Posts tonen met het label Gone with the Wind. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Gone with the Wind. Alle posts tonen

zondag 16 november 2014

Kadotip voor onder de kerstboom.


Classic Academy Awards Set 




DVD-boxset



Niets gezelliger dan op een kille winteravond van een oude, degelijke filmklassieker te genieten. Met de onlangs uitgebrachte Classic Academy Awards Set van de Amerikaanse filmstudio Warner Brothers zit u goed tijdens de komende kerstvakantie, want deze nieuwe dvd-boxset bevat 4 tijdloze kaskrakers die samen maar liefst 24 Oscars in de wacht sleepten: 

- het visueel verbluffend romantisch burgeroorlogsdrama Gone with the Wind van Victor Fleming uit 1939, met Vivien Leigh, Clark Gable, Leslie Howard en Olivia de Havilland in de hoofdrollen;
- het romantisch drama Casablanca van Michael Curtiz uit 1942, met Humphrey Bogart en Ingrid Bergman in de hoofdrollen;
- het historisch sandalenepos Ben-Hur van William Wyler uit 1959, met Charlton Heston in de titelrol;
- en het romantisch oorlogsdrama Doctor Zhivago van David Lean (één van onze favoriete regisseurs) uit 1965, met Omar Sharif, Julie Christie, Geraldine Chaplin en Rod Steiger in de hoofdrollen.

In elk van deze historische drama's spelen oorlog en liefde in meer dan één opzicht een centrale rol.

Joeri Naanai

De Classic Academy Awards Set is in België beschikbaar op dvd sinds midden oktober 2014.

Genre: historisch drama / romantiek / oorlogsfilm

maandag 10 december 2012

Tragiromantische illusies

Anna Karenina  van Joe Wright     ★★★½




Vorige maand schreven we hier dat het Zweedse liefdesdrama Kiss Me (2011) momenteel de meest romantische film in roulatie is. Maar nu we Anna Karenina (2012) van de Engelse regisseur Joe Wright gezien hebben, kunnen we ook deze nieuwe, oogstrelende verfilming van Tolstojs beroemde Russische liefdesroman aanbevelen.


Theatraal

Gebaseerd op een filmscenario van de Engelse toneelschrijver Tom Stoppard (nom de plume van de in Tsjecho-Slowakije geboren jood Tomáš Straussler), die de roman Anna Karenina van Lev Tolstoj uit 1877 onder handen nam, koos regisseur Joe Wright in zijn nieuwe verfilming van het tragiromantische verhaal voor een theatrale en postmoderne aanpak. Zo zien we bijvoorbeeld hoe personages als acteurs heen en weer bewegen tussen het podium en de coulissen van een toneelhuis, om dan plots een somptueuze balzaal of druk treinperron te betreden. Een gedurfde adaptatie dus, die niet iedereen zal kunnen bekoren. Maar deze aanpak sluit wel aan bij Tolstojs ontmaskering van de hypocriete moraal in de 19de-eeuwse Russische aristocratie als één groot schouwtoneel, waarin de schone schijn van het fare bella figura vaak primeerde op persoonlijk geluk. De tragische Russische antiheldin Anna Karenina (titelrol van de beeldschone Engelse actrice Keira Knightley) betaalt dan ook een hoge prijs wanneer zij haar huwelijk met de gerespecteerde maar saaie graaf en minister Alexei Alexandrovich Karenin (Jude Law) op het spel zet door overspel te plegen met de jonge en aantrekkelijke graaf en legerofficier Alexei Kirillovich Vronski (Aaron Taylor-Johnson)...

Aaron Taylor-Johnson als graaf Vronski.

Oogstrelend
Aaron Taylor-Johnson en Keira Knightley.

Dankzij de visuele flair van Wright en zijn filmploeg, is Anna Karenina in elk geval een lust voor het oog, met onder meer: 
- opulente decors; 
- zwierige baljurken; 
- door het Franse juweliershuis Cartier ontworpen juwelen; 
- smachtende blikken; 
- een sfeervolle belichting;
- een bucolische picknick die oogt als het beroemde doek Le déjeuner sur l'herbe van de Franse kunstschilder Édouard Manet uit 1863; 
- en ingenieus gemonteerde overgangen: snippers van een verscheurde brief worden sneeuwvlokken; het geluid van een wapperende waaier gaat over in het gedaver van paardenhoeven... 

De stroperige violen op de klankband moeten de romantiek compleet maken.


De mooiste scène is wellicht de adembenemende, briljant in beeld gebrachte dans  van Anna en Vronski, die overigens mee te danken is aan de Belgisch-Marokkaanse topchoreograaf Sidi Larbi Cherkaoui. In één langgerekte, sublieme take zien we Anna en graaf Vronski walsen te midden van andere danskoppels die als een stilleven bevroren lijken in de tijd en weer tot leven komen wanneer Anna en Vronski hen passeren, waarna hij haar optilt terwijl de camera meedraait en het koppel plots alleen in een lege, donker wordende balzaal verder danst, tot de camera uitzoomt, het licht weer aan gaat en de dansvloer opnieuw vol blijkt te staan... Pure magie.


Stijl of inhoud?

Jude Law als graaf Karenin.

Een veelgehoorde kritiek op deze film is dat het fraaie, barokke maniërisme van regisseur Wright ten 
koste ging van de personages en dat zijn Anna Karenina hart en ziel ontbeert. 

Wij vonden nochtans dat met name Keira Knightley's intensiteit als de hunkerende Anna, en Jude Laws ingehouden woede als de teleurgestelde echtgenoot, recht doen aan de passie, jaloezie en morele dilemma's in Tolstojs tijdloze liefdesdrama.




Het klopt dat deze visueel verbluffende versie van Anna Karenina soms meer weg heeft van een koortsige opera of musical dan van een elegisch romantisch drama, waardoor je verwacht dat de personages vroeg of laat in gekweel zullen uitbarsten. Maar in tegenstelling tot de vermoeiende cabarateske kunstgrepen in de tragiromantische musical Moulin Rouge! van Baz Luhrmann uit 2001, worden de complexe cinematografische hoogstandjes in Anna Karenina afgewisseld met sfeervolle adempauzes in onder meer gouden korenvelden, besneeuwde landschappen of knusse treincoupés. 

Uit de scènes waarin Wright en zijn ploeg even gas terugnemen, en behaagzieke stilering inruilen voor eenvoud en intimiteit, blijkt dat de romantische liefde  -"de laatste illusie van het Ancien Régime"- vaak nog het best tot haar recht komt wanneer men haar niet afjaagt in een overspannen artistieke caleidoscoop, maar haar integendeel met de galante gestes van een geduldige gentleman bejegent. Zoals Victor Fleming deed in Gone with the Wind (1939), David Lean (één van onze favoriete regisseurs) in Doctor Zhivago  (1965) en Martin Scorsese (ook  één van onze favoriete regisseursin The Age of Innocence (1993): drie verfilmingen van tragiromantische romanklassiekers waaraan deze Anna Karenina in haar beste momenten soms herinnert.

JN.

Anna Karenina (Groot-Brittannië-2012): in de Belgische bioscopen sinds 5 december 2012.
Met: Keira Knightley, Jude Law en Aaron Taylor-Johnson.

Genre: romantisch kostuumdrama

Klik op de oranje link voor de trailer: Anna Karenina - trailer


Deze nieuwe versie van Anna Karenina maakt een visueel verbluffende indruk.


De overspelige Anna betaalt een hoge prijs voor haar ontrouw...


woensdag 13 april 2011

Taxi Driver - fragment


You talking to me?


Bij wijze van eerbetoon aan één van onze favoriete films aller tijden, vindt u hieronder de fameuze (naar verluidt geïmproviseerde) 'spiegel-scène' met Robert De Niro (één van onze favoriete acteurs) in het briljante psychosociaal misdaaddrama Taxi Driver (1976) van Martin Scorsese (één van onze favoriete regisseurs). Lees onze recensie van Taxi Driver hier en bekijk de trailer hier.

De even (tragi)komische als verontrustende dialoog die het eenzame en naar de waanzin afglijdende titelpersonage Travis Bickle in onderstaand filmfragment voert met zichzelf bevat één van de meest geciteerde quotes in de filmgeschiedenis: "You talking to me?"

Het populairste filmcitaat aller tijden komt echter uit het tragiromantisch oorlogsdrama Gone with the Wind van Victor Fleming uit 1939: volgens een recente peiling van ABC News en People Magazine bij zo'n half miljoen mensen, is de sneer van Clark Gable als Rhett Butler "Frankly, my dear, I don't give a damn" tegen Vivien Leigh als Scarlett O'Hara de beste filmquote ooit. Meer info over de favorieten in de andere categorieën van deze enquête (beste film, beste personage, beste filmkus, enz...) vindt u 
hier.

Bekijk de voormelde spiegel-scène in Taxi Driver hieronder:



(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op "Kwaliteit" en op 720p voor hogere beeldkwaliteit)


Genre: existentieel drama / psychosociale misdaadthriller

Klik op de oranje links voor:

 - onze recensie van Taxi Driver: Existentieel dynamiet

 - de trailer: Taxi Driver - trailer


 - een achtergrondartikel: Onze favoriete films: Top 35

woensdag 6 april 2011

NIEUWS! 

"Frankly, my dear, 
I don't give a damn"
                       
 

Volgens een recente enquête is
Gone with the Wind
de beste film aller tijden, 
met de beste filmquote en de beste filmkus


Volgens een recente, grootschalige peiling in opdracht van de Amerikaanse tv-zender ABC-News en het Amerikaanse tijdschrift People is de uitspraak "Frankly, my dear, I don't give a damn" de beste filmquote aller tijden. Zo'n half miljoen mensen namen deel aan de enquête. Daarmee is de voormelde droge oneliner waarmee Hollywoodster Clark Gable als het personage Rhett Butler afscheid nam van hoofdrolspeelster Vivien Leigh als Scarlett O'Hara in het tragiromantisch oorlogsdrama Gone with the Wind van Victor Fleming uit 1939 nu officieel het populairste citaat in de filmgeschiedenis.

Zelf zouden wij gekozen hebben voor "I love the smell of napalm in the morning": een cynische uitspraak van Robert Duvall als de flamboyante Amerikaanse luitenant-kolonel Bill Kilgore in het briljante anti-oorlogsepos Apocalypse Now uit 1979 (één van onze favoriete road movies en tevens één onze favoriete films tout court) onder regie van Francis Ford Coppola (één van onze favoriete cineasten). 

Robert Duvall in Apocalypse Now.

Of voor de vraag "You talkin' to me?" tijdens de geïmproviseerde 'spiegeldialoog' van Robert De Niro (één van onze favoriete acteurs) als de eenzame antiheld Travis Bickle (één van de beste movie villains aller tijden) in de briljante karakterstudie Taxi Driver uit 1976 (ook één van onze favoriete films), onder regie van Martin Scorsese (ook één van onze favoriete cineasten; lees ons biografische portret van Scorsese hier). Lees onze recensie van Taxi Driver hier, bekijk de trailer hier en de iconische 'spiegeldialoog' hier.

Robert De Niro in Taxi Driver.

Of simpelweg voor de onheilspellende vraag "Funny how?" (waarnaar onze filmblog vernoemd is) van Joe Pesci als de flamboyante maffioso Tommy DeVito (ook één van de beste movie villains aller tijden) tijdens zijn even angstaanjagende als hilarische dialoog met Ray Liotta als de gangster Henry Hill (ook één van de beste movie villains aller tijden) in de fameuze barscène in Martin Scorsese's magistrale gangsterkroniek GoodFellas uit 1990 (ook één van onze favoriete films) Bekijk de trailer hier, een filmfragment hier, een making-of-documentaire hier en de briljante barscène hier

Joe Pesci (links) en Ray Liotta (met sigaret) in GoodFellas.

Tegen de democratische stem van zo'n 500.000 respondenten valt echter weinig in te brengen...

Smak!

Gone with the Wind werd in dezelfde peiling overigens ook uitgeroepen tot de beste film aller tijden, en de kus tussen Clark Gable en Vivien Leigh als de beste filmkus ooit

Vivien Leigh moest wel de duimen leggen voor Tom Hanks in de categorie 'beste filmpersonage', want het door Hanks vertolkte titelpersonage Forrest Gump in de (volgens ons overschatte) gelijknamige film van Robert Zemeckis uit 1994 eindigde op de 1ste plaats, terwijl Scarlett O'Hara in Gone with the Wind 3de werd. 

Joeri Naanai

Hieronder vindt u een overzicht van de favorieten in alle categorieën 
waarover gestemd kon worden tijdens de voormelde enquête 
van ABC-News en People Magazine:


Beste film
Gone with the Wind 
(1939)



Beste filmpersonage
Forrest Gump 
in Forrest Gump 
(1994)



Beste filmcitaat
Frankly, my dear, I don't give a damn 
in Gone with the Wind 
(1939)



Beste filmkus
Rhett Butler (Clark Gable) en Scarlett O'Hara (Vivien Leigh)
 in Gone with the Wind 
(1939)



Meest romantisch filmkoppel
Jack (Leonardo DiCaprio) en Rose (Kate Winslet)
in Titanic 
(1997)



Beste komedie
Airplane! 
(1980)



Beste thriller
The Silence of the Lambs 
(1991)



Beste horrorfilm
The Exorcist 
(1973)



Beste actiefilm
Raiders of the Lost Ark 
(1981)



Beste sciencefictionfilm
Star Wars 
(1977)



Beste western
Butch Cassidy and the Sundance Kid 
(1969)



Beste politiek/historisch drama
Schindler's List 
(1993)



Beste musical
The Sound of Music 
(1965)



Beste animatiefilm
The Lion King 
(1994)



Beste chick flick 
(meidenfilm)
The Notebook 
(2004)


Klik hierboven op de foto's om ze te vergroten 
en nogmaals voor het maximale formaat.