I vitelloni - full movie

I vitelloni (Italiaans voor "De nietsnutten") is een psychosociaal, semi-autobiografisch meesterwerk uit 1953 van de Italiaanse cineast Federico Fellini (één van onze favoriete regisseurs). 

De film volgt het wel en wee van vijf bevriende Italiaanse jongemannen die in de jaren 50 de tijd doden in hun kuststadje:

- de egocentrische en gluiperige rokkenjager Fausto (glansrol van Franco Fabrizi);

- de intellectueel en would be-toneelschrijver Leopoldo (Leopoldo Trieste);

- de would be-zanger Riccardo (gespeeld door Riccardo Fellini, de broer van de regisseur); 

- het emotionele moederskind Alberto (Alberto Sordi);

- en de zachtaardige dromer Moraldo (Franco Interlenghi), die regisseur Fellini ten dele op zichzelf baseerde.

Leonora Ruffo speelt Moraldo's zuster Sandra, die een romantische relatie heeft met de chronisch ontrouwe Fausto. De Franse acteur Jean Brochard overtuigt in zijn bijrol als Fausto's ouderwetse en strenge vader Francesco. En Alberto's zuster Olga wordt vertolkt door de Oostenrijkse actrice Claude Farell (artiestennaam van Paulette von Suchan). 

Daarnaast zijn er ook bijrollen van:

- Carlo Romano als Fausto's nieuwe werkgever Michele;

- de Tsjechische actrice Lída Baarová (artiestennaam van Ludmila Babková) als Michele's echtgenote Giulia; 

- Arlette Sauvage als de verleidelijke vrouw die tijdens de sequentie in de cinema naast Fausto en Sandra zit. 

Gefilmd in sfeervol zwart-wit door de cameramannen Carlo Carlini, Otello Martelli en Luciano Trasatti, is I vitelloni een tragikomisch, nostalgisch, sociaal-realistisch en meeslepend coming-of-age-drama waarin Fellini bitterzoete herinneringen aan zijn eigen jeugd in het Italiaanse kuststadje Rimini verwerkte.

De muziek werd gecomponeerd door Nino Rota.

De montage was in handen van Rolando Benedetti.

I vitelloni won op het Filmfestival van Venetië de Zilveren Leeuw voor beste regie. Dit was het begin van Fellini's internationale doorbraak als één van de belangrijkste en meest invloedrijke cineasten in de filmgeschiedenis.

In 1963 nam de briljante Amerikaanse regisseur Stanley Kubrick (onze favoriete cineast) I vitelloni op in zijn toenmalige top 10 van zijn favoriete films aller tijden.

Om de hele film te bekijken, klikt u hieronder in het videoscherm op de link "Watch on Odnoklassniki" en dan op de playbutton, en rechtsonder bij instellingen op "Quality" en op 720p voor hogere beeldkwaliteit.

(Klik op de link "Watch on Odnoklassniki" en dan op de playbutton, en rechtsonder bij instellingen op "Quality" en op 720p voor hogere beeldkwaliteit)

Genre: psychosociaal coming-of-age-drama / tragikomedie / romantiek

Satyricon - full movie

Spijts het rommelige scenario, de gebrekkige montage en de povere nasynchronisatie van de stemmen op de geluidsband, kunnen we Federico Fellini's gedurfde verfilming van de ondeugende schelmenroman Satyricon (wellicht geschreven door de antieke Romeinse dichter Petronius) toch aanbevelen, want deze Italiaanse film uit 1969 is een artistiek meesterwerk op visueel vlak dankzij de indrukwekkende decors en creatieve kostuums (beide ontworpen door Danilo Donati) en het briljante, sfeervolle camerawerk (onder leiding van Giuseppe Rotunno) in DeLuxe Color.

Klik hieronder in het videoscherm eerst op de link "Bekijken op YouTube" (of "Watch on YouTube") en dan rechtsonder bij instellingen op "Ondertiteling" en "Duits>>Nederlands" voor Nederlandstalige ondertitels, en op 720p of 1080p voor hogere beeldkwaliteit.

(Klik op de link "Bekijken op YouTube" of "Watch on YouTube" en dan rechtsonder bij instellingen op "Ondertiteling" en "Duits>>Nederlands" voor Nederlandstalige ondertitels, en op 720p of 1080p voor hogere beeldkwaliteit)

Genre: historisch drama / erotiek / fantasy

Amarcord - fragment

Hieronder kan u genieten van een betoverende sequentie in de mist uit de briljante existentiële tragikomedie Amarcord (1973) van de invloedrijke Italiaanse cineast Federico Fellini (één van onze favoriete regisseurs), die samen met de Italiaanse scenarist Tonino Guerra ook het boeiende scenario schreef.

De film zich speelt zich af in de late jaren 30 en is gebaseerd op Fellini's herinneringen aan zijn eigen jeugd in het Italiaanse kuststadje Rimini. Zo focust Fellini op het wel en wee van kleurrijke, onvergetelijke personages en mijmert hij over lust en liefde, eenzaamheid en gemeenschapszin, de gesel van het fascisme, de katholieke moraal en de tand des tijds. 

Amarcord (bekijk de hele film hier) is een visueel meesterwerk dat behoort tot onze favoriete komedies en onze favoriete films tout court (ongeacht het genre).

Het sfeervolle camerawerk stond onder leiding van de getalenteerde Italiaanse cameraman Giuseppe Rotunno.

De mooie muziek is van de gerespecteerde Italiaanse filmcomponist Nino Rota.

Amarcord won destijds terecht de Oscar voor beste anderstalige film.

(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op "Kwaliteit" en op 720p of 1080p voor hogere beeldkwaliteit)

Genre: tragikomedie / historisch drama / romantiek

Klik op de oranje links voor:

- de hele film: Amarcord - full movie

- een achtergrondartikel: Onze favoriete films: Top 35

- een achtergrondartikel: Onze favoriete komedies: Top 35

- een achtergrondartikel: Visuele meesterwerken: Top 80

- een achtergrondartikel: Zijn romantische films gevaarlijk voor uw relatie?

De zwerftochten van een rusteloze minnaar

Casanova  van Federico Fellini     ★★½

Toen Federico Fellini (één van onze favoriete regisseurs) in 1976 zijn tragikomische biopic Casanova voltooide, had deze invloedrijke grootmeester van de naoorlogse Italiaanse cinema al enkele schitterende klassiekers op zijn naam staan, zoals I vitelloni uit 1953,  La strada uit 1954 (bekijk de hele film hier), La dolce vita uit 1960, 8½ uit 1963 (bekijk de trailer hier) en Amarcord uit 1973 (één van onze favoriete komedies en tevens één van onze favoriete films tout court; bekijk de hele film hier). Heel wat van zijn fans waren dan ook teleurgesteld toen bleek dat Casanova toch niet het zoveelste meesterwerk in Fellini’s oeuvre was. 

Donald Sutherland in de titelrol als Giacomo Casanova.

Kleurrijk

Casanova is gebaseerd op de autobiografie Storia della mia vita van de Italiaanse avonturier, vrijmetselaar en rokkenjager Giacomo Casanova (1725-1798). De film mist de doordachte en doorleefde regie die we van Fellini gewoon zijn. Toch is zijn visie op de zwerftochten van ’s werelds beroemdste minnaar het bekijken waard. Al was het maar voor de exuberante, visueel verbluffende manier waarop diens exploten in beeld gebracht werden en voor de bewonderenswaardige manier waarop hoofdrolspeler Donald Sutherland gestalte geeft aan deze kleurrijke historische figuur.

JN.

Casanova (Italië/USA-1976): beschikbaar op dvd.

Met: Donald Sutherland.

Genre: biopic / historisch drama / tragikomedie

8½ - trailer

De nieuwe trailer van het onlangs gerestaureerde meesterwerk 8½ van Federico Fellini uit 1963.

(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op 720p of 1080p voor hogere beeldkwaliteit)

Genre: semi-autobiografisch drama

Parochie van miserie

Calvary  van John Michael McDonagh     ★★★

De nieuwe, cynische tragikomedie van de Ierse scenarist en regisseur John Michael McDonagh, getiteld Calvary (2014), windt er vanaf de openingsscène geen doekjes om: "Ik was zeven jaar toen ik voor het eerst sperma proefde", aldus een man terwijl hij in een Iers kustdorpje te biecht gaat bij de katholieke priester James Lavelle (ingetogen vertolkt door de Ierse acteur Brendan Gleeson). De man, die aanvankelijk niet in beeld komt en pas aan het eind van de film geïdentificeerd wordt, is naar eigen zeggen als kind vijf jaar lang verkracht door een intussen overleden priester. Hij wil wraak en waarschuwt priester James dat deze zal moeten boeten voor de zonden van zijn collega. De man geeft James een week om afscheid te nemen van het leven...

Vreemde vogels

Terwijl priester James zich bezint over manieren om zijn nakende executie af te wenden, leren we hem en zijn dorpsgenoten beter kennen. De parochie is een bonte verzameling van vreemde vogels: een frauderende miljonair met gewetenswroeging; een cynische slager wiens nymfomane vrouw overspel pleegt met een Afrikaan; een atheïstische arts; een homoseksuele politieman; een seksueel gefrustreerde jongeman; en een oude Amerikaanse schrijver die overweegt om uit het leven te stappen. Bij elk van hen lijkt een vijs los te zitten. Maar wie is van plan om James te vermoorden...?

Brendan Gleeson als priester James Lavelle
en Kelly Reilly als diens dochter Fiona.  

Behalve deze whodunit, omvat het verhaal van Calvary ook een subplotje over de suïcidale, met liefdesverdriet kampende dochter van James (gespeeld door de Engelse actrice Kelly Reilly). James was ooit getrouwd en werd priester na het overlijden van zijn vrouw (de moeder van hun dochter Fiona). 

De focus ligt in Calvary echter op James. En op zijn stroeve relatie met de karikaturale dorpsfiguren, die tot op zekere hoogte herinneren aan de mozaïek van onvergetelijke personages in de heerlijke en visueel verbluffende Italiaanse tragikomedie Amarcord van Federico Fellini uit 1973 (één van onze favoriete komedies en één van onze favoriete films tout court, bekijk een filmfragment hier en de hele film hier). De humor in Calvary is echter een stuk droger en donkerder, waardoor deze zwarte existentiële komedie een wrange bijsmaak heeft. De claustrofobische sfeer en onderhuidse spanning in de haatdragende parochie van James, waar iedereen elkaar kent maar niemand elkaar het licht in de ogen lijkt te gunnen, is bijna tastbaar voor de kijker. En spijts de vaak snedige dialogen (de slager meent dat zijn ontrouwe echtgenote "een bipolaire stoornis heeft of lactose-intolerant is"), weet je als kijker soms niet of je moet lachen of wenen. 

Brendan Gleeson als priester James Lavelle (links) en Chris O'Dowd als de dorpsslager.

Brendan Gleeson (check out zijn sterke rol van de antieke Griekse vorst Menelaos in het historisch actie-epos Troy) vormt het hart en geweten van Calvary als de wijze priester James, die zijn roeping heel ernstig neemt. Gleeson acteert met verve. De film is ook verzorgd in beeld gebracht en voorzien van oude, sfeervolle deuntjes op de soundtrack.   

Net als elk van de personages, is Calvary als film een buitenbeentje. Terugblikkend op het citaat van de filosoof en kerkvader Augustinus aan het begin van de film -"Do not despair; one of the thieves was saved. Do not presume; one of the thieves was damned”- hadden wij na afloop van de film het gevoel dat Calvary via allerlei bizarre omwegen vooral appelleert aan ons vermogen tot vergiffenis. Aan onze moed om in deze absurde, hardvochtige en pijnlijke wereld ondanks alles toch het goede in onszelf en de ander te blijven zoeken. En dat maakt Calvary meteen mooier en een stuk minder cynisch dan de parochianen van priester James doen vermoeden.  

JN.

Calvary (Ierland/Groot-Brittannië-2014): in de Belgische bioscopen vanaf 17 september 2014.

Met: Brendan Gleeson, Kelly Reilly en Chris O'Dowd.

Genre: existentieel drama / psychosociale zwarte komedie

Klik op de oranje link voor de trailer: Calvary - trailer

La strada - full movie

La strada (één van onze favoriete road movies) is een psychosociaal meesterwerk uit 1954 van de Italiaanse cineast Federico Fellini (één van onze favoriete regisseurs), met meeslepende glansrollen van Anthony Quinn als de brute Italiaanse krachtpatser Zampanò, die zijn brood verdient als rondreizende boeienkoning, en Giulietta Masina (Fellini's vrouw) als Zampanò's kinderlijke hulpje Gelsomina.

La strada won destijds een rist internationale prijzen, waaronder de Oscar voor beste niet-Engelstalige film.

Bekijk de hele film door hieronder in het videoscherm te klikken op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op "Ondertiteling" en "Portugees (Brazilië)>>Nederlands" voor Nederlandstalige ondertitels, en op "Kwaliteit" en 720p of 1080p voor hogere beeldkwaliteit.

(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op "Ondertiteling" en "Portugees (Brazilië)>>Nederlands" voor Nederlandstalige ondertitels, en op "Kwaliteit" en 720p of 1080p voor hogere beeldkwaliteit)

Genre: psychosociaal drama

De ijdele illusies van een nobody

Reality  van Matteo Garrone     ★★½

Aniello Arena als Luciano.

De goedlachse Napolitaanse visboer en family man Luciano (hoofdrol van Aniello Arena) is het prototype van de Italiaanse 'plantrekker'. Zo verkoopt hij niet alleen vis, maar drijft hij ook een dubieus handeltje in keukenrobots. Op aandringen van zijn kinderen, neemt Luciano deel aan de audities voor Grande Fratello: de Italiaanse versie van het populaire tv-programma Big Brother. Luciano gelooft dat zijn deelname aan de reality soap verzekerd is en hij begint al te dromen van roem en rijkdom. Wanneer hij na zijn auditie niets meer hoort van de producers, meent Luciano dat ze hem stiekem in de gaten houden in afwachting van zijn selectie. Zijn hybris, paranoia en obsessie nemen steeds groteskere vormen aan en brengen hem ook in conflict met zijn vrouw...

Iedereen beroemd

Net als de tragikomedies The King of Comedy (1982) van Martin Scorsese (één van onze favoriete komedies; bekijk de hele film hier) en Iedereen beroemd! (2000) van Dominique Deruddere, gaat de nieuwe Italiaanse tragikomedie Reality (2012) over het wanhopige verlangen van een nobody om een somebody te worden. De prozaïsche werkelijkheid van Luciano's dagelijkse leven staat in schril contrast met zijn optimistische perceptie van de glitter en glamour in het nochtans oppervlakkige wereldje van al even oppervlakkige tv-vedettes, waardoor Luciano de waarde van zijn familie en vrienden vergeet. Hij neemt zijn dromen voor werkelijkheid en kan geen onderscheid meer maken tussen schijn en zijn.

Brood en spelen

Luciano's tragikomische lotgevallen weerspiegelen het bredere maatschappelijke lot van de meeste Italianen: in de greep van een corrupte overheid die hen onder leiding van de machtsgeile mediamagnaat en premier Silvio Berlusconi aan de rand van het bankroet bracht, zoeken de doorsnee Italianen afleiding van hun marginale bestaansvoorwaarden in zinledig, voyeuristisch vermaak. Luciano's zelfbedrog lijkt een aberratie, maar is anno 2012 in feite haast overal schering en inslag: ook elders in de wereld vergapen zich dagelijks uit verveling en verslaving talloze kijkers aan ijdele 'beroemdheden' zonder verdienste die hun roem aan niets anders te danken hebben dan aan het perpetuum mobile van hun inhoudsloze media exposure.

Het leven zoals het is?

Luciano's verhaal vertrekt dus vanuit een interessante premisse. Maar regisseur Matteo Garrone doet er te weinig mee. Reality lost de verwachtingen daarom niet helemaal in en is minder beklijvend dan Garrone's vorige film, het rauwe maffiadrama Gomorra uit 2008, waarin Garrone de zelfkant van de Italiaanse samenleving veel indringender evoceerde. De gebreken van Reality zijn niet alleen te wijten aan het scenario, maar ook aan de montage, waarvan het ritme soms te wensen overlaat.

Anderzijds valt niets aan te merken op de vertolkingen: de kleurrijke personages lijken zo van de Napolitaanse straten geplukt en de cast acteert met zoveel naturel dat de film ook zelf op een reality soap lijkt. 

De kitscherige aanblik van het hedendaagse Napels (let op de schreeuwerige garderobe van de personages) steekt sterk af tegen de vale, melancholische pasteltinten van de plekjes waar de stad nog haar traditionele karakter bewaard heeft (zoals de volkse huurkazerne waar Luciano woont). Met zijn afwisseling tussen een bijna documentaire beeldtaal en meer theatrale, naar de films van Federico Fellini verwijzende mise-en-scènes, lijkt regisseur Garrone in Reality de aandacht te willen vestigen op het feit dat 'het leven zoals het is' in Italië de afgelopen decennia fundamenteel veranderd is. En dat er op dat vlak geen enkele reden is tot euforie. Integendeel: net zoals Luciano, glijden ook in werkelijkheid steeds meer Italianen af naar een illusoir, virtueel en individualistisch wereldje dat nog maar weinig gemeen heeft met de tastbare en joviale gemeenschapszin waaraan het mediterrane schiereiland zijn warme, gastvrije reputatie te danken heeft. De mooie, lichtvoetige muziek van Alexandre Desplat in Reality lijkt dat op een ironiserende wijze te beamen.

Reality kreeg op het voorbije Filmfestival van Cannes de Grand Prix van de jury.

JN.

Reality (Italië/Frankrijk-2012): in de Belgische bioscopen vanaf 7 november 2012.

Met: Aniello Arena, Loredana Simioli en Nando Paone.

Genre: tragikomedie / psychosociaal familiedrama

Klik op de oranje link voor de trailer: Reality – trailer