NIEUWS!

Alle Oscars 2011.

En de winnaar is...

  

Op 27 februari werden in het Kodak Theatre in Hollywood voor de 83ste keer de Academy Awards  uitgereikt, de meest prestigieuze filmonderscheidingen van het jaar, beter bekend als de Oscars.

Met 12 nominaties was The King's Speech dit jaar topfavoriet. Het historisch koningsdrama van Tom Hooper maakte zijn favorietenrol ook waar en won vier Oscars in de belangrijkste categorieën. De sciencefiction-thriller Inception van Christopher Nolan kreeg eveneens vier Oscars en verzilverde daarmee precies de helft van zijn 8 nominaties.  De Facebook-kroniek The Social Network van David Fincher (8 nominanties) sleepte drie beeldjes in de wacht, The Fighter van David O. Russell, Toy Story 3 van Lee Unkrich en Alice in Wonderland van Tim Burton elk twee. De psychologische thriller Black Swan van Darren Aronofsky (5 nominaties) werd bekroond met één Oscar. De grote 'verliezers' dit jaar waren de western True Grit van de gebroeders Coen (10 nominaties) en het avonturendrama 127 Hours van Danny Boyle (6 nominaties), die  geen enkele nominatie konden verzilveren.

Hieronder vindt u alle winnaars per categorie (in het rood), gevolgd door de genomineerden die buiten de prijzen vielen. En helemaal onderaan de lijst staan er ook links naar de recensies van de bekroonde en genomineerde films die wij al bekeken hebben.

Beste film

- The King's Speech
- 127 Hours
- Black Swan
- Inception
- The Fighter
- The Kids Are All Right
- The Social Network
- Toy Story 3
- True Grit
- Winter's Bone


Beste regisseur

- Tom Hooper voor The King's Speech
- Darren Aronofsky voor Black Swan
- Joel Coen en Ethan Coen voor True Grit
- David Fincher voor The Social Network
- David O. Russell voor The Fighter


Beste acteur

- Colin Firth in The King's Speech
- Javier Bardem in Biutiful
- Jeff Bridges in True Grit
- Jesse Eisenberg in The Social Network
- James Franco in 127 Hours


Beste actrice

- Natalie Portman in Black Swan
- Annette Bening in The Kids Are All Right
- Nicole Kidman in Rabbit Hole
- Jennifer Lawrence in Winter's Bone
- Michelle Williams in Blue Valentine


Beste mannelijke bijrol

- Christian Bale in The Fighter
- John Hawkes in Winter's Bone
- Jeremy Renner in The Town
- Mark Ruffalo in The Kids Are All Right
- Geoffrey Rush in The King's Speech


Beste vrouwelijke bijrol

- Melissa Leo in The Fighter
- Amy Adams in The Fighter
- Helena Bonham Carter in The King's Speech
- Hailee Steinfeld in True Grit
- Jacki Weaver in Animal Kingdom


Beste anderstalige film

- In a Better World van Susanne Bier (Denemarken)
- Biutiful van Alejandro González Iñárritu (Mexico)
- Dogtooth van Yorgos Lanthimos (Griekenland)
- Hors-la-loi (Outside the Law) van Rachid Bouchareb (Algerije)
- Incendies van Denis Villeneuve (Canada)


Beste animatiefilm

- Toy Story 3 van Lee Unkrich
- How to Train Your Dragon van Chris Sanders en Dean DeBlois
- L'illusionniste (aka The Illusionist) van Sylvain Chomet


Beste scenario

- David Seidler voor The King's Speech
- Mike Leigh voor Another Year
- Lisa Cholodenko en Stuart Blumberg voor The Kids Are All Right
- Christopher Nolan voor Inception
- Scott Silver, Paul Tamasy en Eric Johnson (scenario), Keith Dorrington, Paul Tamasy en Eric Johnson (verhaal) voor The Fighter


Beste bewerkt scenario

- Aaron Sorkin voor The Social Network
- Danny Boyle en Simon Beaufoy voor 127 Hours
- Michael Arndt voor Toy Story 3
- Joel Coen en Ethan Coen voor True Grit
- Debra Granik en Anne Rosellini voor Winter's Bone


Beste fotografie

- Wally Pfister voor Inception
- Matthew Libatique voor Black Swan
- Danny Cohen voor The King's Speech
- Jeff Cronenweth voor The Social Network
- Roger Deakins voor True Grit


Beste montage

- Angus Wall en Kirk Baxter voor The Social Network
- John Harris voor 127 Hours
- Andrew Weisblum voor Black Swan
- Pamela Martin voor The Fighter
- Tariq Anwar voor The King's Speech


Beste art direction

- Robert Stromberg (production design) en Karen O'Hara (decors) voor Alice in Wonderland
- Stuart Craig (production design) en Stephanie McMillan (decors) voor Harry Potter and the Deathly Hallows - Part 1
- Guy Hendrix Dyas (production design) en Larry Dias en Doug Mowat (decors) voor Inception
- Eve Stuwart (production design) en Judy Farr (decors) voor The King's Speech
- Jess Gonchor (production design) en Nancy Haigh (decors) voor True Grit


Beste muziek

- Trent Raznor en Atticus voor The Social Network
- Alexandre Desplat voor The King's Speech
- John Powell voor How to Train Your Dragon
- A.R. Rahman voor 127 Hours
- Hans Zimmer voor Inception


Beste geluidsmixage

- Lora Hirschberg, Gary A. Rizzo en Ed Novick voor Inception
- Jeffrey J. Haboush, Greg P. Russell, Scott Millan en William Sarokin voor Salt
- Paul Hamblin, Martin Jensen en John Midgley voor The King's Speech
- Ren Klyce, David Parker, Michael Semanick en Mark Weingarten voor The Social Network
- Skip Lievsay, Craig Berkey, Greg Orloff en Peter F. Kurland voor True Grit


Beste geluidsmontage

- Richard King voor Inception
- Tom Myers en Michael Silvers voor Toy Story 3
- Gwendolyn Yates Whittle en Addison Teague voor Tron: Legacy
- Skip Lievsay en Craig Berkey voor True Grit
- Mark P. Stoeckinger voor Unstoppable


Beste origineel lied

- 'We Belong Together' in Toy Story 3 : van Randy Newman
- 'Coming Home' in Country Strong : van Tom Douglas, Troy Verges en Hillary Lindsey
- 'If I Rise' in 127 Hours : van A.R. Rahman, Dido en Rollo Armstrong
- 'I See the Light' in Tangled : van Alan Menken en Glenn Slater


Beste kostuums

- Colleen Atwood voor Alice in Wonderland
- Antonella Cannarozzi voor Io sono l'amore (aka I Am Love)
- Jenny Beavan voor The King's Speech
- Sandy Powell voor The Tempest
- Mary Zophres voor True Grit


Beste documentaire

- Inside Job van Charles Ferguson
- Exit Through the Gift Shop van Banksy
- GasLand van Josh Fox
- Restrepo van Tim Hetherington en Sebastian Junger
- Waste Land van Lucy Walker


Beste korte documentaire

- Strangers No More van Karen Goodman en Kirk Simon
- Killing in the Name van Jed Rothstein
- Poster Girl van Sara Nesson
- Sun Come Up van Jennifer Redfearn
- The Warriors of Qiugang van Ruby Jang


Beste kortfilm

- God of Love van Luke Matheney
- The Confession van Tanel Toom
- The Crush van Michael Creagh
- Na Wewe van Ivan Goldsmith
- Wish 143 van Ian Barnes


Beste korte animatiefilm

- The Lost Thing van Shaun Tan en Andrew Ruhemann
- Day & Night van Teddy Newton
- The Gruffalo van Max Lang en Jacob Schuh
- Let's Pollute van Geefwee Boedoe
- Madagascar, Carnet de Voyage (Madagascar, a Journey Diary) van Bastien Dubois


Beste visuele effecten

- Paul Franklin, Chris Corbould, Andrew Lockley en Peter Bebb voor Inception
- Ken Ralston, David Schaub, Carey Villegas en Sean Phillips voor Alice in Wonderland
- Tim Burke, John Richardson, Christian Manz en Nicholas Aithadi voor Harry Potter and the Deathly Hallows - Part 1
- Michael Owens, Brian Grill, Stephan Trojansky en Joe Farrell voor Hereafter
- Janek Sirrs, Ben Snow, Ged Wright en Daniel Sudick voor Iron Man 2


Beste make-up

- Rick Baker en Dave Elsey voor The Wolfman
- Adrien Morot voor Barney's Version
- Edouard F. Henriques, Gregory Funk en Yolanda Toussieng voor The Way Back


JN.


Klik op de oranje links voor onze recensies van:

- The King's Speech: Stamelend naar de troon

- The Social Network: Virtuele vriendschap

- Black Swan: Dansen op een vulkaan

- True Grit: Ruwe bolster, blanke pit

- 127 Hours: Beenhard

- The Kids Are All Right: Eén vader, twee moeders

- Biutiful: In de schaduw van de dood

- Incendies: Littekens

- Rabbit Hole: Ontroostbaar

- Blue Valentine: O dear...

- Animal Kingdom: Dog eat dog

- In a Better World: Oog om oog...?

- Io sono l'amore: Kroniek van een aangekondigd verval

- The Illusionist aka L'illusionniste: Weemoedige filmmagie

- Inside Job: De grootste bankoverval aller tijden

- Exit Through The Gift Shop: Vogelvrij

Een voyeuristische wolf in schaapsvacht

The Resident  van Antti Jokinen     ★★★

Dokter Juliet Devereau (gespeeld door Hilary Swank) kan haar geluk niet op wanneer zij de wel erg schappelijke huurprijs hoort van een groot en mooi appartement in hartje Brooklyn, New York City. Ze neemt er meteen haar intrek in en is tevens in haar nopjes over de eigenaar van het appartementsgebouw: Max (Jeffrey Dean Morgan), een sympathieke en charmante vrijgezel tot wie Juliet zich al gauw aangetrokken voelt.

Na verloop van tijd merkt Juliet echter dat er iets niet pluis is. Hoewel zij elke avond haar wekker zet, blijkt ze zich vaak te overslapen. Bovendien begint Juliet het gevoel te krijgen dat zij bespied wordt...

Hilary Swank als Juliet.

I spy with my little eye...

In de traditie van voyeuristische thrillers zoals Rear Window, Peeping Tom, (één van onze favoriete films over seriemoorden), Psycho (één van onze favoriete horrorfilms en ook één van onze favoriete films over seriemoorden), Sliver en My Little Eye, is de nieuwe film The Resident (2011) van de Finse regisseur Antti Jokinen een vakkundige, knap opgebouwde psychologische misdaadthriller over kijken en bekeken worden, eenzaamheid, obsessie, seksueel verlangen en de sociale maskers die mensen dragen om hun ware aard te verbergen. 

In dat verband deed de boosdoener in The Resident ons denken aan de voyeuristische huiseigenaar Zeke die William Baldwin vertolkt in Sliver, de sociopathische huurder Carter die Michael Keaton met brio speelt in Pacific Heights (bekijk de hele film hier) en de schizofrene moteluitbater Norman Bates (één van de beste movie villains aller tijden) die Anthony Perkins briljant vertolkt in de visueel verbluffende en uiterst invloedrijke horrorklassieker Psycho. The Resident draait immers ook om een pand dat een wolf in schaapsvacht verbergt. Wie die 'wolf' is, verklappen we hier niet...

 Juliet krijgt de indruk dat zij in de gaten gehouden wordt...

Kippenvel

The Resident speelt zich bijna volledig af in het appartementsgebouw. Toch verveelt de film niet, dankzij de boeiende dynamiek tussen Juliet en Max, die uitstekend vertolkt worden door Hilary Swank en Jeffrey Dean Morgan. En de scènes waarin Juliet 's nachts bespied wordt terwijl zij slaapt, zijn echte kippenvelmomenten.

Het Engelse horroricoon Christopher Lee (één van onze favoriete acteurs) speelt een bijrol als August: de bizarre grootvader van Max, die ook in het appartementsgebouw woont. Maar die bijrol komt niet genoeg uit de verf.

Ook jammer dat The Resident afglijdt naar een teleurstellende, want stereotiepe finale. Maar tegen dan heb je wel al een intrigerende thriller achter de kiezen.

En dames: vergeet niet om straks, bij het slapengaan, nog even onder uw bed te kijken alvorens u het licht uitdoet...

JN. 

The Resident (Groot-Brittannië/USA-2011): beschikbaar op dvd en blu-ray disc.

Met: Hilary Swank, Jeffrey Dean Morgan, Christopher Lee en Lee Pace.

Genre: psychologische thriller / misdaad / horror

Klik op de oranje link voor de trailer: The Resident - trailer

Jeffrey Dean Morgan als Max.

Horroricoon Christopher Lee speelt in The Resident een bijrol
als de bizarre grootvader van huiseigenaar Max.

NIEUWS!

Erik Van Looy

regisseert Amerikaanse

Loft

Erik Van Looy.

De Antwerpse filmregisseur Erik Van Looy is momenteel al drie weken in Hollywood, Los Angeles om een Amerikaanse remake van zijn Vlaamse kaskraker Loft uit 2008 voor te bereiden. Van Looy wil de nieuwe film bovendien zelf regisseren. 

Het nieuws werd onlangs meegedeeld door het Amerikaanse tijdschrift Variety en bevestigd door Woestijnvis-producente Hilde De Laere, die eerder al de Vlaamse en de Nederlandse versie (uit 2010) van Loft financierde. De Laere wil nu ook geld op tafel leggen als co-producente voor een Engelstalige versie van Loft.

In goede handen

Hilde De Laere gaat voor de nieuwe remake in zee met het Amerikaanse productiebedrijf Anonymous Content, dat zijn sporen verdiende met kunstzinnige films als Being John Malkovich, Eternal Sunshine of the Spotless Mind, Babel en Winter's Bone, en met reclamefilmpjes en muziekvideo's die geregisseerd werden door cineasten zoals David Fincher, Gore Verbinski, Guy Ritchie, Ang Lee, Kair-Wai Wong en Steven Soderbergh. 

Het budget van de Amerikaanse Loft is begroot op zo'n 11 miljoen euro: ruim drie keer zoveel als de kostprijs van de originele Vlaamse versie.   

Patrick Wilson.

James Marsden.

De Amerikaanse adaptatie van het scenario van de originele Loft (geschreven door Bart De Pauw) werd toevertrouwd aan de Amerikaanse scenarist Wesley Strick, die onder meer de scenario's schreef van de psychologische neo noir thriller Final Analysis (1992) en van de horrorfilms Arachnafobia (1990), Wolf (1994; lees onze recensie hier) en de remake van A Nightmare On Elm Street (2010). Strick bewerkte ook het scenario van de misdaadthriller Cape Fear uit 1962 voor de knappe remake van Martin Scorsese uit 1991 (één van onze favoriete horrorfilms en één van onze favoriete films tout court). Kortom, Strick heeft een geoefende pen als scenarist.

Voor de cast van de Amerikaanse Loft wist Van Looy al twee bekende acteurs te strikken:

- Patrick Wilson, te zien in onder meer Hard Candy, The A-Team en Watchmen;

- en James Marsden, bekend voor zijn rol van Cyclops in de drie X-Men-films en ook te zien in Superman Returns. 

Van Looy maakt van zijn verblijf in de VS ook gebruik om potentiële filmlocaties te bekijken. 

"Er zijn nog wat bochten te nemen, maar de trein staat op de rails en we zijn op de goede weg", aldus een optimistische Van Looy op Radio 1.

Internationale doorbraak?

De oorspronkelijke, Vlaamse versie van Loft is een erotische misdaadthriller uit 2008 over vijf getrouwde mannen die in het diepste geheim een luxueuze loft huren om er hun respectievelijke minnaressen te ontvangen. Wanneer in de loft plots het lijk van een onbekende vrouw aangetroffen wordt, beginnen de mannen te panikeren en elkaar te wantrouwen...

Met bijna 1,2 miljoen bioscoopbezoekers in eigen land, vestigde Loft destijds een nieuw Belgisch record. De Nederlandse remake van Antoinette Beumer kwam vorig jaar uit en lokte intussen al meer dan 400.000 bioscoopbezoekers. Met de nieuwe Amerikaanse versie hopen regisseur Van Looy en producente De Laere nu ook een wereldwijd publiek te bereiken.

V.l.n.r.: Filip Peeters, Koen De Graeve, Matthias Schoenaerts en Bruno Vanden Broucke
in de oorspronkelijke, Vlaamse versie van Loft.

"Aan de spannende intrige van Loft werd niets veranderd", aldus Hilde De Laere in de Vlaamse dagbladen. "Maar net zoals de Nederlandse versie aangepast werd aan de Hollandse taal, cultuur en humor, moet  de Engelstalige remake aangepast worden aan de Amerikaanse context."

Waar en vanaf wanneer de Amerikaanse Loft wordt opgenomen, is nog niet zeker. "Misschien in Los Angeles, maar dat kan ook een andere stad zijn, en hopelijk al vanaf de komende lente", aldus nog De Laere.

Joeri Naanai


De scène waarmee de spannende plot van Loft pas echt op gang komt:
Vincent Stevens (rol van Filip Peeters) wordt wakker naast het lijk van een onbekende vrouw.

Verstoten

Die Fremde  van Feo Aladag     ★★★

Op de vlucht voor haar autoritaire Turkse echtgenoot Kemal (gespeeld door Ufuk Bayraktar), besluit de 25-jarige jongedame Umay (titelrol van Sibel Kekilli) om Turkije te verlaten en met hun zoontje Cem (Nizam Schiller) terug te keren naar de Duitse hoofdstad Berlijn. Umay is immers geboren en getogen in Duitsland als de oudste dochter in een Turks migrantengezin. Teruggekeerd in Berlijn, wil Umay er weer haar intrek nemen in de ouderlijke woonst. Haar vader Kader (Settar Tanriögen) en haar oudere broer Mehmet (Tamer Yigit), beiden traditionele moslims, vinden echter dat Umay de familie-eer op het spel zet en eisen dat zij terugkeert naar haar man in Turkije. "Was ze maar als jongen geboren", zucht haar verbolgen vader. Ook Umay's moeder Halime (Derya Alabora) raadt haar dochter aan om haar huwelijk te redden. Maar Kemal wil zijn vrouw -een "Duitse hoer" in zijn ogen- niet meer terug en eist zijn zoon op. Umay weigert echter om hun zoontje Cem af te staan. En wanneer ook Umay's jongere broer en zus (gespeeld door Serhad Can en Almila Bagriacik) -nochtans de nieuwe, 'geïntegreerde' generatie Duitse Turken- zich tegen Umay keren, komt de hele familie terecht in een zware crisis en wordt Umay verstoten...

Verscheurend

Die Fremde (2010) is een nieuw, boeiend en sober in beeld gebracht familiedrama over een vrouw in nood die zich met de moed der wanhoop tracht te ontworstelen aan repressieve en verstikkende aspecten van oude familietradities. De Oostenrijkse regisseuse Feo Aladag, die de film niet alleen regisseerde en zelf produceerde maar ook zelf het scenario schreef, had daarbij niet alleen oog voor Umay's emancipatorische strijd, maar tevens voor de verscheurende keuze die haar streng gelovige familieleden moeten maken tussen de vastgeroeste morele codes in hun maatschappelijke milieu en hun liefde voor Umay. 

Aladag zei hierover zelf: "Heel wat Duitsers van Turkse origine liggen in de knoop met zichzelf. In Duitsland voelen ze zich Turks en ongewenst, maar in Turkije voelen ze zich Duits. Eén van de redenen waarom deze gemeenschap, ook de jongere generatie, teruggrijpt naar onverdraagzame traditionele waarden, is dat deze gemeenschap zich uitgesloten voelt door de samenleving." Wat Aladag in Die Fremde probeert duidelijk te maken, is dat niet alleen Umay maar in feite haar hele familie tot op zekere hoogte slachtoffer is van de structurele maatschappelijke verstoting van allochtonen.

Tweesnijdend zwaard

Sommige scènes in Die Fremde zijn zo tragisch dat je als kijker begint te twijfelen aan hun geloofwaardigheid. Tot je beseft dat heden ten dage nog steeds eremoorden gepleegd worden en dat vrouwen (of mannen) soms met bijtend zuur verminkt worden om de familie-eer te 'redden'. Die Fremde is geen film waar je vrolijker van wordt, maar wel een moedig pleidooi voor vrouwenrechten die ook vandaag nog steeds bevochten moeten worden. Het verhaal zal bij islamitische kijkers wellicht een gevoelige snaar raken en kan bijdragen tot meer emancipatie in moslimkringen. Anderzijds zullen sommige vooringenomen en ongenuanceerde westerse kijkers er een bevestiging in zien van het stereotiepe beeld dat de islamitische cultuur intolerant, repressief en vrouwonvriendelijk is, terwijl er nochtans heel wat ruimdenkende en verdraagzame moslims zijn die vrouwenrechten wel au sérieux nemen. Hierdoor zou Die Fremde onrechtstreeks kunnen bijdragen tot nog meer sociale uitsluiting van moslims, waardoor de film in feite zijn beweerde doel (meer sociale inclusie van allochtonen) zou ondergraven...

Vertolkingen en bekroningen

De cast van Die Fremde acteert meer dan behoorlijk. 

Met name hoofdrolspeelster Sibel Kekilli -de Duits-Turkse voormalige pornoactrice die zeven jaar geleden doorbrak in de reguliere filmindustrie met haar fenomenale vertolking van een zelfdestructieve vrouw in het virulente Duits-Turkse liefdesdrama Gegen die Wand (2004) van Fatih Akin- maakt in Die Fremde indruk met haar doorleefde rol van de wanhopige Umay. Kekilli werd hiervoor bekroond met onder meer de Deutscher Filmpreis (ook bekend als Lola) in de categorie 'beste actrice in een hoofdrol'. 

Sibel Kekilli als Umay.

In de bijrollen valt vooral Tamer Yiğit op als een beloftevolle acteur in zijn ambivalente vertolking van Umay's oudere broer Mehmet: het prototype van de jonge, gefrustreerde allochtoon die zijn heil zoekt in het blinde geloof in traditionele normen en waarden. Ook al gaan die ten koste van zijn eigen zuster...

Op het voorbije Filmfestival van Gent kreeg Die Fremde zowel de Grote Prijs voor beste film als de Publieksprijs. Daarnaast won de film nog andere prijzen, waaronder de Deutscher Filmpreis (Lola) voor beste film.

JN.

Die Fremde (Duitsland-2010): in de Belgische bioscopen vanaf 9 maart 2011. 

Met: Sibel Kekilli, Nizam Schiller, Settar Tanriogen, Derya Alabora, Serhad Can, Tamer Yigit, Almila Bagriacik en Florian Lukas.

Genre: familiedrama

Klik op de oranje link voor de trailer: Die Fremde - trailer

Sibel Kekilli maakt indruk met haar doorleefde vertolking
van de eigenzinnige Duits-Turkse Umay,
die door haar familie verstoten wordt.

When Harry Met Sally - trailer

(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op 480p voor hogere beeldkwaliteit)

Genre: romantische komedie / psychosociaal drama

Klik op de oranje links voor:

- de hele film: When Harry Met Sally - full movie

- een filmfragment: When Harry Met Sally - fragment

- een achtergrondartikel: Onze favoriete komedies: Top 35

- een achtergrondartikel: Zijn romantische films gevaarlijk voor uw relatie?

Grease - fragment (Summer Nights)

(Klik op de playbutton en dan rechtsonder op 480p voor hogere beeldresolutie)


Klik op de oranje link voor een achtergrondartikel over romantische films: Zijn romantische films gevaarlijk voor uw relatie?

Genre: musical / romantische komedie / dansfilm