Portret. 

David Fincher 

                                                

Tussen filmkunst en entertainment

Vanaf 8 oktober loopt de nieuwe film Gone Girl (2014) van de Amerikaanse cineast David Fincher bij ons in de zalen (bekijk de trailer hier).

Gebaseerd op de gelijknamige roman van de Amerikaanse schrijfster Gillian Flynn, die ook het filmscenario schreef, is Gone Girl een boeiend verdwijningsmysterie dat begint op de vooravond van de vijfde huwelijksverjaardag van hoogleraar Nick (gespeeld door Ben Affleck) en zijn vrouw Amy (Rosamund Pike). Daags nadien blijkt Amy spoorloos. Wat start als een verdwijningszaak, evolueert onder druk van een groeiende mediastorm al gauw in een moordonderzoek waarin Nick plots de hoofdverdachte is. Hij blijkt immers heel wat te verbergen. Is Nick het onschuldige slachtoffer van een heksenjacht of heeft hij zijn vrouw echt vermoord...?

Ben Affleck in Gone Girl.

Verrassend

Zoals we van regisseur David Fincher gewoon zijn, maakte hij van Gone Girl een fascinerende film die de kijker met verrassende plotwendingen op het puntje van zijn stoel houdt. Dat deed hij reeds in Se7en: de sfeervolle neo noir misdaadthriller met Brad Pitt, Morgan Freeman en Kevin Spacey, waarmee Fincher in 1995 internationaal doorbrak en die behoort tot onze favoriete films over seriemoorden. Finchers vernieuwende aanpak in Se7en -met onder meer een experimentele begingeneriek (bekijk die hier), complexe plot, verrassende ontknoping, donkere fotografie en groezelige mise-en-scène- gaf een extra boost aan het seriemoordenaarsgenre dat reeds in de lift zat sinds het succes van Jonathan Demme's uitstekende horrorthriller The Silence of the Lambs uit 1991 (ook één van onze favoriete films over seriemoorden en tevens één van onze favoriete horrorfilms).

Brad Pitt (links) en Morgan Freeman in Se7en.

Ook Finchers psychologische thriller The Game (1997) met Michael Douglas en de populaire vechtfilm Fight Club (1999) met Brad Pitt en Edward Norton vielen op door hun ingenieuze narratieve structuur en verrassende plotwendingen, waarmee Fincher zijn reputatie van een getalenteerde, eigenzinnige cineast bevestigde.

Panic Room (2002), met Jodie Foster als een vrouw die zich verweert tegen inbrekers, was een conventionele thriller.

Maar met Zodiac (2007), een briljante whodunit over de seriemoorden van de zogeheten Zodiac Killer, blikte Fincher alweer een meesterwerk in, dat ook behoort tot onze favoriete films over seriemoorden en tevens tot onze favoriete politiefilms en onze favoriete films tout court (bekijk de hele film hier).

Jake Gyllenhaal als de hardnekkige speurneus in Zodiac.

Drie jaar later volgde The Social Network (2010): een documentair drama van Fincher over het ontstaan van Facebook dat drie Oscars in de wacht sleepte (lees onze recensie hier en bekijk de trailer hier).

Vaste waarde

Begonnen in 1986 als regisseur van opvallende videoclips voor pop- en rocksterren zoals Madonna, The Rolling Stones, Iggy Pop en Nine Inch Nails, is de intussen 52-jarige Fincher uitgegroeid tot een vaste waarde in Hollywood. Dat is vooral te danken aan zijn talent om kwaliteit, zeg maar filmkunst, te koppelen aan entertainment. Hierdoor kan hij niet alleen rekenen op een trouwe schare cinefiele fans, maar scoren zijn films ook goed bij het grote publiek. Zijn nieuwe film Gone Girl zal daar wellicht toe bijdragen.

JN.

Gone Girl (USA-2014): in de Belgische bioscopen vanaf 8 oktober 2014.

Met: Ben Affleck en Rosamund Pike.

Genre: thriller / psychosociaal drama / mysterie

Klik op de oranje link voor een minidocumentaire: David Finchers synchrone cameratechniek

Waiting for August - trailer

(Klik op de playbutton en dan rechtsonder op 480p voor hogere beeldresolutie)


Klik op de oranje link voor onze recensie van Waiting for August: Surrogaatmoeder tegen wil en dank

Genre: documentaire / psychosociaal gezinsdrama

Surrogaatmoeder tegen wil en dank

Waiting for August  van Teodora Ana Mihai     ★★★

Bacau, Roemenië. Zeven kinderen krijgen af en toe een telefoontje van hun moeder, die, net als heel wat andere Roemeense ouders, uit financiële noodzaak in het buitenland werkt. De kinderen wachten met ongeduld op de zomer, wanneer hun moeder hen eindelijk weer zal bezoeken. Intussen fungeert de oudste van hen  -de 15-jarige Georgiana- als surrogaatmoeder, hoewel zij in feite zelf nog een kind is en zich vanwege de verantwoordelijkheid voor haar jongere broertjes en zusjes moeilijk kan focussen op haar schoolwerk. Improviserend, probeert Georgiana het huishouden in goede banen te leiden. Met wisselend succes, want de kinderen snoepen veel en zitten vaak om half twee ‘s nachts nog voor de tv, terwijl ze om zes uur ‘s ochtends al weer uit de veren moeten om naar school te gaan. De afwezige moeder stuurt vanuit Italië geschenkjes en probeert haar gezin via de webcam wat bij te sturen. Maar dat is niet voldoende: de kinderen missen hun mama...

Georgiana (rechts) krijgt via Skype af en toe opvoedkundige tips van haar moeder.

Intiem

Waiting for August (2014) is een nieuwe, mooie (met Belgische steun geproduceerde) documentaire van de Roemeense cineaste Teodora Ana Mihai. Haar intieme gezinsportret geeft een gezicht aan de talrijke Roemeense 'sleutelkinderen' die door de armoede van hun ouders goeddeels op zichzelf aangewezen zijn. Georgiana en haar broertjes en zusjes hebben het geluk dat hun moeder geld opstuurt, maar ook zij leven in feite op de rand van de armoede. Armoede is immers niet alleen een materiële kwestie, maar ook een psychologisch en psychosociaal probleem, zeker bij kinderen die aan hun lot overgelaten worden.

Authentiek

Mihai registreerde de dagelijkse beslommeringen van Georgiana en haar broertjes en zusjes zonder commentaar, waardoor de kijker als een vlieg op de wand getuige is van een authentiek stukje leven zoals het is in een oostelijke uithoek van Europa. Na afloop van de documentaire, heb je echt de indruk dat je de zeven kinderen beter hebt leren kennen. Wij hadden alvast veel bewondering voor het doorzettingsvermogen, de solidariteit en de warme liefde in het gezin van Georgiana, 'tienermoeder' tegen wil en dank.

Waiting for August werd op het voorbije Hot Docs Canadian International Documentary Festival uitgeroepen tot beste documentaire.

JN.

Waiting for August (België/Roemenië-2014): in de Belgische bioscopen vanaf 4 november 2014.

Met: Georgiana Halmac en haar broertjes en zusjes.

Genre: documentaire / psychosociaal gezinsdrama

Klik op de oranje link voor de trailer: Waiting for August - trailer

The Captive - trailer

(Klik op de playbutton en dan bij instellingen op "Kwaliteit" en op 720p voor hogere beeldkwaliteit)

Genre: thriller / psychologisch gezinsdrama

Klik op de oranje link voor onze recensie van The Captive: Sporen in de sneeuw

Sporen in de sneeuw

The Captive  van Atom Egoyan     ★★½

Wanneer de Amerikaanse landschapsarchitect Matthew (gespeeld door Ryan Reynolds) zijn negenjarige dochter Cassandra (als kind vertolkt door Peyton Kennedy) even alleen laat in zijn gezinswagen, wordt Cassandra ontvoerd door de gluiperige pedofiel Mika (Kevin Durand). Terwijl de politiedetectives Nicole (Rosario Dawson) en Jeffrey (Scott Speedman) Cassandra proberen op te sporen, wordt haar moeder (rol van Mireille Enos) door boosdoener Mika geobserveerd met verborgen camera’s...

V.l.n.r.: Rosario Dawson, Ryan Reynolds en Mireille Enos
in The Captive.

Sfeervol, maar niet spannend genoeg

Pendelend tussen het verleden en het heden (wanneer de intussen 17-jarige Cassandra, gespeeld door Alexia Fast, nog steeds spoorloos blijkt), is The Captive (2014) een nieuwe psychologische misdaadthriller van de Canadese regisseur, scenarist en producent Atom Egoyan, die vooral focust op het leed van de ouders.

De rammelende plot van The Captive leverde Egoyan flink wat kritiek op van de internationale filmpers. Terecht, maar de sfeervolle opnames in het besneeuwde Canada en de degelijke vertolkingen van de cast maken veel goed. Toch slaagde Egoyan er niet in om van The Captive een beklijvende thriller te maken. Dat ligt niet alleen aan enkele onwaarschijnlijkheden in zijn zelfgeschreven scenario, maar ook aan zijn vage karakterontwikkeling van de hoofdpersonages. Zo komen we bijvoorbeeld niet voldoende te weten over het verleden en de drijfveren van zowel de ontvoerder als van de vader en van politiedetective Nicole. Bovendien is The Captive gewoon niet spannend genoeg. Jammer, want bij momenten zit deze film op het goede spoor...

JN.

The Captive (Canada-2014): in de Belgische bioscopen vanaf 29 oktober 2014.

Met: Ryan Reynolds, Mireille Enos, Kevin Durand, Rosario Dawson, Alexia Fast en Scott Speedman.

Genre: misdaadthriller / psychologisch gezinsdrama

Klik op de oranje link voor de trailer: The Captive - trailer

Belle - trailer

(Klik op de playbutton en dan rechtsonder op 480p of 720p voor hogere beeldresolutie)


Klik op de oranje link voor onze recensie van Belle: Slaaf van de tijdsgeest

Genre: historisch kostuumdrama / psychosociaal drama / romantiek