donderdag 29 december 2011
The Dark Knight Rises - trailer
(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op 720p voor hogere beeldkwaliteit)
Genre: misdaaddrama / actie / sciencefiction
De grootste bankoverval aller tijden
Inside job van Charles Ferguson ★★★★
![]() |
Nee, het is géén vergissing dat onderaan deze recensie bij genre ook "misdaad" staat. De nieuwe, ontluisterende Amerikaanse documentaire Inside Job (2010) laat er immers geen twijfel over bestaan: de huidige wereldwijde economische crisis is géén ongelukkige samenloop van omstandigheden, maar het rechtstreekse gevolg van de ongebreidelde hebzucht, het flagrante bedrog en het misdadige gebrek aan ethiek en verantwoordelijkheidszin van de schatrijke bankiers, beursmakelaars en andere financiële haaien die onze economie op de kap van de belastingbetaler aan de rand van de afgrond gebracht hebben.
Dominostenen
De Amerikaanse regisseur Charles Ferguson werd voor Inside Job terecht bekroond met de Oscar voor beste documentaire. Het tempo is hoog, de interviews snedig én to the point, en de slimme montage zorgt voor een spanningsopbouw die veel gelijkenis vertoont met de plot van een detectiveverhaal. Stap voor stap, krijgt de kijker meer inzicht in de verborgen mechanismen die aan de basis lagen van de wereldwijde financiële meltdown in 2008.
De Amerikaanse regisseur Charles Ferguson werd voor Inside Job terecht bekroond met de Oscar voor beste documentaire. Het tempo is hoog, de interviews snedig én to the point, en de slimme montage zorgt voor een spanningsopbouw die veel gelijkenis vertoont met de plot van een detectiveverhaal. Stap voor stap, krijgt de kijker meer inzicht in de verborgen mechanismen die aan de basis lagen van de wereldwijde financiële meltdown in 2008.
![]() |
| Charles Ferguson is niet alleen een vakkundige regisseur, maar ook een meedogenloze interviewer. |
![]() |
| Henry "Hank" Paulson: voormalig CEO van de grootbank Goldman Sachs, maar nadien ook de Amerikaanse minister van Financiën tijdens de financiële crisis in 2008. Van belangenconflicten gesproken... |
Jammer dat de cruciale, nefaste rol van de centrale banken, zoals de Federal Reserve Bank en de Europese Centrale Bank, niet voldoende aan bod komt. Nochtans hielpen zij de financiële bubble mee opblazen door de rente jarenlang op een kunstmatig laag niveau te houden en zo bij te dragen tot roekeloze beleggingen en roekeloze leningen met al even roekeloze overheidsgaranties. Toch is Inside Job een documentaire die u moet gezien hebben om de geheime oorzaken van de huidige recessie beter te begrijpen.
Uitstekende, essentiële cinema!
JN.
Inside Job (USA-2010): beschikbaar op dvd.
Met: ingesproken commentaar van acteur Matt Damon, en getuigenissen en/of beelden van o.a. Ben Bernanke, Alan Greenspan, Paul Volcker, George W. Bush, Barack Obama, Henry Paulson, Timothy Geithner, Christine Lagarde, Dominique Strauss-Kahn, Larry Summers, Glenn Hubbard, David McCormick, Eliot Spitzer, Barney Frank, John Campbell, Frederic Mishkin, Scott Talbott, Nouriel Roubini, Gillian Tett en George Soros.
Genre: documentaire / misdaad
Klik op de oranje links voor:
- de trailer: Inside Job - trailer
- de Oscarnominaties voor Inside Job: Alle Oscarnominaties 2011
- de Oscars voor Inside Job: Alle Oscars 2011
maandag 26 december 2011
Après nous le déluge
Margin Call van J.C. Chandor
★★★
Sneeuwbal
Het achterste van hun tong zullen de voormalige CEO's van
failliete zombiebanken zoals Lehman Brothers, Merrill Lynch en Bear Stearns wellicht nooit laten zien. Daarvoor hebben ze te veel op hun kerfstok. De Amerikaanse financiële thriller Margin Call uit 2011 licht alvast een tipje van de sluier op en biedt
meer inzicht in de wijze waarop de frauduleuze praktijken in financiële centra zoals Wall Street en de City of London vroeg of laat onvermijdelijk imploderen.
Ratten op een zinkend schip
Ratten op een zinkend schip
![]() |
| Stanley Tucci als risk manager Eric Dale. |
We zien hoe Eric
Dale (gespeeld door Stanley Tucci), hoofd van de afdeling risk management in een gigantische
investeringsbank, na bijna twintig jaar trouwe dienst ontslagen wordt. Vlak
voor hij het kantoorgebouw verlaat, geeft Eric een usb-stick aan de veel jongere risico-analist Peter Sullivan (Zachary Quinto). "Take a look at it", zegt Eric. "Be carefull." Het blijkt geen loze waarschuwing, want
Peter ontdekt dat de gegevens op de usb-stick aantonen dat de 107 jaar oude
bank virtueel bankroet is omdat er op de balans veel meer aflopende leningen staan dan reële activa...
Als de prognoses van Eric kloppen, kan de bank haar margin calls niet meer betalen en staat ze dus op het punt om astronomische verliezen te lijden. In haar val zou de bank ook heel wat andere financiële instellingen meesleuren en dat zou onvermijdelijk ten koste gaan van de spaarcenten, beleggingen en pensioenen van tal van doorsneeburgers.
"Look at these people", mijmert Peter terwijl hij door het raam van een taxi naar de mensen op straat staart: "Wandering around with absolutely no idea what's about to happen..."
Als de prognoses van Eric kloppen, kan de bank haar margin calls niet meer betalen en staat ze dus op het punt om astronomische verliezen te lijden. In haar val zou de bank ook heel wat andere financiële instellingen meesleuren en dat zou onvermijdelijk ten koste gaan van de spaarcenten, beleggingen en pensioenen van tal van doorsneeburgers.
"Look at these people", mijmert Peter terwijl hij door het raam van een taxi naar de mensen op straat staart: "Wandering around with absolutely no idea what's about to happen..."
![]() |
| Zachary Quinto als junior risk analyst Peter Sullivan. |
Damage control
![]() |
| Paul Bettany als senior salesman Will Emerson.
Kevin Spacey als head of trading Sam Rogers.
|
Peter brengt senior salesman Will Emerson (Paul Bettany) meteen op de hoogte van de nakende catastrofe, die op zijn beurt head of trading Sam Rogers (Kevin Spacey) verwittigt. Zelfs CEO John Tuld (een charismatische Jeremy Irons) wordt per helikopter ingevlogen.
Wat volgt is zelfzuchtige, gewetenloze damage control, waarbij elk personeelslid zich vastklampt aan zijn/haar eigen positie en de potentiële verliezen koortsachtig afgewenteld worden op de klanten van de bank. "I've been with this company for ten years and I've seen things you wouldn't believe", geeft Will toe. "When all is said and done, they do not lose money. They don't mind that everybody else does, but they don't lose."
Sam lijkt één van de weinige kaderleden die met zijn geweten worstelt over deze aanpak van de crisis. Toch zwicht ook hij uiteindelijk voor de financiële wortel die de sluwe, door de wol geverfde CEO John Tuld hem voorhoudt. Op de valreep geeft Sam aan zijn afdeling de opdracht om alle toxische mortgage-backed securities te verkopen, met rampzalige gevolgen voor de kopers van deze junk bonds. Als puntje bij paaltje komt, blijkt Sam uiteindelijk meer wakker te liggen van zijn zieke hond dan van het lot van zijn trouwe klanten...
Sneeuwbal
Margin Call is het trefzekere filmdebuut van de Amerikaan J.C. Chandor, wiens vader overigens veertig jaar bij Merrill Lynch gewerkt heeft. Chandors uitstekende scenario en zijn strakke, minimalistische regie dragen bij tot de spanning van het financieel drama dat langzaam maar zeker aanzwelt als een steeds grotere wordende sneeuwbal die naar beneden rolt van een torenhoge, onbetaalbare schuldenberg. De uitgepuurde dialogen geven blijk van een toepasselijk sarcasme over het ontstellende gebrek aan ethiek en verantwoordelijkheidszin in de financiële wereld. "I made nearly 250.000 dollars last year", pocht Seth. "Fuck. For what? I push numbers around on a computerscreen. A bunch of glorified crack addicts, really, they take that information, they pretend to understand it, and they bet it against some other jock half way around the world who, you know, if he wasn’t doing this, he'd be in an OTB somewhere putting it all on number seven. At the end of the day one guy wins, one guy loses."
Ich habe es nicht gewüstt
Ich habe es nicht gewüstt
![]() |
| Jeremy Irons steelt de show als de gewetenloze CEO. |
Net zoals Richard Fuld -de voormalige CEO van het bankroete Lehman Brothers op wie het personage van Jeremy Irons in Margin Call losjes gebaseerd is- altijd heeft ontkend dat hij op de hoogte was van de onverantwoorde risico's die zijn bank nam, zo suggereert ook Chandor in zijn film dat de huidige financiële crisis moeilijk te voorspellen was door de bankiers die de crisis veroorzaakten. Margin Call stelt de banken voor als complexe financiële machines waarvan de afzonderlijke radertjes niet weten hoe ze op elkaar ingrijpen. "I frankly don't even know what it is that you guys do", zegt Will tegen Peter en Seth. En CEO John Tuld beweert: "It wasn't brains that got me here, I can assure you of that."
Sorry Chandor, maar I don't buy that. Ik vind dat sugar coating. Intelligent, in de zin van wijs, kan je de meeste bankiers inderdaad niet noemen. Maar ze zijn wel degelijk slim, berekenend en doortrapt; alleszins niet dom, naïef of onschuldig. Uit de bewijzen die in de nasleep van de financiële crisis in 2008, onder meer tijdens hoorzittingen met de CEO's van Goldman Sachs, Lehman Brothers en andere bankreuzen, naar boven kwamen, blijkt immers dat deze big shots veel meer wisten dan ze willen toegeven. De bonzen van zulke, in gevaarlijke derivatives grossierende zombiebanken weten maar al te goed waarmee ze al decennia bezig zijn. Ze beseffen ook welke enorme risico's ze nemen. Vandaar immers dat ze zich langs alle kanten indekken met credit default swaps en put options, en hun crappy assets doorverkopen aan nietsvermoedende klanten. Wanneer dat ook misloopt en ze de boomerang in hun eigen gezicht terugkrijgen, dan hebben de verantwoordelijken hun eigen aandelen vaak reeds verkocht en worden ze zelden persoonlijk aansprakelijk gesteld, laat staan gestraft. Intussen hebben ze zelf fortuinen verdiend aan hun salarissen, bonussen en beleggingen. In het slechtste geval, wanneer hun portfolio waardeloos is geworden, worden grote banken zoals Goldman Sachs bovendien too big to fail geacht en krijgen ze van de overheid miljarden aan quasi renteloze en door de belastingbetaler gedekte bail outs. Après nous le déluge is hun harteloze mentaliteit. Hit and run. Gelegaliseerde bankovervallers zijn het. Financiële terroristen. Verkopers van luchtkastelen, die niets van reële waarde produceren en als financiële parasieten teren op andermans arbeid en productiviteit. Groothandelaars van met gebakken lucht opgeblazen fata morgana's. De facto: ordinaire dieven. En die bottom line komt niet genoeg tot uiting in Margin Call, evenmin als de cruciale, nefaste rol van centrale banken zoals de Federal Reserve Bank en de Europese Centrale Bank, die de rentevoeten kunstmatig laag houden, duizenden miljarden dollars uit het niets creëren en dat intrinsiek waardeloze fiatgeld in het systeem blijven pompen om het frauduleuze piramidespel van onze terminale monetaire economie voor instorting te behoeden en draaiend te houden. Uitstel van executie, want hun ponzi scheme is mathematisch gedoemd tot implosie. En dat dit perfide systeem intussen per definitie inflatoir is, het fiatgeld devalueert en dag na dag ten koste gaat van de koopkracht van de man en vrouw in de straat, zal de centrale bankiers en hun omgekochte of gechanteerde marionetten in de politiek worst wezen. Want hun schaapjes zijn al lang op het droge...
Wolves in the house
Sorry Chandor, maar I don't buy that. Ik vind dat sugar coating. Intelligent, in de zin van wijs, kan je de meeste bankiers inderdaad niet noemen. Maar ze zijn wel degelijk slim, berekenend en doortrapt; alleszins niet dom, naïef of onschuldig. Uit de bewijzen die in de nasleep van de financiële crisis in 2008, onder meer tijdens hoorzittingen met de CEO's van Goldman Sachs, Lehman Brothers en andere bankreuzen, naar boven kwamen, blijkt immers dat deze big shots veel meer wisten dan ze willen toegeven. De bonzen van zulke, in gevaarlijke derivatives grossierende zombiebanken weten maar al te goed waarmee ze al decennia bezig zijn. Ze beseffen ook welke enorme risico's ze nemen. Vandaar immers dat ze zich langs alle kanten indekken met credit default swaps en put options, en hun crappy assets doorverkopen aan nietsvermoedende klanten. Wanneer dat ook misloopt en ze de boomerang in hun eigen gezicht terugkrijgen, dan hebben de verantwoordelijken hun eigen aandelen vaak reeds verkocht en worden ze zelden persoonlijk aansprakelijk gesteld, laat staan gestraft. Intussen hebben ze zelf fortuinen verdiend aan hun salarissen, bonussen en beleggingen. In het slechtste geval, wanneer hun portfolio waardeloos is geworden, worden grote banken zoals Goldman Sachs bovendien too big to fail geacht en krijgen ze van de overheid miljarden aan quasi renteloze en door de belastingbetaler gedekte bail outs. Après nous le déluge is hun harteloze mentaliteit. Hit and run. Gelegaliseerde bankovervallers zijn het. Financiële terroristen. Verkopers van luchtkastelen, die niets van reële waarde produceren en als financiële parasieten teren op andermans arbeid en productiviteit. Groothandelaars van met gebakken lucht opgeblazen fata morgana's. De facto: ordinaire dieven. En die bottom line komt niet genoeg tot uiting in Margin Call, evenmin als de cruciale, nefaste rol van centrale banken zoals de Federal Reserve Bank en de Europese Centrale Bank, die de rentevoeten kunstmatig laag houden, duizenden miljarden dollars uit het niets creëren en dat intrinsiek waardeloze fiatgeld in het systeem blijven pompen om het frauduleuze piramidespel van onze terminale monetaire economie voor instorting te behoeden en draaiend te houden. Uitstel van executie, want hun ponzi scheme is mathematisch gedoemd tot implosie. En dat dit perfide systeem intussen per definitie inflatoir is, het fiatgeld devalueert en dag na dag ten koste gaat van de koopkracht van de man en vrouw in de straat, zal de centrale bankiers en hun omgekochte of gechanteerde marionetten in de politiek worst wezen. Want hun schaapjes zijn al lang op het droge...
Wolves in the house
![]() |
| Simon Baker en Demi Moore geven uitstekend gestalte aan het egocentrische opportunisme in de financiële sector. |
Margin Call stoot dus niet echt door naar de fundamentele oorzaken van de huidige, wereldwijde recessie. En dat maakt deze film minder relevant dan de ontluisterende documentaire Inside Job van Charles Ferguson uit 2010 (lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier), waarin het moedwillige, criminele aspect van de bankenfraude wel, zij het ook slechts gedeeltelijk, wordt ontsluierd.
Toch is Margin Call een aanrader. De cast acteert verdienstelijk, met een kleine, maar memorabele glansrol voor Jeremy Irons als de manipulatieve CEO. Ook Simon Baker als head of securities Jared Cohen en Demi Moore als chief risk management officer Sarah Robertson maken het beste van hun bijrolletjes. Op de soundtrack staat mooie, ingetogen muziek van Nathan Larson, alsook het erg toepasselijk nummer Wolves van singer-songwriter Matthew Houck aka Phosphorescent: "Mama, there's wolves in the house..." En het is sowieso bewonderenswaardig dat een film waarin haast uitsluitend gepraat wordt, net als in het cynische verkopersdrama Glengarry Glen Ross, toch van begin tot eind blijft boeien.
JN.
Margin Call (USA-2011): in de bioscoop vanaf 25 januari 2012.
Met: Kevin Spacey, Zachary Quinto, Paul Bettany, Jeremy Irons, Penn Badgley, Stanley Tucci, Demi Moore en Simon Baker.
Genre: financiële thriller / psychosociaal drama / docudrama
Klik op de oranje links voor:
- de trailer: Margin Call - trailer
- de muziekvideo van Wolves door Phosphorescent: Wolves - music video
- onze recensie van Inside Job: De grootste bankoverval aller tijden
- de trailer: Inside Job - trailer
![]() |
Zachary Quinto. V.l.n.r.: Zachary Quinto als Peter, en Penn Badgley als zijn collega Seth.
Zachary Quinto.
Jeremy Irons. |
NIEUWS!
De populairste films van
2011
1. Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 2
Box office: 381 miljoen dollar.
2. Transformers: Dark of the Moon
Box office: 381 miljoen dollar.
2. Transformers: Dark of the Moon
Box office: 352 miljoen dollar.
3. The Twilight Saga: Breaking Dawn: Part 1
3. The Twilight Saga: Breaking Dawn: Part 1
Box office: 268 miljoen dollar.
4. The Hangover: Part 2
4. The Hangover: Part 2
Box office: 254 miljoen dollar.
5. Pirates of the Caribbean 4: On Stranger Tides
5. Pirates of the Caribbean 4: On Stranger Tides
Box office: 241 miljoen dollar.
6. Fast Five
6. Fast Five
Box office: 210 miljoen dollar.
7. Cars 2
7. Cars 2
Box office: 191 miljoen dollar.
8. Thor
8. Thor
Box office: 181 miljoen dollar.
9. Rise of the Planet of the Apes
9. Rise of the Planet of the Apes
Box office: 177 miljoen dollar.
10. Captain America: The First Avenger
10. Captain America: The First Avenger
Box office: 177 miljoen dollar.
JN.
Klik op de oranje links voor:
- onze recensie van Rise of the Planet of the Apes: Reflectie
- de trailer: Rise of the Planet of the Apes - trailer
- de trailer: Pirates of the Caribbean 4: On Stranger Tides - trailer
- de trailer: Pirates of the Caribbean 4: On Stranger Tides - trailer
zaterdag 24 december 2011
Prometheus - trailer
(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op "Kwaliteit" en op 720p voor hogere beeldkwaliteit)
Genre: sciencefiction / thriller/ horror / actie / avontuur / mysterie
Klik op de oranje links voor:
- onze recensie van Prometheus: Indrukwekkende Alien-prequel lost verwachting deels in
- voor een andere trailer: Prometheus - nieuwe trailer
Labels:
3D,
actie,
Alien,
avontuur,
Charlize Theron,
horror,
Idris Elba,
Michael Fassbender,
mysterie,
Noomi Rapace,
Prometheus,
Ridley Scott,
sciencefiction,
thriller
donderdag 22 december 2011
The Hobbit: An Unexpected Journey - trailer
(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op 720p voor hogere beeldkwaliteit)
Klik op de oranje links:
- voor onze recensie van The Hobbit: An Unexpected Journey: An Unexpected Dissapointment?
- voor nieuws: Hobbit in zicht
- voor de making-of: Achter de schermen van The Hobbit
- voor nieuws: Orlando Bloom speelt mee in The Hobbit
Genre: avontuur / fantasy / mysterie / actie / drama
De beste films van 2011
Het eindejaarslijstje van
Funny how?
Met de jaarwende in zicht verschijnen in de media traditiegetrouw her en der weer de obligate eindejaarslijstjes. Wat was de beste film van het afgelopen jaar? Welke acteurs en actrices leverden de beste acteerprestatie? Enzovoort... Die lijstjes zijn onder meer bedoeld om de lezers te overtuigen om toch nog snel even naar deze of gene film te gaan kijken alvorens hij uit roulatie verdwijnt. Is hij al uit roulatie? Pech. In dat geval wrijven de lijstjes alleen maar zout in de wonde van het gapende gat in uw cultuur en moet u maar wachten tot de film op dvd of blu-ray disc uitkomt. De lijstjes zijn bovendien erg subjectief en dus voor discussie vatbaar. Anderzijds signaleren ze tot op zekere hoogte wel nieuwe trends en geven ze wat meer inzicht in de smaak en het oordeel van de filmrecensenten. En daarmee weerspiegelen ze onrechtstreeks ook de tijdsgeest.
Ons eigen lijstje hieronder pretendeert geenszins representatief te zijn voor de kwaliteit van het volledige, wereldwijde filmaanbod in 2011. Wij konden ons immers alleen maar baseren op de films die we het voorbije jaar gezien hebben. We hebben dus ook geen rekening kunnen houden met films die elders, in de VS bijvoorbeeld, reeds te zien zijn (of waren) maar bij ons in België pas in 2012 uitkomen, met uitzondering van één film (Jane Eyre) die hier pas op 4 januari 2012 in première gaat maar wij toch reeds konden bekijken. Ons lijstje bevat wél films die elders in 2010 maar hier pas in 2011 uitkwamen.
Ons eigen lijstje hieronder pretendeert geenszins representatief te zijn voor de kwaliteit van het volledige, wereldwijde filmaanbod in 2011. Wij konden ons immers alleen maar baseren op de films die we het voorbije jaar gezien hebben. We hebben dus ook geen rekening kunnen houden met films die elders, in de VS bijvoorbeeld, reeds te zien zijn (of waren) maar bij ons in België pas in 2012 uitkomen, met uitzondering van één film (Jane Eyre) die hier pas op 4 januari 2012 in première gaat maar wij toch reeds konden bekijken. Ons lijstje bevat wél films die elders in 2010 maar hier pas in 2011 uitkwamen.
De beste films van 2011
1. Black Swan van Darren Aronofsky.
Wij gaven vier sterren aan deze fascinerende psychologische thriller over de gevaarlijke rivaliteit tussen twee ambitieuze balletdanseressen.
2. The Tree of Life van Terrence Malick (vier sterren).
3. Carnage van Roman Polanski (vier sterren).
4. Drive van Nicholas Winding Refn (vier sterren).
5. Animal Kingdom van David Michôd (vier sterren).
6. True Grit van Joel en Ethan Coen (vier sterren).
The Artist van Michel Hazanvicius, Rundskop van Michael R. Roskam, Hugo van Martin Scorsese en A Separation van Asghar Farhadi zijn naar verluidt ook zeer goede films, maar die hebben wij nog niet gezien.
1. Stephen Dorff in Somewhere van Sofia Coppola.
Wij gaven drie en een halve ster aan dit gevoelige portret van een eenzame Hollywoodster die zijn oppervlakkig leventje een nieuwe wending wil geven en troost zoekt bij zijn dochter.
2. Christoph Waltz en John C. Reilly in Carnage van Roman Polanski.
3. James Franco in 127 Hours van Danny Boyle.
4. Ben Mendelsohn en Sullivan Stapleton in Animal Kingdom van David Michôd.
5. Ryan Gosling in Blue Valentine van Derek Cianfrance en in Drive van Nicolas Winding Refn.
6. Javier Bardem in Biutiful van Alejandro González Iñárritu en Christian Bale in The Fighter van David O. Russell.
7. Michael Fassbender in Jane Eyre van Cary Fukunaga en in A Dangerous Method van David Cronenberg.
8. Ron Perlman en Albert Brooks in Drive van Nicolas Winding Refn.
9. Dragomir Mrsic, Joel Kinnaman en Matias Padin in Easy Money / Snabba Cash van Daniel Espinosa.
10. Jeffrey Dean Morgan in The Resident van Annti Jokinen.
Matthias Schoenaerts in Rundskop en Jean Dujardin in The Artist acteren naar verluidt ook schitterend, maar die films hebben wij nog niet gezien.
1. Mia Wasikowska in The Kids Are All Right van Lisa Cholodenko en in Jane Eyre van Cary Fukunaga.
Wij gaven zowel drie sterren aan het tragikomisch familiedrama The Kids Are All Right als aan het romantisch kostuumdrama Jane Eyre.
2. Jacki Weaver in Animal Kingdom van David Michôd.
4. Drive van Nicholas Winding Refn (vier sterren).
5. Animal Kingdom van David Michôd (vier sterren).
6. True Grit van Joel en Ethan Coen (vier sterren).
The Artist van Michel Hazanvicius, Rundskop van Michael R. Roskam, Hugo van Martin Scorsese en A Separation van Asghar Farhadi zijn naar verluidt ook zeer goede films, maar die hebben wij nog niet gezien.
De beste acteurs van 2011
1. Stephen Dorff in Somewhere van Sofia Coppola.
Wij gaven drie en een halve ster aan dit gevoelige portret van een eenzame Hollywoodster die zijn oppervlakkig leventje een nieuwe wending wil geven en troost zoekt bij zijn dochter.
2. Christoph Waltz en John C. Reilly in Carnage van Roman Polanski.
3. James Franco in 127 Hours van Danny Boyle.
4. Ben Mendelsohn en Sullivan Stapleton in Animal Kingdom van David Michôd.
5. Ryan Gosling in Blue Valentine van Derek Cianfrance en in Drive van Nicolas Winding Refn.
6. Javier Bardem in Biutiful van Alejandro González Iñárritu en Christian Bale in The Fighter van David O. Russell.
7. Michael Fassbender in Jane Eyre van Cary Fukunaga en in A Dangerous Method van David Cronenberg.
8. Ron Perlman en Albert Brooks in Drive van Nicolas Winding Refn.
9. Dragomir Mrsic, Joel Kinnaman en Matias Padin in Easy Money / Snabba Cash van Daniel Espinosa.
10. Jeffrey Dean Morgan in The Resident van Annti Jokinen.
Matthias Schoenaerts in Rundskop en Jean Dujardin in The Artist acteren naar verluidt ook schitterend, maar die films hebben wij nog niet gezien.
De beste actrices van 2011
1. Mia Wasikowska in The Kids Are All Right van Lisa Cholodenko en in Jane Eyre van Cary Fukunaga.
Wij gaven zowel drie sterren aan het tragikomisch familiedrama The Kids Are All Right als aan het romantisch kostuumdrama Jane Eyre.
2. Jacki Weaver in Animal Kingdom van David Michôd.
3. Hailee Steinfeld in True Grit van Joel en Ethan Coen.
4. Annette Bening in The Kids Are All Right van Lisa Cholodenko.
5. Elle Fanning in Somewhere van Sofia Coppola.
6. Nicole Kidman in Rabbit Hole van John Cameron Mitchell.
7. Cécile de France in Le gamin au vélo van Jean-Pierre Dardenne en Luc Dardenne.
8. Mila Kunis en Natalie Portman in Black Swan van Darren Aronofsky.
9. Zrinka Cvitesic in Na putu van Jasmila Zbanic en Kseniya Rappoport in La doppia ora van Giuseppe Capotondi.
10. María Onetto in Puzzle van Natalia Smirnoff.
Jeong-hee Yoon acteert naar verluidt ook schitterend in Poetry van Chang-dong Lee, maar die film hebben wij nog niet gezien.
1. Nicolas Winding Refn voor Drive.
4. Annette Bening in The Kids Are All Right van Lisa Cholodenko.
5. Elle Fanning in Somewhere van Sofia Coppola.
6. Nicole Kidman in Rabbit Hole van John Cameron Mitchell.
7. Cécile de France in Le gamin au vélo van Jean-Pierre Dardenne en Luc Dardenne.
8. Mila Kunis en Natalie Portman in Black Swan van Darren Aronofsky.
9. Zrinka Cvitesic in Na putu van Jasmila Zbanic en Kseniya Rappoport in La doppia ora van Giuseppe Capotondi.
10. María Onetto in Puzzle van Natalia Smirnoff.
Jeong-hee Yoon acteert naar verluidt ook schitterend in Poetry van Chang-dong Lee, maar die film hebben wij nog niet gezien.
De beste regisseurs van 2011
1. Nicolas Winding Refn voor Drive.
Wij gaven vier sterren aan deze hybride misdaadthriller met Ryan Gosling in de rol van een zwijgzame, mysterieuze wraakengel.
2. Terrence Malick met The Tree of Life
3. Darren Aronofsky met Black Swan.
4. Charles Taylor met Inside Job.
5. Roman Polanski met Carnage.
6. David Michôd met Animal Kingdom.
7. Sofia Coppola met Somewhere.
8. Jean-Pierre Dardenne en Luc Dardenne met Le gamin au vélo.
9. Danny Boyle met 127 Hours.
10. Derek Cianfrance met Blue Valentine.
Hugo van Martin Scorsese, The Artist van Michel Hazanavicius, Rundskop van Michael R. Roskam en A Separation van Asghar Farhadi zijn naar verluidt ook zeer goed geregisseerd, maar die films hebben wij nog niet gezien.
De beste documentaire van 2011
Inside Job van Charles Ferguson.
Wij gaven vier sterren aan deze ontluisterende documentaire over de verborgen oorzaken van de financiële crisis.
The Tree of Life van Terrence Malick.
De mooist in beeld gebrachte film van 2011
The Tree of Life van Terrence Malick.
Wij gaven vier sterren aan dit visueel verbluffende gezinsdrama over de ondoorgrondelijkheid van het leven.
De meest overschatte film van 2011
Portable Life van Fleur Boonman.
Wij schreven (nog) geen recensie van Portable Life, maar geven deze nogal pretentieuze road movie hier alvast niet meer dan twee sterren.
Joeri Naanai
Klik op de oranje links voor:
- onze recensie van Black Swan: Dansen op een vulkaan
- de trailer: Black Swan - trailer
- onze recensie van The Tree of Life: Amor Fati
- de trailer: The Tree of Life - trailer
- onze recensie van Carnage: Grote kinderen
- de trailer: Carnage - trailer
- onze recensie van Drive: Wraakengel
- een filmfragment: Drive - fragment
- onze recensie van Animal Kingdom: Dog eat dog
- de trailer: Animal Kingdom - trailer
- de trailer: The Artist - trailer
- de trailer: Rundskop - trailer
- onze recensie van Somewhere: Vicieuze cirkel
- de trailer: Somewhere - trailer
- onze recensie van 127 Hours: Beenhard
- de trailer: 127 Hours - trailer
- onze recensie van Blue Valentine: O dear...
- de trailer: Blue Valentine - trailer
- onze recensie van Biutiful: In de schaduw van de dood
- de trailer: Biutiful - trailer
- onze recensie van Jane Eyre: A tale of woe
- de trailer: Jane Eyre - trailer
- onze recensie van A Dangerous Method: Psychologisch steekspel
- de trailer: A Dangerous Method - trailer
- onze recensie van Easy Money / Snabba Cash: De lokroep van het snelle geld
- de trailer: Easy Money / Snabba Cash - trailer
- onze recensie van The Resident: Wolf in schaapsvacht
- de trailer: The Resident - trailer
- onze recensie van The Kids Are All Right: Eén vader, twee moeders
- de trailer: The Kids Are All Right - trailer
- onze recensie van True Grit: Ruwe bolster, blanke pit
- de trailer: True Grit - trailer
- onze recensie van Rabbit Hole: Ontroostbaar
- de trailer: Rabbit Hole - trailer
- onze recensie van Le gamin au vélo: Belgische Oliver Twist
- een filmfragment: Le gamin au vélo - fragment
- onze recensie van Na putu: Verscheurend
- de trailer: Na putu - trailer
- onze recensie van La doppia ora: Schijn of zijn?
- de trailer: La doppia ora - trailer
- onze recensie van Puzzle: Het ontbrekend stukje
- de trailer: Puzzle - trailer
- onze recensie van Inside Job: De grootste bankoverval aller tijden
- de trailer: Inside Job - trailer
- de trailer: Portable Life - trailer
maandag 19 december 2011
The Artist - trailer
(Klik op de playbutton en dan rechtsonder op 480p of 720p voor hogere beeldresolutie)
Klik op de oranje link voor nieuws: The Artist wint Oscar voor Beste Film 2012
Genre: stille film / romantische komedie / tragikomisch liefdesdrama
dinsdag 13 december 2011
NIEUWS!
Van Love Daddy tot Avenger
Samuel L. Jackson
is meest lucratieve acteur aller tijden
![]() |
De Amerikaanse acteur Samuel L. Jackson is de meest winstgevende acteur in de filmgeschiedenis. Dat blijkt wanneer je de opbrengst optelt van alle films waaraan hij meewerkte. De intussen bijna 63-jarige Hollywoodster speelde mee in ruim 100 films, die samen maar liefst 7,4 miljard dollar in het laatje brachten. Dat is natuurlijk ook de verdienste van onder anderen de respectievelijke regisseurs en van Jacksons tegenspelers in die films. Maar hoewel de zwarte acteur vaak bijrollen vertolkte, heeft hij in elk geval een goede neus voor lucratieve producties.
Tot Jacksons bekendste rollen behoren onder meer:
- de dj Mister Señor Love Daddy in het tragikomische stadsdrama Do the Right Thing van Spike Lee uit 1989;
- de boef Stacks Edwards in de briljante gangsterkroniek GoodFellas uit 1990 (één van onze favoriete films) van Martin Scorsese (één van onze favoriete regisseurs; lees ons biografische portret hier);
- en natuurlijk de supercoole misdadigers Jules in de briljante misdaadmozaïek Pulp Fiction uit 1994 (ook één van onze favoriete films ) en Ordell in het schitterende misdaaddrama Jackie Brown uit 1997 (ook één van onze favoriete films), beide onder regie van Quentin Tarantino (één van onze favoriete regisseurs).
Jacksons iconische vertolking van Jules (één van de beste movie villains aller tijden) leverde hem een Golden Globe en een Oscarnominatie voor beste mannelijke bijrol op, en voor zijn schitterende vertolking van Ordell (ook één van de beste movie villains aller tijden) kreeg hij een Golden Globe-nominatie.
![]() |
| Samuel L. Jackson als de wapenhandelaar Ordell in Jackie Brown: "Girl, don't make me put my foot in your ass." |
Het grootste deel van de financiële omzet die Jackson in zijn filmcarrière hielp realiseren is te danken aan de Star Wars-films The Phantom Menace (1999), Attack of the Clones (2002), Revenge of the Sith (2005) en The Clone Wars (2008), die samen zo'n 2,4 miljard dollar opbrachten. Jackson speelt daarin de rol van de Jedi-meester Mace Windu.
De razend populaire rampenfilm Jurassic Park (1993) van Steven Spielberg (één van onze favoriete regisseurs), waarin Jackson een bijrol vertolkt, leverde circa 914 miljoen dollar op.
Verwacht
In de nabije toekomst zal Jackson onder meer te zien zijn in:
- de thriller The Samaritan van David Weaver;
- de superheldenfilm The Avengers van Joss Whedon (gebaseerd op de gelijknamige stripreeks);
- en de langverwachte western Django Unchained van Quentin Tarantino.
Joeri Naanai
zaterdag 10 december 2011
Duivels pact
Les diaboliques van Henri-Georges Clouzot ★★★★
![]() |
| Véra Clouzot (links) en Simone Signoret in Les diaboliques. |
Vergeet de diverse remakes en laat u meeslepen door de originele Franse zwart-wit-versie van Les diaboliques uit 1955 (internationale titel Diabolique): een ingenieuze, beklemmende, Hitchcockiaanse film noir en psychologische misdaadthriller van de Franse cineast Henri-Georges Clouzot, net heruitgebracht op een nieuwe dvd door de Nederlandse distributeur Homescreen (te koop vanaf 10 januari 2012). U kan de hele film (met Engelstalige ondertitels) ook hier bekijken.
Moordcomplot
Moordcomplot
![]() |
| Véra Clouzet als Christina en Paul Meurisse als Michel. |
Meer verklappen van de plot zou zonde zijn, want Les diaboliques heeft veel verrassingen in petto...
Spannend
Hoewel de onthullende slotscène het moordcomplot in een nieuw daglicht plaatst op een manier die de geloofwaardigheid ervan ondergraaft, want het blijkt uiteindelijk een nog omslachtiger complot dan gedacht, met nog méér onzekere variabelen, is Les diaboliques toch een stevige aanrader dankzij onder meer: de geslaagde spanningsopbouw, die bovendien nieuwsgierig maakt naar de afloop van het misdaadmysterie; de onverbloemde thematisering van onder meer echtelijke ontrouw en huiselijk geweld (gedurfde thema's, want ze waren in de jaren 50 nog goeddeels taboe); de topvertolkingen van Véra Clouzot (de Braziliaans-Franse echtgenote van regisseur Clouzot) als de getroebleerde echtgenote Christina en van Simone Signoret als de koelbloedige lerares en minnares Nicole; de geslaagde bijrol van Charles Vanel als de hardnekkige privédetective Alfred Fichet; de sporadische zwarte humor; de degelijke zwart-wit fotografie onder leiding van cinematograaf Armand Thirard, met onder meer enkele jump scare shots van Michel met weggedraaide, witte ogen; en de efficiënte montage door Madeleine Gug, waardoor het ritme van de film goed zit en het verhaal blijft boeien.
Paul Meurisse heeft de juiste uitstraling als de onuitstaanbare schooldirecteur Michel Delassale. Hij lijkt te overacteren, maar de slotscène verklaart waarom Michel zich zo onuitstaanbaar gedroeg.
Inspiratiebron
Zelf tot op zekere hoogte vergelijkbaar met (en misschien schatplichtig aan) het verhaal in het toneelstuk Gas Light uit 1938 van de Engelse schrijver Patrick Hamilton -verfilmd onder de titel Gaslight in 1940 door Thorold Dickinson en in 1944 door George Cukor- werd Les diaboliques op zijn beurt een inspiratiebron voor latere psychologische misdaadthrillers, zoals de visuele meesterwerken Psycho (1960) van Alfred Hitchcock (één van onze favoriete horrorfilms) en The Shining (1980) van Stanley Kubrick (ook één van onze favoriete horrorfilms en tevens één van onze favoriete films over seriemoorden en één van onze favoriete films tout court; bekijk de trailer van The Shining hier en de hele film hier). Denk bijvoorbeeld aan de iconische scène in The Shining waarin de bange echtgenote Wendy (gespeeld door Shelley Duvall) tot haar afgrijzen ontdekt dat haar volatiele man Jack Torrance (onze favoriete movie villain aller tijden, gespeeld door Jack Nicholson, één van onze favoriete acteurs) talloze keren het zinnetje "All work and no play makes Jack a dull boy" typte en dus klaarblijkelijk waanzinnig geworden is. Die scène is rechtstreeks schatplichtig aan de slotsequentie in Les diaboliques waarin Christina een vel papier ontdekt waarop verschillende keren "Michel Delassalle" (de naam van haar man) getypt is.
![]() |
| Christina wordt ondervraagd door de hardnekkige speurneus Alfred Fichet. |
JN.
Les diaboliques aka Diabolique (Frankrijk-1955): beschikbaar op een nieuwe dvd vanaf 10 januari 2012.
Les diaboliques aka Diabolique (Frankrijk-1955): beschikbaar op een nieuwe dvd vanaf 10 januari 2012.
Met: Simone Signoret, Véra Clouzot, Paul Meurisse en Charles Vanel.
Genre: psychologische misdaadthriller / mysterie / film noir / horror
![]() |
| V.l.n.r.: Véra Clouzot, Simone Signoret en Paul Meurisse in Les diaboliques. |
Abonneren op:
Reacties (Atom)


























