Een robot als moeder

I Am Mother  van Grant Sputore     ★★★

De nieuwe Australische sciencefictionfilm I Am Mother (2019) is sinds 7 juni te zien via de online streamingdienst Netflix en krijgt de komende zomer ook een bioscooprelease in onder meer Rusland, Australië en Duitsland. Voor zover we weten, is er (nog) geen Belgische bioscooprelease gepland voor I Am Mother. Jammer, want dit langspeelfilmdebuut van de Australische regisseur Grant Sputore is een boeiende en meeslepende film die op het grote witte doek ongetwijfeld veel meer tot zijn recht komt dan op een tv-scherm, laptop of (Godverbiede) smartphone.

Dystopisch sciencefictionmysterie

I Am Mother speelt zich af in de toekomst, na een wereldwijde ramp of oorlog die de mensheid vernietigde. Daags na de apocalyps wordt in een reusachtige, hypertechnologische bunker een artificieel intelligente robot geactiveerd. De robot (met de stem van de Australische actrice Rose Byrne) noemt zichzelf "Mother" (moeder) en fungeert in de bunker als de voogd van een grote voorraad ingevroren menselijke embryo's om de aarde opnieuw te bevolken. Zo wekt Mother een vrouwelijke embryo tot leven, die zij haar "Daughter" (dochter) noemt. Mother zorgt voor de baby en voedt het kind op tot een goedaardige tiener (gespeeld door de jonge Deense actrice Clara Rugaard). Tussen beiden groeit een innige, liefdevolle moeder-dochter-relatie. 

Daughter verlaat de bunker nooit, omdat er volgens Mother in de buitenwereld dodelijk besmettingsgevaar bestaat. Op een dag ontdekt Daughter echter een levend muisje in de bunker. Ze vermoedt dat het muisje is binnengekropen en vraagt zich af hoe het diertje het beweerde besmettingsgevaar in de buitenwereld kon overleven...

Daughter bekijkt de voorraad embryo's.

Vertrekkend vanuit de interessante psychosociale denkoefening "hoe zou het zijn om in een totaal geïsoleerde omgeving opgevoed te worden door een kunstmatig intelligente robot met tellurische ambities?", evolueert I Am Mother naar een boeiend sciencefictionmysterie met huis clos-thrillerelementen, dat ons deed denken aan sciencefictionfilms zoals Passengers van Morten Tyldum (bekijk de trailer hier), Ex Machina van Alex Garland (lees onze recensie hier), Oblivion van Joseph Kosinski (lees onze recensie hier), Moon van Duncan Jones (bekijk de hele film hier), A.I. van Steven Spielberg, de Terminator-franchise (lees onze recensie van de eerste The Terminator hier) en 2001: A Space Odyssey van Stanley Kubrick (lees onze recensie hier). 

Daarnaast bevat I Am Mother ook knipoogjes naar Ridley Scotts sciencefictionklassiekers Alien (lees onze recensie hier) en Blade Runner (lees onze recensie hier). Zo begint I Am Mother met dolly shots door de lege gangen van de bunker, die herinneren aan de dolly shots door de lege gangen van het ruimteschip Nostromo in de openingssequentie van Alien. Bovendien heet de computer van de Nostromo ook "Mother". En in I Am Mother vouwt Daughter, net als de politieagent Gaff in Blade Runner, vaak papieren origami-diertjes. In de slotscènes van I Am Mother zijn er zelfs echo's van de slotscène in Roman Polanski's horrorklassieker Rosemary's Baby (bekijk de trailer hier).

Mother (rechts) en Daughter.

Dilemma's

De onderliggende thematiek van I Am Mother gaat in op brandend actuele risico's en morele dilemma's die voortvloeien uit de huidige ontwikkeling van artificiële intelligentie, eugenetica, social engineering en het streven naar perfectie in een 'maakbare' samenleving. Als zodanig stelt de film belangrijke vragen. Heiligt het doel de middelen? Speelt men dan niet voor God? Verdient de methodische, kille rationaliteit van artificiële intelligentie het predicaat 'intelligent' zonder die methodiek en de resultaten ervan eerst grondig te evalueren vanuit weloverwogen psychosociale en moraalfilosofische perspectieven? Is een perfecte samenleving überhaupt wenselijk? En zou zo'n samenleving nog 'menselijk' genoemd kunnen worden, vermits mensen tot op zekere hoogte feilbare, onvoorspelbare en irrationele wezens zijn? Gelukkig worden die thema's in I Am Mother niet op een belerende manier uit de doeken gedaan, maar verpakt in een spannend mysterie met boeiende plotwendingen en een onthullende finale die de cirkel rond maakt. 

Het had nog spannender en ingenieuzer gekund, maar als een zelfgeschreven verhaal van een debuterende filmregisseur is I Am Mother in elk geval een waardevol visitekaartje voor Grant Spitore.

Geloofwaardig

Hoofdrolspeelster Clara Rugaard overtuigt als de onzekere Daughter, die heen en weer geslingerd wordt tussen vertrouwen, nieuwsgierigheid en wantrouwen. 

Clara Rugaard draagt deze film met haar overtuigende vertolking van Daughter.

De robot Mother werd ontworpen door de bekende Nieuw-Zeelandse Weta Workshop en ziet er heel realistisch uit. Zo realistisch, dat Mother lijkt op de echte, verontrustende robots die het Amerikaanse bedrijf Boston Dynamics ontwikkelt. Acteur Luke Hawker kroop in het robotkostuum van Mother en zorgde voor een geloofwaardige, robotachtige motoriek. 

Ook Hilary Swank overtuigt in haar intense bijrol, waarvan het narratieve en emotionele potentieel echter onderbenut bleef.

Verzorgd

I Am Mother is verzorgd in beeld gebracht met degelijk, maar nogal ongeïnspireerd camerawerk. Dat geldt ook voor het production design en de montage. Verwacht u dus niet aan een meesterwerk, want op filmtechnisch vlak kleurt I Am Mother braaf binnen de reeds uitgestippelde lijntjes van het sciencefictiongenre en kan deze film niet tippen aan de betoverende fotografie, het knappe production design en de unieke sfeerschepping in sciencefictionfilms zoals 2001: A Space Odyssey, Alien, Blade Runner, Oblivion en Blade Runner 2049. 

De efficiënte en toepasselijke elektronische muziek die Dan Luscombe en Antony Partos opnamen voor I Am Mother werkt sfeerversterkend, maar leidt niet af van het verhaal.

Al bij al, is I Am Mother dus een geslaagd langspeelfilmdebuut, dat veel goeds belooft voor de toekomst van regisseur Grant Sputore, temeer omdat hij het voor deze eerste grote filmproductie in zijn carrière moest stellen met een relatief bescheiden budget.   

JN.

I Am Mother (Australië-2019): te bekijken via Netflix sinds 7 juni 2019. 

Met: Clara Rugaard, Luke Hawker, Hilary Swank en Rose Byrn.

Genre: sciencefiction / mysterie / thriller / drama

Annihilation - trailer

Na zijn wereldwijde succes als romanschrijver met zijn avontuurlijke bestseller The Beach uit 1996 (verfilmd in 2000 door Danny Boyle met Leonardo DiCaprio in de hoofdrol), brak de Engelse aueur Alex Garland vanaf 2002 door als filmscenarist met zijn scenario's voor onder meer de horrorfilm 28 Days Later van Danny Boyle, het spannende sciencefictionavontuur Sunshine van Danny Boyle en het sciencefictiondrama Never Let Me Go van Mark Romanek.

Intussen is Garland ook een succesvolle cineast. Zijn indrukwekkende, zelfgeschreven regiedebuut Ex Machina uit 2015 (één van onze favoriete sciencefictionfilms) was een uiterst fascinerend sciencefictiondrama over artificiële intelligentie (lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier), wat ons nieuwsgierig maakt naar Garlands tweede, ook zelfgeschreven film Annihilation (2018): een naar verluidt griezelige sciencefictionfantasie, met in de belangrijkste rollen Natalie Portman, Jennifer Jason Leigh, Tessa Thompson, Oscar Isaac, Gina Rodriguez, Tuva Novotny en Sonoya Mizuno.

Bekijk de trailer van Annihilation hieronder:

(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op "Kwaliteit" en op 720p of 1080p voor hogere beeldkwaliteit)

Genre: sciencefiction / avontuur / fantasy / drama / horror

De 10 beste

sciencefictionfilms

aller tijden  

               

Niets fijner op een kille winteravond dan op de sofa onder een warm dekentje te kruipen en van een goeie film te genieten. Maar welke film...? Wie van sciencefiction houdt, kan zich alvast laten leiden door de top 100 van beste sciencefictionfilms die samengesteld werd door de die-hard sciencefictionadepten van de website totalscifionline:

http://totalscifionline.com/features/3809-the-100-greatest-sci-fi-movies

Hun selectie is het resultaat van verhitte interne debatten tussen de medewerkers van de website. Zo moesten zij eerst uitmaken welke films tot het sciencefiction-genre mogen gerekend worden en welke niet. Ze besloten dat elke film waarvan sciencefiction een hoofdbestanddeel vormt in aanmerking komt. Behalve films over superhelden, omdat die een genre op zich vormen. De criteria zijn voor discussie vatbaar, maar hieronder vindt u alvast de 10 beste sciencefictionfilms in hun Top 100. 

Daaronder vindt u onze eigen Top 10, samengesteld op basis van dezelfde criteria. En natuurlijk weerhoudt niets u ervan om kritisch te reageren of hier uw eigen Top 10 te plaatsen (klik helemaal onderaan op de link reacties als de reactiebox niet open is).

Achter onze favoriete sciencefictionfilms die niét voorkomen in de Top 10 van totalscifionline hebben we ter informatie ook hun positie in de Top 100 van de website vermeld. Tot slot vindt u onderaan nog onze recensies (en de originele filmposters) van de vijf hoogst gerangschikte films in onze eigen selectie.

Total Sci-Fi

1. Blade Runner
2. 2001: A Space Odyssey
3. Star Wars  
4. Alien
5. Metropolis  
6. The Day the Earth Stood Still
7. The Terminator
8. Planet of the Apes
9. E.T.
10. Solaris


Funny how?

1. Alien
2. A Clockwork Orange - totalscifi: nr. 27
3. Blade Runner
4. 2001: A Space Odyssey 
5. Minority Report - totalscifi: nr. 57 - 
6. The Terminator
7. Mad Max - totalscifi: nr. 70
8. E.T.
9. Ex Machina
10. The Thing - totalscifi: nr. 23

En de beste sciencefictionserie is volgens ons het 1ste seizoen van Westworld van Jonathan Nolan en Lisa Joy (lees onze recensie hier).

Nagelbijtende scifi-horror

Alien van Ridley Scott (1979)

★★★★★

Alien is een briljante en superspannende combinatie van sciencefiction en horror over de bemanningsleden van een ruimteschip die belaagd worden door een moorddadig ruimtewezen. Deze film, onder regie van Ridley Scott (één van onze favoriete cineasten), is niet alleen onze favoriete sciencefictionfilm, maar tevens één van onze favoriete horrorfilms en één van onze favoriete films tout court (ongeacht het genre).

Claustrofobisch griezelen

Het realistische maar tegelijk unheimliche production design, de claustrofobische atmosfeer, de griezelige special effects ("Don't touch it!"), de degelijke vertolkingen van de cast, met een doorleefde doorbraakrol van hoofdrolspeelster Sigourney Weaver, en de geniaal in crescendo opgebouwde spanning maken van deze onvergetelijke tech-noir sciencefictionfilm een revolutionaire en uiterst invloedrijke mijlpaal in de filmgeschiedenis.

Neem het van ons aan: ook wie doorgaans geen sciencefiction- of horrorliefhebber is zal onder de indruk geraken van deze nagelbijtende horrorthriller.

JN.

Klik op de oranje links voor:

- een achtergrondartikel: Tien redenen om Alien op het grote scherm te zien

- een video-interview met regisseur Ridley Scott: Ridley Scott vertelt over Alien 

- ons biografische portret van regisseur Ridley Scott: Visuele veteraan

- een achtergrondartikel: Onze favoriete regisseurs: Top 20

- een achtergrondartikel: Onze favoriete films: Top 35

- een achtergrondartikel: Onze favoriete horrorfilms: Top 25

- een achtergrondartikel: Schaf de Oscars af!

Kubrick in het kwadraat 



A Clockwork Orange van Stanley Kubrick (1971)

★★★★★

Geen ruimteschepen, buitenaardse wezens of laserwapens in deze controversiële verfilming van de gelijknamige roman van Anthony Burgess. Maar dat maakt het ontluisterende -en profetische!- toekomstbeeld dat grootmeester Stanley Kubrick 45 jaar geleden van onze maatschappij schetste er niet minder beklijvend om.

Naast één van onze favoriete sciencefictionfilms, is A Clockwork Orange ook één van onze favoriete films tout court (ongeacht het genre).

Nihilistisch

De film volgt de ultragewelddadige, zinloze exploten van een groepje criminele jongemannen onder leiding van de egocentrische psychopaat Alex (één van de beste movie villains aller tijden), met ijskoude overgave vertolkt door een perfect gecaste Malcolm McDowell. Maar ook de politie, de bureaucratie, het gerecht, het gevangeniswezen, de psychiatrie, de overheid en de media worden genadeloos ontmaskerd als onmenselijke instellingen.

Een maatschappijkritische spiegel

A Clockwork Orange is Kubrick in het kwadraat: visueel verbluffend, volstrekt compromisloos op elk vlak -bijvoorbeeld in zijn gewaagde, shockerende combinatie van zwarte humor en geweld- en zo gelaagd dat je er telkens nieuwe, verrassende dingen in ontdekt. Zo hadden wij de film al vijf keer gezien, toen we plots een ogenschijnlijk onbeduidend maar in feite veelzeggend detail opmerkten tijdens de scène waarin Alex en zijn droogs aanbellen bij een marxistische schrijver: het geluid van de bel (dongdongdong dooong) is een knipoog naar de Vijfde Symfonie van Beethoven (de favoriete componist van Alex) en verwijst tevens naar de wrede Pavloviaanse experimenten (Pavlov gebruikte een belletje) waaraan Alex later in de film onderworpen wordt als proefpersoon in een moreel aanvechtbaar wetenschappelijk pilootproject waarmee de overheid misdadigers zoals Alex wil 'genezen'... 

Kubrick (onze favoriete cineast) houdt ons in A Clockwork Orange een maatschappijkritische spiegel voor door de kijker eerst als een voyeur medeplichtig te maken aan de perverse en gewelddadige misdaden op het scherm, en ons nadien ook een geweten te schoppen door ons te confronteren met moeilijke, zelfconfronterende morele dilemma's. Wat is belangrijker: vrije wil of collectieve orde, vrijheid of (een gevoel van) veiligheid, het individu of de goegemeente, (zelf)kritiek en zelfbeschikking of censuur, propaganda en brainwashing? Thema's die tot op heden brandend actueel gebleven zijn.

Kortom: A Clockwork Orange is een grand cru van een film die u aan het denken zet en u nooit meer loslaat!  

JN.

Klik op de oranje links voor:

- een minidocumentaire over regisseur Stanley Kubrick: The Visions of Stanley Kubrick - documentaire

- een achtergrondartikel: Onze favoriete regisseurs: Top 20

- een achtergrondartikel: Onze favoriete films: Top 35

- een achtergrondartikel: De beste schurken en feeksen in de filmgeschiedenis: Top 150

- een achtergrondartikel: De kemels van Pauline Kael

 

Visueel verbluffende melancholie

Blade Runner van Ridley Scott (1982)

★★★★★



Hoewel Blade Runner intussen bijna 30 jaar oud is, staat deze visueel verbluffende en invloedrijke klassieker ook vandaag nog steeds overeind als één van de allerbeste films in het sciencefictiongenre en als één van de beste films tout court (ongeacht het genre). Dat verklaart waarom wij Blade Runner niet alleen opnamen in onze Top 10 van onze favoriete sciencefictionfilms, maar tevens in onze Top 35 van onze favoriete films tout court.

Poëtische tech-noir cyberpunk

Gebaseerd op de roman Do Androids Dream of Electric Sheep? van de gerespecteerde Amerikaanse sciencefictionauteur Philip K. Dick uit 1969 en geregisseerd door de Engelse topcineast Ridley Scott (één van onze favoriete cineasten), voelen het verhaal en de sfeerschepping in Blade Runner aan als dystopische tech-noir cyberpunk. 

De film volgt de cynische ex-politieman annex blade runner Rick Deckard (gespeeld door Harrison Ford) terwijl hij anno 2019 in de Amerikaanse stad Los Angeles de strijd aanbindt met een groepje rebelse humanoïde robotten -zogeheten replicants- die bijna niet te onderscheiden zijn van mensen en ontworpen werden door de briljante CEO van de machtige Tyrell Corporation (gespeeld door Joe Turkel). Deckard begint zich echter morele en existentiële vragen te stellen bij het kennelijk flinterdunne onderscheid tussen mensen en de nieuwe generatie replicants, én bij zijn meedogenloze job als gewelddadige premiejager op die replicants... 

De realistische, grauwe maar tegelijk poëtische aanblik van de futuristische, in kleurig neonlicht badende grootstad Los Angeles is tot op heden door geen enkele cineast geëvenaard. Cameraman Jordan Cronenweth kreeg -onbegrijpelijk- geen Oscar voor Blade Runner, maar gelukkig wél een BAFTA Award. En de sfeervolle, melancholische soundtrack, met de etherische synthesizerklanken van Vangelis, behoort tot de mooiste filmmuziek tussen hemel en aarde.

Even ontroerend als spannend

Harrison Ford acteert uitstekend als de eenzame, onderkoelde antiheld Deckard. De bevallige actrice Sean Young zorgt voor een intimistische noot met haar gevoelige, ambivalente vertolking van een vrouw die zelf niet weet of ze menselijk dan wel een artificiële androïde is. Brion James is perfect gecast als de explosieve replicant Léon Kowalski. Daryl Hannah beklijft in haar doorbraakrol als de sensuele, atletische én  levensgevaarlijke vrouwelijke replicant Pris. En de ultieme confrontatie met de charismatische replicant Roy -een fenomenale doorbraakrol van de Nederlandse acteur Rutger Hauer als één van de beste movie villains aller tijden- levert een even ontroerende als spannende finale op: "I've seen things you people wouldn't believe: attack ships on fire off the shoulder of Orion; I watched c-beams glitter in the dark near the Tannhäuser Gate... All those moments will be lost in time...like tears in rain... Time to die."

Philip K. Dick heeft de première van Blade Runner nooit kunnen meemaken. Hij stierf op 2 maart 1982 aan een hartaanval, vlak vóór de film uitkwam.

JN.

Klik op de oranje links voor:

- de trailer: Blade Runner - trailer

- ons biografische portret van regisseur Ridley Scott: Visuele veteraan

- een achtergrondartikel: Onze favoriete regisseurs: Top 20

- een achtergrondartikel: De invloedrijkste films aller tijden: Top 25

- een achtergrondartikel: Visuele meesterwerken: Top 80

- een achtergrondartikel: De beste schurken en feeksen in de filmgeschiedenis: Top 150

- een achtergrondartikel: Schaf de Oscars af!

- een achtergrondartikel: De kemels van Pauline Kael

Een metafysische symfonie

2001: A Space Odyssey van Stanley Kubrick (1968)

★★★★★

Dit is zonder twijfel de meest 'abstracte', ondoorgrondelijke, visueel verbluffende en invloedrijke film in het veelzijdige oeuvre van de Amerikaanse meestercineast Stanley Kubrick (onze favoriete regisseur). 

De odyssee, waarvan sprake in de filmtitel, begint in de prehistorie met de 'dageraad van de mens' en eindigt vier miljoen jaar later met een ruimtereis 'voorbij de oneindigheid'. Een mysterieuze rechthoekige monoliet vormt de metafysische schakel tussen de verschillende hoofdstukken in deze filosofische fabel over de oorsprong en het doel van de mensheid, de  gevaren van artificiële intelligentie, de samenhang tussen de micro- en macrokosmos, en de betoverende, meedogenloze schoonheid van het universum.

Gesamtkunstwerk

Kubrick beperkte de dialogen tot een minimum en laat de beelden voor zich spreken. En wat een beelden! De baanbrekende special effects en visual effects zijn duizelingwekkend en dwingen ook vandaag nog -ruim 45 jaar na de opnames- bewondering af. De samenhang tussen klank en beeld is naadloos -let bv. op de 'choreografie' van de ruimteschepen op de betoverende walsmuziek An der schönen blauen Donau van Johann Strauss-, het tempo hypnotiserend en de diepgang onpeilbaar. 

Redenen genoeg om deze briljante film niet alleen op te nemen in onze Top 10 van onze favoriete sciencefictionfilms, maar ook in onze Top 35 van onze favoriete films tout court (ongeacht het genre).

2001: A Space Odyssey is veel meer dan een film: het is een audiovisuele symfonie; een mysterie verpakt in een raadsel; een geniaal Gesamtkunstwerk in elke betekenis van het woord.   

JN.

Klik op de oranje links voor:

- de trailer: 2001: A Space Odyssey - trailer

- een filmfragment: 2001: A Space Odyssey - fragment

- een minidocumentaire over regisseur Stanley Kubrick: The Visions of Stanley Kubrick - documentaire

- een achtergrondartikel: Onze favoriete regisseurs: Top 20

- een achtergrondartikel: De invloedrijkste films aller tijden: Top 25

- een achtergrondartikel: Onze favoriete films: Top 35

- een achtergrondartikel: Visuele meesterwerken: Top 80

- een achtergrondartikel: Schaf de Oscars af!

- een achtergrondartikel: De kemels van Pauline Kael

Schuldig zonder misdaad?

Minority Report van Steven Spielberg (2002)

★★★★½

Deze onderschatte sciencefictionfilm van Steven Spielberg (één van onze favoriete cineasten), met Tom Cruise, Colin Farrell en Max von Sydow in de hoofdrollen, behoort tot de intelligentste in het genre. 

Preventieve misdaadbestrijding

Het complexe scenario van Minority Report, geschreven door Scott Frank en Jon Cohen, is gebaseerd op het gelijknamige kortverhaal van de Amerikaanse sciencefictionauteur Philip K. Dick en speelt zich af in de Amerikaanse hoofdstad Washington D.C. anno 2054. 

De stad is zo goed als vrij van misdaad dankzij een schijnbaar feilloos juridisch systeem dat gebruikmaakt van drie genetisch gemanipuleerde mensen die in de toekomst kunnen kijken. Telkens wanneer het visionaire trio een toekomstige misdaad voorspelt, komt het zogeheten Pre-Crime-team van politiechef John Anderton (hoofdrol van Tom Cruise) in actie om de (toekomstige) 'dader' te arresteren alvorens deze de misdaad kan plegen, waarna de 'dader', zonder gerechtelijke procedure, in een permanente slaap gebracht wordt teneinde het (toekomstige) 'slachtoffer' en de samenleving te beschermen tegen de (toekomstige) 'misdaad' van de (toekomstige) 'dader'. Op een dag wordt politiechef Anderton echter zélf beschuldigd van een toekomstige moord... 

Geloofwaardig

Ter voorbereiding van deze boeiende film, riep regisseur Steven Spielberg een gevarieerd team wetenschappers samen om te brainstormen over hoe ons dagelijks leven er in 2054 zou kunnen uitzien. Hun voorspellingen werden gebruikt als inspiratiebron voor o.m. de knappe decors, gesofisticeerde computers, gestileerde kleding en aerodynamische voertuigen die in de film te zien zijn. Minority Report werd er een stuk geloofwaardiger door dan de doorsnee sciencefictionprent. 

De hele cast acteert uitstekend, met een ingehouden glansrol van Max von Sydow die de show steelt als de charismatische directeur en bezieler van het Pre-Crime-programma.

Filosofische maatschappijkritiek

Behalve een scherpzinnige kritiek op hedendaagse politieke, biotechnologische en maatschappelijke evoluties in de richting van een totalitaire samenleving (denk ook aan de visueel verbluffende en invloedrijke dystopische sciencefictionklassieker Metropolis van Fritz Lang uit 1927), is Minority Report tevens een boeiende filosofische denkoefening over schuld en boete, vrije wil en determinatie, vrijheid en verantwoordelijkheid, waarbij onrechtstreeks ook vraagtekens worden gezet bij het moreel aanvechtbare politieke oorlogsconcept van een preemptive strike (een preventieve aanval op de beweerde vijand alvorens deze beweerde vijand zelf zou kunnen aanvallen).

Spielberg is er bovendien in geslaagd om deze en andere ethische vraagstukken te verpakken in een spannende, visueel aantrekkelijke en onvoorspelbare thriller die terecht een cultstatus geniet bij scifi-kenners.

JN.

Klik op de oranje links voor:

- de trailer: Minority Report - trailer

- een achtergrondartikel: Onze favoriete regisseurs: Top 20

NIEUWS!

Oscarnominaties 

2016
                                

                       

The Revenant 

is grote favoriet met 12 nominaties

Vers van de pers: de Amerikaanse Academy of Motion Pictures Arts and Sciences heeft deze namiddag bekendgemaakt welke films uit 2015 in aanmerking komen voor een Oscar. Met maar liefst 12 Oscarnominaties, waaronder die voor beste film, beste regisseur en beste acteur, blijkt het avontuurlijke overlevingsdrama The Revenant van Alejandro González Iñárritu de grootste slokop.  

Ook de ijzersterke, hyperkinetische en dolgedraaide road action-film Mad Max: Fury Road van de Australische cultregisseur George Miller viel in de smaak van de doorgaans nochtans brave Oscarjury en kreeg 10 nominaties, waaronder die voor beste film, beste regisseur en beste montage.

Beste film 

Acht producties maken kans op de Oscar voor beste film: Bridge of Spies van Steven Spielberg, Brooklyn van John Crowley, Mad Max: Fury Road van George Miller (bekijk de trailer hier), Room van Lenny Abrahamson, Spotlight van Tom McCarthy (lees onze recensie hier), The Big Short van Adam McKay (bekijk de trailer hier), The Martian van Ridley Scott (bekijk de trailer hier) en The Revenant van Alejandro González Iñárritu. Als het aan ons lag, zou het beeldje naar The Revenant gaan (lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier).

Beste regisseur

The Revenant verdient volgens ons ook de Oscar voor beste regie. Regisseur Alejandro González Iñárritu krijgt in deze categorie concurrentie van Lenny Abrahamson met Room, Tom McCarthy met Spotlight, Adam McKay met The Big Short en George Miller met Mad Max: Fury Road.

Beste acteur

De kans is groot dat Leonardo DiCaprio eindelijk een Oscar krijgt voor zijn doorleefde titelrol in The Revenant. Het zou, gelet op de andere genomineerde vertolkingen, een terechte keuze zijn. De andere genomineerde acteurs zijn Matt Damon in The Martian, Bryan Cranston in Trumbo, Michael Fassbender in Steve Jobs en Eddie Redmayne in The Danish Girl.

Leonardo DiCaprio in The Revenant.

Beste actrice

De actrices die genomineerd werden in de categorie beste vrouwelijke hoofdrol zijn Cate Blanchett in Carol, Brie Larson in Room, Jennifer Lawrence in Joy, Charlotte Rampling in 45 Years en Saoirse Ronan in Brooklyn. Maar waarom kreeg Alicia Vikander geen nominatie voor haar schitterende vertolking van de raadselachtige robot in het uitstekende sciencefictionmysterie Ex Machina (lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier)?

Cate Blanchett in Carol.

Beste mannelijke bijrol

Wat de mannelijke bijrollen betreft, hopen wij dat de Oscar naar Tom Hardy gaat voor zijn briljante vertolking van de hardvochtige antagonist in The Revenant. Zijn concurrenten zijn Christian Bale in The Big Short, Mark Ruffalo in Spotlight, Mark Rylance in Bridge of Spies en Sylvester Stallone in Creed.

Tom Hardy in The Revenant.

Beste vrouwelijke bijrol

De nominaties voor beste actrice in een bijrol gingen naar Jennifer Jason Leigh in The Hateful Eight (lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier), Rooney Mara in Carol, Rachel McAdams in Spotlight, Alicia Vikander in The Danish Girl en Kate Winslet in Steve Jobs.

Jennifer Jason Leigh in The Hateful Eight.

Beste anderstalige film

Le Tout Nouveau Testament van de Belgische cineast Jaco Van Dormael werd niét genomineerd. De niet-Engelstalige films die wél kans maken op een Oscar zijn superfavoriet Son of Saul (bekijk de trailer hier), alsook A War, Embrace of the Serpent, Mustang en Theeb.

Beste animatiefilm

Inside Out krijgt wellicht de Oscar voor beste animatiefilm (bekijk de trailer hier). Wij vinden het eveneens genomineerde Anomalisa beter (bekijk de trailer hier). Daarnaast maken ook Boy and the World, Shaun the Sheep Movie en When Marnie Was There kans op de Oscar in deze categorie.

Beste scenario

Debuterend regisseur Alex Garland schreef met zijn intelligente sciencefictionmysterie Ex Machina volgens ons het beste scenario van 2015 (lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier). De andere genomineerde scenario's zijn die van Bridge of Spies, Inside Out, Spotlight en Straight Outta Compton. 

Alicia Vikander als de artificieel intelligente robot in Ex Machina.

Beste geadapteerd scenario

In de categorie beste scenario op basis van bestaand bronmateriaal werden de scenario's van de volgende films genomineerd: Brooklyn, Carol, Room, The Big Short en The Martian.

Beste fotografie

Op visueel vlak vonden wij het camerawerk van Emmanuel Lubezki in The Revenant het meest betoverend (lees ons biografische portret van Lubezki hier). Maar ook Robert Richardson deed mooie dingen met zijn Panavision-lenzen in The Hateful Eight. En laat ons het wervelende center-framed camerawerk van John Seale in Mad Max: Fury Road niet vergeten (bekijk een making-of-video met uitleg van John Seale hier). Tot slot werden in deze categorie ook Carol en Sicario (bekijk de trailer hier) genomineerd. Vreemd echter dat de visuele magie van het camerawerk in de gothic horror-thriller Crimson Peak (bekijk de trailer hier) volgens de Oscarjury geen nominatie verdiende. 

Een wide shot uit The Revenant.

Beste montage

Op het vlak van montage zou Mad Max: Fury Road volgens ons een terechte Oscarwinnaar zijn. Maar ook Spotlight, Star Wars: The Force Awakens, The Big Short en The Revenant zijn genomineerd in deze categorie.

Screenshot uit Mad Max: Fury Road.

Beste muziek

Wij hopen dat de geniale Italiaanse componist Ennio Morricone bekroond wordt voor zijn briljante muziek in The Hateful Eight. Ook de muzikale composities in Bridge of Spies, Carol, Sicario en Star Wars: The Force Awakens werden genomineerd voor een Oscar.

Joeri Naanai.