woensdag 10 november 2010

Misstap

Miss Congeniality 2 : Armed & Fabulous  van John Pasquin     ½

Sandra Bullock slaagde er niet in om een geslaagd vervolg
te breien aan haar kaskraker uit 2000.


Het verdient aanmoediging wanneer artiesten risico’s durven nemen en iets nieuws uitproberen in plaats van veiligheidshalve vrede te nemen met de herhaling van beproefde formules. Toen de populaire Amerikaanse Hollywoodactrice Sandra Bullock in 2000 de hoofdrol speelde in een verfrissende komedie die zij als co-producente bovendien zelf mee financierde, waren pers en publiek dan ook aangenaam verrast. Met haar ontwapenende vertolking van een sympathieke FBI-agente die undercover deelneemt aan de nationale schoonheidswedstrijd Miss United States om een seriemoordenaar te ontmaskeren, bewees Bullock in Miss Congeniality (Miss Sympathie) dat zij niet alleen actiefilms, thrillers en romantische drama’s maar ook lichtvoetige komedies aankan. De film, onder regie van Donald Petrie, werd een kaskraker. Dat was niet alleen de verdienste van Petrie en Bullock, maar ook van het snedige scenario (geschreven door Marc Lawrence en Katie Ford) en van Bullocks toenmalige tegenspelers, onder wie de Engelse topacteur Michael Caine, Hollywoodveterane Candice Bergen en een verrassend grappige William Shatner (in een vorig leven nog Captain Kirk in de razend populaire sciencefictionserie Star Trek uit de jaren 60).

Sequel

Het succes van Miss Congeniality smaakte naar meer. En dus blikte Bullock in 2005 als co-producente een vervolg in onder de titel Miss Congeniality 2 : Armed and Fabulous, opnieuw geschreven door Marc Lawrence maar ditmaal geregisseerd door John Pasquin. Bullock speelt daarin opnieuw de hoofdrol van Gracie Hart: de slonzige, kwajongensachtige FBI-agente die in deel 1 getransformeerd werd tot een charmante schoonheidskoningin en in de sequel uitgroeit tot een nationale vedette. Gracie gaat in op het voorstel om de public relations van de FBI te verzorgen, geeft acte de présence op recepties en persconferenties, neemt deel aan talkshows en signeert haar nieuwe boek. Haar nieuwe, glamoureuze maar oppervlakkige leventje als FBI-Barbie wordt echter abrupt onderbroken wanneer haar vrienden Stan (de Miss USA-presentator, opnieuw gespeeld door William Shatner) en Miss USA Cheryl (opnieuw vertolkt door Heather Burns) ontvoerd worden. Gracie herinnert zich haar ware roeping en gaat als FBI-agente opnieuw undercover om de booswichten op te sporen, ditmaal in het bruisende gok- en showbizzwereldje van Las Vegas...

Lees ons interview met Sandra Bullock over de sequel hier.

Sandra Bullock in Miss Congeniality 2.

Dunnetjes

Jammer maar helaas: Miss Congeniality 2 mist het eigenzinnige scenario, de snedige dialogen, de verrassende plotwendingen en de geslaagde vertolkingen van het eerste deel. 

Bullock haalt Gracie's komische gadgets uit deel 1 weer boven -zoals haar knorrige lach, defecte microgolfoven, enzovoort- maar het scenario is te mager en de geslaagde grappen dun gezaaid. Terwijl zij zichzelf vijf jaar eerder nog zo moedig heruitvond als een spontane comédienne, trapt Bullock hier met beide voeten in de gemakzuchtige val van de stereotiepe zelfimitatie. Wie haar wil zien zoals u haar nog nooit gezien hebt, besteedt de centen voor de dvd van Miss Congeniality 2 beter aan het eerste deel.

JN.

Miss Congeniality 2 : Armed & Fabulous (USA-2005): beschikbaar op dvd.
Met: Sandra Bullock, Regina King, William Shatner, Heather Burns, Enrique Murciano en Ernie Hudson.

Genre: komedie

Klik op de oranje link voor ons interview met Sandra Bullock over Miss Congeniality 2 : Armed & Fabulous: Sandra Bullock hangt weer 'Miss Sympathie' uit

zaterdag 6 november 2010

TIP!


Haarscherp griezelen 
met

Alien Anthology





Deze kersverse blu-ray box met zes discs bevat niet alleen de bioscoopversies én uitgebreide versies van de vier Alien-films, maar ook meer dan 60 uur interactief bonusmateriaal: commentaren, making-of-documentaires, nooit eerder vertoonde scènes, interviews, trailers, ruim 12.000 archieffoto's, en de originele screentests van hoofdrolspeelster Sigourney Weaver. 

De films -Alien van Ridley Scott (lees onze recensie hier), Aliens van James Cameron, Alien 3 van David Fincher en Alien Resurrection van Jean-Pierre Jeunet- hebben in deze blu-ray-versie een haarscherpe beeldkwaliteit en het zuiverste digitale geluid. De ultieme kijkervaring dus voor liefhebbers van deze klassiekers in het horror- en sciencefiction-genre. 

Voor de die-hard fans is er een limited collector's edition met een verpakking in de vorm van het ei van de griezelige facehugger.

JN.

Alien Anthology (USA-2010): beschikbaar op blu-ray disc.
Met: Sigourney Weaver.
Prijs: circa 65 € (limited collector's edition: circa 99 €).

Genre: sciencefiction / horror

Klik op de oranje links voor:


- de MU-TH-UR Mode trailer: Alien Anthology - MU-TH-UR Mode trailer

- de langere MU-TH-UR Mode trailer: Alien Anthology - extended MU-TH-UR Mode trailer

- een interview met de regisseur van Alien: Ridley Scott vertelt over Alien

- ons biografische portret van Ridley Scott: Ridley Scott: Visuele veteraan

- een achtergrondartikel: Onze favoriete regisseurs: Top 20


- de positie van Alien in de Top 10 van beste scifi-films: De 10 beste sciencefictionfilms aller tijden

- een achtergrondartikel: Onze favoriete films: Top 35


- een achtergrondartikel: Schaf de Oscars af!


De limited collector's edition van Alien Anthology.

donderdag 4 november 2010

Io sono l'amore - trailer



(Klik op de playbutton en dan bij instellingen op "Kwaliteit" en op 480p voor hogere beeldkwaliteit)


Genre: familiedrama / romantiek

Klik op de oranje link voor onze recensie van Io sono l'amore: Kroniek van een aangekondigd verval


Dromen van snelle centen en geile maagden

Shouf shouf habibi !   van Albert ter Heerdt     ★★★

Een humoristische kijk op de multiculturele samenleving.


Wat zijn de vijf verschillen tussen E.T. en een Marokkaan? Antwoord: E.T. kwam alleen, zag er wél leuk uit, had een eigen fiets, wilde de taal leren en keerde terug naar huis.

Met dit soort van politiek incorrecte, maar daarom niet minder geslaagde grapjes begint Shouf shouf habibi!: een lichtvoetige, maatschappijkritische tragikomedie uit 2004, onder regie van de Nederlandse cineast Albert ter Heerdt, over de kleine en grote problemen waarmee allochtonen van Marokkaanse komaf te maken hebben boven de Moerdijk.

Hete hangijzers

Regisseur Albert Ter Heerdt schreef zelf het scenario en ging daarbij de hete hangijzers in de multiculturele samenleving niet uit de weg: racisme, de hoge werkloosheidsgraad bij allochtonen, de culturele generatiekloof tussen Hollandse jongeren van Marokkaanse afkomst en hun traditionele ouders, de lokroep van de criminaliteit om snel geld te verdienen... 

Shouf shouf habibi! is echter geen clichématige klaagzang geworden. Integendeel, want deze film is een (h)eerlijk humoristisch pleidooi voor zelfrelativering en als zodanig een verademing in een maatschappelijk klimaat dat de migrantenproblematiek bijna uitsluitend door een sombere bril bekijkt.

Slapstick

Shouf shouf habibi! (Marokkaans voor: Kijk kijk schatje!) vertelt het verhaal van Ap: een 20-jarige jongeman van Marokkaanse origine, die in de Nederlandse hoofdstad Amsterdam woont. 

Ap (met sarcastisch brio vertolkt door de Nederlands-Marokkaanse acteur Mimoun Oaïssa) is werkloos, slaapt lang uit en hangt vaak met zijn vrienden rond op straat en in de koffieshop. Hij droomt van snelle centen en geile maagden, maar vindt dat hij niet genoeg kansen krijgt in Nederland. Ook in Marokko, waar hij met zijn familie op vakantie gaat, voelt Ap zich eigenlijk een onbegrepen vreemdeling. Zijn humeurige vader (gespeeld door Salah Edinne Benmoussa) is een Marokkaan van de oude stempel, die zijn kroost met de moed der wanhoop op het rechte pad probeert te houden en vaak overhoop ligt met zijn mondige echtgenote (vertolkt door Zohra "Flifla" Slimani). Ook Aps opstandige zus Leila (ingetogen vertolkt door het beeldschone fotomodel Touriya Haoud) heeft het moeilijk: ze staat op het punt uitgehuwelijkt te worden en heeft daar absoluut geen zin in. Aps oudere broer Sam (gespeeld door de bekende cabaretier Najib Amhali) werkt als politieagent. Hij is de meest 'geïntegreerde' allochtoon van het gezin: "een troetel-Turk", verwijt Ap hem. Maar Sam bedriegt zijn Marokkaanse vrouw door overspel te plegen met zijn Hollandse collega-agente Maja (Tanja Jess), die zelf ook gehuwd is. De jongste zoon in het Marokkaanse gezin is Driss (bijrol van Iliass Ojja): een sluw 13-jarig jochie, dat moslimmeisjes chanteert door hen te fotograferen terwijl ze geen hoofddoek dragen en zich aan het opmaken zijn.

Via Maja -de minnares van Sam- krijgt Ap een kantoorbaantje. Op zijn eerste werkdag komt hij al te laat, omdat hij het zomeruur vergeten is (het zomeruur vormt één van de running gags in de film). Gezeten in een net kostuum aan zijn bureau, vraagt de verveelde Ap zich af wat hij daar eigenlijk doet. Hij besluit om samen met zijn vrienden een bankoverval te plegen…

Ap (uiterst rechts) en zijn vrienden besluiten om een bankoverval te plegen.

Voor een komedie die ingeblikt werd met een budget van slechts 700.000 euro, is Shouf shouf habibi! een erg geslaagde film. De onhandige bankoverval en de hilarische ruzies tussen Aps vader en moeder leveren je reinste slapstick op. Maar de film deinst er niet voor terug om af en toe ook scherp uit de hoek te komen. De hoofdrolspelers zijn in vorm, de dialogen snedig en het tempo lekker hoog. De film had wat meer visuele flair mogen hebben, maar dat mag de pret niet drukken.

JN.

Shouf shouf habibi! (Nederland-2004): beschikbaar op dvd.
Met: Mimoun Oaïssa, Salah Eddine Benmoussa, Zohra Slimani, Najib Amhali, Touriya Haoud, Iliass Ojja, Tanja Jess en Bridget Maasland.

Genre: psychosociale tragikomedie

woensdag 3 november 2010

Huisvrouwen aan de macht

Potiche  van François Ozon     ★★★



Gebaseerd op het gelijknamige toneelstuk uit 1980 van Pierre Barillet en Jean-Pierre Grédy, is Potiche (2010) een nieuwe, lichtvoetige Franse komedie van François Ozon over de emancipatie van een pientere huisvrouw. 

Ontwakend muurbloempje

Het door Ozon zelfgeschreven scenario draait rond Suzanne (titelrol van de Franse filmgodin Catherine Deneuve): een getrouwde Franse huisvrouw op leeftijd, die anno 1977 al jaren haar dagen vult met joggen, het huishouden en het schrijven van gedichtjes. Haar egocentrische en ontrouwe echtgenoot Robert (Fabrice Luchini) leidt hun paraplufabriek met ijzeren hand en verwacht van zijn vrouw één ding: sois belle et tais toi. Wanneer hij na een gijzeling door de stakende fabrieksarbeiders tijdelijk werkonbekwaam wordt, neemt Suzanne de bedrijfsleiding over. Zij hervindt haar (door jarenlange routine in slaap gesuste) levenslust en ambitie, en bloeit weer open. De voormalige potiche (sierstuk/muurbloempje) blijkt bovendien zo haar eigen geheimpjes te hebben...

Catherine Deneuve en Fabrice Luchini.
Feministisch pamflet

De verrassende plotwendingen en snedige dialogen zijn soms wat vergezocht, maar de film is behalve een feministisch pamflet dan ook in de eerste plaats een komedie. 

De Franse topacteur Gérard Depardieu is innemend in zijn bijrol van een progressieve politicus die de fabrieksarbeiders verdedigt. 

Maar het zijn de vrouwen die de show stelen in Potiche. De intussen 67-jarige Catherine Deneuve heeft nog niets van haar charisma verloren en is even grappig als charmant in haar rol van de opstandige huisvrouw (let op de hilarische openingsscène waarin ze de dieren in het bos begroet!). Ook Karin Viard (in haar rol van Roberts secretaresse én minnares) en Judith Godrèche (als Suzanne's dochter) acteren uitstekend.

Catherine Deneuve schittert als de vrouw die weigert om
nog langer als een siermeubel door het leven te gaan.

Vintage sfeerschepping

Potiche speelt zich af in de late jaren 70, wat ook blijkt uit de vintage garderobe van de personages en uit de toepasselijke decors, maar de sfeer herinnert tevens aan het vrouw-aan-de-haard-gevoel uit de fifties in de iconische Franse komedie Mon oncle van en met Jacques Tati uit 1958. 

Andere troeven van Potiche zijn de verzorgde fotografie (onder leiding van cameraman Yorick Le Saux), de mooie muziek (van Philippe Rombi) en het strakke tempo (te danken aan het scenario en de regie van François Ozon en aan de montage door Laure Gardette).

JN.

Potiche (Frankrijk-2010): in de Belgische bioscopen vanaf 10 november 2010.
Met: Catherine Deneuve, Gérard Depardieu, Fabrice Luchini, Karin Viard, Judith Godrèche en Jérémie Renier.

Genre: komedie

Klik op de oranje link voor de trailer: Potiche - trailer


 Catherine Deneuve en regisseur François Ozon op de set van Potiche.


Bekijk meer foto's hier.

Bitterzoet

Mother and Child  van Rodrigo García     ★★★½



Alle hoofdpersonages in dit Engelstalige drama van de Colombiaanse regisseur Rodrigo García kampen op één of andere manier met de pijn van verlies. Elizabeth (gespeeld door Naomi Watts) is een ambitieuze, manipulatieve advocate met nymfomane trekjes die haar verlatingsangst verbergt onder het pantser van haar zelfingenomen superioriteitsgevoel. Op de dag van haar geboorte werd zij door haar moeder weggegeven ter adoptie en dat heeft van haar een harde, egocentrische vrouw gemaakt. Haar verbitterde moeder Karen (Annette Bening) wordt verscheurd door spijt en vult haar eenzame avonden met het schrijven van nimmer opgestuurde brieven aan haar vervreemde dochter. Paul (Samuel L. Jackson), de werkgever en minnaar van Elizabeth, is een weduwnaar met bindingsangst. En de jonge zwarte vrouw Lucy (Kerry Washington) kan geen kinderen krijgen en worstelt zich door emotionele adoptieprocedures. Mother and Child volgt de gemoedstoestand van de personages op de voet, wat een boeiende mentale mozaïek oplevert.

Eerlijk

De cast acteert met subtiele overgave. Vooral Naomi Watts en Annette Bening zijn ijzersterk als de dochter en moeder die elkaar verloren hebben. Ook de 82-jarige actrice Eileen Ryan is ronduit briljant in haar bijrolletje van de zieke grootmoeder met gewetenswroeging over haar medeplichtigheid aan het gezinsdrama.

Samuel L. Jackson en Naomi Watts.

Regisseur Rodrigo García thematiseerde de sterke band tussen moeder en kind vijf jaar geleden al in zijn film Nine Lives. Met Mother and Child won hij dit jaar de Grote Prijs van de Jury op het Festival van de Amerikaanse Film in Deauville. Het is dan ook een moedige, compromisloze film. Het intelligente scenario levert ontroerende, soms grappige, dan weer bikkelharde, maar altijd eerlijke scènes op. “Als je valt, is het soms moeilijk om weer op te staan”, zegt Paul aan Elizabeth. En daar is Mother and Child een prangende, bitterzoete getuigenis van.

JN.

Mother and Child (USA/Spanje-2009): in de bioscoop vanaf 24 november 2010.
Met: Naomi Watts, Annette Bening, Samuel L. Jackson, Kerry Washington, Jimmy Smits en Eileen Ryan.

Genre: psychosociaal drama

Klik op de oranje links voor:




Kinesiste Karen (Annette Bening) zoekt troost
in de armen van haar ziekenhuiscollega Paco (Jimmy Smits).