwestern van de Italiaanse regisseurs Tonino Valerii en Sergio Leone is vooral memorabel dankzij de hilarische glansrol van Terence Hill (één van de knapste acteurs aller tijden) als het titelpersonage "Nobody": de prettig gestoorde beschermengel van een oude revolverheld (met zwijgzaam charisma gespeeld door Hollywoodveteraan Henry Fonda). Morricone's schitterende titelnummer -met een aanstekelijk gitaarritme, vrolijk fluitdeuntje en levenslustige zangstemmen- klinkt even onbezorgd als de nonchalante, roekeloze antiheld Nobody en is één van de mooiste composities aller tijden. Bekijk de hele film hier en luister hieronder naar de volledige soundtrack.
(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op "Kwaliteit" en op 720p voor hogere geluidskwaliteit)
5. Once Upon a Time in America (1984)

Robert De Niro (één van onze favoriete acteurs) en James Woods spelen met brio een duo joodse bendeleiders (die behoren tot de beste movie villans aller tijden) in deze briljante gangsterkroniek van Sergio Leone over de opkomst van de georganiseerde misdaad in New York. Het elegische titelnummer behoort, met die zweverige panfluit van Gheorghe Zamfir, tot de mooiste filmmuziek tussen hemel en aarde. En voor het joodse meisje Deborah (vertolkt door de debuterende Jennifer Connelly en als volwassen vrouw door Elizabeth McGovern) bedacht Morricone Deborah's Theme: een romantische, bitterzoete compositie met melancholische strijkers en de etherische zangstem van Edda Dell'Orso. Mede dankzij Morricone's sfeervolle soundtrack, is Once Upon a Time in America één van de beste gangsterfilms aller tijden. Bekijk de hele film hier, een filmfragment hier en luister hieronder naar de volledige soundtrack.


(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op "Kwaliteit" en op 720p of 1080p voor hogere geluidskwaliteit)
6. The Hateful Eight (2015)
Samuel L. Jackson in The Hateful Eight.
Morricone is Quentin Tarantino's favoriete componist: “Beter dan Mozart, Bach en Beethoven.” Dit verklaart waarom Tarantino in Kill Bill, Death Proof, Inglourious Basterds en Django Unchained bestaande nummers van Morricone gebruikte. Voor Tarantino's The Hateful Eight, één van onze favoriete westerns (lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier), schreef Morricone heel knappe, onheilspellende muziek die goed aansluit bij het spannende moordmysterie in deze als een western verpakte zwarte komedie. Daarnaast recycleerde Tarantino in The Hateful Eight Morricone's Regan's Theme uit de horrorfilm Exorcist II van John Boorman, alsook drie duistere tracks van Morricone -Eternity, Bestiality en Despair- voor de horrorfilm The Thing uit 1982 die regisseur John Carpenter destijds onbenut liet. Luister hieronder naar de volledige soundtrack van The Hateful Eight.

Klik hieronder op de playbutton.

 
(Klik linksboven op de playbutton en schuif de verticale balk in de rechterkolom naar omlaag om de rest van de playlist te zien)


Joeri Naanai
Ennio Morricone.
Gepost door Joeri Naanai op 16:59 0 reacties
Labels: , , , , , , , , , ,
Abonneren op: Posts (Atom)