Hommage van Billy Crystal aan Robert De Niro

In 2003 reikte het American Film Institute zijn 31ste Life Achievement Award uit aan Robert De Niro ter bekroning van diens lovenswaardige carrière als filmacteur. 

De legendarische Amerikaanse acteur wordt volgende maand 58 en behoort tot de beste en meest geprezen acteurs aller tijden, dankzij zijn schitterende vertolkingen in onder meer Mean Streets, The Godfather Part II, Taxi Driver (één van onze favoriete films), New York, New York, The Deer Hunter, Raging Bull, The King of Comedy (één van onze favoriete komedies), Once Upon a Time in America, Angel Heart, The Untouchables, Midnight Run (ook één van onze favoriete komedies), GoodFellas (ook één van onze favoriete films), Cape Fear (één van onze favoriete horrorfilms en tevens één van onze favoriete films tout court), Mad Dog and Glory, This Boy's Life, A Bronx Tale, Casino, Heat, Jackie Brown (ook één van onze favoriete films) en Meet the Parents (ook één van onze favoriete komedies). 

Redenen genoeg dus om Robert De Niro op te nemen in onze Top 25 van onze favoriete acteurs.

De Amerikaanse komiek Billy Crystal, die samen met De Niro de hoofdrol speelde in de komische gangsterfilm Analyze This en de sequel Analyze That, mocht de uitreiking van de AFI Life Achievement Award aftrappen met zijn persoonlijke eerbetoon aan De Niro. En Crystal zou natuurlijk Crystal niet zijn mocht hij zijn vriend en collega niet meteen ook door de mangel gehaald hebben... 

In het aanwezige publiek herkennen we onder anderen regisseur Martin Scorsese (één van onze favoriete cineasten), popdiva Beyoncé, de acteurs en actrices Leonardo DiCaprio, Jodie Foster, Sean Penn, Joe Pesci, James Woods, Juliette Lewis en Chazz Palminteri, en vanzelfsprekend ook Robert De Niro zelf.

Bekijk de hommage van Billy Crystal aan De Niro hieronder:

(Klik op de playbutton en dan bij instellingen op "Kwaliteit" en op 480p voor hogere beeldkwaliteit)

Grizzly Man - trailer

(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op "Kwaliteit" en op 720p voor hogere beeldkwaliteit)

Genre: documentaire / avontuur / biopic / natuurfilm / dierenfilm

Klik op de oranje link om de hele film te bekijken: Grizzly Man - full movie

Burnt Offerings - trailer

(Klik op de playbutton en dan bij instellingen op "Kwaliteit" en op 720p voor hogere beeldkwaliteit)

Genre: mysterie / horror / thriller/ psychologisch familiedrama

Klik op de oranje link om de hele film te bekijken: Burnt Offerings - full movie

Dressed to Kill (1980) - trailer

(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op 360p voor hogere beeldkwaliteit)

Genre: psychologische misdaadthriller / horror / slasher movie

Klik op de oranje links voor:

- de hele film: Dressed to Kill (1980) - full movie

- onze recensie van Dressed to Kill (1980): In het spoor van Hitchcock

- een achtergrondartikel: Onze favoriete films: Top 35

- een achtergrondartikel: Onze favoriete horrorfilms: Top 25

- een achtergrondartikel: Visuele meesterwerken: Top 80

- een achtergrondartikel: De beste schurken en feeksen in de filmgeschiedenis: Top 150

- een achtergrondartikel: Waarom kijken we graag naar horrorfilms?

Een Belgische Oliver Twist

Le gamin au vélo  van Jean-Pierre Dardenne en Luc Dardenne     ★★★

Thomas Doret als Cyril.

De 11-jarige Cyril (titelrol van de jonge, debuterende Belg Thomas Doret) barst van opgekropte woede en frustratie. Maar hij is vooral erg droevig. Zijn moeder heeft hij nooit gekend en zijn vader (gespeeld door Jérémie Renier) dumpte hem in een kindertehuis. 

Cyril ontsnapt uit het tehuis en gaat op zoek naar zijn vader. Hij wordt daarbij geholpen door Samantha (glansrol van Cécile De France): een sympathieke kapster, wier moederinstinct ontwaakt wanneer zij de wanhoop van Cyril ziet. Tussen beiden ontluikt een mooie vriendschap. 

Maar dan komt Cyril onder invloed van de manipulatieve drugdealer Wes (Egon Di Mateo)...

Cécile De France als Samantha
en Thomas Doret als Cyril.

Eenvoud siert

Zoals we van de Belgische gebroeders Dardenne gewoon zijn, blinkt ook hun nieuwe film Le gamin au vélo uit in eenvoud en integriteit. 

Thomas Doret toont zijn potentieel in zijn beloftevolle acteerdebuut als de eenzame en rebelse Cyril. 

En Cécile De France is ronduit briljant als de bezorgde Samantha.

De gebroeders Dardenne zijn intussen 'vaste klanten' op het Filmfestival van Cannes.

Na afloop van de film, hoorde ik iemand in een bioscoopzetel achter mij zeggen: "Mooi, maar wel een stom einde." Wel, ik vond de slotscène -Cyril fietst na een pijnlijk moment uit beeld om naar een barbequefeestje te gaan- wél geslaagd. Die scène getuigt juist van de jeugdige veerkracht en weerbaarheid die jongens van zijn leeftijd vaak kenmerken. Ik dacht nog: dit zou een mooi slotbeeld zijn. En ja hoor, die verduivelde Dardennes bedienden me meteen op mijn wenken.

Le gamin au vélo werd op het voorbije Filmfestival van Cannes bekroond met de Grand Prix.

JN.

Le gamin au vélo (België-2011): in de Belgische bioscopen sinds 18 mei 2011.

Met: Thomas Doret, Cécile De France, Jérémie Renier en Egon Di Mateo.

Genre: psychosociaal coming-of-age-drama / jeugdfilm

Klik op de oranje links voor:

- een filmfragment: Le gamin au vélo - fragment

- nieuws over de andere winnaars op het voorbije Filmfestival van Cannes: The Tree of Life wint Gouden Palm in Cannes 2011

Interview.

Dominique Deruddere

over geweld op het scherm

"Mensen hebben geen films nodig om gewelddadig te zijn"



Dominique Deruddere.

In 1969 voltooide de Amerikaanse regisseur Sam Peckinpah zijn beroemde western The Wild Bunch: een film die destijds zo gewelddadig en nihilistisch overkwam dat hij toen een verhit maatschappelijk debat ontlokte over de morele verantwoordelijkheid van cineasten. Vandaag, ruim 40 later, is geweld op het grote en kleine scherm intussen dagelijkse kost geworden. De Vlaamse cineast Dominique Deruddere twijfelt er naar eigen zeggen echter aan of dat een negatieve invloed heeft.

Interview door Joeri Naanai

The Wild Bunch werd na zijn release in 1969 door heel wat cinefielen geprezen voor zijn compromisloze realisme, zijn vernieuwende filmtechnische kwaliteiten (waaronder de snedige multi-angle en quick-cut montage) en zijn boeiende inhoud. Anderen veroordeelden de western als een gratuite verheerlijking van geweld die een nefaste invloed zou hebben op het gedrag van de kijkers.

De confronterende manier waarop regisseur Sam Peckinpah (1925-1984) het geweld in beeld bracht, stond in schril contrast met de gekunstelde wijze waarop dat voordien in films doorgaans gebeurde. Tot het einde van de jaren 60 bleef geweld op het scherm meestal beperkt tot vermakelijke knokpartijen, onrealistische vuurgevechten en heroïsche oorlogsscènes. Peckinpah daarentegen toonde geweld zoals het in werkelijkheid aanvoelt: rauw, wreed, genadeloos en shockerend. Net zoals Clint Eastwood dat ruim 20 jaar later zou doen in zijn meesterwerk Unforgiven (één van onze favoriete westerns en ook één van onze favoriete road movies en één van onze favoriete films tout court): een briljante antiwestern waarin het geweld niet gebanaliseerd of verheerlijkt maar integendeel aangeklaagd wordt als ontwrichtend voor slachtoffers én daders (bekijk de trailer van Unforgiven hier en een filmfragment hier). Bovendien was Peckinpah één van de eerste regisseurs die geweld letterlijk naar de voorgrond bracht: met close-ups van verbeten gezichten, lange actiesequenties in slow motion en rondspattend bloed. Dat deed heel wat stof opwaaien in een tijd toen kogels blijkbaar geen zichtbare wonden aan een filmpersonage toebrachten. Peckinpah toonde immers onverbloemd wat kogels in het échte leven kunnen aanrichten.

Screenshot van een bloederige actiescène in The Wild Bunch.

Homo homini lupus

The Wild Bunch had een grote invloed op cineasten zoals Martin Scorsese en Quentin Tarantino (die beiden behoren tot onze favoriete regisseurs). Volgens Tarantino is deze western een quasi "perfecte film" (lees zijn lijstje van volgens hem zeven "perfecte" films hier). Ook Scorsese en Tarantino krijgen vaak kritiek vanwege het geweld in hun films. En net als Peckinpah, verdedigen zij zich door te beklemtonen dat zij vanuit dramatische en/of esthetische overwegingen geweld tonen, niet omwille van puur commerciële redenen zoals in de meeste main stream actiefilms.

Ook in The Wild Bunch moet het geweld begrepen worden tegen de achtergrond van het verhaal en de 'filmtaal' van de regisseur. The Wild Bunch is een film over de overgang van het wilde westen -waarin de codes van trouw, eer, vriendschap en wraak golden- naar de geïndustrialiseerde maatschappij, waarin die traditionele codes plaats moesten ruimen voor de opportunistische heerschappij van geld en techniek. In plaats van het winstbejag en de machtswil van de mens te verbloemen, legde Peckinpah die gebreken onder een vergrootglas. Daarmee zat hij op dezelfde golflengte als andere bekende beeldenstormers, zoals Stanley Kubrick (onze favoriete regisseur) en Arthur Penn, in wier films de mens ook ontmaskerd wordt als een wezen dat gedreven wordt door begeerte, eigenbelang en agressie. Of zoals de Engelse filosoof Thomas Hobbes onze soort reeds treffend omschreef in de 17de eeuw: "Homo homini lupus." (De mens is een wolf voor zijn medemens)

William Holden in The Wild Bunch.

Balleten van geweld

De Vlaamse cineast Dominique Deruddere is naar eigen zeggen een fan van The Wild Bunch: "Toen ik The Wild Bunch in de jaren 70 voor het eerst zag, vond ik het een heel goede film. Peckinpah was de eerste regisseur die geweld op een bijna choreografische manier in beeld bracht. Tarantino heeft blijkbaar goed gekeken naar Peckinpahs 'balletten van geweld'. Ik heb eigenlijk geen probleem met geweld in films. Agressie en geweld zijn van nature aanwezig in de mens. Mensen hebben geen films nodig om gewelddadig te zijn. Moraalridders die beweren dat de films uit Hollywood de oorzaak zijn van het geweld in onze samenleving, vertellen onzin. Dat komt op hetzelfde neer als beweren dat iedereen op elkaar verliefd wordt na het bekijken van een romantische film."

Moeten kinderen beschermd worden tegen gewelddadige beelden?

Deruderre: "In horrorfilms wordt vaak zinloos geweld getoond. Mij kan dat niet boeien, maar ik merk dat het voor mijn kinderen niet bloederig genoeg kan zijn. Maar betekent dat dan dat je hen moet verbieden om naar dat soort films te kijken? Wat kinderen op het nieuws zien, is doorgaans veel gewelddadiger dan wat ze in films zien. Een vliegtuig dat zich live in een WTC-toren boort, dàt is pas geweld. Ik scherm mijn kinderen niet af. Ze kunnen zich maar beter voorbereiden op de harde werkelijkheid."

In uw eigen films komt nochtans weinig geweld voor.

Deruddere: "Ja, dat klopt. Ik kan me geen enkele gewelddadige scène in mijn films voor de geest halen. Ik ben blijkbaar een zachtaardig persoon. Ik ben bang van geweld. Tijdens mijn jeugd in Leopoldsburg was ik meer dan eens getuige van serieuze vechtpartijen tussen Hells Angels en de soldaten die in Leopoldsburg gelegerd waren. Maar ik heb er nooit aan deelgenomen. Ik heb er ook de fysiek niet voor. (lacht) Ik ga conflicten altijd uit de weg, en dat merk je aan mijn films. Sam Peckinpah daarentegen was naar verluidt zelf een vrij agressieve man. Ik heb ooit samengewerkt met een geluidsmixer die voordien voor Peckinpah gewerkt had. Hij zei me dat Peckinpah in de studio ooit een kogel in het plafond schoot en dat hij regelmatig whiskyflessen tegen de muur stukgooide."

Sam Peckinpah: "In elk van ons schuilt een gewelddadige persoon."

Achter de façade

Peckinpah was zich overigens reeds tijdens de opnames van The Wild Bunch bewust van de verdeelde reacties die zijn film zou veroorzaken. Zelf zei hij daarover: "Ik wilde de façade van het 'propere' filmgeweld uit Hollywood neerhalen en ontmaskeren als een leugen: het eerst opentrekken zodat de kijker er in opgaat en er op een voorspelbare manier op reageert, en er vervolgens een draai aan geven zodat het niet meer vermakelijk is, maar veeleer misselijkmakend wordt. Geweld is lelijk, brutaal en bloedig. Het is geen onschuldig spel. Het is niet cowboy en indiaantje spelen. Het is iets verschrikkelijks. En toch veroorzaakt het een zekere opwinding, want in elk van ons gaat tot op zekere hoogte een gewelddadige persoon schuil."  

The Wild Bunch (USA-1969): beschikbaar op dvd en blu-ray disc.

Met: William Holden, Ernest Borgnine, Robert Ryan, Edmond O'Brien, Warren Oates, Ben Johnson, Jaime Sánchez en Emilio Fernández.

Genre: western / avontuur