Posts tonen met het label Under the Skin. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Under the Skin. Alle posts tonen

dinsdag 9 januari 2024


De 10 beste scifi-films 
volgens 
Rolling Stone

      
Op nieuwjaarsdag presenteerde het populaire Amerikaanse magazine Rolling Stone zijn Top 150 van de beste sciencefictionfilms aller tijden. U vindt die volledige Top 150 hier. 


Lees hieronder alvast de 
TOP 10
volgens Rolling Stone magazine


1. 2001: A Space Odyssey 
van Stanley Kubrick uit 1968 
Lees onze recensie hier, bekijk de trailer hier en een filmfragment hier.


2. Stalker 
van Andrei Tarkovsky uit 1979


3. Close Encounters of the Third Kind 
van Steven Spielberg uit 1977
Bekijk een filmfragment hier.


4. Blade Runner 
van Ridley Scott uit 1982
Lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier.


5. Alien 
van Ridley Scott uit 1979
Lees onze recensie hier.


6. Under the Skin 
van Jonathan Glazer uit 2013
Lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier.


7. Children of Men 
van Alfonso Cuarón uit 2006


8. Metropolis 
van Fritz Lang uit 1927
Bekijk de hele film hier.


9. Star Wars 
van George Lucas uit 1977


10. The Matrix 
van de Wachowski's uit 1999 


Onze eigen Top 10 van de beste sciencefictionfilms vindt u samen met de Top 10 van de website totalscifionline hier.

JN.

maandag 6 augustus 2018

Wie is Jonathan Glazer?


Hieronder kan u kijken naar een kort overzichtje van de bioscoopfilms, reclamefilmpjes en muziekvideo's van de getalenteerde Britse regisseur Jonathan Glazer, bekend van zijn eigenzinnige films Sexy Beast (2000), Birth (2004) en Under the Skin (2013).  Glazer geeft zelf wat toelichting.

Lees hier onze recensie van Under the Skin.




(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op 'Ondertiteling' voor Engelse ondertitels, en op 720p of 1080p voor hogere beeldkwaliteit)


Genre: minidocumentaire



woensdag 10 juni 2015

Een robot van vlees en bloed?

Ex Machina  van Alex Garland     ★★★★½



Caleb (gespeeld door Domhnall Gleeson) is een intelligente en goedaardige softwareprogrammeur voor Bluebook: 's werelds populairste internetzoekmachine. Op een dag wint Caleb via een personeelsloterij een bezoek aan de afgelegen villa van Nathan (Oscar Isaac): de geniale, schatrijke en excentrieke CEO van het Google-achtige bedrijf, die de zoekmachine reeds ontwierp toen hij nog een 13-jarige puber was. 

Nadat Caleb per helikopter arriveert op het uitgestrekte landgoed van Nathan, blijkt diens trendy villa een streng beveiligd ondergronds laboratorium te verbergen, waar Nathan in het grootste geheim in zijn eentje een nieuwe uitvinding voltooide. Die uitvinding heet Ava (vertolkt door Alicia Vikander) en is een humanoïde robot met een vrouwelijk uiterlijk en een geavanceerde vorm van artificiële intelligentie. Ava's 'brein' functioneert op basis van de cognitieve, emotionele en psychologische werking van het menselijk brein, die Nathan in kaart kon brengen door de gearchiveerde wereldwijde zoekgeschiedenis in zijn eigen zoekmachine te analyseren. Bluebook is volgens Nathan immers niet alleen een blauwdruk van wàt mensen denken en verlangen, maar ook en vooral hoé ze denken en verlangen. Daardoor kan Ava niet alleen 'denken' en praten, maar ook glimlachen, grapjes maken en flirten. 

Caleb arriveert in de afgelegen villa van Nathan.

Op verzoek van Nathan, is Caleb bereid om Ava een week lang te onderwerpen aan de zogeheten turingtest: een naar de Engelse computerpionier Alan Turing vernoemd experiment, waarmee zou kunnen uitgemaakt worden of Ava (zelf)bewust is en écht kan denken en voelen zoals een mens, dan wel of zij die menselijke kwaliteiten slechts simuleert. Al gauw begint Caleb echter te vermoeden dat Nathan geen open kaart speelt. Hier is meer aan de hand. Maar wat...?


Een monster van Frankenstein of menselijk-al-te-menselijk?

Ex Machina is een uitstekende sciencefictionthriller die de kijker doet nadenken over de sociale en morele implicaties van artificiële intelligentie. De debuterende Engelse regisseur Alex Garland (die eerder de verfilmde bestseller The Beach schreef, alsook de scenario's voor 28 Days Later, Sunshine en Never Let Me Go) boort in Ex Machina een brandend actueel thema aan. Zo waarschuwden de beroemde wetenschapper Stephen Hawking en de schatrijke ingenieur Elon Musk eerder dit jaar nog dat de ontwikkeling van kunstmatige intelligentie niet alleen voordelen maar ook gevaren inhoudt. Intelligente robots zouden de werkloosheid doen toenemen en op termijn zelfs volledig aan de controle van de mens kunnen ontsnappen als een monster van Frankenstein. Ook in Ex Machina zegt Nathan tegen Caleb dat artificiële intelligentie ooit superieur zal zijn aan menselijke intelligentie: "One day the A.I.’s are gonna look back at us the same way we look at fossil skeletons in the plains of Africa."

Oscar Isaac als Nathan (links) en Domhnall Gleeson als Caleb.

De schaduwzijden van artificiële intelligentie (AI) werden eerder al belicht in beklijvende sciencefictionklassiekers zoals:
- het uiterst invloedrijke mysterie 2001: A Space Odyssey uit 1968 (een visueel meesterwerk dat behoort tot onze favoriete sciencefictionfilms en onze favoriete films tout court), onder regie van Stanley Kubrick (onze favoriete cineast), waarin de AI-computer HAL op hol slaat (lees onze recensie hier, bekijk de trailer hier en een filmfragment hier); 
- Alien uit 1979 (ook één van onze favoriete sciencefictionfilms en tevens één van onze favoriete horrorfilms en onze favoriete films tout court), geregisseerd door Ridley Scott (ook één van onze favoriete cineasten), waarin een bemanningslid van het ruimteschip Nostromo een androïde AI-robot met een verborgen agenda blijkt te zijn (lees onze recensie hier);
- de invloedrijke tech-noir cyberpunk dystopie Blade Runner uit 1982 (ook een visueel meesterwerk dat behoort tot onze favoriete sciencefictionfilms), geregisseerd door Ridley Scott (één van onze favoriete cineasten), waarin Harrison Ford als het titelpersonage jacht maakt op rebelse androïde replicants (lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier);
- en The Terminator uit 1984 van James Cameron (ook één van onze favoriete sciencefictionfilms), waarin de zelfbewuste supercomputer Skynet een strijd op leven en dood tussen mens en machine ontketent (lees onze recensie hier). 

De boeiende sciencefictiondrama's A.I. (2001) van Steven Spielberg (ook één van onze favoriete cineasten) en her (2013) van Spike Jonze (lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier) zijn milder en appelleren meer aan onze sympathie met de menselijke-al-te-menselijke wijze waarop intelligente machines zelf hun interactie met de mens zouden kunnen ervaren.


Labyrint

Ex Machina is geen horrorfilm zoals Alien, noch een actiefilm zoals The Terminator, maar combineert als een spannend 'cerebraal' drama wel inhoudelijke en visuele aspecten van de andere voormelde sciencefictionfilms:
- net zoals het mannelijke hoofdpersonage in her verliefd wordt op een vrouwelijk computerprogramma, lijkt Caleb in Ex Machina te bezwijken voor de charmes van de robot Ava;
- de vaak zachte belichting in Ex Machina herinnert aan de dromerige pasteltinten in her;
- net zoals de computer HAL in 2001: A Space Odyssey en de replicants in Blade Runner een eigen wil hebben, hun eigen voortbestaan willen verzekeren en in opstand komen, lijkt Ava zich niet te willen neerleggen bij de autoritaire manier waarop zij door haar schepper Nathan behandeld wordt. Ik ben geen object, schijnt Ava te denken. En hoewel zij als een materieel artefact natuurlijk wél een object is, laat Garland het aan de kijker over om uit te maken wat Ava in wezen is. Hij stelt daarmee aan het publiek een zeer pertinente vraag: hoe zouden wij Ava behandelen? Als een mens of louter als een machine...?;
- tijdens vreemde stroomonderbrekingen in Nathans villa floept in het laboratorium rood noodlicht aan dat herinnert aan de rode belichting tijdens de iconische scène in 2001: A Space Odyssey waarin de computer HAL tegen zijn wil uitgeschakeld wordt;
- de existentiële vragen en emoties van Ava doen denken aan die van de intelligente machines in A.I., Blade Runner en her;
- en net als Kubrick, Scott, Spielberg, Jonze en Cameron, is Garland er met Ex Machina in geslaagd om de complexe implicaties van intelligente robotica op een even meeslepende als diepzinnige wijze naar het grote scherm te vertalen.

Garland doet dat door de kijker mee te lokken in een labyrint van twijfels en misleiding. Speelt Nathan voor God? Is Ava gewoon een als vrouw verpakte 'papegaai' die slechts herhaalt wat haar software toelaat of is zij echt in staat tot creatieve menselijke gedachten en authentieke emoties? Hoe reageert Caleb op de onverwachte wendingen tijdens de turingtest? En wie manipuleert nu eigenlijk wie...?


Schitterend

Ex Machina ziet er schitterend uit, dankzij onder meer de sfeervolle belichting en het verzorgde camerawerk (onder leiding van Rob Hardy) en het knappe set design. De film speelt zich bijna uitsluitend af in Nathans villa met bijhorend labo. De modernistische leefruimtes van Nathan passen perfect bij zijn imago van hippe, innovatieve IT-miljardair à la Steve Jobs. Maar het claustrofobische labo waar Ava 'woont' voelt sinister aan.

Ava is de ster van Ex Machina. Haar boeiende karakter deed ons een beetje denken aan de mysterieuze 'vrouwen' die Scarlett Johansson speelt in her, waarin Johansson te horen is als de stem  van een vrouwelijk computerprogramma, en in het fascinerende en visueel verbluffende sciencefictionmysterie Under the Skin van Jonathan Glazer, waarin Johansson een buitenaards wezen in de gedaante van een vrouw vertolkt (lees onze recensie hier): ook personages die, net als Ava, zoeken naar wat een mens tot mens maakt. Ava ziet er bovendien spectaculair uit dankzij geslaagde special effects die haar zowel een menselijke als machinale aanblik geven en daarmee haar ambivalente aard visualiseren. 

Naast de drie hoofdrolspelers, vertolkt de Japanse actrice Sonoya Mizuno een geslaagde bijrol als Nathans inwonende dienstmeid en personal assistant (op àlle vlakken...). De cast van Ex Machina bestaat dus uit slechts vier acteurs. Toch hebben we ons geen moment verveeld. Oscar Isaac was de juiste keuze voor het gluiperige genie Nathan. Domhnall Gleeson heeft de geknipte nerdy uitstraling als  de manipuleerbare Caleb. Sonoya Mizuno speelt haar rol van de zwijgzame dienstmeid Kyoko met kurkdroge perfectie. En Alicia Vikander schittert als de fascinerende Ava, die er als robot soms sensueler uitziet dan een echte vrouw. Je gelóóft dat zij een machine is, maar je voelt ook met haar mee alsof ze een vrouw van vlees en bloed is. 


IJzersterk

Garland schreef zelf het scenario voor Ex Machina en bouwde daarbij de spanning langzaam op. 

Tussendoor kan er af en toe ook geglimlacht worden, bijvoorbeeld tijdens de grappige scène waarin Nathan en Kyoko samen een synchroon discodansje doen op het funky R&B-nummer Get Down Saterday Night van Oliver Cheatham uit 1983. De rest van de soundtrack bestaat goeddeels uit simpele, organische synthesizermuziek die op de juiste momenten dreigender wordt zonder af te leiden van wat er op het scherm gebeurt.


Het intelligente scenario is allesbehalve artificieel (pun intended), wat bijdraagt tot de geloofwaardigheid van de film, behalve tijdens een cruciale scène in de finale waarin Nathan zich minder voorzichtig gedraagt dan men van een vooruitziend genie zou verwachten. De film had ook nog wat spannender gekund. Maar Ex Machina is hoe dan ook een ijzersterk regiedebuut met een meeslepend verhaal, dat bovendien verrassend en aangrijpend afloopt...  

JN.

Ex Machina (Groot-Brittannië-2015): beschikbaar op dvd en blu-ray disc.
Met: Domhnall Gleeson, Alicia Vikander, Oscar Isaac en Sonoya Mizuno.

Genre: sciencefiction / thriller / mysterie / psychosociaal drama

Klik op de oranje link voor de trailer: Ex Machina - trailer 



dinsdag 23 december 2014


De beste films van 
2014


Scarlett Johansson in Under the Skin.


                           
Met de jaarwende in zicht, vindt u hieronder onze persoonlijke selectie van het beste wat 2014 op filmvlak te bieden had. 


Beste film

1. Under the Skin van Jonathan Glazer.

Wij gaven 4,5 sterren aan dit bevreemdende en briljant in beeld gebrachte sciencefictionmysterie (een visueel meesterwerk) met Scarlett Johansson in de hoofdrol als een mysterieuze vrouw. Lees onze recensie hier, bekijk de trailer hier en een interview met regisseur Jonathan Glazer over zijn carrière hier.  

2. Enemy van Denis Villeneuve. Lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier. 

3. her van Spike Jonze. Lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier.

4. The Wolf of Wall Street van Martin Scorsese (één van onze favoriete regisseurs). Bekijk de trailer hier en lees ons biografische portret van regisseur Martin Scorsese uit 2013 hier.

5. Nightcrawler van Dan Gilroy. Lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier.

6. Ne me quitte pas van Sabine Lubbe Bakker en Niels van Koevorden. Lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier.

7. Blue Jasmine van Woody Allen. Lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier.

8. The Grand Budapest Hotel van Wes Anderson. Lees ons biografische portret van regisseur Wes Anderson uit februari 2014 hier.

9. The Rover van David Michôd. Lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier.

10. Gravity van Alfonso Cuarón. Lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier.



Beste acteur

1. Guy Pearce als het verbeten hoofdpersonage Eric in de dystopische road movie The Rover (zie hoger).

2. Jake Gyllenhaal als het hoofpersonage Lou in de psychosociale mediasatire en thriller Nightcrawler (zie hoger) en als het hoofdpersonage Adam alias Anthony in de psychologische mysteriethriller Enemy (zie hoger).

3. Jonah Hill als het personage Donnie Azoff in de biopic en zwarte komedie The Wolf of Wall Street (zie hoger) over de liederlijke geldwolf Jordan Belfort (titelrol van Leonardo DiCaprio).


Beste actrice


1. Cate Blanchett als het onfortuinlijke hoofdpersonage Jasmine in het tragikomische psychosociaal drama Blue Jasmine (zie hoger).

2. Lupita Nyong'o als de slavin Patsey in de aangrijpende biopic en historische slavenkroniek 12 Years a Slave van Steve McQueen. Lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier.

3. Scarlett Johansson als het mysterieuze vrouwelijke hoofpersonage in het sciencefictionmysterie Under the Skin en als de stem van het computerprogramma Samantha in de romantische tragikomedie her (zie hoger). Lees ons biografische portret van Scarlett Johansson uit april 2014 hier.


Beste regisseur

Denis Villeneuve met Enemy (zie hoger).



Beste scenario

her van Spike Jonze (zie hoger).



Beste camerawerk

1. Daniel Landin voor Under the Skin (zie hoger).

2. Emmanuel Lubezki voor Gravity (zie hoger). Lees ons biografische portret van cameraman Emmanuel Lubezki uit 2013 hier.

3. Robert Yeoman voor The Grand Budapest Hotel (zie hoger).  



Beste special effects


Gravity (zie hoger).


Beste mise-en-scène

The Grand Budapest Hotel (zie hoger).


Beste horrorfilm

Big Bad Wolves van Aharon Keshales en Navot Papushado. Lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier.


Beste documentaire

Ne me quitte pas (zie hoger).


Beste regiedebuut

Dan Gilroy met Nightcrawler (zie hoger).


Beste filmeinde

1. Enemy (zie hoger).

2. Ida van Pawel Pawlikowski. 



Joeri Naanai

zaterdag 26 juli 2014

Schokkende schoonheid

Under the Skin  van Jonathan Glazer     ★★★★½ 



Lang geleden dat wij nog zo gefascineerd naar het grote scherm gestaard hebben als tijdens het bekijken van Under the Skin (2013): een nieuw, bevreemdend, hoogst origineel en visueel verbluffend sciencefictionmysterie van de Engelse cineast Jonathan Glazer. 

Reeds vanaf de galactische openingsbeelden, die suggereren dat buitenaardse krachten op aarde belanden, kregen we het gevoel dat we naar iets bijzonders zaten te kijken; iets met een duistere, kwetsbare diepte dat zelden het licht ziet in de aan commerciële besognes onderworpen filmindustrie. 


Mysterie

Under the Skin volgt een mysterieuze vrouw -met glaciale superioriteit vertolkt door de Amerikaanse actrice Scarlett Johansson- terwijl zij in een bestelwagen door Schotland rijdt en op een kille, afstandelijke, schijnbaar emotieloze manier eenzame mannen in de val lokt. Een al even mysterieuze motorrijder helpt haar om sporen uit te wissen. Waar zijn zij mee bezig? Wat is die merkwaardige zwarte smurrie waarin hun slachtoffers verdwijnen? Wat wil dit methodische duo? Zijn zij op zoek naar levenskracht? Naar energie? Naar de ziel? En hoe reageert de mysterieuze mannenverleidster wanneer zij wezenlijke dingen begint op te merken die een mens tot mens maken, zoals humor, angst, medelijden, zelfopoffering, muzikaliteit, honger en liefde...?


Experimenteel 

Regisseur Jonathan Glazer (bekend van de misdaadthriller Sexy Beast en het familiedrama Birth) schreef samen met Walter Campbell het eigenzinnige scenario van Under the Skin en wisselt quasi documentaire straatopnames van de grauwe Schotse stad Glasgow af met poëtische, vaak betoverend mooie beelden, zoals de dissolve tussen een slapende Johansson en een in de wind wiegend sparrenbos. De experimentele beelden, waaronder ook fascinerende shots van een donkere ruimte met een vloeibare, spiegelende vloer, leunen soms dicht aan bij volbloed videokunst en herinneren aan de visuele magie in Stanley Kubricks magistrale sciencefictionepos 2001: A Space Odyssey uit 1968 (lees onze recensie hier, bekijk de trailer hier en een filmfragment hier). De visuele kracht van Under the Skin is wellicht te danken aan Glazers ervaring als regisseur van heel wat geslaagde reclamefilmpjes en muziekvideo's. Bekijk een interview met Glazer over zijn werk hier.  

Ook de bezwerende soundscapes van Mica Levi (beter bekend als Micachu), die doen denken aan de angstaanjagende muziek van György Ligeti in Kubricks briljante horrorthriller The Shining uit 1980 (bekijk de trailer hier), dragen bij tot de beklemmende atmosfeer in Under the Skin, die Glazer tot in de tragische finale weet vast te houden.


Sommige scènes, bijvoorbeeld in de bestelwagen, werden opgenomen met een verborgen camera, waarbij de tegenspelers van Johansson vaak toevallige passanten waren die slechts nadien te horen kregen dat ze in een film meespeelden, wat bijdroeg tot spontane, naturalistische interacties. En Johansson zelf is, met die 'buitenaardse', erotische uitstraling van haar (lees ons biografische portret van Johansson hier), perfect gecast als de mysterieuze vrouw door wier ogen wij verwonderd en meewarig meekijken naar de vreemde, domme, kwetsbare, ontroerende mensheid.

Scarlett Johansson.

Wat een verademing ook dat Glazer het aandurfde om niets uit te leggen en het aan de verbeelding van de kijker over te laten om te zoeken naar de betekenis van wat er zich 'onderhuids' allemaal afspeelt in deze even mooie als verontrustende film. 

Een treffender voorbeeld van cinema als een volwaardige kunstvorm kom je niet vaak tegen. Dreigend en droevig tegelijk, kil en teder, gloeit Under the Skin van een zeldzame, schokkende schoonheid.  

JN.

Under the Skin (Groot-Brittannië/USA/Zwitserland-2013): in de bioscoop sinds 25 juni 2014.
Met: Scarlett Johansson.

Genre: sciencefiction / mysterie / thriller / existentieel drama

Klik op de oranje links voor:


- een achtergrondartikel: Visuele meesterwerken: Top 80


zaterdag 19 april 2014

Portret.

De buitenaardse charme 
van
Scarlett Johansson


In Under the Skin.

 
In een interview dat ik ooit afnam van Keira Knightley -zelf allesbehalve een lelijk eendje- zei de Engelse actrice dat zij urenlang naar het gezicht van haar Amerikaanse collega Scarlett Johansson zou kunnen staren. Johansson heeft inderdaad een betoverend charisma. Haar charisma overstijgt bovendien haar uiterlijke schoonheid. Let maar eens op haar titelrol in het romantisch sciencefictiondrama her van Spike Jonze uit 2013 (lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier), waarin Johansson de stem van een computerprogramma speelt en zij dus niet eens in beeld komt. Toch is de manier waarop zij met de intonatie van haar warme, hese stem emotionele rijkdom legt in dat virtuele personage zonder meer briljant.
 
Under the Skin
 
Ook de Engelse cineast Jonathan Glazer (bekijk een biografische video hier) beseft blijkbaar dat Johansson behoort tot het zeldzame soort van Hollywoodsterren wier schoonheid dieper gaat dan hun opperhuid. Vanwege haar intrigerende, 'buitenaardse' charme mocht zij van Glazer de hoofdrol vertolken in zijn nieuwe film Under the Skin (lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier): een fascinerend en visueel verbluffend sciencefictionmysterie waarin Johansson in de huid kruipt van een buitenaards wezen dat in de gedaante van een aantrekkelijke vrouw in een bestelwagen door Schotland rijdt en op een kille, afstandelijke, bijna emotieloze manier eenzame mannen in de val lokt. De film maakt, onder meer op visueel vlak én dankzij Johansson, zoveel indruk dat Glazer in de pers vergeleken wordt met de legendarische Amerikaanse cineast Stanley Kubrick (onze favoriete regisseur).
 
Scarlett Johansson in Under the Skin.

Jong geleerd...

Scarlett Johansson werd geboren in New York op 22 november 1984. Haar vader is een architect van Deense komaf, haar joodse moeder heeft onder meer Poolse roots. Als kind toonde Scarlett al een grote passie voor acteren. Later volgde zij acteerlessen aan onder meer het gerenommeerde Lee Strasberg Theatre and Film Institute in New York, speelde zij mee in tal van toneelstukken en droomde zij van een filmcarrière. 

Doorbraak

Na bijrolletjes in North (1995) van Rob Reiner, Just Cause (1995) van Arne Glimcher en If Lucy Fell (1996) van Eric Schaeffer, en haar eerste hoofdrol in de tragikomedie Manny & Lo (1996) van Lisa Krueger, brak Scarlett Johansson in 1998 internationaal door met haar vertolking van een getraumatiseerd en verbitterd meisje in het populaire romantisch drama The Horse Whisperer van en met Hollywoodveteraan Robert Redford.

Als jong meisje met Robert Redford in The Horse Whisperer.

Dankzij het succes van The Horse Whisperer, kreeg Johansson heel wat rollen aangeboden. Ze koos daarbij vaak voor uitdagende rollen in relatief kleinschalige en alternatieve producties. Het legde haar geen windeieren, want haar vertolkingen in onder meer de film noir The Man Who Wasn’t There (2001) van de gebroeders Coen (die ook behoren tot onze favoriete regisseurs), de komedie Ghost World (2001) van Terry Zwigoff, het sfeervolle existentieel drama Lost in Translation (2003) van Sofia Coppola (waarmee Johansson een BAFTA Award won) en de boeiende kunstfilm over de Hollandse schilder Johannes Vermeer Girl with a Pearl Earring (2003) van Peter Webber (lees onze recensie hier) bevestigden Johanssons reputatie als één van de meest getalenteerde actrices van haar generatie en maakten van haar één van de meest gevraagde Hollywoodactrices.   

Met Bill Murray in Lost in Translation.
 
Van kindermeisje tot superspion 

Als superspion Natasha Romanoff alias Black Widow
in Captain America: The Winter Soldier.
In 2005 speelde Johansson mee in Match Point van Woody Allen, met wie zij later opnieuw samenwerkte voor Scoop (2006) en Vicky Cristina Barcelona (2008). 

Daarnaast was Johansson te zien in onder meer: 
- het wisselvallige neo noir misdaadmysterie The Black Dahlia (2006) van Brian De Palma (ook één van onze favoriete regisseurs) ; 
- het intrigerende illusionistendrama The Prestige (2006) van Christopher Nolan;
- als kindermeisje in de komedie The Nanny Diaries (2007) van Shari Springer Berman en Robert Pulcini;
- als zuster van de ambitieuze middeleeuwse aristocrate Anne Boleyn in het uitstekende kostuumdrama The Other Boleyn Girl (2008) van Justin Chadwick (één van onze favoriete historische drama's);
- en in de superheldenfilms Iron Man 2 (2010) van Jon Favreau, The Avengers (2012) van Joss Whedon en Captain America: The Winter Soldier (2014) van de Russo Brothers. 

Met haar geslaagde vertolking van het fascinerende hoofdpersonage in het nieuwe, beklijvende sciencefictionmysterie Under the Skin bevestigt Johansson eens te meer haar veelzijdigheid.  

Joeri Naanai

Under the Skin (Groot-Brittannië-2013): in de Belgische bioscopen vanaf 25 juni 2014.
Met: Scarlett Johansson.
 
Genre: sciencefiction / mysterie / thriller / existentieel drama
 
Klik op de oranje links voor:

- onze recensie van Under the Skin: Schokkende schoonheid