NIEUWS! 

Robert Eggers 

graaft verder in folk horror

met zijn nieuwe weerwolfthriller

Werwulf

Robert Eggers.

Met zijn films The Witch, The Lighthouse, The Northman en Nosferatu heeft de getalenteerde Amerikaanse cineast Robert Eggers de voorbije 10 jaar een stevige reputatie opgebouwd in het boeiende subgenre van folk horror. Dat genre haalt inspiratie uit oude mythen, volkslegendes en bijgeloof in bovennatuurlijke krachten. Momenteel is Eggers volop bezig met het afwerken van zijn nieuwe horrorfilm Werwulf, die zich afspeelt in de 13de eeuw op het Engelse platteland en draait rond een mysterieus wezen dat volgens de doodsbange dorpelingen wel eens een weerwolf zou kunnen zijn...

Op de set van Werwulf.

De locatie-opnames voor Werwulf begonnen op 20 november 2025 en eindigden vorige maand. Er werd toen gefilmd op het Engelse platteland in onder meer het Forest of Dean: één van de oudste bossen van het land, waar eerder al filmopnames plaatsvonden voor onder meer het fantasy-avontuur Harry Potter and the Deathly Hallows - Part 1 (2010) van David Yates, het avontuurlijke sprookje Jack the Giant Slayer (2013) van Bryan Singer, het sciencefictionepos Star Wars: The Force Awakens (2015) van J.J. Abrams, het sprookje The Huntsman: Winter's War (2016) van Cedric Nicolas-Troyan en het middeleeuwse sword & sorcery-avontuur King Arthur: Legend of the Sword (2017) van Guy Ritchie.

Werwulf zou eind dit jaar in de VS in première gaan op Kerstdag 25 december 2026.

Weerwolf

De filmtitel Werwulf is het oude Middelengelse woord voor 'weerwolf': een legendarisch wezen -half mens, half wolf- dat volgens oude mythen en legendes ontstaat door de transformatie (meestal bij volle maan) van een mens in een woest, wolfachtig monster. 

Deze prent van de Duitse kunstenaar Lucas Cranach de Oude uit 1512
toont een woeste weerwolf.

Gewaardeerde films over weerwolven zijn onder meer de zwart-wit klassieker The Wolf Man (1941) van Curt Siodmak, The Curse of the Werewolf (1961) van Terence Fisher, The Howling (1981) van Joe Dante, An American Werewolf in London (1981) van John Landis (één van onze favoriete horrorfilms; lees onze recensie hier), The Company of Wolves (1984) van Neil Jordan, Wolf (1994) van Mike Nichols (lees onze recensie hier) en Ginger Snaps (2000) van John Fawcett.

Scenario

Het scenario van Werwulf werd geschreven door regisseur Robert Eggers in samenwerking met de IJslandse auteur en scenarist Sjón (pseudoniem van Sigurjón Birgir Sigurðsson). Eggers en Sjón werkten eerder al samen voor het scenario van het gewelddadige vikingdrama The Northman uit 2022: een door Eggers geregisseerde film die zich ook afspeelt in de middeleeuwen en gebaseerd is op de middeleeuwse legende over de Scandinavische folkloristische figuur Amleth, beter bekend als de Deense prins Hamlet in het wereldberoemde Engelse toneelstuk Hamlet van William Shakespeare uit circa 1599.  

Lily-Rose Depp
op een filmposter van Nosferatu (2024).

Cast

In Werwulf spelen enkele bekende namen mee, onder wie Aaron Taylor-Johnson, Willem Dafoe, Lily-Rose Depp, Jack Morris, Ritchi Edwards en Ralp Ineson.

Zij waren eerder al te zien in de vorige film van Eggers: het gothic horror-drama Nosferatu uit 2024, dat een psychoseksuele en tragiromantische reboot is van de gelijknamige, visueel verbluffende en invloedrijke vampierklassieker uit 1922 van de Duitse meestercineast F.W. Murnau. Bekijk de originele Nosferatu hier.

Willem Dafoe vertolkte voordien ook reeds een hoofdrol in The Lighthouse van Eggers uit 2019: een beklemmend, in sfeervol zwart-wit gefilmd psychologisch drama met folk horror-elementen, waarin Dafoe en Robert Pattinson een duo vuurtorenwachters spelen die eind 19de eeuw op een eiland in New England met elkaar opgescheept zitten in hun vuurtoren en stilaan afglijden naar de waanzin... Bekijk de trailer hier. 

Willem Dafoe (links) en Robert Pattinson in The Lighthouse.

Een filmposter van The Witch.

Voor Ralph Ineson is zijn bijdrage als acteur in Werwulf de derde samenwerking met Eggers, want Ineson speelde eerder niet alleen een bijrol (als dokter Wilhelm Sievers) in Nosferatu (2024) maar ook een hoofdrol in de allereerste langspeelfilm van Eggers: het sfeervolle en authentiek geënsceneerde folk horror-drama The Witch uit 2015, dat zich afspeelt in de eerste helft van de 17de eeuw op het Amerikaans platteland in New England en draait rond de strikt christelijke levenswijze en het bijgeloof van een getroebleerd koloniaal gezin dat probeert te overleven op hun afgelegen boerderijtje naast een groot, geheimzinnig bos... Ineson vertolkt daarin overtuigend de strenge Puriteinse vader William. Bekijk de trailer van The Witch hier.

Fotografie

Voor het camerawerk in Werwulf koos Eggers opnieuw voor de Amerikaanse cinematograaf Jarin Blaschke, die ook achter de camera stond voor àlle eerdere langspeelfilms van Eggers: The Witch, The Lighthouse, The Northman en Nosfertu. Dat belooft veel goeds voor Werwulf, want Blaschke staat garant voor oogstrelende beelden, zoals ook blijkt uit de rist prijzen die Blaschke reeds won voor zijn cinematografie.

Production design

Het production design in Werwulf stond onder leiding van de Canadees Craig Lathrop, die eerder onder meer een Oscarnominatie kreeg voor zijn production design in Nosferatu, twee CinEuphoria Awards won voor zijn art direction in The Lighthouse en The Northman, en door de Directors Guild of Canada genomineerd werd voor een Craft Award vanwege zijn production design in The Witch.

Middelengels

Ook beloftevol: naar verluidt zouden de personages in Werwulf in het Middelengels praten; de oude Engelse taal in de middeleeuwen. Daarmee wil regisseur Robert Eggers ongetwijfeld opnieuw een gevoel van historische authenticiteit oproepen in zijn nieuwe folk horror-film.  

Joeri Naanai

 NIEUWS!

       

Hollywoodregisseur 

Rob Reiner 

en zijn echtgenote 

vermoord aangetroffen 

in hun woning

Rob Reiner.

De voormalige acteur en succesvolle Hollywoodregisseur Rob Reiner is gisterennamiddag, op zondag 14 december 2025, samen met zijn echtgenote Michele Singer Reiner dood aangetroffen in hun woning in Brentwood, een luxueuze buitenwijk van de Amerikaanse filmstad Los Angeles. Reiner was 78, zijn vrouw 68. Naar verluidt, was het hun 28-jarige dochter Romy die het overleden echtpaar ontdekte. Volgens de Amerikaanse nieuwszender ABC News stierven Reiner en zijn vrouw als gevolg van steekwonden. De politie van Los Angeles heeft een moordonderzoek geopend. 

Volgens het Amerikaanse weekblad People magazine zou de dubbele moord op Rob Reiner en Michele Singer Reiner wellicht gepleegd zijn door hun 32-jarige zoon Nick Reiner: een scenarist, die reeds als 15-jarige tiener worstelde met een hardnekkige drugsverslaving en vaak overhoop lag met zijn ouders. Of Nick Reiner inderdaad iets te maken heeft met de kennelijk gewelddadige dood van zijn ouders, is tot op heden echter nog niét bevestigd door de autoriteiten.

Een veelzijdige regisseur

Wij zullen Rob Reiner vooral herinneren als de veelzijdige regisseur van:

- het populaire, tragikomische coming-of-age-drama Stand By Me uit 1986, gebaseerd op de novelle The Body van Stephen King uit 1982, met Wil Wheaton, River Phoenix, Corey Feldman en Jerry O'Connell in de hoofdrollen als vier jonge vrienden die op zoek gaan naar het lijk van een verdwenen jongen maar onderweg vooral elkaar en zichzelf ontdekken;

V.l.n.r.: Wil Wheaton, Jerry O'Connell, Corey Feldman en River Phoenix
in Stand By Me.

- de avontuurlijke en romantische fantasy-komedie The Princess Bride uit 1987, naar de gelijknamige roman van William Goldman uit 1973, met Cary Elwes, Robin Wright, Mandy Patinkin en André the Giant in de hoofdrollen;

Cary Elwes en Robin Wright
in The Princess Bride.

- de schitterende romantische komedie When Harry Met Sally uit 1989 (één van onze favoriete komedies), gebaseerd op een uitstekend scenario van Nora Ephron over tragikomische relatieproblemen, met hilarische dialogen en onvergetelijke topvertolkingen van Billy Crystal, Meg Ryan, Bruno Kirby en Carrie Fisher in de hoofdrollen. Bekijk de trailer hier, een grappig filmfragment hier en de hele film hier;

Billy Crystal (rechts) en Meg Ryan
als de schijnbaar incompatibele titelpersonages
in When Harry Met Sally.

- de briljante psychosociale huis-clos-misdaadthriller Misery uit 1990 (één van onze favoriete horrorfilms, alsook één van onze favoriete films over seriemoorden en één van onze favoriete films tout court), gebaseerd op een spannend scenario van William Goldman, naar de gelijknamige roman van Stephen King uit 1987, met perfecte vertolkingen van de Oscarwinnende Kathy Bates als de eenzame en fanatieke schrijversfan Annie Wilkes (één van de beste movie villains aller tijden) en James Caan als de populaire romanschrijver Paul Sheldon die een hoge prijs betaalt voor zijn roem... Bekijk een veelzeggend filmfragment hier;

James Caan en Kathy Bates
in Misery.

- en het beklijvende militair rechtbankdrama A Few Good Men uit 1992, gebaseerd op een scenario van Aaron Sorkin naar diens eigen gelijknamige toneelstuk uit 1989, over een bewogen krijgsraad naar aanleiding van de mogelijke moord op een marinier in de omstreden Amerikaanse marinebasis Guantanamo Bay, met Tom Cruise, Demi Moore, Jack Nicholson (één van onze favoriete acteurs) en Kevin Bacon in de hoofdrollen. 

Jack Nicholson als de autoritaire kolonel Nathan R. Jessep
in A Few Good Men.  

Joeri Naanai

 NIEUWS! 

Italiaanse filmdiva 

Claudia Cardinale 

overlijdt op 87-jarige leeftijd

   

Ciao bella...

Slechts één week na de dood van de Amerikaanse oldskool Hollywoodster Robert Redford (hij werd 89; lees ons In Memoriam hier), is nu ook de Italiaanse actrice Claudia Cardinale overleden. Zij stierf afgelopen dinsdag, op 23 september 2025, in haar woning in het Franse stadje Nemours, ten zuiden van de Franse hoofdstad Parijs. Ze was 87. Cardinale groeide in de jaren 60 uit tot één van de populairste Italiaanse filmsterren, dankzij haar oogstrelende uiterlijk en haar memorabele rollen in tijdloze filmklassiekers zoals Rocco e i suoi fratelli (1960), Il gattopardo (1963), 8½ (1963) en Once Upon a Time in the West (1968). 

Geboren op 15 april 1938 in het Tunesische havenstadje La Goulette, vlakbij de Tunesische hoofdstad Tunis, was Claude ("Claudia") Joséphine Rose Cardinale de dochter van een echtpaar met Siciliaanse roots dat Siciliaans en Frans sprak met de jonge Claudia. 

Het mooiste Italiaanse meisje van Tunis

Claudia Cardinale als Amina
in Goha (1957).

Tijdens haar studies aan het Collège technique de filles Paul Cambon in Tunis -een meisjesschool waar de jonge Claudia haar diploma van lerares behaalde- speelde Cardinale, samen met haar klasgenoten, voor het eerst mee in een film: de Tunesische kortfilm Les Anneaux d'or uit 1956 van Mustapha Fersi en René Vautier, die de Zilveren Beer won op het Filmfestival van Berlijn. De enige close-up van Cardinale in haar rol van een Tunesisch meisje was genoeg om haar nadien een bijrolletje op te leveren als het Egyptische dienstmeisje Amina in de Frans-Tunesische langspeelfilm Goha: een drama van de Franse cineast Jacques Baratier, met de (nog jonge) Egyptische acteur Omar Sharif in de hoofdrol (lees ons In Memoriam over Sharif hier). Goha ging op 19 mei 1958 in première op het Filmfestival van Cannes en won daar de prijs Le Premier Regard.

Intussen was Cardinale in de zomer van 1957 nabij Tunis verkozen tot "la plus belle Italienne de Tunis" tijdens een plaatselijke schoonheidswedstrijd die hoorde bij de Week van de Italiaanse film, georganiseerd door het Italiaanse filmmagazine Unitalia Film. Cardinale was toen 19 lentes jong en mocht als winnares op reis naar het Filmfestival van Venetië in 1958. Daar, op en rond het filmfestival, viel haar schoonheid -zoals haar prachtige, donkere en opvallend grote ogen- meteen in de smaak bij de aanwezige filmmakers en fotografen. 

Claudia Cardinale op het Filmfestival van Venetië in 1958.

In de voetsporen van Brigitte Bardot

  

Terug in Tunis, ontdekte de jonge en ongetrouwde Claudia dat zij zwanger was van haar eerste kind Patrick. Naar eigen zeggen, was haar toenmalige zwangerschap het gevolg van haar verkrachting door een 10 jaar oudere Fransman, met wie Cardinale vanaf haar 17de gedurende circa een jaar lang een relatie had in Tunis. Als aanstaande moeder zocht Cardinale naar een eigen bron van inkomsten, terwijl zij, dankzij haar opgemerkte verschijning op het Filmfestival van Venetië, aanbiedingen ontving om mee te spelen in films. Bovendien was zij al sinds haar schooltijd, zoals zovele jongedames (en jongeheren) van toen, in de ban van de Franse actrice Brigitte Bardot alias "BB" (één van de mooiste filmgodinnen aller tijden) die in 1956 was doorgebroken als een internationaal sekssymbool met haar hoofdrol in het Franse romantisch drama Et Dieu... créa la femme van Roger Vadim. Daarover zei Cardinale later: "Iedereen noemde me CC. Mijn schoolvriendinnen vonden dat ik op Brigitte Bardot leek. Ik moet toegeven dat ik haar een beetje imiteerde: de paardenstaart, de haarlokken op het voorhoofd, de geruite jurkjes..." En dus besloot Cardinale om zich ook zelf te wagen aan een professionele carrière als actrice en ondertekende zij een samenwerkingscontract met de filmstudio Vides Cinematografica van de Italiaanse producent Franco Cristaldi (met wie Cardinale later een jarenlange romantische relatie had).

De rest is geschiedenis, want Cardinale groeide in de jaren 60 uit tot een filmster van formaat in Italië en daarbuiten.

Claudia Cardinale op het strand van Malibu in Californië,
tijdens een pauze gedurende de opnames van de pikante Amerikaanse komedie
Don't Make Waves uit 1967 van Alexander Mackendrick,
waarin Cardinale de jonge Italiaanse kunstenares Laura Califatti speelt
aan de zijde van Tony Curtis, Dave Draper en Sharon Tate.

Bloemlezing

Cardinale speelde in de loop der jaren mee in ruim 100 films. Tot haar meest memorabele filmrollen behoren:

- haar bijrol van de verloofde Ginetta in de tragische Italiaanse familiekroniek Rocco e i suoi fratelli (internationale Engelstalige titel: Rocco and His Brothers) van Luchino Visconti uit 1960, met de Franse topacteur Alain Delon (één van de knapste acteurs aller tijden), de Italiaan Renato Salvatori en de Franse actrice Annie Girardot als de hoofdpersonages;

Claudia Cardinale als Ginetta
in Rocco e i suoi fratelli (1960).

- Cardinale's eerste hoofdrol als de jonge en naïeve zangeres Aida Zepponi in het Italiaanse romantisch drama La ragazza con la valigia (internationale Engelstalige titel: Girl with a Suitcase) van Valerio Zurlini uit 1961, waarmee Cardinale meteen een speciale David di Donatello-prijs won voor haar vertolking;

Claudia Cardinale als Aida Zepponi
in La ragazza con la valigia (1961).

- haar hoofdrol als de zigeunerin Vénus in de avontuurlijke en succesvolle Franse mantel- en degenfilm Cartouche van Philippe de Broca uit 1962, met de Franse filmster Jean-Paul Belmondo als de sympathieke bandiet en titelheld Louis de Bourguignon alias "Cartouche";

Claudia Cardinale als Vénus
en Jean-Paul Belmondo als Cartouche
in Cartouche (1962).

- Cardinale's rol van de barones Angelica Sedàra in de oogstrelende Italiaanse familiekroniek Il gattopardo (internationale Engelstalige titel: The Leopard) uit 1963, ook onder regie van Luchino Visconti, met Alain Delon en Hollywoodveteraan Burt Lancaster als de belangrijkste tegenspelers;

Claudia Cardinale als barones Angelica Sedàra
en Alain Delon als prins Tancredi Falconeri
in Il gattopardo (1963).

- Cardinale's rol van actrice Claudia in de schitterende, visueel verbluffende tragikomedie en metafilm 8½ uit 1963 van Federico Fellini (één van onze favoriete regisseurs), met de Italiaanse topacteur Marcello Mastroianni in de hoofdrol;

Claudia Cardinale als de actrice Claudia
in 8½ (1963).

- haar bijrol als prinses Dala in de succesvolle detectivekomedie The Pink Panther uit 1963 van de Amerikaanse regisseur Blake Edwards (lees ons biografische portret van Edwards hier), met de Engelse acteur Peter Sellers in zijn allereerste en meteen iconische vertolking van de dommige en stuntelende Franse politie-inspecteur Jacques Clouseau;

Claudia Cardinale als prinses Dala
in The Pink Panther (1963).

- haar bijrol van de ontvoerde echtgenote Maria Grant in de succesvolle western The Professionals van de Amerikaanse Hollywoodregisseur Richard Brooks uit 1966, met de Amerikaanse Hollywoodacteurs Burt Lancaster, Lee Marvin, Robert Ryan, Woody Strode, Jack Palance en Ralph Bellamy als belangrijkste tegenspelers;

Claudia Cardinale als Maria Grant,
met Burt Lancaster (links) en Lee Marvin (rechts),
in The Professionals (1966). 

- Cardinale's hoofdrol als de onfortuinlijke en eenzame voormalige prostituee Jill McBain in de magistrale spaghettiwestern Once Upon a Time in the West uit 1968 (onze favoriete western en tevens één van onze favoriete films tout court) van de Italiaanse cineast Sergio Leone (ook één van onze favoriete regisseurs), met topvertolkingen van Charles Bronson, Jason Robards, Henry Fonda, Gabriele Ferzetti én Claudia Cardinale;

Claudia Cardinale als Jill McBain
in Once Upon a Time in the West (1968).

- haar hoofdrol als de echtgenote Rosa Nicolosi in het Italiaanse maffiadrama Il giorno della civetta (internationale Engelstalige titel: The Day of the Owl) van Damiano Damiani uit 1968, met de Italiaanse acteur Franco Nero en de Amerikaanse acteur Lee J. Cob als tegenspelers, waarmee Cardinale destijds de David di Donatello-prijs voor beste actrice won; 

Claudia Cardinale als Rosa Nicolosi
in Il giorno della civetta (1968). 

- haar hoofdrol als de prostituee Carmela in de Italiaanse komedie Bello onesto emigrato Australia sposerebbe compaesana illibata (internationale Engelstalige titel: A Girl in Australia) van Luigi Zampa uit 1971, met Alberto Sordi als de belangrijkste tegenspeler, waarmee Cardinale alweer de David di Donatello-prijs voor beste actrice won;

Claudia Cardinale als Carmela
in Bello onesto emigrato Australia sposerebbe compaesana illibata (1971). 

- en haar titelrol in het Italiaanse historisch drama Claretta van Pasquale Squitieri uit 1984: een biopic over Claretta Petacci, de maîtresse van de Italiaanse fascistische leider Benito Mussolini (gespeeld door Fernando Briamo), waarmee Cardinale op het Filmfestival van Venetië de Pasinetti-prijs voor beste actrice won.

Claudia Cardinale als Claretta Petacci
in Claretta (1984).

Claudia Cardinale bleef meespelen in films en tv-series tot in 2022. Zij was toen reeds 84.   

  

Joeri Naanai

Ter herinnering aan de schoonheid en het charisma van Claudia Cardinale, kan u hieronder genieten van een briljant filmfragment uit Once Upon a Time in the West, waarin Cardinale te zien is als de voormalige prostituee Jill McBain wanneer zij voor het eerst arriveert in het Wilde Westen maar teleurgesteld merkt dat haar kersverse echtgenoot niet is komen opdagen in het treinstation om haar op te halen. De betoverende, bitterzoete muziek van de Italiaanse maestro Ennio Morricone in deze sequentie kreeg de toepasselijke titel Jill's Theme. Lees hier meer over onderstaand filmfragment.

(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op "Kwaliteit" en op 720p of 1080p voor hogere beeldkwaliteit)

 NIEUWS! 

Hollywoodicoon 

Robert Redford 

is overleden 

op 89-jarige leeftijd

Alweer treurig nieuws uit de filmwereld: de gerespecteerde Amerikaanse Hollywoodacteur, regisseur en filmproducent Robert Redford is eergisteren overleden, op dinsdag 16 september 2025. Hij was 89. Naar verluidt, stierf hij in zijn slaap in zijn woning in het Sundance Resort: een door hemzelf opgericht skipark en cultuurcentrum aan de voet van de Mount Timpanogos in de Amerikaanse staat Utah. Redford was één van de populairste acteurs in de jaren 70, dankzij zijn knappe looks, charisma en memorabele hoofdrollen in onder meer de uitstekende westerns Butch Cassidy and the Sundance Kid (1969) en Jeremiah Johnson (1972), de fijne oplichterskomedie The Sting (1973) en het meeslepende journalistieke drama All the President's Men (1976). 

Bij heel wat huidige jongeren is Robert Redford geen grote naam. Bij sommigen onder hen doet de naam niet eens een belletje rinkelen. Robert wie...? Maar ooit was deze getalenteerde acteur een wereldster: de Brad Pitt van de jaren 70. Dat had Redford niet alleen te danken aan zijn knappe uiterlijk (mooie donkerblonde haren, grijsblauwe ogen, een atletisch lichaam, perfecte tanden en een brede, guitige glimlach), maar ook aan zijn charismatische uitstraling.

Jeugd

Charles Robert Redford Jr. werd geboren op 18 augustus 1936 in de Californische badplaats Santa Monica. Na zijn studies schilderkunst aan het Pratt Institute in Brooklyn, New York, volgde Redford acteerlessen aan de American Academy of Dramatic Arts in New York.

Zijn professionele carrière als acteur begon met toneelrollen in de New Yorkse theaterwijk Broadway vanaf 1959 en met gastrollen in Amerikaanse tv-series vanaf 1960. 

In 1960 was Redford ook voor het eerst te zien in een langspeelfilm, als figurant in de romantische komedie Tall Story van Joshua Logan, met Anthony Perkins en Jane Fonda (ook in haar filmdebuut) in de hoofdrollen. Redford was toen 24.  

Zes jaar later, in 1966, speelde Redford mee in The Chase van Arthur Penn (lees ons In Memoriam over Penn hier): een beklijvend psychosociaal drama over racisme, overspel, roddels, corruptie en vigilantisch geweld in een bekrompen Amerikaans stadje, met Marlon Brando (onze favoriete acteur) en Jane Fonda in de hoofdrollen en met Redford in zijn bijrol van de ontsnapte gevangene Charlie "Bubba" Reeves.

Jane Fonda en Robert Redford in The Chase.

Doorbraak

Redfords grote doorbraak begon in 1969, toen hij als de zwijgzame outlaw The Sundance Kid een hoofdrol vertolkte in de schitterende western en buddy movie Butch Cassidy and the Sundance Kid van George Roy Hill (één van onze favoriete westerns). Redfords tegenspelers waren de 11 jaar oudere, ervaren en reeds beroemde method-acteur Paul Newman (één van onze favoriete acteurs) als de flamboyante partner in crime Butch Cassidy, en de mooie actrice Katharine Ross in haar bijrol van Etta Place: de love interest van The Sundance Kid. Losjes gebaseerd op historische feiten in de misdadige levenswandel van de beruchte Amerikaanse bandieten Robert LeRoy Parker alias Butch Cassidy en Harry Alonzo Longabaugh alias The Sundance Kid, werd deze avontuurlijke western en road movie een kaskraker. Dat was onder meer te danken aan de meeslepende chemie tussen Newman en Redford, wier veelzijdige vertolkingen van het duo voortvluchtige outlaws -van komisch tot dramatisch- onweerstaanbaar bleken. Bekijk een filmfragment hier.

Robert Redford (links) en Paul Newman in Butch Cassidy and the Sundance Kid.

Datzelfde jaar was Redford ook te zien als de onpeilbare hulpsheriff Cooper in de antiracistische en tragiromantische western Tell Them Willie Boy Is Here (1969) van Abraham Polonsky, met Robert Blake in de titelrol van de voortvluchtige indiaan Willie Boy, en Katharine Ross als Willie Boy's indiaanse geliefde Lola. Tot slot speelde Redford in datzelfde jaar ook de titelrol van de (fictieve) Amerikaanse competitieskiër David Chappellet in het skidrama Downhill Racer (1969) van Michael Ritchie, met tegenspeler Gene Hackman (één van onze favoriete acteurs) als de coach van de Amerikaanse skiploeg (lees ons In Memoriam over de onlangs overleden Gene Hackman hier).

Robert Redford als het titelpersonage in Downhill Racer.

Redfords drie hogervermelde vertolkingen in 1969 leverden hem een gezamenlijke BAFTA Award voor beste acteur op.

Stille kracht

In 1972 kwam Redfords stille kracht als acteur voluit tot zijn recht in zijn doorleefde vertolking van de verbeten titelheld in de avontuurlijke frontierwestern Jeremiah Johnson van Sidney Pollack (ook één van onze favoriete westerns), gebaseerd op de echte exploten van de legendarische Amerikaanse pelsjager en avonturier John Jeremiah Garrison Johnston (circa 1824-1900) zoals beschreven in de biografie Crow Killer: The Saga of Liver-Eating Johnson van Raymond Thorp en Robert Bunker uit 1958 en in de historische roman Mountain Man van Vardis Fisher uit 1965. Bekijk de hele film hier.

Robert Redford als de avontuurlijke titelheld in Jeremiah Johnson.

Romantiek

Sydney Pollack zat ook in de regiestoel voor het populaire romantisch drama The Way We Were (1973): een kaskraker waarin Redford en Barbra Streisand de hoofdrollen vertolken.

Tot de latere succesvolle romantische drama's met Robert Redford in een hoofdrol behoren onder meer:

Robert Redford en Meryl Streep in Out of Africa.

- The Great Gatsby (1974) van Jack Clayton, naar de gelijknamige roman uit 1925 van F. Scott Fitzgerald, met Redford in de titelrol van de miljonair Jay Gatsby en met Mia Farrow als de love interest Daisy Buchanan;

- Out of Africa (1985), andermaal onder regie van Sidney Pollack, losjes gebaseerd op de memoires van de Deense barones Karen Christenze von Blixen-Finecke, gespeeld door Meryl Streep, met Redford als de Engelse aristocraat Denys Finch Hatton: een jager op groot wild in Brits-Oost-Afrika (het huidige Kenia). De film won maar liefst 7 Oscars, waaronder die voor beste film, beste regie en beste actrice Meryl Streep;

- en Indecent Proposal (1993) van Adrian Lyne, met Demi Moore en Woody Harrelson als een pasgetrouwd koppel in geldnood en Redford als een miljonair die het echtpaar een onwelvoeglijk maar verleidelijk voorstel doet...

Oplichterskomedie

Eén van de beste en meest succesvolle films met Redford is The Sting: een veelzijdige oplichterskomedie uit 1973, waarvoor Redford opnieuw samenwerkte met regisseur George Roy Hill en acteur Paul Newman. Robert Shaw speelt daarin met brio een onuitstaanbare Iers-Amerikaanse bankdirecteur en gangsterbaas, maar ook de vertolkingen van Redford als de grifter Johnny Hooker en van Newman als de ervaren con man Henry Gondorff zijn om van te snoepen. De film werd niet alleen een kaskraker van jewelste (hij kostte circa 5,5 miljoen dollar, maar leverde in de VS alleen al ruim 160 miljoen dollar op), maar won bovendien 7 Oscars, waaronder die voor beste film, beste regie, beste origineel scenario, beste muziek en beste kostuumontwerp. Bekijk een filmfragment met Paul Newman en Robert Shaw hier.

Robert Redford (links) en Paul Newman in The Sting.

Politieke drama's en mysteriethrillers

Redford speelde ook hoofdrollen in memorabele politieke drama's en mysteriethrillers, zoals:

- het cynische politiek drama The Candidate (1972) van Michael Ritchie, met Redford in de titelrol van de (fictieve) Californische gouverneurszoon Bill McKay, die zich kandidaat stelt om verkozen te worden tot senator onder leiding van zijn opportunistische politieke consultant en campagneleider (gespeeld door Peter Boyle);

- het degelijke spionagemysterie Three Days of the Condor (1975), alweer onder regie van Sidney Pollack, met Redford als de New Yorkse CIA-analist Joe Turner die begint te vrezen voor zijn leven nadat zijn collega's vermoord worden;

- en het meeslepende en invloedrijke journalistieke drama All the President's Men (1976) van Alan J. Pakula, naar het gelijknamige boek uit 1974 van de Amerikaanse journalisten Carl Bernstein en Bob Woodward over het politieke Watergate-schandaal, met Redford als Woodward en Dustin Hoffman als Bernstein.   

Robert Redford (links) en Dustin Hoffman in All the President's Men.

Latere filmrollen

In de eerste helft van de jaren 80 speelde Redford nog hoofdrollen in onder meer:

- het op feiten gebaseerde gevangenisdrama Brubaker (1980) van Stuart Rosenberg, met Redford in de titelrol van de integere gevangenisdirecteur Henry Brubaker die undercover gaat als een pseudo-gedetineerde in zijn eigen gevangenis...;

- het populaire honkbaldrama The Natural (1984) van Barry Levinson, met Redford in de titelrol van de getalenteerde (fictieve) honkbalspeler Roy Hobbs (losjes gebaseerd op de echte honkbalspeler Eddie Waitkus);

- en het hogervermelde romantisch drama Out of Africa (1985). 

Daarna waren Redfords hoogdagen als populaire filmster stilaan voorbij, hoewel hij de voorbije decennia nog meespeelde in zo'n 25 films, waaronder:

- het hogervermelde erotisch drama Indecent Proposal (1993);

- het (door Redford zelf geregisseerde) populaire drama The Horse Whisperer (1998): een kaskraker met Redford in de titelrol van de paardenfluisteraar Tom Booker en met een nog piepjonge Scarlett Johansson als het hulpbehoevende tienermeisje Grace MacClean;

- het zeil- en overlevingsdrama All Is Lost (2013) van J.C. Chandor, met Redford als enige acteur in zijn rol van een naamloze zeiler in nood;

- en de razend populaire superheldenfilms Captain America: The Winter Soldier (2014) en Avengers: Endgame (2019), beide geregisseerd door de broers Anthony en Joe Russo, met Redford in zijn bijrol van het personage Alexander Pierce.

Robert Redford in Captain America: The Winter Soldier.

Regisseur

Behalve een succesvolle acteur, was Redford ook een verdienstelijke regisseur, die zijn eigen films bovendien meestal zelf produceerde.

Zijn regiedebuut was het psychosociaal familiedrama Ordinary People uit 1980, met Timothy Hutton, Mary Tyler Moore, Donald Sutherland, Judd Hirsch en Elizabeth McGovern in de belangrijkste rollen. De film leverde Redford meteen de Oscar voor beste regisseur op en won ook de Oscars voor beste film, beste mannelijke bijrol (van Timothy Hutton) en beste bewerkte scenario (van Alvin Sargent). Veel te veel eer, volgens ons, want er waren in 1980 veel betere films van veel betere regisseurs met veel betere scenario's en betere vertolkingen, zoals The Shining van Stanley Kubrick, Raging Bull van Martin Scorsese, Dressed to Kill van Brian De Palma en Tess van Roman Polanski. Lees meer over deze en andere missers van de Oscarjury in ons kritische artikel Schaf de Oscars af!. 

De populairste film onder regie van Redford is wellicht het hogervermelde drama The Horse Whisperer uit 1998.

Robert Redford en Scarlett Johansson in The Horse Whisperer.

Maar de beste film die Redford zelf regisseerde, is volgens ons Quiz Show uit 1994: een meeslepend drama, gebaseerd op historische feiten, over bedrieglijke praktijken tijdens de Amerikaanse tv-quiz Twenty One in de jaren 50, met Ralph Fiennes, John Turturro (één van onze favoriete acteurs), David Paymer en Hank Azaria als de bedriegers (die wij opnamen in onze Top 150 van de beste movie villains aller tijden).

Promotie van onafhankelijke films

Redford was ook de oprichter en bezieler van het jaarlijkse Sundance Film Festival in Utah, dat hij startte in 1978, en van het Sundance Film Institute, opgericht in 1981 in Utah, beide bedoeld ter ondersteuning en promotie van onafhankelijke filmproducties. Zowel het Sundance Film Festival als het Sundance Film Institute bestaan vandaag nog steeds. 

Net als Redfords Sundance Resort in Utah (opgericht in 1969), werden het Sundance Film Festival en het Sundance Film Institute vernoemd naar Redfords titelpersonage The Sundance Kid in de hogervermelde western Butch Cassidy and the Sundance Kid: de film waarmee Redford in 1969 voor het eerst een grote ster werd.

Gemiste kans

Redford vertolkte als acteur bijna uitsluitend sympathieke personages. Heel af en toe een ambivalente antiheld, zoals de norse en enigmatische hulpsheriff Cooper in de hogervermelde western Tell Them Willie Boy Is Here uit 1969, waarin Cooper seksueel profiteert van de hunkerende antropologe Liz (gespeeld door Susan Clark). Maar Cooper is au fond een integere en moedige man. En afgezien van Redfords bijrol van het personage Alexander Pierce in de hogervermelde superheldenfilms, speelde Redford nooit een movie villain. Jammer, want hoewel hij geknipt was voor zijn talrijke rollen van good guys en hij daarmee uitgroeide tot een Hollywoodicoon, misten Redfords rollen tot op zekere hoogte variatie en complexiteit, terwijl deze getalenteerde acteur volgens ons nochtans meer dan genoeg in huis had om complexere, meer uitdagende personages te vertolken, zoals volbloed slechteriken die de donkere kant van de condition humaine belichamen. Kortom, Redford was geen verrassende en intense method-acteur à la Marlon Brando of Daniel Day-Lewis (die wij beiden wél opnamen in onze Top 25 van onze favoriete acteurs).

Toch zullen wij Robert Redford blijven koesteren als één van de laatste oldskool Hollywoodsterren, wiens tijdloze charisma gelukkig op film vastgelegd werd. 

Adiós, amigo!

Joeri Naanai

Robert Redford als The Sundance Kid in Butch Cassidy and the Sundance Kid.