Posts tonen met het label Don Johnson. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Don Johnson. Alle posts tonen

dinsdag 15 augustus 2023

Onschuldige playboy of moorddadige homme fatal?

Guilty as Sin  van Sidney Lumet     ★★★½ 



Wanneer de aantrekkelijke Amerikaanse playboy David Greenhill (glansrol van Don Johnson) verdacht wordt van moord op zijn rijke echtgenote, vraagt hij aan de getalenteerde en ambitieuze advocate Jennifer Haines (Rebecca De Mornay) om hem juridische bijstand te verlenen. David geeft toe dat hij een ontrouwe rokkenjager is en financieel profiteert van vrouwen: "l've lived off of women all my life. That's all l'm good at. lt's my talent: getting women to do what l want them to do." Maar hij houdt vol dat hij niets met de dood van zijn vrouw te maken heeft. Volgens hem pleegde zij zelfmoord door uit het raam van haar appartement te springen. Hoewel David erg arrogant en narcistisch overkomt, is Jennifer na wat wikken en wegen toch bereid om hem te verdedigen tijdens de bewogen rechtszaak waarin hij als beklaagde riskeert om veroordeeld te worden wegens moord...

Een spannend neo noir rechtbankdrama

Guilty as Sin is een meeslepend rechtbankdrama van de Amerikaanse cineast Sidney Lumet uit 1993, gebaseerd op een boeiend scenario van Larry Cohen, dat focust op de wisselende dynamiek tussen David en zijn advocate Jennifer terwijl het geruime tijd onduidelijk blijft of David al of niet schuldig is en allerlei plotwendingen bijdragen tot de spanning, waardoor de film gaandeweg evolueert naar een neo noir misdaadthriller waarin beide hoofdpersonages én hun naasten verwikkeld geraken in een levensgevaarlijk kat-en-muisspel. 

Rebecca De Mornay als Jennifer en Don Johnson als David.

Topvertolkingen

Don Johnson is perfect gecast als de flirterige, opportunistische en manipulerende ladies' man David, die dure maatpakken draagt, grossiert in complimentjes, altijd zijn zin lijkt te krijgen en onbetamelijke grapjes maakt over de dood van zijn vrouw:

Jennifer: "Didn't anyone ever say no to you before?"

David: "Yes: my wife said "no" just before I threw her out the window."  



Johnson acteert briljant als de onberekenbare David (één van de beste movie villains aller tijden): even charismatisch als onuitstaanbaar, soms aandoenlijk als een verwend kind, bij momenten verontrustend als een potentiële sociopaat, en dan weer beheerst en sarcastisch; een soort van Amerikaanse neo noir variant op de enigmatische moordverdachte en mogelijke 'zwarte weduwnaar' Claus von Bülow die Jeremy Irons enkele jaren eerder met aristocratische superioriteit vertolkte in het boeiende rechtbankdrama en misdaadmysterie Reversal of Fortune (1990) van Barbet Schroeder.  

Don Johnsons veelzijdige acteertalent komt voluit tot zijn recht in een intense scène die de complexiteit van Davids karakter blootlegt terwijl hij in zijn keuken met een groot keukenmes boterhammen belegt en kritiek geeft op de traditionele man-vrouw-rollenpatronen. David lijkt gefrustreerd, wanhopig en kwetsbaar, maar ook manipulerend en boos, tot groeiende ontsteltenis van zijn advocate Jennifer, die niet weet wat zij moet aanvangen met haar ondoorgrondelijke, schijnbaar volatiele, wellicht misogyne en misschien zelfs moorddadige cliënt terwijl deze zich, zwaaiend met zijn keukenmes, beklaagt over zijn (nochtans zelfgekozen) lot van een veredelde gigolo:
 
David (tegen Jennifer): "What am I? Am I some kind of a fuckin' lowlife...because I take money when it's offered to me? Women do that every day of their fucking pathetic little lives! Nobody says a goddamn thing. It's perfectly fine, isn't it? You wanna talk about goddamn women as sex objects? What about...what about men? What about meThey use me. And then they fuckin' drop me whenever they...damn well please."

Advocate Jennifer is verbijsterd over het volatiele karakter van haar cliënt David.

In een andere onthullende scène worden Davids aantrekkingskracht, egocentrisme, opportunisme en botte arrogantie schitterend vertolkt door Don Johnson terwijl hij als David aan de toog van een bar aangesproken wordt door een onbekende vrouw die zich (zoals de meeste vrouwen) aangetrokken voelt tot hem:

Vrouw: "I could swear that I know you. Do you work around Watertower?"

David: "I don't work."

Vrouw: "No? How come?"

David: "Women take care of me."

Vrouw: "Oh. Well, can I buy you a drink?"

David: "Uh-uh: I already have one. But you can pay for it... Bartender? This one's on her", waarna David meteen zijn glas leegt, wegwandelt en de vrouw opzadelt met de rekening voor zijn drankje.


Omdat hij een raadsel is, vraagt Jennifer zich (net als de kijker) af of David slechts een arrogante womaniser en profiteur is of toch ook een sluwe, gewetenloze en moorddadige homme fatal...? Rebecca De Mornay vertolkt Jennifers twijfel en haar toenemende bezorgdheid over Davids manipulerende en onvoorspelbare gedrag met geloofwaardig brio, waardoor we als kijker makkelijk kunnen meeleven met Jennifer. Of haar twijfel en bezorgdheid al of niet terecht zijn, verklappen we hier niet...

Ook Jack Warden als Jennifers oude onderzoeksassistent Moe, en Stephen Lang als Jennifers jaloerse vrijer Phil overtuigen in hun bijrollen. 

Op visueel vlak daarentegen stelt Guilty as Sin niet veel voor. Jammer.  

JN.

Guilty as Sin (USA-1993): beschikbaar op dvd en blu-ray disc.
Met: Rebecca De Mornay, Don Johnson, Jack Warden en Stephen Lang.

Genre: psychosociaal rechtbankdrama / mysterie / misdaadthriller / neo noir




zondag 2 februari 2020

Knives Out - trailer


Dit nieuwe whodunit detectivemysterie à la Agatha Christie van de Amerikaanse regisseur Rian Johnson, die zelf het voor een Oscar genomineerde scenario schreef en de verrassende plotwendingen bedacht, loopt sinds 27 november in de Belgische zalen.

Verpakt in een zwarte komedie over spanningen en verdachtmakingen binnen een getroebleerde familie na de mysterieuze dood van de rijke pater familias, vonden wij Knives Out meeslepend en vermakelijk, maar minder grappig dan bedoeld. 

De hoofdrollen worden vertolkt door Ana De Armas als de thuisverpleegster Marta Cabrera en Daniel Craig als de opmerkzame privédetective Benoit Blanc, die beiden genomineerd werden voor een Golden Globe. Daarnaast omvat de ensemblecast ook Christopher Plummer, Chris Evans, Michael Shannon, Jamie Lee Curtis, Toni Collette, Don Johnson, LaKeith Stanfield en Katherine Langford.




(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op 720p of 1080p voor hogere beeldkwaliteit)


Genre: misdaadmysterie / zwarte komedie

zondag 28 juli 2019

The Hot Spot - full movie


The Hot Spot is een degelijk, broeierig neo noir misdaadmysterie uit 1990, geregisseerd door de Amerikaanse acteur Dennis Hopper, naar de roman Hell Hath No Fury uit 1953 van Charles Williams.

De hoofdrollen worden vertolkt door Don Johnson, Virginia Madsen en de destijds amper 20-jarige Jennifer Connelly (één van de mooiste filmgodinnen aller tijden).

Klik hieronder in het videoscherm op de link "Bekijken op YouTube" om de hele film te bekijken:



(Klik op de link "Bekijken op YouTube" en dan bij instellingen op "Kwaliteit" en op 720p of 1080p voor hogere beeldkwaliteit)


Genre: neo noir / misdaadmysterie / thriller / romantisch drama / erotiek

vrijdag 21 juni 2019

Dragged Across Concrete - trailer


Dragged Across Concrete (2018) is een nieuwe buddy cop movie van de Amerikaanse regisseur S. Craig Zahler over een duo Amerikaanse politieagenten, met brio vertolkt door Mel Gibson en Vince Vaughn, die geschorst worden maar toch besluiten om tijdens hun schorsing een bende gangsters op te sporen...

O nee, denkt u misschien, dat klinkt even voorspelbaar als een zoveelste sequel in de Lethal Weapon-franchise uit de jaren 80 en 90, met Mel Gibson en Danny Glover als het toenmalige duo buddy cops. Toch niet, want regisseur Zahler (bekend van zijn gewelddadige horror-western Bone Tomahawk uit 2015 en zijn al even gewelddadige gevangenisdrama Brawl in Cell Block 99 uit 2017) maakte van zijn zelfgeschreven misdaaddrama Dragged Across Concrete een zeer genietbare, Tarantineske film met een geslaagde combinatie van spanning, geweld, droge humor, interessante politiek incorrecte dialogen en verrassende plotwendingen.

Mel Gibson en Vince Vaughn zijn in topvorm als het tragikomische duo flikken. En ook de rest van de cast, met onder anderen Tory Kittles, Michael Jai White, Don Johnson, Jennifer Carpenter en Thomas Kretschmann, acteert overtuigend.

Dragged Across Concrete is te zien in de Belgische bioscopen sinds 12 juni 2019.

Bekijk de trailer hieronder:  



(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op "Kwaliteit" en op 720p of 1080p voor hogere beeldkwaliteit)


Genre: politiefilm / misdaaddrama / zwarte komedie

vrijdag 15 februari 2013

Met bloed bespat katoen

Django Unchained  van Quentin Tarantino     ★★★½



Hoewel geen meesterwerk zoals Reservoir Dogs (1992), Pulp Fiction (1994), Jackie Brown (1997) en Kill Bill 1 en 2 (2003-2004), die alle behoren tot onze favoriete films, is Django Unchained (2012), de nieuwe film van de Amerikaanse cineast Quentin Tarantino, niettemin een meeslepende brok cinema.


Van slaaf tot premiejager

De begingeneriek van Django Unchained maakt meteen duidelijk dat Tarantino (één van onze favoriete regisseurs) deze keer één van zijn favoriete subgenres -de spaghettiwestern- onder handen neemt: terwijl het melodramatische nummer Django van Luis Bacalov en Rocky Roberts weerklinkt (ontleend aan de gelijknamige spaghettiwestern van Sergio Corbucci uit 1966) en bloedrode opening credits verschijnen, zien we een groepje geketende zwarte slaven door het robuuste, zonovergoten Texaanse landschap strompelen. We schrijven het jaar des Heeren 1858: twee jaar vóór het begin van de Amerikaanse Burgeroorlog, die pas jaren later (nadat de noordelijke Yankees de oorlog wonnen) een officieel einde zou maken aan ruim twee eeuwen van mensonterende slavernij in de Nieuwe Wereld.

Christoph Waltz als dokter Schultz.
Onder bewaking van twee gewapende slavenhandelaars, bereiken de slaven 's nachts een bos, waar uit de duisternis plots een paard met wagen opduiken. Op het dak van de wagen is een grote, wobbelende tand gemonteerd. De wagen behoort toe aan ene dokter King Shultz (glansrol van Christoph Waltz): een voormalige tandarts van Duitse komaf, die nu zijn brood verdient als premiejager. Schultz bevrijdt de slaven, onder wie de titelheld Django (gespeeld door Jamie Foxx), omdat Django drie mannen kan identificeren waarvoor Schultz een arrestatiebevel heeft. In ruil voor Django's hulp, belooft Schultz dat hij Django op zijn beurt zal helpen om diens vrouw Broomhilda von Shaft (Kerry Washington) te redden uit de klauwen van de gewetenloze plantagehouder en slavenmeester Calvin Candie (gespeeld door Leonardo DiCaprio). 

En zo beginnen Shultz en Django als een onwaarschijnlijk duo premiejagers aan een even hilarisch als gewelddadig avontuur dat hen voert naar ongastvrije westernstadjes en rijke plantages, waar zwarten "niggers" heten en slechter behandeld worden dan huisdieren...

Jamie Foxx als Django.

Tarantinesk

Django Unchained (bekijk de trailer hier) is een meeslepende western-road movie, waarin Tarantino compromisloze kritiek levert op het systematische, uiterst repressieve racisme dat de geschiedenis van Amerika doortrekt als een nog niet opgedroogd bloedspoor. Maar Tarantino zou Tarantino niet zijn, mocht hij dit zwaar beladen historisch thema niet op zijn eigen, onnavolgbare manier uitgewerkt hebben. Hoewel hij deze keer geen non-lineaire montage gebruikt (behalve enkele flashbacks) en hij de queeste van Django en Schultz goeddeels in chronologische volgorde ontvouwt, barst Django Unchained naar goede Tarantineske gewoonte van:
- zwarte humor (zoals Jamie Foxx in een kitscherig, knalblauw lakeipak);
- enkele hilarische dialogen (bv. wanneer de leden van de Ku Klux Klan klagen dat zij niets kunnen zien door de gaten van hun witte kappen);
- brutaal geweld;
- tal van cinefiele verwijzingen, deze keer vooral naar de spaghettiwesterns van Corbucci en van Sergio Leone (ook één van onze favoriete regisseurs) en naar de blaxploitation-films uit de jaren 70;
-  en een gedurfde soundtrack (rapmuziek in een western!), die echter minder memorabel is dan we van Tarantino gewoon zijn.

Odysseus in de Far West

Tarantino overwoog aanvankelijk om Will Smith te casten voor de titelrol van Django, maar koos uiteindelijk voor Jamie Foxx. Deze laatste heeft weliswaar minder star power dan Smith, maar Foxx is een uitstekende acteur en zijn zwijgzame ernst als Django wérkt. 

Kerry Washington kreeg weinig dialooglijnen in haar bijrol van de onfortuinlijke slavin Broomhilda, maar haar expressieve mimiek en dito lichaamstaal spreken boekdelen, vooral tijdens de dramatische en doorleefd vertolkte flashback waarin zij van de zweep krijgt. 

Kerry Washington als Broomhilda.

De immer coole Don Johnson schittert in zijn bijrolletje van de dandyeske plantagehouder Big Daddy, die zijn hoofd breekt over de 'gepaste' manier waarop Django zou bejegend moeten worden en besluit dat een bevrijde slaaf zoals Django weliswaar geen "nigger" stricto sensu meer is, maar toch ook niet meer égards te beurt mag vallen dan een mentaal gehandicapte blanke.

Don Johnson als Big Daddy.
 
Leonardo DiCaprio overacteert in zijn poging om de boosaardigheid van Calvin Candie uit te drukken, maar spijts zijn inzet geloofden wij hem niet echt. 

Leonardo DiCaprio als Calvin Candie.

Samuel L. Jackson is dan weer briljant in zijn verontrustende vertolking van Calvin Candie's zwarte rechterhand Stephen: de incarnatie van een opportunistische Uncle Tom, die jaloers is op de bevrijde, zelfzekere Django en verraadt pleegt aan zijn eigen ras. 

Samuel L. Jackson als Stephen.

De Italiaanse acteur Franco Nero, die de titelrol speelde in Corbucci's Django, is even te zien als een gokker die geld inzet op een bloederig 'Mandingo-gevecht' tussen twee slaven. Zulke georganiseerde slavengevechten op de dood hebben in werkelijkheid overigens wellicht zelden of nooit plaatsgevonden, omdat een dode slaaf niets meer opbrengt, en zijn een verzinsel van Tarantino. 

Ook Tarantino zelf verschijnt even in beeld als een slavenhandelaar met Australische tongval, die op een wel erg spectaculaire manier aan zijn einde komt...

Het meest hebben wij echter genoten van Christoph Waltz als de mondige dokter Schultz: een bijzonder spitsvondig, bijna sprookjesachtig personage, dat zich als een soort van moderne Odysseus telkens weer uit de meest hachelijke situaties weet te redden door zijn tegenstanders onder tafel te praten. Waltz hoefde in de hogervermelde nachtelijke sequentie in het bos zijn paard maar voor te stellen -"This is my horse, Fritz"- en we wisten al dat Waltz weer de show zou stelen, net  als in Tarantino's Inglourious Basterds (2009) en in Roman Polanski's Carnage uit 2011 (lees onze recensie van Carnage hier en bekijk de trailer hier).



Wij vinden Django Unchained beter dan Tarantino's wisselvallige road action-seriemoordenthriller Death Proof (2007) en ook beter dan zijn overschatte oorlogsfilm Inglourious Basterds (2009). Anderzijds beklijft deze flamboyante western minder dan de eerste vijf films van Tarantino (Reservoir Dogs, Pulp Fiction, Jackie Brown en Kill Bill 1 en 2). Dat ligt vooral aan de tweede helft van Django Unchained, waarin het psychologische steekspel met Calvin Candie wat langdradig uitvalt en waarin DiCaprio soms te veel zijn best doet als dat personage. Misschien moest Tarantino wennen aan het feit dat hij in de montagekamer iemand anders aan zijn zijde had dan zijn vaste partner in crime Sally Menke, die vóór haar overlijden in 2010 al zijn films monteerde.

Taboedoorbrekend

Op visueel vlak trakteert Tarantino ons in Django Unchained op een geloofwaardige mise-en-scène in onder meer modderige straten en rond somptueuze plantagepaleisjes, een geslaagde kostumering (van gescheurde lompen tot zijden jurken) en mooie landschappen. 


Naast de sfeervolle nachtelijke openingssequentie in het bos en enkele wide shots die herinneren aan de mooie sneeuwlandschappen in de spaghettiwestern The Great Silence (1968) van Corbucci of aan shots met betoverend tegenlicht in de tragiromantische Technicolor-western Duel in the Sun (1946) van King Vidor (één van onze favoriete westerns; bekijk de hele film hier), is er in Django Unchained onder meer één iconisch shot in deze Tarantineske visie op de gruwelen van de slavernij dat in ons geheugen gegrift zal blijven: de met bloed bespatte witte zaadbollen van een rij katoenplanten. Iconisch, want dat beeld herinnert ons aan datgene waar het in de slavernij natuurlijk allemaal om draaide: geld. Katoen fungeerde destijds immers als 'wit goud' en werd onder tirannieke dwang geplukt door talloze anonieme zwarte slaven, wier bloed, zweet en tranen generaties lang vloeiden ter verrijking van een gewetenloze blanke elite waarvan de opvolgers er tot op heden de vruchten van plukken (pun intented). Een blanke elite die sinds de afschaffing van de slavernij niet graag herinnerd wordt aan de verwerpelijke historische wortels van Amerika's welvaart en die in de 20ste en 21ste eeuw liever met een wijde boog omheen dit pikdonkere hoofdstuk uit de Amerikaanse geschiedenis bleef lopen. Vandaar dat slavernij ook in Hollywood -de droomfabriek bij uitstek van de elite- altijd een taboe bleef. Maar dat was buiten Tarantino gerekend...

JN.

Django Unchained (USA-2012): in de Belgische bioscopen sinds 16 januari 2013.
Met: Jamie Foxx, Christoph Waltz, Leonardo DiCaprio, Samuel L. Jackson, Kerry Washington en Don Johnson.

Genre: western / avontuur / historisch drama / road movie

Klik op de oranje links voor:



- een achtergrondartikel: Onze favoriete regisseurs: Top 20


Regisseur Quentin Tarantino bereidt een shot voor op de set van Django Unchained.

zaterdag 1 december 2012

NIEUWS!

Uitkijken naar de nieuwe film van
 Tarantino
        
Django Unchained 





Naast The Hobbit: An Unexpected Journey van Peter Jackson (lees onze recensie hier) en The Master van Paul Thomas Anderson (lees onze recensie hier), is er geen enkele film waar de meeste cinefielen momenteel zo naar uitkijken dan naar Django Unchained: de nieuwe film van de Amerikaanse cineast Quentin Tarantino (lees onze recensie hier). Op Kerstdag gaat deze flamboyante western in première in de VS en Canada. En vanaf 16 januari komt de film ook bij ons in roulatie.

Avontuur

Django Unchained volgt de avonturen van de zwarte slaaf Django, gespeeld door Jamie Foxx, die bevrijd wordt door de Duitse premiejager en voormalige tandarts Dr. King Schultz, vertolkt door Christoph Waltz. Samen proberen ze Django's vrouw Broomhilda von Shaft, gespeeld door Kerry Washington, te redden uit de klauwen van de gewetenloze plantage-eigenaar en slavenmeester Calvin Candie, vertolkt door Leonardo DiCaprio.

Jamie Foxx als de bevrijde slaaf Django.

De rest van de cast bestaat uit o.a. Samuel L. Jackson, Don Johnson, Jonah Hill en Franco Nero. Deze laatste vertolkte overigens de titelrol in Sergio Corbucci's invloedrijke spaghettiwestern Django uit 1966, waardoor Tarantino zich liet inspireren voor Django Unchained.

Leonardo DiCaprio als de gewetenloze slavenmeester Calvin Candie.

Wonder boy

Het ongeduld van de fans van Tarantino ligt voor de hand: deze 49-jarige wonder boy van de Amerikaanse cinema heeft immers de reputatie van een briljante genrevernieuwer. Met zijn hommages aan cultfilms en zijn eigen onnavolgbare, originele stijl, vindt Tarantino elk genre dat hij onder handen neemt opnieuw uit.

In zijn ijzersterke regiedebuut Reservoir Dogs (1992), één van onze favoriete films, gaf Tarantino een stevig adrenalineshot aan het genre van de heist film (kraakfilm) en liet hij het publiek voor de eerste keer kennismaken met zijn unieke, Tarantineske combinatie van zwarte humor, extreem geweld, naturalistische dialogen, non-lineaire montage en een fantastische soundtrack met vintage pop- en rocknummers.

Reservoir Dogs: volgens ons het sterkste regiedebuut sinds Citizen Kane van Orson Welles.

Twee jaar later, in 1994, volgde Tarantino's Pulp Fiction, ook één van onze favoriete films: een briljant gemonteerde, even grappige als gewelddadige misdaadmozaïek die de carrière van John Travolta uit het slop haalde en ook van Samuel L. Jackson een wereldster maakte. 

Jackie Brown (1997), een beklijvend misdaaddrama met de zwarte actrice Pam Grier in de boeiende titelrol en ook één van onze favoriete films, was Tarantino's eerbetoon aan de blaxploitation films uit de jaren 70. 

Voor zijn tweedelige, wervelende wraakepos Kill Bill (2003-2004), dat behoort tot onze favoriete road movies en  onze favoriete films tout court, liet Tarantino zich inspireren door onder meer Aziatische krijgskunstenfilms, manga en anime. 

In 2007 volgde Death Proof: Tarantino's road action-thriller over een moordlustige stuntrijder. 

In 2009 voltooide Tarantino met Inglourious Basterds zijn eigen versie van oorlogsfilms als Dirty Dozen.

En in Django Unchained  brengt hij dus zijn creatieve hommage aan de Italiaanse spaghettiwesterns uit de jaren 60.

JN.

Django Unchained (USA-2012): in de bioscoop vanaf 16 januari 2012.
Met: Jamie Foxx, Christoph Waltz, Leonardo DiCaprio, Samuel L. Jackson, Kerry Washington en Don Johnson.

Genre: western / avontuur / historisch drama

Klik op de oranje links voor:

- onze recensie van Django Unchained: Met bloed bespat katoen




Quentin Tarantino op de set van Django Unchained.

dinsdag 20 november 2012

Django Unchained - trailer



(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op 720p voor hogere beeldkwaliteit)


Genre: western / avontuur / historisch drama

Klik op de oranje links voor:

- onze recensie van Django Unchained: Met bloed bespat katoen