Black Bag - trailer

 

Ruim 11 jaar geleden, in maart 2013, schreven we hier dat de veelzijdige en succesvolle Amerikaanse cineast Steven Soderbergh destijds naar eigen zeggen van plan was om een punt te zetten achter zijn filmcarrière zodat hij zich voortaan als kunstschilder voltijds zou kunnen toeleggen op zijn passie voor beeldende kunst. Sindsdien blikte Soderbergh als regisseur echter nog 11 nieuwe langspeelfilms in, waaronder zijn nieuwste film Black Bag (2025) die het komende voorjaar (wellicht in maart 2025) uitkomt.

Black Bag is een spionagethriller over een getrouwd koppel Britse geheim agenten: George Woodhouse en zijn echtgenote Kathryn, gespeeld door de topacteurs Michael Fassbender en Cate Blanchett. 

Wanneer Kathryn er plots van verdacht wordt dat zij als geheim agente verraad pleegde, staat George voor een moeilijke keuze: trouw blijven aan zijn vrouw of aan de veiligheidsbelangen van zijn land...?

Naast Fassbender en Blanchett, omvat de cast ook o.a. Regé-Jean Page, Marisa Abela, Naomie Harris, Pierce Brosnan en Tom Burke.

Het scenario is de pennenvrucht van de uiterst succesvolle Amerikaanse scenarist David Koepp (lees zijn veelzijdige en omvangrijke filmografie hier).

Regisseur Steven Soderbergh stond voor Black Bag zelf achter de camera als director of photography (onder zijn pseudoniem Peter Andrews) en hij zorgde ook zelf voor de montage (onder zijn pseudoniem Mary Ann Bernard).

De muziek werd gecomponeerd door Soderberghs huiscomponist David Holmes: een Noord-Ierse muzikant en lid van het muzikale trio Unloved. 

Bekijk de trailer van Black Bag hieronder:   

(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op "Ondertiteling" en "Engels (Verenigde Staten)" voor Engelstalige ondertitels, en op "Kwaliteit" en 720p of 1080p voor hogere beeldkwaliteit)

Genre: spionagefilm / thriller / relatiedrama / mysterie

Furiosa: A Mad Max Saga - trailer

Acht jaar na Mad Max: Fury Road uit 2015 (bekijk de trailer hier) -het uitstekende 4de deel in de populaire post-apocalyptische road action-filmreeks van de Australische cultregisseur George Miller over de titelheld Mad Max- komt Miller nu voor de dag met het 5de deel in de vorm van een prequel, getiteld Furiosa: A Mad Max Saga (2024), die de voorgeschiedenis vertelt van de verbeten heldin Furiosa sinds haar getroebleerde jeugd.

Het personage Imperator Furiosa werd in Mad Max: Fury Road geïntroduceerd en met brio gespeeld door de getalenteerde en charismatische Zuid-Afrikaanse actrice Charlize Theron (één van de mooiste filmgodinnen aller tijden; lees ons biografische portret van Theron uit 2015 hier). In de prequel Furiosa: A Mad Max Saga wordt de jongere Furiosa vertolkt door Anya Taylor-Joy, bekend van haar rollen in onder meer het sfeervolle psychosociaal horrordrama The Witch van Robert Eggers uit 2015 (bekijk de trailer hier), de Netflix-serie The Queen's Gambit uit 2020 en het 5de en 6de seizoen (2019 en 2022) van de Britse historische gangsterserie Peaky Blinders. 

Naast Anya Taylor-Joy omvat de talrijke ensemblecast van Furiosa: A Mad Max Saga onder anderen Chris Hemsworth, Tom Burke, Alyla Browne, Angus Sampson, Nathan Jones en Daniel Webber.

Furiosa: A Mad Max Saga wordt vanaf mei 2024 in de Belgische bioscopen verwacht. 

Hieronder kan u alvast de net uitgekomen trailer bekijken:

(Klik op de playbutton en dan bij instellingen op "Kwaliteit" en op 720p of 1080p voor hogere beeldkwaliteit)

Genre: actie / sciencefiction / thriller / avontuur / road movie

Hypergestileerde wraak

Only God Forgives  van Nicolas Winding Refn     ★★★

Anderhalf jaar geleden riepen we de Deense cultcineast Nicolas Winding Refn hier uit tot de beste regisseur van 2011. Dat had natuurlijk alles te maken met zijn uitstekende misdaadthriller Drive (2011), waarin Ryan Gosling (één van de knapste acteurs aller tijden; lees ons biografische portret hier) een naamloze, mysterieuze wraakengel speelt. In onze recensie van die eigenzinnige, bij momenten erg gewelddadige wraakthriller loofden we vooral de hybride en hypergestileerde aanpak van Refn. De intussen 42-jarige Deen, die sinds zijn elfde in de VS woont, heeft in zijn jeugd (hij komt uit een cinefiele familie; zijn vader is regisseur en zijn moeder cameravrouw) overduidelijk goed gekeken naar de films van o.a. David Lynch (één van onze favoriete regisseurs), Michael Mann, Martin Scorsese (ook één van onze favoriete regisseurs), Chan-wook Park en David Cronenberg; cineasten die niet vies zijn van geweld in hun films en veel nadruk leggen op visuele kracht en sfeerschepping.

In Only God Forgives (2013), de nieuwe film van Refn, staat wraak opnieuw centraal en experimenteert hij nog meer met beeld, klank en muziek om een beklijvende sfeer op te roepen die in het verlengde ligt van het beklemmende universum dat hij in Drive opriep. Ook het avantgardistische surrealisme in het horrordrama Santa Sangre (1989) lijkt een inspiratiebron geweest te zijn, want ook in Only God Forgives worden armen afgehakt en Refn draagt zijn film in de aftiteling op aan Alejandro Jodorowsky: de Chileense cultregisseur van Santa Sangre.


Ryan Gosling in Only God Forgives.

Wraakengels



Kristin Scott Thomas als de wraaklustige matriarch.

Ryan Gosling vertolkt in Only God Forgives opnieuw de rol van een zwijgzame protagonist: Julian is samen met zijn broer Billy (Tom Burke) actief in de Thaise drughandel. Wanneer Billy vermoord wordt (nadat hij zelf een minderjarige prostituee om het leven bracht), wordt Julian door zijn dominante moeder Crystal (verrassend sterk vertolkt door Kristin Scott Thomas) onder druk gezet om wraak te nemen op de moordenaar van zijn broer. Het spoor leidt naar Chang (charismatische rol van Vithaya Pansringarm): een meedogenloze Thaise politieman die De Wraakengel genoemd wordt...



Vithaya Pansringarm en Kristin Scott Thomas.

Een visuele trip

Only God Forgives ziet er geweldig uit. Regisseur Refn, cameraman Larry Smith, production designer Beth Mickle en art directors Russell Barnes en Witoon "Boom" Suanyai zorgden met knappe decors, felle kleuren (vooral donkerrood, purper en blauw) en een uitgekiende belichting (blacklight, neonlampen, een spel van licht en schaduw) voor een indringende atmosfeer die herinnert aan de misdaadthrillers van David Lynch (Blue Velvet, Lost Highway), Michael Mann (Heat) en Chan-wook Park (Oldboy). Ook de buitenopnames in de straten van de Thaise hoofdstad Bangkok zijn erg geslaagd en dragen in Only God Forgives bij tot de groezelige ondertoon van dit donkere misdaaddrama. Samen met de onheilspellende soundscapes en eigenzinnige muziekkeuze (politieman Chang zingt graag lieflijke Thaise deuntjes in een kitscherige karaokebar) zorgen de onvergetelijke beelden voor een surrealistische trip naar de onderbuik van een crimineel milieu waarin geld, geweld en roekeloze ego's hand in hand gaan. 

Brutaal

Drive riep reeds vragen op over het (gratuite?) geweld in sommige scènes. Ook in Only God Forgives zitten enkele wrede scènes die veeleer een emotionele en esthetische dan een functionele, narratieve rol vervullen. Omdat het verhaal zich afspeelt in het Thaise boksmilieu, want de boksclub van Julian en zijn broer fungeert als dekmantel voor hun drughandeltje, hadden wij geen bezwaar tegen de krijgskunsten-showdown tussen Julian en Chang, noch tegen Changs bloederige executies in samoerai-stijl. De brutale martelscène in de nachtclub daarentegen was er echter te veel aan. In plaats van expliciete beelden te tonen, had deze scène misschien beter (zoals de fameuze oorscène in Quentin Tarantino's Reservoir Dogs) gesuggereerd kunnen worden met off screen geschreeuw en/of met een fade to black, temeer omdat de vrouwen in de nachtclub opgedragen wordt om hun ogen te sluiten alvorens de marteling begint. Iets suggereren, wat Refn overigens óók doet, is vaak minstens even efficiënt als het onverbloemd tonen: niets is zo vindingrijk en evocatief als onze eigen verbeelding.   

Vorm versus inhoud

Het scenario van Only God Forgives is in feite flinterdun, ware het niet voor de interessante subplot waarin de bizarre (incestueuze?) relatie tussen de manipulatieve en sociopathische gangsterbazin Crystal en haar zonen aan bod komt. Die subplot wordt echter onvoldoende uitgewerkt. Ook over de drijfveren van Chang kom je niet genoeg te weten. De dialogen getuigen hier en daar van een trefzeker gevoel voor pikzwarte humor, vooral wanneer de vuilgebekte Crystal geen blad voor de mond neemt, maar ze zijn te schaars om op te kunnen tegen de zwijgzame kracht van de imponerende beelden die alle aandacht opeisen. Uiteindelijk stelt deze briljant in beeld gebrachte, übercoole misdaadthriller inhoudelijk dus toch wat teleur en mist hij daarom, zoals een andere recensent terecht schreef, "echt wel wat Drive". Benieuwd of Refn in zijn volgende film zijn evenwicht hervindt...      

JN.

Only God Forgives (Frankrijk/Thailand/USA/Zweden-2013): in de bioscoop sinds 23 mei 2013.
Met: Ryan Gosling, Kristin Scott Thomas, Vithaya Pansringarm en Tom Burke.

Genre: misdaadthriller / martial arts / actie

Klik op de oranje links voor:

- de trailer: Only God Forgives - trailer

- ons biografische portret van Ryan Gosling: De stille kracht van Ryan Gosling

- een achtergrondartikel: De knapste acteurs aller tijden: Top 15

Ryan Gosling.

Kristin Scott Thomas.

Only God Forgives - trailer

(Klik op de playbutton en dan rechtsonder op 480p of 720p voor hogere beeldresolutie)


Klik op de oranje links:

- voor onze recensie van Only God Forgives: Hypergestileerd wraakepos

- voor een portret: De stille kracht van Ryan Gosling

Genre: misdaadthriller / martial arts / actie