Een potpourri van sciencefictionclichés

 Disclosure Day  van Steven Spielberg     ★★½

De veelzijdige en uiterst succesvolle Hollywoodcineast Steven Spielberg (één van onze favoriete regisseurs) wordt wereldwijd beschouwd als één van de beste cineasten aller tijden. Dat heeft hij niet alleen te danken aan zijn regie van de spannende kaskraker Jaws uit 1975 (één van onze favoriete horrorfilms en één van onze favoriete films tout court; lees onze recensie hier en bekijk filmfragmenten hier, hier, hier en hier), het opwindende archeologisch avontuur Raiders of the Lost Ark uit 1981 en het aangrijpende holocaustdrama Schindler's List uit 1993 (één van onze favoriete historische drama's; bekijk een filmfragment hier), maar ook aan zijn regie van maar liefst vijf schitterende sciencefictionfilms:

- Close Encounters of the Third Kind uit 1977 (bekijk de trailer hier en een filmfragment hier);

- E.T. uit 1982 (één van onze favoriete sciencefictionfilms);

- Jurassic Park uit 1993;

- Minority Report uit 2002 (ook één van onze favoriete sciencefictionfilms; lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier);

- en War of the Worlds uit 2005.

Steven Spielberg.

Met deze films bewees Spielberg dat hij een vakkundige en trendsettende cineast was, met een grote invloed op diverse genres, vooral op avonturenfilms en sciencefictionfilms. Sinds 2005 blikte hij nog een rist films in, maar geen daarvan kan tippen aan Spielbergs hogervermelde klassiekers.     

Onlangs, in juni 2026, kwam Spielbergs nieuwe, ambitieuze sciencefictionmysterie Disclosure Day (2026) uit, waarvan de beloftevolle trailers ons deden popelen van nieuwsgierigheid (bekijk die trailers hier en hier). Helaas pindakaas: de film blijkt een nogal slappe potpourri van sciencefictionclichés, gebaseerd op een wisselvallig scenario (van David Koepp) dat weliswaar boeiend begint met de intrigerende opbouw van het mysterie maar nadien blijft hangen in stereotiepe achtervolgingen die uitmonden in een teleurstellende finale terwijl de film, hoewel tevens bedoeld als een thriller, zelden echt spannend wordt en ook de vertolkingen van sommige castleden teleurstellen.

Geheime ontdekkingen

Het verhaal van Disclosure Day draait rond vier hoofdpersonages die belangrijke keuzes moeten maken inzake de onthulling dan wel geheimhouding van schokkende ontdekkingen. Zo maken we kennis met:

Josh O'Connor als Daniel
en Eve Hewson als Jane. 

- de jonge Amerikaanse cybersecurity-expert Daniel Kellner (gespeeld door Josh O'Connor), die geheime bestanden en een mysterieus artefact gestolen heeft van het schimmige bedrijf Wardex;

- Daniels nieuwe lief Jane (Eve Hewson): een voormalige kloosternovice, die samen met Daniel op de vlucht slaat;

- de machtige zakenman Noah Scanlon (Colin Firth), die er als hoofd van het bedrijf Wardex alles aan doet om de gestolen bestanden en het mysterieuze artefact weer in handen te krijgen;

- en de weervrouw Margaret Fairchild (Emily Blunt), die tot haar eigen verbijstering plots meertalig en telepathisch blijkt te zijn geworden, waarna zij tijdens haar live weerpraatje op tv bovendien bizarre, schijnbaar onzinnige klanken begint uit te stoten (zie het screenshot hieronder)...

Emily Blunt als de weervrouw Margaret Fairchild.

Plus- en minpunten

Zoals van regisseur Spielberg te verwachten viel, is Disclosure Day vakkundig in beeld gebracht. Maar het production design (de visuele look van de film) is nogal braaf, terwijl het camerawerk onder leiding van Janusz Kamiński (sinds 1993 Spielbergs vaste cinematograaf) te vaak teruggrijpt naar beproefde belichtingstechnieken die intussen ook stereotiep aanvoelen, zoals lens flares (lichtreflecties in de cameralens, die sinds de jaren 80 vaak te zien zijn in onder meer sciencefictionfilms en actiethrillers) en fel tegenlicht van witte lampen (al decennia één van de handelsmerken van Kaminski). Hoewel sommige shots in Disclosure Day, zoals tijdens de flashback/herinnering waarin Margaret als kind in haar slaapkamer onverwacht nachtelijk bezoek krijgt van mysterieuze bosdieren (zie het screenshot hieronder), de betovering willen opwekken die bijdroeg tot de aantrekkingskracht van heel wat eerdere films van Spielberg (denk bv. aan de mooie sfeerschepping in zijn briljante sciencefictionklassieker en kaskraker E.T.), mist Disclosure Day visuele kracht. Zo hebben bijvoorbeeld de grootogige wezens in Disclosure Day, die pas in de finale goed te zien zijn, een clichématige en ongeloofwaardige aanblik.

Emily Blunt (als de weervrouw Margaret), Josh O'Connor (als de jonge idealist Daniel) en Eve Hewson (als de katholieke jongedame Jane) acteren overtuigend, maar Colin Firth slaagt er niét in om te beklijven in zijn rol van de stereotiepe slechterik Noah Scanlon.

Colin Firth als de machtige zakenman Noah Scanlon in Disclosure Day. 

De zwarte acteur Colman Domingo acteert verdienstelijk in zijn bijrol van het voormalige Wardex-kaderlid Hugo Wakefield (die de geheimen van het bedrijf wil onthullen), maar ook Domingo's vertolking is allesbehalve memorabel. En Wyatt Russell stelt teleur in zijn grappig bedoelde maar flauwe bijrol van Margarets sympathieke vrijer Jackson.

De actrice Courtney Grace daarentegen acteert briljant in haar emotionele, doorleefde bijrolletje van de jonge NBC-nieuwslezeres die in de finale van Disclosure Day live op tv komt (zie het screenshot hieronder). Grace was trouwens ooit een echte tv-journaliste en nieuwslezeres, alvorens zij een professionele actrice werd.

Courtney Grace als de NBC-nieuwslezeres in Disclosure Day.

Disclosure Day bevat enkele zeer geslaagde sequenties, zoals bijvoorbeeld:

- de scène waarin weervrouw Margaret tijdens een verkeersstop de gedachten leest van een strenge politieman;

- de daaropvolgende sequentie waarin Margaret in de nieuwsstudio arriveert en ook daar blijk geeft van haar telepathie en vervolgens tijdens haar live weerpraatje op tv plots schijnbaar nonsensicale klanken uitstoot;

- en de hogervermelde live nieuwsuitzending op tv in de finale van de film, waarin Courtney Grace schittert met haar emotionele vertolking van de nieuwslezeres.

Tussendoor zijn er typische achtervolgingsscènes, zoals een sequentie waarin Margaret en Daniel in hun vluchtauto geraakt en meegesleept worden door een voorbijrazende trein, maar die actiesequenties verbleken in vergelijking met de opwindende achtervolgingen die Spielberg ooit inblikte voor onder meer Duel ,(zijn bioscoopdebuut uit 1971), Jaws, Close Encounters of the Third Kind, Raiders of the Lost Ark, E.T., Indiana Jones and the Temple of Doom, Indiana Jones and the Last Crusade, Jurassic Park, Minority Report en War of the Worlds.

Screenshot van een actiesequentie in Disclosure Day.

Conclusie: ondanks een beloftevolle aanloop en enkele beklijvende momenten, kan Disclosure Day de hooggespannen verwachtingen niet inlossen. Jammer, want wij wachten al ruim 20 jaar -sinds War of the Worlds uit 2005- op een nieuwe topfilm van Spielberg.  

JN.

Disclosure Day (USA/Canada/Nieuw-Zeeland/Japan-2026): in de Belgische bioscopen sinds 10 juni 2026.

Met: Emily Blunt, Josh O'Connor, Colin Firth, Eve Hewson, Colman Domingo, Wyatt Russell en Courtney Grace.

Genre: sciencefiction / mysterie / thriller / drama

Oppenheimer - trailer

 

Vanaf 19 juli 2023, komende woensdag dus, kan u in de Belgische bioscopen gaan kijken naar Oppenheimer (2023): de nieuwe film van de succesvolle Engels-Amerikaanse cineast Christopher Nolan (regisseur van o.m. Memento, Insomnia, The Prestige, The Dark Knight, Inception, Interstellar, Dunkirk en Tenet).

Zoals de filmtitel reeds aangeeft, is Oppenheimer een op historische feiten gebaseerd biografisch drama over de Amerikaanse fysicus Julius Robert Oppenheimer (1904-1967) en zijn cruciale rol in de ontwikkeling van de atoombom tijdens de Tweede Wereldoorlog. 

Nolan schreef zelf het scenario en baseerde zich daarvoor op onder meer de Oppenheimer-biografie American Prometheus uit 2005 van de Amerikaanse auteurs Kai Bird en Martin J. Sherwin.

De titelrol van het hoofdpersonage Oppenheimer wordt gespeeld door de Ierse acteur Cillian Murphy (bekend van o.m. zijn hoofdrol als de gangster Tommy Shelby in de populaire Britse historische gangsterserie Peaky Blinders).

Er spelen nog andere bekende namen mee in Oppenheimer, zoals Emily Blunt, Matt Damon, Robert Downey Jr., Florence Pugh, Rami Malek, Josh Hartnett, Casey Affleck, Kenneth Branagh en Gary Oldman.

Het camerawerk stond onder leiding van de getalenteerde Nederlandse cameraman Hoyte van Hoytema, die eerder al achter de camera stond voor Nolans visueel verbluffende films Interstellar, Dunkirk en Tenet.

Wij vinden Oppenheimer zwaar overroepen, want op narratief vlak vrij log en saai, maar de meeste filmrecensenten prijzen de nieuwe film van Nolan wél de hemel in.   

Hieronder kan u alvast de trailer bekijken:

(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op "Kwaliteit" en op 720p of 1080p voor hogere beeldkwaliteit)

Genre: biopic / historisch drama

A Quiet Place - trailer

Een nieuwe Amerikaanse horrorfilm van John Krasinski, die ook zelf een hoofdrol speelt. De andere hoofdrollen worden vertolkt door Emily Blunt, Millicent Simmonds, Noah Jupe en Cade Woodward.

(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op 720p of 1080p voor hogere beeldkwaliteit)


Genre: horror

Sicario - trailer

(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op 720p of 1080p voor hogere beeldkwaliteit)


Genre: misdaadthriller / drama / actie

Intelligent sciencefictionvermaak

Looper  van Rian Johnson     ★★★



Kansas, 2044. De aan drugs verslaafde Joe (gespeeld door Joseph Gordon-Levitt) werkt als huurmoordenaar voor een criminele organisatie die vanuit de toekomst opereert. Dertig jaar later, in 2074, wordt het immers mogelijk om terug in de tijd te reizen. Omdat de geavanceerde forensische technieken het tegen dan echter onmogelijk maken om lijken spoorloos te laten verdwijnen, flitsen gangsterbazen hun doelwitten naar het verleden, waar huurlingen zoals Joe elk slachtoffer opwachten en vermoorden. In ruil krijgen de huurmoordenaars zilverstaven, die op de rug van hun slachtoffers gebonden worden. De huurlingen worden loopers genoemd, omdat zij in de toekomst teruggestuurd zullen worden naar het heden om ook zélf geëxecuteerd te worden door hun eigen jongere alter ego. Closing the loop heet dat. Deze contractuele verplichting is bedoeld om te vermijden dat er ooit twee versies van hetzelfde individu tegelijk zouden rondlopen, wat niet alleen een illegale tijdreis zou bewijzen maar ook de precaire samenhang tussen ruimte en tijd in de war zou sturen. Elke looper weet dus dat hij vroeg of laat zijn oudere ik zal moeten liquideren om nadien, zij het dan gedurende slechts enkele decennia, te kunnen rentenieren. Wanneer Joe oog in oog komt te staan met zijn eigen 30 jaar oudere versie (vertolkt door Bruce Willis) en het moment aanbreekt waarop hij zijn oudere 'duplicaat' moet vermoorden, slaagt de oude Joe er echter in om te ontsnappen...

Klinkt ingewikkeld? Is het ook wel hoor, maar wie goed oplet zal de inventieve wendingen in het slimme, door regisseur Rian Johnson zelfgeschreven scenario van zijn nieuwe sciencefictionfilm Looper (2012) wel kunnen volgen. 

De complexe plot vertoont gelijkenissen met gelijkaardige sciencefictionfilms waarin heden, verleden en toekomst elkaar op een paradoxale wijze beïnvloeden, zoals:

- The Terminator uit 1984 (één van onze favoriete sciencefictionfilms; lees onze recensie hier);

- Minority Report uit 2002 (ook één van onze favoriete sciencefictionfilms; lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier);

- en Source Code uit 2011 (lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier). 

Gelukkig ging Johnson in Looper niet te ver in het op de proef stellen van het IQ van de kijker en ligt de nadruk op karakterontwikkeling en actie. Of zoals de oude Joe in een snackbar tegen zijn jongere versie terecht zegt: "I don't wanna talk about time travel, because if we start talking about it then we're gonna be here all day talking about it, making diagrams with straws...This time travel crap just fries your brain like an egg."



Bruce Willis (links) en Joseph Gordon-Levitt in Looper.



Vakkundig

Het production design van Looper doet soms denken aan de visueel verbluffende sciencefictionklassieker Blade Runner uit 1982 (ook één van onze favoriete sciencefictionfilms; lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier).

De knappe special effects in de spannende sleutelscènes met een telekinetisch kind in Looper zijn schatplichtig aan de sciencefictionthriller Inception uit 2010.

Joseph Gordon-Levitt acteert in Looper verdienstelijk als de jonge Joe, maar Bruce Willis -intussen reeds 57- speelt Gordon-Levitt volledig volledig van het scherm met zijn gevoelige vertolking van de oudere Joe die verscheurd wordt door de morele dilemma's in zijn gespleten ziel. 

Tot slot hebben we ook genoten van Jeff Daniels, die in Looper met zijn rol van de onderkoelde gangsterbaas Abe bewijst dat hij in zijn wisselvallige filmcarrière ook af en toe goede beslissingen neemt, bijvoorbeeld om eens een slechterik te spelen.

Jeff Daniels (links) en Joseph Gordon-Levitt.

Kortom, Looper is vakkundig vermaak dat bovendien doet vermoeden dat men in Hollywood tegenwoordig alvast de intelligentie van sciencefictionadepten op waarde begint te schatten.

JN.

Looper (USA/China-2012): in de Belgische bioscopen sinds 31 oktober 2012.
Met: Joseph Gordon-Levitt, Bruce Willis, Emily Blunt, Jeff Daniels, Paul Dano en Pierce Gagnon.

Genre: sciencefiction / misdaadthriller / actie

Klik op de oranje link voor de trailer: Looper - trailer

Looper - trailer

(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op 720p of 1080p voor hogere beeldkwaliteit)


Klik op de oranje link voor onze recensie van Looper: Intelligent vermaak

Genre: sciencefiction / misdaadthriller / actie