funny:
- adjective: comical; providing fun, amusement or laughter (you're a funny guy) / facetious (are you being funny?) / strange; peculiar; odd (he looks funny) / deceitful; waranting suspicion (there's something funny about him) / insolent; impertinent (don't get funny with me!).
- noun: a funny remark or story; a joke (to make a funny) / a comic strip; the funny paper (let me read the funnies).

zondag 13 augustus 2017

The Eyes of My Mother - trailer




(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op 720p of 1080p voor hogere beeldkwaliteit)


Genre: horror / psychologisch gezinsdrama

Klik op de oranje link voor onze recensie van The Eyes of My Mother: Oogstrelende American gothic horror



Straw Dogs (1971) - full movie


Deze briljante psychosociale thriller van Sam Peckinpah uit 1971, met Dustin Hoffman en Susan George als een koppel dat geterroriseerd wordt door een groep dorpsbewoners op het Engelse platteland, veroorzaakte destijds heel wat ophef vanwege het brutale geweld en een ambivalente verkrachtingsscène.




(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op 360p voor hogere beeldkwaliteit)



Genre: thriller / psychosociaal drama / misdaad

Klik op de oranje link voor een vergelijkende recensie van de remake van Straw Dogs uit 2011: Breekpunt



zaterdag 12 augustus 2017

King Kong met een ecologisch staartje

Okja  van Joon-ho Bong     ★★★






Wat een wonderlijke kerel is die Joon-ho Bong toch. In 2003 voltooide deze getalenteerde Zuid-Koreaanse cineast een absoluut meesterwerk met zijn briljant misdaadmysterie Memories of Murder (bekijk de trailer hier). Drie jaar later brak hij internationaal door met zijn eigenzinnige monsterfilm The Host (2006). In 2009 blikte hij met Mother een aangrijpende ode aan moederliefde in, verpakt in een verrassend moordmysterie (lees hier onze recensie en bekijk de trailer hier). In 2013 scoorde hij bij pers en publiek met zijn maatschappijkritische sciencefiction-fabel Snowpiercer, die zich in een dystopische toekomst afspeelt aan boord van een rijdende trein waarin de passagiers zijn opgedeeld in een arme onderklasse en een rijke elite. En, onvoorspelbaar als hij is, komt Bong nu voor de dag met alweer een heel verrassende film, die hij schreef en regisseerde voor de online streamingdienst Netflix: Okja, zo heet de nieuwe film, is een eigentijdse parabel met ecologische insteek over de hartverwarmende vriendschap tussen het Zuid-Koraanse boerenmeisje Mija (mooie rol van Seo-Hyun Ahn) en een reusachtig varken dat Okja heet en er uitziet als een bescheiden nijlpaard. 

Miss piggy

Tilda Swinton als CEO Lucy Mirando.
Okja begint in 2007, wanneer Lucy Mirando (Tilda Swinton), de excentrieke CEO van de Mirando Corporation, aankondigt dat de multinational een nieuwe soort supervarkens heeft gekweekt die op termijn bedoeld zijn voor de voedingsindustrie. In het kader van een wereldwijde promotiewedstrijd verscheept de Mirando Corporation 26 superbiggetjes naar evenveel plekken op de aardbol, zodat tien jaar later één supervarken kan uitgeroepen worden tot winnaar van de wedstrijd. 

Flashforward naar 2017: één van de vrouwelijke superbiggetjes, dat Okja heet, is samen met het weesmeisje Mija opgegroeid tot een reuzenvarken op het boerderijtje van Mija's grootvader in de Zuid-Koreaanse bergen. Mija en Okja zijn intussen beste maatjes geworden. We zien hen genieten van hun vriendschap, terwijl ze door de bossen wandelen, onder een waterval in een meertje plonzen en samen in Okja's schuurtje slapen. 




Aan deze idylle komt een abrupt einde, wanneer Okja door de Mirando Corporation uitgeroepen wordt tot winnares van de wedstrijd en dokter Johnny Wilcox (Jake Gyllenhaal), de ijdele tv-zoöloog van de Mirando Corporation, opdaagt om Okja mee te nemen naar New York om daar als promotiestunt voor de nieuwe varkensworsten van het bedrijf te fungeren. Daar is Mija het natuurlijk niet mee eens, want Okja en Mija zijn onafscheidelijk. Bovendien huivert Mija bij de gedachte dat haar varken ooit in het slachthuis zou kunnen terechtkomen. In haar verbeten strijd tegen de Mirando Corporation krijgt Mija onverwachte hulp van een groepje diervriendelijke activisten van het Animal Liberation Front onder leiding van de minzame en welgemanierde Jay (Paul Dano)...

Paul Dano als de idealistische dierenvriend Jay.

Raar beestje

Okja is een raar beestje. De film is een kruising tussen King Kong, LassieBlack BeautyE.T. en 101 Dalmations, maar dan met een postmodern, genreoverstijgend en maatschappijkritisch staartje, waarbij de zeug Okja de damsel in distress is.

Seo-Hyun Ahn als Mija.
In een hedendaagse variant op het sprookje Belle en het Beest, ontfermt Mija zich als een Zuid-Koreaanse Belle over het goedaardige beest Okja. Tegelijk is deze film een profetische fabel over de gevaren van genetische manipulatie in de landbouw en voedingsindustrie, met scherpe kritiek op onze materialistische consumptiemaatschappij, in het bijzonder op de dieronvriendelijke vleesindustrie en op bedrijven die ongezonde gmo’s produceren zoals Monsanto, waarin geld- en vraatzucht primeren op dierenrechten en volksgezondheid. Okja bevat ook een poëtische dimensie, die ons soms een beetje deed denken aan de low budget-productie Beasts of the Southern Wild (2012) van Ben Zeitlin: ook een moderne fabel met ecologische insteek, waarin een eenzaam meisje in overstroomd gebied droomt over prehistorische oerrunderen en smeltende poolkappen (lees hier onze recensie en bekijk de trailer hier).   

Regisseur Bong combineert deze genres in Okja door avontuur, humor en actie af te wisselen met drama en tragiek. Zo zullen kijkers van alle leeftijden ongetwijfeld genieten van de idyllische momenten die Okja en Mija beleven in hun natuurlijke biotoop en van de actiescènes waarin Mija, het Animal Liberation Front en het personeel van de Mirando Corporation elkaar achtervolgen op de autosnelweg en in een drukbevolkte supermarkt om Okja in handen te krijgen tijdens een opwindende, schitterend in beeld gebrachte pig chase. Anderzijds zijn er, vooral aan het eind van de film, ook enkele heel sombere scènes die de gruwelen van de vleesindustrie tonen en wellicht te confronterend zijn voor sommige kleine kinderen.

Een pig chase door de supermarkt.



Op technisch vlak zit Okja erg goed in elkaar. Zoals we van Bong gewoon zijn, is de film knap in beeld gebracht (onder meer met dynamische tracking shots) en uitstekend gemonteerd. Dankzij de schitterende digitale special effects ziet het supervarken er bovendien uit als een levensecht dier.


Wat de acteerprestaties betreft, verdient hoofdrolspeelster Seo-Hyun Ahn een pluim. De 13-jarige actrice stal moeiteloos ons hart als de verbeten Mija die er alles voor over heeft om haar huisdier te redden uit de klauwen van de gewetenloze Mirando Corporation. Ook Paul Dano overtuigt in zijn geslaagde bijrol als de sympathieke leider van de dierenactivisten. Jake Gyllenhaal daarentegen gaat voor de eerste keer in zijn carrière compleet uit de bocht in zijn bijrol als de hyperkinetische zoöloog Johnny Wilcox. Gyllenhaal wil koste wat het kost grappig zijn, maar hij bezondigt zich voortdurend aan inconsistente overacting, waardoor hij niet op onze lachspieren werkte en we veeleer plaatsvervangende schaamte voelden voor zijn geforceerde vertolking. Ook Tilda Swinton, die een gelijkaardige feeks speelt als haar hilarische personage in Bongs Snowpiercer, beklijft in Okja niet echt.

Jake Gyllenhaal maakt zich belachelijk in Okja.

Een ander minpunt is de muziekkeuze, met melige en te voor de hand liggende nummers die ruiken naar goedkoop effectbejag, zoals Dedicated to the One I Love van The Mama's & the Papa's, Harvest for the World van The Isley Brothers en Annie's Song van John Denver. Ook de opgewekte zigeunermuziek die weerklinkt tijdens de pig chase door de supermarkt is, hoewel toepasselijk, te voor de hand liggend. Die compositie (van Jaeil Jung) lijkt overigens verdacht veel op de Balkan-muziek van Goran Bregović in de films van Emir Kusturica.

Op narratief vlak hielden wij vooral van de uitstekende eerste helft van Okja. Halfweg wordt de film echter wat voorspelbaar en bij momenten ook iets te moralistisch. De aangrijpende slotscènes vonden wij wel geslaagd, maar tegen dan was het varken al half verdronken. 

Toch kunnen wij Okja aanbevelen, want deze film bevat genoeg charme, humor, actie, drama en ontroering om jong en oud te kunnen boeien.




Wie weet slagen Okja en Mija er misschien zelfs in om u te overtuigen voortaan geen gmo's en vlees meer te consumeren. Is dat de reden waarom Okja amper getoond wordt in bioscopen en op heden ook nog niet beschikbaar is op dvd en blu-ray disc? Hebben de gmo-bedrijven en vleesindustrie achter de schermen misschien druk uitgeoefend om de film te boycotten? In dat geval is dat een reden te meer voor u om de censuur te omzeilen en ergens (op het internet bijvoorbeeld) op zoek te gaan naar mogelijkheden om Okja te zien. 

O ja: blijf kijken tot de aftiteling voorbij is, want nadien volgt nog een extraatje! 

JN.

Okja (Zuid-Korea/USA-2017): nog niet beschikbaar op dvd of blu-ray disc.
Met: Seo-Hyun Ahn, Tilda Swinton, Jake Gyllenhaal en Paul Dano.

Genre: dierenfilm / avontuur / drama / actie / tragikomedie

Klik op de oranje link voor de trailer: Okja - trailer






Okja - trailer


Om de verrassing niet te bederven en u de kans te geven om het levensechte reuzenvarken Okja in de nieuwe film van de Zuid-Koreaanse cineast Joon-ho Bong zelf te ontdekken, kozen we ervoor om hieronder de korte teaser in plaats van de langere trailer met u te delen. 




(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op 720p of 1080 voor hogere beeldkwaliteit)


Klik op de oranje link voor onze recensie van OkjaKing Kong met een ecologisch staartje

Genre: dierenfilm / avontuur / drama / actie / tragikomedie



vrijdag 11 augustus 2017

Oogstrelende American gothic horror

The Eyes of My Mother  van Nicolas Pesce     ★★½ 






Hoewel dit zelfgeschreven, in oogstrelend zwart-wit opgenomen filmdebuut van de Amerikaanse regisseur Nicolas Pesce een van de meest sfeervolle en mooist gefotografeerde horrorfilms is die we ooit onder ogen kregen (pun intented), waren wij na afloop van The Eyes of My Mother toch een beetje teleurgesteld. Dat ligt vooral aan het scenario, dat vertrekt van een boeiende premisse maar in gebreke blijft op het vlak van plot- en karakterontwikkeling. 

American Gothic

Francisca (gespeeld als jong meisje door Olivia Bond en later door Kika Magalhães) woont samen met haar ouders in een geïsoleerde boerderij op het Amerikaanse platteland. Na een traumatische home invasion begaat Francisca op haar beurt een reeks gruweldaden...




Francisca's moeder (charismatisch bijrolletje van Diana Agostini) is een voormalige oogchirurg van Portugese komaf, die haar dochter aan de keukentafel leert hoe ze de ogen van een dode koe kan verwijderen. Dit verklaart zowel enkele van Francisca's gruweldaden als de wondermooie Portugese fado-muziek op de soundtrack. Samen met haar vader (rol van Paul Nazak) -een zwijgzame, pezige boer die 's avonds afwezig naar de tv staart- lijken de ouders van Francisca zo weggelopen uit het schilderij American Gothic van Grant Wood uit 1930. Ook op visueel vlak, met mooie, sfeervolle shots die soms op stillevens lijken, doet de film denken aan de strakke iconografie van American Gothic.




Ook de ingehouden spanning die uit het schilderij American Gothic spreekt en allerlei onuitgesproken geheimen lijkt te verbergen, is voelbaar doorheen The Eyes of My Mother. Zo komen we er als kijker nooit echt achter wat Francisca eigenlijk bezielt, behalve dan dat zij als kind reeds gefascineerd is door de dissectie van dode dieren en na de home invasion kampt met trauma's, eenzaamheid en een zeer labiele, psychopathische persoonlijkheid.

Kika Magalhães als Francisca.


Bizarre stijloefening

De briljante fotografie (van Zach Kuperstein) en uitstekende montage kunnen niet verhelen dat The Eyes of My Mother soms doelbewust lijkt te willen shockeren om te shockeren, wat wel vaker het geval is in kunstzinnige arthouse-producties waarin vorm primeert op inhoud. Toegegeven, regisseur Pesce brengt de gruwel meestal niet expliciet in beeld, door vaak weg te knippen of het geweld offscreen te suggereren, maar deze film is toch niet geschikt voor gevoelige kijkers. De spannendste scènes zijn die waarin de home invasion plaatsvindt (met een onheilspellende bijrol van Will Brill), die waarin Francisca een Aziatische jongedame (knappe bijrol van Clara Wong) mee naar huis neemt en die waarin Francisca een lift krijgt van een vrouw met baby.




De cast omvat slechts een handvol acteurs, die zich behoorlijk van hun taak kwijten. Hoofdrolspeelster Kika Magalhães heeft bovendien de juiste, bevreemdende uitstraling als de stuurloze Francisca. Maar ook zij kon de gaten in het scenario niet dichten.

Het resultaat is een bizarre stijloefening die het midden houdt tussen het artistieke avant-gardisme in Louis Buñuels experimentele kortfilm Un Chien Andalou (1929), de Freudiaanse thematiek in Alfred Hitchcocks baanbrekende horrorklassieker Psycho (1960), de brutaliteit in slasher movies zoals The Texas Chain Saw Massacre (1974) van Tobe Hooper, de strakke zwart-wit fotografie en unheimliche sfeer in Michael Haneke's Das weiße Band (2009), de bloederige wraaklust in de feministische horrorshocker The Woman van Lucky McKee uit 2011 (lees hier onze recensie) en de claustrofobische gezinsdynamiek in The Witch (2015) van Robert Eggers (bekijk de trailer hier). 

Of zoals filmrecensent A.A. Dowd het treffend samenvat: "If Ingmar Bergman had helmed The Texas Chain Saw Massacre, it might look something like this exquisite nightmare."

JN.

The Eyes of My Mother (USA-2016): beschikbaar op dvd en blu-ray disc.
Met: Kika Magalhães, Olivia Bond, Paul Nazak, Will Brill, Diana Agostini, Clara Wong en Flora Diaz.

Klik op de oranje link voor de trailer: The Eyes of My Mother - trailer

Genre: horror / psychologisch gezinsdrama








woensdag 9 augustus 2017

The Big Sick - trailer


Een heerlijke romantische komedie van Michael Showalter over de relatie tussen de getalenteerde Pakistaans-Amerikaanse komiek Kumail Nanjiani en diens echtgenote Emily V. Gordon, die zelf het semi-autobiografische scenario schreven. 

Nanjiani speelt zichzelf, zijn vrouw Emily wordt vertolkt door de Amerikaanse actrice Zoe Kazan (de kleindochter van de legendarische cineast Elia Kazan). De ouders van Emily worden gespeeld door Ray Romano en Holly Hunter.

The Big Sick loopt vanaf vandaag in de Belgische zalen.




(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op 720p of 1080p voor hogere beeldkwaliteit)


Genre: romantische tragikomedie / psychosociaal familiedrama