Zelfs de goden gaan dood

Still the Water  van Naomi Kawase     ★★½

Op het Japanse eiland Amami Ōshima zijn de bewoners zich nog bewust van de mystieke kracht van de natuur. Terwijl ze op een zomernacht onder de volle maan hun traditionele augustusdans uitvoeren, ziet de 16-jarige Kaito (Nijirô Murakami) het lijk van een man in zee drijven. Samen met zijn vriendinnetje Kyôko (Jun Yoshinaga) begint Kaito zich existentiële vragen te stellen...

Nijirô Murakami als Kaito en Jun Yoshinaga als Kyôko.

Spiritueel

Still the Water (originele Japanse titel: Futatsume no mado) is een spiritueel coming of age-drama over twee tieners die de onderling verweven cycli van leven, dood en liefde ontdekken. Zo vreest Kyôko de nakende dood van haar zieke moeder (gespeeld door Miyuki Matsuda), die een sjamanistische levensvisie huldigt en kennelijk geen angst heeft om te sterven. Ook de plaatselijke hoofdsjamaan weet: "Zelfs de goden gaan dood." Kyôko's vader is een surfer (vertolkt door Tetta Sugimoto), die zich soms één voelt met de zee: "Je moet je bescheiden opstellen tegenover de natuur. Het heeft geen zin je er tegen te verzetten." Onderhevig aan haar ontluikende seksualiteit, beseft Kyôko dat ook seks iets van doen heeft met de eenwording met een groter geheel. Haar timide vriendje Kaito lijdt vooral onder de scheiding van zijn ouders. Hij mist zijn vader (die in Tokio als tatoeëerder werkt) en is getraumatiseerd door het schijnbaar promiscue gedrag van zijn moeder. Geen wonder dat de jongen zich verzet tegen de seksuele avances van Kyôko.

Sentimenteel 

Behoorlijk vertolkt (hoewel Murakami wat licht uitvalt als Kaito), contemplatief in beeld gebracht (met onder meer mooie onderwateropnames) en ondersteund door delicate muziek, vindt de Japanse regisseuse Naomi Kawase een rustig ritme voor de filosofische teneur van haar zelfgeschreven scenario. De branding, het zonlicht, de wind in de bomen, het geritsel van de bladeren: het speelt allemaal mee en draagt bij tot het gevoelig karakter van Still the Water.

Waarom geven we dan slechts 2,5 sterren aan deze film? Wel, omdat Still the Water niet alleen iets te lang is (onder meer vanwege te veel sfeerbeelden), maar ook en vooral omdat de film bij momenten wat belerend en sentimenteel wordt.

JN.

Still the Water (Japan/Spanje/Frankrijk-2014): in de bioscoop vanaf 29 oktober 2014. 

Met: Nijirô Murakami, Jun Yoshinaga, Tetta Sugimoto en Miyuki Matsuda.

Genre: existentieel drama / romantiek

Klik op de oranje link voor de trailer: Still the Water - trailer

Still the Water is een existentieel drama over twee tieners die het leven en elkaar ontdekken.

NIEUWS. 

Universal Pictures 

brengt hun 

Director's Collection 

van 
Steven Spielberg 

uit op blu-ray disc 

Vanaf 15 oktober ligt een nieuwe boxset in de Belgische winkelrekken met 8 films die de succesvolle Hollywoodveteraan en meesterverteller Steven Spielberg (één van onze favoriete regisseurs) in de loop der jaren inblikte voor de Amerikaanse filmstudio Universal Pictures. 

Het gaat om:

- de uitstekende road action-thriller Duel uit 1971 (Spielbergs trefzekere langspeelfilmdebuut; bekijk de hele film hier); 

- de tragikomische road movie The Sugarland Express uit 1974; 

- de spannende kaskraker Jaws uit 1975 (één van onze favoriete horrorfilms en één van onze favoriete films tout court; lees onze recensie hier en bekijk een leerzame analyse van de knappe cameratechnieken hier);

- de oorlogskomedie 1941 uit 1979, 

- de meeslepende blockbuster E.T. uit 1982 (één van onze favoriete sciencefictionfilms); 

- het matige romantisch pilotendrama Always;

- en de twee eerste delen in Spielbergs populaire rampenfilmreeks over gekloonde, losgeslagen dinosauriërs, namelijk Jurassic Park uit 1993 en The Lost World: Jurassic Park uit 1997. 

Jammer dat in deze boxset enkele meesterwerken ontbreken die Spielberg maakte voor andere filmstudio's, zoals het meeslepende archeologisch avontuur Raiders of the Lost Ark uit 1981, het beklijvende familiedrama The Color Purple uit 1985, het aangrijpende holocaustdrama Schindler's List uit 1993 (één van onze favoriete historische drama's) en de knappe sciencefictionthriller Minority Report uit 2002 (één van onze favoriete sciencefictionfilms). 

Toch is deze nieuwe boxset, met urenlang bonusmateriaal, een uitgelezen kans om Spielbergs veelzijdige oeuvre te (her)ontdekken in blu-ray-kwaliteit.

Joeri Naanai

Steven Spielberg Director's Collection (USA-2014): beschikbaar op blu-ray disc vanaf 15 oktober 2014.

Aguirre, der Zorn Gottes - full movie

Klik hieronder in het videoscherm op de link "Watch on Odnoklassniki" en dan op de playbutton, en rechtsonder bij instellingen op "Quality" en op 720p voor hogere beeldkwaliteit.

(Klik de link "Watch on Odnoklassniki" en dan op de playbutton, en rechtsonder bij instellingen op "Quality" en op 720p voor hogere beeldkwaliteit)

Genre: historisch drama / avontuur

Portret. 

David Fincher 

                                                

Tussen filmkunst en entertainment

Vanaf 8 oktober loopt de nieuwe film Gone Girl (2014) van de Amerikaanse cineast David Fincher bij ons in de zalen (bekijk de trailer hier).

Gebaseerd op de gelijknamige roman van de Amerikaanse schrijfster Gillian Flynn, die ook het filmscenario schreef, is Gone Girl een boeiend verdwijningsmysterie dat begint op de vooravond van de vijfde huwelijksverjaardag van hoogleraar Nick (gespeeld door Ben Affleck) en zijn vrouw Amy (Rosamund Pike). Daags nadien blijkt Amy spoorloos. Wat start als een verdwijningszaak, evolueert onder druk van een groeiende mediastorm al gauw in een moordonderzoek waarin Nick plots de hoofdverdachte is. Hij blijkt immers heel wat te verbergen. Is Nick het onschuldige slachtoffer van een heksenjacht of heeft hij zijn vrouw echt vermoord...?

Ben Affleck in Gone Girl.

Verrassend

Zoals we van regisseur David Fincher gewoon zijn, maakte hij van Gone Girl een fascinerende film die de kijker met verrassende plotwendingen op het puntje van zijn stoel houdt. Dat deed hij reeds in Se7en: de sfeervolle neo noir misdaadthriller met Brad Pitt, Morgan Freeman en Kevin Spacey, waarmee Fincher in 1995 internationaal doorbrak en die behoort tot onze favoriete films over seriemoorden. Finchers vernieuwende aanpak in Se7en -met onder meer een experimentele begingeneriek (bekijk die hier), complexe plot, verrassende ontknoping, donkere fotografie en groezelige mise-en-scène- gaf een extra boost aan het seriemoordenaarsgenre dat reeds in de lift zat sinds het succes van Jonathan Demme's uitstekende horrorthriller The Silence of the Lambs uit 1991 (ook één van onze favoriete films over seriemoorden en tevens één van onze favoriete horrorfilms).

Brad Pitt (links) en Morgan Freeman in Se7en.

Ook Finchers psychologische thriller The Game (1997) met Michael Douglas en de populaire vechtfilm Fight Club (1999) met Brad Pitt en Edward Norton vielen op door hun ingenieuze narratieve structuur en verrassende plotwendingen, waarmee Fincher zijn reputatie van een getalenteerde, eigenzinnige cineast bevestigde.

Panic Room (2002), met Jodie Foster als een vrouw die zich verweert tegen inbrekers, was een conventionele thriller.

Maar met Zodiac (2007), een briljante whodunit over de seriemoorden van de zogeheten Zodiac Killer, blikte Fincher alweer een meesterwerk in, dat ook behoort tot onze favoriete films over seriemoorden en tevens tot onze favoriete politiefilms en onze favoriete films tout court (bekijk de hele film hier).

Jake Gyllenhaal als de hardnekkige speurneus in Zodiac.

Drie jaar later volgde The Social Network (2010): een documentair drama van Fincher over het ontstaan van Facebook dat drie Oscars in de wacht sleepte (lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier).

Vaste waarde

Begonnen in 1986 als regisseur van opvallende videoclips voor pop- en rocksterren zoals Madonna, The Rolling Stones, Iggy Pop en Nine Inch Nails, is de intussen 52-jarige Fincher uitgegroeid tot een vaste waarde in Hollywood. Dat is vooral te danken aan zijn talent om kwaliteit, zeg maar filmkunst, te koppelen aan entertainment. Hierdoor kan hij niet alleen rekenen op een trouwe schare cinefiele fans, maar scoren zijn films ook goed bij het grote publiek. Zijn nieuwe film Gone Girl zal daar wellicht toe bijdragen.

JN.

Gone Girl (USA-2014): in de Belgische bioscopen vanaf 8 oktober 2014.

Met: Ben Affleck en Rosamund Pike.

Genre: thriller / psychosociaal drama / mysterie

Klik op de oranje link voor een minidocumentaire: David Finchers synchrone cameratechniek

Waiting for August - trailer

(Klik op de playbutton en dan rechtsonder op 480p voor hogere beeldresolutie)


Klik op de oranje link voor onze recensie van Waiting for August: Surrogaatmoeder tegen wil en dank

Genre: documentaire / psychosociaal gezinsdrama

Surrogaatmoeder tegen wil en dank

Waiting for August  van Teodora Ana Mihai     ★★★

Bacau, Roemenië. Zeven kinderen krijgen af en toe een telefoontje van hun moeder, die, net als heel wat andere Roemeense ouders, uit financiële noodzaak in het buitenland werkt. De kinderen wachten met ongeduld op de zomer, wanneer hun moeder hen eindelijk weer zal bezoeken. Intussen fungeert de oudste van hen  -de 15-jarige Georgiana- als surrogaatmoeder, hoewel zij in feite zelf nog een kind is en zich vanwege de verantwoordelijkheid voor haar jongere broertjes en zusjes moeilijk kan focussen op haar schoolwerk. Improviserend, probeert Georgiana het huishouden in goede banen te leiden. Met wisselend succes, want de kinderen snoepen veel en zitten vaak om half twee ‘s nachts nog voor de tv, terwijl ze om zes uur ‘s ochtends al weer uit de veren moeten om naar school te gaan. De afwezige moeder stuurt vanuit Italië geschenkjes en probeert haar gezin via de webcam wat bij te sturen. Maar dat is niet voldoende: de kinderen missen hun mama...

Georgiana (rechts) krijgt via Skype af en toe opvoedkundige tips van haar moeder.

Intiem

Waiting for August (2014) is een nieuwe, mooie (met Belgische steun geproduceerde) documentaire van de Roemeense cineaste Teodora Ana Mihai. Haar intieme gezinsportret geeft een gezicht aan de talrijke Roemeense 'sleutelkinderen' die door de armoede van hun ouders goeddeels op zichzelf aangewezen zijn. Georgiana en haar broertjes en zusjes hebben het geluk dat hun moeder geld opstuurt, maar ook zij leven in feite op de rand van de armoede. Armoede is immers niet alleen een materiële kwestie, maar ook een psychologisch en psychosociaal probleem, zeker bij kinderen die aan hun lot overgelaten worden.

Authentiek

Mihai registreerde de dagelijkse beslommeringen van Georgiana en haar broertjes en zusjes zonder commentaar, waardoor de kijker als een vlieg op de wand getuige is van een authentiek stukje leven zoals het is in een oostelijke uithoek van Europa. Na afloop van de documentaire, heb je echt de indruk dat je de zeven kinderen beter hebt leren kennen. Wij hadden alvast veel bewondering voor het doorzettingsvermogen, de solidariteit en de warme liefde in het gezin van Georgiana, 'tienermoeder' tegen wil en dank.

Waiting for August werd op het voorbije Hot Docs Canadian International Documentary Festival uitgeroepen tot beste documentaire.

JN.

Waiting for August (België/Roemenië-2014): in de Belgische bioscopen vanaf 4 november 2014.

Met: Georgiana Halmac en haar broertjes en zusjes.

Genre: documentaire / psychosociaal gezinsdrama

Klik op de oranje link voor de trailer: Waiting for August - trailer