Terugblik 
op het beste van 2012

                                   

Nu we na het voorspelde einde van de wereld (op 21 december 2012) toch nog in leven zijn en de oude Mayakalender natuurlijk gewoon een cyclisch karakter blijkt te hebben, zullen we maar meteen werk maken van onze terugblik op het filmjaar 2012. We kunnen daarbij vanzelfsprekend alleen rekening houden met de films die wij reeds gezien hebben en dus niet met naar verluidt boeiende films die nog op ons 'te bekijken-lijstje' staan (zoals Amour van Michael Haneke, Holy Motors van Leos Carax, Moonrise Kingdom van Wes Anderson, Tinker Tailor Soldier Spy van Thomas Alfredson, Life of Pi van Ang Lee, Once Upon a Time in Anatolia van Nuri Bilge Ceylan en Shame van Steve McQueen). Onze onderstaande selectie houdt evenmin rekening met films die in 2012 elders in de wereld al te zien waren maar hier nog niet. Anderzijds bevat onze selectie wél films die elders reeds in 2011 uitkwamen maar bij ons pas het voorbije jaar te zien waren (zoals de horrorfilm The Woman).

Beste films

1. Jagten

Wij gaven 4 sterren (op 5) aan dit aangrijpende psychosociaal drama van Thomas Vinterberg over een kleuterleider die door zijn dorpsgenoten wordt beschuldigd van kindermisbruik. Lees onze recensie hier.

Mads Mikkelsen in zijn hoofdrol als de van kindermisbruik beschuldigde kleuterleider in Jagten. 

2. Oslo, August 31st van Joachim Trier (4 sterren). Lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier.

3. Headhunters van Morten Tyldum (3,5 sterren). Lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier.  

4. Tyrannosaur  van Paddy Considine (3,5 sterren). Lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier.
5. Killing Them Softly van Andrew Dominik (3,5 sterren). Lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier. 

6. Young Adult van Jason Reitman (3,5 sterren). Lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier.
7. A Simple Life van Ann Hui (3,5 sterren). Lees onze recensie hier.
8. The Woman van Lucky McKee (3,5 sterren). Lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier.
9. Anna Karenina van Joe Wright (3,5 sterren). Lees onze recensie hier.
10. Killer Joe van William Friedkin (3,5 sterren). Lees onze recensie hier.

Beste acteurs

1. Peter Mullan in Tyrannosaur. Lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier.

Peter Mullan als de getroebleerde weduwnaar in Tyrannosaur.

2. Mads Mikkelsen in Jagten. Lees onze recensie hier.

3. Anders Danielsen Lie in Oslo, August 31st. Lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier.
4. Ben Mendelsohn in Killing Them Softly. Lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier.
5. Seth MacFarlane als de stem van de teddybeer in Ted. Lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier.

Beste actrices

1. Charlize Theron in Young Adult. Lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier.

Charlize Theron als het tragikomische titelpersonage in Young Adult.

2. Olivia Colman in Tyrannosaur. Lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier.
3. Rachel Weisz in The Deep Blue Sea. Lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier.
4. Michelle Williams in Take This Waltz. Lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier.
5. Marion Cotillard in De rouille et d'os. Lees onze recensie hier.

Beste regisseur

Thomas Vinterberg met Jagten. Lees onze recensie hier.

Thomas Vinterberg.

De mooist in beeld gebrachte films

1. Prometheus van Ridley Scott. Lees onze recensie hier en bekijk de trailers hier en hier.

2. Anna Karenina van Joe Wright. Lees onze recensie hier .
3. The Hobbit: An Unexpected Journey van Peter Jackson. Lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier.
4. Wuthering Heights van Andrea Arnold. Lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier.
5. Killing Them Softly van Andrew Dominik. Lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier.

Life of Pi van Ang Lee is naar verluidt ook schitterend in beeld gebracht, maar die film hebben we nog niet gezien.


Joeri Naanai

Hoge toppen, diepe dalen

Flight  van Robert Zemeckis     ★★★★

Whip krijgt veel media-aandacht na zijn tour de force
als piloot van het gecrashte passagiersvliegtuig.

Ondanks zijn overmatige drank- en druggebruik, slaagt de piloot Whip Whitaker (prachtrol van Denzel Washington) er met een spectaculair manoeuvre toch in om zijn neerstortende lijnvliegtuig aan de grond te zetten met een minimale dodentol: slechts 6 van de 102 passagiers aan boord komen om het leven tijdens de crash. Een wonder, noemt de pers het, en Whip is een held. 

Terwijl hij in het ziekenhuis herstelt van zijn verwondingen, ontmoet Whip er de aan heroïne verslaafde Nicole (geloofwaardig vertolkt door Kelly Reilly). Whip besluit te kappen met drank en drugs. Maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan (let op de spannende hotelscène met het vodkaflesje uit de minibar!). Bovendien toont een bloedonderzoek aan dat Whip onder invloed van alcohol en cocaïne achter de stuurknuppel van het gecrashte vliegtuig zat. Hij riskeert een levenslange gevangenisstraf voor zesvoudige doodslag...

Denzel Washington als de antiheld Whip.

Drankduivel

V.l.n.r.: Bruce Greenwood, Don Cheadle
en Denzel Washington.

Flight (2012) is een nieuw, boeiend drama van de Amerikaanse regisseur Robert Zemeckis, dat draait rond het moeizame gevecht van een vereenzaamde man tegen zijn verslaving. De drankduivel kostte Whip reeds zijn huwelijk en het contact met zijn zoon. Zelfs tijdens het onderzoek naar de oorzaak van het vliegtuigongeluk slaagt Whip er niet in om van de drank af te blijven, tot wanhoop van zijn advocaat (bijrol van de zoals steeds voortreffelijke Don Cheadle) en tot ergernis van de vertegenwoordiger van de pilotenvakbond (gespeeld door Bruce Greenwood).

Terwijl ook Nicole probeert om clean te blijven en zij Whip adviseert om met haar groepstherapie te volgen, komt de datum van de cruciale hoorzitting over de vliegtuigcrash steeds dichterbij...

Denzel Washington en Kelly Reilly.

Weer een verslavingsdrama? Ja, maar Flight pakt de problematiek op een originele manier aan, waardoor de film niet zonder meer in dezelfde categorie kan ondergebracht worden als zwaarmoedige verslavingsportretten zoals de aangrijpende drama's Leaving Las Vegas en Oslo, August 31st (lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier).

Flight begint immers als een spannende rampenfilm (de vliegtuigcrash voelt erg realistisch aan), evolueert naar een ontroerend romantisch drama over twee eenzame zielen (Whip en Nicole) die steun zoeken bij elkaar, en houdt de kijker ook in spanning over de afloop van het onderzoek naar Whips verantwoordelijkheid voor de vliegtuigcrash. Bovendien bevat de film ook enkele geslaagde humoristische momenten. Een voorbeeld: drugdealer Harling (John Goodman als een vuilgebekte versie van Harvey Keitel aka The Wolf in Pulp Fiction) daagt in Flight op met enkele lijntjes cocaïne voor Whip en saves the day.

Denzel Washington (links) en John Goodman. 

Oscarmateriaal?

Denzel Washington als Whip.

Denzel Washington (lees ons biografische portret hier) is in topvorm als de drankzuchtige antiheld Whip die zijn demonen probeert uit te drijven. Het is geleden sinds zijn Oscarwinnende rol van bad cop in de opwindende misdaadthriller Training Day uit 2011 (één van onze favoriete politiefilms; bekijk de hele film hier) dat we Washington nog eens tot op het bot zagen gaan, en het zou ons verbazen mocht zijn doorleefde vertolking in Flight hem geen nieuwe Oscarnominatie opleveren. 

Kelly Reilly overtuigt in haar fijngevoelige vertolking van de door miserie getekende Nicole. 

En ook de supporting cast acteert  uitstekend, met inbegrip van Melissa Leo in haar (te kleine) bijrolletje als de overheidsfunctionaris die het onderzoek naar de vliegtuigcrash leidt. 

Samen met de fijne muziek zorgt dat voor een boeiende film die de lat voor het nieuwe filmjaar alvast hoog legt.

Een boeiende analyse van de soundtrack vindt u op www.vulture.com/2012/11/on-the-noseness-of-flight-soundtrack-music-denzel-washington-robert-zemeckis.html, met toelichting bij Feelin' Alright van Joe Cocker, Under the Bridge van The Red Hot Chili Peppers, Sweet Jane van Cowboy Junkies, Sympathy for the Devil en Gimme Shelter van The Rolling Stones, Ain't No Sunshine van Bill Whiters, What's Going On van Marvin Gaye, Goin' Down van Jeff Beck en With a Little Help From My Friends van The Beatles.

JN.

Flight (USA-2012): in de Belgische bioscopen vanaf 30 januari 2013.

Met: Denzel Washington, Kelly Reilly, Bruce Greenwood, Don Cheadle, John Goodman, Melissa Leo, Nadine Velazquez en Tamara Tunie.

Genre: psychologisch drama / rampenfilm

Klik op de oranje link voor de trailer: Flight - trailer

Oslo, August 31st - trailer

(Klik op de playbutton en dan rechtsonder op 480p, 720p of 1080p voor hogere beeldresolutie)


Klik op de oranje link voor onze recensie van Oslo, August 31st: Dagboek van een junkie

Genre: existentieel drama

Dagboek van een junkie

Oslo, August 31st  van Joachim Trier     ★★★★

Eén dag is zo voorbij als je een normaal, routineus leventje leidt. Maar voor een suïcidale junkie zoals de 34-jarige Anders (doorleefd vertolkt door Anders Danielsen Lie) kunnen 24 uur een eeuwigheid duren. 

Na een lange afkickperiode in een Noors rehabilitatiecentrum voor drugverslaafden, krijgt Anders een dagje vrijaf om in Oslo te solliciteren naar een baan. We volgen hem terwijl hij in de Noorse hoofdstad oude vrienden bezoekt, berichtjes inspreekt op de voicemail van zijn ex, probeert af te spreken met zijn zus, het nachtleven induikt en wanhopig tracht te weerstaan aan de verleiding van drugs.

Leegte

Niemand lijkt in staat écht te begrijpen wat Anders doormaakt: hoe machteloos en eenzaam hij zich voelt, in welke mate de drugs hem nog steeds fysiek en mentaal in hun greep hebben, en hoe leeg en betekenisloos hij het leven ervaart terwijl de mensen om hem heen doorgaan met hun dagdagelijkse bezigheden. De ouders en zuster van Anders komen nooit in beeld, wat zijn isolatie onderstreept.

Losjes gebaseerd op de roman Le feu follet van de Franse schrijver Pierre Drieu La Rochelle uit 1931 en op de gelijknamige verfilming door Louis Malle in 1963, is de nieuwe film Oslo, August 31st (2011) van de Noorse cineast Joachim Trier een bijzonder aangrijpend existentieel portret van een onthechte ziel in nood. 

De gevoelige, naturalistische vertolking van de Noorse acteur Anders Danielsen Lie biedt de kijker een erg realistische blik in de zelfdestructieve psyche van een drugverslaafde: we geloven de acteur terwijl hij uitdrukking geeft aan de fatalistische wanhoop van het hoofdpersonage.

Anders Danielsen Lie.

Weltschmertz

Je hoeft bovendien geen junkie te zijn (of te kennen) om mee te voelen met de afgrondelijk diepe eenzaamheid waarmee Anders worstelt. In dat opzicht is deze sfeervol in beeld gebrachte film veel meer dan een hedendaagse variant op het ophefmakende Duitse junkiedrama Christiane F.: Wir Kinder vom Bahnhof Zoo van Uli Edel uit 1981. De focus van Oslo, August 31st ligt immers meer op de existentiële twijfels en angsten van Anders dan op zijn verslaving als zodanig. Twijfels en angsten waaraan overigens ook zijn vrienden en kennissen onderhevig zijn, zij het dan in veel mindere mate. Zo blijkt uit de boeiende gesprekken die Anders voert met zijn beste vriend Thomas (Hans Olav Brenner) dat ook Thomas zich vragen stelt over de zin en het doel van zijn eigen, conformistische gezinsleventje. 

Regisseur Joachim Trier lijkt hiermee te willen aangeven dat het subjectieve verschil tussen een doorsnee burger en een stuurloze junk kleiner kan zijn dan het objectieve verschil tussen hun levensstijlen doet vermoeden. Anders is een verstandige jongeman uit een welgesteld en warm nest en heeft gelijkaardige kansen gekregen als Thomas om iets van zijn leven te maken. Hun familiale voorgeschiedenis is dus niet fundamenteel verschillend. Maar waarom gleed Anders wél en Thomas niét af naar de marge van de samenleving? Of het nu om alcohol, dan wel om soft- of harddrugs gaat, de meesten onder ons komen vroeg of laat in contact met verdovende middelen. De combinatie van externe factoren, fysiologische disposities en persoonlijk temperament zorgt ervoor dat sommigen minder bestand blijken tegen verslaving dan anderen. En niet toevallig zijn dat vaak mensen die ook gevoeliger zijn voor Weltshmertz, melancholie en depressies. 

"Ik heb altijd gedacht dat gelukkige mensen idioten zijn", zegt Anders tegen Thomas. "Het zijn idioten", beaamt Thomas. Met zijn intelligente, hypergevoelige persoonlijkheid is Anders blijkbaar minder in staat om domweg gelukkig te zijn dan Jan en An Modaal. "Schwer is zu tragen das Unglück, aber schwerer das Glück", dichtte Friedrich Hölderlin terecht. En "wie kennis vermeerdert, vermeerdert smart", staat in de Bijbel. Voor geluk moet je niet alleen talent hebben, maar ook een beetje blind (willen) zijn; blind voor de oppervlakkigheid en miserie in de wereld om je heen, voor de gebreken van anderen en vooral voor je eigen gebreken. Optimisme is een heilzame oogziekte. De getroebleerde junkie Anders is te scherpzinnig en te eerlijk om optimistisch te zijn. En dat is zijn doem. 

JN.

Oslo, August 31st (Noorwegen-2011): beschikbaar op dvd vanaf 13 september 2012.

Met: Anders Danielsen Lie en Hans Olav Brenner.

Genre: existentieel drama

Klik op de oranje link voor de trailer: Oslo, August 31st - trailer