zondag 13 september 2020


FILMGODINNEN

Deel 6


LANA TURNER
             
1921 - 1995


In deze nieuwe reeks presenteren wij onze
TOP 40
van de mooiste filmactrices aller tijden
                
Onze criteria: ze zijn of waren niet alleen oogverblindend mooi, maar danken hun roem ook aan hun acteertalent en charisma. Van knappe starlets met weinig acteertalent of uitstraling gaan er immers dertien in een dozijn, en die hebben we dus genegeerd in onze selectie. 

We onthullen onze Top 40 van de meest oogstrelende filmgodinnen in chronologische volgorde op basis van hun geboortedata. 

Hieronder vindt u deel 6: over de Amerikaanse actrice Lana Turner .




Van pin-up girl tot femme fatale


In 1936, toen Lana Turner (artiestennaam van Julia Jean Mildred Frances Turner) nog een 15-jarige brunette was, werd deze Amerikaanse schoonheid (met Engelse, Ierse, Schotse en Nederlandse voorouders) ontdekt door William R. Wilkerson -de oprichter en toenmalige uitgever van het entertainmentmagazine The Hollywood Reporter- terwijl de jonge Lana een Coca Cola kocht in een malt shop op Sunset Boulevard in Los Angeles. Wilkerson stelde haar voor aan de impresario Zeppo Marx, die de jongedame aan een contract bij de grote Hollywoodstudio MGM hielp. Een jaar later maakte Lana Turner haar filmdebuut met een bijrol in de film noir They Won't Forget (1937) van Mervyn LeRoy.

Lana Turner in 1937.

In 1941 volgde haar doorbraak bij het grote publiek, met rollen in het horrordrama Dr. Jekyll and Mr. Hyde van Victor Fleming, de musical Ziegfeld Girl van Robert Z. Leonard en de film noir Johnny Eager van Mervyn LeRoy. Een jaar later, in 1942, was Turner te zien in het romantisch oorlogsdrama Somewhere I'll Find You van Wesley Ruggles, waarin zij aan de zijde speelt van Hollywoodicoon Clark Gable (met wie zij later nog vaker samenwerkte).

Lana Turner in Johnny Eager.

Met haar mooie ogen, expressieve en geëpileerde wenkbrauwen, uitgesproken jukbeenderen, volle lippen, karaktervolle neusvleugels, geblondeerde haren en lange benen, groeide Lana Turner tijdens de Tweede Wereldoorlog uit tot een populaire, vaak onthullend geklede pin-up girl die erg in de smaak viel bij de soldaten aan het Europese front. 


Na de oorlog speelde Turner met brio de dramatische hoofdrol van de femme fatale en tragische antiheldin Cora Smith in de film noir-klassieker The Postman Always Rings Twice (1946) van Tay Garnett, waarmee Turner bevestigde dat zij méér was dan een pretty face. De film heeft een wisselvallige, bij wijlen ongeloofwaardige plot, maar blijft overeind dankzij de charismatische glansrol van Turner als de ondoorgrondelijke femme fatale.

Lana Turner in The Postman Always Rings Twice.

In de jaren 50 scoorde zij nog met hoofdrollen in enkele succesvolle films:
- de kritische metafilm The Bad and the Beautiful (1952) van Vincente Minnelli, met o.a. Kirk Douglas;
- het psychosociaal jongerendrama Peyton Place (1957) van Mark Robson, waarvoor Turner een Oscarnominatie kreeg;
- en het antiracistisch psychosociaal drama Imitation of Life (1959) van Douglas Sirk.

Lana Turner in The Bad and the Beautiful.

In 1958 geraakte Turner in opspraak toen haar toenmalige minnaar en maffioso Johnny Stompanato doodgestoken werd door Lana's 14-jarige dochter Cheryl. Daarna ging het stilaan bergaf met de filmcarrière van Lana Turner. Tegen dan had zij echter al een fortuin verdiend met vetbetaalde rollen, die haar bovendien onsterfelijk gemaakt hadden als één van de verleidelijkste femmes fatales in het Pantheon der filmgodinnen.



Joeri Naanai
Klik op de oranje links voor:
















Gepost door Joeri Naanai op 13:41 0 reacties
Labels: , , , , , , , , , ,

FILMGODINNEN

Deel 5


HEDY LAMARR
                
1914 - 2000


In deze nieuwe reeks presenteren wij onze
TOP 40
van de mooiste filmactrices aller tijden
                
Onze criteria: ze zijn of waren niet alleen oogverblindend mooi, maar danken hun roem ook aan hun acteertalent en charisma. Van knappe starlets met weinig acteertalent of uitstraling gaan er immers dertien in een dozijn, en die hebben we dus genegeerd in onze selectie. 

We onthullen onze Top 40 van de meest oogstrelende filmgodinnen in chronologische volgorde op basis van hun geboortedata. 

Hieronder vindt u deel 5: over de Oostenrijks-Amerikaanse actrice Hedy Lamarr .




Tijdloze klasse


Deze donkerharige Hollywooddiva van Oostenrijks-Hongaarse komaf werd op 9 november 1914 in Wenen geboren als enig kind van welvarende joodse ouders die haar Hedwig noemden, wat haar artiestennaam Hedy verklaart. 

Na acteerlessen in Wenen, liep Hedy reeds op 18-jarige leeftijd  in de kijker met haar ophefmakende hoofdrol in het kunstzinnige erotisch drama Extase (1933) van de Tsjechische regisseur Gustav Machatý, waarin de actrice poedelnaakt te zien is en haar personage tijdens een seksscène een orgasme krijgt (wat voordien, voor zover we weten, uitsluitend in pornografische films gebeurde).

Hedy Lamarr in Extase.

In 1938 verhuisde Hedy Lamarr naar de Amerikaanse filmstad Hollywood op uitnodiging van de succesvolle producer Louis B. Mayer (hoofd van de MGM filmstudio), die de toen 24-jarige actrice promootte als "de mooiste vrouw ter wereld". Geen wonder, want Lamarr zag er met haar prachtige donkere haren, zwoele mond, expressieve wenkbrauwen en betoverende blauwe ogen inderdaad beeldschoon uit. 



Hedy Lamarr in Algiers.
Hedy Lamarr groeide al gauw uit tot één van de beroemdste sterren in de gloriedagen van Hollywood, dankzij haar glamoureuze uitstraling, tijdloze klasse en veelzijdige vertolkingen in films zoals Algiers (1938), Lady of the Tropics (1939), Boom Town (1940), Comrade X (1940), H.M. Pulham, Esq. (1941), Ziegfeld Girl (1941), Come Live with Me (1941), Tortilla Flat (1942), White Cargo, Crossroads (1942), Experiment Perilous (1944), The Conspirators (1944), Her Highness and the Bellboy (1945), The Strange Woman uit 1946 (bekijk die film noir hier), Dishonored Lady (1947), Let’s Live a Little (1948), Samson and Delilah (1949), My Favorite Spy (1951), Copper Canyon (1950) en Loves of Three Queens (1954).

Hedy Lamarr in Comrade X.

Behalve een onvergetelijke actrice, was Lamarr ook een intelligente uitvindster. Zo droeg zij bijvoorbeeld bij tot de ontwikkeling van frequentieverspringing in radiocommunicatie: een techniek die intussen wordt gebruikt in vrijwel alle draadloze digitale communicatie met bijvoorbeeld UMTS, bluetooth of wifi.

Hedy Lamarr overleed aan een hartziekte op 19 januari 2000 in de Amerikaanse staat Florida, waar zij woonde sinds 1981. Ze werd 85. 
Joeri Naanai
Klik op de oranje links voor:
















Gepost door Joeri Naanai op 13:03 0 reacties
Labels: , , , , , , , , , , ,

vrijdag 11 september 2020


 FILMGODINNEN

Deel 3


CAROLE LOMBARD
               
1908 - 1942


In deze nieuwe reeks presenteren wij onze
TOP 40
van de mooiste filmactrices aller tijden
    
   

Onze criteria: ze zijn of waren niet alleen oogverblindend mooi, maar danken hun roem ook aan hun acteertalent en charisma. Van knappe starlets met weinig acteertalent of uitstraling gaan er immers dertien in een dozijn, en die hebben we dus genegeerd in onze selectie. 

We onthullen onze Top 40 van de meest oogstrelende filmgodinnen in chronologische volgorde op basis van hun geboortedata. 

Hieronder vindt u deel 3: over de Amerikaanse actrice Carole Lombard .




Die ogen...


Veel te jong gestorven tijdens een vliegtuigcrash in 1942, toen deze Amerikaanse blondine (met Duitse en Engelse voorouders) slechts 33 was, zullen we Carole Lombard blijven herinneren als één van de knapste en grappigste actrices in populaire screwball-komedies uit de jaren 30, zoals Twentieth Century (1934) van Howard Hawks en My Man Godfrey (1936) van Gregory La Cava (waarvoor Lombard een Oscarnominatie kreeg).

Carole Lombard in Twentieth Century.

In 1939 trouwde Lombard met de beroemde acteur Clark Gable, die destijds de King of Hollywood genoemd werd. 

Carole Lombard in 1935.

Carole Lombards laatste rol dateert van 1942, toen zij de hoofdrol speelde in de zwarte komedie To Be or Not to Be van Ernst Lubitsch.



Joeri Naanai
Klik op de oranje links voor:
















Gepost door Joeri Naanai op 16:17 0 reacties
Labels: , , , , ,

FILMGODINNEN

Deel 2


MYRNA LOY
                 
1905 - 1993


In deze nieuwe reeks presenteren wij onze
TOP 40
van de mooiste filmactrices aller tijden


Onze criteria: ze zijn of waren niet alleen oogverblindend mooi, maar danken hun roem ook aan hun acteertalent en charisma. Van knappe starlets met weinig acteertalent of uitstraling gaan er immers dertien in een dozijn, en die hebben we dus genegeerd in onze selectie. 

We onthullen onze Top 40 van de meest oogstrelende filmgodinnen in chronologische volgorde op basis van hun geboortedata. 

Hieronder vindt u deel 2: over de Amerikaanse actrice Myrna Loy .




De exotische Queen of Hollywood


De donkerharige Amerikaanse schoonheid Myrna Loy had Welshe, Schotse en Zweedse voorouders, begon haar lange carrière in het tijdperk van de stille film en speelde in de loop der jaren mee in ruim 140 bioscoop- en tv-films.

Myrna Loy in de film The Squall uit 1929.

Myrna Loy in The Desert Song uit 1929.
Aanvankelijk, tijdens de roaring twenties, werd Loy vaak gecast als een flapper, danseres, verleidelijke vamp, femme fatale of zigeunerin, vanwege haar exotische uitstraling. Zij had, vooral in haar vroege rollen, immers één van de zwoelste blikken in de filmgeschiedenis, bijvoorbeeld als:
- de flirterige Hongaarse zigeunerin Nubi in het muzikale romantisch drama The Squall (1929) van Alexander Korda; 
- de Indiase prinses Yasmani in het avontuurlijke drama The Black Watch (1929) van John Ford; 
- de Marokkaanse danseres Azuri in de romantische musical The Desert Song (1929) van Roy Del Ruth; 
- de verleidelijke femme fatale Eleanore in het avontuurlijke drama Renegades (1930) van Victor Fleming; 
- de half-Javaanse, wraaklustige movie villain Ursula Georgi in de psychosociale misdaadthriller Thirteen Women (1932) van George Archainbaud; 
- en de nymfomane en sadistische dochter van het titelpersonage (gespeeld door Boris Karloff) in de avontuurlijke horrorfilm The Mask of Fu Man Chu (1932) van Charles Brabin en Charles Vidor.

Myrna Loy in Thirteen Women uit 1932.

Later speelde Loy hoofdrollen in onder meer:
- het politiek incorrecte romantisch drama The Barbarian (1933) van Sam Wood;
- en in het populaire komische moordmysterie The Thin Man (1936) van W.S. Van Dyke, met William Powell als tegenspeler, waarin Loy als het hoofdpersonage Nora bewees dat zij zowel komische als dramatische rollen aankon. Dat personage zou zij later nog vijf keer hernemen in sequels op The Thin Man.

Een publiciteitsfoto van Myrna Loy voor The Barbarian uit 1933.

In 1937 werd Myrna Loy, na een nationale enquête, door miljoenen Amerikaanse bioscoopbezoekers uitgeroepen tot de Queen of Hollywood: een eretitel die zij volgens die bioscoopbezoekers nog meer verdiende dan haar collega Joan Crawford (die datzelfde jaar door Life magazine uitgeroepen werd tot de Queen of the Movies en ook behoort tot de mooiste filmgodinnen aller tijden).

Myrna Loy, wellicht rond 1929.

In de jaren 40 piekte de filmcarrière van Myrna Loy, met hoofdrollen in onder meer de sequel The Thin Man Goes Home (1945) van Richard Thorpe, het tragiromantisch oorlogsveteranendrama The Best Years of Our Lives (1946) van William Wyler, de romantische tragikomedie The Bachelor and the Bobby-Soxer (1947) van Irving Reis en de romantische komedie Mr. Blandings Builds His Dream House (1948) van H.C. Potter.
Joeri Naanai
Klik op de oranje links voor:
















Gepost door Joeri Naanai op 16:04 0 reacties
Labels: , , , , , , , , , , ,
Abonneren op: Posts (Atom)