Posts tonen met het label John Landis. Alle posts tonen
Posts tonen met het label John Landis. Alle posts tonen

vrijdag 16 juli 2021

Een speelse cultklassieker die het horrorgenre vernieuwde

An American Werewolf in London  van John Landis     ★★★★½



Met zijn zelfgeschreven horrorkomedie An American Werewolf in London (één van onze favoriete horrorfilms) bevestigde de Amerikaanse cineast John Landis in 1981 niet alleen zijn reputatie als een getalenteerde scenarist en regisseur van komedies (zoals Animal House uit 1978 en The Blues Brothers uit 1980), maar bewees hij ook dat hij spannende griezelfilms kon maken. An American Werewolf in London is immers een even griezelige als grappige film, waarin Landis hedendaagse, speelse maar realistisch in beeld gebrachte varianten opvoert van de genreclichés uit traditionele weerwolffilms zoals The Wolf Man van Curt Siodmak uit 1941 en klassieke horrorkomedies zoals Abbott and Costello Meet Frankenstein van Charles Barton uit 1948. 

Naar eigen zeggen, wilde Landis van An American Werewolf in London een film maken die zwarte humor bevat maar tevens expliciete horror toont die realistisch genoeg overkomt om het publiek de stuipen op het lijf te jagen. Daarin is Landis geslaagd. In die mate zelfs dat An American Werewolf in London samen met de humoristische én angstaanjagende horrorfilm The Evil Dead van Sam Raimi (ook uit 1981 en ook één van onze favoriete horrorfilms; lees onze recensie hier) tal van latere films inspireerden die zwarte humor combineren met expliciete horror.

Pas op voor de volle maan...

An American Werewolf in London draait rond de twee jonge Amerikaanse toeristen David en Jack (gespeeld door David Naughton en Griffin Dunne), die begin jaren 80 met hun rugzakken door het Engelse platteland trekken en op een avond bij volle maan terechtkomen in een dorpspub met de toepasselijke naam The Slaughtered Lamb, waar de ongastvrije dorpelingen blijkbaar een gevaarlijk geheim verbergen. Het enige wat de dorpelingen kwijtwillen, wanneer David en Jack op het punt staan om de pub verlaten, zijn enkele raadselachtige en omineuze waarschuwingen: "Beware of the full moon", "Stay on the road" en "Stay clear of the moors"... 

Wat volgt verklappen we niet, maar u mag zich verwachten aan een geslaagde combinatie van horror, zwarte humor, hallucinaties, nachtmerries (en zelfs dromen in dromen) en tragische romantiek. 

Jack en David lopen bij volle maan verloren op de Engelse moors...

Bad Moon Rising

Eén van de meest memorabele sequenties is ongetwijfeld de sequentie waarin een personage (wie verklappen we niet) 's avonds in een Londense woning bij volle maan transformeert tot een weerwolf terwijl op de achtergrond de liedjes Bad Moon Rising van Creedence Clearwater Revival en Blue Moon van Sam Cooke weerklinken, met destijds baanbrekende special make-up effects van Rick Baker (er bestond toen nog geen overtuigende computeranimatie van bewegende personages). Ook andere scènes, met name de hallucinatie- en droomscènes waarin een gruwelijk verminkte levende dode opduikt (wie verklappen we niet), geven blijk van het talent van Rick Baker als grimeur, wat hem de allereerste Oscar voor beste grime opleverde in de geschiedenis van de Oscars.


De Schone en het Beest

De romantische subplot, die draait rond de Londense verpleegster Alex, vertolkt door de charmante Engelse actrice Jenny Agutter, is een speelse, geslaagde variant op De Schone en het Beest-achtige films zoals King Kong.

Tussen verpleegster Alex en haar nieuwe patiënt David groeit iets moois...

Spannend

Naast de sfeervolle en spannende scènes op het Engelse platteland (in het begin van de film), de even grappige als griezelige hallucinatie- en droomscènes, en de voormelde transformatiesequentie, dragen ook andere sequenties bij tot de verdiende cultstatus van An American Werewolf in London als een eigenzinnige, vernieuwende en meeslepende stijloefening in het horrorgenre, zoals de spannende achtervolging in de Londense metro (met onder meer knappe steadicam tracking shots) en de sequentie waarin de weerwolf paniek zaait in de Londense straten. 

Eén van de spannendste sequenties speelt zich af in de Londense metro.

Kaskraker

An American Werewolf in London was in 1981 een wereldwijde kaskraker. Behalve de Oscar voor beste grime, won de film ook twee Saturn Awards: voor beste horrorfilm en voor beste grime.

Nadien breide John Landis een vervolg aan zijn succesvolle filmcarrière met onder meer de sociale komedie Trading Places (1983) met Eddy Murphy (één van onze favoriete komedies), de lange horror-videoclip voor het razend populaire nummer Thriller (1983) van popster Michael Jackson, de westernkomedie ¡Three Amigos! (1986) en de komedie Coming to America (1988) met Eddy Murphy.

JN.

An American Werewolf in London (USA/Groot-Brittannië-1981): beschikbaar op dvd en blu-ray disc.
Met: David Naughton, Griffin Dunne en Jenny Agutter.

Genre: horror / zwarte komedie / romantiek

Klik op de oranje links voor:

- een video-interview uit 1982 over angstaanjagende films: Interview met John Landis, John Carpenter en David Cronenberg

- een achtergrondartikel: Onze favoriete horrorfilms: Top 25



zaterdag 1 juli 2017

Interview met John Landis, John Carpenter en David Cronenberg


Hieronder kan u genieten van een boeiend onderonsje uit 1982 tussen de Amerikaanse regisseurs John Landis, John Carpenter en David Cronenberg over angstaanjagende films, waarin zij praten over onder meer An American Werewolf in London (1981) van Landis, The Fog (1980) en The Thing (1982) van Carpenter en Rabid (1977), Scanners (1981) en Videodrome (1983) van Cronenberg.



(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op "Kwaliteit" en op 480p voor hogere beeldkwaliteit)


Genre: interview / documentaire / horror

Klik op de oranje link voor een achtergrondartikel: Waarom kijken we graag naar horrorfilms?

donderdag 13 december 2012

Nietzscheaanse superkrachten

Chronicle  van Josh Trank     ★★★



Drie Amerikaanse schoolkameraden ontdekken een vreemd, wellicht buitenaards object dat hen telekinetische krachten geeft. Door spelenderwijs te experimenteren met hun nieuwe superkrachten, kunnen zij hun persoonlijke problemen even van zich afzetten. Tot één van de drie zijn nieuwe krachten begint te misbruiken...


Found footage

Gebaseerd op een verhaal van debuterend regisseur Josh Trank en scenarist Max Landis (ja, de zoon van de veelzijdige cineast John Landis), is Chronicle (2012) een nieuwe, onderhoudende Amerikaanse sciencefiction- en superheldenfilm die tevens behoort tot het zogeheten found footage-genre: een (beweerdelijk) 'gevonden' film dus, die de indruk wekt dat de beelden door de hoofdpersonages opgenomen werden. 

In dit geval is het vooral Andrew, één van de drie scholiers, die de camera hanteert. Handig trouwens dat Andrew zijn telekinetische krachten ook gebruikt om zijn camera te laten zweven, waardoor Chronicle niet alleen vanuit het oogpunt van de personages hoefde gefilmd te worden. 

Dane DeHaan als scholier Andrew.

Parapsychologische wraak


Chronicle kan nog het best omschreven worden als een kruising tussen de  sfeervolle en spannende parapsychologische horrorfilm Carrie uit 1976 (één van onze favoriete horrorfilms) van Brian De Palma (één van onze favoriete regisseurs) en de humoristische superheldenfilms My Super Ex-Girlfriend (2006) van Ivan Reitman en Hancock (2008) van Peter Berg. 

Net als het titelpersonage in Carrie, heeft Andrew thuis te maken met een problematische gezinssituatie, is hij op school het slachtoffer van pesterijen en gebruikt hij telekinese om wraak te nemen. Worstelend met de pestkoppen op school, de ziekte van zijn moeder en de agressie van zijn werkloze en drankzuchtige vader, reageert Andrew zijn frustraties af door zijn nieuwe krachten vanuit een amoreel, Nietzscheaans superioriteitsgevoel in te zetten als wapen tegen al wie dat volgens hem verdient. De gelijkenis met My Super Ex-Girlfriend en Hancock komt in Chronicle vooral tot uiting in de humor en in de focus op de gebreken en morele dilemma's van de (in dit geval drie toevallige) superhelden.

Creepy

De special effects in Chronicle zijn erg geslaagd. 

De cast daarentegen presteert ondermaats, met uitzondering van hoofdrolspeler Dane DeHaan, wiens doeltreffende vertolking van de creepy scholier Andrew ons over de streep trok om ★★★ te geven aan deze film.

JN.

Chronicle (USA-2012): beschikbaar op dvd.
Met: Dane DeHaan, Alex Russell en Michael B. Jordan.

Genre: sciencefiction / parapsychologische thriller / superheldenfilm / psychosociaal drama

Klik op de oranje link voor de trailer: Chronicle - trailer