Posts tonen met het label Domhnall Gleeson. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Domhnall Gleeson. Alle posts tonen

woensdag 9 augustus 2017

Mother! - trailer


Na het vrij teleurstellende Bijbelepos Noah (2014), komt de getalenteerde Amerikaanse cineast Darren Aronofsky (die in 2000 internationaal doorbrak met zijn briljante junkiedrama Requiem for a Dream) nu voor de dag met een mysterieuze psychologische horrorthriller, getiteld Mother!Dat dit genre hem ligt bleek al in 2010, toen hij met Black Swan reeds een fascinerende psychologische horrorthriller inblikte (lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier). Wij zijn dan ook erg nieuwsgierig naar Mother!, temeer omdat Aronofsky het scenario zelf schreef (naar verluidt in slechts vijf dagen) en omdat de cast enkele erg goede acteurs omvat, onder wie Jennifer Lawrence, Javier Bardem, Michelle Pfeiffer, Ed Harris, Domhnall Gleeson en Kristen Wiig. 

De Belgische bioscooprelease van Mother! is voorzien op 13 september 2017.



(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op "Kwaliteit" en op 720p of 1080p voor hogere beeldkwaliteit)


Genre: psychologische horrorthriller / mysterie / drama

Klik op de oranje link voor ons biografische portret van regisseur Darren Aronofsky uit 2014: Darren Aronofsky. Van π tot 220.000.000 $

woensdag 24 februari 2016

Brooklyn - trailer



(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op 720p of 1080p voor hogere beeldkwaliteit)


Genre: romantisch drama

Klik op de oranje link voor de Oscarnominaties van Brooklyn: Oscarnominaties 2016

zondag 3 januari 2016

Wraakzucht als levensbloed

The Revenant  van Alejandro González Iñárritu     ★★★★★




Het gebeurt niet vaak dat we aan een film onze hoogste score van vijf sterren toekennen. Daarvoor moet de film in kwestie uitblinken op zowat alle vlakken: het scenario moet blijven boeien; de montage moet kloppen qua structuur en ritme; het camerawerk en het production design moeten bekoren en aansluiten bij het verhaal en de thematiek; je moet de acteurs, hun kostuums en eventuele special effects kunnen geloven; de muziek moet toepasselijk zijn en een meerwaarde verlenen; en de regisseur moet al deze (en andere) elementen met elkaar verbinden tot een Gesamtkunstwerk dat je emotioneel raakt en persoonlijk aanspreekt. Tot slot moet de film ook een eigen karakter en voldoende 'diepte' hebben, waardoor hij een tijdloze dimensie heeft en ook overeind blijft na meerdere visies. The Revenant (2015) -de nieuwe film van de Mexicaanse regisseur Alejandro González Iñárritu- is zo'n meesterwerk. 

Bekend van onder meer zijn eerdere films Amores Perros (2000) en 21 Grams (2003), brak Iñárritu in 2015 pas echt door bij het grote publiek met zijn uitstekende tragikomedie Birdman: één van de beste films van vorig jaar, die vier Oscars in de wacht sleepte, waaronder die voor beste film en beste regie. Lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier. Met zijn nieuwe en epische overlevingsdrama The Revenant, dat behoort tot onze favoriete westerns, bevestigt Iñárritu dat hij behoort tot de meest getalenteerde cineasten van zijn generatie.

Een screenshot uit The Revenant.

Alleen in de wildernis

Gebaseerd op de gelijknamige roman van Michael Punke uit 2002, vertelt The Revenant het verbijsterende, waargebeurde verhaal van de Amerikaanse avonturier en pelsjager Hugh Glass, doorleefd vertolkt door de Amerikaanse Hollywoodster Leonardo DiCaprio. 

Tekening van de echte Hugh Glass.

Het verhaal begint in 1823, wanneer Glass de bovenloop van de Missouri-rivier in de wildernis van de Amerikaanse staat South Dakota opvaart als gids van een pelsjagersexpeditie onder leiding van kapitein Andrew Henry (Domhnall Gleeson). Op de vlucht voor agressieve Arikara-indianen (ook wel Ree genoemd), laten de blanke pelsjagers hun boot in de steek en keren zij te voet terug naar hun afgelegen fort. Onderweg wordt Glass echter aangevallen en ernstig verwond door een grizzlybeer. Om hun hachelijke terugkeer naar het fort niet te vertragen, besluiten de expeditieleden om Glass achter te laten. Zijn half-indiaanse zoon Hawk (Forrest Goodluck), de doorgewinterde pelsjager John Fitzgerald (Tom Hardy) en diens jongere collega Jim Bridger (Will Poulter) blijven bij Glass om hem niet in zijn eentje te laten sterven en hem te begraven. Wanneer Glass echter 'weigert' te sterven, zorgt de hardvochtige Fitzgerald er voor dat de zwaar gewonde Glass toch alleen achterblijft in de wildernis. Glass doet er alles aan om te overleven en zint op wraak...

Leonardo DiCaprio als Hugh Glass.

Mens en natuur

De tragische lotgevallen van Glass zijn al eerder verfilmd, onder meer in Man in the Wilderness uit 1971 met de Ierse acteur Richard Harris in de titelrol. De nieuwe versie van Iñárritu doet alle vorige verfilmingen meteen vergeten. Vanaf de sfeervolle openingsbeelden in The Revenant (Glass en zijn zoon waden door een mistig, overstroomd bos), die herinneren aan de visuele poëzie in The New World (2006) van Terrence Malick (één van onze favoriete regisseurs), voel je dat Iñárritu in The Revenant meer op het oog heeft dan een doorsnee avonturendrama en op zoek gaat naar de existentiële dimensie in de verhouding tussen mens en natuur. In dat opzicht ligt The Revenant in het verlengde van de avontuurlijke romans van de Amerikaanse schrijver Jack London, zoals The Call of the Wild uit 1903 en White Fang uit 1906. Net zoals in de boeken van London, fungeert de natuur in The Revenant als een extra personage; een personage dat bovendien nog wreder en genadelozer is dan de opportunistische sociopaat Fitzgerald. Adembenemend mooi, maar letterlijk en figuurlijk ijskoud en onverschillig voor menselijk leed, vormen de onherbergzame winterlandschappen de grootste vijand van Glass terwijl hij probeert te overleven door restjes vlees van dierenkarkassen te eten. Op een ijskoude nacht slaapt hij zelfs in het karkas van een dood paard om niet te bevriezen. 



The Revenant werd goeddeels gefilmd in Canada en Argentinië. De langdurige shoot in bikkelharde omstandigheden (waaronder vrieskou) vergde naar verluidt het uiterste van cast en crew. Maar het leverde wel oogstrelende beelden op, die van de film een visueel meesterwerk maken. De vermaarde Mexicaanse cameraman Emmanuel Lubezki (die ook achter de camera stond voor Birdman en The New World; lees ons biografische portret van Lubezki uit 2013 hier) filmde voor The Revenant onder meer besneeuwde bergen, uitgestrekte ijsvlaktes waarop de mens klein en nietig lijkt, en stille, ongerepte bossen waarin druppels dooiwater van boomtakken lekken als het tikken van een klok die aangeeft dat Glass zich misschien zou moeten verzoenen met de mogelijkheid dat zijn tijd gekomen is. Maar Glass wil léven. Zijn wraakzucht is het levensbloed van zijn overlevingsinstinct. 



Geweld

Hiermee zijn we van de Natuur meteen beland bij het tweede leidmotief in The Revenant: geweld. Net zoals de natuur in haar meest primitieve vorm gekenmerkt wordt door geweld als wezenlijk aspect in de cyclus van leven en dood, zo worden ook de levens van Glass en Fitzgerald getekend door geweld. Iñárritu maakt dat van meet af aan duidelijk met de lange, spannende sequentie waarin de blanke pelsjagers worden aangevallen door de Arikara-indianen. Die sequentie is briljant in beeld gebracht en maakt dankzij de knappe special effects een hyperrealistische indruk. De hypnotische cameravoering en bezwerende muziek geven de sequentie echter ook een surrealistische dimensie, die ons deed denken aan de bevreemdende, beladen sfeer in het fascinerende exploratiedrama Aguirre, der Zorn Gottes (1972) van Werner Herzog (bekijk de hele film hier) en in het briljante, visueel verbluffende anti-oorlogsepos Apocalypse Now van Francis Ford Coppola uit 1979 (één van onze favoriete road movies en één onze favoriete films tout courtbekijk een filmfragment hier); ook gewelddadige reizen naar The Heart of Darkness van mens en natuur. 


Iñárritu's artistieke aanpak komt ook tot uiting tijdens de dromerige flashbacks (herinneringen) waarin Glass terugdenkt aan zijn indiaanse, door blanke soldaten vermoorde vrouw. Ze tillen The Revenant uit boven het genre van de klassieke western en boven de meeste traditionele overlevingsdrama's. 

The Revenant bevat ook surrealistische droomsequenties.

De gewelddadigste en meest memorabele sequentie in The Revenant is wellicht de sequentie waarin Glass wordt aangevallen door de grizzlybeer. Dankzij de geslaagde special effects (een combinatie van live-action-opnames en digitale computeranimatie) heb je als kijker het gevoel dat DiCaprio's huid écht door een beer aan stukken gereten wordt. 

Geweld roept morele vragen op. Bij sommige expeditiegenoten van Glass, zoals kapitein Henry en de jonge Jim Bridger, begint hun geweten te knagen wanneer zij uit zelfbehoud beslissen om Glass voor dood achter te laten. Alleen Fitzgerald lijkt geen last te hebben van zijn geweten. Geweld schijnt voor hem een natuurlijk attribuut te zijn: niet meer dan een praktisch instrument dat hij zonder veel omhaal gebruikt uit instinctief eigenbelang. Als zodanig staat Fitzgerald, net als de indianen op oorlogspad, gevaarlijk dicht bij de primitieve natuurkrachten die hem omringen, bedreigen en drijven. Net als Glass, is Fitzgerald een personificatie van pure overlevingsdrang. In dat opzicht hebben beide mannen meer met elkaar gemeen dan zij aanvankelijk beseffen.

Tom Hardy als John Fitzgerald.

Lichaamstaal   

Iñárritu doet de voormelde thema's niet op een belerende manier uit de doeken. Hij neemt gewoon zijn tijd (de film duurt ruim 2,5 uur) om het verhaal van The Revenant (vrij vertaald: de man die terugkeert uit de dood) voor zich te laten spreken; vooral met beelden, actie en muziek. Vandaar dat DiCaprio in zijn titelrol zeer weinig zegt en de overlevingsstrijd van Glass vooral uitbeeldt met lichaamstaal. Hij doet dat overigens met brio. Ook de andere acteurs zitten goed in hun rol, met een briljante vertolking van Tom Hardy als de ruwe slechterik Fitzgerald. 

Oscarmateriaal

Het zou ons niet verbazen mochten zowel Hardy als DiCaprio genomineerd worden voor een Oscar dankzij hun memorabele vertolkingen in The Revenant.

Hoewel DiCaprio in zijn carrière al vier keer een Oscarnominatie kreeg -voor zijn vertolkingen in What's Eating Gilbert Grape (1993), The Aviator (2004), Blood Diamond (2006) en The Wolf of Wall Street uit 2013 (bekijk de trailer hier), heeft de intussen 41-jarige acteur tot op heden nog geen enkele Oscarnominatie kunnen verzilveren. Misschien komt daar dit jaar eindelijk verandering, dankzij zijn doorleefde titelrol in The Revenant.

Kortom, The Revenant is een absolute aanrader: een unieke film die de avontuurlijke epiek van meeslepende frontierwesterns zoals Jeremiah Johnson (1972) van Sidney Pollack (ook één van onze favoriete westerns; bekijk de hele film hier) combineert met de visuele poëzie, pacifistische boodschap en existentiële diepte van antikoloniale avonturendrama's zoals Lawrence of Arabia (1962) van David Lean (een visueel meesterwerk dat behoort tot onze favoriete historische drama'sonze favoriete road movies en onze favoriete films tout court; bekijk de hele film hier), 
Aguirre, der Zorn Gottes (1972), Apocalypse Now (1979) en The New World (2006).

JN.

The Revenant (USA/Hong Kong/Taiwan/Argentinië-2015): in de Belgische bioscopen vanaf 27 januari 2016.
Met: Leonardo DiCaprio, Tom Hardy, Will Poulter, Domhnall Gleeson en Forrest Goodluck.

Genre: western / avontuur / historisch overlevingsdrama / existentiële thriller

Klik op de oranje link voor de trailer: The Revenant - trailer



dinsdag 8 september 2015

The Revenant - trailer


Gebaseerd op historische feiten, is de nieuwe Engelstalige film van de Mexicaanse cineast Alejandro González Iñárritu, getiteld The Revenant (2015), een meeslepende en briljant in beeld gebracht overlevingswestern die behoort tot onze favoriete westerns. Lees onze recensie hier.

Het scenario van regisseur Iñárritu en de Amerikaanse scenarist Mark L. Smith, naar de gelijknamige roman van Michael Punke uit 2002, volgt de barre overlevingstocht van de Amerikaanse pelsjager Hugh Glass, doorleefd vertolkt door de Amerikaanse Hollywoodster Leonardo DiCaprio. 

Ook Tom Hardy en Will Poulter beklijven in hun respectievelijke bijrollen.

Het oogstrelende en indrukwekkende camerawerk stond onder leiding van de  vermaarde Mexicaanse cameraman en visuele tovenaar Emmanuel Lubezki (lees ons biografische portret hier).

Bekijk de trailer van The Revenant hieronder:



(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op "Kwaliteit" en op 720p of 1080p voor hogere beeldkwaliteit)


Genre: western / avontuur / historisch drama / existentiële thriller

Klik op de oranje link voor onze recensie van The Revenant: Wraakzucht als levensbloed

woensdag 10 juni 2015

Een robot van vlees en bloed?

Ex Machina  van Alex Garland     ★★★★½



Caleb (gespeeld door Domhnall Gleeson) is een intelligente en goedaardige softwareprogrammeur voor Bluebook: 's werelds populairste internetzoekmachine. Op een dag wint Caleb via een personeelsloterij een bezoek aan de afgelegen villa van Nathan (Oscar Isaac): de geniale, schatrijke en excentrieke CEO van het Google-achtige bedrijf, die de zoekmachine reeds ontwierp toen hij nog een 13-jarige puber was. 

Nadat Caleb per helikopter arriveert op het uitgestrekte landgoed van Nathan, blijkt diens trendy villa een streng beveiligd ondergronds laboratorium te verbergen, waar Nathan in het grootste geheim in zijn eentje een nieuwe uitvinding voltooide. Die uitvinding heet Ava (vertolkt door Alicia Vikander) en is een humanoïde robot met een vrouwelijk uiterlijk en een geavanceerde vorm van artificiële intelligentie. Ava's 'brein' functioneert op basis van de cognitieve, emotionele en psychologische werking van het menselijk brein, die Nathan in kaart kon brengen door de gearchiveerde wereldwijde zoekgeschiedenis in zijn eigen zoekmachine te analyseren. Bluebook is volgens Nathan immers niet alleen een blauwdruk van wàt mensen denken en verlangen, maar ook en vooral hoé ze denken en verlangen. Daardoor kan Ava niet alleen 'denken' en praten, maar ook glimlachen, grapjes maken en flirten. 

Caleb arriveert in de afgelegen villa van Nathan.

Op verzoek van Nathan, is Caleb bereid om Ava een week lang te onderwerpen aan de zogeheten turingtest: een naar de Engelse computerpionier Alan Turing vernoemd experiment, waarmee zou kunnen uitgemaakt worden of Ava (zelf)bewust is en écht kan denken en voelen zoals een mens, dan wel of zij die menselijke kwaliteiten slechts simuleert. Al gauw begint Caleb echter te vermoeden dat Nathan geen open kaart speelt. Hier is meer aan de hand. Maar wat...?


Een monster van Frankenstein of menselijk-al-te-menselijk?

Ex Machina is een uitstekende sciencefictionthriller die de kijker doet nadenken over de sociale en morele implicaties van artificiële intelligentie. De debuterende Engelse regisseur Alex Garland (die eerder de verfilmde bestseller The Beach schreef, alsook de scenario's voor 28 Days Later, Sunshine en Never Let Me Go) boort in Ex Machina een brandend actueel thema aan. Zo waarschuwden de beroemde wetenschapper Stephen Hawking en de schatrijke ingenieur Elon Musk eerder dit jaar nog dat de ontwikkeling van kunstmatige intelligentie niet alleen voordelen maar ook gevaren inhoudt. Intelligente robots zouden de werkloosheid doen toenemen en op termijn zelfs volledig aan de controle van de mens kunnen ontsnappen als een monster van Frankenstein. Ook in Ex Machina zegt Nathan tegen Caleb dat artificiële intelligentie ooit superieur zal zijn aan menselijke intelligentie: "One day the A.I.’s are gonna look back at us the same way we look at fossil skeletons in the plains of Africa."

Oscar Isaac als Nathan (links) en Domhnall Gleeson als Caleb.

De schaduwzijden van artificiële intelligentie (AI) werden eerder al belicht in beklijvende sciencefictionklassiekers zoals:
- het uiterst invloedrijke mysterie 2001: A Space Odyssey uit 1968 (een visueel meesterwerk dat behoort tot onze favoriete sciencefictionfilms en onze favoriete films tout court), onder regie van Stanley Kubrick (onze favoriete cineast), waarin de AI-computer HAL op hol slaat (lees onze recensie hier, bekijk de trailer hier en een filmfragment hier); 
- Alien uit 1979 (ook één van onze favoriete sciencefictionfilms en tevens één van onze favoriete horrorfilms en onze favoriete films tout court), geregisseerd door Ridley Scott (ook één van onze favoriete cineasten), waarin een bemanningslid van het ruimteschip Nostromo een androïde AI-robot met een verborgen agenda blijkt te zijn (lees onze recensie hier);
- de invloedrijke tech-noir cyberpunk dystopie Blade Runner uit 1982 (ook een visueel meesterwerk dat behoort tot onze favoriete sciencefictionfilms), geregisseerd door Ridley Scott (één van onze favoriete cineasten), waarin Harrison Ford als het titelpersonage jacht maakt op rebelse androïde replicants (lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier);
- en The Terminator uit 1984 van James Cameron (ook één van onze favoriete sciencefictionfilms), waarin de zelfbewuste supercomputer Skynet een strijd op leven en dood tussen mens en machine ontketent (lees onze recensie hier). 

De boeiende sciencefictiondrama's A.I. (2001) van Steven Spielberg (ook één van onze favoriete cineasten) en her (2013) van Spike Jonze (lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier) zijn milder en appelleren meer aan onze sympathie met de menselijke-al-te-menselijke wijze waarop intelligente machines zelf hun interactie met de mens zouden kunnen ervaren.


Labyrint

Ex Machina is geen horrorfilm zoals Alien, noch een actiefilm zoals The Terminator, maar combineert als een spannend 'cerebraal' drama wel inhoudelijke en visuele aspecten van de andere voormelde sciencefictionfilms:
- net zoals het mannelijke hoofdpersonage in her verliefd wordt op een vrouwelijk computerprogramma, lijkt Caleb in Ex Machina te bezwijken voor de charmes van de robot Ava;
- de vaak zachte belichting in Ex Machina herinnert aan de dromerige pasteltinten in her;
- net zoals de computer HAL in 2001: A Space Odyssey en de replicants in Blade Runner een eigen wil hebben, hun eigen voortbestaan willen verzekeren en in opstand komen, lijkt Ava zich niet te willen neerleggen bij de autoritaire manier waarop zij door haar schepper Nathan behandeld wordt. Ik ben geen object, schijnt Ava te denken. En hoewel zij als een materieel artefact natuurlijk wél een object is, laat Garland het aan de kijker over om uit te maken wat Ava in wezen is. Hij stelt daarmee aan het publiek een zeer pertinente vraag: hoe zouden wij Ava behandelen? Als een mens of louter als een machine...?;
- tijdens vreemde stroomonderbrekingen in Nathans villa floept in het laboratorium rood noodlicht aan dat herinnert aan de rode belichting tijdens de iconische scène in 2001: A Space Odyssey waarin de computer HAL tegen zijn wil uitgeschakeld wordt;
- de existentiële vragen en emoties van Ava doen denken aan die van de intelligente machines in A.I., Blade Runner en her;
- en net als Kubrick, Scott, Spielberg, Jonze en Cameron, is Garland er met Ex Machina in geslaagd om de complexe implicaties van intelligente robotica op een even meeslepende als diepzinnige wijze naar het grote scherm te vertalen.

Garland doet dat door de kijker mee te lokken in een labyrint van twijfels en misleiding. Speelt Nathan voor God? Is Ava gewoon een als vrouw verpakte 'papegaai' die slechts herhaalt wat haar software toelaat of is zij echt in staat tot creatieve menselijke gedachten en authentieke emoties? Hoe reageert Caleb op de onverwachte wendingen tijdens de turingtest? En wie manipuleert nu eigenlijk wie...?


Schitterend

Ex Machina ziet er schitterend uit, dankzij onder meer de sfeervolle belichting en het verzorgde camerawerk (onder leiding van Rob Hardy) en het knappe set design. De film speelt zich bijna uitsluitend af in Nathans villa met bijhorend labo. De modernistische leefruimtes van Nathan passen perfect bij zijn imago van hippe, innovatieve IT-miljardair à la Steve Jobs. Maar het claustrofobische labo waar Ava 'woont' voelt sinister aan.

Ava is de ster van Ex Machina. Haar boeiende karakter deed ons een beetje denken aan de mysterieuze 'vrouwen' die Scarlett Johansson speelt in herwaarin Johansson te horen is als de stem  van een vrouwelijk computerprogramma, en in het fascinerende en visueel verbluffende sciencefictionmysterie Under the Skin van Jonathan Glazerwaarin Johansson een buitenaards wezen in de gedaante van een vrouw vertolkt (lees onze recensie hier): ook personages die, net als Ava, zoeken naar wat een mens tot mens maakt. Ava ziet er bovendien spectaculair uit dankzij geslaagde special effects die haar zowel een menselijke als machinale aanblik geven en daarmee haar ambivalente aard visualiseren. 

Naast de drie hoofdrolspelers, vertolkt de Japanse actrice Sonoya Mizuno een geslaagde bijrol als Nathans inwonende dienstmeid en personal assistant (op àlle vlakken...). De cast van Ex Machina bestaat dus uit slechts vier acteurs. Toch hebben we ons geen moment verveeld. Oscar Isaac was de juiste keuze voor het gluiperige genie Nathan. Domhnall Gleeson heeft de geknipte nerdy uitstraling als  de manipuleerbare Caleb. Sonoya Mizuno speelt haar rol van de zwijgzame dienstmeid Kyoko met kurkdroge perfectie. En Alicia Vikander schittert als de fascinerende Ava, die er als robot soms sensueler uitziet dan een echte vrouw. Je gelóóft dat zij een machine is, maar je voelt ook met haar mee alsof ze een vrouw van vlees en bloed is. 


IJzersterk

Garland schreef zelf het scenario voor Ex Machina en bouwde daarbij de spanning langzaam op. 

Tussendoor kan er af en toe ook geglimlacht worden, bijvoorbeeld tijdens de grappige scène waarin Nathan en Kyoko samen een synchroon discodansje doen op het funky R&B-nummer Get Down Saterday Night van Oliver Cheatham uit 1983. De rest van de soundtrack bestaat goeddeels uit simpele, organische synthesizermuziek die op de juiste momenten dreigender wordt zonder af te leiden van wat er op het scherm gebeurt.


Het intelligente scenario is allesbehalve artificieel (pun intended), wat bijdraagt tot de geloofwaardigheid van de film, behalve tijdens een cruciale scène in de finale waarin Nathan zich minder voorzichtig gedraagt dan men van een vooruitziend genie zou verwachten. De film had ook nog wat spannender gekund. Maar Ex Machina is hoe dan ook een ijzersterk regiedebuut met een meeslepend verhaal, dat bovendien verrassend en aangrijpend afloopt...  

JN.

Ex Machina (Groot-Brittannië-2015): beschikbaar op dvd en blu-ray disc.
Met: Domhnall Gleeson, Alicia Vikander, Oscar Isaac en Sonoya Mizuno.

Genre: sciencefiction / thriller / mysterie / psychosociaal drama

Klik op de oranje link voor de trailer: Ex Machina - trailer 



zaterdag 2 mei 2015

Ex Machina - trailer


Dit ziet er letterlijk en figuurlijk 'bangelijk' uit...!




(Klik op de playbutton en dan rechtsonder op 480p, 720p of 1080p voor hogere beeldresolutie)


Klik op de oranje link voor onze recensie van Ex Machina: Een robot van vlees en bloed?

Genre: sciencefiction / thriller / psychosociaal drama