zaterdag 17 november 2012
Looper - trailer
(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op 720p of 1080p voor hogere beeldkwaliteit)
Klik op de oranje link voor onze recensie van Looper: Intelligent vermaak
Genre: sciencefiction / misdaadthriller / actie
dinsdag 6 november 2012
Kiss Me - Trailer
(Klik op de playbutton en dan rechtsonder bij instellingen op 720p voor hogere beeldkwaliteit)
Genre: romantisch drama / erotiek
Verboden verlangens
Kiss Me van Alexandra-Therese Keining ★★★
![]() |
Hoewel Mia (gespeeld door de Zweedse actrice Ruth Vega Fernandez) op het punt staat te trouwen met haar vaste partner Tim (Joakim Nätterqvist), lijkt zij niet helemaal gelukkig. Mia is een nerveus type. Ze is nog steeds boos op haar vader Lasse (Krister Henriksson) omdat hij vreemdging tijdens zijn huwelijk met Mia's moeder. Of is er meer aan de hand...?
Vader Lasse is intussen gescheiden en heeft ook zelf trouwplannen met de sympathieke Elisabeth (Lena Endre). Tijdens het verlovingsfeest van haar vader maakt Mia kennis met Elisabeths dochter Frida (een charismatische Liv Mjönes). Tot haar eigen ontreddering, voelt Mia zich aangetrokken tot Frida. Mia's verboden verlangens doen haar pijn, maar toch kan zij er moeilijk aan weerstaan. Wanneer zij in Frida's gezelschap is, bloeit Mia open als een mooie orchidee en lijkt ze tot rust te komen. Even maar: tot zij zich weer herinnert dat ze binnen afzienbare tijd in het huwelijksbootje moet stappen met Tim...
Kiss Me (originele Zweedse titel: Kyss mig) is een mooi, van verlangen zinderend liefdesdrama, dat door cameravrouw Ragna Jorming sensueel in beeld gebracht werd.
Hoofdrolspeelsters Vega Fernandez en Liv Mjönes geven hun liefdesscènes een tedere toets en de natuurlijke 'chemie' tussen beiden maakt hun vertolkingen van Mia en Frida heel geloofwaardig.
Ondanks enkele voorspelbare wendingen in het door regisseuse Alexandra-Therese Keining zelfgeschreven scenario, en de niet altijd even geslaagde muziekkeuze, is Kiss Me de meest romantische film die we dit najaar al onder ogen kregen.
JN.
Kiss Me (Zweden-2011): in de Belgische bioscopen vanaf 5 december 2012.
Met: Ruth Vega Fernandez, Liv Mjönes, Krister Henriksson, Joakim Nätterqvist en Lena Endre.
woensdag 31 oktober 2012
NIEUWS!
Klik op de oranje links:
- voor onze recensie van The Hobbit: An Unexpected Journey: An Unexpected Dissapointment?
- voor de trailer: The Hobbit: An Unexpected Journey - trailer
- voor de making-of: Achter de schermen van The Hobbit
- voor nieuws: Orlando Bloom speelt mee in The Hobbit
Hobbit in zicht
![]() |
| |
Op 28 november is het eindelijk zover: dan beleeft The Hobbit: An Unexpected Journey zijn wereldpremière in Nieuw-Zeeland. Twee weken later, op 12 december, kunnen ook Belgische en Nederlandse bioscoopbezoekers gaan kijken naar het eerste deel van de langverwachte driedelige prequel (voorgeschiedenis) op de razend populaire The Lord of the Rings-trilogie van Peter Jackson.
Hoewel The Hobbit oorspronkelijk zou geregisseerd worden door de Spaanse cineast Guillermo del Toro, haakte die in 2010 af vanwege aanhoudende productievertragingen. Jackson nam het roer over en stond dus opnieuw achter de camera, maar Del Toro bleef wel coscenarist.
Terug naar Midden-aarde
![]() |
Net als The Lord of the Rings is The Hobbit gebaseerd op een roman van de beroemde Britse schrijver J.R.R. Tolkien. An Unexpected Journey, het eerste deel van de nieuwe trilogie, volgt de avontuurlijke zoektocht van de Hobbit Bilbo Baggins en een groep dwergen naar een schat die gestolen werd door de draak Smaug. Het tweede deel, dat The Desolation of Smaug heet, komt eind volgend jaar uit. En de release van het derde deel, There and Back Again, is voorzien in de zomer van 2014.
Peter Jackson keert dus terug naar Midden-aarde, het mythische continent dat hij zo betoverend in beeld wist te brengen in The Lord of the Rings. En ook dit keer vonden de filmopnames plaats in Nieuw-Zeeland, de plek waar Jackson in 1961 geboren werd en nog steeds woont.
![]() |
![]() |
| Martin Freeman als de jonge Bilbo. |
Ook de cast van The Hobbit zal u bekend in de oren klinken, want behalve een rist minder bekende acteurs die onder anderen de dwergen spelen, mochten heel wat acteurs die in The Lord of the Rings te zien waren opnieuw in de huid kruipen van hun respectievelijke personages: Elijah Wood als Frodo, Andy Serkis als Gollum/Smeagol, Ian McKellen als Gandalf, Christopher Lee als Saruman, Cate Blanchett als Galadriel en Hugo Weaving als Elrond.
Ook de schitterende Britse acteur Ian Holm, intussen al 82 jaar, zal weer te zien zijn als de oude Hobbit Bilbo Baggins. Maar de hoofdrol -de jonge Bilbo- ging naar zijn veertig jaar jongere landgenoot Martin Freeman.
Een van de grote verschillen met The Lord of the Rings-trilogie is dat de drie Hobbit-films in 3D opgenomen werden. Afwachten of dat even overtuigende resultaten oplevert als de kristalheldere 3D-beelden in Prometheus van Ridley Scott.
Ook de schitterende Britse acteur Ian Holm, intussen al 82 jaar, zal weer te zien zijn als de oude Hobbit Bilbo Baggins. Maar de hoofdrol -de jonge Bilbo- ging naar zijn veertig jaar jongere landgenoot Martin Freeman.
Een van de grote verschillen met The Lord of the Rings-trilogie is dat de drie Hobbit-films in 3D opgenomen werden. Afwachten of dat even overtuigende resultaten oplevert als de kristalheldere 3D-beelden in Prometheus van Ridley Scott.
Van autodidact tot meester cineast
![]() |
| Peter Jackson. |
Peter Jackson genoot geen officiële filmopleiding en is een echte autodidact: als kind kreeg hij een filmcamera kado en begon hij samen met vrienden korte filmpjes in te blikken. Zo leerde hij met vallen en opstaan het vak. Ook zijn komische horrorfilm Bad Taste (1987) was oorspronkelijk een kortfilm, maar kon hij met subsidies uitwerken tot een volwaardige cultklassieker. In 1994 volgde de hilarische horrorfilm Braindead. Twee jaar later bewees Jackson met het psychologisch misdaaddrama Heavenly Creatures ook ernstige thema's aan te kunnen. In 2001, 2002 en 2003 brak hij wereldwijd door met The Lord of the Rings-trilogie, een van de succesvolste franchises in de filmgeschiedenis. En nu, vlak voor de feestdagen, is het dus uitkijken naar een nieuwe episode in dat magisch filmavontuur. Of zoals een ongeduldige Jackson-fan het onlangs op een internetforum enthousiast uitdrukte: "Bring it on!"
JN.
JN.
![]() |
The Hobbit: An Unexpected Journey (VS/Nieuw-Zeeland-2012): in de bioscoop vanaf 12 december 2012.
Met: Martin Freeman, Ian McKellen, Hugo Weaving, Benedict Cumberbatch, Luke Evans, Evangeline Lilly, Cate Blanchett, Elijah Wood, Christopher Lee, Orlando Bloom, Richard Armitage, Andy Serkis, Lee Pace, Ian Holm, Aidan Turner, Mikael Persbrandt, Graham Mc Tavish, Ken Stott, Dean O'Gorman, Mark Hadlow, Jed Brophy, Adam Brown, John Callen, Peter Hambleton, William Kircher, James Nesbitt, Stephen Hunter, Billy Connolly, Barry Humphries, Sylvester McCoy, Jeffrey Thomas, Michael Mizrahi, Conan Stevens, Bret McKenzie, Ryan Gage, John Bell, Craig Hall, Mark Mitchinson, Ben Mitchell, John Rawls, Stephen Hunter, Brendan Casey, Robin Kerr, Frazer Anderson en Ray Henwood.
Genre: avontuur / fantasy / mysterie / actie / dramaKlik op de oranje links:
- voor onze recensie van The Hobbit: An Unexpected Journey: An Unexpected Dissapointment?
- voor de trailer: The Hobbit: An Unexpected Journey - trailer
- voor de making-of: Achter de schermen van The Hobbit
- voor nieuws: Orlando Bloom speelt mee in The Hobbit
![]() |
zondag 28 oktober 2012
De ijdele illusies van een nobody
Reality van Matteo
Garrone ★★½
![]() |
| Aniello Arena als Luciano. |
De goedlachse Napolitaanse visboer en
family man Luciano (hoofdrol van Aniello Arena) is het prototype van de
Italiaanse 'plantrekker'. Zo verkoopt hij niet alleen vis, maar
drijft hij ook een dubieus handeltje in keukenrobots. Op aandringen van zijn kinderen, neemt Luciano deel aan de audities voor
Grande Fratello: de Italiaanse versie van het populaire
tv-programma Big Brother. Luciano gelooft dat zijn deelname
aan de reality soap verzekerd is en hij begint al te dromen van roem en
rijkdom. Wanneer hij na zijn auditie niets meer hoort van de producers, meent Luciano
dat ze hem stiekem in de gaten houden in afwachting van zijn selectie. Zijn hybris, paranoia en obsessie nemen
steeds groteskere vormen aan en brengen hem ook in conflict met zijn
vrouw...
Iedereen beroemd
Net als de tragikomedies The King
of Comedy (1982) van Martin Scorsese (één van onze favoriete komedies; bekijk de hele film hier) en Iedereen beroemd! (2000) van Dominique Deruddere, gaat de nieuwe Italiaanse tragikomedie Reality (2012) over het wanhopige verlangen van een nobody
om een somebody te worden. De
prozaïsche werkelijkheid van Luciano's dagelijkse leven staat in schril contrast met zijn optimistische perceptie van de glitter en glamour in het nochtans oppervlakkige
wereldje van al even oppervlakkige tv-vedettes, waardoor Luciano de waarde van zijn familie en vrienden vergeet. Hij neemt zijn dromen voor
werkelijkheid en kan geen onderscheid meer maken tussen schijn en
zijn.
![]() |
Brood en spelen
Luciano's tragikomische lotgevallen
weerspiegelen het bredere maatschappelijke lot van de meeste Italianen: in
de greep van een corrupte overheid die hen onder leiding van
de machtsgeile mediamagnaat en premier Silvio Berlusconi aan de rand van het bankroet bracht, zoeken de doorsnee Italianen afleiding van hun marginale bestaansvoorwaarden in zinledig, voyeuristisch vermaak.
Luciano's zelfbedrog lijkt een aberratie, maar is anno 2012 in feite haast overal schering en inslag: ook elders in de wereld vergapen zich dagelijks
uit verveling en verslaving talloze kijkers aan ijdele 'beroemdheden' zonder verdienste
die hun roem aan niets anders te danken hebben dan aan het perpetuum
mobile van hun inhoudsloze media exposure.
Het leven zoals het is?
Luciano's verhaal vertrekt dus vanuit
een interessante premisse. Maar regisseur Matteo Garrone doet er te weinig mee. Reality lost de verwachtingen daarom niet
helemaal in en is minder beklijvend dan Garrone's vorige film, het
rauwe maffiadrama Gomorra uit 2008, waarin Garrone de zelfkant van de
Italiaanse samenleving veel indringender evoceerde. De gebreken van Reality zijn niet
alleen te wijten aan het scenario, maar ook aan de
montage, waarvan het ritme soms te wensen overlaat.
![]() |
Anderzijds valt niets aan te merken op
de vertolkingen: de kleurrijke personages lijken zo van de
Napolitaanse straten geplukt en de cast acteert met zoveel naturel
dat de film ook zelf op een reality soap lijkt.
De kitscherige aanblik van het hedendaagse Napels (let op de schreeuwerige garderobe van de personages) steekt sterk af tegen de vale, melancholische pasteltinten van de plekjes waar de stad nog haar traditionele karakter bewaard heeft (zoals de volkse huurkazerne waar Luciano woont). Met zijn afwisseling tussen een bijna documentaire beeldtaal en meer theatrale, naar de films van Federico Fellini verwijzende mise-en-scènes, lijkt regisseur Garrone in Reality de aandacht te willen vestigen op het feit dat 'het leven zoals het is' in Italië de afgelopen decennia fundamenteel veranderd is. En dat er op dat vlak geen enkele reden is tot euforie. Integendeel: net zoals Luciano, glijden ook in werkelijkheid steeds meer Italianen af naar een illusoir, virtueel en individualistisch wereldje dat nog maar weinig gemeen heeft met de tastbare en joviale gemeenschapszin waaraan het mediterrane schiereiland zijn warme, gastvrije reputatie te danken heeft. De mooie, lichtvoetige muziek van Alexandre Desplat in Reality lijkt dat op een ironiserende wijze te beamen.
De kitscherige aanblik van het hedendaagse Napels (let op de schreeuwerige garderobe van de personages) steekt sterk af tegen de vale, melancholische pasteltinten van de plekjes waar de stad nog haar traditionele karakter bewaard heeft (zoals de volkse huurkazerne waar Luciano woont). Met zijn afwisseling tussen een bijna documentaire beeldtaal en meer theatrale, naar de films van Federico Fellini verwijzende mise-en-scènes, lijkt regisseur Garrone in Reality de aandacht te willen vestigen op het feit dat 'het leven zoals het is' in Italië de afgelopen decennia fundamenteel veranderd is. En dat er op dat vlak geen enkele reden is tot euforie. Integendeel: net zoals Luciano, glijden ook in werkelijkheid steeds meer Italianen af naar een illusoir, virtueel en individualistisch wereldje dat nog maar weinig gemeen heeft met de tastbare en joviale gemeenschapszin waaraan het mediterrane schiereiland zijn warme, gastvrije reputatie te danken heeft. De mooie, lichtvoetige muziek van Alexandre Desplat in Reality lijkt dat op een ironiserende wijze te beamen.
Reality kreeg op het voorbije Filmfestival van Cannes de Grand Prix van de jury.
JN.
Reality (Italië/Frankrijk-2012): in de Belgische bioscopen vanaf 7 november 2012.
Genre: tragikomedie / psychosociaal familiedrama
Klik op de oranje link voor de trailer: Reality – trailer
woensdag 24 oktober 2012
Reality - trailer
De Belgische bioscooprelease van deze Italiaanse tragikomedie van Matteo Garrone (Gomorra) is voorzien op 7 november 2012.
(Klik op de playbutton en dan rechtsonder op 480p, 720p of 1080p voor hogere beeldresolutie)
Klik op de oranje link voor onze recensie van Reality: De illusies van een nobody
Genre: tragikomedie / psychosociaal familiedrama
Labels:
Aniello Arena,
drama,
komedie,
Loredana Simioli,
Matteo Garrone,
Nando Paone,
Reality,
tragikomedie,
Trailer
Abonneren op:
Posts (Atom)













