Posts tonen met het label Goethe. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Goethe. Alle posts tonen

zondag 2 december 2018

Faust (1926) - full movie


Faust: Eine deutsche Volkssage is een visueel verbluffende stille zwart-wit film van de Duitse meestercineast F.W. Murnau uit 1926, gebaseerd op het treurspel Faust van de beroemde Duitse schrijver Goethe (1749-1832), over de Duitse alchemist Faust (gespeeld door Gösta Ekman) die zijn ziel verkoopt aan de duivel Mephisto (Emil Jannings).

Hieronder kan u kijken naar de in 1997 gerestaureerde versie (met Engelstalige tussentitels/tekstkaarten):



(Klik op de playbutton en dan bij instellingen op "Kwaliteit" en op 720p voor hogere beeldkwaliteit)


Genre: fabel / sprookje / fantasy / drama / horror

Klik op de oranje link voor een achtergrondartikel: Visuele meesterwerken: Top 80

zondag 30 november 2014

Schilder van het licht

Mr. Turner  van Mike Leigh     ★★★



De Engelse kunstenaar William Turner (1775-1851), misschien wel de gevoeligste landschapsschilder aller tijden, wist in zijn indrukwekkende olieverfdoeken en intieme aquarellen als geen ander het lichtspel in lucht, wolken en water te vatten. Zijn expressieve maar tegelijk fijne schildertechniek -een combinatie van grove borstelstreken en oog voor detail- resulteerde in betoverend mooie doeken die anticipeerden op het impressionisme en zelfs op de abstracte kunst, zoals zijn werk Rain, Steam and Speed - The Great Western Railway uit 1844. 

Rain, Steam and Speed van William Turner uit 1844.

Turner verwierf vooral faam met zijn onvergetelijke zeegezichten. Naar eigen zeggen liet hij zich tijdens een storm op zee zelfs eens vastbinden aan een scheepsmast om de natuurelementen beter te voelen als inspiratiebron voor zijn doek Snow Storm - Steam-Boat off a Harbour's Mouth uit 1842. 

Snow Storm van William Turner uit 1842.

Tussen goed en kwaad

De Engelse cineast Mike Leigh steekt zijn bewondering voor Turner niet onder stoelen of banken in zijn nieuwe film Mr. Turner (2014): een boeiende biopic over de laatste 25 jaar in het leven van de geniale Romantische kunstenaar. Leigh focust in zijn zelfgeschreven scenario onder meer op de warme band tussen Turner en diens vader, op Turners obsessie met licht, en op het onbegrip van zijn tijdgenoten wanneer zijn werk steeds expressiever en abstracter wordt in zijn poging om de essentie van vorm, licht en kleur uit te drukken. Toch is Mr. Turner geen hagiografie geworden. De film toont Turner immers ook als een norse man die verschillende maîtresses had, zijn eigen kinderen verwaarloosde en zijn huismeid (die aan de huidziekte psoriasis leed) seksueel uitbuitte.


De titelrol van Turner wordt gespeeld door de Londense acteur Timothy Spall. Met zijn markante 'karakterkop' was Spall de juiste keuze voor de belichaming van een grommende kunstenaar met een boers voorkomen waaronder echter een gevoelige en hyperintelligente man schuilging. Spall acteert met verve. En dat mag je letterlijk nemen, want hij volgde twee jaar les om te leren schilderen in de stijl van Turner. Hij werd hiervoor op het voorbije Filmfestival van Cannes bekroond met de prijs voor beste acteur. 

Timothy Spall in de titelrol van Mr. Turner.. 

De film is ook knap geënsceneerd op locaties die de wereld van Turner geloofwaardig tot leven wekken, zoals pittoreske havenstadjes en het landgoed van mecenas Lord Egremont. Ook de archaïsche, vaak humoristische dialogen, die het 19de–eeuwse Engels benaderen, dragen bij tot een gevoel van historische authenticiteit. 


De hoofdrol in deze mooi in beeld gebrachte kunstfilm is echter weggelegd voor het licht dat zo'n centrale rol speelt in het oeuvre van Turner. Beïnvloed door de kleurenleer van de Duitse wetenschapper en auteur Goethe, ontwikkelde Turner een boeiende theorie over de elektromagnetiserende kracht die de kleur (ultra)violet in het lichtspectrum uitoefent op de dingen en aantoont dat onze wereld –het ontstaan en vergaan van de dingen- niet alleen figuurlijk maar ook letterlijk een lichtspel is van tegenstellingen. Of zoals Turner het in de film uitdrukt: "Wit is de kracht van het goede. Zwart is de duivel." 


Picturaal

Cameraman Dick Pope haalde voor Mr. Turner alles uit de kast om de belevingswereld en sublieme artistieke visie van Turner tot hun recht te laten komen. Met prachtige shots, zoals dat van schuimige zeegolven die aanspoelen tegen de witte krijtrotsen van Dover, krijgt de film ook zelf een picturale, schilderachtige kwaliteit. Het poëtische shot van een sleepboot die een zeilschip over de rivier de Theems trekt tegen de achtergrond van de ondergaande zon lijkt zelfs als twee druppels water op Turners beroemde schilderij The fighting Temeraire tugged to her last berth to be broken up uit 1838. Pope werd op het Filmfestival van Cannes dan ook bekroond door de jury met de Prix Vulcain de l’Artiste Technicien "for bringing to light the works of Turner in the movie". 

Het doek The fighting Temeraire met daarboven een screenshot uit de film Mr. Turner.

Op dramatisch vlak viel nog meer te halen uit Mr. Turner. Maar net zoals Girl With a Pearl Earring van Peter Webber uit 2003 (lees onze recensie hier) de kijker een blik gunde achter de schermen van het leven van de 17de-eeuwse Nederlandse meester Johannes Vermeer, maakt ook Mr. Turner de man achter de kunstenaar alvast iets minder ongrijpbaar.

JN.

Mr. Turner (Groot-Brittannië-2014): in de Belgische bioscopen vanaf 10 december 2014.
Met: Timothy Spall.

Genre: biopic / kunstfilm / historisch drama

Klik op de oranje link voor de trailer: Mr. Turner - trailer



maandag 4 april 2011

Limitless - trailer



(Klik op de playbutton en dan rechtsonder op 480p voor hogere beeldresolutie) 



Klik op de oranje link voor onze recensie van Limitless: Een postmoderne Faust

Genre: psychologische thriller / misdaad


zondag 3 april 2011

Een postmoderne Faust

Limitless  van Neil Burger     ★★★



De (fictieve) Amerikaanse schrijver Eddie Morra (gespeeld door Bradley Cooper) zit in zak en as: hij heeft een writer's block, is blut en wordt gedumpt door zijn lief Lindy (Abbie Cornish). Eddie's uitzichtloze leventje krijgt echter een nieuwe, positieve wending wanneer hij via zijn voormalige schoonbroer een lading experimentele smart pillen in handen krijgt waarmee hij al zijn onbenutte hersencapaciteiten restloos kan activeren. Onder invloed van de pillen verandert Eddie plots in een hyperintelligente versie van zichzelf: zijn zintuigen staan op scherp, hij kan probleemloos informatie opdiepen uit de verste hoeken van zijn geheugen, zijn superbrein legt razendsnel verbanden en hij voelt zich energieker, helderder en doelbewuster dan ooit. 



 













Übermensch

Niet meer gehinderd door (faal)angst of schaamte en blakend van zelfvertrouwen, reorganiseert de new & improved Eddie zijn leven: hij voltooit zijn roman (een geheide bestseller), leert moeiteloos nieuwe talen en gebruikt zijn verscherpt mathematisch, economisch en psychologisch inzicht om samen met de gewiekste zakenman Carl Van Loon (bijrol van Robert De Niro) een fortuin te verdienen op de beurs (het personage Van Loon herinnert tot op zekere hoogte aan de prototypische beursmagnaat Gordon Gekko die Michael Douglas met brio vertolkte in de beklijvende yuppie-klassieker Wall Street van Oliver Stone uit 1987). Dankzij zijn hervonden levenslust en ambitie, slaagt Eddie er zelfs in Lindy weer voor zich te winnen. 

Geen writer's block meer...

Net zoals het titelpersonage Faust in de roman van Goethe zijn ziel verkoopt aan de duivel in ruil voor superieure gaven en persoonlijk succes, legt Eddie zijn lot in handen van de farmaceutica om een soort van Nietzscheaanse Übermensch te worden. Maar net als Faust, moet ook Eddy daar een hoge prijs voor betalen. Wanneer zijn voorraad pillen begint te slinken, krijgt Eddie ontwenningsverschijnselen. De chemische samenstelling van de unieke designer drug heeft immers gevaarlijke bijwerkingen. Bovendien is Eddie niet de enige die wil profiteren van de wonderpillen...

Boeiende vragen  

Gebaseerd op een scenario van Leslie Dixon, naar de roman The Dark Fields uit 2001 van Alan Glynn, roept de Amerikaanse regisseur Neil Burger boeiende vragen op in diens nieuwe psychologische sciencefictionthriller Limitless (2011). Wat is identiteit? Zijn we onszelf nog wanneer we op een kunstmatige manier onze mentale vermogens verhogen en onze persoonlijkheid veranderen? Hoever kan en mag je gaan in het streven naar zelfoverwinning en perfectie? Vanaf wanneer doe je jezelf geweld aan? En kan je echt gelukkig zijn wanneer het geluk in je schoot valt zonder moeite of eigen verdiensten...?

Gemiste kans

In het tweede deel van de film geraakt het boeiende Faust-thema op een zijspoor en glijdt het verhaal af naar een nogal stereotiepe, inspiratieloze finale met obligate gangsters, achtervolgingen en moorden. Een gemiste kans, want samen met de intrigerende premisse, de degelijke vertolking van hoofdrolspeler Bradley Cooper, de ingenieuze montage en de toepasselijke muziek (van de Schotse filmcomponist 
Paul Leonard-Morgan) had een intelligentere afwikkeling van de plot ook een meer beklijvende thriller kunnen opleveren.

Tot slot nog een kritisch, paradoxaal vraagje: als die pillen werkelijk zo efficiënt zijn als we moeten geloven, waarom anticipeert Eddie's superbrein dan niet van meet af aan op hun risico's en contacteert hij andere gebruikers pas wanneer hij zelf de negatieve bijwerkingen ervaart? Het zullen, lieve deugd, toch geen 'zelfbewuste' pillen zijn die hun eigen voortbestaan willen verzekeren...?


JN.

Limitless (USA-2011): in de Belgische bioscopen vanaf 6 april 2011.
Met: Bradley Cooper, Abbie Cornish en Robert De Niro.

Genre: psychologische thriller / sciencefiction / misdaad

Klik op de oranje link voor de trailer: Limitless - trailer


Dankzij de experimentele drug NZT48 beleeft Eddie de ene epifanie na de andere 
en verandert hij van een wanhopige loser in een succesvolle zakenman.

dinsdag 7 september 2010

Op zoek naar de ziel

Cold Souls  van Sophie Barthes     ★★★½

Paul Giamatti is op dreef in deze 'geestverruimende' tragikomedie over verloren zielen.


Net als John Malkovich in de surrealistische tragikomedie Being John Malkovich van Spike Jonze uit 1999, speelt de Amerikaanse acteur Paul Giamatti zichzelf in Cold Souls (2009): een nieuwe, filosofische tragikomedie van Sophie Barthes over het Cartesiaanse dualisme tussen lichaam en geest. 

Paul is ongelukkig en gaat te veel op in zijn vertolking van het titelpersonage in Anton Tsjechovs beroemde Russische toneelstuk Oom Vanja uit 1897. Daarom laat Paul zijn ziel machinaal verwijderen en invriezen door het bedrijf Soul Storage. De operatie maakt hem minder rusteloos, maar heeft ook bijwerkingen: hij acteert slecht, heeft geen zin meer in seks en voelt zich leeg van binnen. Wanneer hij zijn oude ziel terug wil, blijkt die reeds verkocht aan een vrouw in Rusland...

Een tragikomische Faust

Hoofdrolspeler Paul Giamatti is in topvorm en vindt het juiste evenwicht tussen humor en radeloosheid (let op zijn reactie wanneer hij merkt dat zijn ziel er uitziet als een kikkererwtje!). 

De mooie muziek (van Dickon Hinchliffe) en het intimistische camerawerk (onder leiding van Andrij Parekh) dragen bij tot de poëtische sfeer in deze eigenzinnige hedendaagse variant op de eeuwenoude Faust-parabel van Goethe. 

Cold Souls geeft geen moralistische indruk, maar stelt toch de juiste vragen. Wie of wat zijn we? Is geluk mogelijk zonder angst en verdriet? En is een 'zielloos' leven de naam 'leven' nog waardig...?

JN.

Cold Souls (USA/Frankrijk-2009): beschikbaar op dvd.
Met: Paul Giamatti, Dina Korzun, David Strathairn en Emily Watson.

Genre: existentiële tragikomedie

Klik op de oranje link voor de trailer: Cold Souls - trailer