Monster - full movie

Gebaseerd op feiten, is Monster een meeslepend en hartverscheurend drama uit 2003, geschreven en geregisseerd door de Amerikaanse cineaste Patty Jenkins, over de Amerikaanse straatprostituee en seriemoordenares Aileen Wuornos, met een haast onherkenbare Charlize Theron (één van de mooiste filmgodinnen aller tijden; lees ons biografische portret hier) in haar doorleefde, aangrijpende en Oscarwinnende titelrol als Wuornos (één van de beste movie villains aller tijden): een tragisch "monster" tegen wil en dank...

Ook Christina Ricci overtuigt in haar rol van Selby: de lesbische love interest van Wuornos.   

Monster behoort tot onze favoriete films over seriemoorden, maar is in wezen vooral een tragiromantisch drama over verliefdheid, teleurstellingen, frustraties en eenzaamheid. 

Niet te missen!

Om de hele film te bekijken, klikt u hieronder in het videoscherm op de link "Watch on Odnoklassniki" en dan op de playbutton, en rechtsonder bij instellingen op "Quality" en op 720p voor hogere beeldkwaliteit.

(Klik op de link "Watch on Odnoklassniki" en dan op de playbutton, en rechtsonder bij instellingen op "Quality" en op 720p voor hogere beeldkwaliteit) 

Genre: biopic / psychosociaal misdaaddrama / romantiek

Official Secrets - trailer

(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op 720p of 1080p voor hogere beeldkwaliteit)


Genre: historisch docudrama / biopic / spionagefilm

Klik op de oranje link voor onze recensie van Official Secrets: Een dappere klokkenluidster

Een dappere klokkenluidster

Official Secrets  van Gavin Hood     ★★½

Het is intussen algemeen bekend dat de westerse invasie van Irak in 2003, waarmee de 3de Golfoorlog destijds begon, gebaseerd was op leugens over de beweerde, maar verzonnen aanwezigheid van massavernietigingswapens in Irak. Die leugens werden destijds gefabriceerd en verspreid door de overheden van de toenmalige Amerikaanse president George W. Bush en Britse premier Tony Blair. Maar wist u dat de Amerikaanse en Britse inlichtingendiensten zich in dit verband ook schuldig maakten aan geheime spionage-, afpersings- en omkooppraktijken om in de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties internationale steun te ronselen voor hun oorlog tegen de Iraakse dictator Saddam Hoessein? Hoe dat in zijn werk ging, wordt gedeeltelijk onthuld in Official Secrets (2019): een nieuw, op historische feiten gebaseerd drama van de Zuid-Afrikaanse regisseur Gavin Hood over de Britse klokkenluidster Katharine Gun, die gespeeld wordt door de Engelse actrice Keira Knightley.

Keira Knightley als de Britse klokkenluidster Katharine Gun.

Meeslepend

De grootste troef van Official Secrets is de geloofwaardige en meeslepende vertolking van Keira Knightley als het hoofdpersonage Katharine Gun, die heen en weer geslingerd wordt tussen haar gewetensbezwaren tegen de illegale Irakoorlog en haar angst dat zij als stiekeme en anonieme klokkenluidster zelf in het beklaagdenbankje zou belanden. Ook de Engelse acteur Ralph Fiennes overtuigt in zijn bijrol als Ben Emmerson: de stoïcijnse advocaat van de klokkenluidster. Terwijl beiden weerstand bieden tegen de machtige en intimiderende overheidsmachine, leeft de kijker mee met Guns verontwaardiging, twijfels, moed, angst, wanhoop en idealisme.

Ralph Fiennes als de Britse advocaat Ben Emmerson.

Gemiste kansen

Hoewel Official Secrets veelbelovend aanstuurt op een spannend spionage- en rechtbankdrama, worden die verwachtingen niet helemaal ingelost. Dat is vooral te wijten aan de scenaristen (Gregory Bernstein, Sara Bernstein en regisseur Gavin Hood) en de filmmonteur (Megan Gill), die heel wat kansen lieten liggen om de film even boeiend en spannend te maken als de veel betere klokkenluiderdrama's On the Waterfront (1954) van Elia Kazan (over vakbondscorruptie), Serpico (1973) van Sidney Lumet (over politiecorruptie; één van onze favoriete politiefilms), All the President's Men (1976) van Alan J. Pakula (over het politieke Watergate-schandaal), Prince of the City (1981) van Sidney Lumet (over politiecorruptie; ook één van onze favoriete politiefilms), The Firm (1993) van Sydney Pollack (over corruptie in een advocatenkantoor) en de documentaire The Seven Five (2014) van Tiller Russell (over politiecorruptie; ook één van onze favoriete politiefilms). Zo zijn er in Official Secrets heel wat cruciale scènes -bijvoorbeeld de ondervraging van Katharine Gun door de Britse inlichtingendienst GCHQ, de gesprekken in het kantoor van haar advocaat, haar rit met het openbaar vervoer (wanneer zij merkt dat ze geschaduwd wordt), de deportatie van haar Koerdische echtgenoot (gespeeld door Adam Bakri) en de scène in de rechtbank- die weliswaar boeiende en intense momenten opleveren, maar nooit spannend genoeg worden en dus toch wat teleurstellen. Dat is tot op zekere hoogte het gevolg van het lovenswaardige streven naar een waarheidsgetrouwe film, zonder te veel dichterlijke vrijheid. Daardoor eindigt zelfs de rechtbanksequentie, waarop de hele film aanstuurt, hoewel verrassend en toepasselijk, in mineur. 

Kortom, spijts enkele boeiende scènes, waaronder ook het moment waarop de redactie van de Britse krant The Observer beseft dat de spellingscontrole van de door Katharine Gun gelekte geheime e-mail ernstige gevolgen heeft, mist Official Secrets vaak de slimme spanningsopbouw en psychologische overtuigingskracht van de hierboven vermelde klokkenluiderfilms en zou dit integere (docu)drama gebaat geweest zijn met een scenario, montagetechnieken en sfeerschepping die de spanning en emotie beter tot hun recht hadden doen komen, zoals in de uitstekende paranoia-mysteries Blow-Up (1966) van Michelangelo Antonioni (bekijk de hele film hier), The Conversation (1974) van Francis Ford Coppola (lees onze recensie hier en bekijk een filmfragment hier) en Blow Out (1981) van Brian De Palma (bekijk de hele film hier). 

Jammer ook dat de bijrol van Ralph Fiennes in Official Secrets te klein is om voluit te kunnen genieten van zijn acteertalent en charisma. 

Laat dat u er echter niet van weerhouden om vanaf 5 februari 2020 in de bioscoop te gaan kijken naar Official Secrets, al was het maar voor de leerzame onthullingen over de illegale overheidspraktijken, de doorleefde vertolking van Keira Knightley en de knappe slotscène met Ralph Fiennes op het strand. 

JN.

Official Secrets (Groot-Brittannië/USA-2019): in de Belgische bioscopen vanaf 5 februari 2020.  

Met: Keira Knightley, Ralph Fiennes, Adam Bakri, Matt Smith en Rhys Ifans.

Genre: historisch drama / biopic / spionagefilm

Klik op de oranje link voor de trailer: Official Secrets - trailer

Häxan - full movie

De Zweeds-Deense coproductie Häxan (Zweeds voor "Heksen"), ook bekend onder de langere Engelstalige titel Häxan: Witchcraft Through the Ages, is een visueel verbluffende stille zwart-wit horrorfilm van de Deense cineast Benjamin Christensen uit 1922, verpakt als een docudrama over het bijgeloof in heksen en de duivel. 

Gedeeltelijk gebaseerd op eeuwenoude boeken zoals de Malleus Maleficarum van de Duitser en Rooms-Katholieke Inquisiteur Heinrich Kramer uit 1487, dat heksenjachten aanbeveelt, toont Häxan dat bijgeloof, burenruzies en misverstanden over ziektes en geestesziektes in de middeleeuwen konden leiden tot hysterische heksenjachten. De film bevat tal van griezelige scènes die dat bijgeloof visualiseren met beelden van middeleeuwse heksen, duivelaanbidders, heksensabbats, de hel en Satan himself. Daarvoor deed regisseur Christensen een beroep op knappe visuele effecten, zoals grime, special effects, middeleeuwse decors en sfeervolle belichting. De schitterende aanblik van Häxan is mee te danken aan de briljante zwart-wit-fotografie van cameraman Johan Ankerstjerne en aan de creatieve art direction en decors van Richard Louw. 

De productie kostte de Zweedse filmstudio Svensk Filmindustri, die Häxan financierde, bijna 2 miljoen Zweedse kronen: een historisch record voor een Zweedse stille film. Het geld was echter goed besteed, want de film zag er niet alleen voor het publiek in 1922 erg realistisch en angstaanjagend uit, maar wordt ook vandaag nog beschouwd als een visueel meesterwerk. Omdat Häxan echter satanisme, naakt, folteringen en seksuele perversiteiten toont, werd de film destijds verboden in de VS en zwaar gecensureerd in heel wat andere landen.

Pas in 1929 mocht Häxan in de VS vertoond worden. In de krant The New York Times werd de film toen als volgt beschreven: "The picture is, for the most part, fantastically conceived and directed, holding the onlooker in a sort of medieval spell. Most of the characters seem to have stepped from primitive paintings." Inderdaad, want Häxan is een unieke film met bizarre taferelen die soms doen denken aan de pre-surrealistische doeken van de laatmiddeleeuwse kunstschilder Jheronimus Bosch.

Christensen deed overigens niet alleen de regie, maar schreef ook het scenario van Häxan en vertolkte bovendien zelf de rol van Satan. Hij deed dat met brio.

Kortom: Häxan is een gedurfd meesterwerk, dat behoort tot onze favoriete horrorfilms.

De versie hieronder duurt 1 uur en 45 minuten, wat ruim een kwartier korter is dan de oorspronkelijke bioscoopfilm uit 1922. Tijdens de Deense bioscooppremière van de originele versie op 7 november 1922, die plaatsvond in de Deense hoofdstad Kopenhagen, speelde een 50-koppig orkest begeleidende muziekfragmenten van klassieke componisten zoals o.a. Beethoven, Schubert en Gluck. De soundtrack van onderstaande versie daarentegen bevat toepasselijke hedendaagse muziek.

Bekijk de hele film door hieronder in het videoscherm te klikken op de link "Bekijken op YouTube" en dan op de playbutton, en rechtsonder bij instellingen op "Kwaliteit" en 720p voor hogere beeldkwaliteit.

 

(Klik op de link "Bekijken op YouTube" en dan op de playbutton, en rechtsonder bij instellingen op "Kwaliteit" en 720p voor hogere beeldkwaliteit)

Genre: docudrama / horror / fantasy

The Innocent Man - trailer

Gebaseerd op het gelijknamige non-fictieboek van de succesvolle Amerikaanse schrijver John Grisham uit 2006, is The Innocent Man (2018) een nieuwe documentaire-miniserie van Ross M. Dinerstein en Clay Tweel over de zoektocht naar de ware toedracht achter de veroordeling van de aan lager wal geraakte baseballspeler Ronald Keith Williamson voor de gruwelijke moord in december 1982 op de 21-jarige serveerster Debra Sue Carter in het Amerikaanse stadje Ada, Oklahoma.

(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op "Kwaliteit" en op 720p of 1080p voor hogere beeldkwaliteit)

Genre: documentaire / docudrama / misdaadmysterie / serie

Napoléon (1927) - trailer

Hieronder kan u kijken naar de knappe trailer van de door filmhistoricus Kevin Bronlow digitaal gerestaureerde versie van de stille film Napoléon uit 1927: het monumentale magnum opus van de geniale Franse filmpionier Abel Gance, dat in deze blu-ray-versie ruim 5,5 uur duurt, met Albert Dieudonné in de charismatische titelrol als de ambitieuze Franse veldheer Napoleon Bonaparte.

Stanley Kubrick noemde deze film terecht "een meesterwerk van cinematografische vondsten".

(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op 720p of 1080p voor hogere beeldkwaliteit)


Genre: biopic / historisch drama / oorlogsfilm / avontuur / docudrama

My Scientology Movie - trailer

(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op "Kwaliteit" en op 720p of 1080p voor hogere beeldkwaliteit)

Genre: documentaire / psychosociaal docudrama

Tracks - trailer

(Klik op de playbutton en dan rechtsonder op 480p, 720p of 1080p voor hogere beeldresolutie)


Klik op de oranje link voor onze recensie van Tracks: Een contemplatieve trip door de Australische woestijn

Genre: avontuur / roadmovie / biopic / drama / docudrama

Een contemplatieve trip door de Australische woestijn

Tracks  van John Curran     ★★½   

Australië, 9 april 1977. Uit verveling en uit weerzin tegen de negatieve energie in haar omgeving, vertrekt de 27-jarige Robyn Davidson (gespeeld door Mia Wasikowska) samen met haar hond Dookie en vier kamelen te voet vanuit haar toenmalige woonplaats in het stadje Alice Springs door het dorre binnenland van West-Australië naar de Indische Oceaan: een ruim 2.700 kilometer lange tocht in de onherbergzame outback, die maar liefst negen maanden in beslag neemt. Tot grote ergernis van de mensenschuwe Robyn, daagt onderweg af en toe de fotograaf Rick Smolan (Adam Driver) op, die het avontuur van "The Camel Lady" op de gevoelige plaat moet vastleggen voor het populaire Amerikaanse maandblad National Geographic.

Mia Wasikowska als Robyn Davidson.

Een nomadische ziel

"Ik heb me altijd al aangetrokken gevoeld tot de puurheid van de woestijn", aldus Robyn met voice-over. Haar vader was ook een nomadische avonturier en stak ooit de Afrikaanse Kalahari-woestijn over. Haar moeder pleegde zelfmoord toen Robyn nog een kind was. Wellicht droeg ook die traumatische ervaring bij tot Robyns rusteloze zwerversziel. In het voetspoor van de Pruisische ontdekkingsreiziger Ludwig Leichhardt, die spoorloos verdween in 1848 toen hij dezelfde expeditie ondernam als Robyn, is zij vastberaden om te voltooien waar Leichhardt aan begon. De barre, eenzame tocht vergt het uiterste van haar doorzettingsvermogen, en Robyn beseft al gauw dat haar trip in feite gekkenwerk is... 

Contemplatief

Gebaseerd op de gelijknamige autobiografische bestseller uit 1980 van Robyn Davidson over haar hachelijke avontuur, focust de nieuwe road movie Tracks (2013), onder regie van de Amerikaan John Curran, vooral op het ruwe, betoverende landschap en het zelfgekozen isolement van Robyn. Mia Wasikowska geeft daarbij geloofwaardig uitdrukking aan de moed en wilskracht van de jonge maar verbeten avonturierster. Ook de sfeervolle muziek van Garth Stevenson, op het gezapige ritme van Robyns voetstappen, is een pluspunt.

Het nogal brave scenario van Marion Nelson, met obligate flashbacks naar Robyns jeugd, draagt echter onvoldoende bij tot de spankracht van het verhaal. Blijkens Tracks gebeurt er niet veel in het desolate Australische binnenland, waardoor Wasikowska's acteertalent slechts bij momenten tot zijn recht komt. Allesbehalve een film voor adrenalinejunkies dus. 

De Brits-Australische cultklassieker Walkabout van Nicolas Roeg uit 1971 is ook allesbehalve een actiefilm, maar déze existentiële road movie over een avontuurlijke overlevingstocht van jonge personages in de Australische outback blijft fascineren, terwijl Tracks veel minder beklijft. Ook het nieuwe Australische psychosociaal drama Charlie's Country van Rolf de Heer uit 2013 (lees onze recensie hier  en bekijk de trailer hier) is beter dan Tracks.     

Maar wie van mooie beelden houdt en geen bezwaar heeft tegen het langzame tempo van Robyns contemplatieve (zelf)ontdekkingstocht, zal in haar tracks ongetwijfeld zinvolle dingen ontdekken.

JN.

Tracks (Australië-2013): in de Belgische bioscopen vanaf 2 juli 2014.

Met: Mia Wasikowska en Adam Driver.

Genre: avontuur / road movie / biopic / drama / docudrama

Klik op de oranje link voor de trailer: Tracks - trailer

Terminus

Fruitvale Station  van Ryan Coogler     ★★★

Op nieuwjaarsdag 2009 werd de 22-jarige zwarte Amerikaan Oscar Grant om 2:15 uur 's ochtends in het treinstation Fruitvale in Oakland, Californië neergeschoten door een politieagent. Gebaseerd op dit waargebeurde incident, begint het psychosociaal drama Fruitvale Station met een écht videofragment van het tragische voorval dat door één van de omstaanders gefilmd werd met een gsm en ook op YouTube terug te vinden is. Daarna blikt debuterend regisseur Ryan Coogler met flashbacks terug op wat vooraf ging aan het gewelddadige einde van wat voor Oscar Grant, zijn geliefde en hun vrienden begon als een fijn oudejaarsavonduitstapje.

Oscar en zijn vrienden worden hardhandig aangepakt door de politie.

We zien hoe Oscar (vertolkt door Michael B. Jordan) ontwaakt naast zijn vriendin Sophina (Melonie Diaz), daarna hun dochtertje Tatiana (Ariana Neal) afzet aan het kinderdagverblijf, en met zijn gezin het verjaardagsfeestje van zijn moeder (rol van Octavia Spencer) bijwoont. Gewone, dagdagelijkse dingen dus. Maar onder Oscars opgewekte inborst gaan frustraties schuil: hij is een zwarte, werkloze ex-gedetineerde, hij kampt met geldgebrek en hij maakt zich zorgen over de toekomst van zijn gezin. Toch doet Oscar zijn best om zijn leventje als voormalige dealer van softdrugs achter zich te laten en ook zelf van de weed af te blijven.

Een mens van vlees en bloed

We leren Oscar kennen als een sympathieke kerel met een goed hart, wat het slot van zijn oudejaarsuitstapje des te wranger maakt. Regisseur Coogler, die zelf het scenario schreef, maakt in de opbouw van het drama slim gebruik van het schrille contrast tussen Oscars dagelijkse beslommeringen en het noodlot dat hem opwacht in het treinstation. Coogler zei daar zelf over in een interview met The New York Times: "Ik wilde dat de kijker Oscar leert kennen en aan hem gehecht geraakt. Op die manier is wat hem overkomt niet zoals iets wat je gewoon in de krant leest. Wanneer je iemand kent als een mens van vlees en bloed, weet je dat een mensenleven iets betekent."  

Geloofwaardig

Octavia Spencer als de
moeder van Oscar Grant.



De cast van Fruitvale Station overtuigt met geloofwaardige vertolkingen. Michael B. Jordan trekt de kijker moeiteloos mee in Oscars wereldje. Octavia Spencer, die in 2012 een Oscar kreeg voor haar rol van de flamboyante dienstmeid Minny in The Help (lees onze recensie hier), ontroert als Oscars moeder. En Ariana Neal is in haar mooie bijrol heel spontaan als Oscars dochtertje.

Beloftevol

Fruitvale Station is vakkundig en heel beheerst gemonteerd, en betrekt de kijker in Oscars gedachten- en gevoelswereld. Ook de fijne vondst om Oscars sms'jes en telefoonoproepen met superimposition in beeld te brengen terwijl hij met zijn naasten sms't of belt, droeg bij tot onze betrokkenheid bij dit degelijke en beloftevolle regiedebuut. 

JN.

Fruitvale Station (USA-2013): in de bioscoop vanaf 15 januari 2014.

Met: Michael B. Jordan, Melonie Diaz, Octavia Spencer en Ariana Neal.

Genre: psychosociaal drama / biopic / docudrama

Klik op de oranje link voor de trailer: Fruitvale Station - trailer

Michael B. Jordan als Oscar Grant en Melonie Diaz als zijn vriendin Sophina.

Fruitvale Station - trailer

Belgische bioscooprelease: 15 januari 2014.




(Klik op de playbutton en dan rechtsonder op 480p of 720p voor hogere beeldresolutie)


Klik op de oranje link voor onze recensie van Fruitvale Station: Terminus

Genre: psychosciaal drama / biopic / docudrama

De koning van Soho

The Look of Love  van Michael Winterbottom     ★★½

Terugblikkend op het bewogen leven van de in 2008 overleden Britse miljardair Paul Raymond, slaagt de uitstekend gemonteerde biopic The Look of Love er in om de man achter de mythe te tonen. Toch valt deze nieuwe film van de Engelse cineast Michael Winterbottom uiteindelijk wat te licht uit. 

Selfmade man

Paul Raymond (subtiel vertolkt door de Britse komiek Steve Coogan) heette oorspronkelijk Geoffrey Anthony Quinn en was een selfmade man van bescheiden komaf. In de jaren zestig en zeventig groeide hij uit tot één van de rijkste mannen van Engeland, dankzij de opening van zijn destijds gewaagde stripteaseclubs, de uitgave van zijn 'stijlvolle' blootbladen zoals Men Only, en zijn rist lucratieve vastgoedinvesteringen in de populaire Londense uitgaanswijk Soho.

Steve Coogan als Paul Raymond.

Libertijnse levenswandel

Paul Raymond -alias The King of Keyhole Shows en The King of Soho- noemde de stripteaseacts in zijn nachtclubs bij voorkeur glamour shows. Ook de naaktfoto's in zijn soft-pornomagazines werden met een uitgekiende marketingstrategie verpakt als 'elegante' en minder aanstootgevende alternatieven voor het hardere spul. Achter deze zorgvuldig opgetrokken façade ging echter de exploiterende business schuil van een gewiekste libertijn in maatpak.

Steve Coogan (links) en de echte Paul Raymond.

Coogan zet Raymond treffend neer als een flamboyante egocentrist, die vanwege zijn chronische ontrouw niet alleen in aanvaring komt met zijn vrouw Jean (gespeeld door Anna Friel), maar tevens met zijn mooie minnares Fiona Richmond (Tamsin Egerton). Ook Raymonds contact met zijn beide zonen verloopt moeizaam. De enige met wie hij een hechte band opbouwt, is zijn ambitieuze dochter Debbie (mooie rol van Imogen Poots), die wordt klaargestoomd om zijn imperium over te nemen. Haar drugsgebruik loopt echter stilaan uit de hand...

Imogen Poots als Debbie Raymond.

Tragikomisch

Raymonds zakelijke instinct, bandeloze inborst en bedenkelijke invulling van zijn taak als ouder en rolmodel leverden hem en zijn naasten niet alleen geld en roem, maar ook heel wat problemen op. Dankzij de joviale, tragikomische uitstraling van Coogan is het voor de kijker echter moeilijk om niét te sympathiseren met de eigengereide Raymond. Coogan houdt het doorgaans lichtvoetig, waardoor The Look of Love nooit te zwaar wordt. Integendeel: op dramatisch vlak valt de film, ook vanwege het scenario, uiteindelijk zelfs wat te dun uit voor een biopic over één van de meest omstreden figuren ooit in de Britse high society. Tussendoor hebben we wel genoten van Coogans spitsvondigheden als Raymond, van de verzorgde mise-en-scène en van de toepasselijke soundtrack met deuntjes uit de sixties en seventies.

Steve Coogan en Tamsin Egerton.

JN.

The Look of Love (Groot-Brittannië/USA-2013): in de bioscoop vanaf 28 augustus 2013.

Met: Steve Coogan, Imogen Poots, Anna Friel en Tamsin Egerton.

Genre: biopic / drama / docudrama / tragikomedie

Klik op de oranje link voor de trailer: The Look of Love - trailer

The Look of Love - trailer

(Klik op de playbutton en dan rechtsonder op 480p, 720p of 1080p voor hogere beeldresolutie)


Klik op de oranje link voor onze recensie van The Look of Love: The King of Soho

Genre: biopic / drama / docudrama / tragikomedie

Het geheime liefdesleven van Liberace

Behind the Candelabra  van Steven Soderbergh     ★★★½

Het is 1977. Op de meeslepende tonen van de iconische discohit I Feel Love van Donna Summer en Giorgio Moroder maken we in een sjofele Amerikaanse homobar kennis met Scott Thorson (gespeeld door Matt Damon): een dierenvriend die bij zijn pleegouders op een ranch in Los Angeles woont. 

Op een dag gaat Scott in de bruisende gok- en showbizzstad Las Vegas naar een optreden van de beroemde pianist Liberace (heerlijk vertolkt door Michael Douglas). Scott is erg onder de indruk van Mister Showmanship. Na het optreden, maakt Scott backstage kennis met Liberace. Beide mannen worden eerst vrienden en dan geliefden. Scott trekt in bij de schatrijke Liberace en wordt door hem verwend met dure kado's. Hun relatie loopt echter niet alleen over rozen. Na verloop van tijd dreigen controledrang, jaloezie, drugs en verraad het koppel uit elkaar te trekken... 

Michael Douglas als Liberace (links) en Matt Damon als Scott Thorson.

Achter de schermen

Gebaseerd op de gelijknamige memoires van Scott Thorson, biedt de nieuwe biopic Behind the Candelabra (2013), onder regie van Steven Soderberg, een ongemeen boeiende blik achter de schermen van het geheime liefdesleven van Liberace (die in 1987 overleed). De filmtitel verwijst naar de kandelaar die tijdens de optredens van Liberace op zijn piano stond.

De begenadigde pianist heeft zijn homoseksualiteit altijd angstvallig verborgen gehouden voor de buitenwereld: kwestie van zijn goeddeels conservatieve publiek, dat vooral bestond uit oudere huisvrouwen, niet te schofferen. Hoewel Liberace er met zijn extravagante, superkitscherige garderobe heel 'nichterig' uitzag (glitterpakken, dikke ringen aan zijn vingers, en een peperdure mantel in wit vossenbont met de langste sleep ter wereld), bleef de pianist tot aan zijn dood volhouden dat hij heteroseksueel was. Zijn uiterlijk zou niet meer dan een artistiek imago geweest zijn. Hij won zelfs een rechtszaak tegen het Britse dagblad The Daily Mirror, vanwege een column waarin Liberace geout werd als een homo. Intussen is het een publiek geheim dat hij wel degelijk een geheim, homoseksueel liefdesleven had.

De echte Liberace (links) en Scott Thorson.

Moedig

Rob Lowe in Behind the Candelabra.

Michael Douglas, die blijkbaar behoorlijk piano kan spelen, geeft het beste van zichzelf in zijn doorleefde vertolking van Liberace: heel moedig van de intussen 68-jarige acteur om zich letterlijk en figuurlijk bloot te geven en kwetsbaar te tonen. 

Ook Matt Damon (één van onze favoriete acteurs) overtuigt als de aanvankelijk naïeve Scott, die met scha en schande leert dat overdaad schaadt. 

In de bijrollen herkennen we o.a. Dan Aykroyd als Liberace's pragmatische manager, en een hilarisch uitziende Rob Lowe (één van de knapste acteurs aller tijden) als een plastisch chirurg die onmiskenbaar ook zelf een ingrijpende facelift onderging.

Een lach en een traan

Naast de knappe acteerprestaties, hebben we ook genoten van:

- de verzorgde belichting en fotografie, waarvoor regisseur Steven Soderbergh zélf achter de camera stond;

- het uitstekende kostuumontwerp van Ellen Mirojnick;

- het toepasselijke production design van Howard Cummings, met onder meer campy decors (ontworpen door Barbara Munch), zoals Liberace's protserige paleisje;

- en de briljante montage, die regisseur Soderbergh ook zélf uitvoerde.

Behind the Candelabra vindt ook het juiste evenwicht tussen humor en tragiek. Als zodanig is de film een onderhoudend, maar ook triest romantisch drama over een ouder wordende ster die vecht tegen zijn eenzaamheid en met de moed der wanhoop controle probeert uit te oefenen op zijn veel jongere geliefde. Door de ogen van Scott leren we Liberace kennen in al zijn kwaliteiten en gebreken. Regisseur Steven Soderbergh, die heeft aangekondigd dat Behind the Candelabra wellicht zijn laatste film is, spaart zijn personages niet maar toont niettemin veel begrip en respect, zeg maar liefde voor hen.

JN.

Behind the Candelabra (USA-2013): in de Belgische bioscopen vanaf 30 oktober 2013.

Met: Michael Douglas, Matt Damon, Dan Aykroyd en Rob Lowe.

Genre: biopic / romantisch drama / docudrama / muziekfilm

Klik op de oranje link voor de trailer: Behind the Candelabra - trailer

Behind the Candelabra - trailer

De Belgische bioscooprelease van dit erg geslaagd romantisch drama over het geheime homoseksuele liefdesleven van de wereldberoemde pianist Liberace (een gedurfde vertolking van Michael Douglas) is voorzien op 30 oktober 2013.
 

 

 

(Klik op de playbutton en dan rechtsonder op 480p of 720 voor hogere beeldresolutie)

 

 

Klik op de oranje link voor onze recensie van Behind the Candelabra: Het geheime liefdesleven van Liberace

Genre: biopic / romantisch drama / docudrama / muziekfilm


 

In het kielzog van Thor Heyerdahl

Kon-Tiki  van Joachim Rønning en Espen Sandberg     ★★★

Afbeelding van de oude
zonnegod Kon-Tiki.

Op 28 april 1947 stapte de Noorse avonturier Thor Heyerdahl in het Zuid-Amerikaanse land Peru samen met vijf teamgenoten aan boord van een zelfgemaakt zeilvlot in balsahout om over de Stille Oceaan naar Polynesië te varen. Heyerdahl wilde met zijn zeereis proefondervindelijk bewijzen dat de eerste inwoners van Polynesië niet uit Azië kwamen, zoals wetenschappers destijds dachten, maar dat zij minstens 1.500 jaar geleden vanuit Zuid-Amerika naar Polynesië emigreerden. 

Gebaseerd op zowel het boek als de Oscarwinnende documentaire van Heyerderdahl over zijn Grote Oversteek, is er nu de nieuwe Noorse film Kon-Tiki (2012), onder regie van Joachim Rønning en Espen Sandberg, die de maandenlange en levensgevaarlijke zeereis reconstrueert.

De filmtitel Kon-Tiki verwijst naar de naam die Heyerdahl en zijn teamgenoten aan hun vlot gaven, als eerbetoon aan de oude zonnegod Kon-Tiki die de Inca's vereerden.

Roekeloos?

De film focust vooral op de ambitie en het grote doorzettingsvermogen van expeditieleider Thor Heyerdahl (gespeeld door de Noorse acteur Pål Sverre Valheim Hagen). Erg moedig om met een kwetsbaar vlot 8.000 kilometer te willen afleggen op volle zee. Of veeleer roekeloos voor een man die niet eens kon zwemmen...? Overgeleverd aan de golven, de wind en de zeestromingen, beginnen zijn teamgenoten te twijfelen of zij hun avontuur wel zullen overleven. Terwijl ze ontberingen en stormen doorstaan, zijn we getuige van hun angsten, ruzies en euforische momenten.

Pål Sverre Valheim Hagen als Thor Heyerdahl.

Isolement

Hoofdrolspeler Pål Sverre Valheim Hagen is goed gecast als Heyerdahl. De andere personages leer je minder goed kennen. Ook wat spanning betreft, had Kon-Tiki sterker gekund.

Maar op visueel vlak stelt de film niet teleur. Zo is er het prachtige openingsshot, waarin Heyerdahl als kind over een bevroren meer naar de kijker wandelt en vlak voor de camera stopt, zodat we zijn betoverende blauwe ogen zien. En later in de film accentueert de extreme zoom out, vanop het kleine vlot tot helemaal in de stratosfeer, het isolement dat de bemanningsleden van het Kon-Tiki-vlot moet gevoeld hebben terwijl zij zich moederziel alleen op de onmetelijke oceaan bevonden.

JN.

Kon-Tiki (Groot-Brittannië/Noorwegen/Denemarken/Duitsland-2012): in de Belgische bioscopen vanaf 12 juni 2013.

Met: Pål Sverre Valheim Hagen.

Genre: avontuur / historisch docudrama / biopic

Klik op de oranje link voor de trailer: Kon-Tiki - trailer



Kon-Tiki reconstrueert de avontuurlijke zeereis die de Noorse expeditieleider
Thor Heyerdahl in 1947 ondernam op een vlot in balsahout.