I vitelloni - full movie

I vitelloni (Italiaans voor "De nietsnutten") is een psychosociaal, semi-autobiografisch meesterwerk uit 1953 van de Italiaanse cineast Federico Fellini (één van onze favoriete regisseurs). 

De film volgt het wel en wee van vijf bevriende Italiaanse jongemannen die in de jaren 50 de tijd doden in hun kuststadje:

- de egocentrische en gluiperige rokkenjager Fausto (glansrol van Franco Fabrizi);

- de intellectueel en would be-toneelschrijver Leopoldo (Leopoldo Trieste);

- de would be-zanger Riccardo (gespeeld door Riccardo Fellini, de broer van de regisseur); 

- het emotionele moederskind Alberto (Alberto Sordi);

- en de zachtaardige dromer Moraldo (Franco Interlenghi), die regisseur Fellini ten dele op zichzelf baseerde.

Leonora Ruffo speelt Moraldo's zuster Sandra, die een romantische relatie heeft met de chronisch ontrouwe Fausto. De Franse acteur Jean Brochard overtuigt in zijn bijrol als Fausto's ouderwetse en strenge vader Francesco. En Alberto's zuster Olga wordt vertolkt door de Oostenrijkse actrice Claude Farell (artiestennaam van Paulette von Suchan). 

Daarnaast zijn er ook bijrollen van:

- Carlo Romano als Fausto's nieuwe werkgever Michele;

- de Tsjechische actrice Lída Baarová (artiestennaam van Ludmila Babková) als Michele's echtgenote Giulia; 

- Arlette Sauvage als de verleidelijke vrouw die tijdens de sequentie in de cinema naast Fausto en Sandra zit. 

Gefilmd in sfeervol zwart-wit door de cameramannen Carlo Carlini, Otello Martelli en Luciano Trasatti, is I vitelloni een tragikomisch, nostalgisch, sociaal-realistisch en meeslepend coming-of-age-drama waarin Fellini bitterzoete herinneringen aan zijn eigen jeugd in het Italiaanse kuststadje Rimini verwerkte.

De muziek werd gecomponeerd door Nino Rota.

De montage was in handen van Rolando Benedetti.

I vitelloni won op het Filmfestival van Venetië de Zilveren Leeuw voor beste regie. Dit was het begin van Fellini's internationale doorbraak als één van de belangrijkste en meest invloedrijke cineasten in de filmgeschiedenis.

In 1963 nam de briljante Amerikaanse regisseur Stanley Kubrick (onze favoriete cineast) I vitelloni op in zijn toenmalige top 10 van zijn favoriete films aller tijden.

Om de hele film te bekijken, klikt u hieronder in het videoscherm op de link "Watch on Odnoklassniki" en dan op de playbutton, en rechtsonder bij instellingen op "Quality" en op 720p voor hogere beeldkwaliteit.

(Klik op de link "Watch on Odnoklassniki" en dan op de playbutton, en rechtsonder bij instellingen op "Quality" en op 720p voor hogere beeldkwaliteit)

Genre: psychosociaal coming-of-age-drama / tragikomedie / romantiek

 NIEUWS! 

Poor Things  

wint Gouden Leeuw 

op Filmfestival van Venetië

Poor Things, de nieuwe film van de Griekse cineast Yorgos Lanthimos, heeft gisteren op de slotdag van de 80ste editie van het Filmfestival van Venetië de Gouden Leeuw voor beste film gewonnen.

Regisseur Yorgos Lanthimos met zijn Gouden Leeuw voor Poor Things.

Steampunk

De film is een romantische zwarte komedie die thuishoort in het subgenre steampunk: een retrofuturistisch subgenre (binnen sciencefiction en/of fantasy) dat inspiratie vindt in de technologie en esthetica uit het 19de-eeuwse stoomtijdperk.

Een feministisch monster van Frankenstein

Gebaseerd op de gelijknamige roman uit 1922 van de Schotse schrijver en kunstenaar Alasdair James Gray, draait het verhaal van Poor Things (geschreven door de Australische scenarist Tony McNamara) rond Bella Baxter (gespeeld door Emma Stone): een jonge, overleden vrouw die door de wetenschapper Dr. Godwin Baxter (Willem Dafoe) weer tot leven gewekt wordt. Een zoveelste variant op de talrijke horrorfilms over het monster van Frankenstein? Ja, tot op zekere hoogte, maar zoals we van Yorgos Lanthimos gewoon zijn, injecteerde deze eigenzinnige cineast Poor Things met een flinke dosis zwarte humor. Bovendien gaf hij de film ook op andere vlakken zijn eigen draai door er tevens een feministische dimensie in te verwerken: nadat Bella weer tot leven komt met de hersens van haar eigen ongeboren baby, blijkt ze een naïeve, maar erg nieuwsgierige, spontane en vrijdenkende jongedame die ontsnapt in het gezelschap van de geile en gluiperige advocaat Duncan Wedderburn (Mark Ruffalo) om de wereld te ontdekken...

Emma Stone en Mark Ruffalo.

Lanthimos blikte als regisseur eerder al eigenzinnige films in, zoals de zwarte komedie The Lobster uit 2015, de psychologische thriller The Killing of a Sacred Deer uit 2017 en het tragikomische kostuumdrama The Favourite uit 2018 (bekijk de trailer hier). 

Poor Things wordt verwacht in de Belgische bioscopen vanaf 11 oktober 2023.

JN.

The Power of the Dog - trailer

Herinner u de Nieuw-Zeelandse cineaste Jane Campion, die in 1993 op het Filmfestival van Cannes de Gouden Palm won voor haar zelfgeschreven, opmerkelijke romantisch drama The Piano, met Holly Hunter en Harvey Keitel in de hoofdrollen? 

Welnu, Campion scoort vandaag opnieuw bij pers en publiek met haar nieuwe, zelfgeschreven Netflix-film: het tragiromantische westerndrama The Power of the Dog, met Benedict Cumberbatch, Kirsten Dunst, Jesse Plemons en Kodi Smit-McPhee in de hoofrollen.

De film begint in 1925 en draait rond twee Amerikaanse broers, Phil en George (gespeeld door Cumberbatch en Plemons), die samen een grote ranch bezitten in Montana. Wanneer de zachtaardige George in het geheim trouwt met de weduwe Rose (Dunst) en zij in het ranchhuis komt wonen, is de hardvochtige Phil misnoegd...

Campion won met The Power of the Dog de Zilveren Beer voor beste regie op het voorbij Filmfestival van Venetië.

(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op 720p of 1080p voor hogere beeldkwaliteit)

Genre: western / romantiek / psychosociaal familiedrama

The Treasure of the Sierra Madre - full movie

The Treasure of the Sierra Madre is een meesterlijke zwart-wit klassieker van de veelzijdige Amerikaanse cineast John Huston uit 1948, naar de roman Der Schatz der Sierra Madre uit 1927 van de Duitse schrijver B. Traven, over de corrumperende invloed van hebzucht op intermenselijke relaties, met meeslepende vertolkingen Humphrey Bogart, Tim Holt en Walter Huston (de vader van de regisseur) als een trio avontuurlijke goudzoekers...

De muziek is het werk van de veelgeprezen Oostenrijks-Amerikaanse filmcomponist Max Steiner, die er op het Filmfestival van Venetië in 1948 de internationale prijs voor beste muziek mee won.

Over het gezegde "Geld maakt niet gelukkig" valt te discussiëren, maar The Treasure of the Sierra Madre geeft alvast blijk van de wijsheid dat geldzucht het slechtste in mensen bovenhaalt. 

Om de hele film te bekijken, klikt u hieronder in het videoscherm op de link "Watch on Odnoklassniki" en dan op de playbutton, en rechtsonder bij instellingen op "Quality" en op 480p voor hogere beeldkwaliteit.

 

(Klik op de link "Watch on Odnoklassniki" en dan op de playbutton, en rechtsonder bij instellingen op "Quality" en op 480p voor hogere beeldkwaliteit)

Genre: avontuur / psychosociaal drama / neo-western

Pickup on South Street - full movie

Een boeiende film noir van Samuel Fuller uit 1953, met Richard Widmark, Jean Peters, Thelma Ritter, Mervyn Vye en Richard Kiley.

Fuller kreeg op het Filmfestival van Venetië een Bronzen Leeuw voor zijn regie. En Thelma Ritter kreeg een Oscarnominatie in de categorie beste vrouwelijke bijrol voor haar vertolking van de opportunistische politie-informante Moe. 

(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op "Ondertiteling" en "Engels" voor Engelse ondertitels, en op 480p voor hogere beeldkwaliteit)

Genre: film noir / spionagethriller / misdaaddrama

Heavenly Creatures - full movie

Gebaseerd op feiten die zich afspeelden in Nieuw-Zeeland in de jaren 50, is Heavenly Creatures een boeiend psychosociaal coming-of-age-misdaaddrama uit 1994 van de Nieuw-Zeelandse cineast Peter Jackson (die nadien, vanaf 2000, wereldfaam verwierf met zijn briljante en uiterst succesvolle The Lord of the Rings-trilogie).

Het verhaal van Heavenly Creatures draait rond de fatale vriendschap tussen twee tienermeisjes die vertolkt worden door Kate Winslet en Melanie Lynskey in hun toenmalige langspeelfilmdebuut.  

Heavenly Creatures won de Zilveren Leeuw op het Filmfestival van Venetië.

Bekijk de hele film hieronder:

(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op "Kwaliteit" en op 720p voor hogere beeldkwaliteit)

Genre: biopic / psychosociaal coming-of-age-misdaaddrama

Le fidèle - trailer

Le fidèle (2017) -ook bekend onder de Engelstalige titel Racer and the Jailbird- is de nieuwe (intussen derde) langspeelfilm van de Vlaamse regisseur Michaël R. Roskam, met de Antwerpse topacteur Matthias Schoenaerts en de Franse actrice Adèle Exarchopoulos in de hoofdrollen.

Roskam verwierf bekendheid met zijn eerdere films Rundskop (2011) en The Drop (2014), ook telkens met Matthias Schoenaerts in de hoofdrol.  

Le fidèle gaat in wereldpremière op het komende Filmfestival van Venetië.

(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op "Kwaliteit" en op 720p of 1080p voor hogere beeldkwaliteit)

Genre: romantisch misdaaddrama

Afrikaanse Jaws

Terraferma  van Emanuele Crialese     ★★½

Filippo (gespeeld door Filippo Pucillo) en zijn grootvader Ernesto (Mimmo Cuticchio) wonen op een Siciliaans eiland en leven er van de visvangst. Op een dag zien ze op zee een vlot met Afrikaanse vluchtelingen. Sommige van hen springen in het water, onder wie de Afrikaanse vrouw Sara (gespeeld door Timnit T.) en haar zoontje. Ernesto en Filippo redden de drenkelingen, maar dat wordt hen niet in dank afgenomen door de plaatselijke autoriteiten. Ook Filippo's moeder (rol van Donatella Finocchiaro) is in alle staten wanneer haar zoon thuiskomt met de Afrikaanse vrouw die bovendien hoogzwanger is van een tweede kind... 

Fort Europa

Terraferma ('vasteland' of 'vaste grond onder de voeten') is een nieuw sociaal drama van de Italiaanse regisseur Emanuele Crialese uit 2011, over de groeiende kloof tussen rijk en arm en over het strenge migrantenbeleid in 'Fort Europa'. De film is als het ware een cynische psychosociale versie van Steven Spielbergs beroemde thriller Jaws (lees onze recensie hier): de 'bedreiging' die in Terraferma ten koste zou kunnen gaan van het lucratieve toerisme op het eiland is echter geen moorddadige grote witte haai zoals in Jaws, maar een stroom wanhopige migranten die de armoede of het oorlogsgeweld in hun thuisland ontvlucht hebben om elders hun geluk te beproeven.

V.l.n.r.: Donatella Finocchiaro, Timnit T., Filippo Pucillo en Rubel Tsegay Abraha.

Morele keuzes

Terraferma begint veelbelovend met een portret van de Siciliaanse vissersfamilie: Filippo en zijn grootvader die hardnekkig vasthouden aan het traditionele, moeizame vissersbestaan; Filippo's oudere, opportunistische broer Nino (Beppe Fiorello) die een strandbar uitbaat en toeristen animeert; en hun moeder Giulietta die haar man (ook een visser) verloor op zee en samen met Filippo naar hun garage verhuist om hun woning te kunnen verhuren aan toeristen. 

Filippo Pucillo.

De introductie van het vluchtelingenverhaal zorgt voor een extra dimensie in deze kleine, realistische familiekroniek, maar de uitwerking ervan is wat te moralistisch. Jammer, want de cast zou hun personages misschien beter hebben kunnen uitdiepen indien het scenario wat boeiender geweest was. Alleen Donatella Finochiarro slaagt er in om echt te beklijven in haar mooie bijrol van de moeder die heen en weer geslingerd wordt tussen eigenbelang en gewetenswroeging.

Donatella Finochiarro als de moeder Giulietta.

Timnit T.

Terraferma werd goeddeels opgenomen op de Siciliaanse eilandjes Linosa en Lampedusa. In 2009 spoelde op Lampedusa ook echt een bootje met Afrikaanse migranten aan. Het bootje was naar verluidt drie weken onderweg geweest en geen enkel passerend vaartuig had hulp geboden. Aan boord werden ruim 70 lijken aangetroffen. Slechts vijf opvarenden overleefden de beproeving. Beelden van het drama gingen destijds de wereld rond. Eén van de overlevenden was Timnit T.: een 27-jarige vrouw uit het Afrikaanse land Eritrea. Regisseur Emanuele Crialese -zelf van Siciliaanse komaf- spoorde Timnit T. op via het Hoog Commissariaat voor Vluchtelingen van de Verenigde Naties (UNHCR) en vroeg haar om in Terraferma de rol van Sara te spelen: de zwangere Afrikaanse vrouw die opgevangen wordt door Filippo en zijn familie. Timnit T. woont tegenwoordig in Nederland, is intussen getrouwd en zwanger van haar eerste kind. Hoe het met haar personage in Terraferma afloopt, verklappen we niet en zal u zelf moeten ontdekken...

Timnit T. speelt eigenlijk zichzelf.

Terraferma werd op het Filmfestival van Venetië bekroond met de Speciale Prijs van de Jury (voor de derde beste film in competitie). 

JN.

Terraferma (Italië/Frankrijk-2011): in de Belgische bioscopen vanaf 25 april 2012.

Met: Filippo Pucillo, Donatella Finocchiaro, Mimmo Cuticchio, Timnit T. en Beppe Fiorello.

Genre: sociaal drama

Mimmo Cuticchio als grootvader Ernesto.

Vicieuze cirkel

Somewhere  van Sofia Coppola     ★★★½

In het openingsshot van deze nieuwe, charmante tragikomedie van Sofia Coppola zien we het hoofdpersonage in zijn zwarte Ferrari rondjes rijden op een racebaan in de woestijn: een toepasselijke metafoor voor de vicieuze cirkel waarin het lege leventje van de succesvolle Hollywoodacteur Johnny Marco (glansrol van Stephen Dorff) beland is. 

Tussen de opnames van zijn populaire films in, vult Johnny zijn dagen met saaie persconferenties, drank, feestjes en oppervlakkige seks met actrices, stripteaseuses en groupies. Wanneer een journalist aan Johnny vraagt om zichzelf te beschrijven, staat de eenzame, verveelde vedette met zijn mond vol tanden. Later in de film geeft hij snikkend toe: "I'm nothing." Op een dag vraagt zijn ex hem om op hun 11-jarige dochter Cleo (Elle Fanning) te passen. Terwijl Cleo op bezoek is, begint Johnny te beseffen dat hij zijn leven een nieuwe wending moet geven...

Stephen Dorff als Johnny

en Elle Fanning als Cleo.

De rol van zijn leven



Stephen Dorff speelt de rol van zijn leven in Somewhere (2010): een intimistische film over eenzaamheid en (het gebrek aan) liefde. Wellicht omdat Dorff in het door Sofia Coppola zelfgeschreven scenario ook enkele van zijn persoonlijke ervaringen als bekende acteur  herkende, want roem isoleert eenieder die er deel aan heeft. Dorff speelt het 'klein' en laat het aan de kijker over om de gedachten en gevoelens van Johnny in te vullen terwijl hij samen met Cleo doodgewone, maar daarom niet minder betekenisvolle vader-dochter-momenten beleeft. De spontane interactie met zijn 12-jarige tegenspeelster Elle Fanning, die als actrice een natuurtalent pur sang blijkt, draagt bij tot de geloofwaardigheid van dit bescheiden filmpareltje.

Een film met een ziel

De tragikomische humor is subtiel, het tempo melancholisch, de dialogen recht uit het hart en uit het leven gegrepen, en het mooie open einde een verademing in vergelijking met de platte happy endings die Hollywood ons zo vaak door de strot ramt. Een film met een ziel dus.

Somewhere won de Gouden Leeuw op het voorbije Filmfestival van Venetië.

JN.

Somewhere (USA-2010): in de Belgische bioscopen vanaf 5 januari 2011.

Met: Stephen Dorff, Elle Fanning en Chris Pontius.

Genre: existentieel drama / tragikomedie

Klik op de oranje links voor:

- de trailer: Somewhere - trailer

- nieuws: Sofia Coppola wint Gouden Leeuw voor Somewhere

- onze keuze voor Stephen Dorff als de beste acteur van het jaar: De beste films van 2011