De getalenteerde Amerikaanse cineast Robert Eggers heeft de voorbije 10 jaar een stevige reputatie opgebouwd in het boeiende subgenre van folk horror. Dat genre haalt inspiratie uit oude mythen, volkslegendes en bijgeloof in bovennatuurlijke krachten. Momenteel is Eggers volop bezig met het afwerken van zijn nieuwe horrorfilm Werwulf, die zich afspeelt in de 13de eeuw op het Engelse platteland en draait rond een mysterieus wezen dat volgens de doodsbange dorpelingen wel eens een weerwolf zou kunnen zijn...
Op de set van Werwulf.
De opnames van Werwulf begonnen op 20 november 2025 en eindigden vorige maand. Er werd toen gefilmd op het Engelse platteland in onder meer het Forest of Dean: één van de oudste bossen van het land.
De film zou eind dit jaar in de VS in première gaan op Kerstdag 25 december 2026.
Weerwolf
De filmtitel Werwulf is het oude Middelengelse woord voor 'weerwolf': een legendarisch wezen -half mens, half wolf- dat volgens oude mythen en legendes ontstaat door de transformatie (meestal bij volle maan) van een mens in een woest, wolfachtig monster.
Deze prent uit 1512 toont een woeste weerwolf.
Gewaardeerde films over weerwolven zijn onder meer de zwart-wit klassieker The Wolf Man (1941) van Curt Siodmak, The Curse of the Werewolf (1961) van Terence Fisher,The Howling (1981) van Joe Dante, An American Werewolf in London (1981) van John Landis (één van onze favoriete horrorfilms; lees onze recensie hier), The Company of Wolves (1984) van Neil Jordan,Wolf (1994) van Mike Nichols (lees onze recensie hier) en Ginger Snaps (2000) van John Fawcett.
Scenario
Het scenario van Werwulf werd geschreven door regisseur Robert Eggers in samenwerking met de IJslandse auteur en scenarist Sjón (pseudoniem van Sigurjón Birgir Sigurðsson). Eggers en Sjón werkten eerder al samen voor het scenario van het gewelddadige vikingdrama The Northman uit 2022: een door Eggers geregisseerde film die zich ook afspeelt in de middeleeuwen en gebaseerd is op de middeleeuwse legende over de Scandinavische folkloristische figuur Amleth, beter bekend als de Deense prins Hamlet in het wereldberoemde Engelse toneelstuk Hamlet van William Shakespeare uit circa 1599.
Lily-Rose Depp op een filmposter van Nosferatu (2024).
Cast
De cast van Werwulf omvat enkele bekende namen, onder wie Aaron Taylor-Johnson, Willem Dafoe, Lily-Rose Depp, Jack Morris, Ritchi Edwards en Ralp Ineson.
Aaron Taylor-Johnson, Willem Dafoe, Lily-Rose Depp en Ralph Ineson waren eerder al te zien in de vorige film van Eggers: het tragiromantisch gothic horror-drama Nosferatu uit 2024, dat een succesvolle reboot is van de gelijknamige, visueel verbluffende en invloedrijke vampierklassieker uit 1922 van de Duitse meestercineast F.W. Murnau. Bekijk de originele Nosferatuhier.
Willem Dafoe vertolkte voordien ook reeds een hoofdrol in The Lighthouse van Eggers uit 2019: een in sfeervol zwart-wit gefilmd psychologisch drama, met Dafoe en Robert Pattinson als een duo vuurtorenwachters die met elkaar opgescheept zitten in hun vuurtoren en stilaan afglijden naar de waanzin... Bekijk de trailer hier.
Willem Dafoe (links) en Robert Pattinson in The Lighthouse.
Een filmposter van The Witch.
Voor Ralph Ineson is zijn bijdrage als acteur in Werwulf de derde samenwerking met Eggers, want Ineson speelde eerder niet alleen een bijrol (als dokter Wilhelm Sievers) inNosferatu (2024) maar ook een hoofdrol in de allereerste langspeelfilm van Eggers: het sfeervolle folk horror-drama The Witch uit 2015, dat zich afspeelt in de eerste helft van de 16de eeuw op het Amerikaans platteland in New England en draait rond het bijgeloof van een getroebleerd koloniaal gezin dat probeert te overleven op hun boerderijtje naast een groot, geheimzinnig bos... Ineson vertolkt daarin overtuigend de vader William. Bekijk de trailer van The Witchhier.
Fotografie
Voor het camerawerk in Werwulf koos Eggers opnieuw voor de Amerikaanse cinematograaf Jarin Blaschke, die ook achter de camera stond voor àlle eerdere langspeelfilms van Eggers: The Witch, The Lighthouse, The Northman en Nosfertu. Dat belooft veel goeds voor Werwulf, want Blaschke staat garant voor oogstrelende beelden, zoals ook blijkt uit de rist prijzen die Blaschke reeds won voor zijn cinematografie.
Production design
Het production design in Werwulf stond onder leiding van de Canadees Craig Lathrop, die eerder onder meer een Oscarnominatie kreeg voor zijn production design in Nosferatu, twee CinEuphoria Awards won voor zijn art direction in The Lighthouse en The Northman, en door de Directors Guild of Canada genomineerd werd voor een Craft Award vanwege zijn production design in The Witch.
Middelengels
Ook beloftevol: naar verluidt zouden de personages in Werwulf in het Middelengels praten; de oude Engelse taal in de middeleeuwen. Daarmee wil regisseur Robert Eggers ongetwijfeld een gevoel van historische authenticiteit oproepen in zijn nieuwe folk horror-film.
Hieronder kan u kijken naar de trailer van Weapons (2025): een fascinerend en knap in beeld gebracht Amerikaans horrormysterie, dat behoort tot onze favoriete films van 2025.
De film werd geschreven, gecoproduceerd en geregisseerd door de Amerikaanse acteur, scenarist en cineast Zach Cregger, die ook bijdroeg tot de muziek op de soundtrack.
Cregger blikte als regisseur eerder al zijn degelijke horrorfilm Barbarian (2022) in (lees onze recensie hier), waarvan hij ook zelf het scenario schreef. Maar Weapons is op alle vlakken nog beter.
De belangrijkste personages in Weapons worden vertolkt door Josh Brolin, Julia Garner, Alden Ehrenreich, Austin Abrams, Cary Christopher, Benedict Wong, Toby Huss en Amy Madigan die de show steelt als het griezelige personage tante Gladys.
De sfeervolle fotografie stond onder leiding van cameraman Larkin Seiple.
En de montage was in handen van Joe Murphy.
(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op "Kwaliteit" en op 720p of 1080p voor hogere beeldkwaliteit)
Genre: horror / mysterie
maandag 15 december 2025
NIEUWS!
Hollywoodregisseur
Rob Reiner
en zijn echtgenote
vermoord aangetroffen
in hun woning
Rob Reiner.
De voormalige acteur en veelzijdige Hollywoodregisseur Rob Reiner is gisterennamiddag, op zondag 14 december 2025, samen met zijn echtgenote Michele Singer Reiner dood aangetroffen in hun woning in Brentwood, een luxueuze buitenwijk van de Amerikaanse filmstad Los Angeles. Reiner was 78, zijn vrouw 68. Naar verluidt, was het hun 28-jarige dochter Romy die het overleden echtpaar ontdekte. Volgens de Amerikaanse nieuwszender ABC News stierven Reiner en zijn vrouw als gevolg van steekwonden. De politie van Los Angeles heeft een moordonderzoek geopend.
Volgens het Amerikaanse weekblad People magazine zou de dubbele moord op Rob Reiner en Michele Singer Reiner wellicht gepleegd zijn door hun 32-jarige zoon Nick Reiner: een scenarist, die reeds als 15-jarige tiener worstelde met een hardnekkige drugsverslaving en vaak overhoop lag met zijn ouders. Of Nick Reiner inderdaad iets te maken heeft met de kennelijk gewelddadige dood van zijn ouders, is tot op heden echter nog niét bevestigd door de autoriteiten.
Een veelzijdige regisseur
Wij zullen Rob Reiner vooral herinneren als de veelzijdige regisseur van:
- het populaire coming-of-age-drama Stand By Me uit 1986, gebaseerd op de novelle The Body van Stephen King uit 1982, met Wil Wheaton, River Phoenix, Corey Feldman en Jerry O'Connell in de hoofdrollen als vier jonge vrienden die op zoek gaan naar het lijk van een verdwenen jongen maar onderweg vooral elkaar en zichzelf ontdekken;
V.l.n.r.: Wil Wheaton, Jerry O'Connell, Corey Feldman en River Phoenix in Stand By Me.
- de avontuurlijke en romantische fantasy-komedie The Princess Bride uit 1987, naar de gelijknamige roman van William Goldman uit 1973, met Cary Elwes, Robin Wright, Mandy Patinkin en André the Giant in de hoofdrollen;
Cary Elwes en Robin Wright in The Princess Bride.
- de schitterende romantische komedie When Harry Met Sally uit 1989 (één van onze favoriete komedies), gebaseerd op een uitstekend scenario van Nora Ephron over tragikomische relatieproblemen, met hilarische dialogen en onvergetelijke topvertolkingen van Billy Crystal, Meg Ryan, Bruno Kirby en Carrie Fisher in de hoofdrollen. Bekijk de trailer hier, een grappig filmfragment hier en de hele film hier;
Billy Crystal (rechts) en Meg Ryan als de schijnbaar incompatibele titelpersonages in When Harry Met Sally.
- de briljante psychosociale huis-clos-misdaadthriller Misery uit 1990 (één van onze favoriete horrorfilms, alsook één van onze favoriete films over seriemoorden en één van onze favoriete films tout court), gebaseerd op een spannend scenario van William Goldman, naar de gelijknamige roman van Stephen King uit 1987, met perfecte vertolkingen van de Oscarwinnende Kathy Bates als de eenzame en fanatieke schrijversfan Annie Wilkes (één van de beste movie villains aller tijden) en James Caan als de populaire romanschrijver Paul Sheldon die een hoge prijs betaalt voor zijn roem... Bekijk een veelzeggend filmfragment hier;
James Caan en Kathy Bates in Misery.
- en het beklijvende militair rechtbankdrama A Few Good Men uit 1992, gebaseerd op een scenario van Aaron Sorkin naar diens eigen gelijknamige toneelstuk uit 1989, over een bewogen krijgsraad naar aanleiding van de mogelijke moord op een marinier in de omstreden Amerikaanse marinebasis Guantanamo Bay, met Tom Cruise, Demi Moore, Jack Nicholson (één van onze favoriete acteurs) en Kevin Bacon in de hoofdrollen.
Jack Nicholson als de autoritaire kolonel Nathan R. Jessep in A Few Good Men.
De meeste filmliefhebbers kennen de iconische horrorklassieker The Exorcist uit 1973 (één van onze favoriete horrorfilms), onder regie van William Friedkin (één van onze favoriete cineasten; lees ons In Memoriam over Friedkin hier). The Exorcist draait rond een door de duivel bezeten Amerikaans meisje en is in het subgenre van films over diabolische bezetenheid ongetwijfeld de beroemdste en invloedrijkste film aller tijden. Maar wist u dat The Exorcist hoogstwaarschijnlijk zelf schatplichtig is aan een film die 12 jaar eerder in 1961 uitkwam? We hebben het over Mother Joan of the Angels(originele Poolse titel: Matka Joanna od Aniołów) van de eigenzinnige Poolse cineast Jerzy Kawalerowicz: een beklijvend en knap in beeld gebracht religieus drama met thriller- en horrorelementen, gefilmd in sfeervol zwart-wit, over een Poolse priester die in de 17de eeuw naar een klooster op het platteland wordt gestuurd om er te onderzoeken of de kloosternonnen bezeten zijn door de duivel...
Mother Joan of the Angelsis gebaseerd op het gelijknamige kortverhaal uit 1942 van de Poolse schrijver Jaroslaw Iwaszkiewicz (ook bekend onder zijn nom de plume Eleuter), die op zijn beurt inspiratie vond in historische feiten die zich in het begin van de 17de eeuw afspeelden in een Ursulinenklooster in het Franse stadje Loudun. Die historische gebeurtenissen lagen trouwens ook aan de basis van de roman The Devils of Loudun van Aldous Huxley uit 1952 en van Ken Russells fascinerende schandaalfilm The Devils uit 1971 met Oliver Reed en Vanessa Redgrave in de hoofdrollen (bekijk de hele film hier): tevens inspiratiebronnen van The Exorcist.
In Mother Joan of the Angels worden de hoofdrollen gespeeld door de Poolse acteur Mieczyslaw Voit als de priester, en de charismatische Poolse actrice Lucyna Winnicka als het titelpersonage moeder-overste Joanna.
Hieronder kan u de hele film met Engelstalige ondertitels bekijken: klik in het videoscherm op de playbutton en dan rechtsonder op het witte rechthoekige icoontje voor de Engelstalige ondertitels, en daarnaast bij instellingen op "Kwaliteit" en 720p voor hogere beeldkwaliteit.
(Klik op de playbutton en dan rechtsonder op het witte rechthoekige icoontje voor Engelstalige ondertitels, en daarnaast bij instellingen op "Kwaliteit" en 720p voor hogere beeldkwaliteit)
Genre: religieus drama / thriller / mysterie / horror
- en de jonge, wrede Romeinse keizer Caligula (ook één van de beste movie villains aller tijden) in de biopic Caligula uit 1979 van Tinto Brass, Bob Guccione en Giancarlo Lui.
In onderstaand interview legt Malcolm McDowell uit waarom Fargo zijn favoriete film is. Die schitterende zwarte misdaadkomedie dateert van 1996 en werd geschreven, geregisseerd en gemonteerd door de Amerikaanse broers Joel en Ethan Coen: een geniaal duo dat behoort tot onze favoriete regisseurs. Fargo behoort ook tot onze eigen favoriete films (ongeacht het genre) en tevens tot onze favoriete politiefilms en onze favoriete komedies. Bekijk een filmfragment hier en lees ons biografische portret van de gebroeders Coen uit 2013 hier.
Naar eigen zeggen, is ook GoodFellas één van McDowells favoriete films. Die briljante gangsterkroniek kwam uit in 1990 en werd geregisseerd door de Amerikaanse meestercineast Martin Scorsese (ook één van onze favoriete regisseurs). Het scenario, dat Scorsese schreef in samenwerking met de Amerikaanse misdaadverslaggever Nicholas Pileggi, is gebaseerd op Pileggi's biografie Wiseguy: Life in a Mafia Family uit 1985 over het bewogen leven van de Amerikaanse gangster Henry Hill jr., die in de film gespeeld wordt door Ray Liotta. GoodFellas behoort ook tot onze eigen favoriete films (ongeacht het genre). Bekijk de trailer hier, filmfragmenten hier en hier, een making-of-documentaire hier, lees ons biografische portret van regisseur Martin Scorsese uit 2013 hier en ons In Memoriam over de in 2022 overleden hoofdrolspeler Ray Liotta hier.
Het beknopte interview met Malcolm McDowell over Fargo en GoodFellas kan u hieronder bekijken:
(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op 360p voor hogere beeldkwaliteit)
vrijdag 26 september 2025
NIEUWS!
Italiaanse filmdiva
Claudia Cardinale
overlijdt op 87-jarige leeftijd
Ciao bella...
Slechts één week na de dood van de Amerikaanse oldskool Hollywoodster Robert Redford (hij werd 89; lees ons In Memoriamhier), is nu ook de Italiaanse actrice Claudia Cardinale overleden. Zij stierf afgelopen dinsdag, op 23 september 2025, in haar woning in het Franse stadje Nemours, ten zuiden van de Franse hoofdstad Parijs. Ze was 87. Cardinale groeide in de jaren 60 uit tot één van de populairste Italiaanse filmsterren, dankzij haar oogstrelende uiterlijk en haar memorabele rollen in tijdloze filmklassiekers zoals Rocco e i suoi fratelli (1960), Il gattopardo (1963), 8½ (1963) en Once Upon a Time in the West (1968).
Geboren op 15 april 1938 in het Tunesische havenstadje La Goulette, vlakbij de Tunesische hoofdstad Tunis, was Claude ("Claudia") Joséphine Rose Cardinale de dochter van een echtpaar met Siciliaanse roots dat Siciliaans en Frans sprak met de jonge Claudia.
Het mooiste Italiaanse meisje van Tunis
Claudia Cardinale als Amina in Goha (1957).
Tijdens haar studies aan het Collège technique de filles Paul Cambon in Tunis -een meisjesschool waar de jonge Claudia haar diploma van lerares behaalde- speelde Cardinale, samen met haar klasgenoten, voor het eerst mee in een film: de Tunesische kortfilm Les Anneaux d'or uit 1956 van Mustapha Fersi en René Vautier, die de Zilveren Beer won op het Filmfestival van Berlijn.De enige close-up van Cardinale in haar rol van een Tunesisch meisje was genoeg om haar nadien een bijrolletje op te leveren als het Egyptische dienstmeisje Amina in de Frans-Tunesische langspeelfilm Goha: een drama van de Franse cineast Jacques Baratier, met de (nog jonge) Egyptische acteur Omar Sharif in de hoofdrol (lees ons In Memoriam over Sharif hier). Goha ging op 19 mei 1958 in première op het Filmfestival van Cannes en won daar de prijs Le Premier Regard.
Intussen was Cardinale in de zomer van 1957 nabij Tunis verkozen tot "la plus belle Italienne de Tunis" tijdens een plaatselijke schoonheidswedstrijd die hoorde bij de Week van de Italiaanse film, georganiseerd door het Italiaanse filmmagazine Unitalia Film. Cardinale was toen 19 lentes jong en mocht als winnares op reis naar het Filmfestival van Venetië in 1958. Daar, op en rond het filmfestival, viel haar schoonheid -zoals haar prachtige, donkere en opvallend grote ogen- meteen in de smaak bij de aanwezige filmmakers en fotografen.
Claudia Cardinale op het Filmfestival van Venetië in 1958.
In de voetsporen van Brigitte Bardot
Terug in Tunis, ontdekte de jonge en ongetrouwde Claudia dat zij zwanger was van haar eerste kind Patrick. Naar eigen zeggen, was haar toenmalige zwangerschap het gevolg van haar verkrachting door een 10 jaar oudere Fransman, met wie Cardinale vanaf haar 17de gedurende circa een jaar lang een relatie had in Tunis. Als aanstaande moeder zocht Cardinale naar een eigen bron van inkomsten, terwijl zij, dankzij haar opgemerkte verschijning op het Filmfestival van Venetië, aanbiedingen ontving om mee te spelen in films. Bovendien was zij al sinds haar schooltijd, zoals zovele jongedames (en jongeheren) van toen, in de ban van de Franse actrice Brigitte Bardot alias "BB" (één van de mooiste filmgodinnen aller tijden) die in 1956 was doorgebroken als een internationaal sekssymbool met haar hoofdrol in het Franse romantisch drama Et Dieu... créa la femme van Roger Vadim. Daarover zei Cardinale later: "Iedereen noemde me CC. Mijn schoolvriendinnen vonden dat ik op Brigitte Bardot leek. Ik moet toegeven dat ik haar een beetje imiteerde: de paardenstaart, de haarlokken op het voorhoofd, de geruite jurkjes..." En dus besloot Cardinale om zich ook zelf te wagen aan een professionele carrière als actrice en ondertekende zij een samenwerkingscontract met de filmstudio Vides Cinematografica van de Italiaanse producent Franco Cristaldi (met wie Cardinale later een jarenlange romantische relatie had).
De rest is geschiedenis, want Cardinale groeide in de jaren 60 uit tot een filmster van formaat in Italië en daarbuiten.
Claudia Cardinale op het strand van Malibu in Californië, tijdens een pauze gedurende de opnames van de pikante Amerikaanse komedie Don't Make Waves uit 1967 van Alexander Mackendrick, waarin Cardinale de jonge Italiaanse kunstenares Laura Califatti speelt aan de zijde van Tony Curtis, Dave Draper en Sharon Tate.
Bloemlezing
Cardinale speelde in de loop der jaren mee in ruim 100 films. Tot haar meest memorabele filmrollen behoren:
- haar bijrol van de verloofde Ginetta in de tragische Italiaanse familiekroniek Rocco e i suoi fratelli (internationale Engelstalige titel: Rocco and His Brothers) van Luchino Visconti uit 1960, met de Franse topacteur Alain Delon (één van de knapste acteurs aller tijden), de Italiaan Renato Salvatori en de Franse actrice Annie Girardot als de hoofdpersonages;
Claudia Cardinale als Ginetta in Rocco e i suoi fratelli (1960).
- Cardinale's eerste hoofdrol als de jonge en naïeve zangeres Aida Zepponi in het Italiaanse romantisch drama La ragazza con la valigia (internationale Engelstalige titel: Girl with a Suitcase) van Valerio Zurlini uit 1961, waarmee Cardinale meteen een speciale David di Donatello-prijs won voor haar vertolking;
Claudia Cardinale als Aida Zepponi in La ragazza con la valigia (1961).
- haar hoofdrol als de zigeunerin Vénus in de avontuurlijke en succesvolle Franse mantel- en degenfilm Cartouche van Philippe de Broca uit 1962, met de Franse filmster Jean-Paul Belmondo als de sympathieke bandiet en titelheld Louis de Bourguignon alias "Cartouche";
Claudia Cardinale als Vénus en Jean-Paul Belmondo als Cartouche in Cartouche (1962).
- Cardinale's rol van de barones Angelica Sedàra in de oogstrelende Italiaanse familiekroniek Il gattopardo (internationale Engelstalige titel: The Leopard) uit 1963, ook onder regie van Luchino Visconti, met Alain Delon en Hollywoodveteraan Burt Lancaster als de belangrijkste tegenspelers;
Claudia Cardinale als barones Angelica Sedàra en Alain Delon als prins Tancredi Falconeri in Il gattopardo (1963).
- Cardinale's rol van actrice Claudia in de schitterende, visueel verbluffende tragikomedie en metafilm 8½ uit 1963 van Federico Fellini (één van onze favoriete regisseurs), met de Italiaanse topacteur Marcello Mastroianni in de hoofdrol;
Claudia Cardinale als de actrice Claudia in 8½ (1963).
- haar bijrol als prinses Dala in de succesvolle detectivekomedie The Pink Panther uit 1963 van de Amerikaanse regisseur Blake Edwards (lees ons biografische portret van Edwards hier), met de Engelse acteur Peter Sellers in zijn allereerste en meteen iconische vertolking van de dommige en stuntelende Franse politie-inspecteur Jacques Clouseau;
Claudia Cardinale als prinses Dala in The Pink Panther (1963).
- haar bijrol van de ontvoerde echtgenote Maria Grant in de succesvolle western The Professionals van de Amerikaanse Hollywoodregisseur Richard Brooks uit 1966, met de Amerikaanse Hollywoodacteurs Burt Lancaster, Lee Marvin, Robert Ryan, Woody Strode, Jack Palance en Ralph Bellamy als belangrijkste tegenspelers;
Claudia Cardinale als Maria Grant, met Burt Lancaster (links) en Lee Marvin (rechts), in The Professionals (1966).
- Cardinale's hoofdrol als de onfortuinlijke en eenzame voormalige prostituee Jill McBain in de magistrale spaghettiwestern Once Upon a Time in the West uit 1968 (onze favoriete western en tevens één van onze favoriete filmstout court) van de Italiaanse cineast Sergio Leone (ook één van onze favoriete regisseurs), met topvertolkingen van Charles Bronson, Jason Robards, Henry Fonda, Gabriele Ferzetti én Claudia Cardinale;
Claudia Cardinale als Jill McBain in Once Upon a Time in the West (1968).
- haar hoofdrol als de echtgenote Rosa Nicolosi in het Italiaanse maffiadramaIl giorno della civetta (internationale Engelstalige titel: The Day of the Owl) van Damiano Damiani uit 1968, met de Italiaanse acteur Franco Nero en de Amerikaanse acteur Lee J. Cob als tegenspelers, waarmee Cardinale destijds de David di Donatello-prijs voor beste actrice won;
Claudia Cardinale als Rosa Nicolosi in Il giorno della civetta (1968).
- haar hoofdrol als de prostituee Carmela in de Italiaanse komedie Bello onesto emigrato Australia sposerebbe compaesana illibata (internationale Engelstalige titel: A Girl in Australia) van Luigi Zampa uit 1971, met Alberto Sordi als de belangrijkste tegenspeler, waarmee Cardinale alweer de David di Donatello-prijs voor beste actrice won;
Claudia Cardinale als Carmela in Bello onesto emigrato Australia sposerebbe compaesana illibata (1971).
- en haar titelrol in het Italiaanse historisch drama Claretta van Pasquale Squitieri uit 1984: een biopic over Claretta Petacci, de maîtresse van de Italiaanse fascistische leider Benito Mussolini (gespeeld door Fernando Briamo), waarmee Cardinale op het Filmfestival van Venetië de Pasinetti-prijs voor beste actrice won.
Claudia Cardinale als Claretta Petacci in Claretta (1984).
Claudia Cardinale bleef meespelen in films en tv-series tot in 2022. Zij was toen reeds 84.
Joeri Naanai
Ter herinnering aan de schoonheid en het charisma van Claudia Cardinale, kan u hieronder genieten van een briljant filmfragment uit Once Upon a Time in the West, waarin Cardinale te zien is als de voormalige prostituee Jill McBain wanneer zij voor het eerst arriveert in het Wilde Westen maar teleurgesteld merkt dat haar kersverse echtgenoot niet is komen opdagen in het treinstation om haar op te halen. De betoverende, bitterzoete muziek van de Italiaanse maestro Ennio Morricone in deze sequentie kreeg de toepasselijke titel Jill's Theme. Lees hier meer over onderstaand filmfragment.
(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op "Kwaliteit" en op 720p of 1080p voor hogere beeldkwaliteit)
