The Master van Paul
Thomas Anderson
★★★½
 |
In maart 2013 gaven we hier slechts ★★½ aan The Master (2012): het destijds nieuwe psychosociaal drama van de eigenzinnige Amerikaanse cineast Paul Thomas Anderson, bekend van onder meer zijn briljante films Magnolia uit 1999 en There Will Be Blood uit 2007.
We hebben The Master intussen meermaals herbekeken en moeten toegeven dat onze oorspronkelijke filmrecensie en sterrenquotering te streng waren. Vandaar dat we onze recensie vandaag aanpassen en de film een extra ster geven: ★★★½.
Onvoorspelbaar
The Master is een bevreemdend portret van de getormenteerde Amerikaanse marineveteraan Freddie Quell, briljant vertolkt door Joaquin Phoenix (één van onze favoriete acteurs; lees ons biografische portret uit 2014 hier). Freddie worstelt met drankzucht, seksverslaving, een posttraumatische stressstoornis, liefdesverdriet en onbegrip in zijn relaties met anderen. Dat onbegrip is trouwens begrijpelijk, want Freddie is een dommige, impulsieve en onvoorspelbare man die zich vaak erg bizar, bijna dierlijk gedraagt.
Onvoorspelbaar
The Master is een bevreemdend portret van de getormenteerde Amerikaanse marineveteraan Freddie Quell, briljant vertolkt door Joaquin Phoenix (één van onze favoriete acteurs; lees ons biografische portret uit 2014 hier). Freddie worstelt met drankzucht, seksverslaving, een posttraumatische stressstoornis, liefdesverdriet en onbegrip in zijn relaties met anderen. Dat onbegrip is trouwens begrijpelijk, want Freddie is een dommige, impulsieve en onvoorspelbare man die zich vaak erg bizar, bijna dierlijk gedraagt.
 |
| Joaquin Phoenix als Freddie. |
Wanneer Freddie in de ban geraakt van de
charismatische cultleider en charlatan Lancaster Dodd, gespeeld door Philip Seymour Hoffman (ook één van onze favoriete acteurs), die Freddie onder zijn hoede neemt, probeert Freddie met zichzelf in het
reine te komen. Maar zelfs Lancaster (die met zijn filosofische beweging The Cause veel weg heeft van de Scientology-stichter L. Ron Hubbard) lijkt geen vat te krijgen op de stuurloze, soms ronduit gewelddadige Freddie...
 |
| Joaquin Phoenix (links) en Philip Seymour Hoffman. |
Karakter versus plot
Als karakterstudie van een getormenteerde ziel en als ontmaskering van charlatanerie in sektes is The
Master zeer geslaagd.
Zowel Hoffman als Phoenix kregen een Oscarnominatie voor
hun respectievelijke vertolkingen.
Ook het camerawerk, met 65 millimeter pellicule, getuigt van vakmanschap.
 |
De onconventionele manier waarop regisseur Anderson het
drama ontvouwt, waarbij sfeer en karakterverdieping primeren op de plot en op de narratieve structuur, is echter geen spek voor
ieders bek. Het scenario is soms even stuurloos als Freddie. Maar wie The Master verschillende keren herbekijkt, zoals wij intussen gedaan hebben, zal ontdekken dat de plot niet zo belangrijk is, want de film is in wezen een karakterstudie van een misfit (Freddie) en zijn surrogaatvader (Lancaster) die elkaar nodig lijken te hebben en elkaar tot op zekere hoogte weerspiegelen terwijl zij beiden te egocentrisch zijn voor een stabiele onderlinge vriendschap.
Dat je zelfs na afloop van de film niet precies weet waar The Master nu eigenlijk over gaat en naartoe wil, is inderdaad frustrerend, maar intermenselijke relaties zijn nu eenmaal vaak ondoorzichtig en frustrerend, vooral wanneer je te maken hebt met enigmatische figuren zoals Freddie en Lancaster. Daarom kunnen we begrijpen waarom regisseur Anderson weinig uitlegt in The Master en liever suggereert wat er gaande is. Net zoals wij in het echte leven vaak moeten raden naar wat iemand bezielt, laat Anderson het aan de kijker over om te raden wat er gaande is met Freddie, Lancaster en hun vreemde vriendschap. Zulke ondoorgrondelijke films bieden bovendien het voordeel dat je er bij elke kijkbeurt nieuwe dingen in ontdekt. Dat geeft blijk van de kunstzinnige aanpak van Anderson als cineast.
Eigenzinnig
 |
| Paul Thomas Anderson. |
Als
zoon van een acteur die hem een videocamera kocht, begon Anderson
reeds als 12-jarige jongen te experimenteren met film.
Na enkele
kortfilms, voltooide hij in 1996 Hard
Eight: een boeiend psychosociaal misdaaddrama dat zich afspeelt in het gokmilieu
van Las Vegas. Anderson was toen 27.
Een jaar later, in 1997, brak hij
internationaal door met Boogie
Nights: een drama met Mark Wahlberg in de hoofdrol als een jonge pornoacteur die herinnert
aan de zwaar geschapen Amerikaanse pornolegende John Holmes uit de jaren 70.
Anderson kreeg carte
blanche
voor zijn volgende film, wat in 1999 resulteerde in Magnolia: een briljante psychosociale mozaïek over de verbanden tussen negen
verschillende personages die elk op een dramatisch kruispunt in hun leven staan (lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier).
Na de romantische tragikomedie Punch-Drunk
Love
(2002), waarvoor Anderson op het Filmfestival van Cannes werd uitgeroepen tot beste
regisseur, voltooide hij in 2007 There
Will Be Blood:
een ijzersterke en tragische karakterstudie die behoort tot onze favoriete historische drama's en tevens tot onze favoriete films tout court (ongeacht het genre). Daniel Day-Lewis (ook één van onze favoriete acteurs) won een welverdiende Oscar voor zijn charismatische hoofdrol in There Will Be Blood als de verbeten en misantropische olieprospector Daniel Plainview (één van de beste movie villains aller tijden) in het tijdperk van de opkomende Amerikaanse olie-industrie.
Hoewel wij minder onder de indruk zijn van The
Master,
bevestigt Anderson met zijn nieuwe boeiende karakterstudie in elk geval zijn reputatie van een
eigenzinnige en getalenteerde cineast.
JN.
The Master (Groot-Brittannië-2012): in de Belgische bioscopen sinds 6 maart 2013.
Met: Joaquin Phoenix, Philip Seymour Hoffman en Amy Adams.
Genre: psychosociaal drama
 |
| Goeroe en sekteleider Lancaster Dodd wordt omringd door trouwe en gehoorzame volgelingen. |
.jpg)
